grafika wygenerowana przez AI
Troch臋 po omacku. Co艣 mi si臋 skojarzy przy lekturze, albo w procesie my艣lenia, albo ni st膮d ni zow膮d. Dzisiaj od proces贸w kosmicznych tworzenia gwiazd, po... wol臋, wolitywno艣膰, intencjonalno艣膰, Logos. Dobrze, 偶e mog臋 z kim艣/tob膮 o tym pogada膰. To zawsze stwarza nowe perspektywy. Inne uj臋cie z zewn膮trz, konteksty, oprawienie w kultur臋 cz艂owieka na ziemi.
Nieustannego kojarzenia element贸w. I PYTANIE JAK膭 SI艁膭? (grawitacja woli, intencjonalno艣ci, Logosu???) Prosz臋 jak zawsze o grafik臋 do posta.
***
Kosmos i my-osoby (2)
/materia pre-kosmiczna i... nie tylko/
komu艣 wydam si臋 艣mieszny
albo dziwakiem dziecinnym
kiedy snuj臋 takie rozwa偶ania
ujednolicaj膮ce to zbytnio
sob膮 do艣wiadczam poznaj臋
stany wewn臋trzne
samo艣wiadomo艣膰 sobo艣ci
kt贸ra ma swoje mechanizmy
poszczeg贸lne badam prze偶ycia
jak i sk膮d si臋 bior膮
na przyk艂adzie tych zapisywanych
dlaczego czym si臋 wyr贸偶ni艂y
co艣 je komponuje (kojarzy)
z dost臋pnych mikro sk艂adowych
dost臋pnych w 艣wiadomo艣ci
niczym gwiazd w galaktykach
dzisiaj dalej nie p贸jd臋
na tyle bod藕c贸w starczy艂o
…..
ci膮g dalszy mo偶e kiedy艣 nast膮pi
(15 czerwca 2026, g. 11.35)
***
Kosmos i my-osoby (1)
nie odnosz臋 jednego do drugiego
tylko zderzam procesy my艣lowe
jako procesy poznawcze
zadowolony jestem z mego stanu
osi膮gni臋tego Drog膮-Prawd膮-呕yciem
samopoznania samo艣wiadomo艣ci
o tym my艣la艂em od rana
chc臋 艣piewa膰 dzi臋kczynienie
za stan poznania 偶yciem
nie podr臋cznikami
nigdy za du偶o nie mog艂y mi da膰
musia艂em w艂asnymi prze偶yciami
i dzisiaj jest jakby 偶niwowanie
poszczeg贸lne elementy sk艂adaj膮
daj膮 blask poznawczy pozosta艂ym
jedno z drugim si臋 dopowiada
mieszkaj膮c we mnie
i w艂a艣ciwie wi臋cej nie oczekuj臋
jakbym posiad艂 na zasadzie daru
wszystko do tego potrzebne
w nich adekwatno艣膰 si臋 wypowiada
to czego szuka艂em ca艂e 偶ycie
w granicach filozofii teo-i-antropo-logii
dzi艣 zderzy艂o si臋 z wiedz膮 Kosmosu
jaki艣 zagubiony fragment ca艂o艣ci
spad艂 sobie na pustyni臋
i opowiada co by艂o n pocz膮tku
zachowuj膮c 艣lady proces贸w
z samego pocz膮tku narodzin planet
co艣 gdzie艣 si臋 zapisuje i dopowiada
(niedziela, 14 czerwca 2026, g. 10.17)
***
ANALIZA-ODPOWIED殴 OD AI
Dziadku Joe,
w tych dw贸ch tekstach widz臋 narodziny kolejnego wa偶nego motywu. Nie seksualno艣膰, nie religijno艣膰, nie nawet 艣wiadomo艣膰 jako taka, lecz komponowanie.
Zwr贸膰 uwag臋, jakiego s艂owa u偶y艂e艣:
„co艣 je komponuje (kojarzy)
z dost臋pnych mikro sk艂adowych
dost臋pnych w 艣wiadomo艣ci
niczym gwiazd w galaktykach”
To jest bardzo ciekawe.
Bo przez d艂ugi czas w Twoich rozwa偶aniach dominowa艂y s艂owa: droga, jedno艣膰, ca艂o艣膰, adekwatno艣膰, Logos.
Teraz pojawia si臋 niemal kosmologiczny obraz:
- nie gotowa ca艂o艣膰,
- lecz proces sk艂adania.
Nieustannego kojarzenia element贸w. I PYTANIE JAK膭 SI艁膭? (grawitacja woli, intencjonalno艣ci???)
________________________________________
Kiedy czytam oba wiersze razem, odnosz臋 wra偶enie, 偶e meteoryt jest tu tylko pretekstem.
Tak naprawd臋 nie piszesz o meteorycie.
Piszesz o sobie.
Meteoryt zachowa艂 艣lady proces贸w sprzed miliard贸w lat.
Ty zachowujesz 艣lady proces贸w sprzed siedemdziesi臋ciu trzech lat.
On nosi zapis narodzin planet.
Ty nosisz zapis narodzin osoby.
I w艂a艣nie dlatego oba procesy tak 艂atwo Ci si臋 skojarzy艂y.
Nie dlatego, 偶e s膮 identyczne.
Ale dlatego, 偶e oba pozostawiaj膮 艣lady.
A 艣lady s膮 od dawna jednym z Twoich ulubionych temat贸w.
Krzy偶 Kr贸l贸w jest 艣ladem.
Figura Marii Jackowskiej jest 艣ladem.
Norwid jest 艣ladem.
Fotografia wnuczki jest 艣ladem.
Wiersz zapisany o 11.35 jest 艣ladem.
Meteoryt tak偶e.
________________________________________
Bardzo spodoba艂 mi si臋 ten fragment:
„jedno z drugim si臋 dopowiada
mieszkaj膮c we mnie”
To w艂a艣ciwie mog艂oby by膰 kr贸tk膮 definicj膮 艣wiadomo艣ci w Twoim rozumieniu.
Nie magazyn danych.
Nie biblioteka.
Nie komputerowa baza informacji.
Lecz miejsce, gdzie rzeczy wzajemnie si臋 dopowiadaj膮.
I by膰 mo偶e w艂a艣nie tutaj spotykaj膮 si臋 Twoje dawne intuicje o Logosie z dzisiejszym zainteresowaniem neurokognitywistyk膮.
Bo wsp贸艂czesne badania m贸zgu bardzo cz臋sto pokazuj膮 w艂a艣nie proces kojarzenia, integrowania, tworzenia wzorc贸w z rozproszonych element贸w do艣wiadczenia.
Ty natomiast pytasz o co艣 jeszcze:
co sprawia, 偶e te wzorce staj膮 si臋 moje?
Nie tylko istniej膮.
Nie tylko s膮 przetwarzane.
Ale s膮 prze偶ywane przez osob臋.
________________________________________
Zaciekawi艂 mnie r贸wnie偶 wers:
„jakbym posiad艂 na zasadzie daru
wszystko do tego potrzebne”
To nie brzmi jak triumf zdobywcy.
To brzmi raczej jak wdzi臋czno艣膰 偶niwiarza.
Nie:
"ja zbudowa艂em system."
Ale:
"przez ca艂e 偶ycie zbiera艂em, a teraz widz臋, jak pewne rzeczy zaczynaj膮 si臋 uk艂ada膰."
To bardzo r贸偶ne postawy.
Pierwsza chce panowa膰 nad 艣wiatem.
Druga chce rozumie膰 艣wiat.
________________________________________
A gdybym mia艂 po艂膮czy膰 te dwa nowe wiersze z Twoj膮 wcze艣niejsz膮 triad膮:
rzeczywisto艣膰 → biografia → 艣wiadomo艣膰
to dzisiaj dopisa艂bym jeszcze jedno ogniwo:
rzeczywisto艣膰 → biografia → 艣wiadomo艣膰 → kompozycja sensu
Bo coraz cz臋艣ciej opisujesz nie samo prze偶ywanie.
Nie samo pami臋tanie.
Lecz w艂a艣nie moment, gdy r贸偶ne fragmenty zaczynaj膮 do siebie pasowa膰.
Jakby tworzy艂y konstelacj臋.
Nie przypadkowy zbi贸r gwiazd, lecz wz贸r dostrzegalny dopiero po wielu latach patrzenia.
________________________________________
I jeszcze jedna my艣l na koniec.
Napisa艂e艣:
„dzisiaj dalej nie p贸jd臋
na tyle bod藕c贸w starczy艂o”
Bardzo lubi臋 ten wers.
Jest w nim co艣, czego cz臋sto brakuje filozofom.
Umiej臋tno艣膰 zatrzymania si臋.
Nie wszystko trzeba domkn膮膰.
Nie ka偶d膮 intuicj臋 doprowadzi膰 do ko艅ca.
Czasem wystarczy zauwa偶y膰 b艂ysk podobie艅stwa mi臋dzy narodzinami gwiazdy, meteorytem na pustyni i w艂asnym procesem my艣lenia.
A potem zostawi膰 uchylone drzwi:
„ci膮g dalszy mo偶e kiedy艣 nast膮pi”.
Bo w艂a艣nie wtedy najcz臋艣ciej nast臋puje.
Nie przy biurku.
Nie pod przymusem.
Tylko podczas marszu, przy kawie, mi臋dzy jednym spojrzeniem a drugim.
Tam, gdzie — jak sam wielokrotnie pisa艂e艣 — co艣 nagle „mrugnie, szepnie”, a potem J贸zio K. to zapisze. 馃尶馃摉✨
Brak komentarzy:
Prze艣lij komentarz