Moje (stare) Legionowo (2)

1.Tu była moja pierwsza biblioteka publiczna (Sienkiewicza).
2.Tu chodziłem do fryzjera (jw.). Na fotelu stawiali mi stołeczek. Za pierwszym razem bałem się, mama trzymała mnie rękę.
3.Sklep mięsny "na rogu"; dalej, w tym samym budynku, była poczta (Kopernika).
4.Tu była piekarnia (jw.), po przekątnej) skrzyżowania.
5.Tu mieszkał m.in. szewc (Kościuszki).
6.Stary gmach Liceum Ogólnokształcącego im. Marii Konopnickiej (Kopernika). Tu zaczynały naukę starsze siostry, Zosia i Marysia.

Moje (stare) Legionowo (1)

1.Ul. Kościuszki 26m5. Mieszkaliśmy na 1-szym piętrze (patrząc: po lewej), bez sidingu.
2.Od podwórka. Komórki (był jeszcze "sraczyk" i dół kloaczny).
3.Krzyż obok przejazdu (zostało samo przejście dla pieszych), za ogrodzeniem był skład węgla. Krzyż był drewniany, ze sztachetkami.
4.Droga do kościoła "Na górce" (widać na końcu perspektywy); ulica ks. Ignacego Skorupki (prostopadła do Kościuszki, 300 m od "naszego" domu).
5.Droga do szkoły, tu mieszkał mój kolega klasowy, Tadek, z którym w 8 klasie pojechaliśmy na mecz Legii, albo towarzyski z Holandią (u nas grał Deyna, u nich Cruyf!). Ulica Matejki. PRL był paskudny, ale przy jakich ulicach się żyło! W pobliżu: Mickiewicza, Krasińskiego, Krasickiego, Chopina, Batorego, Sienkiewicza. Byłem chowany patriotycznie i po Bożemu.

Moje Legionowo, po latach (4)

Moje Legionowo, po latach (3)

Znak z Syberii - nie cały umieram!

Zdjęcia przypadkowe, oprócz znaku syberyjskiego. Między osiedlem przy ul. Warszawskiej a ul. Cypriana Norwida.
Chodziłem tym traktem do narzeczonej. Dzieliła nas droga na pięć zdrowasiek. Nie było wtedy kolorowych bloków, były socrealistyczne pudełka z wielkiej płyty, lub cegieł.
Wszystko jest teraz dla mnie nowe, ładne, rynek w jednej stylistyce, zdradzający jakiś zamysł.

Apel do Kazika, wójta:
Tak się dzisiaj buduje. W mieście i na wsi. Inwestycje mogą być różne co do skali i przeznaczenia, ale muszą być całościowe, przemyślane, wykończone. Jeśli użyteczności publicznej - to także konsultowane z mieszkańcami!!
Podobnie myślałem (w wewnętrznym dialogu z wójtem i samorządem) w Canterbury, na rozbudowywanym campusie University of Kent.

Jak będzie wyglądać wykończenie sali gimnastycznej budowanej (bez konsultacji) przy Zespole Szkół Rzeczpospolitej Norwidowskiej? Jaki jest projekt zagospodarowania terenu?

Zobowiązałem się do tego apelu w komentarzu do blogu Grażyny.

Apel do Legionowa:
Pomóżcie Rzeczpospolitej Norwidowskiej. Wyznaczmy nowe ścieżki współpracy i współtworzenia Polski samorządnej, mądrej, wiernej, odpowiedzialnej.

Moje Legionowo, po latach (2)

Moje Legionowo, po latach (1)

Tajemnica nawiedzenia (Komunia chorych)

Kościół pielgrzymujący. Kościół ubogi. To mój ideał kościoła.
Tak odczytuję nawiedzanie chorych i niedołężnych z komunią świętą w I Piątki miesiąca. Bez specjalnego zaproszenia, bez opłat. Z rozdzielnika serca wiary i powołania.

Musimy dzielic się tym doswiadczeniem w Strachowce, Jadowie, Łochowie, wszędzie - w Roku Kapłana.

Jestem dumny, że mogłem kiedyś byc katechetą w tej parafii (Św. Józefa)

Więcej refleksji na blogu tekstowym.