Kardynał i kurtyzana a sprawa polska (w Strachówce)

Salon Mme Geoffrin w 1755 roku

Będąc w Paryżu w 1979 i 1980 roku 

byłem na cmentarzach u znanych Rodaków 

i przed zakładem św. Kazimierza 

w którym życie dokończył Norwid. 

Odwiedziłem też polski kościół

sławny polskimi emigrantami

na Rue Saint-Honoré
Nie wiedzialem wtedy

że tuż obok jest kamienica

w której mieszkała Mme Geoffrin 

i prowadziła swój sławny salon 

co okazało się ważne jako dla Polski 

tako i dla gminy Strachówka  

Było tak. Jako wielki i stary już kibic wszelkich sportów, śledzę z uwagą wszystkie wielkie tour'y kolarskie. Lubię podróżować po Francji, Włoszech, Hiszpanii okiem kamer na helikopterach, motorach i przy okazji także po rozszerzającej się we mnie wiedzy o świecie i kulturze, dzięki internetowi. I tak, w którymś roku poznałem Embrun, w regionie Prowansja-Alpy-Lazurowe Wybrzeże. Sport sportem, pejzaże alpejskie pejzażami, ale jaka historia się tam skryła! Cymes, palce lizać - nawet rodzina Gesslerów się nie umywa. 

katedra w Embrun

Jaka tam sztuka, kultura, architektura. Wow. O tamtejszej katedrze - a miasteczko liczy tylko ok. 6 tys. mieszkańców - wyczytałem, że "Katedra Notre-Dame du Réal to jeden z najważniejszych i najbardziej charakterystycznych zabytków sakralnych we francuskich Alpach". Opis i wyjaśnienie nazwy/wezwania wstrzymują moją lekturę na dłuższe zamyślenie... "Po północnej stronie słynny ganek Réal z lwami i Atlantydami, na których podtrzymują kolumny i małe słupki. Tympanon kruchty ozdobiony został tzw. cudownym freskiem przedstawiającym Trzech Mędrców. Fresk ten był celem pielgrzymek do Dziewicy Królów lub Dziewicy Rzeczywistej (z łac.: królewskiej), od której wzięła się nazwa kruchty i samej katedry". Przy tłumaczeniu z języka francuskiego, a trochę i łaciny, można pozwolić sobie na rozszerzającą interpretację, aż po Dziewictwo i Dziedzictwo całej Rzeczywistości, każdego człowieka we Wszechświecie. 

Embrun Cathedral

W 2019 r. katedra w Embrun została wybrana spośród 18 obiektów we Francji jako „obiekt emblematyczny regionu POŁUDNIE”, które korzystają z finansowania w ramach „Misji BERN 2020”. Pani Eymeoud, burmistrz Embrun, reprezentując całą społeczność miasta i regionu "z radością przyjęła tę wspaniałą wiadomość: „To nagradza wytrwałość całego zespołu miejskiego, mocno zaangażowanego w ochronę naszego dziedzictwa o rzadkiej jakości"(tutaj). Strona internetowa Misji BERN wyjaśnia "Nasze dziedzictwo jest kruche. Misja Dziedzictwa powierzona Stéphane’owi Bernowi, prowadzona przez Heritage Foundation i wspierana przez Ministerstwo Kultury i FDJ, przyczynia się do ochrony francuskiego dziedzictwa w całej jego różnorodności.

W 1724 roku arcybiskupem Embrun został Pierre Guérin de Tencin. Niby nic, ale dla mnie zderzenie w kulturze (dziejach człowieka na ziemi) dwóch wielkości: ważnej postaci lub wydarzenia i zabytku (traktowanego jako tekst kultury), ze znikomą wielkością statystyczną miejsca w geografii i polityce, jest wielce intrygujące. Fascynuje mnie odnajdywanie znaczeń takiego połączenia (związków). Mówiąc językiem filozofii i Jana Pawła II (Papieża-Polaka): w aspektach istotowych i konstytutywnych, czyli w związkach koniecznych w całej dostępnej nam Rzeczywistości (Real), aby się cokolwiek w naszym świecie wydarzyło. W skrócie - LOGOSU naszej ludzkiej i wielce osobowej Drogi-Prawdy-Życia!

Pierre Guérin de Tencin urodził się 22 sierpnia 1680 roku w Grenoble, jako syn Antoine’a Guérina i Louise de Buffévent (jego siostrą była Claudine Guérin de Tencin - co okazało się dla mnie niezwykle ważne i emblematyczne, dla zrozumienia ogólnoludzkiej kultury, o czym będzie zaraz poniżej). Studiował na Sorbonie, gdzie uzyskał doktorat z teologii. Jako arcybiskup Embrun został asystentem Tronu Papieskiego. 23 lutego 1739 roku został kardynałem prezbiterem. W latach 1739–1742 był ambasadorem Francji przy Stolicy Apostolskiej. W 1740 roku został arcybiskupem Lyonu, a dwa lata później – ministrem stanu Francji. Zmarł 2 marca 1758 roku w Lyonie. /wikipedia/

A teraz o jego siostrze. I w dalszej konsekwencji, o Polsce i Strachówce. "Claudine Alexandrine Guérin de Tencin (ur. 27 kwietnia 1682, zm. 4 grudnia 1749) to francuska pisarka i kurtyzana. Claudine tak jak jej brat, późniejszy kardynał, urodziła się w Grenoble, gdzie ich ojciec, Antoine Guérin de Tencin był przewodniczącym parlamentu. W młodości, spełniając wolę rodziców, została zakonnicą w klasztorze w okolicach Grenoble. Złamała jednak śluby i w 1712 udało jej się uzyskać zgodę papieża Klemensa XI na powrót do stanu świeckiego. De Tencin wyjechała do swojej siostry, Mme. de Ferriol, do Paryża, gdzie wkrótce otworzyła salon odwiedzany przez kpiarzy i lekkoduchów. Jednym spośród jej licznych kochanków i sponsorów był kawaler Louis-Camus Destouches. Owocem tego związku był syn, Jean le Rond d’Alembert, sławny naukowiec (francuski intelektualista: filozof, matematyk i fizyk matematyczny, a z wykształcenia również adwokat. Jeden z czołowych przedstawicieli epoki oświecenia jako encyklopedysta; członek Akademii Francuskiej i jej sekretarz. W filozofii zabrał głos na temat epistemologii, filozofii nauki, ontologii z metafizyką i filozofią umysłu, filozofii religii, etyki, filozofii społeczno-politycznej oraz estetyki i teorii sztuki, zwłaszcza muzyki. W matematyce zajmował się głównie analizą, w tym pionierskimi badaniami równań różniczkowych cząstkowych. Jako fizyk wsławił się w mechanice klasycznej, opisując jedną z pierwszych zasad wariacyjnych, klasyczne równanie falowe i podstawy mechaniki płynów, wikipedia). 

Jeden z romansów Claudine zakończył się tragicznie. W 1726 Charles-Joseph de la Fresnaye popełnił samobójstwo w jej domu, skutkiem czego spędziła pewien czas w więzieniach Châtelet i w Bastylii, skąd jednak wkrótce została wypuszczona dzięki protekcji swoich wysoko postawionych kochanków. Od tamtej pory Claudine de Tencin poświęciła się intrygom politycznym, szczególnie w interesie swojego brata, opata de Tencin, który głównie za jej wstawiennictwem został arcybiskupem Embrun i otrzymał kapelusz kardynalski. 

Madame de Tencin, kardynał de Tencin, jej brat i d'Alembert, jej syn

De Tencin związana była również z jednym z najbliższych przyjaciół króla Ludwika XV, marszałkiem de Richelieu, nad którym rzekomo w znacznym stopniu sprawowała kontrolę, biorąc udział w zakulisowych intrygach na dworze królewskim w Wersalu. W końcu stworzyła salon literacki, do którego bywalców należeli między innymi Monteskiusz, Bernard Fontenelle i wielu innych." (wikipedia).

No dobrze, może to i ciekawe, ale jak stąd dojść do Polski i Strachówki (jednej z 2477 polskich gmin, w tym 1498 gmin wiejskich)? SALON LITERACKI JEST KLUCZEM. 

Za pierwowzór salonów uznać można dyskusje kulturalne odbywające się w czasach starożytnej Grecji i w epoce renesansu. Właściwa instytucja salonu powstała we Francji za czasów Ludwika XIII i Ludwika XIV. Salony francuskie prowadzone były zazwyczaj przez kobiety. Salony te odwiedzali m.in. tak wielkie osobowości naszej (nie tylko francuskiej) kultury jak Pierre Corneille, Blaise Pascal, Denis Diderot, Voltaire i Jean d’Alembert, także cudzoziemcy, m.in. Horace Walpole (pisarz, syn pierwszego premiera Wielkiej Brytanii) i David Hume. Do częstych gości należał też młody Stanisław August Poniatowski. 

Otóż to - Stanisław to przyszły król Polski, no i jesteśmy już w Strachówce, dumni z rodu Sobieskich, zwłaszcza 10-letniego Michała. Czyli, że Paryż, Warszawa i Strachówka nie są z różnych planet. Żyjemy na tej samej ziemi. Ale, po kolei... 

Salon Mme de Tencin miał jakby siostrę syjamska w salonie Marie Thérèse Geoffrin, w tym paru wspólnych uczestników. Prowadzony przez Marie Thérèse Rodet Geoffrin (ur. 26 czerwca 1699, zm. 6 października 1777) salon wywarł duży wpływ na rozwój francuskiej literatury i sztuki tego okresu. Od wczesnej młodości Madamme Geoffrin marzyła o tym, aby mieć w Paryżu salon, którego stanowiłaby centrum. Stała się jednak znana wśród towarzyskiej śmietanki Paryża dopiero kiedy dobiegała już pięćdziesiątki. Wiele nauczyła się często goszcząc w salonie Mme de Tencin. Około roku 1748 zaczęła gromadzić wokół siebie krąg artystów i literatów, a kiedy w 1749 zmarła Claudine de Tencin, ściągnęła stałych bywalców jej salonu do siebie. Wydawała dwa obiady w tygodniu - w poniedziałki dla malarzy, architektów i innych przedstawicieli sztuk plastycznych, a w środy dla filozofów, literatów i kręgu redaktorów Encyklopedii.

Madame Geoffrin pod koniec życia

Była dla swoich przyjaciół powiernicą, mentorem i trochę zrzędliwą mamusią (tak zresztą zwracał się do niej Stanisław August Poniatowski w swoich listach). W 1766 Marie Thérèse Rodet Geoffrin odbyła podróż do Polski, zaproszona przez będącego już wtedy królem Stanisława Augusta. Podróżowała przez Wiedeń, gdzie została przyjęta przez cesarzową Marię Teresę na specjalnej audiencji w Pałacu Schönbrunn. W Warszawie zatrzymała się w urządzonym na polecenie Stanisława Augusta mieszkaniu, które było wierną kopią jej mieszkania w Paryżu. Marie Thérèse Rodet Geoffrin zmarła w 1777 roku. Pochowano ją w kościele św. Rocha w Paryżu. 

Salony, elity, dysputy literackie brzmią w Polsce pokomunistycznej podejrzanie. My mieliśmy być wychowywani klasowo, przaśnie, właściwie a-towarzyscy i a-kulturowi, podejrzliwie wobec innych, z udziałem co najwyżej religijnych niegroźnych ustrojowo zwyczajów. A przecież... tak nie dzieje kultura. Ludzie ze swojej umysłowej i społecznej natury - homo sapiens przecież - mają wyższe, nie tylko materialne, potrzeby, spotykają się, rozmawiają o wszystkim, przyjaźnią się, współdziałają w tym, co ich łączy i interesuje. 

Samo życie ma udział w projekcie salonów. Nb. córka Madame Geoffrin znała najstarszych gości matki od dziecka – wielka trójka filozofów (wspomniani Monteskiusz, Fontenelle i de Saint-Pierre) udzielała jej lekcji nauk ścisłych, filozofii, katechizmu (w wersji „cnót ewangelicznych”) oraz poezji. A później była świadkiem, jak salon jej matki stał sie trampoliną dla innych młodych talentów. 

Rozgłos i znaczenie miejsca spotkań i dyskusji u Mme Geoffrin zataczało szerokie kręgi. Wielu zagranicznych gości miało za punkt honoru wizytę u niej podczas pobytu w Paryżu – intelektualiści, filozofowie i dyplomaci, jak David Hume w 1763 r., głowy książęce (matka wielkiej księżnej rosyjskiej, przyszłej carycy, ks. Joanna d’Anhalt-Zerbst, w 1758 r.), nawet cesarskie. 

A przecież Madame Geoffrin pochodziła z paryskich mieszczan, osierocona w wieku zaledwie siedmiu lat, wychowywana była przez babkę. Jej siłą stały się przymioty wrodzone: naturalny dowcip, zdolność moralnego i intelektualnego panowania nad otoczeniem, tak w języku, jak w obyciu. Miała to coś, co jeden z gości (Walpole) nazwał wzorcem zdrowego rozsądku. Miała też oczywiście ambicje i majątek rodzinny (po mężu), ale to nie predestynowało jej do związków na najwyższym europejskim – podówczas oznacza to: światowym – szczeblu. Światowym w podwójnym sensie tego słowa. Przecież „świat” wówczas to także „towarzystwo”, czyli właśnie elita – intelektualna, społeczna, artystyczna, finansowa... 

Salon był emblematem wieku XVIII, kojarzy się z elegancją, libertynizmem, urokiem życia, dowcipem, beztroską, a z drugiej z Oświeceniem, filozofią, łącznikiem między historią literatury, przestrzenią publiczną i historią społeczną, życiem towarzyskim, poprzez dyskusje-dialog-dyskursy stawały się czasem źródłem idei i norm. Można zaryzykować twierdzenie, że salony XVII wieku przybliżały normalność. A może nawet - zaryzykuje twierdzenie - były zarodkiem demokracji, bo mogli się w nich spotykać ludzie różnych sfer i talentów, którzy inaczej by się nie spotkali. Powiem - konsekwentnie - że tak pojęty salon widzę idealistycznie, w perspektywie miedzy niebem a ziemią. 

Powraca jednak pytanie związane z tytułem, gdzie Paryż, gdzie Warszawa, a gdzie Strachówka. Otóż, w roku 1740, miał odwiedzić salon Madame Geoffrin, przy rue Saint-Honoré, ojciec przyszłego króla, Stanisław Poniatowski (1676–1762), twórca potęgi rodu Poniatowskich, kasztelan krakowski, bawiący w Paryżu jako wysłannik elektora saskiego i zarazem króla polskiego. „Zachwycona spotkaniem z nim u hrabiego de Torcy, w 1741 r., pani Geoffrin postarała się pozyskać go do swej kolekcji wielkich ludzi, nazywając go swoim »mężem« i stając się dla syna paryską »mateczką«”.  Ojciec Stanisław utorował drogę synowi - przyszłemu królowi Polski, któremu matka Konstancja z Czartoryskich (1700–1759), karierę polityczną wróżąc, zapewniła gruntowne wykształcenie, m.in. wysyłając w podróż edukacyjną do Paryża. 

List ze zbioru korespondencji króla z panią Geoffrin, potwierdza dawną sympatię między Poniatowskim-ojcem a pania Geoffrin, odnowioną w Poniatowskim-synu, który odwiedził Paryż kilkanaście lat po ojcu. Najznamienitsze domy, jak wspomina król w pamiętnikach, stały wtedy dla niego otworem, dzięki listom polecającym pani Geoffrin. Dzięki niej Stanisław August przekazywał informacje dworowi francuskiemu, z którym nie mógł nawiązać oficjalnych stosunków dyplomatycznych wskutek sprzeciwu Rosji. A, że mogli wspólnie dużo zdziałać, świadczy powodzenie ich akcji poparcia u papieża Piusa VI dla ks. Ludwika de Rohana starającego się o kapelusz kardynalski (przeciwko staraniom królowej francuskiej). Nb. kardynał Rohan, jako Ambasador Francji w Wiedniu, miał pierwszy odkryć spisek Rosji, Prus i Austrii, by podzielić Polskę na trzy części/zabory. (tutaj) 

Kim pani Geoffrey była dla króla Stanisława Poniatowskiego i jaką rolę odegrała dla Polski i naszej kultury? W przypływie egzaltacji pani Geoffrin nazywa króla w listach swoją „Trójcą Świętą”. Nie pozwala sobie nigdy na uznanie siebie za „guwernantkę” młodego władcy. Co innego – matkowanie mu. Do tego też nawiązuje Stanisław w liście do pani Geoffrin z 20 października 1764 r.: „Jeśli zanudzam Panią tymi szczegółami, sama do siebie tylko możesz mieć pretensję. Mateczka i guwernantka musi ścierpieć dyskusje”, tj. poznać szczegóły tychże w relacji króla o kulisach jego polityki zmierzającej do przeprowadzenia na sejmie konwokacyjnym ważnej reformy – wprowadzenia Komisji Wojskowej. 

W listach oboje sławni korespondenci odsłaniają zażyłe relacje i wpływy wzajemne, ukazując jakby serdeczną ludzką podszewkę wielkiej historii państw, narodów, kultury. „Poznałam ojca króla Polski we Francji, dokąd odbył dwie podróże z rzędu. Łączyła nas więź czuła i nieprzerwana; nie było dnia, by do mnie nie zajrzał. Powiedział mi, że chce, bym była matką jego dzieci; przysięgłam, że dopełnię wszystkich obowiązków. Wywiązałam się z zobowiązania: pięciu jego synów przyjęłam w Paryżu. Ten, który przebywał tu najdłużej i do którego najczulej się przywiązałam, został królem... a poznałem go przed trzynastu laty jako młodzieńca bez obycia, w dodatku nieco zbyt naiwnego. Ale ten młodzieniec dojrzał, nabył zasług i stał się Królem. Wie o tym, czuje to i wszyscy go o tym zapewniają, nie może więc o tym nie pamiętać. Żywię nadzieję, że z czasem spotka go sąd sprawiedliwy. Na taki też sama liczę z Pana strony, Książę, który możesz być przekonany o prawości mego serca, o prawdzie wszystkiego, o czym miałam zaszczyt Panu powiedzieć, i o moim pełnym szacunku przywiązaniu”. (IZABELLA ZATORSKA, Marie-Thérèse Geoffrin – guwernantka Stanisława Augusta, w: „STUDIA I MATERIAŁY”, t. 2 STANISŁAW AUGUST I JEGO RZECZPOSPOLITA. DRAMAT PAŃSTWA, ODRODZENIE NARODU)

ZAKOŃCZENIE - oczywiście ze Strachówki

Strachówka, rewitalizacja terenów zielonych

Najpierw wielki wyścig kolarski zaprowadził mnie do Embrun, czyli do kardynała i jego siostry kurtyzany, a po latach rewitalizacja terenów zielonych na Mazowszu pomogła wejść głębiej i zrozumieć coś, co tworzy także moją/naszą tożsamość kulturową w Strachówce. Najlepiej można by to (wielkie sprawy tożsamości/antropologii kulturowej) zrozumieć z pomocą dobrego ujęcia filmowego. 10-letni chłopak ze Strachówki, wygłasza mowę pochwalną przed królem Stanisławem Augustem, w stroju szlachcica z XVIII wieku. Okazją jest odsłonięcie pomnika przesławnego w Polsce i Europie króla Jana III Sobieskiego. Król ujęty mową i historią rodu młodzieńca, przyjmuje go pod swój protektorat i zapewnia królewskie kształcenie w Szkole Rycerskiej. Ową scenę opisał nadworny historyk i poeta, Adam Naruszewicz (jezuita, biskup, kawaler Orła Białego).

NIE DO WIARY. JA STARY MIESZKANIEC-OBYWATEL MAŁEJ WSI NA MAZOWSZU PATRZĘ NA POLSKIEGO KRÓLA (OSTATNIEGO, A JAKŻE KONTROWERSYJNYCH OCEN) PO LUDZKU. MOŻE TAK, JAK ON SPOJRZAŁ NA MIESZKAŃCA STRACHÓWKI WE WRZEŚNIU 1788. POMNIK OBROŃCY EUROPY I POCZATEK SEJMU WIELKIEGO - POSLKIEJ DROGI DO KONSTYTUCJI I ŚWIADOMEGO MIEJSCA NIE TYLKO W EUROPIE, ALE WE WSZECHŚWIECIE KULTURY I KOSMOSU. Amen.

Adam Naruszewicz (wikipedia)

POST SCRIPTUM 1:

Gdzie Paryż, gdzie Warszawa, gdzie Strachówka i co je łączy? Tam, gdzie normalność. Real. Król bywał w salonie w Paryżu, który był wówczas niekwestionowaną stolicą kultury. Potem organizował podobne wydarzenia - Obiady Czwartkowe - u siebie, na Zamku Warszawskim. Duch czasu w kulturze europejskiej, czyli światowej, zawędrował/powiał w Warszawie wraz z podróżami młodego Poniatowskiego (a wcześniej jego ojca) i podróżą przesławnej saloniery-hostessy Geoffrin z Paryża do Warszawy, do swojego ulubieńca króla, jakby usynowionego. Dzieliła ich miara pokoleniowa, granice państw i kultur. Zbliżała dwupokoleniowa znajomość. Człowiek ma naturę społeczną, jest zwierzęciem myślącym, osobą obdarzoną indywidualno-gatunkową godnością i odpowiedzialnością.

Historia żyje, odsłania kolejne karty i podglebie, dla szukających prawdy. Także prawdy o sobie, o swojej gminie, ojcowiźnie. Poszukującym tożsamości, kim jestem, skąd się wziąłem, dokąd zmierzam w korowodzie pokoleń.

Historia Poniatowskich i ich przyjaciółki z Paryża, przybliżyła mi ludzki wymiar wielkiej historii. Cóż po wiedzy podręcznikowej, szkolnej systemowej edukacji. Znałem podstawowe fakty. Był król SAP, i czas tragedii rozbiorowej. Ale tego, co jest samym polskim życiem, nie znałem, ani w ogóle byłem gotowy otwierać się, że w ogóle jakieś inne, ludzkie, poza tytułami, pałacami i podręcznikową historią było.

A tu jest rodzina, z dziedzictwem talentów i słabości (zła/grzechów), rodzinna troska o wychowanie, wyedukowanie, podróże podejmowane w tym celu (także przyszłych władców, nie tylko polskich), otwierające na wielką/całą kulturę człowieka/ludzkości. 

Relacje Poniatowskich i Mme Geoffrin łamią schematy podręczników. Są ludzkie. Momentami - matczyne. Skądinąd, jak łzy wielkich sportowych mistrzów po wielkich (dla nich) wydarzeniach, znaczących nie tylko sukcesy, ale i porażki (dla Grbicia dzień zwycięstwa prowadzonej przez niego reprezentacji Polski, był także 15-tą rocznicą śmierci ojca). Uczłowieczają. I w tym pochodzie czasów, osób, miejsc... stoi postać młodego mieszkańca Strachówki z 1788 i 1981... Historia się nie skończyła. Żyje.

Kiedy byłem wójtem I kadencji w gminie Strachówka, uważałem za rzecz oczywistą, samo-się-rozumiejąca, że mój/nasz dom w Annopolu musi być miejscem spotkań, dialogu, dyskusji... tworzących warunki pojednania z czymś większym, niż przejściowe kariery i kadencyjne rządy. Spotkania przy kawie, koniaku, a w imieniny przy stole biesiadnym. Inaczej wspólnota nie powstaje. Samo zamieszkiwanie na danym terenie wspólnotą ludzi nie czyni. Przyszłość człowieka zależy od kultury (JPII, UNESCO, Paryż 1980).

tablica upamiętniająca salon Mme Geoffrin

PS.2

Kamienica, w której mieszkała Madame Geoffrin i prowadziła słynne spotkania w swoim salonie, wyróżnia się spośród innych budynków tablicą informującą, że w tym domu... Dziś salony ma kazdy dom, mieszkanie, rodzina. U nas, w Strachówce, do dzisiaj nie ma, na ścianie świetlicy wiejskiej przy OSP, tablicy upamiętniającej założenie NSZZ RI Solidarność, w historycznym dla gminy i Polski dniu 3 Maja 1981! Kultura nie rodzi się na kamieniu.

PS.3

Ciekawostka - kościół polski w Paryżu (Polska Misja Katolicka) pod wezwaniem Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny i dwa słynne salony (Mme Tencin i Mme Geoffrin) znajdują się przy tej samej ulicy Rue Saint-Honoré.

***

logos (samo)definiujący się

dopiero dzisiaj znalazłem znaczenie

takie które mnie satysfakcjonuje

a potrzebowałbym wcześniej

gdyż nie zrobiłęm żadnej kariery

dzisiaj doszedłem rozumienia logosu

dawno dawno temu wspólnoty

której nie ma bez dialogu

dialog potrzebuje ducha i materii

aby mógł się urzeczywistnić (Real)

na stare lata zrobił się ze mnie filozof

i zaiste nie mógł wcześniej

bo poznaję co objawia się życiem

nie podręcznikami dla studentów

we wspólnocie najważniejszy jest dawca

proszę tylko logicznie pomyśleć

a logos definiuje się trójcą

drogi własnej i prawdy i życia w ogóle

logos jest najbardziej demokratyczny

każdy ma drogę własną prawdę życie

byle chciał zgłębić samoświadomością

w pocie pracy swojej własnej głowy

     (poniedziałek, 18 września 2023, g. 11.14)

***

msza święta

      /ks Rakowskiemu dzieciom i wnukom/

jest taka rzeczywistość

inna niż materialistyczna

z gruntu duchowa

może tylko i aż uduchowiona

którą można odkrywać

w którą można wejść

jak w medytację

decyzją swojej wolnej woli

by pozwolić jej działać także w nas

i tyle

non abbiate paura

a jeśli ci będzie tam źle

jesteś wolny wyjdź

poszukaj siebie gdzie indziej

nie zamykając żadnej bramy kultury

w której cóż zrobić jest i kult

język jest od nazywania

i komunikowania między ludźmi

poznając i kontemplując prawdy

lepiej stajemy się sobą

gdy przed sobą nie uciekamy

kult kultura uprawa

już od uprawy ziemi

aby nie zginąć z głodu

    (poniedziałek, 18 września 2023, g. 9.16) 

***

zmysł doskonałości

jest wiele wymiarów rzeczywistości

lecz nie wszystkie rozpoznajemy

choć mamy możliwości nieużywane

może co najwyżej niewielu

patrzę na zdjęcie Putina

w eleganckiej białej koszuli

myślę że musi dobrze się czuć

w niej prawie doskonałej

ja bym tak się czuł w niej

myślę że to powszechne uczucie

człowieka doznającego

różne stany rzeczywistości

kontemplacja jest doskonałością

na dwóch skrzydłach oczywiście

trzeba wierzyć w prawdę

którą można kontemplować i być

na śmierć też można tak patrzeć 

wypełniło się dokonało i super

życie dorosłego człowieka  

śmierć dziecka pozostaje tragedią

      (niedziela, 17 września 2023, g. 20.17)

***

konwergencja elit przed w i po PRL (C)

        /a Pani i Panu cóż ja (wójt) powiem/

usłyszałem w filmie o naszej stolicy

jak się rodziła miejscem i duchem

jak znaczenia nabierała

oczywiście dzięki ludzkiej kulturze

nie samej tylko polityce

tak i w naszej Strachówce

dzieją się dzieje małe i wielkie

i zachodzą przemiany

których nikt sam nie zaprogramuje

Bogu dzięki większe się dzieje

to co mówią o Warszawie

przykładam odnajduję w Strachówce

zaiste rewolucyjna zmiana zaistnieje

wraz z ukończeniem rewitalizacji zieleni

z funduszy Mazowsza i Europy

chwała przypadnie obecnej radzie i wójtowi

słusznie bo wykorzystali daną im szansę

otwierając nową przestrzeń we wsi

ba tak gminną polską jak i kultury

ale to rozumieją głównie antropologowie

rozumie kto włada wiarą i rozumem

by unieść się do poznania prawdy

poznać ją i kontemplować

stając się współświatynią jednej chwili

a może i zasmakować w wieczności

tak niewiele może prowadzić na szczyty

dobrze wykonana praca samorządowa

na szczyty przeznaczeń człowieka osoby

być współświątynią prawdy piękna dobra

i kontemplować istotę czasoprzestrzeni

stary i zarazem wójt pierwszy rozumie

wczytywał się w ten sens istoty przemian

samorządowych w wolnej Polsce

której nie byłoby bez Solidarności

i odczytania tożsamości w dziejach

od kultury przyszłość człowieka zależy

kultura zaś jest całokształtem działań

twórczego doskonalącego się człowieka

od początku dziejów przez wieki

rozumiał to Sobór ale nie współcześni

jest prawda wielka ponad nami

możemy o niej mówić i zwać ją Logos

możemy Zenitem  Wszechdoskonałości

cóż byśmy wiedzieli bez Norwida i papieża

którzy szukali aspektów istotowych itd

jak się dzieje obrona tożsamości naszej

czyli i twojej mojej w gminie Strachówka

opowie swoimi słowami Papież-Polak

który wraz z Norwidem pracował w pocie czoła

myśląc o człowieku narodzie kulturze prawdzie

- człowiek ma do spełnienia na ziemi misję: głosić prawdę o sobie i świecie

- człowiek żyje prawdziwie ludzkim życiem dzięki kulturze

- »bardziej być« we wspólnocie, która ma dłuższą historię niż człowiek i jego rodzina… 

- naród ginie, gdy znieprawia swego ducha – naród rośnie, gdy duch jego coraz bardziej się oczyszcza. kształtowaniu tożsamości narodu poprzez kulturę

- Istnieje podstawowa suwerenność społeczeństwa, która wyraża się w kulturze narodu. Jest to ta zarazem suwerenność, przez którą równocześnie najbardziej suwerenny jest człowiek

- Demokracja [także na najniższym poziomie gminnym] bez wartości łatwo się przemienia w jawny lub zakamuflowany totalitaryzm

- nawet wówczas, gdy Polaków pozbawiono terytorium, a naród został podzielony, dziedzictwo duchowe, czyli kultura przejęta od przodków, przetrwało w nich.

-  Jest znamienne, że duch narodu zaczyna żyć aktywnie i twórczo w sytuacjach kryzysu, kiedy narodowi odbierze się ziemię.

 - „Czyńcie sobie ziemię poddaną”. Te słowa bowiem są najpierwotniejszą i najbardziej kompletną definicją ludzkiej kultury Czynić sobie ziemię poddaną to znaczy odkrywać i potwierdzać prawdę o własnym człowieczeństwie, o tym człowieczeństwie, które jest w równej mierze udziałem mężczyzny i kobiety Bóg temu człowiekowi, jego człowieczeństwu, dał cały stworzony świat widzialny i równocześnie mu go zadał. Tym samym Bóg zadał człowiekowi konkretną misję: realizować prawdę o sobie samym i o świecie…

- obrębie pojęcia „ojczyzna” zawiera się jakieś głębokie sprzężenie pomiędzy tym, co duchowe, a tym, co materialne, pomiędzy kulturą a ziemią. Ziemia odebrana narodowi przemocą staje się niejako głośnym wołaniem w kierunku „ducha” narodu. Duch narodu się budzi, żyje nowym Jan Paweł II Pamięć i tożsamość Wydawnictwo ZNAK – Kraków 2005 27 życiem i z kolei walczy, aby były przywrócone ziemi jej prawa. Wszystko to ujął Norwid w zwięzłej formie, mówiąc o pracy: „(...) Piękno na to jest, by zachwycało do pracy - praca, by się zmartwychwstało

- Niech zstąpi Duch Twój i odnawia oblicze ziemi! Tej ziemi, TAKŻE STRACHOWSKIEJ ZIEMI W RZECZPOSPOLITEJ NORWIDOWSKIEJ /patrz, JPII, Pamięć i tożsamość/

na koniec tej refleksyjnej notatki

przepiszę ostatnie słowa scenariusza

filmu o którym wspomniałem na początku

na który dał mi link syn ze Szkocji

  

"jeśli przestaniemy gromadzić pamiątki i odbudowywać

po prostu jako naród zginiemy

znów sprowadza się to do odbudowy tożsamości do odbudowy wspólnoty

potrzeby podtrzymania ciągłości historii

niszczenie miasta [Strachówki itp] jest jak wyrwa w historii

więc jak odbudujemy miasto [nowy teren rekreacji w Strachówce]

to będziemy mogli dalej tworzyć jego/jej historię"

 

        (czwartek, 14 września 2023, g. 13.52)

***

dziwna piss-Polska (pissizm) (B)

        /do obywatela Jana Kowalskiego i krewnych/

na piss można długo psioczyć

bo to więcej niż nazwa partii

partia mogła na pissie powstać

i nadal na pissie się rozwijać

pissizm jest okrutnym brzemieniem

tego powinny dotyczyć rozważania

wszystkich myślących rodaków

a oni głownie o resortowych politykach

w mediach na wiecach i kościołach

nie o sednie czyli istocie rzeczy

pissizm jest ponad partyjny

może głosować na każdą i każdego

jest (u)tworem ustrojo-popeerelnym

z wielkim wsadem religijnych tradycji

nie myślenia zawierzania innym

może jest nawet klerykalizm pozadreligijny

władza od Boga pochodzi się mówiło

w ilu podręcznikach figuruje nadal

wszelka władza żeby nie było wątpliwości

Bóg za dobro tak a za zło strasznie karze

któż nie boi się piekła i potępienia

w ogniu straszliwym tak usmażony za życia

jak taki człowiek człowieczek ma być wolny

ponad systemy wierzeń danych tradycją

z małym udziałem wiary i rozumu

dobrem prawdą pięknem powszechnym

i sumieniem zapisanym w karcie ONZ

rozważając za i przeciw każdej władzy

jak taki człowiek ma znać konstytucję

owoc dojrzały mądrością społeczną

pewnie że nie doskonałą przecież

ale tą dostępną uniwersytetom i sztuce

w kulturze prawo prześwieca odwiecznie

konstytucjonalizm kultury pissizmowi obcy

do tego nie przygotował PRL ani Kościół

żyliśmy za żelazną kurtyną władzy absolutnej

totalitarnie obecnej w każdym zakamarku

z zagłuszaniem Wolnej Europy i Ameryki

w mojej polskiej gminie i parafii żyję

nie mogę mówić o faktach i interpretacjach

żeby nie zaszkodzić dziełu które się rodzi

bo pieśń nim dojrzy człowiek nieraz skona

a niźli skona pieśń naród pierw wstanie

Norwid był i jest wieszczem narodowym

jego słowa z mocą prawdy głoszą

skąd w nim to i dlaczego się wzięło 

zwykłą rodziną się nie wytłumaczy

trzeba głęboko sięgnąć w geny i Biblię

to co nam było dane odkryć i poznać

jest z nim związane dziejami kulturą

nie na naszą chwałę i polityczne zyski

ale dobro wspólne uniwersalne

czyli udział w wielkiej istocie rzeczy 

czego pissizm długo jeszcze nie zrozumie

       (środa, 13 września 2023, g. 10.55)

***

Polska (Konstytucja) i Dęby (A)

        /nb. Kalendarium CKN tom 1, str. 18/

kolejny raz doznałem objawienia

co do spraw naszych polskich

w dziejach i kulturze człowieka na ziemi

zadanie przyszło od wójta (samorządu)

w związku z inwestycją gminną

rewitalizacji tej cząstki Mazowsza

terenów zielonych brzmi dokładniej

wójt i samorząd sprawili więcej

inwestycją w naturę i kulturę

teren zielony wyczarowali

w środku wsi gminnej

po brzydkim peerelowskim basenie

czar  był skryty za nim

ale trzeba dostrzec było

i skorzystać ze źródła funduszy

dostrzegli zrobili

w istocie uczynili coś więcej

w istocie sercem gminy

w istocie sercem kultury

tej branej tęczą zachwytu

z Norwidem i dzięki niemu

teren zielony brzmi banalnie

ale ten nie jest banalny 

jest aż re-animacją tożsamości

zakryty dotąd banalnym basenem

ściśle zbiornikiem przeciwpożarowym

był po trosze łaką po trosze nieużytkiem 

teraz się wyłonił inwestycją

od razu w serce kultury i Polski

po czasy i ducha konstytucji

leży pomiędzy poczęciem Norwida

a jego spełnieniem w roli Wieszcza

w Sobieskich jest ogniwo łączące

to w wymiarze ducha wiary i rozumu

prawdy poznanej aż po kontemplację

na ziemi miedzy dworem a szkołą

w tym dworze rodzice Norwida się poznali

tu zamieszkali po ślubie w Sulejowie

i tu urodziło się dwoje rodzeństwa Poety

szkoła jest po drugiej stronie

dumna Rzeczpospolitą Norwidowską 

takie ma imię swój sztandar i hymn

Norwid patrzy w dal z muralu na szkole

widzi i rozumie swoją i rodziny historię

był świadomym Polakiem człowiekiem

z wysokiej trybuny ściennej

dostrzega może Papieża-Polaka

który spod kościoła widzi wszystkich

dęby najstarszej pamięci ciągle rosną

pamiętają czas tworzenia Konstytucji

i wydarzenia w rodzinie Sobieskich

rok 1788 jest kamieniem milowym

dla poznających dzieje Strachówki

rok pomnika Króla Jana III i Wielkiego Sejmu

w obydwu Sobiescy wzięli udział

Michał l.10 przemawiał przed królem Stasiem

Józef pisał list do żony o obradach i polityce

dęby sadzili niemieccy osadnicy w gminie

jako w Rozalinie tako i w Annopolu

dęby patrzcie rozumcie pomóżcie rozumieć

        (poniedziałek, 12 września 2023, g. 16.58)

***

uczucia i fakty zewnętrzne

        /w perspektywie tego tu posta/

jesteśmy drogą-prawdą-życiem

nauczyłem się tego od Jezusa

dziwne że dotąd nikt nie podchwycił

w kręgu kultury chrześcijańskiej

nie jesteśmy tylko subiektywnością

jak się komu co o sobie wydaje

ale bytem obiektywizującym się w kulturze

ba w całej rzeczywistości Wszechświatów

uczucia są nasze zaiste tylko

możemy je uzewnętrzniać wszelako

przez einfulhung inni mogą je poznac odczuć

ale zawsze tylko analogicznie

rozmyślam nad tym przed spotkaniem o książce

w której spisane są dzieje rodzinne i Polskie

w Legionowie w październiku AD 2023 

zadanie boję się że może mnie przerosnąć

jak najpierw odczytać znów i znaleźć

te największe z emocji wpisane w książkę

jak ich ranking ustalić kryterium liczby lub jakości

i jak je zobrazować obrazem prezentacji

tak to dzisiaj stanęło we mnie problemem

przy okazji postu jezuity na 8 września

na Imieniny maryjne w Annopolu

i trafiłem odkryłem na nowo wiersze babci

niebanalnie pisała w zestawieniu z innymi

a dotąd miałem wiersze jej męża za najlepsze

musiałem coś znaleźć przeżyć dzisiaj

żeby nowe perspektywy i pytania dostrzec

jak przeżyć jak zapisać to co już jest faktem

jak przetworzyć w wymiar nowego faktu

bez nadmiaru patosu i pedagogizowania

coraz mniej czasu mi pozostało w istocie

      (niedziela, 10 września 2023, g. 13.31)

***

post z przeszłości

     /post sprzed 9 lat no i tamte zdjęcia/

siedząc przed komputerem

można jeszcze bardziej przysiąść

czytając objawianą znów przeszłość

w poniższym poście

„tak było jak pokazują poniższe zdjęcia

jak będzie, gdy nowi ludzie dojdą do władzy? 

Dlaczego boją się jawności życia

odkrywania i dzielenia się myśleniem

wiarą i rozumem

życia-prawdy-drogi w dialogu??? 

Jeśli Ci PT Pytani odpowiedzą 

na otwartych kontach - 

dla wszystkich mieszkańców 

i zainteresowanych pragnących zabrać głos

w publicznym dialogu (prócz anonimów) - 

to powiem wszystkim "Nie bójcie się"

Non abbiate paura?! 

Chciałbym”

  

wyjaśniam zdjęcia których tu nie widać

na nich jest zamysł wielkiej wspólnoty

w samorządzie i samorządnej najbardziej

w jakiejś polskiej gminie

wielką wspólnota jest z ducha prawdy

i wielką być może w ustawach

nasz zamysł właśnie taką odczytał

i krok po kroku chciał realizować

ponad wszelkie ludzkie słabości

pytanie wtedy padło pełne obaw

co z nami będzie w nowych ustrojach

które z mentalności słabej się rodzą

w tzw katolicko-narodowej Polsce

no i dzisiaj już mamy 8 rocznicę

a na terenie gminy wrzód nie jeden

w przedszkolu w Rozalinie naprawdę

zwolnili się tam wszyscy pracownicy

pani dyrektor nowy nabór kończy

nikt z oficjeli nie wie o co chodzi

tak przynajmniej bardzo oficjalnie twierdzą

       (sobota, 10 września 2023, g. 12.39)

***

z czego jest godność

     /czy można żyć/być bez godności/

co to jest i z czego pochodzi

warto pytać badać i dojść

no i dlaczego warto

gdyby ranking bytów był

czyli wszystkich rzeczy i istot

w calutkim wszechświecie

człowiek byłby na jego czele

ale musiałby więcej rozumieć

dlaczego

i związaną z nią odpowiedzialność

więcej wiedzieć o naszym świecie

czyli mądrze mówiąc czasoprzestrzeni

skarby są ukryte w ziemi

a cóż dopiero mówiąc w kulturze

bo nikt nie bierze się z niczego

a z pokolenia na pokolenie daje Bóg

i wtedy życie może stawać się psalmem

hymnem wdzięczności przeniknięte

godność wyróżnia i daje siłę-moc

radzenia sobie podczas istnienia

w świecie żywych

to nie tylko wiedza o sobie

kim się jest w rzeczywistości

ale i świadomość blasku

niewidzialnego a realnego bardzo

wewnętrznie jak siła i moc osoby

osoba jest bytem podmiotowym

jeśli siła i moc to coś różnego

bo fizyka inaczej je definiuje

a i podmiot ma kilka znaczeń

między innymi filozoficzne

jako umysł poznawczy 

w przeciwieństwie do przedmiotu

który jest poznawany (SJP/PWN) 

  

człowieka nie ma bez wartości

materia sama ich nie zrodzi ani uzna

ani wyceni żadna ludzka giełda

i tylko człowiek zna odpowiedzialność

i w wolności może ją unieść

godność pozwala widzieć rozumieć więcej

uzdalnia do większych rzeczy

otwiera świat sensów i celów

daje prawdy do kontemplowania

zjawia się świeci jak gwiazda betlejemska

na niebie i ziemi człowieka osoby

odtąd w horyzoncie wszystkich spraw życia

może prócz depresji i innych chorób

obyśmy ją mieli stając w każdym urzędzie

nawet dyrektorki przedszkola w Rozalinie

         (piątek, 8 września 2023, g. 10.02)

***

dramat Rozalina (Strachówki) dramatem Polski

                /wrzód przypudrowany zmową milczenia (strachu)/

Iusiurandum patri datum usque ad hanc diem ita servavi – Norwid cytuje Hannibala? 

BO JEŚLI NIE STARAMY SIĘ POZNAĆ HISTORII (TOŻSAMOŚCI) WŁASNEGO MIEJSCA ŻYCIA, RODZINY, PAMIĘĆ PRZODKÓW)… kimże jesteśmy?

JEST ŚWIĘTYM OBOWIĄZKIEM I BIADA KAŻDEJ/KAŻDEMU KTO GO NIE WYPEŁNIA! Bo czymże jest KULTURA?? I CZYIM OBOWIĄZKIEM JEST TWORZENIE WARUNKÓW DLA JEJ ROZKWITU?

kwantowo dochodzi prawda do mnie

kwantowo się dzieją dzieje

gdyby mnie życie nie edukowało

nie rozumiałbym i ja tego

historia w całości stoi za mną

i dzisiejszy Internet

moja samoświadomość w czasoprzestrzeni

rodzi się drogą i prawdą i życiem

za Jezusem zrozumiałem tę metodę

że dramatem nazwałem dzisiaj dopiero

w komentarzu do posta znajomego w necie

tak objawia się prawda nam i samej sobie

podmiotowo zawsze w myślącej osobie

dramatem jest to co dzieje się dzisiaj w Polsce

branej tęczą zachwytu z wieszczami poetami

od i po Zenit Wszechdoskonałości

na drodze dramatu patrzę lat ponad 200

od okołokonstytucyjnych zapisów i ducha

jak się Polska współczesna nasza dzieje

z rosnącą rolą obywatelskiego społeczeństwa

nie władzy i nakazanych autorytetów tradycji

powstającymi-znikającymi partiami i Kościołem

samoświadość jest siłą idącą ponad horyzonty

spraw błahych drugorzędno-ludowo jakichś

przez politykę najchętniej wykorzystywanych

w kulturze homo sapiens od prapoczątków

od której przyszłość człowieka zależy

jak działa się dzieje się i nadal w rozwoju

jej kwantem są dzieje Rozalina w polskiej gminie

na Mazowszu wschodnim od Warszawy

nazwa krainy pierwotnie brzmiała Mazow 

i stanowiła albo nazwę dzierżawczą 

od nazwy osobowej Maz oznaczającej 

człowieka mieszkającego w błotach umazanego

albo nazwę topograficzną znaczącą błotnisty kraj

to możemy wyczytać w wikipedii

kwantem w perspektywie Rozalina i Annopola

jest osadnictwo niemieckie z I połowy XIX wieku

i kwantem jest to co później się działo

rozbiory dały nasz teren na krótko Austrii

na długo carskiej Rosji i rusyfikacji

potem przyszła I Wojna Światowa

odzyskanie niepodległości po niej

wojna z bolszewikami w 1920

naszymi sąsiadami współobywatelami byli Żydzi

najwięcej mieszkało w Jadowie Dobrem Tłuszczu

prowadząc sklepy usługi drobny biznes

a potem przyszła jeszcze gorsza II Wojna Światowa

z wyrokiem zagłady żydowskiego wybranego narodu

i ludobójstwem powszechnym także na nas

 

drogą krzyżową zrobili tę z Jadowa do Zawiszyna

ścieląc trupami dorosłych kobiet dzieci

przy likwidacji getta 

datę 25 września 1942 winniśmy wspominać

modlitwą za umarłych a żywych o pojednanie

w świadomości ludzkiej chrzcielnej i narodowej

wojnę opisywał dzień w dzień Andrzej Król

ze wsi Annopol w parafii jadowskiej

jest tam masę zapisków o dobru i przyjaźni

szkoły w Rozalinie z domownikami Annopola

z Królami mecenasem i nauczycielką Marią

która miała dyplom za patriotyzm 

za walkę o szkołę polską jeszcze za caratu

za co Sybir groził

jej mąż był synem tutejszego niepiśmiennego chłopa

a szwagier księdzem najpierw w Rosji

przyjaźnili się co wydaje się całkiem naturalne

bo żyli tymi samymi wartościami

tę samą Polską Ojczyznę kochali

Królowie Dobrowolscy Stępieniowie Wojnarowiczówna

ta ostatnia z Warszawy (swatali z nią ojca Jana)

córka nadzorcy cukrowni hrabiego Bobryńskiego

i matki warszawianki z Kraftów

stryj był adwokatem w Ekaterynosławiu

(dzisiaj to miasto w Ukrainie nazywa się Dniepr-Дніпро)

polskie losy mają odzwierciedlenie w rodzinach

rodzili się żyli kształcili pracowali żenili

na terenach nie tylko obecnie rdzennej Polski

ale także dzisiejszej Ukrainy i Rosji

w kulturze języka rosyjskiego (wpływów w kulturze)

ot warto tutaj wspomnieć epizod osobowy XVIII w

proboszcz jadowski ks. Franciszek Zambrzycki 

w 1781 roku został biskupem sufraganem kijowskim

a o Bobrowieckich rodzie można znaleźć zapiski

głównie w dziejach Rosji ale chyba nie tylko

w Słowniku Geograficznym Królestwa Polskiego

znalazłem info o ich cukrowni w Bałykleji

ksiądz Józef Król z Annopola

i plutonowy Czerwiński z 12 Pułku Ułanów Podolskich

z Virtuti Militari za akcję pod Korosteniem k. Kijowa

rodzinnie byli związani (zięć siostry Andrzeja Julci)

z tej samej ziemi wyrośli chwalebnie

wiemy o nich dzięki zapiskom Andrzeja brata wuja

mecenasa który doszedł wysokich godności w IIRP

zagrody polskich rolników i polskością owocowały

należą się im słowa pamięci i tożsamości naszej

szkoda że nie wiejskiej ani gminnej Strachówki

Józef mszę prymicyjną odprawił w Jadowie w 1891

w kościele dopiero co wybudowanym w 1886

który konsekrował abp Chościak Popiel herbu Sulima

syn Konstantego i Zofii z hrabiów Badenich

można wyczytać na stronie naszej kurii biskupiej 

https://diecezja.waw.pl/parafia/jadow-parafia-sw-jakuba-apostola/

z podkreśleniem obecności kilkunastu tysięcy wiernych

świątynię zaprojektował arch. Józef Pius Dziekoński

jego wnuk pracował u prezydenta Komorowskiego

wcześniej był wiceprezydentem Warszawy

odwiedził szkołę norwidowską w Strachówce

przyjaźnił się w Sulejówku z księdzem Czajkowskim

tym który był proboszczem naszym lat 13

a przodek rodu Dziekońskich przyjaźnił się z Norwidem

wiemy – kto chce wiedzieć – że prymicje ks Józefa

były za czasów księdza Stanisława Skowrońskiego

w jadowskiej parafii

2 lipca przed wiekami jakby dla nas w XXI wieku.PL

a przecież my z tej samej krwi historii kultury

w Annopolu Rozalinie Strachówce Polsce i Kościele

ile krzywdy wyrządził komunizm w Polsce (PRL)

wymazując wszystko co było przed nimi (po 1945)

nie każdy ksiądz za rozbiorów ba z definicji niewielu

po seminarium niższego szczebla w Warszawie

był kierowany do Carskiej Akademii Duchownej

do Sankt Petersburga (Санкт-Петербург cyrylicą)

w tamtym czasie także polski bohater narodowy

męczennik spod Ossowa ksiądz Ignacy Skorupka

potem pracowali na wschodzie aż pod Moskwą

Kanonikiem Honorowym Mohylewskim był Król

ten syn niepiśmiennego chłopa/rolnika z Annopola

co zapisał brat Andrzej wielkimi literami

dosłownie wpisał tak 

w dekanacie małogoskim w 1941 roku

było 9 parafii 9 proboszczów i 2 wikarych

wśród tych księży był tylko jeden akademik

magister świętej teologii ks Józef Król z Annopola

notował wtedy rocznicowo Andrzej Król na 50-lecie

archidiecezja mohylewska opisana w wikipedii

to rzymskokatolicka archidiecezja

erygowana z inicjatywy cesarzowej Rosji Katarzyny II 

przez papieża Piusa VI 

bullą „Onerosa pastoralis officii cura” 15 kwietnia 1783 r

od 1798 siedziba metropolii

w latach 1873-1917 arcybiskupi rezydowali w Petersburgu

diecezja obejmowała terytorium niemal całej Rosji (i  ZSRR) 

z wyjątkiem dawnych ziem Rzeczypospolitej

co rzutować długo musiało na poziom wykształcenia kleru.pl

jakie owoce rodzi zerwanie ciągłości-podmiotowości gminy

lepiej pojąć gdy dopiszę współczesność tej samej miary

nie tylko na tym tle-perspektywie pokażę 13 maja 1981 roku

pamiętny dla dziejów i Boga w najwyższym ujęciu

obraz solidarności narodowej w zrywie po wolność 1980/81

tu w Rozalinie modliliśmy się za papieża rannego w zamachu

wielkim zgromadzeniem wiejskim ludzi dobrej woli

którzy znów zachcieli wolności godności w polskiej tożsamości

złożyła nas w wielką całość jedność odnalezioną Opatrzność

ta o której Francuzi mówią c'est la providence 

a tak ją definiuje ich wielki słownik Larousse:

„Action par laquelle Dieu conduit les événements et les créatures vers la fin qu'il leur a assignée.

2. Dieu, en tant qu'ordonnateur de toutes choses. (Avec une majuscule.)

3. Personne ou événement qui arrive à point nommé pour sauver une situation ou qui constitue une chance, un secours exceptionnels : Le téléphone est une providence pour les personnes âgées.

Synonyme : ange gardien

4. En apposition à un nom, indique sa valeur providentielle : État Providence”

słownik przytacza cytaty-teksty kultury na których uczy się mądry

między innym Klemensa z aleksandryjskiej szkoły katechetycznej

jednej z najważniejszych w starożytności

Ojca Kościoła i świętego i mistrza następnych

urodzonego w Atenach około 150 r zmarłego w Jerozolimie

że filozofia także jest dziełem Opatrzności Bożej

był głównym pośrednikiem między nauką grecką a chrześcijańską

mówią przy każdej więc i dużo dużo mniejszych okazjach

tak zapisała się ich kultura w języku więc pytam a nasza

a przecież także Piłsudski myślał i mówił podobnie 

o narodzie który traci pamięć więc także sumienie (Herbert)

Norwid wczytał się i napisał niepospolita ta rzeczpospolita

Norwid nie tylko IV wieszczem jest 

on to nasz krajan do czytania biesiadowania i modlitwy

zresztą już dwa razy opowiedziałem to biskupom i cisza zaległa

wychowanie w prawdzie jest tylko zabiegiem kaznodziejskim

ale czyż jeszcze bardziej nie jest tu w szkołach i przedszkolu

do czytania Andrzej Król i jego żona Maria z Jackowskich

i domownicy annopolskiego sanktuarium przez wieki

żeby spotkać się wspominać i odczytywać

jak opisywali Annopol Jadów Strachówkę i Ziemię Świętą

Kongres Eucharystyczny w Kartaginie Lourdes i Lisieux

w narodowym pielgrzymowaniu tam z biskupami

a nawet znać tragiczne wojenne zdarzenia psa Łyska

czy dzieci w przedszkolu nie powinny tego usłyszeć

i poznać marzenia innych dzieci polskich sprzed wojny

a Wota Wdzięczności za polskość oglądać w kościele

gdybym patrzył tylko lokalnie

nie zrozumiałbym tego co ogólniejsze

w czym udział mamy także przez Internet

który objawia wiele i daje okazję komentarzy i kojarzeń

przez błysk czyjegoś ducha i inteligencji upowszechniony

nie powiązałbym faktów osób ocen (w kulturze) bez niego

jak fotograf szukam najlepszego światła z każdej strony

i nam dano prawa powszechne człowieka 

wpisane w Powszechną Kartę ONZ 1948 roku

co Papież Polak nazwał wzniosłym przejawem sumienia

ale u nas mało kto w to wierzy za obecnych rządów po PRL

prawo do wolności i rozkwitu pamięci tożsamości godności

bez względu na rasę narodowość wyznanie i politykę

cóż kiedy obecny proboszcz Strachówki

wyniósł za nie wota wdzięczności z kościoła

a urzędnicy zdjęcie z biskupem przed urzędem 1994 schowali

w zakamarki niepamięci i nietożsamości

co najlepiej chyba symbolizuje polskie upartyjnione zacofanie 

jak to zatem jest z tytułowym dramatem Polski i Rozalina

jak nie być wspólnotą

jak nie żyć w dialogu

jak ignorować pamięć i tożsamość

jak własną godność trzymać w komórce albo piwnicy

zamiast jej bronić jak lew swoje małe

jak zabić głód-potrzebę prawdy

jak żyć w ustrojowym fałszu

bo ustawa mówi że gmina to wspólnota

osób-mieszkańców i terytorium

dalej w badaniu chyba dojść nie mogłem

ktoś za to wszystko odpowie przed Bogiem Opatrzności

            (czwartek, 7 września 2023, g. 11.27)

PS.

„od września ma być w Rozalinie sześciooddziałowa szkoła z kierownikiem i dwoma siłami pomocniczymi (z wojennych zapisków Mecenasa Andrzeja Króla, 19 lipca 1942, wyd. O miłości do Annopola, Strachówki, Polski i Kościoła, str. 262)

…

Wieczorem zastanawialiśmy się nad stroną moralną pracownic domowych. Często pochodzą z rodzin najbiedniejszych, z problemami. Na wsi w ogóle ludzie dobrzy, a zatem moralni, uważani są za głupich, a źli i przebiegli uchodzą za mądrych. Każdy woli uchodzić za mądrego w swoim środowisku, więc oszukaństwo, kłamstwo, wypasanie cudzych łąk i pól, a następnie już i kradzież owoców, produktów rolnych nie uważane jest za czyny godne potępienia. Takie osoby zdarzają się i wśród pracownic domowych.

Ludzie inteligentniejsi w dzisiejszych czasach garną się do wiary, ale ludzie prości skomunizowani, odwracają się od niej. My znaleźliśmy się dzisiaj w takim olbrzymim śmietniku, otaczającym nas nie tylko w najbliższej okolicy, ale w ogóle w całym kraju. (AK, 6.8.1939, tamże, str. 154)”

***

(I)  

propozycje wszech-egzystencjalne

        /w czas negacji Putinów Kaczyńskich i innych/

dar i tajemnica

byt i istnienie

znak i narzędzie

pełnia sensem wypełnienie

osoba wspólnota dialog i kultura

wzajemne twórcze przenikanie

stwarzające rzeczywistość nową

są i moją materią i istotą życia

nie wyobrażam sobie siebie bez nich

i świata całego we wszechświecie

spieram się i spierałbym zawsze

właśnie o to z materialistami

z tak zwaną lewicą w polityce

i podobnymi sobie autokratami

bo jaką są oni dla nas propozycją

 

    (środa, 6 września 2023, g. 12.34)

  

***

(II)

posiedzę poczekam

        /dlaczego datuję czasoprzestrzeń swoją i innych/

czy przyjdzie

w moim jednostkowym życiu

także dzisiaj 6 września 2023

to kto Zenitem Wszechdoskonałości

  

to na co czekam życiem całym

jego najistotniejsza istota

a może sama śmierć 

jako ostatnie wydarzenie

trawa za słabą jest konkurencja

póki co nie ma szans

w takiej rywalizacji

koszenie poczeka doczeka się

co kontempluje w tobie

to znaczy najczęściej sprzyja

powinniśmy znać doświadczeniem

ja na przykład piciem kawy

takie banalne błahostki czyż mogą

brac udział w tak wielkiej konwersacji

z samym sobą żoną wiecznością

w życiu aż sakramentalnym

czemuż nie wtrąci się święta Teresa

która namawiała swoje siostrzyczki

by przeglądały obrazki

i znalazły ten który najbardziej sprzyja

wtedy niech wykorzystają sytuację

i popłyną modlitwą w kontemplację

człowiek przecież jest racjonalny

racjonalnością większą niż myśli

  

racjonalność jest w każdym wydarzeniu

bo każdy dar ma swego dawcę

można słownik zmienić ale nie sens

wspólnoty w ogóle nie ma bez dawcy

  

czas i przestrzeń nie są puste

z samej definicji czasoprzestrzeni

więc jest możliwość wydarzania się

to znaczy mieszka w rzeczywistości

czekanie jest funkcją czasu i osoby

pustką może być w bezrozumiu

w antykulturze materializmu

antydialogu antyosób i antywspólnoty 

  

może antymaterii może i antysensu

może anty wszystkiego niczego zenitu

negacją nie bo nie dziękczynieniem

złorzeczeniem nie dobrem prawdą pięknem

      (środa, 6 września 2023, g. 11.38)

***

(III)

stany doskonałości

       /papieżom Madejom Karpińskim wszystkim/

tylko człowiek doświadcza

choć są powszechne

nie wszystkim się podoba

co wydaje się dziwnym

religia zamyka w świętości

ten stan stanów rzeczywistości

bo jak inaczej z tym zrobić

jak zanegować tę rzeczywistość

negują to mimo wszystko

w imię jakichś założeń swoich

że nic doskonałego być nie może

ani mądrości większej od nich

doskonałości nie trzeba sobie wmawiać

bo jak przymuszać psychologię

rozeznać odpoznać przyjąć uznać

gwałt doskonałością być nie może

doskonałość wolności się udziela

tym którzy pragną i szukają

chcą poznać i ją kontemplować

współświątynią się stając

w rzeczywistości zamieszkuje

pośród nieskończonego mnóstwa

rzeczy relacji stanów

kto szuka i ją wyłuska

kto się tego nauczy

coraz łatwiej i więcej znajdzie

sztuka dziękczynienia tam wiedzie

bo utrwala dobro prawdę piękno

  

nie odrzucaj człowieku współbracie

dlatego że ktoś o tym mówi

bo i tobie każdemu tak być może

żyjemy w jednej rzeczywistości

  

tej samej materialnie dotykalnej

przeżyciowo dawanej świadomości

mojej twojej naszej natury kultury

chyba że ją pokawałkujemy sami

nie odrzucaj czego nie (z)rozumiesz

bo może inni za dużo o tym mówią

pozwól im być po ichniemu

może kiedyś ty spróbujesz po swojemu

ps

co w siostrach braciach ludziach siedzi

uwiera ich myśl o stanie doskonałości

nie chciałbym nigdy być tak lewicowy

i żyć w świecie wyklętej doskonałości 

       (poniedziałek, 4 września 2023, 10.44)

***

(IV)

cud adekwatności

       /aktualność i potencjalność dobra (wszechrzeczy)/

cudowność otacza nas zewsząd

można ją spotykać przeżywać

zachwycać się w nieskończoności

jest właściwością rzeczywistości

spotykającą świadomość osoby

mojej twojej naszej homo sapiens

każdy ruch ma swoją doskonałość

każdy stan i poziom i wymiar

ale musimy być na niego otwarci

że jest jaki jest (w faktyczności)

nie według naszych oczekiwań

choć mogą się czasem spotkać

w matematyce fizyce biologii

w chemii i tak dalej wyżej

psychologia nie jest w tym absolutem

nieadekwatność nie istnieje

w całej rzeczywistości zatem

choć ranić może oczekiwania

nieadekwatność względem ewolucji

czyli miary sukcesu ale czyich

z którego punktu widzenia

ja się dziś zachwyciłem przy ścieleniu

chwytem ręki układających pufy

a od zawsze ręki podnoszącej filiżankę

można teraz przejść do teleologii

albo założeń antropicznych mocnych

albo zwykłej ludzkiej kontemplacji

otacza nas

ba my chyba właśnie nią jesteśmy

z naszymi błędami chorobami i grzechem

ba problem mamy sami z sobą

żeby dostrzec to co najmniejszą doskonałością

potencjalność dobra nieskończonego

metafizyce oddam sprawiedliwość

że ma to fundamentach filozofii

o bycie prawdzie dobru i pięknie (bo jest)

fenomenologia zaś może opisać

przybliżając nam jak to działa

niech wszystko uwielbia największy sens

     (niedziela, 3 września 2023, g. 11.30)

***

ogłupiała Polska AD 2023

       /droga-prawda-życie późnego emeryta/

czym różnią się 

Powstanie Warszawskie i Solidarność

dla żyjących jeszcze uczestników

śmiem twierdzić że niczym

są największym przeżyciem

wśród innych wielkich doświadczeń

które zdecydowały o ciągu dalszym

aż do śmierci

nie tak sądzą władze polskie

rządowe partyjne i wyborcze

samorządowe w mojej gminie

grają emocjami na swoją korzyść

lud ciemy kupuje wszystko od nich

ani pamieci w nich ani tożsamości

Polska jak była tak i będzie

Norwida wspominają późne wnuki

powstańców warszawskich media

z prawa środka i z lewa

nas też kiedyś będą

wolność pamięta kulturą

zniewolone umysły są polityką

karierą własną nienarodową

to napisałem ja stary emeryt

kombatant Polskiej Drogi Wolności

tej która się działa za dni moich

Bogu dziękuję że bezkrwawo (prawie)

      (piątek, 1 września 2023, g. 10.21)

***

bilans w nie(i)oczywistości

       /w Annopolu przypadkiem w rocznicę Sierpnia/

przy jedzeniu kaszanki

z Murrayem na ekranie

walczącym na kortach New Yorku

dziwię się lekko sam sobie

to już (dokonało się wykonało)

i to już wszystko naprawdę

wszystko (prawie) co tworzy biografię

i o dziwo wcale mnie nie dziwi

tak samo choć nieoczekiwanie ojciec umarł

dziwiąc się jakby to ja się kończę

były jego ostatnie słowa

najzwyczajniejsze nie wzniosłe

ja zaś najzwyczajniej w świecie

całym świecie najoczywiściej

nie musiałem być Elonem Muskiem

laureatem jakimś albo królem i papieżem

  

żadnych nadzwyczajności nie sięgnąłem

nie przemieniłem świata ani gminy

żadnego mistrzostwa w sporcie nie zdobyłem

ani w żadnej liczącej się dziedzinie Nobla

ani w literaturze nauce ani pokoju

ani materialnej majętności

zadowolenie w pełni znalazłem

drogą prawdą życiem w Annopolu

  

nie muszę użyć do tego języka religii

zaiste przyszłość nasza leży w kulturze

rozum jest w stanie poznać i opisać TĘ perłę

bez metafizyki Tomasza i fenomenologicznie

     (czwartek, 31 sierpnia 2023, g. 21.15)

***

Jezus czasoprzestrzeń samoświadomość i Rozalin

       /nazaretańskie to jak i rozalińskie sprawy moje/

za mało o tym aspekcie piszemy

czyżby myślenie wstrzymując na progu

większej zawsze nowoczesności od tradycji

życia które jest i się dzieje zawsze w ruchu

śnił mi się papież stary Wojtyła

porządkujący resztę spraw w testamencie

zmieniają się papieże naturalną koleją rzeczy

my zastygliśmy jakby w progu kultury

Jezus w czasoprzestrzeni jest no i tradycji

Tradycja jakby wszystkim chciała zarządzać

ale od soboru to już tylko echo przeszłości

bo wiara i rozum w kulturze teraz rządzą

rządzą o ile nadążamy swoim myśleniem

instytucjonalna jest władza zaprawdę tylko

ona tego nigdy nie zdąży w czasie rozumieć

bo jej poły w tryby trybiki wkręcone

Jezus w czasoprzestrzeni nadal atrakcyjny

ba jeszcze więcej daje do myślenia

wiara rozum nauka kultura są siłą

która ciemności rozprasza i zwycięża

Jezus w czasoprzestrzeni i czasoprzestrzenią

sięga mnie ciebie wszystkich ponad cenzury

realnością która jest i się dzieje

z naddatkiem mojej twojej samoświadomości

  

samoświadomość może być moja twoja nasza

o ile pracujemy w pocie swego czoła (Norwid)

ale jak jest związana z czasoprzestrzenią

kto nie pyta nauki w sobie nigdy się nie dowie

Rozalin jest blisko bliski naszego siedliska

od czasów II RP i II Wojny Światowej

przyjaźnili się wspierali odwiedzali modlili

Dobrowolscy i panna Wojnarowiczówna z Wawy

nie wiem co tam się dzisiaj dzieje

szkoła za moich czasów wybudowana

jest dzisiaj publicznym przedszkolem w gminie

ale czy dzieci rodziny pracownicy poznają historię

czy pamięć i tożsamość (cyt za papieżem JPII)

dzisiaj tutaj w zamęcie politycznym znaczą

naród który traci pamięć przestaje w ogóle znaczyć

ba przestaje być Narodem mówił Piłsudski

traci swoją tożsamość wtóruje ukochany papież

tyleż kochany co nie czytany ani rozumiany

(a myśmy się za Niego modlili w Rozalinie

i ślubowali walkę ze złem nawet gdyby zginał)

wersja dłuższa - że nie szanując swej przeszłości 

nie zasługuje się na szacunek teraźniejszości 

zatraca sumienie i nie ma prawa do przyszłości

pamięć i tożsamość to my ludzie w pełni

Zbigniew Herbert barbarzyńcą w ogrodzie

związał pamięć tożsamość kulturę z sumieniem

i ja czerpię z tego cudownego mechanizmu prawdy

zakładając tutaj Solidarność Rolników Indywidualnych 

usłyszałem od żyjącego świadka ucznia tej szkoły

że po śmierci Andrzeja Króla mecenasa z Annopola

syna niepiśmiennego chłopa wielodzietnej rodziny

dyrektorka szkoły w Rozalinie poszła się pomodlić

zabierając ze sobą wszystkie dzieci do MBA

  

sanktuarium rodzinno-polsko-maryjnego

z historią w korzeniach niemieckich osadników

tak jak szkoła w Rozalinie w ich kaplicy była

z historią narodu polskiego i jego kultury

z Bolesławem Prusem Wojną 1920 i Katyniem

zgiń przepadnij narodzie bez pamięci tożsamości sumienia

kiedy Zofia Jackowska zmarła w Annopolu w 1944 roku

przyjechali samochodem zabrali jej ciało do Warszawy 

pogrzeb poprowadził były kapelan Piłsudskiego

historia wciela się w ludzi rodziny i ziemię

samoświadomość i czasoprzestrzeń są kompatybilne

kiedy ta podstawowa wiedza (kultura) dojdzie do nas

tak jak do uczniów XX Liceum w Gdańsku

i zwiedzających wystawę Baśnie Polskie 

w Muzeum Śląska Opolskiego 

„Józef Piłsudski pisał, że naród, który traci pamięć, przestaje być narodem - staje się jedynie zbiorem ludzi, czasowo zajmujących dane terytorium. Poeta Zbigniew Herbert poszedł o krok dalej, mówiąc, że naród, tracąc pamięć, traci sumienie. Baśnie Polskie są opowieścią o tych, co popularyzują historię i dawne wartości. Stanowią zapis fotograficzny kilku rekonstrukcji historycznych, jak bitwa pod Olszynką Grochowską, bitwa o twierdzę Koźle, bitwa o twierdzę Nysa. Aby zobrazować ideę, posłużyłem się cyjanotypią, techniką z 1842 roku wymyśloną przez Sir Johna Herschela oraz fotografią współczesną. Zestawiłem zbiorowego bohatera z odbiorcą współczesnym. Cykl ten to opowieść pośrednio o tym, co było kiedyś i co jest teraz, o potrzebie tożsamości, jak również potrzebie kontynuacji pamięci o narodzie” (tutaj) 

jakby dla nas na hiszpańskiej stronie napisali

dzisiaj właśnie znalazłem przy okazji Vuelty

nic tylko wziąć sobie do serca i sumienia

w polskiej gminie wsi Strachówce Rozalinie

w annopolskim sanktuarium też oczywiście

  

"Nasze dziedzictwo kulturowe jest sumą wszystkich aspektów przeszłości i teraźniejszości. Nie zapominajmy, że należą one do całego społeczeństwa, w którym żyjemy i że uważamy je za cenne i zasługujące na to, by mogły nimi cieszyć się przyszłe pokolenia. Do naszego dziedzictwa kulturowego zaliczają się także wszystkie miejsca, przedmioty i zwyczaje, które mają dla nas ważne znaczenie.

Część tego dziedzictwa jest namacalna, jak na przykład klasztor Santa María de Valbuena. Hiszpański klasztor cystersów położony w gminie Valbuena de Duero, w prowincji Valladolid. Przekształcony w pięciogwiazdkowy hotel spa" (tutaj)

  

przedszkole jest trochę przekształconą szkołą

szkoła powstała w kaplicy niemieckich osadników

sięgamy gdzieś do czasów Konstytucji Polski

ale trzeba pracować w pocie swego czoła

nie możemy ciągle tłumaczyć się cieniem PRL

albo a myśmy myśleli że... jak za czasów Jezusa

zamknę te rozważania powszechnym twierdzeniem

że czasoprzestrzeń jest podstawą rzeczywistości

tego co i jak istnieje w prawdzie od prapoczątku

samoświadomość zaś i dialog podstawą kultury

od której zależy przyszłość człowieka (JPII 1980)

i stąd także nasze miejsce we wspólnocie historii

        (wtorek, 29 sierpnia 2023, g. 10.36)

***

szukam i znajduję

       /miliony spraw i podmiot świadomości/

annopolski ja dziadek

już tylko koniec przede mną

w czasach niezrozumień powszechnych

szczęśliwy tylko przy wnukach

od żony po głowie dostanę

za niepościelone jeszcze łóżko

w mediach będą mówić o wojnie

i politycznych zamętach wyborczych

nie wiem czy czas znajdę lub czy przyjdzie 

na koszenie trawy i innych zarośli ma żono

no i jak jesteś tak będziesz niezadowolona

cóż dla ciebie znaczą moje dyrdymałki

koty wymusiły na mnie nakarmienie

psy z rana się o swoje nie upominają

powietrze jakby stojące w starym ogrodzie

krople deszczu na liściach papryki za oknem

dęby trochę dalej w zieleni nieporuszone

owszem w młodości wspinałem się na nie

teraz są już dostojne dębami pamięci

w nocy była burza co jeszcze pamiętam

o papieżu czytam w sprawach ruskich

oburzonego nie tylko Terlikowskiego

wiem że Madej by pięknie łagodził

watykańską nie i dyplomacją historii

a ja mogę ucichnąć i to pisać właśnie

szukać i znaleźć kontemplację

być w Annopolu współświątynią

wcale nie zachwycając się nad sobą

kontemplacja bycia nieobojętnego

ani abstrakcją daną we mnie homo sapiens

ale konkretną drogą-prawdą-życiem

takie jakie jest z kulturą i wychowaniem

nie twierdzę o wyższości mojej medytacji

wszak dostępna każdej i każdemu

kto chce akceptująco siedzieć i oddychać

akceptacja dziękczynienie czasoprzestrzeni

        (wtorek, 29 sierpnia 2023, g. 10.01)

***

świadectwo o księdzu Iwanickim

         /Wotum Wdzięczności od Solidarności RI w Strachówce/

zmarł 10 lat temu w sierpniu

napisałem wtedy wspomnienia

ale przepadły jakoś w moim kompie

że muszę je jakoś odtworzyć

wiem od lat dekady

ale trudno drugi raz zaczynać

duchem wróciło w dziesiątą rocznicę

czyli w cynowe gody od śmieci ciała

medialnie ze stron Rawy Mazowieckiej

wrócił z mocą (jakby re-objawiając)

że światło nie po to jest

by pod korcem stało

odwlekałem dnia dobrego czekając

nie nadszedł

aż w tej formie jedynie

tak pisać mogę najchętniej

bo krótko niezobowiązująco stylem

bez męki porządnych zdań z kropką

zwłaszcza adresując konkretnym odbiorcom

żonie dzieciom wnukom znajomym na Fb

żeby i oni się dowiedzieli z pewnością

pierwsze spotkanie z nim było sprzed pół wieku

przyjechał do annopolskiego sanktuarium rowerem

odwiedzić moich rodziców z Rodziny Rodzin

nie mógł pozostać obojętny

nikt normalny wtedy by nie mógł

oni jakby od Prymasa Wyszyńskiego w czasie PRL

czasy komunistyczne objawiały się w czynach

manifestacjach np. byłego naczelnika gmina

rąbiącego drewno na trasie procesji Bożego Ciała

taki przekaz krążył i dotarł do mnie

że mieli ze sobą kosę

któż zna człowieka do końca co w nim mieszka

ja ich obu poznałem po latach

proboszcza w czas historii Solidarności

zasięgałem i u niego języka (opinii)

pamiętam pytanie z jakim się zwróciłem

czy ja student letnik mogę się tu przydać

bez wahań rzekł idź mnie wstrzymuje sutanna

łapiąc za jej poły wymownie i mnie błogosławił

prosił przyjdź opowiedz po pierwszym zebraniu

czekał mnie z obiadem niedzielnym 3 Maja 1981

jego autorytet i kazanie płomienne pomogło

innym razem wcisnął mi pieniądze za ulotki

usprawiedliwiając że to jego przecież parafianie

i biedny student nie musi dokładać do parafii

do wolności godności odzyskiwanej

Solidarnością wręcz konstytucyjną z Polską

przecież 3 Maja jest naszym świętem (wtedy nie)

  

inne spotkanie zapamiętałem czysto religijnie

nie zastałem go na plebanii a wyszedł z kościoła

dośpiewałem sobie że musiał w nim leżeć krzyżem  

  

za Mickiewiczem powtórzę słowa wdzięczności

jeślibym o nim zapomniał i wotów nie stawił

Ty Boże na niebie zapomnij o mnie i o Strachówce 

szybko go nam zabrakło (biskup go przeniósł)

już w czerwcu owego roku pamiętnego

ale historia się działa i pamięć i tożsamość moja

kolejne spotkanie trwało przelotną chwilę

na schodach Dworca Śródmieście w Warszawie

mijaliśmy się przystanęliśmy znów pobłogosławił

pamiętam przeżycie stałem chwilę jak słup soli

jakby światło wieczności w ciemności zaświeciło

tak nie działa człowiek obojętny ale nie duchowy

spotkanie następne też niebem było podarowane

po rekolekcjach Madeja oazy dla rolników

wracając wstąpiłem na plebanię w Rawie

otrzymałem jego modlitewnik z autografem

jestem z wami rozdawaliśmy przy I Komunii św.

musiał go układać jeszcze w Strachówce

informacja o Twojej śmierci

nie była ostatnim spotkaniem z Tobą

twoja wielkość przerosłą czas życia na ziemi

zmarł w szpitalu w Rawie Mazowieckiej o 5.25

w wieku 76 lat ogłosiły nekrologi i artykuły

a wracasz nie tylko potrzebą wspomnień

wielu uznawało twoją wielkość i świętość

zostałeś honorowym obywatelem miasta

po śmierci też otrzymujesz oznaki szacunku

gimnazjum wnioskowało o skwer twego imienia

przed szkołami jako wzór nowych pokoleń

królujesz na nim statuą wysoką

nie jest to ostatnie objawienie twojego istnienia

ludzie źli lub głupi oblali twój grób czarną farbą

sobie dając świadectwo w obrzędach satanizmu

byłeś przecież diecezjalnym egzorcystą łowickim

silny wiarą rozumem postami leżeniem krzyżem

zwyciężałeś ciemność wewnętrznym blaskiem

  

fragment Twojego testamentu stało się mottem

widnieje na stronie jednej z parafii w Rawie:

„zachowuję w sercu radość i wdzięczność 

Bogu i ludziom za par. Chrystusa Króla – 

za jeszcze jedno miejsce w Rawie

gdzie Emanuel - Bóg pośród swego ludu 

zamieszkuje między nami”

       (piątek, 25 sierpnia 2023, g. 12.00)

***

dar wspólnoty

         /jak przyjąć dar i stawać się wspólnotą/

rodzimy się z nim genetycznie

człowiek osoba tak ma

w sobie w siebie wszczepione

ale czy dostrzeże zrozumie rozwinie

wspólne bycie jako dar

odkrywać od początku do końca

oczywiście w czasoprzestrzeni kultury

od której całkowicie niemal zależymy

mogę pisać tłumaczyć objawiać

jak dotąd nikt nie pyta nie szuka

jakbym grochem o ścianę rzucał

dar który życiem zrozumiałem

we wspólnocie najważniejszy jest dawca

każdy dar ma obdarowujący podmiot

dar życia miejsca i czasu na pierwszym miejscu

wśród ludzi konkretnych począwszy od rodziny

nikt nie żyje i nie umiera dla siebie

w izolacji kosmicznie doskonałej

ale czy w tym co łączy z innymi

dostrzeże zrozumie i przyjmie wspólnotę

wspólnota jest darem bezinteresownym dawcy

możemy bez i interesownie go przyjąć

by bardziej się stawać człowiekiem osobą

z każdą odpowiedzialną decyzją i czynem

miejsce urodzenia miejsce zamieszkania

czas w którym otrzymaliśmy dar życia

wychowania nauki studiów pracy

zainteresowań kultu lub hobby

mogę przyjąć lub być obojętnym ignorantem

nie rozumiejąc wymiarów poziomów egzystencji

co z czego i ja z czego się wziąłem i biorę zawsze

nikt sam siebie nie stworzył i nie wykarmił itd

zawsze z kimś od kogoś dla kogoś lub wespół

czy ten zalążek rozwinę we wspólnotę

zależy od mojej dobrej woli wiary i rozumu

jak przyjąć potwierdzić i dawać się innym sobą

(śr. 23 sier. 2023, g. 19.11) TU- Rok Norwidowski_widziane ze Strachówki

"Jestem z Wami" - o śp ks. Mieczysławie Iwanickim, proboszczu Strachówki 1974-1981

Winny Ci jestem wspomnienie. Osobiste, rodzinne i patriotyczno-kościelne zarazem.

ułożył ks. M. Iwanicki (także w Strachówce)

Winni mu jesteśmy wspomnienie w Strachówce. Jest duchowo i nierozdzielnie związany z dziejami naszej gminy. W 1981 roku bardzo wspierał powstanie i działalność NSZZ Solidarność RI we wsi, gminie i parafii. Jego płomienne  patriotyczne kazanie na sumie 3 Maja 1981 poprzedziło zebranie założycielskie Solidarności w sali przy remizie OSP. Czekał po nim niecierpliwie na mnie i relację "jak było". Żył tym, co zmieniało wtedy Polskę. Uważał, że Kościół ma misję w zachodzących procesach dziejowych.

Później stał się legendą Rawy Mazowieckiej, jest jej obywatelem honorowym, ma swój skwer przed tamtejszymi szkołami i statuę. Jego pamięć nie zginie. Stał się cząstką naszej tożsamości.

na stronie miasta Rawa Maz.

***

 
świadectwo o księdzu Iwanickim

      /Wotum Wdzięczności od Solidarności RI w Strachówce/

zmarł 10 lat temu 8 sierpnia 

napisałem wtedy wspomnienia

ale przepadły jakoś w moim kompie

że muszę spróbować je odtworzyć

wiem od lat dekady

ale trudno drugi raz zaczynać

wróciło duchem w dziesiątą rocznicę

czyli w cynowe gody od śmierci ciała

medialnie ze stron Rawy Mazowieckiej

wrócił z mocą (jakby re-objawiając)

że światło nie po to jest

by pod korcem stało

odwlekałem dnia dobrego czekając

nie nadszedł

aż w tej formie jedynie

tak pisać mogę najchętniej

bo krótko niezobowiązująco stylem

bez męki porządnych zdań z kropką

zwłaszcza adresując konkretnym odbiorcom

żonie dzieciom wnukom znajomym na Fb

żeby i oni się dowiedzieli z pewnością

pierwsze spotkanie z nim było sprzed pół wieku

przyjechał do annopolskiego sanktuarium rowerem

odwiedzić moich rodziców z Rodziny Rodzin

nie mógł pozostać obojętny

nikt normalny wtedy by nie mógł

oni jakby od Prymasa Wyszyńskiego w czasie PRL

czasy komunistyczne objawiały się w czynach

manifestacjach np. byłego naczelnika gmina

rąbiącego drewno na trasie procesji Bożego Ciała

taki przekaz krążył i dotarł do mnie

że mieli ze sobą kosę

któż zna człowieka do końca co w nim mieszka

ja ich obu poznałem po latach

proboszcza w czas historii Solidarnosci

zasięgałem i u niego języka (opinii)

pamietam pytanie z jakim się zwróciłem

czy ja student letnik mogę się tu przydać

bez wahań rzekł idź mnie wstrzymuje sutanna

łapiąc za jej poły wymownie i mnie błogosławił

prosił przyjdź opowiedz po pierwszym zebraniu

czekał mnie z obiadem niedzielnym 3 Maja 1981

jego autorytet i kazanie płomienne pomogło

innym razem wcisnął mi pieniądze za ulotki

usprawiedliwiając że to jego przecież parafianie

i biedny student nie musi dokładać do parafii

do wolności godności odzyskiwanej

Solidarnością wręcz konstytucyjną z Polską

przecież 3 Maja jest naszym świętem (wtedy nie)

  

inne spotkanie zapamiętałem czysto religijnie

nie zastałem go na plebanii a wyszedł z kościoła

dośpiewałem sobie że musiał w nim leżeć krzyżem  

  

za Mickiewiczem potórzę słowa wdzieczności

jeślibym o nim zapomniał i wotów nie stawił

Ty Boże na niebie zapomnij o mnie i o Strachówce 

szybko go nam zabrakło (biskup go przeniósł)

już w czerwcu owego roku pamiętnego

ale historia się działa i pamięc i tożsamość moja

kolejne spotkanie trwało przelotną chwilę

na schodach Dworca Śródmieście w Warszawie

mijaliśmy się przystanęliśmy znów pobłogosławił

pamiętam przeżycie stałem chwilę jak słup soli

jakby światło wieczności w ciemności zaświeciło

tak nie działa człowiek obojętny ale nie duchowy

spotkanie następne też niebem było podarowane

po rekolekcjach Madeja oazy dla rolników

wracając wstąpiłem na plebanię w Rawie

otrzymałem jego modlitewnik z autografem

jestem z wami rozdawaliśmy przy I Komunii św.

musiał go układać jeszcze w Strachówce

informacja o Twojej śmierci

nie była ostatnim spotkaniem z Tobą

twoja wielkość przerosłą czas życia na ziemi

zmarł w szpitalu w Rawie Mazowieckiej o 5.25

w wieku 76 lat ogłosiły nekrologi i artykuły

a wracasz nie tylko potrzebą wspomnień

wielu uznawało twoją wielkość i świętość

zostałeś honorowym obywatelem miasta

po śmierci też otrzymujesz oznaki szacunku

gimnazjum wnioskowało o skwer twego imienia

przed szkołami jako wzór nowych pokoleń

królujesz na nim statuą wysoką

nie jest to ostatnie objawienie twojego istnienia

ludzie źli lub głupi oblali twój grób czarną farbą

sobie dając świadectwo w obrzędach satanizmu

byłeś przecież diecezjalnym egzorcystą

silny postami i leżeniem krzyżem

zwyciężałeś ciemność wewnętrznym blaskiem

  

fragment Twojego testamentu stało się mottem

widnieje na stronie jednej z parafii w Rawie:

„zachowuję w sercu radość i wdzięczność 

Bogu i ludziom za par. Chrystusa Króla – 

za jeszcze jedno miejsce w Rawie

gdzie Emanuel - Bóg pośród swego ludu 

zamieszkuje między nami” 

      (piątek, 25 sierpnia 2023, g. 12.00)

Dramat Kościoła w Polsce. Dramat Kościoła Powszechnego w świecie współczesnym. Na progu nowych paradygmatów

Dam tutaj świadectwo sprzed 15 lat i jego historię. Co prawda, wisi już od dawna gdzieś w Internecie, jako notatka na moim koncie Fb, ale nie potrafię tam dzisiaj trafić. 

Zaczęło się korespondencją z ówczesnym dominikaninem o. Marcinem Mogielskim, datowanie: 17 marca 2008.

Szczęść Boże,

Nie wiem czy otrzymał Ojciec mój poprzedni mail. Nie mam zaufania do działania u mnie Outlooka, więc pozwalam sobie przesłać jeszcze raz z mojego adresu.

Sprawa jest dla mnie ważna. Już odnieśliśmy - ja i moja rodzina - korzyści, bo zacząłem o tych problemach mówić z własnymi dziećmi. Myślę o tym, żeby im pokazać to świadectwo, które wysyłam do Ojca.

Szczęść Boże,

Wesołych Świąt Zmartwychwstania

    Józef Kapaon

W załączeniu poniższe świadectwo:

Szczęść Boże,

Mam na imię Józef, lat 55. Jestem katechetą, ojcem 7 dzieci. Na moją drogę życiową decydujące znaczenie miało wychowanie w rodzinie wielodzietnej, bardzo religijnej, zaangażowanej w życie Kościoła (Rodzina Rodzin, przy Prytmasie Wyszyńskim), i wakacyjny pobyt w Taize w 1979 i 1980 roku. Moje myślenie religijne ukształtowało spotkanie ojca Andrzeja Madeja OMI, mniej studia na ATK (filozofia chrześcijańska – fil. przyrody). 

W dzieciństwie i młodości spotkałem księży o niewłaściwych zachowaniach seksualnych. Zrozumiałem to po wielu latach. Nie mogę milczeć. Coś mnie przymusza wewnętrznie, by o tym powiedzieć. Cieszę się, że mogę do ojca napisać.

1. Egzamin (chyba przed I Komunią, w specjalnej grupie tzw. wcześniaków, w wieku 7 lat): puste pomieszczenie, tylko ja i ten ksiądz, trzyma mnie blisko, na kolanach?, pyta o różnice między grzechem nieskromności, a nieczystości. Dla mnie zupełnie niezrozumiałe. Coś tłumaczy, że jeden popełniamy sami, a drugi - np. gdy widzę u innych, czy coś takiego. Jestem strasznie skrępowany, wpatruję się w okno, chcę być jak najszybciej wolny, poza tym pomieszczeniem.

2. Przy konfesjonale (mam 11-12 lat) ksiądz wypytuje o grzech nieczystości, dopytuje się, opisuje technikę masturbacji, dopytuje ponownie: czy tak to robię? On pierwszy „wtajemniczył” mnie w detale masturbacji.

3. W klasie licealnej w prywatnych spotkaniach z księdzem katechetą, w małej grupie, pamiętam dziwne zachowania księdza wobec mojego kolegi. Lubił go przebierać w swoją sutannę. Zapamiętałem uczucie dziwnego skrępowania.

4. Widok nocą przez okno. W pobliżu plebanii, jakieś krzyki, dwóch mężczyzn, w tym ksiądz wikary, któryś z nich bez spodni, albo zdejmujący spodnie, wypinający tylek i wykrzykujący coś…. Nie bardzo chciałem się zastanawiać i pamiętać tę scenę.

5. Już w czasach studenckich, w wiejskiej kaplicy, po mszy św. niedzielnej, znajomy ksiądz ściskający moją rękę i masujący mi kciuk w sposób, który był mi całkowicie obcy, czuję zażenowanie, nie wiem, co myśleć. Innym razem przymuszony zatrzymać się u niego na plebanii, licząc, że pomoże mi dotrzeć do domu, zostałem zaproszony do przenocowania. Nie mieszkał sam, ale z wujem księdzem, emerytem, który de facto  był gospodarzem miejsca. Pamiętam własną czujność i niezręczność, gdy wprowadzał mnie do pokoju gościnnego i przysiadał się do mnie na łóżku, kontynuując jakieś dłuższe zwierzenia. Gdy wyszedł, szybko przekręciłęm klucz w zamku.

Najgorzej reaguję na wspomnienie opisane w punkcie 1. Uczucie obrzydzenia, wściekłości, trudno mi się opanować, początkowo wpadałem w drżenie całego ciałą, choć wspomnienie bardzo mgliste i o jego możliwym podtekście wywnioskowałem pewnie dopiero po czterdziestce, po nagłaśnianiu przypadków pedofilii w Kościele. Ale odtąd to przeżycie ciągle gdzieś jest we mnie i z nim umrę. Dziwne. Pozostałe mniej ważne, choć nie jestem w stanie określić, jaki mogły mieć wpływ na resztę życia, w tym m.in. problem masturbacji w młodości.(pkt.2).

Kiedy ujawniona była sprawa ks. arcybp Juliusza Paetza, nie miałem wątpliwości, że jest bardzo prawdopodobna. Pamiętałem, że chyba gdzieś w 1985 roku znajomy kleryk z Łomży mówił z dziwnym uśmiechem o swoim biskupie. Mnie to wtedy wystarczało. Nie mogłem się zdziwić po latach.

Kościół jest moim ”domem”. Chcę w nim dokończyć swoje życie. Ale nie bezkrytycznie. Zwłaszcza, że dobrze życzę moim dzieciom, i wolałbym, żeby takie doświadczenia, jakie miał ich ojciec, nie stały się ich udziałem. Ale jak, jako ojciec i katecheta, mam ich przygotować na takie sytuacje w konfesjonale i poza nim, w kontaktach z osobami duchownymi (z takim obliczem kościoła) ?

     Podziwiam ojca determinację. Będę się modlił na katechezach (w sercu) za ojca i Jego zmagania o prawdę i o odwagę dla osób odpowiedzialnych za Kościół. Oni sobą nie osłonią i nie obronią Kościoła. „Wiara zwycięża świat”.

     Szczęść Boże,

         Józef Kapaon

Niewzruszone - antykonstytucyjne - podwaliny polskiej świadomości?

/dziedzictwo duchowe, czyli kultura przejęta od przodków, przetrwało… Ojczyzna to jest dziedzictwo, a równocześnie jest to wynikający z tego dziedzictwa stan posiadania - w tym również ziemi, terytorium, ale jeszcze bardziej wartości i treści duchowych, jakie składają się na kulturę danego narodu… w obrębie pojęcia ojczyzna” zawiera się jakieś głębokie sprzężenie pomiędzy tym, co duchowe, a tym, co materialne, pomiędzy kulturą a ziemią/ (tutaj)

ze strony Rzeczpospolitej

Na betonowym podłożu światopoglądowym gmach państwa narodowego stoi. Nie na lotnych piaskach  mód wszelakich (genderów, materializmów, kapitalizmów kolesi itd.). Swoi od zawsze są swoi. 

W dniach ostatnich, a jakże, niby wakacyjnej posuchy, mogłem przeczytać teksty o świątobliwym franciszkaninie, księże potworze z okolic niedalekich Siedlec, nowo mianowanym kardynale Kościoła Powszechnego i komentarz pobożnej kobiety-sąsiadki z Tłuszcza. 

"źle się dzieje w państwie polskim" pod tym względem. Nie nadeszła jeszcze godzina. Skoro te same bzdury/formułki może powtarzać któryś z hierarchów, Jaśnie Pan prezes partii rządzącej i pani z Tłuszcza („Ty jesteś albo Żyd, albo mason, albo idiota, bo się im wysługujesz... stoisz tam, gdzie ZOMO, jesteś komuchem, lewakiem... sługusem Berlina, Moskwy, Brukseli...") (w komentarzu do posta na red. Krzyżaka na Fb). 

W kaznodziejstwie polskim, tudzież w katechezie szkolnej, tyleż co ludowej - zachwycamy się niewzruszoną wiarą ludu, pardon ludową. Najwznioślej mówiąc "ludu Bożego" w Polsce. Milczącej wierzącej inteligencji, rolników, rzemieślników... aż po akademików. Prezesowa doktryna hasa od od Tater pio Błatyk i z powrotem do Bugu, Odry, Nysy (z widocznymi pomnikami Chrystusa Króla i Prezydenta, który zginał pod Smoleńskiem). Blok wierzeń i głosowań. A Papież-Polak powtarza na papierze, że "przyszłośc człowieka zależy od kultury, że człowiek jest drogą Kościoła i że wiara i rozum pozwalają poznawać prawdę i ją kontemplować". Nic dodać, nic ująć. Amen. 

***

odjazdy i pożegnania

współczesność-doczesność zawsze odjedzie

wieczność zawsze zostanie z nami

w Annopolu (dom ogród i dęby)

i pomimo wszystkich wad

grzechu lenistwa sobkości i tak dalej

 i ja zostaję ze swoją kontemplacją

prawdy ustrzegę

pomimo zdziadzienia swego

i słusznych narzekań (skarg) żony

      (środa, 19 lipca 2023, g. 15.14)

***

w obronie racjonalności

       /wieczne żródło ludzkich kontrowersji/

znów naród wybrany jej broni

konsekwentnie od wielu miesięcy

dużym procentem społeczności

eh łezka w oku się kręci

niech nowa solidarność wybuchnie

pośród narodów świata

Polsko dołącz się do pochodu

obrony racjonalności

nie wystarczy mieć w gatunek wpisany

trzeba kulturą potwierdzić rozumność

może nawet w Rosji

po wojnie w Ukrainie

  

moja wiara jest wielka

w racjonalność gatunku

który wyewoluował w osobę

zdolny poznać i kontemplować prawdę

       (środa, 19 lipca 2023, g. 9.05)

***

żadnego praktycznego znaczenia

       /to chyba nie tylko egoizm/

czy ja to czy tamto

może z pewnością psychologiczne

dla innych nie dla mnie

nie ma psychologii poza znaczeniem

nawet z Madejem już nie

nie chcę nie chce mi się nie potrzebuję

obserwować opisywać koniec

jak się przybliża każdym dniem

żyjący tego nie rozumieją

nie zna się smaku przed konsumpcją

żaden tort wspaniały przed zjedzeniem

tak życie i śmierć się dopełniają już tu

przecież dziecka nie zostawię samego 

bez odpowiedzi znaczy

ani kogoś naprawdę w potrzebie

na świadectwo prawdzie największej

       (wtorek, 18 lipca 2023, g. 12.46) 

***

antropo-doświadczenie dziadka Emilii

       /jeden dzień z życia i jedno doświadczenie/

Emilka ma 15 miesięcy 

i co ważne dwóch braci

Benek lat 6 i Henio lat 4

w polsko-szkockeij rodzinie

kiedy bracia coś głośniej robią

siostra ciągnie w ich stronę

z uśmiechem ekscytacji widzialnej

co wiele mówi o naturze Ludzkości

człowiek to ten kto siebie zna

a jaka rola przypada w tym otoczeniu

na powyższym przykładzie zrozumiałem

że przyciągająco inspirującą

to prowadzi mnie do dalszych wniosków

analogicznie proporcjonalnych w Kosmosie

który przytrzymany jest i działa grawitacją

być może z udziałem innych oddziaływań

co przyciąga człowieka podtrzymując w bycie

jak nie dobro wszelkie

bo zło raczej niszczy aż po unicestwienie

kto temu uwagę poświęci będzie wiedział

szydercy ze spraw bożych może zrozumieją

że jest doświadczeniem ludzi ludzkości człowieka

dobra które promieniuje napełnia prowadzi

cóż dziwnego że dają temu imię Boga (Ducha Świętego)

głupi człowiek albo oszukańczo manipulowany

odwraca oczy serce ducha swego od doświadczeń

i cóż że potem ani rozumie ani tłumaczy

własnego życia wśród miliardów istnień

na koniec dodam bo to też coś znaczy

że babcia była Emilia Kapaon z Jackowskich

a jej matka a moja prababcia (siostra B. Prusa)

też Emilia z Trembińskich Jackowska (1852-1922)

       (poniedziałek, 17 lipca 2023, g. 10.54)

***

wczuwanie jako praca

         /pracować musisz głos ogromny woła/

lubią mi przyganiać

lenisz się zamiast pracować

nic mi nie pomagasz

wpatruję się w bawiących się wnuków

wczuwam w nich całym sobą

z pokolenia na pokolenie znaczy

  

kalendarz mamy Anno Domini 2023

urodziny dzisiaj Idy i Ignasia

trójka wnucząt jest aż ze Szkocji

  

na ich cześć nawet zamek dmuchany tu stanie

będą świętować najmłodsi i ciut starsi

ponad czasem niebo rozciągnę nad nami

osiem błogosławieństw jak dotąd

w nowym pokoleniu na świat przyszło

w starym Annopolu jest miejsce dla wszystkich

buduje się nie tylko namiot i dom

trzeba nad nimi wznieść kopułę sensu

dobrze odczutą przeżytą spisaną

ale co mi tam

nikt starego pisowczyka nie rozumie

nie od PiS ale zapisywania losu

w Logosie żyje człowiek

albo nie żyje wcale

podobny wegetowaniu roślin

chodzę z wózkiem i wnuczką

za nami pies przybłęda człapie

wpatrując się w siebie i wszystko

tak się składa że mają znaczące imiona

i Wnuczka i pies udomowiony nami

sięgając lat ponad sto tutaj

wnuczka Emilia Kapaon (mięsięcy 15)

jak moja babcia Emilia Kapaonowa

siostra Marii z Jackowskich Królowej

babcia jedna z siostrzeniczek Prusa

na świat przyszła w roku 1875

wyszła za Kapaona z Kronenberga szkoły

ja liczę kroki za wózkiem po lesie

po którym Jackowscy Kapaonowi chadzali

odkąd sanktuarium tu wybudowali MBA

pies się przybłąkał i został z miłości

daliśmy mu imię jego poprzednika sprzed wojny

zastrzelonego przez granatową policję (1942)

ile można wczuć od-poznać kontemplować

stając się człowiekiem współświątynnym

zlaicyzowana kultura strzela sobie w kolana

laicyzuje uwielbienie pracy

prawie jak z Marksa i Engelsa kapitału

że tylko praca praca rąk swoich się liczy

master of business administration i ja jestem

choć pracą moją praca w pocie swego czoła

a królestwo moje nie jest z tego świata

  

choć i ja pracowałem siłą mięśni kiedyś

drzew narąbałam się wielu

u sąsiadów kosiłem woziłem siano gnój trząsłem

  

kartofle jesienne zbierałem do wieczora

szambo wiaderkiem wybierałem leżąc na brzuchu

jest czas siania rodzenia żniw i młócki

  

jak myśl uchwycić świadomością

i jak szybko zapisać by nie odleciała

są to już moje mi zadane specjalności

  

nikt sobie samemu kopuł nie buduje

nie chwyta się wieczności tylko sobie

szczęśliwi którzy ten skarb przechowają

  

annopolski dom i ogród wart wszelkiej troski

by zachować utrwalić największe wartości

z pokolenia na pokolenie sanktuarium osób/losu

  

annopolski dom i ogród są na tym świecie

warte każdej troski o zachowanie i pieniędzy

jest darem Opatrzności i niech tak będzie wiecznie

  

annopolski dom i ogród są niezwykłym miejscem

tego nie rozkmini kto nie zacznie pracować myślą

tak jak mi zostało zadane już lat siedemdziesiąt

           (sobota, 15 lipca 2023, g. 10.58)

***

tzw całokształt

ma kształt

ale nie wiadomo jaki

jest tak zwany

całokształt spraw naszych

człowieka osoby jednostki

zawsze ma charakter nami określony

mnie wystarczy iść za Jezusem

jego powiedzeniem

o drodze i prawdzie i życiu

branych łącznie

czytam artykuł o znanym aktorze

że nie dogaduje się z rodziną

a właściwie że siebie nie potrzebują

myślę

coś do tego stanu prowadziło

ich osobista i rodzinna

droga-prawda-życie

ot co

bo i mnie przecież jakoś

znam z autopsji

jednak się potrzebujemy jakoś

      (piątek, 14 lipca 2023, g. 11.06)

***

zamieszkiwanie w sensie

      /niczym heideggerowskie bauen-wohnen-denken/

jak się czujesz ty on ona ja

jak się ojciec święty czuje

spytano papieża Wojtyłę

człowieka na ważnym stanowisku

odpowiedział że czuje się sobą

wracam do tej anegdoty 

bo to nietuzinkowa odpowiedź

na standardowe pytanie

pokazuje status egzystencjalny

nie tylko medycznie psychologicznie

z chwilą odczuwania związanie

sens znaleźć nie tyle życia w ogóle

bo on sam się broni (ewolucyjnie)

ale własnego jednostkowego życia

a raczej zindywidualizowanego w rodzinie

łańcuchem pokoleń wszystkich

rozgałęzień i złączeń przez małżeństwa

całość mieć w ramionach siebie (duszy)

samoświadomością ogarnianą

we wszystkich możebnych wymiarach

z sobą w niej zamieszkującym

całość nie jest chaosem

przeciwnie – Logosem

i to właśnie jest do odkrycia

i zrozumienia       

       (czwartek, 13 lipca 2023, g. 9.42)

***

rzeczywistość nam się darzy

       /dziękczynnie za dar i wydarzanie się/

czyli obdarza

wydarza bez przerw i zwłok

dzianie się życia

samoświadomości osób

tak bym przemówił do dzieci

na wielkim zgromadzeniu rodzinnym

jeśli byłoby mi dane przemawiać

albo rozmawiać wśród skupionych

każdej i każdemu się wydarza

i będzie się do końca

wydarzać dziać darzyć

na miarę osobistego rozumienia

osobistego indywidualnego

na ile dopuszczonego do głosu

wewnętrznej rozmowy z wiecznością

w każdej każdym z nas ludzi

my ludzie w rzeczywistości

takiej samej innej podobnej

na ile jesteśmy otwarci

na ile rozwinęliśmy poznanie

poznając całym sobą

drogą-prawdą-życiem

wszystkim po co sięgnęliśmy

świadomie a nawet nie

przez okno cisza ogrodu zagląda

w zieleni życia na ziemi

z góry kot schodzi po okiennicy

gdzieś tam na poddaszu znalazł miejsce

jestem dzieckiem swoich czasów

swojej naszej rodziny

w łańcuchu pokoleń

własnych lektur poszukiwań dziejów

przyszłość człowieka zależy od kultury

nigdy dość rozkminiać myślącym

rozumiejąc po swojemu kulturę

całokształt odnalezionej jedności

życia codzienność radości i smutki

muszą być też chwile dramatyczne

o tragedie się ocierające

nie zmieniają sensu rzeczywistości

wszechświat wydarza się jak wydarzał

teorie super wybuchu można doskonalić

z równoczesnym zgłębianiem świadomości

od kultury przyszłość człowieka zależy

świadomie czekam na zakończenie

śmierć brzmi nazbyt dramatycznie

co miało to się wykonało zadziało

choć możliwe są jeszcze różności

       (środa, 12 lipca 2023, g. 10.02)

***

wiara-Bóg-prawo

na marginesie zwykłej ludzkiej sprawy

kopalni i elektrowni w Turowie

wierzę w Boga

czyli w dobro największe osobowe

wierzę w prawo

że może poznać prawdę o rzeczywistości

tę przedłożoną do rozsądzenia

w świetle całej kultury

Bóg jest dobrem

prawo jest dobrem

dla człowieka wolnego

bo nie jeden Turów jest na mapie

był Żarnowiec Ostrołęka

powstają zmieniają znikają

gdzieś prawda o człowieku mieszka

i btw dzisiejsza miesiącznica rządzących

       (poniedziałek, 10 lipca 2023, g. 19.43)

***

wdzięcznie podziękuję

       /niezdarne opisanie tej rzeczywistości/

za oknem ogród stary się zieleni

z kuchni pieczenie ciasta pachnie

w telewizorze brzęczenie polityków

na ekranie laptopa tekst o zdrowiu

przebiegłem przez życie lat 70

nie ustrzeliły mnie nagłe nieszczęścia

miałem szczęście i ciągle jeszcze mam

nawet kawę sobie właśnie zrobiłem

żona dzieci wnuki truskawki lipcowe

są refrenem pieśni wdzięczności

kto za wszystko umie tak śpiewać

szczęśliwie biegnie przez życie

jest taka rzeczywistość grawitacyjna

ta niewidoczna dla oczu

która nie tylko trzyma na planecie

ale także w najgłębszym czuciu sensu

o tym chyba chcę tu napisać

o niewidzialnej stronie życia

co nie znaczy że nie realnej

w samoświadomości odczuwalnej

ot taki jest człowiek w XXI wieku

tego sztuczne inteligencje nie wiedzą

świat wszechświat osobowy

kulturą najgłębszą się znaczy

      (niedziela, 9 lipca 2023, g. 10.49)

***

małżeństwo (filozofia)

       /mój szowinistyczny pkt widzenia (l.70)/

filozofia nie jest kochana

małżeństwo niedoceniane

rzeczywistość słabo rozumiana

jak żyć premierzy księża media

ja już muszę powinienem pisać

także o tym

bo dni dobiegają mety

jak dobrzy sportowcy

temat ogromnie ważny

dla człowieka każdego na ziemi

tych co już co jeszcze albo wcale nie

przyszłość ludzi zależy od kultury

małżeństwo jest finalizacją zbliżenia osób

są już tak blisko że nowe się dzieje

to tyczy się nie tylko związków atomowych

cząstka na cząstkę oddziałuje jakoś to fakt

póki nie oddziałują niewiele się dzieje

każda każdy sobie rzepkę skrobie

świat się od tego zmienia słabo

inni wpływają na rzeczywistość bardziej

ja się między ludzi nie wpycham

ze swoim rozumieniem świata małżeństw

opisuję co poznałem z autopsji

opisuję bo jestem społecznie rodzinny

mój wszechświat to żona dzieci wnuki

wokół słońca sensu logosu miłości

w wieczność uchwyceni samym życiem

zasad wkorzenionych wychowaniem

tych zasad nie wymyśliliśmy sami

zasada wierności odpowiedzialności

czemuś większemu i idealnemu nad nami

ponad słabości grzechy wątpliwości

ponad mody światowe jak lwy krążace

ekonomia życia nie stwarza

jest wynalazkiem zaczepno-obronnym

by sobie radzić z materią tego świata

życie odkryło dawno ekonomię służebną

małżeństwo jest sprawą wieczności

choć zaczyna się chwilą poznania

na takie spotkanie potrzebna zgoda osób

gotowych eksplorować wieczność

słabość jest rzeczą ludzką bywa wadą

i słabe oddziaływania tworzą wszechświat

oczywiście z mocnymi się dopełniając

z-rozum-my wreszcie rzeczywistość

społecznie kulturalnie prawnie

można i trzeba ją opisywać wnikliwiej

na ile rozumiemy jedność (daną zadaną)

w cudownej jedynej całości

mamy sobie służyć w małżeństwie

i małżeństwu służyć rozumnie

małżeństwo ma może służyć innym

a nie wszystko ma tylko służyć mnie

zrozumieć można więcej się stając

stając się nową rzeczywistością

nie oglądaną tylko z zewnątrz

jak na festiwalu mód wszelkich

       (sobota, 8 lipca 2023, g. 11.00)

***

lubić i nie lubić religii

       /są różne filozofie religii/

ależ ja jestem pozytywny

lubić wolę

oczywiście wszystko co realne

jestem bardzo racjonalny

na obraz i podobieństwo Logosu

nie jakiejś anarchii i nicości

lubić stokrotnie wolę

wszystko co piękne

co prawdziwe

co dobrem znaczy się w życiu

lub w dziejach świata

nie lubić

ależ też oczywiście mogę

wszystkiego co niesmaczne

co odpycha jakoś

zmysły lub rozum

religia może być jednym i drugim

przeważnie znaczy się w życiu jak przeszłość

z aspiracjami do wieczności

życia po życiu

z rzeczy przeszłych kocham arcydzieła

szpetota trywialność mnie nie pociągnie

musiałaby bardzo zmysł jakiś omotać

ale w moim wieku liczy się bardziej rozum

religii lubię arcydzieła

w świątyniach muzeach bibliotekach

na arcydzieła jestem otwarty całym sobą

drogą-prawdą-życiem 

po logosowemu-logicznie

wczoraj dzisiaj jutro do końca

chcę by religia się uwspółcześniała wyrazem

zawsze i wszędzie inkulturowała znaczy

każdą formą nauki i sztuki (także tradycją)

bo człowiek nie jest tylko materialny

potrzebuje ducha

nic tak jak piękno dobro prawda nie nazywa Boga

szkoda że w religii przeważa to co było w tradycji

a przecież człowiek ma konkretną misję

realizować prawdę o sobie samym i o świecie

choć i teologowie mówią że Bóg ją nam zadał

chcą tradycją ograniczać kulturę

a ja myślę inaczej współcześniej w kulturze 

z tradycji (wy)bierzmy sobie rozumnie co lepsze

sortując bez przymusu władzy (prawa)

niech piękno się pięknem zaznacza

dobro dobrem wyraża

prawdę niech się poznaje i kontempluje

stając się współświątynią. Amen

       (piątek, 7 lipca 2023, g. 17.01)

***

niewidzialne skutki PRL 

  czyli pochód anty-narodowy        

          /czy tę masakrę widać tylko na wsi/ 

temat widzę ogromny 

zadanie dla najwnikliwszego myślenia

sięgnąć poza zasłony wszelakie (ustrojów)

odkrywając siłę rażenia rozumu w PRL

(antropologiczne aspekty implikacji)

mogę zebrać własne spostrzeżenia

refleksje nad zdarzeniami faktów

rozproszonymi przez życie moje

które musiały wpływ na mnie wywrzeć

nie mam dla nich hierarchii 

nawet nie zachowam korelacji czasu

opowiem jak mi się wracają teraz

zapisane w najgłębszych strukturach

pamiętam pogrzeb babci Emilii

Kapaonowej z Jackowskich

zdarzenie z cmentarza i ulicy Szarotki

(gdzie mieszkali stryjeczni bracia)

pisanie odświeża pamięć i rządzi

wydobywa obrazy kojarzenia fakty

pisanie sprzyja narracji o tym co było

wiąże odkrywa no i wynajduje słowa

z cmentarza została ostatnia scena

dorośli zgromadzili się w jeden punkt

spoglądali na coś za doniczkami skryte

dziś już wiem że na Katyń w rodzinie

na Szarotki w małym mieszkaniu

dorośli siedzieli za stołem w pokoju

my graliśmy w badmintona w drugim

co było zagrożeniem dla żyrandola

była jeszcze kuchnia chyba ślepa

z której przenoszono dania i szklanki

unikając lotki rakietek i nas

chyba z dobrym skutkiem

w Annopolu były pamiątki po Prusie

to znaczy bardziej on był wszechobecny

w popiersiu na stoliku na górze

w książkach i ojca opowieściach

siła obecności jest przemożna

ojciec opowiadał o pogrzebie Pisarza

w którym uczestniczył jakoby

dwanaście dni przed narodzeniem

po babcię Emilię podstawiono powóz

nie mogło jej zabraknąć

ona by tego nie przeżyła

była przecież ukochaną siostrzeniczką 

ukochane były wszystkie siostrzeniczki

siostrzeńcy z pewnością też

dzieci najukochańszej siostro-kuzynki

przyjaciółki powierniczki i swatki

ba

nawet współbohaterki Grzechów Dzieciństwa

z wakacji spędzanych razem w Puławach

w kręgu promieniowania historii i sztuki

Aleksandryjsko-Maryjskiego Instytut Panien

dzieciństwa polskich rodzin pod rozbiorami 

które grzeszne z pewnością nie było

daję głowę ja katecheta następnych pokoleń

praprawnuk Emilii z Trembińskich Jackowskiej

że historia potrafi aż tak się uobecniać i żyć 

ciągle nowym podmuchem ducha w Annopolu

objawiając stare nowe i wieczne znaczenia

w kulturze jesteśmy zanurzeni i od niej zależni

sięgam dzisiaj do kolejnych w necie opracowań

z kongresu polskich elektryków i elektroniki 2022

i eseju o znaczeniu pogrzebu pisarza w rodzie

(w Ruchu Literackim 2015)

sięgam dzisiaj znów na chwilę oniemiały

a ile tam pozostaje treści nieodkrytych SENSU

jeśli nie zmierzysz go logosem to niczym

a ten się odsłania drogą-prawdą-życiem

„Kiedyś, po długim lat szeregu, kiedy kroniki współczesne czas kurzem pokryje, a będą one dostępne tylko dla literackich szperaczy, starzy opowiadać będą młodym o dniu wczorajszym, przez Warszawę przeżytym, bo są fakty, które żywe pozostają do zgonu w pamięci tych, którzy oglądali je własnymi oczami. A przy tym opowiadaniu lica starych uśmiech błogi opromieni, bo przeżywać będą drogie wspomnienie… Wspomnienie dnia, w którym naród złożył hołd swojemu mistrzowi-nauczycielowi, dnia, w którym naród raz jeszcze dowiódł, jak umie czcić swoich przewodników, jak umie być wdzięcznym. Bo naród złożył wczoraj Prusowi pełen wspaniałości dowód swojej bezgranicznej dla niego wdzięczności”

„sytuacja narodu rozpatrzona w kategoriach Prusowskiej filozofi i, wedle pojęć: Myśl – Uczucie – Wola oraz Użyteczność – Doskonałość – Szczęście…

- idea ofiary i służby obywatelskiej była wspólna. Na wieść o śmierci Prusa niemal wszyscy zareagowali tak samo: zaskoczenie, ogromny żal i najprostsza a najpiękniejsza ocena, jaką można człowiekowi wystawić: to był naprawdę wielki człowiek. Był on – wytrwale z myślami swemi, Idąc wśród klęsk i zawodu, Najlepszym synem ojczystej ziemi, Nauczycielem narodu.

- Tłum żałobników na pogrzebie wierzył, iż ten pogrzeb to manifestacja narodowej siły ducha, mocy, uporu i wytrwania; rzeczywiście doznawał wrażenia, iż „ta tłumów rzesza falująca/ Szła ku jutrzence, a nie ku mogile”, a nad tłumem leciał orzeł biały„ (T.Budrewicz, Ruch Literacki, 2015)

żebym wrócił w nurt tytułem zadany

muszę się przywołać do porządku

oderwać od lektur wzruszająco-miłych

bo moją domeną jest samo życie nie profesory

jako dziecko pamiętam rozmowy rodziców

o fałszowaniu prawdy aby zachować pracę

ukrywać fakt że siostra i brat żony są w Ameryce

albo o obawach że nam Annopol upaństwowią

PRL fałszował wszystko 

na przykład ślub i chrzest wojskowych w kościele

nauką fałszu instrumentalizował szkoły

nie było Katynia a Wolna Europa kłamie

nie przeszła ich podle ideowa praca obok celu

jak bardzo w Strachówce się przekonałem

tu nie było świadomości że i przed wojną byliśmy

wszystko zaczynało się po nomenklaturą partii

jaki Katyń jakie Powstanie Warszawskie

jaka Konstytucja 3 Maja

jaka wojna polsko-bolszewicka

jaka  Solidarność w naszych czasach

tego po prostu nie było jak oczywiście i Żydów

bohater naszej gminy z wojny o niepodległość 1920

dostał Virtuti Militari jako 19 letni chłopak

za najsławniejszą akcję-zagon kawalerii pod Korosteń

w legendarnym 12 pułku ułanów podolskich

jego nazwisko jest Józef Czerwiński z Księżyk

wymienione jest w dekrecie Naczelnego Wodza L.dz. 3386

można czytać w historii pułku w Internecie w wikipedii

było nieznane (jego) współmieszkańcom polskiej gminy

nad tym powinni pochylić się wychowawcy narodu

historycy socjologowie dusz-pasterze i politycy

dlaczego tego nie robią

chyba czekają aż i ja-my umrzemy jak nie w hymnie

tak była skuteczna propaganda partii i państwa PRL

bo grób bohatera jest w głównej alejce naszego cmentarza

zmarł dopiero w 1980 roku

pamięć tożsamość musiała być z nim wymazana

ożył dzięki zapiskom rodzinnym placówki w Annopolu

dzięki wrażliwości na dzieje pamięć kulturę tożsamość

w pokoleniu polskiej narodowej SOLIDARNOŚCI

znów zepchniętej dzisiaj pod ziemię inną partią

pamięć i tożsamość społeczeństw mówi o nas

ba nas definiuje (naszą wielkość i małość)

poznając dzieje Czerwińskiego poznałem lepiej siebie

bo (że) mój ojciec kochał się w jego córce

o wy nie wychowawcy nie duszpasterze nie patrioci

przechodzicie nad losami osób i naszej ziemi

chowacie jakichś podporządkowanych sobie nie-obywateli

w partii państwie i niestety także w Kościele

cóż was obchodzi los ludzi i Ojczyzn w kulturze

byleście status swój zachowali w sojuszach z władzą

Norwida też macie tylko do cytatów w kazaniach

gdy on chciał się począć i inkulturować na tej ziemi

dając rdzeń i duszę Rzeczpospolitej największej

nie chcę więcej dziś pisać chcę odejść w ciszę

zbyt ogromny ciężar spada na mnie

nie wiem czy ktoś zechce podjąć po mnie

te zmagania bolą wyczerpują samotnie

PS.

Maria Królowa jest Matką chrzestną chorągwi parafialnej

jej mąż Andrzej służył Polsce w Prokuratorii Generalnej

dali 27 chojaków na budowę naszej świątyni

proboszcz Jerzak wyprowadził Wota Wdzięczności

pamięć i tożsamość dla (po)ludowej Polski nic nie znaczy

byle była ich partyjnie polsko-katolicka (świątobliwa)

wiara i rozum synodalno-soborowe nie dla tych pokoleń

wolność w niezależnym adekwatnym myśleniu długo się rodzi

  

o tym też polska gmina Strachówka mnie uczy

mając heroiczny epizod kobiet z widłami w 1944 (i ks Jastaka)

szły przeciwko czerwonoarmiejcom gmina nic z tego nie robi

oczywista oczywistość że i z pamięcią o Solidarności

organizuje wianki sobótki noc kupały zwaną świętojańską

bo na tym dziś zarobi na wsi głosy elektoratu (a w mieście)

na wsi niestety kto zechce może ludźmi manipulować

grając na ich kompleksach i wrodzonych instynktach

łatwiej dochodzić sporów o miedzę niż o prawdę

tu zawsze się mówiło cichaj cichaj bo cię spalą

w modzie pozostaje idealizowanie polsko-katolickie

przeciwko myślącym obywatelskim nurtom praw człowieka 

       (piątek, 7 lipca 2023, g. 11.38)

***

zamki pałace warownie

twierdzę wewnętrzną opisała Teresa z Avila

zamki budowali władcy

warownie templariusze

mnie wystarczy to co mam

droga-prawda-życie

które doprowadziły do kontemplacji

twierdze zamki pałace warownie

były pociągającym celem w młodości

i dziś ich miejsce na mapie 

lub w muzeach

a nawet ruiny bywają romantyczne

  

jednak droga-prawda-życie

całość i jedność zrozumiana

jest konstrukcją doskonałą

ponad wszystko inne

(czw., 6 lip. 2023, g. 16.37) 

***

ziemią (drzewami) wkorzenieni 

    - głosić prawdę o sobie i świecie -

        /dziedzictwo duchowe, czyli kultura przejęta od przodków, przetrwało… Ojczyzna to jest dziedzictwo, a równocześnie jest to wynikający z tego dziedzictwa stan posiadania - w tym również ziemi, terytorium, ale jeszcze bardziej wartości i treści duchowych, jakie składają się na kulturę danego narodu… w obrębie pojęcia ojczyzna” zawiera się jakieś głębokie sprzężenie pomiędzy tym, co duchowe, a tym, co materialne, pomiędzy kulturą a ziemią/ (tutaj) 

gdybym nie mieszkał w Annopolu

(wcześniej przez 35 lat w Legionowie)

gdybym nie zamieszkał tutaj na zawsze

nie wiedziałbym kim jestem od korzeni

gdybym nie myślał poznał kontemplował

ziemia jest tu zwykła polska mało żyzna

stała się własnością rolniczej rodziny

niepiśmiennego chłopa Adama Króla

który dobrze synów wykształcił

ważna przeszłość i przyszłość tej ziemi

najpierw byli tu niemieccy osadnicy

historią sięgnęli konstytucyjnych czasów

tyleż konstytucyjnych i potem rozbiorczych

gdyby ziemia ta nie była jednych drugich

nie mówiłaby tyle o polsko-naszej historii

wielkiej konstytucji i niewoli w Europie

tak jak dzieje i ich kultura się działa

przyszłość człowieka zależy od kultury

w tym kultury ziemi i praw własności

drzewa na tej ziemi wszystko zapamiętały

nazywam je między innymi dębami pamięci

rosła i wierzba przez osadników posadzona

ale zwaliła się w burzę w lato 1924

upamiętnione wydarzenie wierszami

w rodzinie Jackowskich Kapaonów Królów

Królowie nabyli od poprzedników

Andrzej wykształcony na prawnika

dostał od ojca swoją część ziemi i lasów

w Warszawie poznał żonę z domu Jackowską

na ziemi ojcowiźnie w Annopolu

zbudował z żoną (posag) dom na lato

ona wniosła jeszcze inne wiano

złączenie z polską po-ziemiańską inteligencją

gdyby nie zbudowali tu domu solidnie

nie zamieszkalibyśmy w trzecim pokoleniu

na fundamencie ziemi kultury rozumu i wiary

dziedzicząc przeszłość wyznaczając przyszłość

ziemia i drzewa ważną rolę tu odgrywają

za rządów prababci 80 chojaków zasadzono

więc czas drzewami się znaczy uprawą kultury

a my zostaliśmy tu tylko w korzenie wpleceni

więc konstytucja jest na samej górze

potem czas osadników niemieckich (olędry)

szkoła w ich kaplicy w Rozalinie powstała 

no i pozytywizm po-ziemiańskiej inteligencji

na takim gruncie Solidarność jest dobrą nowiną

w dziejach Polski i Powszechnego Kościoła

nijak tego współcześni nam nie rozumieją

ich toksyny marksistowskiego PRL zatruły

annopolska ziemia całą rodzinę hołubi

gromadzi w święta lub inne okazje daje

trawę koszą zięć wnuki przyjaciele syna

ogniska dym rodzi niejeden raz zadumę

       (wtorek, 4 lipca 2023, g. 14.30)

***

świadomy punkt czasoprzestrzeni

       /o miłości do Annopola Strachówki Legionowa itd./

najbliżej chwały Bożej jest

tym co może osiągnąć człowiek

za życia w naszym świecie i Kosmosie

wszechświecie w samoświadomości

wszechświecie nasz wspaniały

bez ciebie nas nie ma

ale siebie bez nas nie poznasz

tak to już jest

wszystko co jest dzieje się rozwija

stagnacja niczego nie tworzy

ewolucja jest innym naszym imieniem

po kres czyli Zenit Wszechdoskonałości

nie jest szczytem kariery człowieczej

to tamto stanowisko lub tytuł

szczytem szczytów jest samoświadomość

świadomego punktu czasoprzestrzeni

na ile na tyle dane stanem rozwoju

talentów możliwości kultury

ale kto nie spróbuje się nie dowie

duch i materia czego chcieć więcej

       (poniedziałek, 3 lipca 2023, g. 20.44)

***            

patrzeć sobą

        /plus teleskopami Webba Eucklidesa i kolejnymi/ 

patrzę sobą na wszystko 

co oczywistą oczywistością 

choć niektórzy chcieliby Bogiem 

i bardzo to narzucać innym 

przeciwko czemu lewica się buntuje 

patrzę sobą to i sobą widzę 

całą rzeczywistość mi daną życiem 

życiem czyli naturą i kulturą 

bo inaczej według mnie się nie da 

trzeba tylko mieć ich jakąś definicję 

sobą patrzeć co znaczy właściwie 

wszystkim co moje życie stanowi 

moją tożsamością w samoświadomości 

od najdalszych punktów wszechświata 

historii w zakrzywionej czasoprzestrzeni 

moja historia jest inna osobowo 

twoja jest inna ale w czymś podobna 

nic tak samo dla nas nie istnieje 

ale analogicznie i proporcjonalnie 

do własnej drogi-prawdy-życia osób 

praktyczny wniosek z tego płynie 

musimy rozmawiać aby wiedzieć więcej 

dopełniamy obraz wszechświata w sobie 

materialne widzialne świadome i nie 

głupi bezmiernie ufa tylko sobie        

(nd. 2 lipca 2023, g. 13.32) 

.....

***

Kościół który rujnuje

 

             /wbrew gładkim słowom arcy-biskupów/ 

       

patrzę na zdjęcia sprzed ćwierć i pół wieku

ruiny krzyczą do mnie

która który zobaczył uświadomił zło

między nami przez nasz kościół

za mały by zbawić współczesność

i nie chce się nawrócić

tylko ciągle w deklaracjach

Kościół w murach tradycji doktryny

ponad ludzkimi sercami matek i dzieci

ponad zwykłe rozumienie jedni drugich

bez solidarności wotów za polską drogę

do wolności większej niż polityczna

bo wiary rozumu kultury

prawdy którą można kontemplować

od czego przyszłość człowieka zależy

nawet święci misjonarze tego nie rozumieją

nawet ci nieklerykalni którzy są w systemie

system nie pozwala na szczerość

w dialogu otwartym na nas i świat cały

ci którzy nas nie rozumieją

których bolą słowa naszych świadectw

tragedii dziecinnych (dzieciństwa człowieka)

przyjaciele sąsiedzi zawsze siostry bracia

we wspólnocie chrztu ale nie myślenia

nie są tacy z urodzenia ale przez Kościół

nie są tacy z urodzenia ale przez Kościół

beton w słowach świątobliwy

nie bliźni z drogi do Jerycha

gdzie zbójcami byli księża lub biskupi

zamknięte ich serca wiara rozum

no bo wicie Kościół we wszystkim jest święty

no więc i nagle doszedłem rozumienia

patrząc w oblicze przyjaciółki mojej drogiej

jakbym własną siostrę widział i kuzyna

że to nie one oni mnie odrzucają z grymasem

ale ideologia która nimi rządzi

jakby to powiedział niesławny arcybiskup

poeta jezuita myśli w czas procesji

Boże Ciało można widzieć i uczcić inaczej

nieść chleb zamiast monstrancji

przeważnie wy-lub-po-złacanych

a tu wyrozumienia najbardziej trzeba (Mann)

by człowiek zaiste był drogą Kościoła

i przyszłość zależała od kultury

pojęcie rozumienie nie nad człowieka-osobę

bez antropologii większej się nie da

przed monstrancją się tylko klęka

w milczeniu oczywiście

       (sobota po Bożym Ciele AD 2023, g. 12.55)

***

zrozumieć Kościół i siebie (Polskę)

        /spotkania wtorkowe niezbędne jak obiady czwartkowe/

mam swoje rozumienie na starość

czego młodością pojąć nie sposób

to było poza zasięgiem pokoleń

samo się nie dzieje

przychodzi doświadczeniem faktów

nie nagłymi objawieniami z nieba

najpierw zalew faktów ze świata

otwartych oczu na zgrozę przestępstw

nie na jakieś wybryki pojedynczych księży

na rozdarcie dzieci od matek i odwrotnie

w ciemnogrodzie poza świadomością

że zło może być pod ołtarzem i na plebanii

i mechanizm krycia wypierania biskupami

czyli instytucjonalnego Kościoła

który władzę ma nie tylko nad swoimi

władza potężna w kulturze tego świata

szaty i tytuły feudalne łańcuchy pierścienie

pałace wpływy na państwa i króli

w układach przeróżnych (bywa nieczystych)

książęta Kościoła książęta ziemscy i zbójcy

paranoicy paranoików przez wieki rodzili

sojusz tronu i ołtarza nie jest tylko sloganem

jak to działa widzimy dziś w Polsce PiS

milczą o każdym złu partyjnych rządów

zobaczą każde źdźbło w naszych życiach

swoje każde ukryją wytłumaczą

może grzechem może wypaczeniem może…

ciągle panują nad tradycyjną umysłowością

przecież to grzech źle o księżach mówić

jak możesz możecie mocnych słów używać 

mogę gdy daję świadectwo

traumy nie pytają u układność

właśnie z niej muszą się poczuć wyrwane

tak jak najpierw świat pomógł i media

tak wczoraj dzisiaj pokój czyniący przyjaciel

na spotkaniu wtorkowym w Michałowicach

zaprosił byśmy pomogli sobie siebie rozumieć

w podzielonej Ojczyźnie rodzinach narodzie

skąd zło się w nas bierze na pohybel prawdzie 

jedna strona wmyśla się i daje świadectwo

ta druga w nas nawet nie chce słuchać

ma jakieś powody pewnie psychoanalityczne

świadectwa wygrywają z teoriami ustrojów

świadectwa są drogą-prawdą-życiem

jakby Jezus powiedział z Nazaretu

o drodze prawdzie życiu w pokoleniu naszym

napisał Mirek książkę dla dzieci i rówieśników

nazwał ćwiczeniami z istnienia (tak jest i było)

wiele było i jest wspólnego w biografiach

w świadectwach ćwiczeń egzystencjalnych

naszych ideałów marzeń cielesności i ducha

wyrastanie do dojrzałości w naszej klasie

osób rodzin społeczeństwa Legionowa

w państwie wtedy peerelnym i w Kościele

duchowości-intelektu bez cielesności nie ma

kto nad nimi panuje ma władzę - bardzo chce

bardzo źle gdy nie pytając nas o zdanie wcale

taką wspólnotą byliśmy istotnie bez dialogu

Ojczyzna bez pytań miała być polska katolicka

ciemiężąc cielesność seksualną więc i ducha

o chyba nie paradoksie nieświęty przecież

o seksualność Kościół stary się rozbił

czego chciał i chce w zakłamaniu bronić

chce jak chciał od tysiącleci wbrew życiu

wbrew prawdzie o papieżach biskupach księżach

których zbyt wielu by mówić o przypadkach

coś w systemie skrzeczy (doktryny z praktyką)

dużo można przypisać klerykalizmowi

ale chyba najwięcej negacji dialogiczności

kiedy ktoś a nawet ja składam świadectwo

to ty dziewczyno siostro bracie biskupie księże

słuchaj z pokorą jak powszechnie uczycie

także powszechne prawa człowieka są nasze

z czym macie okropny kłopot do dzisiaj

mimo że papież nazwał je wzniosłym sumieniem

ale z papieżem też macie przecież kłopot w ONZ

w ROKU 1989 wierze z rozumem współpracującej

w przyszłości od kultury zależnej więc od dialogu

że człowiek jest drogą Kościoła nie uznajecie

chyba że tylko uduchowionego go zdefiniujecie

lekceważąc naturę stworzoną dla wolności (JPII)

chcecie papieża tylko na swoich pomnikach

swoich placach ulicach swoich miast i wsi

zabronić rozmowy o nim innej inaczej nam

w mądrej dyskusji trzeba zważać na słowa

emocjonalne zabarwienie zawsze szkodzi

ale nie cenzuruj świadectw swych bliźnich

świadectwa z Boga są drogi-prawdy-życia

świadectw się nie wymyśla ani układa

są w nas wcieleniem życia prawdy ducha

  

kto którzy które w jaką stronę idą wybiera

ja chce tylko dzielić się tym co rozumiem

własną drogą i prawda i życiem i radością

  

o radości śpiewa hymn mojej Europy

w radości wokół konstytucyjnej żyje Polska

w radości ciała ducha intelektu w kulturze

  

duchowość nie może walczyć z cielesnością

cielesnośc nie moze zabijać ducha

w dialogu poznaniu kontemplacji zbawienie

        (piątek po Bożym Ciele AD 2023, g. 11.21)

***

przed spotkaniem o nas i o Polsce

        /o roku 1989 kto ciebie przeżył tak/

zaprosił miłujący pokój Mirosław

nas roczniczanki i roczników 1953

na rozmowę o życiu i o Polsce

pojedzie i ten co już nigdzie nie jeździ

a najpierw przeżywa myli pisze

taką ma osobowość i powołanie

dziedziczone chyba poi przodkach

choć któż wie jak to jest z nami

życie mi zbiegło bardzo świadomie

choć najwięcej rozumiem pod koniec

światło jakieś prowadziło od środka

duch jakiś dmuchał mi w żagle

dlatego rozumiem całości trój jednią

tę zasłyszaną od Jezusa z Nazaretu

że nikt siebie samego nie pojmie

poza własna drogą i prawdą i życiem

co on to On a co ja to ja nieprawdaż

ale można się wsłuchać i przemyśleć

co powiedział co chciał i co zapisano

że On sam jest i Drogą i Prawdą i Życiem

w religii się nie rozbiera na kawałki

choć powinno by wiara z rozumem pracowała

sięgając prawdy i ją kontemplując

unosząc się i bardzo i wysoko i najdalej

świadomość jest córą i iskrą bogów

zdolną dojść tam gdzie ciemność nie sięga

aspektów istotowych całej rzeczywistości

które je i sens konstytuują w nas

nie napisze już o tym i o nas Papież Polak

ale wystarczy wszystkiego co już napisał

o roku ów 1989 który wolność nam dałeś

kto ciebie odczyta przemyśli umrze zdrów

pamięć tożsamość w święcie dziękczynienia

dana nam jest w łańcuchu pokoleń

nikt sam siebie nie stworzył ani świadomości

żyjemy myślimy bo ktoś nas chciał i chce

bo ktoś miłujący pokój i radość zaprasza

do wspólnoty świętowania braterstwa

mam szczęście być dziedzicem takiej kultury

prababci siostrzeństwa z pisarzem Prusem

wiem jak to działało w nich i działa w nas

sięgam po ducha konstytucji z 3 Maja 1791

aż po Paryż 1753 i obiady czwartkowe

prawzór spotkania dzisiaj w Michałowicach

  

   (poniedziałek, 5 czerwca 2023, g. 11.41)  

  

***  

  

panoramiczny Annopol

- podmiotowo-przedmiotowe pisanie -

            /aż po sztucznej inteligencji zmylenia/

siedzę na werandzie starego domu

przede mną stół i talerz zupy

wnuk mi dosolił dopieprzył

elektrycznymi młynkami z podświetleniem

zawsze to atrakcja dla niego

zupa pyszna i zdrowa

z pietruszką z własnego ogródka

nie mojej pracy warzywa kwiaty zioła

żony a moje tylko widzenie myślenia…

owocuje dojrzałością drogi-prawdy-życia

wzrok omiata to co poza werandą

panoramiczna zieleń daje zachwycenie

od lewej do prawej continuum

i z powrotem przebiega przeze mnie

drzewa wysokie okalają kwiaty są bliskie

panoramiczność tu nie tylko w zieleni

ale dziejami człowieka w rodzinie się jawi

z wielkim udziałem Bolesława Prusa

który wyostrza nasze wszystkich soczewki

na rozumienie pokoleń polskich w kulturze

oczywiście tylko wyostrza

nie jest pępkiem naszego świata

ale fakt kogoś utalentowanego myśleniem

znaczy się 

każe szukać rozumienia dłuższego i głebiej

gdzie nasze losy się splątaly

co jego prowadziło drogą-prawdą-życiem

sieroctwem rodziną patriotyzmem

przyjaźnią na całą biografię z prababcią

rodzinną siostrzano-braterską miłością

ich dzieciństwo poznało czas wojny

powstania o niepodległość Ojczyzny

rany ciała uzdrowienia ducha

nieustanne napięcia ku wolności

marzenia w czyn przeobrażane

widzę drogę ludzkiej polskiej myśli

nie z księżyca się bierze lecz z kultury

nikt nie jest samotną wyspą także narody

nie wymyślamy życia lecz otrzymujemy

nie znalazłem lepszej metody rozumienia

samego siebie niż tej od Jezusa

żeby wziąć jednię drogi-prawdy-życia

poza którą daremno czegokolwiek szukać

sztuczna inteligencja nie jest alternatywą

lecz inną metodą na co innego

(pon. 5 czer. 2023, g. 10.03) TU- Rok Norwidowski_widziane ze Strachówki