Niezwykłe imieniny Marii Królowej z Annopola

W późnym wieku człowiek-osoba jest jak farbki do kolorowania ramek, szablonów i szkiców, których dostarcza świat wokół i wewnątrz. Życie nagromadziło w nas skarby. Więc chodź pomaluj nasz świat, spójrz na niego tęczą moich oczu, serca, wiary i rozumu, uczuć.

Maria Królowa, z domu Jackowska, mieszkanka najpierw Warszawy, w późniejszym etapie życia Annopola w gminie Strachówka 8 września obchodziła imieniny. W katolickim kalendarzu liturgicznym ten dzień obchodzimy jako wspomnienie i Święto Narodzenia Najświętszej Maryi Panny. 

Ano, wniknijmy – z doświadczeniem dziejów najnowszych i 33 lat katechizacji - w ducha czasu i liturgii.

… A ty, Betlejem Efrata, najmniejsze jesteś wśród plemion judzkich! Z ciebie Mi wyjdzie Ten, który będzie władał w Izraelu, a pochodzenie Jego od początku, od dni wieczności. Przeto [Pan] wyda ich aż do czasu, kiedy porodzi mająca porodzić. Wtedy reszta braci Jego powróci do synów Izraela. Powstanie On i paść będzie mocą Pańską, w majestacie imienia Pana Boga swego. Osiądą wtedy, bo odtąd rozciągnie swą potęgę aż po krańce ziemi. A On będzie pokojem... Wiemy, że Bóg z tymi, którzy Go miłują, współdziała we wszystkim dla ich dobra, z tymi, którzy są powołani według [Jego] zamiaru. Albowiem tych, których od wieków poznał, tych też przeznaczył na to, by się stali na wzór obrazu Jego Syna, aby On był pierworodnym między wielu braćmi. Tych zaś, których przeznaczył, tych też powołał, a których powołał - tych też usprawiedliwił, a których usprawiedliwił - tych też obdarzył chwałą.
Śpiewam więc i ja psalm, duch mój się raduje w Bogu, Zbawcy moim.

Ja zaś zaufałem Twemu miłosierdziu,
niech się moje serce cieszy z Twej pomocy.
Będę śpiewał Panu,
który obdarzył mnie dobrem.

Szczęśliwa jesteś, Najświętsza Panno Maryjo, i godna wszelkiej chwały, bo z Ciebie narodziło się słońce sprawiedliwości, Chrystus, który jest naszym Bogiem. Rodowód Jezusa Chrystusa, syna Dawida, syna Abrahama. Abraham był ojcem Izaaka; Izaak ojcem Jakuba; Jakub ojcem Judy i jego braci... Mattan ojcem Jakuba; Jakub ojcem Józefa, męża Maryi, z której narodził się Jezus, zwany Chrystusem. Z narodzeniem Jezusa Chrystusa było tak. Po zaślubinach Matki Jego, Maryi, z Józefem, wpierw nim zamieszkali razem, znalazła się brzemienną za sprawą Ducha Świętego. Mąż Jej, Józef, który był człowiekiem sprawiedliwym i nie chciał narazić Jej na zniesławienie, zamierzał oddalić Ją potajemnie. Gdy powziął tę myśl, oto anioł Pański ukazał mu się we śnie i rzekł: Józefie, synu Dawida, nie bój się wziąć do siebie Maryi, twej Małżonki; albowiem z Ducha Świętego jest to, co się w Niej poczęło. Porodzi Syna, któremu nadasz imię Jezus, On bowiem zbawi swój lud od jego grzechów . A stało się to wszystko, aby się wypełniło słowo Pańskie powiedziane przez Proroka: Oto Dziewica pocznie i porodzi Syna, któremu nadadzą imię Emmanuel, to znaczy: Bóg z nami.

Tak lub inaczej korzystam z mądrości, natchnienia, objawinia Pisma Świętego od dziesiątków lat. W samej katechezie od 33. Bywało, że wywieszałem skrót "czytań na dany dzień" codziennie na szkolnym korytarzu, pod krzyżem. Bywało, że wpisywałem komentarze na stronie „Chleb Boski”, ale najczęściej korzystałem przygotowując liturgie mszy szkolnych w parafii w Strachówce. Zwłaszcza wtedy, gdy biskupi prosili na odprawie katechetycznej o parafialne katechezy liturgiczne. Na bazie czytań mszalnych powstawały wezwania modlitwy powszechnej i komentarz do procesji z darami. Do nich pieśni i piuosenki (śpiewy) dobierała schola szkolno-parafialna. Bywało, bywało, bywało. Jak wiadomo, od dawna (2/4 lata?) jest u nas inaczej.

8 września był dniem świąteczno-imieninowym w Annopolu przed I Wojną Światową, w okresie międzywojennym (II RP) i tuż powojennym. Do śmierci Andrzeja i Marii (1952, 1955). Zapiski rodzinne odzwierciedlają tamten czas, stan ducha, obyczajowość rodzinną, korzenie siły patriotycznej i religijnej, która zaowocowała wielkimi czynami. Wielkimi ofiarami. Świętością też. Od 1999 znów ma ten wymiar - nasza córka nawiązała imieniem - wraz z nami - do tradycji. Najpierw chrzcielnej, imion po ważnych osobach w rodzinie.

1) Pierwsze zapiski okolicznościowe pochodzą z 8.9.1910:

Kocham annopolską letniczkę

przyjm ode mnie rękawiczkę

                               /Mąż/

Za domową zaś zasługę

możesz zabrać i te drugę

                             /Ojciec rodziny/

***

To nie żarty – Wy szczęśliwi

mili, zacni i cnotliwi

bądźcie nadal w takim stanie

niech połowa życia druga

będzie jasną niezachwianie

szczęścia niech Wam spłynie struga

o to proszę i w to wierzę

przyjm od wiernej „Credo Bougua”

                            /Jadzia, siostra/

***

Kochana Maniu!

Gdy mąż wpadnie gdzie na trunek

patrz się na mój pocałunek

inne szczere me życzenia

złoże Ci w sam dzień imienia

        /Twój brat Jacek d'Olec,

                   Consul de la republique S.Marino

                   en Italie, habitant a la ville Annopol

                   Paryż, 15 rue Champollion/

***

Kochana Marysieńko

Zbrzydło srebro, więc ze złota

miej łokciowy sznur

niech przycichnie Twa tęsknota

do synów, do cór

ps

Wiedz że męża masz niemrawę

przyjm po roku tę oprawę

                   
                         /Andrzej Król/

2) Rok 1911

Dałam szklanki i talerze

daję rzeźbę dziś w ofierze

                                    /Mateńka/

Wieki sławy i niedoli

mijają jak sen,

bohaterzy co walczyli,

legli w grobach hen!

Kto dziś o nich też pamięta,

kto przejął ich miecz

wszyscy walki przeciw wrogom

odrzucają precz.

Niemiec gniecie, Moskal szydzi

i Rodacy klną

przeciwko nam nam nawet Żydzi

z nienawiścią mkną.

W kim nadzieja, któż nam został

został polski lud

ukochajmyż go bo z niego

przyszłej sławy cud.

W czem ma radość, w czem otucha

w czem tkwi jego mrok,

wiesz coś z życia, poglęb z książki

przyjm więc „Polski Rok”.

                        
                                 /Rodzic/

***

W wdowieńskim stanie

ciągłe łkanie

bez pierwszego

do drugiego

niech przyjdzie młodzieniec

ma gotów mój wieniec

Maryś droga

chwal Ty Boga

że masz swego

choćby złego

byś wciąż mu pachniała

ja perfumy dała

siostra Jadzieńka

Brata Olesia

doktorski kum

panieński swat

bez żadnych win

i z cnót swych rad

przywiedzie sam

do waszych bram

cna Mirjam

i odda wam

wy przyjmcie ją

jak siostre swą

bo to ma krew

miłości śpiew

i Ty Maryś moja droga

co gorąco kochasz Boga

nie miej do nas już urazy

choćby za te me obrazy

          /Szczęśliwy Narzeczony i brat/

***

Że jestem Gozdawa

w tem cała ma sława

i choć się splamiłem,

że medal zdobyłem,

lecz głoszę dziś wszędzie

tej hańby nie będzie!

Bo na cóż zaszczyty

i na cóż cóż chwalb myty

ja jestem Gozdawa

w tem cała ma sława!

Żem Wielki w Krakowie

to każdy to powie

żem piękny i boski

już krążą tam piosnki,

żem mądry, uczony

grzmią głośne puzony

żem mistrz ja genialny

największa zaś sława

że jestem Gozdawa.

Precz krzyże, mogiły

precz kościół, precz popy

modlitwy, co były

w tym domu... precz szopy

jam Wielki, jam Sztuka.

Kto chce ukojenia

kto pragnie zbawienia

niech do mnie zapuka

boć w tem moja sława

że jestem Gozdawa!

Więc pragną Siostrzyco

ma miła nadobna

byś wielką się stała,

i do mnie podobna.

Na zawód, cierpienia,

dam lepsze lekarstwo,

nie stare wierzenia

nie stare kuglarstwo.

I Twa będzie sława

że jesteś Gozdawa!

             /Cyprjan Kamil Gozdawa Jackowski/ (brat Stanisław, rzeźbiarz)

***

Rachunek w mej głowie
A nie głupie wiersze
Nie lubię rymarzy
To me zdanie pierwsze
Ścisłość w mojej mowie
Wywody niedługie
Nie lubię blagierów
To me zdanie drugie
Posążki to rzeczy
Bez użytku wiecie
Nie cenię rzeźbiarzy
To me zdanie trzecie
Płótna malowane
Mniej niż czyste warte
Nie lubię malarzy
To me zdanie czwarte
Miasto zamiast złej tandety
Wolę puste kąty
Nie lubię partaczy
To mój wywód piąty
Kocham braci, siostry
A szczególnie Manię
Życząc jej pociechy
To me szóste zdanie.
     

       /po. inż.woj. Kazio/ (brat ppłk. zamordowany w Katyniu, założyciel 

                                     Muzeum Techniki w W-wie)

3) Rok 1922

Marysieńka Królowa

co dzień rano wstaje

chodzi do kościoła

jałmużnę rozdaje

Męża ma przy soie

od samego rana

więc też jej wesoło

danaż moja dana

Pomodliwszy się gorliwie

wracają do domu

bo Anielka jeść szykuje

a czy wiecie co gotuje

różne kasze zupki grochy

dobrze że tam nie ma Zochy

        /Zofia Jackowska/ (siostra Marii)

4) Rok 1925

„Wiersze moje [Marii Królowej] do najdroższej Rodzinki w Warszawie, w dniu moich imienin 8.9.1925” -

Jak się macie siostry bracia

co tam u Was słychać...

ja się czuję doskonale..

dziś są moje imieniny

w mej cichej pustelni..

Andziuś frunął sam raniutko

modlić się w kościele

za duszę swej Mateńki

bo kochał ją szczerze...

Ja gości będę raczyła,

bo mam czekoladę

dała mi ją Niusia [Kapaonowa] droga

co ma swą gromadę [czworo].

Od Zosi ciasta smaczne

zjadłam już w środę

modlę się za nią

o zdrowie, urodę

Kazio pończochy dał śliczne

siostrze kochanej

bym mogła nogami dorównać

jego prześlicznej Nineczce

Staszku, ty do kącika

postaw mi rzeźbę uroczą

i pędź se do Londynu

niech Angielki Ciebie zoczą.

Brat Oleczek niech mi fotografię

przyśle swego synka [prof. Aleksandra Jackowskiego!!!, ur. 1921 -                                   MUSOWO ZOBACZYĆ, WYSŁUCHAĆ, PRZEMYŚLEĆ!!! ON                             PYTA SIEBIE I MNIE KIM JESTEM? KIM JESTEŚ? KIM                                 JESTEŚMY? JEST ŻYWYM, ŻYJĄCYM PYTANIEM Z                                         ANNOPOLSKIM EPIZODEM. jEGO OJCIEC CHRZESTNY                                 ANDRZEJ KRÓL LEŻY NA CEMNTARZU W JADOWIE].

…

By nam zawsze dobrze było

w gromadzie kochanej

a wszystko to zawdzięczamy

Mateczce Niezapomnianej [zm. 1922]

5) Rok 1926 (w historii Polski - zamachu majowego)

Wszyscy się cieszą wszyscy radują

gdy na wakacje rzeczy pakują

nasza gromadka też czeka latka

bo to nie lada jest dla nas gratka

zjeżdżamy wszyscy do Annopola

gdzie są wspaniałe lasy i pola

swoboda w pełni spacery cudne

takie wakacje mogąż być nudne?

Domek królewski zamieszkujemy

owoce sery codziennie jemy

mleka i jajek mamy do woli.

W tym roku bawi Emilka z dziatwą

którą wychowa nie jest tak łatwo

do pracy skłaniać i posłuszeństwa

w zaraniu trzeba duże maleństwa

Maryś dorasta Olek dogania

wkrótce poznają siłę kochania

Janek i Jadka jeszcze dzieciakiłąpią motyle zbierają maki.

Ja również jestem z Mańcią Królową

która też gości gromadkę ową.

Spędza tu także urlop miesięczny

Władzio Kapaon za wszystko wdzięczny.

Władzio się modli rano wieczorem

i dzień swój kończy zgodą nie sporem.

Czyta w zamknięciu na spacer chodzi

i gospodarstwo go nie obchodzi

Adzik tu bywał czasem w niedzielę

lecz mówiąc prawdę użył niewiele

przychodził pieszo i pieszo wracał

i na swą żonkę oczy obracał

Mańcia zaś wdzięczna za te spojrzenia

listy mu słała w nich uściśnienia.

Matka tej dziatwy Emilcią zwana

troszczy się z nocy troszczy się z rana

czem tu nakarmić gromadkę naszą

…

Dzieci o zęby codziennie pytam

pytam najczęściej Jasia miłego

który ochoty nie ma do tego.

On lubi książki zabawy sporty

słodycze cista i różne torty

dzieci tu w pracy też pomagały

dyżury swoje co dzień miewały

lecz dyżur Janka bywał paradny

przy stole stale bywał nieradny

szklankipostawił spodków zapomniał

Jadkę przy stole często upomniał

Lolka rozdrażnił niespodziewanie

u cioci Mani miewał uznanie.

Marynia z nami tutaj przebywa

gotuje pierze naczynia zmywa

kurki króliczki kocha też szczerze

wszystkie stworzenia w jednakie mierze.

Dziatwa już wkrótce do szkół powraca

i tam ją inna już czeka praca

skończy się skończy grzybów zbieranie

i na suszenie jabłek krajanie

wykłady lekcje bywają trudne

jedne przyjemne a drugie nudne

szkołą wymaga o nic nie pyta

kto się nie uczy z promocji kwita

Przyjm Mańciu w darze na imieniny

opis wakacji całej rodziny

przym je od Zochy co z kijem chodzi

lecz którą w życiu wszystko obchodzimy

                /siostra Zofia/ 

***

Ciągnęły się dni sznurem

od początku roku...

lecz to tylko początek

ludzi zawsze trwoży

bo niedziela czy piątek

wszak to jest dzień Boży

i powoli powoli

się przyzwyczajają

i ludzie mrucząc z swej doli

w tryb życia wciągają

…

Lecz kto zniesie w pokorze

wszystkie życia troski

potem zgadzać się może

na innych głów wnioski

wtedy wszystko co widzi

bardzo go raduje

niczego się nie brzydzi

łaskę Boga czuje

bo czy brzydkie są drzewa

kwiaty zboża ziołą

deszcze je myje podlewa

ziemia nie jest goła

…

i zwierzęta domowe

również Pan Bóg stworzył

dzikich i rasowych

głodem nie umorzył

Żeby nadać tej ziemi

większego uroku

dał z łaskami Swemi

cztery pory roku

powiedz człowieku teraz

czyś na to zasłużył

boś Pana swego nie raz

oblicze zachmurzył

Wszystkie dzionki dlatego

prędko przeleciały

że września ósmego

powinszować miały.

A czyż wiecie komu?

Naszej cioci Mani

Ona w annopolskim domu

najjaśniejsza pani

A więc żyj nam Cioteńko

jak najdłuższe lata

i z rąk swoich serdeńko

nie wypuszczaj bata

Niech Cię nadal wszyscy

jak teraz kochają

bo wielcy czy niscy

Dobroć Twoją znają

        /Maria Kapaon (lat 17)/

***

Ciociu Maniu ukochana

winszuję Ci już od rana

abyś zawsze zdrową była

i na prymarję chodziła

my tu co rok przyjeżdżamy

innego miejsca nie znamy

gdyż Annopol nasz kochany

zawsze jest mile widziany

…

W Cioteczki pokoiku

jest obrazków wciąż bez liku

prawie wszystkie święte rzeczy

Ciocia ma je w swojej pieczy

w lesie grzybów nazbieramy

najwięcej uciechy mamy

gdy kto znajdzie borowika

tego grzybów pułkownika

     /Jan Kapaon (lat 14)/

***

Ciocia Mania kochana

wstaje z samego rana

ledwie z łóżka wyskoczy

zaraz do mycia kroczy...

a gdy się umyje

odprawia prymaryję...

na dół wnet też leci

do swoich chrzestnych dzieciństwie

pozdrowić ich przywitać

o zdrowie zapytać

gdy do domu powróci

pieśni z nami zanuci

kiedy ranne śpiewamy

pacierz odmawiamy

do śniadania zasiada

wszystkim opowiada

jak przyjemnie spać było

i co się jej śniło

a gdy zje już śniadanie

bierze „Naśladowanie...”

ładnie głośno czyta

gdy zakończy mówi kwita

do obiadu ceruje

albo książki czytuje

gdy się stół zaś nakrywa

na Anioł Pańskiwzywa

zaraz wszyscy klękamy

Bogu dzięki składamy

Potem wkoło siadamy obiad smaczny zjadamy

jak się naje do syta

świętego Alojzego czyta

lub zda się co innego

smutnego wesołego

a gdy znów jest na górze

łata dziurę po dziurze

A gdy dzwonek na kolację wzywa...

od kolacji wstajemy

pacierz mówić idziemy

wszystkie nasze śpiewamy

spa się układamy

Cały dzień jej tak zleci

w pracy szczęściu spokoju

modlitwą wciąż nam świeci

na dworze lub w pokoju

     /Jadwiga Kapaon (lat 12)/

***

Marysieńko nasza droga

która łaski masz u Boga

bo wszystko ku Jego chwale

pełnisz stale i wytrwale

modlisz się ciągle szczerze

odmawiasz z nami pacierze

nawet odmawiasz Prymarję

by czcić Jezusa i Marię

Z tej to łaski i natchnienia

poszłaś za swoją miłością

który ma tu swoje włości

i nas przez to co rok gości

a byłoby smutno przecie

wciąż w Warszawie siedzieć w lecie

choć są tam wkoło ogrody

ale brak wiejskiej swobody

i wśród skwarów tej ochłody

którą dają nasze drzewa

gdzie swobodnie ptactwo śpiewa

i cudnego tu zachodu

i owoców i Ogrodu

…

I spacerów tych rozległych [wszystkie okoliczne parafie aż po Dobre]

i tego umoralnienia

które Zocha ciocia Mania

i ja wspólnie z nimi razem

klęcząc przed Marii obrazem

w duszę dzieci zaszczepiamy

razem z nimi też śpiewamy

by nauczyć ich jedności

i pokory i miłości

A gdy mam tu siostry moje

łatwiej znoszę trudów znoje

bo mi również pomagają

i miłością otaczają

Więc też Marysieńko miła

życzę byś nam 100 lat żyła

i nadal pod Twoim bokiem

z dumnym czołem śmiałem okiem

naprzód wszyscy wciąż kroczyli

i wdzięczni Ci za to byli

żeś z natchnienia niebiańskiego

poszła za Andrzeja swego

No i przy tej sposobności

wznieśmy zdrowie Wasze, gości

i niech każdy głośno powie

dzięki za to Wam Królowie

w dniu imienin Mańci - zucha

składa w hołdzie siostra - Niucha

Emilia Kapaonowa

6) Rok 1927

Cóż Ci życzyć Mańciu droga

postępujesz w Imię Boga

bo masz serce dla każdego

bogatego czy biednego

tulisz wszystkich tak do łona

kiedy matusia rodzona

toteż lgną do Ciebie dzieci

i Andziulek piechtą leci

przez wsie łąki lasy pola

z Urli aż do Annopola

więc choć nibyś zakonnicą

i na wpół świętą dziewicą

radość Cię wielka przenika

gdy zobaczysz zakonnika

A zakonnik wniebowzięty

zżył się z myślą Ziemi Świętej

w głowie swej wszystko układa

aby Maryś była rada

i gdy już nastanie wiosna

uśmiechnięta i radosna

gdy się drzewa zazielenią

i pola się w ruń zamienią

wtedy już Was wyprawimy

w podróż do Jerozolimy!

                    /Emilia Kapaonowa, babcia jk)

(Dopisane – żadne drzewo korzeniem nie wrasta tak silnie w ziemię, jak uczucie religijne w duszę. Głosy Katolickie o komunizmie (z września 1927) – póki człowiek rozum i serce mieć będzie, póty skłonności i poczucie religijne posiadać będzie. Religia dla każdego człowieka jest światłem, jest pochodnią, jest dźwignią,kotwicą, jest balsamem na rany i bóle ludzkie”)

7) Rok 1930

Do tych wierszowanych życzeń imieninowych dołączę i te, urodzinowe, pochodzące spoza kręgu rodzinnego. Od zakonników, jak się domyślam ze zgromadzenia Franciszkanów, współtowarzyszy pielgrzymek.

Piękno Twojej zacnej duszy

nawet zakonników wzruszy.

W tym dniu przesłać Ci wolimy

życzeń huk z Jerozolimy

z Rzymu Mantui Messyny

Niech nam żyje cna Królowa

w sercu wszystkich nas zachowania

                      
                               /Zakonnicy/

***

Rodzice chrzcząc mnie, wpisali mnie do kościoła w Polsce. W którym sami tkwili głęboko, szczerze, światobliwie od pokoleń. Tak też mnie wychowali. W miłości do Boga, Polski i Kościoła. Z poszanowaniem dziejów ojczystych i rodzinnych. Potem sam uznałem tę drogę za własną.

Do tej pory myślałem, ze kościół jest jeden i ten sam. Ale tak nie jest. Tamten był kościołem jawnym, przynajmniej ja tak go traktowałem, może się myliłem. Dzisiejszy – ten, z którym mamy do czynienia – jest tajny. Wtedy była jedna główna linia podziału: oni (partia/władza) i my naród - wierzący w większości, w jedności z kościołem, pod światłym przywództwem Prymasa Tysiąclecia. Dzisiaj czuję się, jakbym dla jakichś „nich” w kościele stał tam, gdzie wtedy ZOMO (pytanie za złotówkę, kto to powiedział? Może i wymyślił?), albo wręcz jakbym był ubekiem. Biedna nasza Polska cała 2014. To przed nami muszą kryć się w tajnym kościele, swoim i dla swoich.

PS.
Zdjęcia z różnych odwiedzin prof Aleksandra Jackowskiego w Annopolu, szkole, kościele. Na zdj. oprócz profesora, ojciec Andrzej Madej OMI, przełożony misji sui iuris w Turkmenistanie, ks. prob. Antoni Czajkowski, prof. Sławomir Sowiński, p. Krzysztof Kalinowski i Kazik Orzechowski.

Glossa nt 'historia i przyszłość mojej gminy (Ojczyzny i Kościoła)'

A któż to wie na sposób doskonały i nieomylny? Jednak – dopóki żyję i zachowuję trzeźwość umysłu – próbuję je czytać, opisywać, definiować z mojego punktu widzenia. Z całą moją osobową pamięcią i tożsamością, czyli samoświadomością? Dzielę się sobą, swoim myśleniem. Tak jak pyta i mobilizuje mnie moje osobiste konto na Facebooku. Ono stało się notatnikiem mojego życia-prawdy-drogi. Tam jest to, czym żyję teraz, kim jestem, kim byłem... Nie wymyślam niczego, odsłaniam, ujawniam, publikuję. To, co zapisane i opublikowane staje się faktem. W ten sposób (także) wypełniam swoją powinność. Nikt nie żyje i nie umiera dla siebie. Żeby nie wszystko przepadło w otchłaniach Facebooka, od czasu do czasu zbieram wpisy z ostatnich dni, dostępne jeszcze mojej pracowitości przewijania funkcji „dziennik aktywności”, ale w którymś momencie jestem wyczerpany, tracę cierpliwość, odchodzę od klawiatury :-) 

1) Dlaczego w Polsce wrócił stary podział z czasów komuny, że państwo jest całe "be", a kościół jest cały "cacy"?? We wszystkim? co robią i mówią? Czy ten podział naprawdę się pokrywa z świadomością naszą Polaków 2014 i Europejczyków? Wątpię szczerze, z wiarą i rozumem odpowiedzialnym za siebie, za samoświadomość, pamięć i tożsamość! Jestem katechetą, ojcem, Polakiem, katechetą! Jeśli państwo jest jednych "ich", a kościół innych "ich" to gdzie jesteśmy my?... Kiedy ranne wstają zorze nad nami w Polsce, to nie wystarczy, że mamy Biblię, Sobory i Papieży tych samych. Grożą nam z różnych stron palcem za byle słowo, za czytanie złych gazet itd. złe słuchanie i czytanie Papieża („posługujecie się nim”), że nie jesteśmy dobrym - jak oni - Kościołem. O co tu chodzi? Kto jest z wiarą i rozumem na bakier?! Czy chodzi też o nasze wolne wybory (w które oni nie wierzą)? Czy nie mamy w Polsce już od dłuższego czasu do czynienia z negacjonizmem? "Nie ma wolności, nie ma wolnych wyborów, nie ma demokracji..."??? I czy „oni” nie są sfrustrowani, że naród głosuje nie po ich myśli? Chcieliby, żeby ich nauczanie przekładało się na nasze decyzje, na kogo głosujemy? I dlaczego nie tak, jak oni by chcieli? O skutki wyborów w naszym życiu zbiorowym dużym i małym: Parlamentarnych, prezydenckich, samorządowych, lektur na koniec, rozgłośni radiowych i stacji telewizyjnych... Nasza wolność, rozumienie siebie samych, wiara i rozum są poza [nie tylko ich] wyborem?! Sobór Watykański II i papieże mego żywota od J23 też są wyborem... ale Ducha Świętego. Ja im wierny pozostaję całe życie i zafascynowany po uszy. Są darem, drogą-prawdą-życiem a nawet i światłem w godziną śmierci mojej ♥ A może chodzi tylko o formę wymiany zdań, opinii, dialogu. Z tym każdy z nas się mierzy codziennie, którzy obecni jesteśmy, pokazujemy swoje myślenie w wolności w mediach siakich owakich. Nas dobija inna postawa kościoła mojego parafialno-dekanalno-diecezjalnego – przemilczanie nas, naszej obecności (wypowiedzi) w przestrzeni publicznej i ewangelizacyjnej Internetu (ostracyzm?). Musimy w 2014 być wspólnotą, z odwagą i umiejętnością publicznej rozmowy! Trzeba ćwiczyć, codziennie i odświętnie, z wiarą, rozumem, nadzieją, miłością, odwagą, miłosierdziem. O to mi chodzi! A na koniec - w tym wątku - daję zaproszenie dla wyobraźni i do myślenia. Filmik na Youtube, spot reklamujący MAX-Festiwal! Do robienia ciekawszych katechez (lekcji religii) w polskich - jak najbardziej - szkołach ♥ :-) 

2) Nadesłane z Gruzji – "Hej! Byliśmy w górach, na lodowcu ok. 3350 m. n.p.m teraz jesteśmy w Tbilisi. Jest super żyjemy i mamy śie świetnie. Pozdrawiamy, Ł-jak Łazarz, K-jak Kasia". Trudno powstrzymać mi się od komentarza, wiążącego ich wyprawę i radość życia z tym, co robią im i nam za plecami w diecezji: - A) Młode pokolenie w drodze na szczyty, na swoich ścieżkach odwiecznej drogi-prawdy-życia. Żywy pomnik św. JPII :-) ♥... i B) Wiemy, o co walczymy w gminie, parafii, diecezji. Nie tylko o należne nam dobre (na miarę, bez przesady) imię. O prawdę, która wyzwala Polaków (nas) od... 16 października 1978? Oczywiście. I dłużej, wyżej, szerzej... Wiara i rozum. Osoba! Człowiek jest drogą kościoła (przynajmniej tej Jego części, która ma samoświadomość soborową, 2014...) Alleluja. /Podpisano / Kościół Domowy Rodziny Kapaonów ♥ 
(ps. Hela wróciła ze Szkocji, by stawić się na rozmodlonym obozie dla maturzystów FDNT, to zbyt ważna sprawa, aby lekce-sobie-ważyć, czym dała dowód dojrzałości, a z drugiej strony irytujące doświadczenie/zmaganie z jakimiś „nimi” okazującymi lekceważenie ludziom i rodzinom i mającym się za Bóg wie kogo (szare kościelno-diecezjalna anty-eminencja?, albo „sz” eminencje anty-kościelne?!!). Chciałbym także o „nich” pisać z większym szacunkiem, ale mam straszną alergię na anonimy w każdej postaci, pism i osób. 

3) Na koncie ks. prof. A. Draguły zmobilizowały mnie do udostępnień i komentarzy dwa posty: A) Na dzisiaj: "Pewnego dnia Mesjasz, Syn Maryi, przechodził obok grupy Żydów, którzy lżyli Go i urągali Mu. Ale On ich błogosławił. Dziwili się na to Jego uczniowie. "Oni Ci urągają, a Ty ich błogosławisz?". Jezus odpowiedział: "Każdy człowiek może się podzielić tylko tym, co ma". / Miguel Asin Palacios/ - udostępniając mogłem wpisać pytanie, które od rana chodziło mi po głowie - „Czy pamięć i tożsamość równa się samoświadomość?”, B) „I jeszcze jedna myśl a propos sztuki dawnej. Współczesna kultura jest mieszanką pornografii i pruderii.” Moja myśl na bazie życiowego doświadczenia, nie przemyśleń jest taka: - „Dobrze jest w końcu zapanować nad obydwoma końcami kija cielesności, kultury, wpływów, oddziaływań (przekazu, wychowania)? Czas przychodzi z pomocą? To nie jest najważniejszy aspekt życia i kultury, jak mniemam.” Temat wszakże ciekawy – CIELESNOŚĆ, zmysłowość - i chętnie bym podyskutował, ale czy są chętni? 

4) "Abu Daoud, który zaplanował akcję terrorystów [podczas Olimpiady w Manachium], po latach przyznał, już po zamachu, że jego ludzie byli szkoleni w PRL." Polska była ogniwem światowego komunizmu (zbrodniczego systemu?!). Bułgarski trop zamachu na papieża nie jest do końca wyjaśniony? A STASI? itd. Światowy system terroryzmu komunistycznego był i pozostaje w jakiejś zmienionej postaci! - „Rosyjski żołnierz: lepiej nic nie wiedzieć, bo prawda jest okropna” - wierzę mu … Putin, KGB i pokomunistyczna obłuda są nieuleczalni. "Putin nie jest partnerem, tylko wrogiem. Stawką dla cynicznego prezydenta jest osobisty prestiż, do tego dochodzi obsesja na punkcie utraconego pod koniec zimnej wojny terytorium."(The Economist) :-( 

5) Hurra i Vivat! Słyszę Prezydenta Wałęsę w TV, że "jeśli Marszałek Kopacz straci, będąc na czele... to się zorganizujemy w Polsce i odzyskamy". Po odejściu Tuska Donalda Premiera do Brukseli. Podobnie myślę. Od razu po wyborze poczułem tę odpowiedzialność, współodpowiedzialność naszą, Polaków (którzy podobnie czują, myślą, wierzą...), za Polskę, Europę, przyszłość większą, szerszą, świat... i perspektywę solidarności i miłosierdzia dla wszystkich. Tak samo poczułem 16 października 1978. Dla niektórych muszę dodać "z całą świadomością różnic, proporcji, perspektyw, wymiarów...". Ja już tak mam (Solidarność i inne wyzwania też podejmowałem, czułem całym sobą, drogą-prawdą-życiem, co zrozumiałem na końcu drogi-prawdy-życia osobistego zresztą) :-) 

6) „ONZ się przeżyło. To, co jest potrzebne, to Organizacja Religii Zjednoczonych, ONZ religii - 91-letni były izraelski prezydent i laureat Pokojowej Nagrody Nobla, którego kadencja zakończyła się w lipcu, wyraził przekonanie, że na wzór Karty Narodów Zjednoczonych należy też zredagować Kartę Religii. - Głosiłaby ona w imieniu ich wszystkich, że mordowanie ludzi czy masowe masakry, co widzimy w tych tygodniach, nie mają nic wspólnego z religią - stwierdził. - Dzisiaj stoimy w obliczu setek, może nawet tysięcy ruchów terrorystycznych, które twierdzą, że zabijają w imię Boga. Peres zaproponował papieżowi Franciszkowi podczas spotkania w Watykanie utworzenie "ONZ religii". W ten sposób jego zdaniem można by sprzeciwić się terrorystom, którzy zabijają w imię religii. Jest to – według mnie – poważne potraktowanie religii. Wbrew starym marksistowsko-materiatycznym tezom, że religia to opium dla ludu i przeżytek. Religia jest nieodłączna od rodu ludzkiego, homo sapiens sapiens (religiosus). Słyszę w tym także głos br. Rogera z Taize. Na pewno utkwiło we mnie przed laty, podczas pierwszego pobytu na wzgórzu w Burgundii jego "nauczanie", że bez pojednania religii nie będzie pokoju na ziemi. Coś w tym tkwi nadal i nadal i coraz bardziej?! ♥ 

7) „Jestem bardzo dumny i cała moja liczna rodzina. Premier Donald Tusk pokazał jak można łączyć sukces Polski z sukcesem osobistym. Od wyboru Karola Wojtyły na Papieża i przyznania nagrody Nobla dla Lecha Wałęsy, nie było takiej nobilitacji mojej Ojczyzny :-) (Piotr Polmański)” 

Ja też udostępniam tego posta, choć z objaśnieniem - „Jestem dumny, choć dystansuję się od komentarza [antypisowskiego], który jest mi do tego niepotrzebny. No i zdjęcie Premiera ciut surrealistyczne :-) Jestem dumny ponadpartyjnie, nie antykomuś, to jest ogniwo (realne, obiektywne) historii najnowszej mojej Ojczyzny, ja osobiście liczę ją od 16 października 1978, i "biorę ją tęczą zachwytu od zarania dziejów" (nie znam lepszej frazy pochwalno-miłosnej) ♥ 
ps. jak wielu Polaków nie potrafi się cieszyć z sukcesu innego Polaka (rozróżniają "ich" Polskę i naszą Polskę! Kto jest "ich", kto "nasz" jest zmienną historyczną :-)

8) Nie potrafię się zdobyć na lekturę długiego wywiadu z ks. prof. D. Oko. Kiedy widzę jego oblicze, to mam nieodparte wrażenie, że już wszystko od Niego usłyszałem, w jego wielu wystąpieniach w TV. A wspomnianego w komentarzu przez kogoś filmiku z kard. Nyczem nie widziałem i chyba też nie jestem głodny. Trochę mi to [ich postawy i moja] się łączą z odczuciami na publikacje strony "walka w obronie polskiej szkoły". Daję link na „Demokratycznie skomponowany, przegłosowany harmonogram i kalendarz jednej z polskich szkół. Zespołu Szkół im. Rzeczpospolitej Norwidowskiej. W Strachówce, powiat wołomiński, na Mazowszu. Kiedy słyszę tzw. obrońców polskiej szkoły, gadających z zewnątrz, nie wiadomo o czym, ale pobożnie i polsko-narodowo, to się we mnie gulgocze cały żywot katechetyczny i nauczycielski. Gulgoczę przeciw psuciu Polski Ojczyzny Naszej ("Bo to jest moja Matka, ta ziemia. Bo to jest moja Matka, ta Ojczyzna" JPII). Obrońcy, weźcie się do roboty wewnątrz szkół. Możliwości jest kupa ♥ 

9) Kończę - znów dziwięciopunktową - nowennę o gminie, parafii, diecezji, Polsce, Europie i świecie (w perspektywie solidarności i miłosierdzia) pytaniem - „Pytanie do mieszkańców mojej gminy: czy jest już jakiś biuletyn wyborczy? Jedno miejsce w sieci, z którego można by śledzić poczynania kandydatów? Dowiedzieć się - w końcu - kto startuje i dlaczego? Kto z kim? Czy i dlaczego radna Krystyna Ołdak z byłym wójtem Kazimierzem Łapką? Itd. itp. Uroczystość składania kwiatów pod tablicą zabitych mieszkańców przez Niemców w 1944 roku. Biało-czerwone flagi dobrze wyglądają w pogodny dzień na tle pól, ale jest w tym jakiś brak. Biało-czerwone flagi wołają, krzyczą o ciągłość dziejów. Brak ciągłości dziejów naszych... Solidarności dziejów i ludzi tego okresu i największego współczesnego nam i skutecznego zrywu wolnościowego... Sołtys Grabski inicjator i sprawca powstania tego miejsca upamiętnienia był ich częścią.
ps. 1 odpowiedź uzyskałem ze strony Państwowej Komisji Wyborczej, są już zarejestrowane komitety Krystyny Ołdak, Kazimierza Łapki i Jacka Knapa 
ps. 2 zdj. ze strony sps2 (z dnia 4.9?)

Mój kościół! Moja 9-punktowa nowenna!

                                                                                           „Przez wszystko do mnie przemawiałeś – Panie,

Przez ciemność burzy, grom i przez świtanie; 

 Przez przyjacielską dłoń w zapasach z światem, 

 Pochwałą wreszcie - ach! - nie Twoim kwiatem... 

 Przez całą Ludzkość z jej starymi gmachy, 

 Przez wszystko!...”

 

C.Norwid, Modlitwa

Znów wszystko – myślenie udostępnione na Facebooku i blogu - zbieram z paru dni, by pokazało główne wątki mojego/naszego życia w rodzinie i tzw. wspólnocie lokalnej: gminie, parafii, szkole itd. Tam jest ciągłe poszukiwanie swojego miejsca. Sobie. Polsce. Kościołowi (parafialno-dekanalno-diecezjalnemu). Człowiekowi na ziemi. AD 2014 ♥.
 

Dzisiaj będę się cofał w czasie, odwrotnie jak to robiłem poprzednio, zachowując chronologię bieżącą. Ze względów praktycznych, nie wiem, jak długo starczy czasu i koncentracji. To jednak jest żmudna praca. Nie chcę utracić tego, co najbardziej aktualne, zmaganie nasze idzie na śmierć i życie w normalności, szczerości, w prawdzie o sobie i prawdzie ujawnianego myślenia – wiary i rozumu - zwłaszcza jeśli dotyczy naszych wspólnych spraw i pociąga za sobą decyzje dotyczące nas (wszystkich! w tzw wspólnocie lokalnej). Kościół to nie tylko pobożność osobista i pobożnościowe praktyki w tłumie (mniejszym, większym), ale także wymiar społeczny, w którym bez szczerości, zaufania, sprawiedliwości i miłosierdzia się nie da. :

 

1) Udostępniłem wypowiedź - "Wojna na Ukrainie jest klęską instytucji międzynarodowych powstałych w Europie po II Wojnie Światowej" (Thorbjoern Jagland, sekretarz generalny Rady Europy). Zgadzam się, ale jednocześnie wychwalam Polskę w Europie. Pytam i prowokuję innych - „Jaka jest moja/Twoja Pieśń o Polsce dzisiaj? Sam wyznaję swoją wiarę i rozum patriotyczno-religijną i religijno-patriotyczną - Interesuje mnie, tzn. mogę chyba tylko żyć i funkcjonować społecznie-wspólnotowo, w pełnej odważnej postawie prawdy (wyznawanej, poszukiwanej...). W adoracji, akceptacji, kontemplacj faktów, mowy faktów first. Nie ma dla mnie życia w układach, poprawnościowych uśmiechach i języku, parafialnych, diecezjalnych, samorządowych... krajowych?” Jurek internetowo-kościelny znajomy (JS) zgadza się „Dobre pytanie”, ale jest pełen wątpliwości, czy jest to możliwe dzisiaj. Wspomina czasy początku - „Chciałbym Józefie wyśpiewać pieśń radosną, pełną nadziei, z uczciwą pamięcią o czasach:
 

"O tych dniach pełnych nadziei
Pełnych rozmów i sporów gorących
O tych nocach kiepsko przespanych
Naszych sercach mocno bijących

O tych ludziach, którzy poczuli
Że są teraz właśnie u siebie
Solidarnie walczą o dzisiaj
I o jutro także dla ciebie"

 

Jurek twierdzi, że - „Są ludzie, środowiska, którzy chcą to wszystko wrzucić w niepamięć. I budować na... no właśnie, na czym?” Ja mu na to - „Śpiewaj! Nikt nam śpiewać i być wolnymi już nie przeszkadza! Przed chwilą wpisałem komentarz do posta Andrzeja Eligiusza dostępniającego wypowiedź JPII o szkole w Polsce, na stronie "Brońmy polskiej szkoły". Ten tytuł nie tylko mnie dziwi, ale wręcz irytruje. Dotykam tego samego problemu, czucia, poczucia polskości, wolności, katolickości w nas i w polskiej szkole - "Lubię papieża mówiącego o szkole. Nie pojmuję tytułu strony?! Trzeba w niej uczyć, być, nauczycielem, wychowawcą, katechetą BY WIEDZIEĆ jaka jest. W ten sposób TWORZYMY POLSKĄ SZKOŁĘ. Przed kim ją bronicie? Przed polskimi nauczycialami, wychowawcami, katechetami? Absurd. Rozważcie zmianę tytułu. (WSPÓŁ)TWORZYMY POLSKIE SZKOŁY! ♥ „

 

Cóż dziwnego, że 1 września myślami jestem w szkole, w końcu tyle, tyle lat... i misja. I tyle wątków, a raczej nici osnowy: msza, sztandar Zespołu Szkół im. Rzeczpospolitej Norwidowskeij, przemarsz przez Strachówkę ulicą Norwida i Kmiecińskiego, uroczystość na sali, hymn szkoły, perspektywa polska, europejska, samorządowa, kulturowo-norwidowska, rzeczpospolita - dobro wspólne, historia, Solidarność z 3 Maja 1981, kościół w świecie współczesnym posoborowym, w myśli współczesnej i duchu czasów osadzony przez papieży, przeze mnie zaś poszukiwany i stawiany "na baczność", w osobowej wolności, nie mustrze bitewno-organizacyjno-wojskowej na każdej katechezie - lekcji religii przed krzyżem. Jestem z nimi. Współuczestniczę. Zasilam myśleniem.

 

2) „Jak mi głupio, kiedy jedni duchowni tego samego Kościoła krytykują w mediach drugich. Źle się czuję wtedy. Coś z nimi nie tak. Kiedyś zaczynało się od upomnienia w cztery oczy, nie leciało na forum, aby się pokazać. Publiczne sądzenie braci - bardzo niekapłańskie to jest i gorszące. Szkodzi instytucji„ (ze statusu na Fb norwidologa AC). Komentuję - A może chodzi tylko o formę wymiany zdań, opinii, dialogu. Z tym każdy z nas się mierzy codziennie, którzy obecni jesteśmy, pokazujemy swoje myślenie w wolności w mediach siakich owakich. Nas dobija inna postawa kościoła mojego parafialno-dekanalno-diecezjalnego - przemilczenie (ostracyzm?). Być wspólnotą, z odwagą i umiejętnością publicznej rozmowy! Trzeba ćwiczyć, codziennie i odświętnie, z wiarą, rozumem, nadzieją, miłością, miłosierdziem. O to mi chodzi!
 

Mogę dać przykład takich sporów w internetowej rodzinie, w gronie znajomych na Fb - „Wiedziałem, że pisze Ojciec z głębi własnego życia wewnętrznego szczerze. Także o różnych aspektach, kątach widzenia Kościoła lokalnego, globalnego. Oczywiście o liturgii i zmianach dokonujących się w teologii, z uwzględnieniem doświadczeń Ameryki Południowej itd. I tego zawsze szukam i czekam na ojca posty. Także ojca książkę zamówię natychmiast! Wczorajszo-przedwczorajsza ojca reakcja na wybór Polaka na Przewodniczącego Rady Europy była i jest dla mnie przykrym zaskoczeniem. Przykrym, bo łatwiej i przyjemniej jest być po tej samej stronie. Jednak to jest aspekt jak najmniej kościelny. Dowiedziałem się jednak jeszcze czegoś o moim/naszym polskim kościele, tzn. o jego osobach konsekrowanych i ich przeżywaniu spraw tego świata, blisko i daleko. Szczęść Boże :-) ”
 

W wyzwaniu zaś na „pojedynek dziękczynienia" wpisuję szczerze - „Za to, że wpadł do nas ksiądz Paweł. Mieliśmy wiele wspólnych tematów. Za to, że dzięki Internetowi nadal jestem aktywnym katechetą. I że mozemy się szkolić/szlifować/uwrażliwiać nawzajem, prowadzić rozmowy o wszystkim. Być wolnymi Polakami, wolnymi ludźmi... By być prawdziwym Kościołem Jezusa Chrystusa a nie tylko instytucjonalną forma istnienia. Żywy. Prawdziwy. Wieczny. W dialogu. Bez lęku przwed światem i inaczej myślącymi. Jeśli ktoś myśli, to znajdzie i siebie i prawdę. Dziękuję dzisiaj także za Łukasza, absolwenta naszej szkoły, który przysłał mi swój wiersz i melodię w tle, piosenkę rosyjskich żołnierzy...”. Czeka już kolejny dzień na znalezienie sobie miejsca we właściwym miejscu, przepraszam.

 

3) Dzień wstał piękny 1 września, zachmurzony u nas, ale ciepły. Ile mszy św. odprawia się teraz w całej Polsce łącząc początek roku szkolnego (głównie), wspomnienie wojny i modlitwy o pokój - by the way, w wielkiej nowej perspektywie, w której Polak definiuje Europejskie Rozumienie Świata 2014. W zapiskach Andrzeja Króla z Annopola z 1939 mam zaś klimat w rodzinie tego dnia sprzed 75 lat, dnia wielkiej historii świata w Warszawie: wizyta w banku po emeryturę, kupno talerzyków na wieś (udaremnione), wizyty u Osińskich ("Wacek już w wojsku"), sytuacja w Muzeum Techniki ("Kazio wręczył wymówienia pracownikom, z powodu zawieszenia działalności"). ppłk. Kazio i por. Wacek zginęli w Katyniu.
 

Kiedy ranne wstają zorze nad nami w Polsce, to jednak już dzisiaj nie wystarczy, że mamy Biblię, Sobory i Papieży tych samych. Grożą nam palcem za byle słowo, czytanie gazet itd. że nie jesteśmy dobrym - jak oni - Kościołem. O co tu chodzi? Kto jest z wiarą i rozumem na bakier?! Dlaczego w Polsce wrócił stary podział z czasów komuny, że państwo jest "be", a kościół "cacy"?? We wszystkim?! - co robią i mówią?! Czy ten podział naprawdę się pokrywa z świadomością naszą Polaków 2014 i Europejczyków? Wątpię szczerze - z całą moją wiarą i rozumem odpowiedzialnym za siebie, za samoświadomość, pamięć i tożsamość! Jestem ojcem, Polakiem, katechetą! Jeśli państwo jest jednych "ich", a kościół innych "ich" to gdzie jesteśmy my?! Jurek (JS) – w komentarzu - na to „Wszystko jest konsekwencją wyborów jakie dokonujesz Józefie. Ja nie mam takiego problemu”. Więc ja dopytuję go i innych tradycyjnie myślących katolików polskich, w sutannach i bez - „Jakich wyborów? Parlamentarnych, prezydenckich, samorządowych, lektur... Wiara i rozum są poza wyborem?! Sobór Watykański II i papieże mego żywota od J23 też są wyborem... ale Ducha Świętego. Ja jestem im wierny i zafascynowany po uszy. Są darem, drogą-prawdą-życiem a nawet i światłem w godziną śmierci mojej ♥ ”

 

4) Wchodzę do dyskusji o polskich katechetach pod postem żony dopiero dzisiaj. DyrKa udostępniła artykuł z „Gościa Niedzielnego” z tekstem Prymasa Polski Polaka do katechetów, o katechezie w szkole pt. „Więcej odwagi!”. Rozpętała się pod nim dość burzliwa rozmowa publiczna! Mój głos - „I tak jest już lepiej. Zaczynamy rozmawiać z niektórymi "na tym terenie". Liderom/liderkom najtrudniej wejść w zwykłą rozmowę publiczną. I mężczyznom w sutannach. Nie są do tego chyba przygotowani w seminariach(?). Brak formacji intelektualnej do rozumienia współczesnego świata? Żyją wyobrażeniem kościoła XIX (?), XX (?) wieku, kiedy mamy i żyjemy w już w 2014! Żyją w strachu przed władzą i układami w kuriach diecezjalnych? bez wiary we własną wolność osobową! Boją się, lub wyparli własne myślenie o świecie, człowieku i Bogu. Mają usta pełne słów pobożnych. Na kazania. I tyle :-( OSOBA ciągle jest im nieznana, patrzenie przez pryzmat osoby, że człowiek jest drogą kościołą, a reszta? tylko rusztowaniem!!! Ma służyć i tyle. Cieszmy się sobą i pierwocinami kościoła w dialogu :-) Jeśli wejdą w zwykły dialog, rozmowy codzienne zwykłych ludzi, cierpliwie, z emocjami, z ich pokonywaniem, ze słowem czasem nazbyt szybkim i ostrym... ale dobrą wolą, która drąży skałę :-) to cały nasz świat może się zmienić! Osobo Piotrze krucha skało, TY jesteś opoką, na Tobie zbuduję... na Was, na waszych rozmowach, w których będę się rodził do końca świata, także, między innymi, już tu i teraz. Marana Tha ♥ „

 

5) FAKT pod nazwą "Tusk w Brukseli" tym bardziej i nieodwołalnie szepcze, woła o nasz głos, nasze myślenie, śni się po dobrych nocach i jest w naszych dobrych dniach - odwagę myślenia i pokazywania go na każdym poziomie życia i pracy (bycia Polakiem...) - o Polsce, Europie, Kościele, świecie, Janie Pawle Niepojętym, takim samym miłosierdziu, człowieku, a to wszytko w świecie współczesnym! Szepty i kłótnie o małych sprawkach będzie/będą się kompromitowało z każdym dniem i pokazywało swoje wsteczne oddziaływanie na wszystko, co nas stanowi. Czy można już mówić u nas o polsko-katolickich separatystach?!
 

Z młodym Polakiem, kolegą Andrzeja, prowadzę spór o znaczeniu wyboru Donalda Tuska na Prezydenta Rady Europejskiej - „On: - Jakoś nie widzę narodu, który się cieszy. - Ja: - To chyba nie chcesz widzieć, słyszeć... choćby w głosach przedstawicieli narodu wybieranych w wolnych wyborach, byłych prezydentów, premierów, większości przywódców partyjnych itd. itp. Oczywiście są wyjątki i jest taktycznie-wyborczo "zaślepiona" opozycja (ale słyszałem też gratulującego europosła Ryszarda Czarneckiego). Nigdy nie jest to 100%. Pozdrawiam Cię w imieniu Polaków cieszących się z wyboru Polaka na ważne stanowisko w UE :-) ♥

- on - „co z tego że wybrani w wolnych wyborach? Demokracja nie jest zbyt cenionym ustrojem przez KK. Co z tego że prezydenci skoro to lewica? UE jak wiemy jest to organizacja, która Polsce zbyt wielu korzyści nie dała... Naród się cieszy, bo złodziej wynosi się z Polski, żeby pożerować na UE. Co można zrobić będąc na takim stanowisku?

- ja - Smutne, że nie tylko starzy, ale nawet młodzi mają tak po... zideologizowane myślenie? Nie mam zamiaru ewangelizować na siłę. Jest Dobra Nowina. I tyle. Kto chce, żyje nią. Cześć.
 

A zaczęło się od mojego posta o Kościele „Czy kościół niezgody (narodowej) nie niszczy nas dzisiaj najbardziej, w Polsce? Mnie – odczuwany (odczuwana? spór, niezgoda, negacja, negacjonizm...) całym życiem-prawdą-drogą gminno-parafialną – TAK!... Zbawić może, mnie przynajmniej - radosna, zwyczajną szczerością wiarą i rozumem – wspólnota!!! Spodobało się Bogu zbawić nas we wspólnocie!... Ciągnę wątek naszych narodowych podziałów z wielką rolą (akceptacją) kościoła. Korzystam z wypowiedzi przewodniczącego episkopatu Niemiec, kardynała Marxa w Gliwicach, w rocznicę prowokacji pre-wojennej - „Kiedy będzie jakaś wypowiedź, poważna reakcja na wybór Polaka Przewodniczącym Rady Europejskiej? Przecież żyjemy i rozmawiamy nie tylko o aborcji i prof. Chazana, konflikcie w Jasienicy...! "Nie można przeciwstawiać kościoła narodowi" (kard. Marx). Niektóre aspekty tej prawdy są b. proste i śmieszne. np. naród świętuje wybór Tuska, Kościół w Polsce płacze :-)

 

6) Dostałem właśnie wiadomość z bliska, choć z daleka - "Hej! Żyjemy, jesteśmy w Tbilisi i jest świetnie i mega ciepło. Pierwszej nocy piliśmy gruzińskie wino z gospodarzem i wznosił milion toastów w tym za Lecha Kaczyńskiego (!) bardzo go tu szanują." (Łazarz i Kasia)

Mój komentarz:
Młode pokolenie Polakaów może zdobywać świat. A Ci, którzy są Żywym Pomnikiem Jana Pawła II (FDNT) zdobywają go dla Dobrej Nowiny! Jeśli starzy zarządcy tego świata i ich spraw nie popsują, nie przeszkodzą! I ci, którym wiary - w to - (i rozumu) brak ??? ♥ :-(

 

7) Udostępniam z konta Piotra Polmańskiego (poseł I, II i III Kadencji Sejmu RP) gratulacje dla Premiera Tuska (bezpośrednią przyczyną są gratulacje ministrów) – "Historia rozpoczęta przed 34 latami na mocy porozumień sierpniowych, poprzez wybory 4 czerwca 1989 r, przystąpienie do NATO i wejście do UE, nasza droga do wolności i powrót do rodziny cywilizacji europejskiej doprowadziła do tego, że dziś to Polak zostaje Prezydentem Europy i staje na jej czele". ZGADZAM SIĘ Z TYM CAŁKOWICIE, TO I MOJA DROGA-PRAWDA-ŻYCIE! Ale są oponenci, także wśród moich przyjaciół i znajomych. Wypisują, że Tusk to nieudacznik, że prywata, że wasal, szkodnik itd.itp. Wchodzimy w łagodny spór, bo inaczej osądzam dzieje najnowsze - „Jak(i) i dlaczego nieudacznik? Czy Europa - która Go wybrała - jest obrazem/symbolem nieudacznictwa? Dziwna logika... Można mieć mieszane odczucia co do kogoś i czegoś. Nie mam żadnych mieszanych - co do dumy z faktu, że Polak jest na tym stanowisku. Takim stanowisku! Co do faktów nie dyskutuję... Nie podzielam pesymizmu wielu. Z wykazywaniem, że wszystkim żyje się źle? nie jestem w stanie przyjąć do wiadomości takich uogólnień, bo mam oczy, uszy, widzę, słyszę, czuję, rozmawiam i... jest inaczej, dużo lepiej. Może czyjeś oczekiwania były jeszcze większe, ale na to nie mam żadnego sposobu, prócz dialogu i – dla wierzących – wspólnej modlitwy.

 

8) Ktoś mi podsunął apel do podpisania. W adresie ma „Jego Eminencja Mauro Piacenza, Prefekt Kongregacji ds. Duchowieństwa, Kuria Rzymska
Kopie do:
Biuro Prasowe Stolicy Apostolskiej
Redakcja Osservatore Romano
Sekretariat Kurii Rzymskiej...”

Sumienie nakazało mi podpisać. Moje - osobiste, nieinstytucjonalne. Moja osobista wiara i rozum i odpowiedzialność. Nie przeciwko komus, ale za kimś, za czymś. W sprawie bliźniego, bliskiego sąsiada, o ułaskawienie! Nauka o Miłosierdziu Bożym nie pozwoliła mi się długo wahać.

 

9) Wracam na koniec do homilii kardynała Marxa - "Kościół musi być budowniczym mostów i niosącym pokój"! Rozszerzam, kieruję te słowa wprost do nas! - „I to nie tylko w osobach papieży, w globalnych konfliktach. WSZĘDZIE! gdzie żyjemy i tworzymy/jesteśmy Kościołem! W gminach, szkołach (w których katecheci! są pełnoprawnymi członkami Rad Pedagogicznych!) parafiach... Ale jak to robić? Ksiądz? Nie jest przecież Kościołem w pojedynkę, jest tylko i aż księdzem. Jesteśmy nim-kościołem wszyscy wierzący w Jezusa na danym terenie. Ta ewangeliczno-soborowa Prawda nie jest oczywistością w praktyce polskiego kościeła 2014. Kiedy nasi biskupi i księża probosczowie - każdy!! - staną się wraz znami Polakami świadomymi współczesności i współczesnej drogi-prawdy-życia Ojczyzny Matki Naszej? Kiedy zdobędą się na gratulacje dla współrodaka, Polaka na stanowisku przewodniczącego Rady Europejskiej (zachowując wszystkie swoje obawy, wątpliwości, zastrzeżenia). Inaczej, będą się wyobcowywać coraz bardziej i -niestety - wyobcowywać wielką rzeszę Polaków Katolików! Zgrozą wieje :-(
 

Myślę, że problemem polskiego kościoła, tzn. ludzi polskiego kościoła i większości(?) polskich katolików jest to, że nie mogą zrozumieć (przyjąć do akceptującej świadomości), że Polska to nie Kościół, i Kościół to nie Polska. I Europa. I świat. Że jesteśmy Kościołem w świecie współczesnym. A czym innym ma być Kościół? Którego drogą jest człowiek?! O-S-O-B-A! I AGGIORNAMENTO! Non abbiate paura! Krzyż stał się nam bramą!

 

PS.

Fot. Maciej Śmiarowski/KPRM
 

Metropolie, metropolici i "egzorcyzmy"?

Wizja człowieka, antropologiczne podstawy duszpasterstwa... Oczywista oczywistość, ale neglected w życiu codziennym naszych parafialnych tzw wspólnot i większych, całego (poslkiego) Kościoła! "Kapłan nie może traktować z góry człowieka". Ba, nie tylko w rozmowie, ale w działaniu... parafialno-dekanalno-diecezjalnej rzeczywistości naszej codziennej! A mnie, zwyczajnie olewają (użyłem młodzieżowego języka), po naszemu-dorosłowemu "przemilczają", może po kryjomu egzorcyzmują i próbują tak rządzić nami wszystkimi. Bez złudzeń. Są kościoły i kościoły, diecezje i diecezje, parafie i parafie... Ba, abyśmy byli jedno?! Ojcze nasz, jak?!