"Jestem z Wami" - o śp ks. Mieczysławie Iwanickim, proboszczu Strachówki 1974-1981

Winny Ci jestem wspomnienie. Osobiste, rodzinne i patriotyczno-kościelne zarazem.

ułożył ks. M. Iwanicki (także w Strachówce)

Winni mu jesteśmy wspomnienie w Strachówce. Jest duchowo i nierozdzielnie związany z dziejami naszej gminy. W 1981 roku bardzo wspierał powstanie i działalność NSZZ Solidarność RI we wsi, gminie i parafii. Jego płomienne  patriotyczne kazanie na sumie 3 Maja 1981 poprzedziło zebranie założycielskie Solidarności w sali przy remizie OSP. Czekał po nim niecierpliwie na mnie i relację "jak było". Żył tym, co zmieniało wtedy Polskę. Uważał, że Kościół ma misję w zachodzących procesach dziejowych.

Później stał się legendą Rawy Mazowieckiej, jest jej obywatelem honorowym, ma swój skwer przed tamtejszymi szkołami i statuę. Jego pamięć nie zginie. Stał się cząstką naszej tożsamości.

na stronie miasta Rawa Maz.

***

 
świadectwo o księdzu Iwanickim

      /Wotum Wdzięczności od Solidarności RI w Strachówce/

zmarł 10 lat temu 8 sierpnia 

napisałem wtedy wspomnienia

ale przepadły jakoś w moim kompie

że muszę spróbować je odtworzyć

wiem od lat dekady

ale trudno drugi raz zaczynać

wróciło duchem w dziesiątą rocznicę

czyli w cynowe gody od śmierci ciała

medialnie ze stron Rawy Mazowieckiej

wrócił z mocą (jakby re-objawiając)

że światło nie po to jest

by pod korcem stało

odwlekałem dnia dobrego czekając

nie nadszedł

aż w tej formie jedynie

tak pisać mogę najchętniej

bo krótko niezobowiązująco stylem

bez męki porządnych zdań z kropką

zwłaszcza adresując konkretnym odbiorcom

żonie dzieciom wnukom znajomym na Fb

żeby i oni się dowiedzieli z pewnością

pierwsze spotkanie z nim było sprzed pół wieku

przyjechał do annopolskiego sanktuarium rowerem

odwiedzić moich rodziców z Rodziny Rodzin

nie mógł pozostać obojętny

nikt normalny wtedy by nie mógł

oni jakby od Prymasa Wyszyńskiego w czasie PRL

czasy komunistyczne objawiały się w czynach

manifestacjach np. byłego naczelnika gmina

rąbiącego drewno na trasie procesji Bożego Ciała

taki przekaz krążył i dotarł do mnie

że mieli ze sobą kosę

któż zna człowieka do końca co w nim mieszka

ja ich obu poznałem po latach

proboszcza w czas historii Solidarnosci

zasięgałem i u niego języka (opinii)

pamietam pytanie z jakim się zwróciłem

czy ja student letnik mogę się tu przydać

bez wahań rzekł idź mnie wstrzymuje sutanna

łapiąc za jej poły wymownie i mnie błogosławił

prosił przyjdź opowiedz po pierwszym zebraniu

czekał mnie z obiadem niedzielnym 3 Maja 1981

jego autorytet i kazanie płomienne pomogło

innym razem wcisnął mi pieniądze za ulotki

usprawiedliwiając że to jego przecież parafianie

i biedny student nie musi dokładać do parafii

do wolności godności odzyskiwanej

Solidarnością wręcz konstytucyjną z Polską

przecież 3 Maja jest naszym świętem (wtedy nie)

  

inne spotkanie zapamiętałem czysto religijnie

nie zastałem go na plebanii a wyszedł z kościoła

dośpiewałem sobie że musiał w nim leżeć krzyżem  

  

za Mickiewiczem potórzę słowa wdzieczności

jeślibym o nim zapomniał i wotów nie stawił

Ty Boże na niebie zapomnij o mnie i o Strachówce 

szybko go nam zabrakło (biskup go przeniósł)

już w czerwcu owego roku pamiętnego

ale historia się działa i pamięc i tożsamość moja

kolejne spotkanie trwało przelotną chwilę

na schodach Dworca Śródmieście w Warszawie

mijaliśmy się przystanęliśmy znów pobłogosławił

pamiętam przeżycie stałem chwilę jak słup soli

jakby światło wieczności w ciemności zaświeciło

tak nie działa człowiek obojętny ale nie duchowy

spotkanie następne też niebem było podarowane

po rekolekcjach Madeja oazy dla rolników

wracając wstąpiłem na plebanię w Rawie

otrzymałem jego modlitewnik z autografem

jestem z wami rozdawaliśmy przy I Komunii św.

musiał go układać jeszcze w Strachówce

informacja o Twojej śmierci

nie była ostatnim spotkaniem z Tobą

twoja wielkość przerosłą czas życia na ziemi

zmarł w szpitalu w Rawie Mazowieckiej o 5.25

w wieku 76 lat ogłosiły nekrologi i artykuły

a wracasz nie tylko potrzebą wspomnień

wielu uznawało twoją wielkość i świętość

zostałeś honorowym obywatelem miasta

po śmierci też otrzymujesz oznaki szacunku

gimnazjum wnioskowało o skwer twego imienia

przed szkołami jako wzór nowych pokoleń

królujesz na nim statuą wysoką

nie jest to ostatnie objawienie twojego istnienia

ludzie źli lub głupi oblali twój grób czarną farbą

sobie dając świadectwo w obrzędach satanizmu

byłeś przecież diecezjalnym egzorcystą

silny postami i leżeniem krzyżem

zwyciężałeś ciemność wewnętrznym blaskiem

  

fragment Twojego testamentu stało się mottem

widnieje na stronie jednej z parafii w Rawie:

„zachowuję w sercu radość i wdzięczność 

Bogu i ludziom za par. Chrystusa Króla – 

za jeszcze jedno miejsce w Rawie

gdzie Emanuel - Bóg pośród swego ludu 

zamieszkuje między nami” 

      (piątek, 25 sierpnia 2023, g. 12.00)

Dramat Kościoła w Polsce. Dramat Kościoła Powszechnego w świecie współczesnym. Na progu nowych paradygmatów

Dam tutaj świadectwo sprzed 15 lat i jego historię. Co prawda, wisi już od dawna gdzieś w Internecie, jako notatka na moim koncie Fb, ale nie potrafię tam dzisiaj trafić. 

Zaczęło się korespondencją z ówczesnym dominikaninem o. Marcinem Mogielskim, datowanie: 17 marca 2008.

Szczęść Boże,

Nie wiem czy otrzymał Ojciec mój poprzedni mail. Nie mam zaufania do działania u mnie Outlooka, więc pozwalam sobie przesłać jeszcze raz z mojego adresu.

Sprawa jest dla mnie ważna. Już odnieśliśmy - ja i moja rodzina - korzyści, bo zacząłem o tych problemach mówić z własnymi dziećmi. Myślę o tym, żeby im pokazać to świadectwo, które wysyłam do Ojca.

Szczęść Boże,

Wesołych Świąt Zmartwychwstania

    Józef Kapaon

W załączeniu poniższe świadectwo:

Szczęść Boże,

Mam na imię Józef, lat 55. Jestem katechetą, ojcem 7 dzieci. Na moją drogę życiową decydujące znaczenie miało wychowanie w rodzinie wielodzietnej, bardzo religijnej, zaangażowanej w życie Kościoła (Rodzina Rodzin, przy Prytmasie Wyszyńskim), i wakacyjny pobyt w Taize w 1979 i 1980 roku. Moje myślenie religijne ukształtowało spotkanie ojca Andrzeja Madeja OMI, mniej studia na ATK (filozofia chrześcijańska – fil. przyrody). 

W dzieciństwie i młodości spotkałem księży o niewłaściwych zachowaniach seksualnych. Zrozumiałem to po wielu latach. Nie mogę milczeć. Coś mnie przymusza wewnętrznie, by o tym powiedzieć. Cieszę się, że mogę do ojca napisać.

1. Egzamin (chyba przed I Komunią, w specjalnej grupie tzw. wcześniaków, w wieku 7 lat): puste pomieszczenie, tylko ja i ten ksiądz, trzyma mnie blisko, na kolanach?, pyta o różnice między grzechem nieskromności, a nieczystości. Dla mnie zupełnie niezrozumiałe. Coś tłumaczy, że jeden popełniamy sami, a drugi - np. gdy widzę u innych, czy coś takiego. Jestem strasznie skrępowany, wpatruję się w okno, chcę być jak najszybciej wolny, poza tym pomieszczeniem.

2. Przy konfesjonale (mam 11-12 lat) ksiądz wypytuje o grzech nieczystości, dopytuje się, opisuje technikę masturbacji, dopytuje ponownie: czy tak to robię? On pierwszy „wtajemniczył” mnie w detale masturbacji.

3. W klasie licealnej w prywatnych spotkaniach z księdzem katechetą, w małej grupie, pamiętam dziwne zachowania księdza wobec mojego kolegi. Lubił go przebierać w swoją sutannę. Zapamiętałem uczucie dziwnego skrępowania.

4. Widok nocą przez okno. W pobliżu plebanii, jakieś krzyki, dwóch mężczyzn, w tym ksiądz wikary, któryś z nich bez spodni, albo zdejmujący spodnie, wypinający tylek i wykrzykujący coś…. Nie bardzo chciałem się zastanawiać i pamiętać tę scenę.

5. Już w czasach studenckich, w wiejskiej kaplicy, po mszy św. niedzielnej, znajomy ksiądz ściskający moją rękę i masujący mi kciuk w sposób, który był mi całkowicie obcy, czuję zażenowanie, nie wiem, co myśleć. Innym razem przymuszony zatrzymać się u niego na plebanii, licząc, że pomoże mi dotrzeć do domu, zostałem zaproszony do przenocowania. Nie mieszkał sam, ale z wujem księdzem, emerytem, który de facto  był gospodarzem miejsca. Pamiętam własną czujność i niezręczność, gdy wprowadzał mnie do pokoju gościnnego i przysiadał się do mnie na łóżku, kontynuując jakieś dłuższe zwierzenia. Gdy wyszedł, szybko przekręciłęm klucz w zamku.

Najgorzej reaguję na wspomnienie opisane w punkcie 1. Uczucie obrzydzenia, wściekłości, trudno mi się opanować, początkowo wpadałem w drżenie całego ciałą, choć wspomnienie bardzo mgliste i o jego możliwym podtekście wywnioskowałem pewnie dopiero po czterdziestce, po nagłaśnianiu przypadków pedofilii w Kościele. Ale odtąd to przeżycie ciągle gdzieś jest we mnie i z nim umrę. Dziwne. Pozostałe mniej ważne, choć nie jestem w stanie określić, jaki mogły mieć wpływ na resztę życia, w tym m.in. problem masturbacji w młodości.(pkt.2).

Kiedy ujawniona była sprawa ks. arcybp Juliusza Paetza, nie miałem wątpliwości, że jest bardzo prawdopodobna. Pamiętałem, że chyba gdzieś w 1985 roku znajomy kleryk z Łomży mówił z dziwnym uśmiechem o swoim biskupie. Mnie to wtedy wystarczało. Nie mogłem się zdziwić po latach.

Kościół jest moim ”domem”. Chcę w nim dokończyć swoje życie. Ale nie bezkrytycznie. Zwłaszcza, że dobrze życzę moim dzieciom, i wolałbym, żeby takie doświadczenia, jakie miał ich ojciec, nie stały się ich udziałem. Ale jak, jako ojciec i katecheta, mam ich przygotować na takie sytuacje w konfesjonale i poza nim, w kontaktach z osobami duchownymi (z takim obliczem kościoła) ?

     Podziwiam ojca determinację. Będę się modlił na katechezach (w sercu) za ojca i Jego zmagania o prawdę i o odwagę dla osób odpowiedzialnych za Kościół. Oni sobą nie osłonią i nie obronią Kościoła. „Wiara zwycięża świat”.

     Szczęść Boże,

         Józef Kapaon

Niewzruszone - antykonstytucyjne - podwaliny polskiej świadomości?

/dziedzictwo duchowe, czyli kultura przejęta od przodków, przetrwało… Ojczyzna to jest dziedzictwo, a równocześnie jest to wynikający z tego dziedzictwa stan posiadania - w tym również ziemi, terytorium, ale jeszcze bardziej wartości i treści duchowych, jakie składają się na kulturę danego narodu… w obrębie pojęcia ojczyzna” zawiera się jakieś głębokie sprzężenie pomiędzy tym, co duchowe, a tym, co materialne, pomiędzy kulturą a ziemią/ (tutaj)

ze strony Rzeczpospolitej

Na betonowym podłożu światopoglądowym gmach państwa narodowego stoi. Nie na lotnych piaskach  mód wszelakich (genderów, materializmów, kapitalizmów kolesi itd.). Swoi od zawsze są swoi. 

W dniach ostatnich, a jakże, niby wakacyjnej posuchy, mogłem przeczytać teksty o świątobliwym franciszkaninie, księże potworze z okolic niedalekich Siedlec, nowo mianowanym kardynale Kościoła Powszechnego i komentarz pobożnej kobiety-sąsiadki z Tłuszcza. 

"źle się dzieje w państwie polskim" pod tym względem. Nie nadeszła jeszcze godzina. Skoro te same bzdury/formułki może powtarzać któryś z hierarchów, Jaśnie Pan prezes partii rządzącej i pani z Tłuszcza („Ty jesteś albo Żyd, albo mason, albo idiota, bo się im wysługujesz... stoisz tam, gdzie ZOMO, jesteś komuchem, lewakiem... sługusem Berlina, Moskwy, Brukseli...") (w komentarzu do posta na red. Krzyżaka na Fb). 

W kaznodziejstwie polskim, tudzież w katechezie szkolnej, tyleż co ludowej - zachwycamy się niewzruszoną wiarą ludu, pardon ludową. Najwznioślej mówiąc "ludu Bożego" w Polsce. Milczącej wierzącej inteligencji, rolników, rzemieślników... aż po akademików. Prezesowa doktryna hasa od od Tater pio Błatyk i z powrotem do Bugu, Odry, Nysy (z widocznymi pomnikami Chrystusa Króla i Prezydenta, który zginał pod Smoleńskiem). Blok wierzeń i głosowań. A Papież-Polak powtarza na papierze, że "przyszłośc człowieka zależy od kultury, że człowiek jest drogą Kościoła i że wiara i rozum pozwalają poznawać prawdę i ją kontemplować". Nic dodać, nic ująć. Amen. 

***

odjazdy i pożegnania

współczesność-doczesność zawsze odjedzie

wieczność zawsze zostanie z nami

w Annopolu (dom ogród i dęby)

i pomimo wszystkich wad

grzechu lenistwa sobkości i tak dalej

 i ja zostaję ze swoją kontemplacją

prawdy ustrzegę

pomimo zdziadzienia swego

i słusznych narzekań (skarg) żony

      (środa, 19 lipca 2023, g. 15.14)

***

w obronie racjonalności

       /wieczne żródło ludzkich kontrowersji/

znów naród wybrany jej broni

konsekwentnie od wielu miesięcy

dużym procentem społeczności

eh łezka w oku się kręci

niech nowa solidarność wybuchnie

pośród narodów świata

Polsko dołącz się do pochodu

obrony racjonalności

nie wystarczy mieć w gatunek wpisany

trzeba kulturą potwierdzić rozumność

może nawet w Rosji

po wojnie w Ukrainie

  

moja wiara jest wielka

w racjonalność gatunku

który wyewoluował w osobę

zdolny poznać i kontemplować prawdę

       (środa, 19 lipca 2023, g. 9.05)

***

żadnego praktycznego znaczenia

       /to chyba nie tylko egoizm/

czy ja to czy tamto

może z pewnością psychologiczne

dla innych nie dla mnie

nie ma psychologii poza znaczeniem

nawet z Madejem już nie

nie chcę nie chce mi się nie potrzebuję

obserwować opisywać koniec

jak się przybliża każdym dniem

żyjący tego nie rozumieją

nie zna się smaku przed konsumpcją

żaden tort wspaniały przed zjedzeniem

tak życie i śmierć się dopełniają już tu

przecież dziecka nie zostawię samego 

bez odpowiedzi znaczy

ani kogoś naprawdę w potrzebie

na świadectwo prawdzie największej

       (wtorek, 18 lipca 2023, g. 12.46) 

***

antropo-doświadczenie dziadka Emilii

       /jeden dzień z życia i jedno doświadczenie/

Emilka ma 15 miesięcy 

i co ważne dwóch braci

Benek lat 6 i Henio lat 4

w polsko-szkockeij rodzinie

kiedy bracia coś głośniej robią

siostra ciągnie w ich stronę

z uśmiechem ekscytacji widzialnej

co wiele mówi o naturze Ludzkości

człowiek to ten kto siebie zna

a jaka rola przypada w tym otoczeniu

na powyższym przykładzie zrozumiałem

że przyciągająco inspirującą

to prowadzi mnie do dalszych wniosków

analogicznie proporcjonalnych w Kosmosie

który przytrzymany jest i działa grawitacją

być może z udziałem innych oddziaływań

co przyciąga człowieka podtrzymując w bycie

jak nie dobro wszelkie

bo zło raczej niszczy aż po unicestwienie

kto temu uwagę poświęci będzie wiedział

szydercy ze spraw bożych może zrozumieją

że jest doświadczeniem ludzi ludzkości człowieka

dobra które promieniuje napełnia prowadzi

cóż dziwnego że dają temu imię Boga (Ducha Świętego)

głupi człowiek albo oszukańczo manipulowany

odwraca oczy serce ducha swego od doświadczeń

i cóż że potem ani rozumie ani tłumaczy

własnego życia wśród miliardów istnień

na koniec dodam bo to też coś znaczy

że babcia była Emilia Kapaon z Jackowskich

a jej matka a moja prababcia (siostra B. Prusa)

też Emilia z Trembińskich Jackowska (1852-1922)

       (poniedziałek, 17 lipca 2023, g. 10.54)

***

wczuwanie jako praca

         /pracować musisz głos ogromny woła/

lubią mi przyganiać

lenisz się zamiast pracować

nic mi nie pomagasz

wpatruję się w bawiących się wnuków

wczuwam w nich całym sobą

z pokolenia na pokolenie znaczy

  

kalendarz mamy Anno Domini 2023

urodziny dzisiaj Idy i Ignasia

trójka wnucząt jest aż ze Szkocji

  

na ich cześć nawet zamek dmuchany tu stanie

będą świętować najmłodsi i ciut starsi

ponad czasem niebo rozciągnę nad nami

osiem błogosławieństw jak dotąd

w nowym pokoleniu na świat przyszło

w starym Annopolu jest miejsce dla wszystkich

buduje się nie tylko namiot i dom

trzeba nad nimi wznieść kopułę sensu

dobrze odczutą przeżytą spisaną

ale co mi tam

nikt starego pisowczyka nie rozumie

nie od PiS ale zapisywania losu

w Logosie żyje człowiek

albo nie żyje wcale

podobny wegetowaniu roślin

chodzę z wózkiem i wnuczką

za nami pies przybłęda człapie

wpatrując się w siebie i wszystko

tak się składa że mają znaczące imiona

i Wnuczka i pies udomowiony nami

sięgając lat ponad sto tutaj

wnuczka Emilia Kapaon (mięsięcy 15)

jak moja babcia Emilia Kapaonowa

siostra Marii z Jackowskich Królowej

babcia jedna z siostrzeniczek Prusa

na świat przyszła w roku 1875

wyszła za Kapaona z Kronenberga szkoły

ja liczę kroki za wózkiem po lesie

po którym Jackowscy Kapaonowi chadzali

odkąd sanktuarium tu wybudowali MBA

pies się przybłąkał i został z miłości

daliśmy mu imię jego poprzednika sprzed wojny

zastrzelonego przez granatową policję (1942)

ile można wczuć od-poznać kontemplować

stając się człowiekiem współświątynnym

zlaicyzowana kultura strzela sobie w kolana

laicyzuje uwielbienie pracy

prawie jak z Marksa i Engelsa kapitału

że tylko praca praca rąk swoich się liczy

master of business administration i ja jestem

choć pracą moją praca w pocie swego czoła

a królestwo moje nie jest z tego świata

  

choć i ja pracowałem siłą mięśni kiedyś

drzew narąbałam się wielu

u sąsiadów kosiłem woziłem siano gnój trząsłem

  

kartofle jesienne zbierałem do wieczora

szambo wiaderkiem wybierałem leżąc na brzuchu

jest czas siania rodzenia żniw i młócki

  

jak myśl uchwycić świadomością

i jak szybko zapisać by nie odleciała

są to już moje mi zadane specjalności

  

nikt sobie samemu kopuł nie buduje

nie chwyta się wieczności tylko sobie

szczęśliwi którzy ten skarb przechowają

  

annopolski dom i ogród wart wszelkiej troski

by zachować utrwalić największe wartości

z pokolenia na pokolenie sanktuarium osób/losu

  

annopolski dom i ogród są na tym świecie

warte każdej troski o zachowanie i pieniędzy

jest darem Opatrzności i niech tak będzie wiecznie

  

annopolski dom i ogród są niezwykłym miejscem

tego nie rozkmini kto nie zacznie pracować myślą

tak jak mi zostało zadane już lat siedemdziesiąt

           (sobota, 15 lipca 2023, g. 10.58)

***

tzw całokształt

ma kształt

ale nie wiadomo jaki

jest tak zwany

całokształt spraw naszych

człowieka osoby jednostki

zawsze ma charakter nami określony

mnie wystarczy iść za Jezusem

jego powiedzeniem

o drodze i prawdzie i życiu

branych łącznie

czytam artykuł o znanym aktorze

że nie dogaduje się z rodziną

a właściwie że siebie nie potrzebują

myślę

coś do tego stanu prowadziło

ich osobista i rodzinna

droga-prawda-życie

ot co

bo i mnie przecież jakoś

znam z autopsji

jednak się potrzebujemy jakoś

      (piątek, 14 lipca 2023, g. 11.06)

***

zamieszkiwanie w sensie

      /niczym heideggerowskie bauen-wohnen-denken/

jak się czujesz ty on ona ja

jak się ojciec święty czuje

spytano papieża Wojtyłę

człowieka na ważnym stanowisku

odpowiedział że czuje się sobą

wracam do tej anegdoty 

bo to nietuzinkowa odpowiedź

na standardowe pytanie

pokazuje status egzystencjalny

nie tylko medycznie psychologicznie

z chwilą odczuwania związanie

sens znaleźć nie tyle życia w ogóle

bo on sam się broni (ewolucyjnie)

ale własnego jednostkowego życia

a raczej zindywidualizowanego w rodzinie

łańcuchem pokoleń wszystkich

rozgałęzień i złączeń przez małżeństwa

całość mieć w ramionach siebie (duszy)

samoświadomością ogarnianą

we wszystkich możebnych wymiarach

z sobą w niej zamieszkującym

całość nie jest chaosem

przeciwnie – Logosem

i to właśnie jest do odkrycia

i zrozumienia       

       (czwartek, 13 lipca 2023, g. 9.42)

***

rzeczywistość nam się darzy

       /dziękczynnie za dar i wydarzanie się/

czyli obdarza

wydarza bez przerw i zwłok

dzianie się życia

samoświadomości osób

tak bym przemówił do dzieci

na wielkim zgromadzeniu rodzinnym

jeśli byłoby mi dane przemawiać

albo rozmawiać wśród skupionych

każdej i każdemu się wydarza

i będzie się do końca

wydarzać dziać darzyć

na miarę osobistego rozumienia

osobistego indywidualnego

na ile dopuszczonego do głosu

wewnętrznej rozmowy z wiecznością

w każdej każdym z nas ludzi

my ludzie w rzeczywistości

takiej samej innej podobnej

na ile jesteśmy otwarci

na ile rozwinęliśmy poznanie

poznając całym sobą

drogą-prawdą-życiem

wszystkim po co sięgnęliśmy

świadomie a nawet nie

przez okno cisza ogrodu zagląda

w zieleni życia na ziemi

z góry kot schodzi po okiennicy

gdzieś tam na poddaszu znalazł miejsce

jestem dzieckiem swoich czasów

swojej naszej rodziny

w łańcuchu pokoleń

własnych lektur poszukiwań dziejów

przyszłość człowieka zależy od kultury

nigdy dość rozkminiać myślącym

rozumiejąc po swojemu kulturę

całokształt odnalezionej jedności

życia codzienność radości i smutki

muszą być też chwile dramatyczne

o tragedie się ocierające

nie zmieniają sensu rzeczywistości

wszechświat wydarza się jak wydarzał

teorie super wybuchu można doskonalić

z równoczesnym zgłębianiem świadomości

od kultury przyszłość człowieka zależy

świadomie czekam na zakończenie

śmierć brzmi nazbyt dramatycznie

co miało to się wykonało zadziało

choć możliwe są jeszcze różności

       (środa, 12 lipca 2023, g. 10.02)

***

wiara-Bóg-prawo

na marginesie zwykłej ludzkiej sprawy

kopalni i elektrowni w Turowie

wierzę w Boga

czyli w dobro największe osobowe

wierzę w prawo

że może poznać prawdę o rzeczywistości

tę przedłożoną do rozsądzenia

w świetle całej kultury

Bóg jest dobrem

prawo jest dobrem

dla człowieka wolnego

bo nie jeden Turów jest na mapie

był Żarnowiec Ostrołęka

powstają zmieniają znikają

gdzieś prawda o człowieku mieszka

i btw dzisiejsza miesiącznica rządzących

       (poniedziałek, 10 lipca 2023, g. 19.43)

***

wdzięcznie podziękuję

       /niezdarne opisanie tej rzeczywistości/

za oknem ogród stary się zieleni

z kuchni pieczenie ciasta pachnie

w telewizorze brzęczenie polityków

na ekranie laptopa tekst o zdrowiu

przebiegłem przez życie lat 70

nie ustrzeliły mnie nagłe nieszczęścia

miałem szczęście i ciągle jeszcze mam

nawet kawę sobie właśnie zrobiłem

żona dzieci wnuki truskawki lipcowe

są refrenem pieśni wdzięczności

kto za wszystko umie tak śpiewać

szczęśliwie biegnie przez życie

jest taka rzeczywistość grawitacyjna

ta niewidoczna dla oczu

która nie tylko trzyma na planecie

ale także w najgłębszym czuciu sensu

o tym chyba chcę tu napisać

o niewidzialnej stronie życia

co nie znaczy że nie realnej

w samoświadomości odczuwalnej

ot taki jest człowiek w XXI wieku

tego sztuczne inteligencje nie wiedzą

świat wszechświat osobowy

kulturą najgłębszą się znaczy

      (niedziela, 9 lipca 2023, g. 10.49)

***

małżeństwo (filozofia)

       /mój szowinistyczny pkt widzenia (l.70)/

filozofia nie jest kochana

małżeństwo niedoceniane

rzeczywistość słabo rozumiana

jak żyć premierzy księża media

ja już muszę powinienem pisać

także o tym

bo dni dobiegają mety

jak dobrzy sportowcy

temat ogromnie ważny

dla człowieka każdego na ziemi

tych co już co jeszcze albo wcale nie

przyszłość ludzi zależy od kultury

małżeństwo jest finalizacją zbliżenia osób

są już tak blisko że nowe się dzieje

to tyczy się nie tylko związków atomowych

cząstka na cząstkę oddziałuje jakoś to fakt

póki nie oddziałują niewiele się dzieje

każda każdy sobie rzepkę skrobie

świat się od tego zmienia słabo

inni wpływają na rzeczywistość bardziej

ja się między ludzi nie wpycham

ze swoim rozumieniem świata małżeństw

opisuję co poznałem z autopsji

opisuję bo jestem społecznie rodzinny

mój wszechświat to żona dzieci wnuki

wokół słońca sensu logosu miłości

w wieczność uchwyceni samym życiem

zasad wkorzenionych wychowaniem

tych zasad nie wymyśliliśmy sami

zasada wierności odpowiedzialności

czemuś większemu i idealnemu nad nami

ponad słabości grzechy wątpliwości

ponad mody światowe jak lwy krążace

ekonomia życia nie stwarza

jest wynalazkiem zaczepno-obronnym

by sobie radzić z materią tego świata

życie odkryło dawno ekonomię służebną

małżeństwo jest sprawą wieczności

choć zaczyna się chwilą poznania

na takie spotkanie potrzebna zgoda osób

gotowych eksplorować wieczność

słabość jest rzeczą ludzką bywa wadą

i słabe oddziaływania tworzą wszechświat

oczywiście z mocnymi się dopełniając

z-rozum-my wreszcie rzeczywistość

społecznie kulturalnie prawnie

można i trzeba ją opisywać wnikliwiej

na ile rozumiemy jedność (daną zadaną)

w cudownej jedynej całości

mamy sobie służyć w małżeństwie

i małżeństwu służyć rozumnie

małżeństwo ma może służyć innym

a nie wszystko ma tylko służyć mnie

zrozumieć można więcej się stając

stając się nową rzeczywistością

nie oglądaną tylko z zewnątrz

jak na festiwalu mód wszelkich

       (sobota, 8 lipca 2023, g. 11.00)

***

lubić i nie lubić religii

       /są różne filozofie religii/

ależ ja jestem pozytywny

lubić wolę

oczywiście wszystko co realne

jestem bardzo racjonalny

na obraz i podobieństwo Logosu

nie jakiejś anarchii i nicości

lubić stokrotnie wolę

wszystko co piękne

co prawdziwe

co dobrem znaczy się w życiu

lub w dziejach świata

nie lubić

ależ też oczywiście mogę

wszystkiego co niesmaczne

co odpycha jakoś

zmysły lub rozum

religia może być jednym i drugim

przeważnie znaczy się w życiu jak przeszłość

z aspiracjami do wieczności

życia po życiu

z rzeczy przeszłych kocham arcydzieła

szpetota trywialność mnie nie pociągnie

musiałaby bardzo zmysł jakiś omotać

ale w moim wieku liczy się bardziej rozum

religii lubię arcydzieła

w świątyniach muzeach bibliotekach

na arcydzieła jestem otwarty całym sobą

drogą-prawdą-życiem 

po logosowemu-logicznie

wczoraj dzisiaj jutro do końca

chcę by religia się uwspółcześniała wyrazem

zawsze i wszędzie inkulturowała znaczy

każdą formą nauki i sztuki (także tradycją)

bo człowiek nie jest tylko materialny

potrzebuje ducha

nic tak jak piękno dobro prawda nie nazywa Boga

szkoda że w religii przeważa to co było w tradycji

a przecież człowiek ma konkretną misję

realizować prawdę o sobie samym i o świecie

choć i teologowie mówią że Bóg ją nam zadał

chcą tradycją ograniczać kulturę

a ja myślę inaczej współcześniej w kulturze 

z tradycji (wy)bierzmy sobie rozumnie co lepsze

sortując bez przymusu władzy (prawa)

niech piękno się pięknem zaznacza

dobro dobrem wyraża

prawdę niech się poznaje i kontempluje

stając się współświątynią. Amen

       (piątek, 7 lipca 2023, g. 17.01)

***

niewidzialne skutki PRL 

  czyli pochód anty-narodowy        

          /czy tę masakrę widać tylko na wsi/ 

temat widzę ogromny 

zadanie dla najwnikliwszego myślenia

sięgnąć poza zasłony wszelakie (ustrojów)

odkrywając siłę rażenia rozumu w PRL

(antropologiczne aspekty implikacji)

mogę zebrać własne spostrzeżenia

refleksje nad zdarzeniami faktów

rozproszonymi przez życie moje

które musiały wpływ na mnie wywrzeć

nie mam dla nich hierarchii 

nawet nie zachowam korelacji czasu

opowiem jak mi się wracają teraz

zapisane w najgłębszych strukturach

pamiętam pogrzeb babci Emilii

Kapaonowej z Jackowskich

zdarzenie z cmentarza i ulicy Szarotki

(gdzie mieszkali stryjeczni bracia)

pisanie odświeża pamięć i rządzi

wydobywa obrazy kojarzenia fakty

pisanie sprzyja narracji o tym co było

wiąże odkrywa no i wynajduje słowa

z cmentarza została ostatnia scena

dorośli zgromadzili się w jeden punkt

spoglądali na coś za doniczkami skryte

dziś już wiem że na Katyń w rodzinie

na Szarotki w małym mieszkaniu

dorośli siedzieli za stołem w pokoju

my graliśmy w badmintona w drugim

co było zagrożeniem dla żyrandola

była jeszcze kuchnia chyba ślepa

z której przenoszono dania i szklanki

unikając lotki rakietek i nas

chyba z dobrym skutkiem

w Annopolu były pamiątki po Prusie

to znaczy bardziej on był wszechobecny

w popiersiu na stoliku na górze

w książkach i ojca opowieściach

siła obecności jest przemożna

ojciec opowiadał o pogrzebie Pisarza

w którym uczestniczył jakoby

dwanaście dni przed narodzeniem

po babcię Emilię podstawiono powóz

nie mogło jej zabraknąć

ona by tego nie przeżyła

była przecież ukochaną siostrzeniczką 

ukochane były wszystkie siostrzeniczki

siostrzeńcy z pewnością też

dzieci najukochańszej siostro-kuzynki

przyjaciółki powierniczki i swatki

ba

nawet współbohaterki Grzechów Dzieciństwa

z wakacji spędzanych razem w Puławach

w kręgu promieniowania historii i sztuki

Aleksandryjsko-Maryjskiego Instytut Panien

dzieciństwa polskich rodzin pod rozbiorami 

które grzeszne z pewnością nie było

daję głowę ja katecheta następnych pokoleń

praprawnuk Emilii z Trembińskich Jackowskiej

że historia potrafi aż tak się uobecniać i żyć 

ciągle nowym podmuchem ducha w Annopolu

objawiając stare nowe i wieczne znaczenia

w kulturze jesteśmy zanurzeni i od niej zależni

sięgam dzisiaj do kolejnych w necie opracowań

z kongresu polskich elektryków i elektroniki 2022

i eseju o znaczeniu pogrzebu pisarza w rodzie

(w Ruchu Literackim 2015)

sięgam dzisiaj znów na chwilę oniemiały

a ile tam pozostaje treści nieodkrytych SENSU

jeśli nie zmierzysz go logosem to niczym

a ten się odsłania drogą-prawdą-życiem

„Kiedyś, po długim lat szeregu, kiedy kroniki współczesne czas kurzem pokryje, a będą one dostępne tylko dla literackich szperaczy, starzy opowiadać będą młodym o dniu wczorajszym, przez Warszawę przeżytym, bo są fakty, które żywe pozostają do zgonu w pamięci tych, którzy oglądali je własnymi oczami. A przy tym opowiadaniu lica starych uśmiech błogi opromieni, bo przeżywać będą drogie wspomnienie… Wspomnienie dnia, w którym naród złożył hołd swojemu mistrzowi-nauczycielowi, dnia, w którym naród raz jeszcze dowiódł, jak umie czcić swoich przewodników, jak umie być wdzięcznym. Bo naród złożył wczoraj Prusowi pełen wspaniałości dowód swojej bezgranicznej dla niego wdzięczności”

„sytuacja narodu rozpatrzona w kategoriach Prusowskiej filozofi i, wedle pojęć: Myśl – Uczucie – Wola oraz Użyteczność – Doskonałość – Szczęście…

- idea ofiary i służby obywatelskiej była wspólna. Na wieść o śmierci Prusa niemal wszyscy zareagowali tak samo: zaskoczenie, ogromny żal i najprostsza a najpiękniejsza ocena, jaką można człowiekowi wystawić: to był naprawdę wielki człowiek. Był on – wytrwale z myślami swemi, Idąc wśród klęsk i zawodu, Najlepszym synem ojczystej ziemi, Nauczycielem narodu.

- Tłum żałobników na pogrzebie wierzył, iż ten pogrzeb to manifestacja narodowej siły ducha, mocy, uporu i wytrwania; rzeczywiście doznawał wrażenia, iż „ta tłumów rzesza falująca/ Szła ku jutrzence, a nie ku mogile”, a nad tłumem leciał orzeł biały„ (T.Budrewicz, Ruch Literacki, 2015)

żebym wrócił w nurt tytułem zadany

muszę się przywołać do porządku

oderwać od lektur wzruszająco-miłych

bo moją domeną jest samo życie nie profesory

jako dziecko pamiętam rozmowy rodziców

o fałszowaniu prawdy aby zachować pracę

ukrywać fakt że siostra i brat żony są w Ameryce

albo o obawach że nam Annopol upaństwowią

PRL fałszował wszystko 

na przykład ślub i chrzest wojskowych w kościele

nauką fałszu instrumentalizował szkoły

nie było Katynia a Wolna Europa kłamie

nie przeszła ich podle ideowa praca obok celu

jak bardzo w Strachówce się przekonałem

tu nie było świadomości że i przed wojną byliśmy

wszystko zaczynało się po nomenklaturą partii

jaki Katyń jakie Powstanie Warszawskie

jaka Konstytucja 3 Maja

jaka wojna polsko-bolszewicka

jaka  Solidarność w naszych czasach

tego po prostu nie było jak oczywiście i Żydów

bohater naszej gminy z wojny o niepodległość 1920

dostał Virtuti Militari jako 19 letni chłopak

za najsławniejszą akcję-zagon kawalerii pod Korosteń

w legendarnym 12 pułku ułanów podolskich

jego nazwisko jest Józef Czerwiński z Księżyk

wymienione jest w dekrecie Naczelnego Wodza L.dz. 3386

można czytać w historii pułku w Internecie w wikipedii

było nieznane (jego) współmieszkańcom polskiej gminy

nad tym powinni pochylić się wychowawcy narodu

historycy socjologowie dusz-pasterze i politycy

dlaczego tego nie robią

chyba czekają aż i ja-my umrzemy jak nie w hymnie

tak była skuteczna propaganda partii i państwa PRL

bo grób bohatera jest w głównej alejce naszego cmentarza

zmarł dopiero w 1980 roku

pamięć tożsamość musiała być z nim wymazana

ożył dzięki zapiskom rodzinnym placówki w Annopolu

dzięki wrażliwości na dzieje pamięć kulturę tożsamość

w pokoleniu polskiej narodowej SOLIDARNOŚCI

znów zepchniętej dzisiaj pod ziemię inną partią

pamięć i tożsamość społeczeństw mówi o nas

ba nas definiuje (naszą wielkość i małość)

poznając dzieje Czerwińskiego poznałem lepiej siebie

bo (że) mój ojciec kochał się w jego córce

o wy nie wychowawcy nie duszpasterze nie patrioci

przechodzicie nad losami osób i naszej ziemi

chowacie jakichś podporządkowanych sobie nie-obywateli

w partii państwie i niestety także w Kościele

cóż was obchodzi los ludzi i Ojczyzn w kulturze

byleście status swój zachowali w sojuszach z władzą

Norwida też macie tylko do cytatów w kazaniach

gdy on chciał się począć i inkulturować na tej ziemi

dając rdzeń i duszę Rzeczpospolitej największej

nie chcę więcej dziś pisać chcę odejść w ciszę

zbyt ogromny ciężar spada na mnie

nie wiem czy ktoś zechce podjąć po mnie

te zmagania bolą wyczerpują samotnie

PS.

Maria Królowa jest Matką chrzestną chorągwi parafialnej

jej mąż Andrzej służył Polsce w Prokuratorii Generalnej

dali 27 chojaków na budowę naszej świątyni

proboszcz Jerzak wyprowadził Wota Wdzięczności

pamięć i tożsamość dla (po)ludowej Polski nic nie znaczy

byle była ich partyjnie polsko-katolicka (świątobliwa)

wiara i rozum synodalno-soborowe nie dla tych pokoleń

wolność w niezależnym adekwatnym myśleniu długo się rodzi

  

o tym też polska gmina Strachówka mnie uczy

mając heroiczny epizod kobiet z widłami w 1944 (i ks Jastaka)

szły przeciwko czerwonoarmiejcom gmina nic z tego nie robi

oczywista oczywistość że i z pamięcią o Solidarności

organizuje wianki sobótki noc kupały zwaną świętojańską

bo na tym dziś zarobi na wsi głosy elektoratu (a w mieście)

na wsi niestety kto zechce może ludźmi manipulować

grając na ich kompleksach i wrodzonych instynktach

łatwiej dochodzić sporów o miedzę niż o prawdę

tu zawsze się mówiło cichaj cichaj bo cię spalą

w modzie pozostaje idealizowanie polsko-katolickie

przeciwko myślącym obywatelskim nurtom praw człowieka 

       (piątek, 7 lipca 2023, g. 11.38)

***

zamki pałace warownie

twierdzę wewnętrzną opisała Teresa z Avila

zamki budowali władcy

warownie templariusze

mnie wystarczy to co mam

droga-prawda-życie

które doprowadziły do kontemplacji

twierdze zamki pałace warownie

były pociągającym celem w młodości

i dziś ich miejsce na mapie 

lub w muzeach

a nawet ruiny bywają romantyczne

  

jednak droga-prawda-życie

całość i jedność zrozumiana

jest konstrukcją doskonałą

ponad wszystko inne

(czw., 6 lip. 2023, g. 16.37) 

***

ziemią (drzewami) wkorzenieni 

    - głosić prawdę o sobie i świecie -

        /dziedzictwo duchowe, czyli kultura przejęta od przodków, przetrwało… Ojczyzna to jest dziedzictwo, a równocześnie jest to wynikający z tego dziedzictwa stan posiadania - w tym również ziemi, terytorium, ale jeszcze bardziej wartości i treści duchowych, jakie składają się na kulturę danego narodu… w obrębie pojęcia ojczyzna” zawiera się jakieś głębokie sprzężenie pomiędzy tym, co duchowe, a tym, co materialne, pomiędzy kulturą a ziemią/ (tutaj) 

gdybym nie mieszkał w Annopolu

(wcześniej przez 35 lat w Legionowie)

gdybym nie zamieszkał tutaj na zawsze

nie wiedziałbym kim jestem od korzeni

gdybym nie myślał poznał kontemplował

ziemia jest tu zwykła polska mało żyzna

stała się własnością rolniczej rodziny

niepiśmiennego chłopa Adama Króla

który dobrze synów wykształcił

ważna przeszłość i przyszłość tej ziemi

najpierw byli tu niemieccy osadnicy

historią sięgnęli konstytucyjnych czasów

tyleż konstytucyjnych i potem rozbiorczych

gdyby ziemia ta nie była jednych drugich

nie mówiłaby tyle o polsko-naszej historii

wielkiej konstytucji i niewoli w Europie

tak jak dzieje i ich kultura się działa

przyszłość człowieka zależy od kultury

w tym kultury ziemi i praw własności

drzewa na tej ziemi wszystko zapamiętały

nazywam je między innymi dębami pamięci

rosła i wierzba przez osadników posadzona

ale zwaliła się w burzę w lato 1924

upamiętnione wydarzenie wierszami

w rodzinie Jackowskich Kapaonów Królów

Królowie nabyli od poprzedników

Andrzej wykształcony na prawnika

dostał od ojca swoją część ziemi i lasów

w Warszawie poznał żonę z domu Jackowską

na ziemi ojcowiźnie w Annopolu

zbudował z żoną (posag) dom na lato

ona wniosła jeszcze inne wiano

złączenie z polską po-ziemiańską inteligencją

gdyby nie zbudowali tu domu solidnie

nie zamieszkalibyśmy w trzecim pokoleniu

na fundamencie ziemi kultury rozumu i wiary

dziedzicząc przeszłość wyznaczając przyszłość

ziemia i drzewa ważną rolę tu odgrywają

za rządów prababci 80 chojaków zasadzono

więc czas drzewami się znaczy uprawą kultury

a my zostaliśmy tu tylko w korzenie wpleceni

więc konstytucja jest na samej górze

potem czas osadników niemieckich (olędry)

szkoła w ich kaplicy w Rozalinie powstała 

no i pozytywizm po-ziemiańskiej inteligencji

na takim gruncie Solidarność jest dobrą nowiną

w dziejach Polski i Powszechnego Kościoła

nijak tego współcześni nam nie rozumieją

ich toksyny marksistowskiego PRL zatruły

annopolska ziemia całą rodzinę hołubi

gromadzi w święta lub inne okazje daje

trawę koszą zięć wnuki przyjaciele syna

ogniska dym rodzi niejeden raz zadumę

       (wtorek, 4 lipca 2023, g. 14.30)

***

świadomy punkt czasoprzestrzeni

       /o miłości do Annopola Strachówki Legionowa itd./

najbliżej chwały Bożej jest

tym co może osiągnąć człowiek

za życia w naszym świecie i Kosmosie

wszechświecie w samoświadomości

wszechświecie nasz wspaniały

bez ciebie nas nie ma

ale siebie bez nas nie poznasz

tak to już jest

wszystko co jest dzieje się rozwija

stagnacja niczego nie tworzy

ewolucja jest innym naszym imieniem

po kres czyli Zenit Wszechdoskonałości

nie jest szczytem kariery człowieczej

to tamto stanowisko lub tytuł

szczytem szczytów jest samoświadomość

świadomego punktu czasoprzestrzeni

na ile na tyle dane stanem rozwoju

talentów możliwości kultury

ale kto nie spróbuje się nie dowie

duch i materia czego chcieć więcej

       (poniedziałek, 3 lipca 2023, g. 20.44)

***            

patrzeć sobą

        /plus teleskopami Webba Eucklidesa i kolejnymi/ 

patrzę sobą na wszystko 

co oczywistą oczywistością 

choć niektórzy chcieliby Bogiem 

i bardzo to narzucać innym 

przeciwko czemu lewica się buntuje 

patrzę sobą to i sobą widzę 

całą rzeczywistość mi daną życiem 

życiem czyli naturą i kulturą 

bo inaczej według mnie się nie da 

trzeba tylko mieć ich jakąś definicję 

sobą patrzeć co znaczy właściwie 

wszystkim co moje życie stanowi 

moją tożsamością w samoświadomości 

od najdalszych punktów wszechświata 

historii w zakrzywionej czasoprzestrzeni 

moja historia jest inna osobowo 

twoja jest inna ale w czymś podobna 

nic tak samo dla nas nie istnieje 

ale analogicznie i proporcjonalnie 

do własnej drogi-prawdy-życia osób 

praktyczny wniosek z tego płynie 

musimy rozmawiać aby wiedzieć więcej 

dopełniamy obraz wszechświata w sobie 

materialne widzialne świadome i nie 

głupi bezmiernie ufa tylko sobie        

(nd. 2 lipca 2023, g. 13.32) 

.....

***

Kościół który rujnuje

 

             /wbrew gładkim słowom arcy-biskupów/ 

       

patrzę na zdjęcia sprzed ćwierć i pół wieku

ruiny krzyczą do mnie

która który zobaczył uświadomił zło

między nami przez nasz kościół

za mały by zbawić współczesność

i nie chce się nawrócić

tylko ciągle w deklaracjach

Kościół w murach tradycji doktryny

ponad ludzkimi sercami matek i dzieci

ponad zwykłe rozumienie jedni drugich

bez solidarności wotów za polską drogę

do wolności większej niż polityczna

bo wiary rozumu kultury

prawdy którą można kontemplować

od czego przyszłość człowieka zależy

nawet święci misjonarze tego nie rozumieją

nawet ci nieklerykalni którzy są w systemie

system nie pozwala na szczerość

w dialogu otwartym na nas i świat cały

ci którzy nas nie rozumieją

których bolą słowa naszych świadectw

tragedii dziecinnych (dzieciństwa człowieka)

przyjaciele sąsiedzi zawsze siostry bracia

we wspólnocie chrztu ale nie myślenia

nie są tacy z urodzenia ale przez Kościół

nie są tacy z urodzenia ale przez Kościół

beton w słowach świątobliwy

nie bliźni z drogi do Jerycha

gdzie zbójcami byli księża lub biskupi

zamknięte ich serca wiara rozum

no bo wicie Kościół we wszystkim jest święty

no więc i nagle doszedłem rozumienia

patrząc w oblicze przyjaciółki mojej drogiej

jakbym własną siostrę widział i kuzyna

że to nie one oni mnie odrzucają z grymasem

ale ideologia która nimi rządzi

jakby to powiedział niesławny arcybiskup

poeta jezuita myśli w czas procesji

Boże Ciało można widzieć i uczcić inaczej

nieść chleb zamiast monstrancji

przeważnie wy-lub-po-złacanych

a tu wyrozumienia najbardziej trzeba (Mann)

by człowiek zaiste był drogą Kościoła

i przyszłość zależała od kultury

pojęcie rozumienie nie nad człowieka-osobę

bez antropologii większej się nie da

przed monstrancją się tylko klęka

w milczeniu oczywiście

       (sobota po Bożym Ciele AD 2023, g. 12.55)

***

zrozumieć Kościół i siebie (Polskę)

        /spotkania wtorkowe niezbędne jak obiady czwartkowe/

mam swoje rozumienie na starość

czego młodością pojąć nie sposób

to było poza zasięgiem pokoleń

samo się nie dzieje

przychodzi doświadczeniem faktów

nie nagłymi objawieniami z nieba

najpierw zalew faktów ze świata

otwartych oczu na zgrozę przestępstw

nie na jakieś wybryki pojedynczych księży

na rozdarcie dzieci od matek i odwrotnie

w ciemnogrodzie poza świadomością

że zło może być pod ołtarzem i na plebanii

i mechanizm krycia wypierania biskupami

czyli instytucjonalnego Kościoła

który władzę ma nie tylko nad swoimi

władza potężna w kulturze tego świata

szaty i tytuły feudalne łańcuchy pierścienie

pałace wpływy na państwa i króli

w układach przeróżnych (bywa nieczystych)

książęta Kościoła książęta ziemscy i zbójcy

paranoicy paranoików przez wieki rodzili

sojusz tronu i ołtarza nie jest tylko sloganem

jak to działa widzimy dziś w Polsce PiS

milczą o każdym złu partyjnych rządów

zobaczą każde źdźbło w naszych życiach

swoje każde ukryją wytłumaczą

może grzechem może wypaczeniem może…

ciągle panują nad tradycyjną umysłowością

przecież to grzech źle o księżach mówić

jak możesz możecie mocnych słów używać 

mogę gdy daję świadectwo

traumy nie pytają u układność

właśnie z niej muszą się poczuć wyrwane

tak jak najpierw świat pomógł i media

tak wczoraj dzisiaj pokój czyniący przyjaciel

na spotkaniu wtorkowym w Michałowicach

zaprosił byśmy pomogli sobie siebie rozumieć

w podzielonej Ojczyźnie rodzinach narodzie

skąd zło się w nas bierze na pohybel prawdzie 

jedna strona wmyśla się i daje świadectwo

ta druga w nas nawet nie chce słuchać

ma jakieś powody pewnie psychoanalityczne

świadectwa wygrywają z teoriami ustrojów

świadectwa są drogą-prawdą-życiem

jakby Jezus powiedział z Nazaretu

o drodze prawdzie życiu w pokoleniu naszym

napisał Mirek książkę dla dzieci i rówieśników

nazwał ćwiczeniami z istnienia (tak jest i było)

wiele było i jest wspólnego w biografiach

w świadectwach ćwiczeń egzystencjalnych

naszych ideałów marzeń cielesności i ducha

wyrastanie do dojrzałości w naszej klasie

osób rodzin społeczeństwa Legionowa

w państwie wtedy peerelnym i w Kościele

duchowości-intelektu bez cielesności nie ma

kto nad nimi panuje ma władzę - bardzo chce

bardzo źle gdy nie pytając nas o zdanie wcale

taką wspólnotą byliśmy istotnie bez dialogu

Ojczyzna bez pytań miała być polska katolicka

ciemiężąc cielesność seksualną więc i ducha

o chyba nie paradoksie nieświęty przecież

o seksualność Kościół stary się rozbił

czego chciał i chce w zakłamaniu bronić

chce jak chciał od tysiącleci wbrew życiu

wbrew prawdzie o papieżach biskupach księżach

których zbyt wielu by mówić o przypadkach

coś w systemie skrzeczy (doktryny z praktyką)

dużo można przypisać klerykalizmowi

ale chyba najwięcej negacji dialogiczności

kiedy ktoś a nawet ja składam świadectwo

to ty dziewczyno siostro bracie biskupie księże

słuchaj z pokorą jak powszechnie uczycie

także powszechne prawa człowieka są nasze

z czym macie okropny kłopot do dzisiaj

mimo że papież nazwał je wzniosłym sumieniem

ale z papieżem też macie przecież kłopot w ONZ

w ROKU 1989 wierze z rozumem współpracującej

w przyszłości od kultury zależnej więc od dialogu

że człowiek jest drogą Kościoła nie uznajecie

chyba że tylko uduchowionego go zdefiniujecie

lekceważąc naturę stworzoną dla wolności (JPII)

chcecie papieża tylko na swoich pomnikach

swoich placach ulicach swoich miast i wsi

zabronić rozmowy o nim innej inaczej nam

w mądrej dyskusji trzeba zważać na słowa

emocjonalne zabarwienie zawsze szkodzi

ale nie cenzuruj świadectw swych bliźnich

świadectwa z Boga są drogi-prawdy-życia

świadectw się nie wymyśla ani układa

są w nas wcieleniem życia prawdy ducha

  

kto którzy które w jaką stronę idą wybiera

ja chce tylko dzielić się tym co rozumiem

własną drogą i prawda i życiem i radością

  

o radości śpiewa hymn mojej Europy

w radości wokół konstytucyjnej żyje Polska

w radości ciała ducha intelektu w kulturze

  

duchowość nie może walczyć z cielesnością

cielesnośc nie moze zabijać ducha

w dialogu poznaniu kontemplacji zbawienie

        (piątek po Bożym Ciele AD 2023, g. 11.21)

***

przed spotkaniem o nas i o Polsce

        /o roku 1989 kto ciebie przeżył tak/

zaprosił miłujący pokój Mirosław

nas roczniczanki i roczników 1953

na rozmowę o życiu i o Polsce

pojedzie i ten co już nigdzie nie jeździ

a najpierw przeżywa myli pisze

taką ma osobowość i powołanie

dziedziczone chyba poi przodkach

choć któż wie jak to jest z nami

życie mi zbiegło bardzo świadomie

choć najwięcej rozumiem pod koniec

światło jakieś prowadziło od środka

duch jakiś dmuchał mi w żagle

dlatego rozumiem całości trój jednią

tę zasłyszaną od Jezusa z Nazaretu

że nikt siebie samego nie pojmie

poza własna drogą i prawdą i życiem

co on to On a co ja to ja nieprawdaż

ale można się wsłuchać i przemyśleć

co powiedział co chciał i co zapisano

że On sam jest i Drogą i Prawdą i Życiem

w religii się nie rozbiera na kawałki

choć powinno by wiara z rozumem pracowała

sięgając prawdy i ją kontemplując

unosząc się i bardzo i wysoko i najdalej

świadomość jest córą i iskrą bogów

zdolną dojść tam gdzie ciemność nie sięga

aspektów istotowych całej rzeczywistości

które je i sens konstytuują w nas

nie napisze już o tym i o nas Papież Polak

ale wystarczy wszystkiego co już napisał

o roku ów 1989 który wolność nam dałeś

kto ciebie odczyta przemyśli umrze zdrów

pamięć tożsamość w święcie dziękczynienia

dana nam jest w łańcuchu pokoleń

nikt sam siebie nie stworzył ani świadomości

żyjemy myślimy bo ktoś nas chciał i chce

bo ktoś miłujący pokój i radość zaprasza

do wspólnoty świętowania braterstwa

mam szczęście być dziedzicem takiej kultury

prababci siostrzeństwa z pisarzem Prusem

wiem jak to działało w nich i działa w nas

sięgam po ducha konstytucji z 3 Maja 1791

aż po Paryż 1753 i obiady czwartkowe

prawzór spotkania dzisiaj w Michałowicach

  

   (poniedziałek, 5 czerwca 2023, g. 11.41)  

  

***  

  

panoramiczny Annopol

- podmiotowo-przedmiotowe pisanie -

            /aż po sztucznej inteligencji zmylenia/

siedzę na werandzie starego domu

przede mną stół i talerz zupy

wnuk mi dosolił dopieprzył

elektrycznymi młynkami z podświetleniem

zawsze to atrakcja dla niego

zupa pyszna i zdrowa

z pietruszką z własnego ogródka

nie mojej pracy warzywa kwiaty zioła

żony a moje tylko widzenie myślenia…

owocuje dojrzałością drogi-prawdy-życia

wzrok omiata to co poza werandą

panoramiczna zieleń daje zachwycenie

od lewej do prawej continuum

i z powrotem przebiega przeze mnie

drzewa wysokie okalają kwiaty są bliskie

panoramiczność tu nie tylko w zieleni

ale dziejami człowieka w rodzinie się jawi

z wielkim udziałem Bolesława Prusa

który wyostrza nasze wszystkich soczewki

na rozumienie pokoleń polskich w kulturze

oczywiście tylko wyostrza

nie jest pępkiem naszego świata

ale fakt kogoś utalentowanego myśleniem

znaczy się 

każe szukać rozumienia dłuższego i głebiej

gdzie nasze losy się splątaly

co jego prowadziło drogą-prawdą-życiem

sieroctwem rodziną patriotyzmem

przyjaźnią na całą biografię z prababcią

rodzinną siostrzano-braterską miłością

ich dzieciństwo poznało czas wojny

powstania o niepodległość Ojczyzny

rany ciała uzdrowienia ducha

nieustanne napięcia ku wolności

marzenia w czyn przeobrażane

widzę drogę ludzkiej polskiej myśli

nie z księżyca się bierze lecz z kultury

nikt nie jest samotną wyspą także narody

nie wymyślamy życia lecz otrzymujemy

nie znalazłem lepszej metody rozumienia

samego siebie niż tej od Jezusa

żeby wziąć jednię drogi-prawdy-życia

poza którą daremno czegokolwiek szukać

sztuczna inteligencja nie jest alternatywą

lecz inną metodą na co innego

(pon. 5 czer. 2023, g. 10.03) TU- Rok Norwidowski_widziane ze Strachówki

Pytanie rzecznika - za co nienawidzicie PiS-u

PiS fałszuje świadomość wierzących Polek i Polaków, 

a niszcząc praworządność pozbawia Polaków ponad 500 miliardów zł.

z tej strony

"Wyłaniają się przed nami tysiącletnie dzieje narodu i państwa polskiego, tej Rzeczypospolitej, która — poczynając zwłaszcza od końca wieku XIV — była Rzeczpospolitą dwóch i trzech narodów, wielu narodów. Była krajem szeroko otwartym dla wszystkich, bez względu na różnice etniczne, kulturalne czy religijne.

Czy możemy to zrobić inaczej niż sięgając do Karty Praw Człowieka? Przecież pokój jest zawsze, między narodami i w łonie społeczeństwa, w pośrodku narodów — dojrzałym owocem sprawiedliwości społecznej: opus iustitiae pax.

Więc trzeba zaczynać od społeczeństwa. Od ludzi — od tych ludzi, którzy stanowią Polskę drugiej połowy dwudziestego wieku. Polskę lat sześćdziesiątych, siedemdziesiątych, osiemdziesiątych!... ogólnoludzki zryw sumień, wyraził się w Karcie Praw Człowieka. Dokument ten stanął jakby u samych zrębów Organizacji Narodów Zjednoczonych, której celem jest czuwać nad pokojowym współżyciem narodów i państw na całym globie.

Wymowa Karty Praw Człowieka jest jednoznaczna. Jeśli chcecie zachować pokój, pamiętajcie o człowieku. Pamiętajcie o jego prawach, które są niezbywalne, bo wynikają z samego człowieczeństwa każdej ludzkiej osoby.

Każdy z tych ludzi ma swoją osobową godność, ma prawa tej godności odpowiadające. W imię tej godności słusznie każdy i wszyscy dążą do tego, aby być nie tylko przedmiotem nadrzędnego działania władzy, instytucji życia państwowego — ale być podmiotem. A być podmiotem to znaczy uczestniczyć w stanowieniu o „pospolitej rzeczy” wszystkich Polaków.

Tylko wówczas naród żyje autentycznie własnym życiem, gdy w całej organizacji życia państwowego stwierdza swoją podmiotowość. Stwierdza, że jest gospodarzem w swoim domu. Że współstanowi przez swoją pracę, przez swój wkład. Jakże istotne jest dla życia społeczeństwa, ażeby człowiek nie stracił zaufania do swojej pracy, aby nie odczuwał zawodu, jaki ta praca mu sprawia. Żeby był w niej i poprzez nią on sam jako człowiek afirmowany. On, jego rodzina, jego przekonania" /JPII do gen. Jaruzelskiego o „motywach życia i nadziei”, 1987/ 

Młode Polki i Polacy tak odpowiadają PiS-rzecznikowi do kamery i mikrofonu dziennikarza-ankietera ulicznego! 

A ja życiem odpowiadam  b. rzecznikowi prasowemu Prawa i Sprawiedliwości (absolwentowi katolickiego liceum w Radomiu, posłowi, obecnie pełniącego partyjną funkcję przewodniczącego sejmowej Komisji Spraw Zagranicznych). Dokładniej – jemu i wszystkim funkcjonariuszom i zwolennikom rządzącej partii - odpowiadam drogą-prawdą-życiem. Trójpłaszczyznę tego pryzmatu wziąłem od Jezusa z Nazaretu. Sprawdza się we wszystkich sytuacjach. Sprawy człowieka – rozumu i kultury – mają drogę-prawdę-życie w nas. Kiedy przejdą przez ten pryzmat, widzimy jak się rozszczepiają, z czego w istocie są złożone. Nie mam takiego komfortu, o którym mówił św. JPII do gen. Jaruzelskiego. 

Pamiętam, że kiedyś – dawno temu, w idealistycznej młodości - napisałem „nienawidzić nie potrafię”. Ale gdzie to jest? Szukałem długo. Musiałem przebrnąć przez swoje wierszyki z lat 1978-1994. Nie znalazłem. I wreszcie we mgle wspomnień i tożsamości błysnęło - musi być w zapiskach z czasu zakładania Solidarności, gdzieś u samych początków. Znalazłem. Tak, trochę wygląda jak preambuła, napisana jeszcze we Francji i dołączona przed 3 Majem 1981.

Dacie tamtego zapisku nadałem wygląd tytułu (werset wiersza):

***

25 octobre 1980

      /śp stryjowi Aleksandrowi Kapaonowi/

do jakiego

- jeśli kiedyś wrócę –

kraju

patrzę przed siebie

a widzę ukradkiem

przez szybę życia

stojąc wśród chochołów jeszcze

we mgle

widzę nie widzę

nienawidzić nie potrafię

kochać za mały

no i jestem sam

jacy my młodzi umieramy

mimo 80. Urodzin

nasz brat jedzie do Rzymu

a my już do grobu

jesteś rencistą

może kardynałem

co ty wiesz o życiu

wieczne niemowlę Kosmosu

i spraw codziennych

zawsze niespodziewany sobie

i śmierci

tak przed

jak i po odejściu

...

Jak pan-rzeczniku nic nie rozumie – i nie chce, unikając dialogu z takim jak ja, świadkiem naocznym i uczestnikiem najnowszej historii polskiej wolności i niepodległości. Jak wy, cały wasz pseudokatolicki PiS-KEP-ustrój niczego z nas nie rozumiecie. Ja piszę sobą, drogą i prawdą i życiem, które są jeszcze moje, choć już bardziej wszystkich i za mną. A ty-rzeczniku i wy wszyscy, nowo-ustrojowi, jesteście i piszecie polityką. I ideologią. Droga-prawda-życie są weryfikowalne, zarówno wewnętrznie, wzajemnie samymi sobą, ale i badaniami zewnętrznymi. Ideologie – nigdy, można o nich wydawać osąd tylko po owocach.

Kiedy piszę, coś mnie trzyma za rękę. Coś kieruje nurtem myślenia, na bieżąco dobierając słowa i  kierunki. Coś filtruje prawdę, którą przekazuję, wybierając to, co aktualnie najbardziej adekwatne. To właśnie JEST - pochodzi z Drogi-Prawdy-Życia konkretnej osoby, w tym przypadku mnie, Józefa K. To się urzeczywistnia, bo już urzeczywistniło podmiotowo, nie teoriami, podręcznikami i… zapotrzebowaniem chwili. To jest, bo było! Na wszystko, co głoszę, mam odnośniki – życiowe. Taki jest mój realizm. W szpitalach psychiatrycznych są chorzy, których życie nie spina się, nie potwierdza, którym brakuje jedności całości. Chora jedność, nie jest jednością. Może jest jakąś jednością+, co stało się wyróżnikiem obecnego pseudo-katolickiego PiS-KEP-ustroju, który nie mieści się na drodze ludzkiej-racjonalnej myśli i kultury. Skutki? O tym będą powstawały prace naukowe przyszłych pokoleń.

Za co lubię, nie lubię to, tamto i cały nasz świat? Mogę głównie mówić, krzyczeć, pisać – za co lubię. I za co składam dziękczynienie, które stało się rdzeniem mojej filozofii życiowej. Za dobro, piękno, prawdę. Nie, za jakieś, ale głównie te, które mają wymiar/cechy osobowe. Za prawdę, którą można poznawać i kontemplować. Nie kontemplujemy wszystkiego, co jest w podręcznikach. Większość podręcznikowych prawd jest tłem dla tych niewielu, które skłaniają nas do kontemplacji (czyli także zgody na własne istnienie, ze śmiercią włącznie). Bo dobro zwycięża bezsens i niebyt. Nie potrafię sobie wyobrazić, i uznać, że z niebytu może powstać cokolwiek, zwłaszcza dobro-piękno-prawda. Nie jest moją i odkrywczą tezą, że na początku jest coś dobrego. W woli dobra (i piękna i prawdy) mogę się rozpłynąć – co współbrzmi logicznie i egzystencjalnie z byciem współ-świątynią. 

Za co się coś nienawidzi (używając wypowiedzi rzecznika PiS-rządowej koalicji)? Nie wiem, ale mogę pójść śladem red. Moniki Olejnik, która wczoraj dała taki post na Facebooku – „Za co nienawidzicie pluchy i złej pogody… (a za co lubicie wiosnę)?”. Mogę uzupełnić listę negatywów red. Olejnik – za co nienawidzić fałszu, hipokryzji, unikania dialogu, łamanie Konstytucji i zasad praworządności, ucieczkę w przemilczanie człowieka, gwałtu rozumu i kultury człowieka, infantylnej propagandy, podwójnych standardów (moralności), kultu jednostki np. prezesa Kaczyńskiego KTÓRY STAŁ SIĘ USTROJOWYM QUASI-RELIGIJNĄ WYROCZNIĄ-ZŁOTYM CIELCEM, partyjniactwa…

Takie pytania mają swoje naturalne i szybkie odpowiedzi – oczywista oczywistość, nieprawdaż. Takich pytań się nie stawia – nie powinien – doświadczony polityk, ani chyba żaden kulturalny człowiek, wychowany na koncepcji dobra-prawdy-piękna, które rządzą naszym wszechświatem. 

Rzecznik, poseł, przewodniczący PiS doczekał się szybkich i wydaje się oczywistych odpowiedzi od adresatów pytania, czyli od polskiej młodzieży:

- „PiS cały czas dzieli Polskę i Polaków na pół… ustawy przepychane w nocy, nepotyzm … upolitycznione sądy i TK, zrobienie z TVP machiny propagandowej, fatalne podejście do szkolnictwa… karanie zaradnych i pracujących, nagradzanie bezrobotnych i leniwych, drożyzna największa od lat, ustawy uderzające w wolność” itd. itp.

Od początku obecnego ustroju razi mnie jego zakłamanie. Udaje katolicki, czyli budowany na Dobrej Nowinie, a gwałci rozum, kulturę, koncepcję bliźniego, godność osoby, dialogu, wspólnoty, praworządności i konstytucjonalizmu. Sprzeczności pseudo-katolickiego ustroju rodzą tragiczne, nie tylko zgniłe, owoce. Fałszują świadomość wierzących Polek i Polaków. Na ten trop wpadła pani profesor Anna Raźny 10 lat temu, poniżej daję obszerny fragment. I choć z późniejszymi jej tezami, dotyczącymi zwłaszcza putinowskiej Rosji zupełnie się nie zgadzam, to jej rozważania na temat fałszu PiS sprzed lat podzielam, oczywiście, nie we wszystkim.

„wielomilionowy katolicki elektorat nie chce widzieć podwójnej, fałszywej  aksjologii tej partii i podwójnych jej standardów, co ma poważne konsekwencje nie tylko w sferze polityki i moralności, ale również cywilizacji… Jest to brak  rażący w zestawieniu z aspiracjami tej partii, odwołującej  się – nie tylko w swej nazwie, ale także w różnych swoich programach – do prawa jako fundamentu współczesnego państwa. Rażący tym bardziej, że w swej retoryce PiS kieruje się szczególną wrażliwością jej odbiorcy. Jest to wrażliwość polskich katolików. Ta nieadekwatność miedzy teorią i działaniem jest przez nich akceptowana, gdyż retoryka PiS ma chrześcijański – katolicki  kod, który jest obcy programom innych partii bądź obecny w nich śladowo. Nieadekwatność, którą w sferze wartości nazwiemy fałszem aksjologicznym bądź podwójną moralnością, wskazuje na to, iż retoryka tej partii ma charakter propagandowy, zaś jej chrześcijański kod ma znaczenie instrumentalne…  Archetypiczne ujęcie takiej postawy dał Fiodor Dostojewski w Braciach Karamazow w postaci Wielkiego Inkwizytora, pragnącego urzeczywistnić idee dziewiętnastowiecznego socjalizmu – Królestwo Boże na ziemi bez Boga [w PiS-Polsce: bez – także osobistej - uczciwości, prawdomówności, głosu Kościoła w sprawach moralno-konstytucyjnych, m.in.  tzw. miesięcznic… dop. mój jk]. Dostojewski pokazał, jak można zniewalać ludzi w imię ducha niebytu, wykorzystując chrześcijańskie symbole i Ewangelię. Wielki Inkwizytor posługuje się bowiem krzyżem i odwołuje do wizji ewangelicznego Królestwa Bożego, a jednocześnie występuje przeciwko Chrystusowi, którego naukę odrzuca w imię nowego, socjalistycznego porządku świata [w PiS-Polsce: kto jest naszym bliźnim, co to jest praworządność, dop. mój jk].  Symbolizuje on mechanizm zniewalania duchowego przybierającego pozór realizacji wartości najwyższych. Jest to zniewalanie wyrafinowane, odbywające się w imię nie kwestionowanego dobra najwyższego.

Wykorzystywanie katolickiego kodu i katolickich mediów do „produkowania” zgody katolików na działania niezgodne z nauczaniem Kościoła Katolickiego [Sobór Watykański II, encykliki i nauczanie JPII, synodalność papieża Franciszka, dop. mój jk] ma głębsze znaczenie. Jest bowiem „produkowaniem” fałszywej świadomości katolików, utwierdzaniem ich w przekonaniu, że działanie może różnić się od deklarowanych intencji, że ograniczająca się do retoryki tożsamość reprezentującej ich partii jest czymś normalnym. Takie przekonanie rodzi jeszcze jedno niebezpieczeństwo: brak odpowiedzialności za dokonania niezgodne z katolicką doktryną wiary. Brak oznaczający infantylizację sfery politycznej i jednocześnie całej sfery społecznej… skutki demonstrowania podwójnej moralności to nie tylko demoralizacja społeczeństwa, ale również próba „fabrykowania” jego zgody na to, że w polityce nie ma żadnych świętości, a zatem – jak określa taką sytuację jeden z bohaterów Dostojewskiego – wszystko jest dozwolone.

Negatywne skutki podwójnej, a więc fałszywej aksjologii i podwójnych standardów PiS są na tyle znaczące, że podejmowane próby ich przemilczenia bądź przesłonięcia wizją katastrofy smoleńskiej jako zamachu wydają się dziecinne. Zakładają bowiem niezdolność Polaków do refleksji i krytycznej oceny wydarzeń, jakie nastąpiły w Polsce po 1989 rok… zgodnie ze swoją fałszywą aksjologią. – formułować programu działania na rzecz wartości chrześcijańskich w europarlamencie, bo go nigdy nie miał, a poparcie katolickiego elektoratu i tak otrzymywał dzięki manipulacji tymi wartościami i budowanej na nich propagandzie.  

… ma tu zastosowanie tzw. zasada transfuzji – wykorzystania przyjętych przez ogół polskiego społeczeństwa wartości chrześcijańskich do ukrytych celów partii. Szczególnym instrumentem owej transfuzji było zniekształcanie rzeczywistości unijnej – sfery społeczno-politycznej i kulturowej [w której instalują swoich posłów i instytucje, by sięgać po korzyści, np. ujawniona ostatnio afera Bielana, ciągnącego zyski z BSP w Brukseli „czyli Związek Pracodawców, który łączy doświadczenia polskich przedsiębiorstw i instytutów naukowych z agendą Unii Europejskiej” – o czym nikt się nie miał dowiedzieć, dop. mój jk] … bo ta reprezentująca polskich katolików partia stosuje podwójne standardy i prezentuje fałszywą aksjologię, wartościami tymi manipulują dla osiągnięcia pozachrześcijańskich celów. Najskuteczniejszą bronią jest w taki przypadku demaskowanie fałszywej aksjologii partii”. /A. Raźny, PiS czyli fałszywa chrześcijańska aksjologia/

***

 

PRZEKRĘT STULECIA

 

                  /jaka aksjologia/

 

że PiS w Polsce chrześcijaństwo wprowadza

wiarę umacnia w narodzie

w Boga Jedynego Prawdy Wiekuistej

Miłosiernego nawet dla uchodźców 

jakby chrześcijaństwo to nie ja i ty

z wolnego wyboru osoby myślącej

nie partie i ich liderzy (ideologiczni)

którzy całkiem czym innym się zajmują 

przekręt stulecia jest możliwy

bo kepiskopat im sprzyja

milcząc w sprawach naszych

drogi prawdy życia sumienia.pl 

ich chrześcijaństwo prawem wprowadzają

dla swoich miesięcznic cyklicznych

widocznego zgorszenia dla wszystkich

którzy wiarę połączyli z rozumem

 

ślad po nich przeminie

kamień nie zostanie na kamieniu

ich katedr zgorszenia sekciarskiego

wiary w tradycje bez rozumu

 

   (wtorek, 21 marca 2017, g. 13.07)

 ***

 

WYGŁUPY MIESIĘCZNIC 

 

      /księdzu Stanisławowi Walczakowi/

mają swoją świętą tajemnicę

kontemplowaną we mszach

i ciszy krypty grobowej

ale tym co widać najbardziej

są wygłupy uliczno-polityczne

z prezesa i rządu udziałem

chcieliby oni narzucić

swoją wizję religii i kultury

na wszystko co Polskę stanowi

religią i modlitwą nazywają

marsze z pochodniami

pod łopotem flag i transparentów

wjazdy kolumnowo-tryumfalne

na Wawel Narodowy

całej partyjnej wierchuszki

jakby nasza nie była Warszawa

i Kraków nie polski

i wolność śmiania się z nich

nie ma możliwości

by sprawy postawione na głowie

z hukiem się nie obaliły

co boskie oddajmy Bogu

co cesarskie cesarzowi

dziady nie są jeszcze ustawowe

(wt. 21 mar. 2017, g. 10.40)  TUTAJ -> Komnata Siódma 4

***

inne spojrzenie na Jezusa

      /zmiana paradygmatów i Boga/

pomysł na inną wizję

koncepcję Boga i Człowieka w Nim

przyszedł po zajrzeniu do wikipedii

widzicie jestem już stary

świat popłynął w Kosmos dalej

zmieniło się wiele definicji

pozostałym na starym poziomie spraw

człowieka osoby egzystencji

czyżby nawet inną fenomenologią

moja stara definicja homo socialis

przechodzi w homo sociologicus

niosą ogrom implikacji

abstrakcyjnie się dziś widzi człowieka

który przyjąć gotów każdą rolę

społeczną kulturową seksualną

polityka rządzi się teoria racjonalnych wyborów

ale broń Boże nie racjonalnych duchowo

racjonalność zawęzili do materii

mój świat odpływa w dal

wraz z Bogiem starym w Jezusie

który jest bo potrzebuje konkretów

stąd Bóg Człowiek nie abstrakcja

dla wyabstrahowanego człowieka

wyabstrahowanej z konkretu współczesności

      (środa, 22 marca 2023, g. 11.58)

***

coś takiego w nas

      /Miłosz pisał o tym TO po 80-tce/

obserwację czynię

metodyczną a może wyższego rejestru

dlaczego coś piszę

bo coś w tym jest ewidentnego

musi pojawić się coś

żebym stukał w klawiaturę

lub rezerwowo brał długopis

ujawnić objawić musi się coś

coś w nas z nas dla nas

ale wyodrębnionego

w strukturze wszechświata

wyraziste coś strukturą osobową

w strukturze osobowej  świata

która jest wraz z nami lub więcej

niektórzy zwą noosferą

tak jak są inne sfery (geo bio)

osobowy rdzeń ma kultura

jest działalnością celową osób

istot z gatunku homo sapiens

nas w klasyfikacji gatunków żyjących

życie samo nie wystarczy

musi być w gatunku istot myślących

zdolnych nie tylko do celowego działania

ale kierujących się wartościami piękna+

piękno plus dobro plus prawda

nami kierują do najlepszego w życiu

nie tylko do trwania przetrwania gatunku

w tym objawia się cudowność osobowego

codzienność tysiąc momentów wypełnia

999 z nich dla trwania utrzymania formy

a ten jeden błysk coś więcej objawia

i wtedy maluje się zapisuje komponuje

to coś jest odblaskiem drogi-prawdy-życia

jakie stały się do dziś naszym udziałem

z niczego nic nie powstaje

to coś osobowe ponad anarchiczne jest

śmiem twierdzić że każdy to ma

i zmysł do uchwytywania błysk-otliwości

jak i każdy może się w kimś czymś zakochać

ale trzeba to wyszlifować w sobie i ćwiczyć

bo barwy i dźwięki też różnie poznajemy

czujemy to coś i reagujemy różnie

na ile talent ćwiczeniami pomnożymy

w świecie osobowej drogi-prawdy-życia

      (wtorek, 21 marca 2023, g. 12.31)

***

księdzu Lemaître

      /ze śmiesznym daszkiem nad literą î/

wiem o tobie tyle

co w wikipedii

ale chcę o tobie napisać

kilka własnych słów

z tych niekosmicznych obserwacji

skolekcjonowałeś trzy doktoraty

na uznanych uniwersytetach

matematyka fizyka astronomia

nie przeszkadzały tobie w religii

skoro księżostwo wybrałeś dojrzale

trochę musiałeś poczekać na honory

w świecie dzisiejszym

choć cenili cię wielcy współcześni

i prezesowałeś akademii w Watykanie

twoim nazwiskiem prawo nauki ubrali

z opóźnieniem błąd naprawiając

Teoria Pierwotnego Atomu lub Wielkiego Wybuchu

jest ci dobrze znana

i powinna być naszemu światu i kulturze

teraz już jako prawo Hubble’a–Lemaître’a

mądrym pobożnym byłeś człowiekiem

jako stary katecheta na emeryturze

spytam o ten wycinek życia rysu

po wojnie wstąpiłeś do seminarium

nie jako chłystek dojrzały myśleniem

ty mąż rozważny chciałeś więcej

i wiedziałeś że cię na to stać 

tu skończę

zadowolony ze swojego pisania

zwykły podły magister filozofii przyrody

      (poniedziałek, 20 marca 2023, g. 9.44)

***

istota człowieka a polityka i religia

            /kimże jest człowiek że o nim zapominamy/

czy jest pomiędzy nimi korelacja

i jaka jeśli uchwytna w ogóle

skoro nie znamy istoty człowieka

i prawie o nas nie rozmawiamy

co naszą jest w końcu istotą

w tzw przestrzeni publicznej 

bo my w annopolskim domu to tak

miedzy żoną i mężem w rodzinie

mądrzejszy po rozmowie to pisze

coż po polityce bez rodzin

cóż po człowieku bez istoty rdzenia

cóż po nas bez większej kultury

od której przyszłość zależy

czego sztuczna inteligencja nie zastąpi

istoty szukam lat tysiące przebiegając

nie przemilczając niczego co poznaję

a ciągle oddala się horyzont wiedzy

nie od XIX wieku na przykład

kiedy materializm chciał bardzo zwyciężyć

i wielu kręgosłupy zastąpił

w tysiącach lat zamieszkuje wszystko

cała droga ludzkiej myśli

wszystko co kulturą nazywamy

ze sztuką przetrwania

sztuką bycia

religiami

katedrami piękna sztuk wszelkich

i tak dalej dalej

uproszczeń politycznych nie znoszę

       (niedziela, 19 marca 2023, g. 14.42)

***

stanów stan

       /pielgrzym nie może być cyborgiem/

czym jest i gdzie leży

czy to stan umysłu

stan świadomości

czy jeszcze inny

bo to nie sama wiedza

którą można badać testami

nie jesteśmy maszyną cyfrową

mamy uczucia serce mózg duszę

dużo więcej do nas dochodzi

niż tylko z encyklopedii

z podręczników i Internetu

z wychowania i studiów

nie zaprzeczę genetykom

biochemikom genealogom

ani psychiatrom psychologom

i uduchowionym duszpasterzom

stanów stan jest czymś bardziej

lżej powiedzieć czymś więcej

dialogiem i wspólnotą z powyższym

z otwartością wobec absolutu

prawdą aż taką że logiczną plus

w zgodzie z największym Logosem

którą można kontemplować

ciszą i drogą i życiem w całości

zderzę chcę zderzyć te rozważanie

z aktualną sytuacją Polek i Polaków

w bardzo krytycznej sytuacji społecznej

przed wyborami na jesieni 2023

„wyborcy PiS są dziś bardziej entuzjastyczni, zadowoleni z życia i zmobilizowani do pójścia na wybory. Dlatego obóz rządzący ma dziś lepszą pozycję startową w kampanii.

Zwolennicy partii opozycyjnych i zatwardziali przeciwnicy obecnej władzy przeciwnie - są dziś zniechęceni, zirytowani, zniecierpliwieni i sfrustrowani działaniami obecnej władzy (a także konfliktami po stronie opozycji). Ich antyrządowe nastroje wciąż nie potrafią doprowadzić do przełomu i odwrócenia mimo wszystko korzystnego dla rządzących trendu w sondażach.” (Sławomir Sierakowski)

ps.

na powyższym przykładzie wyjaśnię

jak ten stanów stan działa we mnie

nie tylko stanem ciszy wewnętrznej

jednością całości drogi-prawdy-życia

nie przewidzę co z czym mi się skojarzy

ale wiem już że to zapiszę tak...

jak się ujawni objawi we mnie dla mnie 

ale czy tylko

(sb. 18 mar. 2023, g. 10.49) TU- Rok Norwidowski_widziane ze Strachówki

PS.

Dołączam fragment włąsnego posta sprzed paru dni, bo to mój refren. Owszem, zdaję sobie sprawę, że piszę wyrywkowo, chaotycznie. Ale stawiam sobie jasne cele - upominać się o to, co wyparli tzw. duszpasterze, nie tylko po stronie Kościoła, ale i katolickiej inteligencji.  

"tezę o pseudokatolickim PiS-KEP-ustroju, ufundowanym na światopoglądowym fundamencie wiary (bez nadmiernej pracy rozumu) PT Rodaków. Oto podziały i ataki wzajemnie w obrębie rządu nie robią wrażenia na „wyczulonych” na godność, prawdomówność i budowanie jezusowej jedności wierzących rodaków. Bo cóż to za argumenty? Nawet jeśli się kłócą i kradną, to przecież są nasi – stoją po tej samej światopoglądowej (kościelnej) stronie. Ot, wiara ślepa i taka tradycja. Prawda? 

A cóż to jest prawda (pytał Piłat). Nie byłbym sobą (katechetą wziętym prosto z Solidarności „aby był z polską młodzieżą”) gdybym nie zacytował ciut większego fragmentu Dobrej Nowiny – ‘Każdy, kto jest z prawdy, słucha mojego głosu.’ Rzekł do Niego Piłat: ‘Cóż to jest prawda?’. 

Nie każda informacja i nawet program w TV i Internecie jest prawdą. Lubię (i wybieram) prawdy, których można dłuuugo słuchać, w postawie medytacyjno-kontemplacyjnej. W dialogu z wiecznością. W całości. Z odnajdywaną ciągle jednością (potwierdzaną „trójmedium”: drogą i prawdą i życiem).

Z moją kontemplacją prawdy idą czasem nawet (także) badania ankietowe. Otóż ostatnio Polki i Polacy zostali zapytani „Czy Trybunał Konstytucyjny pod przewodnictwem Julii Przyłębskiej jest niezależny od PiS i jego koalicjantów? Wyniki sondażu United Surveys dla Wirtualnej Polski nie pozostawiają żadnych złudzeń, co myśli na ten temat większość Rodaków. Różnica jest przygniatająca – 59.2% nie wierzy, wierzy zaś 27,9” (tutaj). Gwałt rozumu i kultury... w ujęciu procentowym. Sorry, taki mamy… ustrój? Stan umysłów? Katechezy kościelno-medialne?  BTW. W tym (ustrojowym) czasie, od lutego 2020 roku, nasz bezcenny premier PMM „ wydał łącznie ponad 376 tys. zł, na wypromowanie blisko 750 wpisów na Fb”. Czyli na ustrojowe promowanie poplątania z pomieszaniem, a i jawnego fałszu. Ja w tym samym czasie wypisuje swoją herezję, że od 8 lat, że to wszystko dziać się może (ba, ma się dziać), bo NIE MAMY PASTERZY OD MORALNOŚCI/SUMIEŃ, GODNOŚCI, WSPOLNOTY, DIALOGU, WIARY ROZUMNEJ, CZYLI PRAWDY POZNAWANEJ I KONTEMPLOWANEJ NA DWÓCH SKRZYDŁACH (OCZYM NAPISAŁ ENCYKLIKĘ POLSKI I ŚWIĘTY PAPIEŻ)!"