Trzy posty i wiersz ułożyły tę treść (z podwojeniem w komentarzach)

Bohaterowie narodowi według Pseudokatolickiego PiS-KEP-ustroju! (wp.pl)

Komentarz na dobry początek:

Trzy posty, wiersz (niby) i komentarz powstały niezależnie od siebie. Niby. Podmiot autora-przeżywacza je łączy. Ale chronologicznie najpierw był tzw. wiersz, czyli zapis wersowany przeżycia-doświadczenia adekwatności, tak jak ją rozumiem ja, Józef K. A jeszcze wcześniej są inne tzw wiersze, czyli filozofujące notatki wersowane o brzemiennych - w niniejszym kontekście - tytułach. Jako to "wiara i doświadczenie", "ważenie rzeczywistości" i inne. Filozofia (życia osobowego) składa się z puzzli, dostarczanych życiem właśnie. Bo hypotheses non fingo! 

Wśród cyfrowanych postów (1-2-3), pośrodku jest komentarz do nr 1, ale potraktowałem go jakby był oddzielnym postem. 

1) W dobrą stronę idziemy, my-Polska. W głąb ROZUMOWANIA czym jest czyn-jego-osąd i świadomość osoby, państwo, prawo, Konstytucja...

2) Osoba i czyn! Miłość i odpowiedzialność - no nie, polscy katolicy zwłaszcza! (w kom. do pierwszego posta użyłem tytułów papieskich książek)

3) Gwałt rozumu i kultury w skali państwowo-ustrojowej rodzi alternatywną rzeczywistość - pseudokatolicką PiS-KEP-Polskę

***

ADEKWATNOŚĆ Z ADEKWATNOŚCI

        /w Jadowie po zwykłych zakupach

          może dobrze zaparkowałem pod Biedronką?/

coś z czegoś się bierze

albo z niczego

nicość jest zaprzeczeniem czegoś

w ludzkiej logice a innej nie znam

nie pisałbym tego

ryzykując naukową nieadekwatność

gdybym czegoś nie doświadczał

czegoś co wiążę z adekwatnością

otóż gdy cokolwiek zrobię adekwatnie

najdrobniejszy z drobnych nawet czyn

bywa nachodzi poczucie i refleksja

jakby mnie doskonałość (do)tknęła

jakby otwiera się brama doskonałości

wieczności trwania ideału (Logosu)

adekwatność nam towarzyszy od wieków

z pewnością od Arystotelesa i Greków

w definicji prawdy rei et intellectus

że jest adekwatnością właśnie

coś z czymś

dwa światy jednej rzeczywistości osoby

przedstawicieli homo sapiens

czyli gatunku (życia) ze świadomością

dziwię się

że ja tak mam a inni milczą

no prócz Arystotelesa i jemu podobnych

ps

każde dobro każda prawda każde piękno

osobowo przeżywane (świadomie)

aż po adorację i kontemplację

jest adekwatnością

obrazem i podobieństwem Adekwatności

(wt. 6 lut. 2024, g. 13.53) TU- Rok Norwidowski_widziane ze Strachówki

Podziw dla Ministra Bodnara i... oskarżam Kościół.PL (o burdel moralno-ustrojowy w RP 2015-2023)

- Boże okaż nam/Polsce miłosierdzie swoje -

Chcą pociągnąć Bodnara do odpowiedzialności

Tak, to jest moje pole czucia, rozumienia, działania - na styku wiary i rozumu, Kościoła, w świecie zawsze współczesnym, czyli w kulturze. Antropologia kulturowa (humanizm?) ponad wszystkie inne sprawy tego świata.

TO przemknęło w mediach, jakby mimochodem. Dobrze, że wpadło mi w oko. Opatrzność dała, ustrzegła przed gapiostwem. Dla mnie ta informacja, ten tekst, zaiskrzył jak diament, w naszym codziennie politycznym błotku. Coś, co jest mi najbliższe, serdeczne, co jest mną. Istotowo i konstytutywnie.

"Kierownictwo Ministerstwa, na czele z Ministrem Adamem Bodnarem spotkało się z byłymi ministrami sprawiedliwości. W spotkaniu wzięli udział: Aleksander Bentkowski, Jerzy Jaskiernia, Leszek Kubicki, Hanna Suchocka, Barbara Piwnik, Grzegorz Kurczuk, Marek Sadowski, Andrzej Kalwas, Zbigniew Ćwiąkalski, Cezary Grabarczyk i Andrzej Czuma" - poinformował w sobotę resort na platformie X (dawniej Twitter).

Przyznam, że pomysł, żeby zorganizować to spotkanie, przyszedł mi do głowy, kiedy zobaczyłem tę ścianę. Uważam, że funkcja ministra sprawiedliwości powinna polegać przede wszystkim na kontynuacji, na budowaniu tego wszystkiego, co służy demokratycznemu państwu prawa. Temu wszystkiemu, co służby obywatelom i temu, aby sądy działały w sposób przyzwoity, należyty, szanujący prawa obywatelskie - powiedział do zgromadzonych Adam Bodnar, co słyszmy na dołączonym do wpisu przez ministerstwo nagraniu." (tutaj)

To wydarzenie u ministra Sprawiedliwości Adama Bodnara iskrzy, lśni jak Gwiazda Betlejemska na niebie naszego życia publicznego. Bo Polska jest jedna. Życie jest jedno. Kultura, w ogólności, jest jedna - jako „wszystko, czym człowiek doskonali i rozwija wielorakie uzdolnienia swego ducha i ciała; stara się drogą poznania i pracy poddać sam świat pod swoją władzę; czyni bardziej ludzkim życie społeczne tak w rodzinie, jak i w całej społeczności państwowej przez postęp obyczajów i instytucji; wreszcie w dziełach swoich w ciągu wieków wyraża, przekazuje i zachowuje wielkie doświadczenia duchowe i dążenia na to, aby służyły one postępowi wielu, a nawet całej ludzkości" (Sobór Watykański II, za: Wł. Zwierzyna, "Pojęcie kultury") 

Takie pomysły/idee są mną egzystencjalnie, istotowo i konstytutywnie. Byłem sługą wspólnoty. Najpierw w kościelnej służbie porządkowej podczas historycznej papieskiej pielgrzymki w 1979. Potem (i w konsekwencji) w dziele/powstaniu narodowej Solidarności (założyłem w polskiej gminie 3 Maja 1981). W wyniku dziejowej zawieruchy-stanu/wojennego stałem się katechetą - prosto z Solidarności - "aby być z polską młodzieżą". Tworzyliśmy wspólnotę, szukając każdej okazji na spotkanie z innymi. 

Kolejne dziejowe wydarzenia pozwoliły mi zostać samorządowcem-wójtem, w gminie, w której zakładałem wcześniej Solidarność. Historia kołem się toczy - w osobach, które ruch tego koła napędzają. 

W samorządnej polskiej gminie, odzyskującej podmiotowość, co niemożliwe bez pamięci i tożsamości, zainicjowałem Gminne Spotkania Oświatowe (wszystkich odpowiedzialnych za oświatę (nauczycieli-samorządowców-duszpasterzy) i Spotkania 3 Króli (obecnych i byłych władz samorządowych, wygranych w wyborach i przegranych, co docenił WTEDY ówczesny biskup ordynariusz Kazimierz Romaniuk). Pointą tych działań, tego Ducha, stało się powołanie Rzeczpospolitej Norwidowskiej - w łączności dziejowej z kulturą i polskimi dziejami, od Zenitu Wszechdoskonałości (C. Norwid, Fortepian Chopina). Nic z tego nie doczekało się kontynuacji, ani ze strony samorządowców, ani księży/Kościoła.PL

TAKIE DZIAŁANIA JAK MINISTRA ADAMA BODNARA (I MOJEJ SKROMNEJ OSOBY W POLSKIEJ GMINIE I KOŚCIELE) MAJĄ KORZENIE W NAJGŁĘBSZEJ ANTROPOLOGII (FILOZOFII) I TEOLOGII CHRZEŚCIJAŃSKIEJ.

Na wykładach z filozofii przyrody ks. prof. Kazimierz Kłósak (epizodycznie także wychowawca kleryka Karola Wojtyły w konspiracyjnym seminarium księcia kardynała Adama Sapiehy) zalecił nam lekturę "O dyskusji owocnej słów kilka" Romana Ingardena. 

"Swoboda dyskusji? –Ależ oczywiście, tak. To niezbędny warunek wszelkiego postępu w nauce i czynnik równie istotny dla wszelakiego rozwoju kulturalnego i społecznego... Lecz jeżeli dyskusja ma być istotnie owocna, to jej swoboda nie może być tylko czysto formalna, to znaczy taka, że nie stawia się dyskusji żadnych zewnętrznych formalnych zapór. Musi się ona jeszcze odznaczać innymi istotnymi rysami. Musi przede wszystkim wypływać z rzetelnej wewnętrznej potrzeby wszystkich biorących w niej udział i być prowadzona przy zachowaniu wewnętrznej ich swobody. Ta wewnętrzna swoboda rodzi się z absolutnej rzetelności myślenia, ze szczerości wobec samego siebie i z nieustraszonego żadnymi okolicznościami dążenia do uzyskania wyjaśnienia spraw niewyjaśnionych, a nieraz dogmatycznie na wiarę czy w oparciu o autorytet przyjmowanych. Rodzi się ona z potrzeby skontrolowania przyjmowanych twierdzeń czy żywionych przeświadczeń, w krytycznym, a zarazem nieuprzedzonym dociekaniu. Lecz swoboda wewnętrzna jest jedynie wtedy rzetelna, jeżeli jest wszechstronna (co zaraz wytłumaczę) i jeżeli pozwala przezwyciężyć wszelkie nasze, na ślepo żywione przez nas przywiązania do pewnych idei czy wartości. Ma być, powiedziałem, wszechstronna, to znaczy, że ma się odnosić nie tylko do cudzych, indywidualnie czy społecznie przyjmowanych twierdzeń, lecz także do twierdzeń własnych uznanych za prawdziwe i uzasadnione czy choćby tylko do żywionych przez nas przeświadczeń" (tamże). 

NIE POZNAŁEM INNEJ DROGI/SPOSOBU NA JEDNOŚĆ/POJEDNANIE NIŻ SPOTKANIE I USTAWICZNE ŻYCIE DIALOGIEM (W DIALOGU) - według najlepszych wzorów!

Teologicznie aż się prosi przytoczyć modlitwę arcykapłańską Jezusa. "Chrystus nie jest podzielony! My też nie bądźmy podzieleni. Wypełniajmy wiernie, najlepiej i najpiękniej, jak tylko potrafimy z pomocą łaski Bożej nasze wspólnotowe powołania. Jednak nie zamykajmy się w swoich wspólnotach i naszych posługach. Zobaczmy szerokie horyzonty, które ukazuje nam Jezus Chrystus" (Niedziela, artykuły). 

"Nie proszę, abyś ich zabrał ze świata, ale byś ich ustrzegł od złego. Oni nie są ze świata, jak i Ja nie jestem ze świata. Uświęć ich6 w prawdzie. Słowo Twoje jest prawdą. Jak Ty Mnie posłałeś na świat, tak i Ja ich na świat posłałem. A za nich Ja poświęcam w ofierze samego siebie, aby i oni byli uświęceni w prawdzie. Nie tylko za nimi proszę, ale i za tymi, którzy dzięki ich słowu będą wierzyć we Mnie; aby wszyscy stanowili jedno, jak Ty, Ojcze, we Mnie, a Ja w Tobie, aby i oni stanowili w Nas jedno, aby świat uwierzył, żeś Ty Mnie posłał. I także chwałę8, którą Mi dałeś, przekazałem im, aby stanowili jedno, tak jak My jedno stanowimy. Ja w nich, a Ty we Mnie! Oby się tak zespolili w jedno, aby świat poznał, żeś Ty Mnie posłał i żeś Ty ich umiłował tak, jak Mnie umiłowałeś. Ojcze, chcę, aby także ci, których Mi dałeś, byli ze Mną tam, gdzie Ja jestem, aby widzieli chwałę moją, którą Mi dałeś, bo umiłowałeś Mnie przed założeniem świata. Ojcze sprawiedliwy! Świat Ciebie nie poznał, lecz Ja Ciebie poznałem i oni poznali, żeś Ty Mnie posłał. Objawiłem im Twoje imię i nadal będę objawiał, aby miłość, którą Ty Mnie umiłowałeś, w nich była i Ja w nich" (Ewangelia św. Jana).

Dnia 5 stycznia bieżącego nowego roku coś mnie zbulwersowało bardzo. Napisałem posta pod buntowniczym tytułem "Oskarżam Kościół.PL o burdel moralno-ustrojowy w RP 2025-2023". Post pozostał ani dokończony, ani opublikowany. Wisiał. Dołączam go wreszcie poniżej, jako drugi rozdział posta (przed)wczorajszo-dzisiejszego, dokładnie, z dnia, kiedy ukazała się informacja o spotkaniu u ministra Bodnara.

- Początek roku był też początkiem działalności nowego rządu po wyborach (zwycięstwa Koalicji 15 Października), po tzw. rządzie dwutygodniowym z woli Prezydenta RP i po bożonarodzeniowo-sylwestrowym okresie świątecznym. Wola wyborców (suwerena) zaczyna się materializować, pokonując silny opór byłego - pseudokatolickiego PiS-KEP-ustroju. 

Na początek poszła próba odwrócenia sytuacji w tzw. mediach publicznych (?), jak i istotowo-konstytutywnej roli w wymiarze sprawiedliwości-prawo-rządności. SPRAWY USTROJOWE POLEK I POLAKÓW NIE MAJĄ WSPRACIA KOŚCIOŁĄ PO NASZYCH NARODOWYCH WYBORACH 15 PAŹDZIERNIKA. Obóz przeciwny, choć mniejszościowy, uważa się za równie patriotyczny (7.5 mln do 11.7mln).

Od początku tamtej władzy, powstałej w wyniku rewolucji październikowych wyborów 2015, nazywałem go pseudokatolickim PiS-KEP-ustrojem. NIKT Z INSTYTUCJONALNEGO KOSCIOŁA (OD PARAFII PRZEZ DEKANAT PO DIECEZJĘ I KEP) NIE PODJAŁ ZE MNĄ DIALOGU - ZA NISKI JESTEM DLA NICH.

A potem napisałem i opublikowałem w ciągu ośmiu lat niezliczone teksty, apele, listy - publicznie objawianych/znanych znanych, bo publikowanych w powszechnej dostępności - po katolicku zatem. Gdyby ktoś chciał dostrzec, odezwać się dobrym/krytycznym słowem?! - gdyby go/kościół mainstreamowy ruszyło sumienie, Duch Święty, albo przyzwoitość! Dobro wspólne (kościelne-republikańskie-konserwatywne... w powszechnej kulturze)??? Ależ skąd, tylko jedno wielkie przemilczanie. 

Kościół jako wspólnota? Wspólnota dialogu, szukająca prawdy?? Bezwstyd. Deptanie godności sióstr, braci. Deptanie-szyderstwo z pamięci i tożsamości na różnych poziomach. Bo dla nich tylko władza - ludzie bogaci władzą, pieniędzmi, tytułami, stanowiskami, uznaniem w świecie - liczą się ciągle. Także - przyznaję - ja kiedyś. Choć byłem tylko wójtem. I cóż, że katechetą od stanu wojennego, powołany prosto ze zlikwidowanej Solidarności (RI) "aby być z polską młodzieżą". W pewnym momencie polskich dziejów zacząłem ich już chyba tylko drażnić.

Marszałek Sejmu RP Szymon Hołownia (były nowicjusz w zakonie dominikańskim) napisał w punktach na Tweeterze (X):

- 1. Panowie Wąsik i Kamiński są przestępcami. 

- 2. Postanowienie o wygaszeniu ich mandatów zostało im doręczone 28.12. 

- 3. Przestępcy ci mieli prawo odwołać się do SN, co im umożliwiłem. 

- 4. SN, dotknięty deformami Ziobry, pogrążył się w proceduralnym chaosie. 

- 5. Gdy otrzymam komplet orzeczeń, podejmę wynikające z nich kroki. 

- 6. Procedura ta nie wstrzymuje wykonania kary pozbawienia wolności." (tutaj)  

W tytule posta umieściłem skrót RP - Rzeczpospolita Polska. Rzecz wspólna. Dobro wspólne. Wszystkich obywateli. Zwłaszcza tych, którym więcej dano. Którym powierzono nie tylko ciała, ale i dusze. Dusz-pasterzy! Do wypełnienia misji odpowiedzialności za wspólne dobro nie trzeba urzędowych dokumentów, nakazów, pieczęci. 

WSPÓLNE DOBRO RODZI SIĘ OBFICIE NA STYKU ROZUMU I WIARY. RELIGIE MAJĄ W PEWIEN (OCZYWISTY) SPOSÓB WIEKSZA ODPOWIEDZIALNOŚĆ ZA DOBRO I PRAWDĘ OD POLITYKÓW. A PRZECIEŻ I PIĘKNO JEST IM I NAM NIEZBĘDNE. PIĘKNO JEST WYMOGIEM LITURGII I SZTUKI SAKRALNEJ (KAŻDY BUDYNEK, PRZEDMIOT...). KTO PODJĄŁ TO ZOBOWIĄZANIE W NASZYCH PARAFIACH-DEKANATACH-DICEZJACH I CAŁYM KOŚCIELE W LATACH RZADÓW JEDYNIE SŁUSZNEJ PARTII I JEJ PREZESA? USTANOWILI USTRÓJ, A WYŚCIE MILCZELI!

W tytule posta jest, i cóż że w nawiasie, burdel (moralno-ustrojowy). Nie wycofuję słowa. Będzie wygodną wymówką dla tych, którzy faryzejsko będą nadal milczeć. Tak reaguję, całą swoją naturą, temperamentem. Gdybym był inny, nie poszedłbym na zew Kościelnej Służby Porządkowej 1979, do Solidarności 1980/81, do wojennej katechezy młodzieży 1982, do samorządu 1990... Ani nie odkrył i nie nazwał Rzeczpospolitej Norwidowskiej. Czas ucieka, wieczność czeka! Także nas, i w nas. 

"Dziś w kościele przy Placu Szembeka na warszawskim Grochowie księża modlą się w intencji Kamińskiego i Wąsika. O śp. Andrzeju Lepperze zapomnieli. Wyszedłem z mszy. Episkopacie, kiedy wyniesiecie na ołtarze tych przestępców?" (tutaj)

PS.

Kto raz złamie Konstytucję, nie cofnie się w diabelstwie swoim (a cóż dopiero, rządząc z błogosławieństwem kepiskopatu!). Rządzi człowiek bez umocowania, nieponoszący żadnej odpowiedzialności konstytucyjnej, prezydent łamie Konstytucję, premier(ka) i ministrowie łamią prawo, profesorowie będą karani za krytykę swoich byłych doktorantów, media "narodowe" nie widzą narodu... To jeden z moich dawniejszych wpisów - dzisiaj - o ironia - tak Kaczyński/PiS mówi o nowej władzy. A jednak się kręci, powiedziałby Galileusz.

tzw. miesiącznice, które stały się religią (katolicką.pl)

"Trzeba mieć coś z głową"

Oskarżam Kościół.PL o burdel moralno-ustrojowy w RP 2025-2023. Boże okaż miłosierdzie swoje

 Od początku tamtej władzy, powstałej w wyniku rewolucji październikowych wyborów 2015, nazywałem go pseudokatolickim PiS-KEP-ustrojem. NIKT Z INSTYTCJONALNEGO KOSCIOŁA (OD PARAFII PRZEZ DEKANAT PO DIECEZJĘ I KEP) NIE PODJAŁ ZE MNĄ DIALOGU - ZA NISKI JESTEM DLA NICH.

Osiem lat niezliczonych tekstów, apeli, listów znanych, bo publikowanych w powszechnej dostępności. Gdyby ktoś chciał... gdyby go ruszyło sumienie, Duch Święty, albo przyzwoitość! Dobro wspólne??? Przemilczane. 

Kościół jako wspólnota? Wspólnota dialogu, szukająca prawdy?? Bezwstyd. Deptanie godności sióstr, braci. Deptanie-szyderstwo z pamięci i tożsamości na różnych poziomach. Bo dla nich tylko władza - ludzie bogaci władzą, pieniędzmi, tytułami, stanowiskami, uznaniem w świecie - liczą się ciągle. Także ja kiedyś. Choć byłem tylko wójtem. I cóż, że katechetą od stanu wojennego, powołany prosto ze zlikwidowanej Solidarności (RI) "aby być z polską młodzieżą". W pewnym momencie polskich dziejów zacząłem ich już chyba tylko drażnić.

Marszałek Sejmu RP napisał w punktach na Tweeterze (X) "1. Panowie Wąsik i Kamiński są przestępcami. 2. Postanowienie o wygaszeniu ich mandatów zostało im doręczone 28.12. 3. Przestępcy ci mieli prawo odwołać się do SN, co im umożliwiłem. 4. SN, dotknięty deformami Ziobry, pogrążył się w proceduralnym chaosie. 5. Gdy otrzymam komplet orzeczeń, podejmę wynikające z nich kroki. 6. Procedura ta nie wstrzymuje wykonania kary pozbawienia wolności." https://twitter.com/szymon_holownia/status/1742955054070452656 

W tytule umieściłem skrót RP - Rzeczpospolita Polska. Rzecz wspólna. Dobro wspólne. Wszystkich obywateli. Zwłaszcza tych, którym więcej dano. Którym powierzono nie tylko ciała, ale i dusze. Dusz-pasterzy! Do wypełnienia misji odpowiedzialności za wspólne dobro nie trzeba urzędowych dokumentów, nakazów, pieczęci. 

WSPÓLNE DOBRO RODZI SIĘ OBFICIE NA STYKU ROZUMU I WIARY. RELIGIE MAJĄ W PEWIEN (OCZYWISTY) SPOSÓB WIEKSZA ODPOWIEDZIALNOŚĆ ZA DOBRO I PRAWDĘ OD POLITYKÓW. A PRZECIEŻ I PIĘKNO JEST IM I NAM NIEZBĘDNE. PIĘKNO JEST WYMOGIEM LITURGII I SZTUKI SAKRALNEJ (KAŻDY BUDYNEK, PRZEDMIOT...). KTO PODJĄŁ TO ZOBOWIĄZANIE W NASZYCH PARAFIACH-DEKANATACH-DICEZJACH I CAŁYM KOŚCIELE W LATACH RZADÓW JEDYNIE SŁUSZNEJ PARTII I JEJ PREZESA? USTANOWILI USTRÓJ, A WYŚCIE MILCZELI!

Objaśnianie normalności - niechciana misja Kościoła.PL i obywatelskie wyznanie wiary D. Tuska

- religijno-partyjne a obywatelskie rozumienie rzeczywistości.pl -

Najbliżej spraw polskich i rzeczywistości (55 min. filmu)

Wielkie wydarzenia dzieją się cyklicznie. Nie opuszczają żadnych czasów. Czasy są ciekawe, wszystkie. I zawsze najważniejsze dla każdej i każdego z żyjących. Nie czasy/epoki jakoś sobie tylko wyobrażane. Czas przeżywany. Droga-Prawda-Życie! :-)

Dożyłem kolejnej zmiany, wielce znaczącej, w życiu Ojczyzny. Koalicja (słowo porozumienia) 15 października 2023 stała się ciałem w życiu Rzeczypospolitej Polskiej.

Mam 70 lat. Urodziłem się w 1953, 8 lat po II Wojnie Światowej. Gdzieś w Polsce padały jeszcze strzały, ukrywali się i działali ostatni z grupy tzw. żołnierzy wyklętych. Jednak zwyciężało życie, także narodzinami kolejnych dzieci w rodzinie Kapaonów z Legionowa.

Trzeba wszystko ciągle poddawać procesom myślenia - pracy w pocie swego czoła. I stare. I nowe.

A propos najnowszego wymiaru życia wspólnego (narodowego) - zwyciężyła Polska, większość Polek i Polaków, nie jakaś partia (jedynie słuszna). Ale to trzeba usłyszeć w przemówieniach Tuska i innych myślących członków koalicji 15 października. NIE USŁYSZYMY TEGO PO STRONIE PRZEGRANYCH, KTÓRZY WYGRALI W RANKINGU PARTII, CO NIE PRZEŁOŻYŁO SIĘ NA MOŻLIWOŚĆ DALSZEGO RZĄDZENIA. 

Fałszywe narracje ciągle mają posłuch (a stąd i ofiary) BO MILCZY ICH NAJWIĘKSZY AUTORYTET EGZYSTENCJALNO-MORALNY, CZYLI KOŚCIÓŁ W POLSCE. 

Fałszywa narracja rządziła także dotąd postępowaniem Prezydenta Andrzeja Dudy, oczywista, że jest leitmotivem Kaczyńskiego Morawieckiego, Błaszczaka itd.itp. działaczy przegranej-wygranej partii (jedynie słusznej według ich mniemania i doktryny).

Konsekwencje wyznawanego światopoglądu są najpoważniejsze z możliwych. Żyjemy w świecie realnym, w realnej Polsce, lub w wyimaginowanym/wyobrażonym. W świecie medycznym - w podobnych przypadkach - mówimy o schizofrenii i innych chorobach umysłowych.

Żaden człowiek nie jest samotną wyspą. Żyjemy w społeczeństwie. Szczęściarze żyją we wspólnotach. Jako przedstawiciele gatunku homo sapiens korzystamy z dorobku ludzkiej kultury. W rozumieniu otaczającego nas świata kierujemy się wiedzą zdobywaną w wieloraki sposób. Rodzinne wychowanie, droga kształcenia na różnych poziomach i etapach, czerpanie z mediów i wytworów kultury wysokiej. Ludzie wierzący i praktykujący religię są przedmiotem nauczania swoich liderów i źródeł wiary/kultu.

A jeśli Kościół.PL milczy, żyjąc/działając, w alternatywnej rzeczywistości? Emocjonalnie i wolitywnie związany z odchodzącym układem władzy, zwłaszcza jedynie słusznej partii PiS i jego Prezesa? Ciągnie w przepaść nie-realizmu/nierzeczywistości swoich wiernych wyznawców.

Paradoksalnie episkopat swoim milczeniem wzmacnia religię nie-prawdy (nierzeczywistości). W świecie janowo-pawłowej fides et ratio to niepojęte. "Andrzej Duda nie żałuje, że nie powierzył wcześniej misji tworzenia rządu Donaldowi Tuskowi. - To była bardzo dobra decyzja i prezydent jest z niej zadowolony. Uważa, że podtrzymał tradycję, dał szansę premierowi Morawieckiemu, którego formacja wygrała wybory zbudować koalicję. Nie udało się premierowi, walczył do końca, niestety bez sukcesów" /PiS-Mastalerek, choć odcinający się już od Prezesa/.

Gdzie tu - w tym co mówią - jest prawda? Wszyscy wiedzieliśmy, że jest inaczej. Gdzie tu jest dobro Polski-Ojczyzny? Jakie argumenty rozumu, woli i serca przedłożył prezydent narodowi!
TYLKO SOBIE (GŁÓWNIE) PREZYDENT POLSKI CHCIAŁ ZABEZPIECZYĆ JAKIEŚ RORAŹNE I PRZYSZŁE (NIEPEWNE) KORZYŚCI POLITYCZNE. Basta.

Wielce charakterystyczne było wczorajsze zachowanie episkopatu (kard. Rysia w ich imieniu), reakcja na zboczenie umysłowe posła Brauna (i podobnie myślących jak on). 

Reakcja była natychmiastowa. A dlaczego było brak jakichkolwiek reakcji (wyjaśnień) na rzeczywistość łamania Konstytucji, zasad praworządności (trój-podziału władz), ułaskawienia niewinnych, haniebnych przykładów łamania godności człowieka, w tym tzw. Lex-Tusk, 2-tygodniowego (nie)rządu itd. itp.

Tylko jedno mam wytłumaczenie - PiS, a szczególnie jej Prezes Kaczyński (+główni funkcjonariusze PiS-państwa, w tym Prezydent) cieszy się parasolem ochronnym episkopatu, więc żadne słowa krytyczne z ich strony paść nie mogą. Braun (Konfederacja) już takiego parasola nie mają i wolno ich krytykować.

Błędna to polityka, fałszywe duszpasterstwo, na fałszywej antropologii zbudowane. W tle można dostrzec wpływy tzw. tomizmu, przeciwnego fenomenologicznemu spojrzeniu i rozumienia rzeczywistości człowieka.

Oto pytanie, ciągle nieobecne w Polsce 2023

Żaden człowiek nie jest samotną wyspą. Żyjemy w społeczeństwie. Szczęściarze żyją we wspólnotach.

NAJWIĘKSZĄ WSPÓLNOTĄ JEST WSPÓLNOTA MYŚLENIA. TAKĄ MOŻLIWOŚĆ MAJĄ WSZYSCY W GATUNKU HOMO SAPIENS. I W KONSEKWENCJI - JAK MYŚLĄ O ŚWIECIE, O SOBIE-CZŁOWIEKU I O BOGU, LUB JEGO NIEOBECNOŚCI.

Konkluzja na miarę naszych czasów i wielkich transformacji kulturowych jest taka, że to Donald Tusk - były przewodniczący/prezydent Rady Europejskiej - lepiej rozumie i tłumaczy rzeczywistość, w której żyjemy i którą stanowimy naszym myśleniem i działaniem w Polsce 2023. Od niego usłyszeliśmy dzisiaj w Pałacu Prezydenta Andrzeja Dudy obywatelskie wyznanie wiary! Howgh. Alleluja i do przodu!

Koalicja 15 października wkracza do KPRM

***

w powyborczym niebie

        /kochanym rozmówcom w telewizjach/

siedzę w wirtualnym studio

wobec wszystkich kochanych rodaków

ciesząc się zwycięstwem wyborczym

tym koalicyjnym nie partyjnym

cieszyć się trzeba umieć

i pomóc nauczyć wyborcom

po drugiej stronie siedzą zgorzkniali

którym świat się na głowę zawalił

niech oni wypłakują żale

na ten podły świat fatalnie stworzony

niech starczy mi sił chęci umiejętności

by ich i ich wyborców pocieszyć

        (niedziela, 12 listopada 2023, g. 10.24)  

  

***

nierzeczywistość.pl

  

zaistniała w Polsce

nie pytając nikogo o zdanie

wolą najwyższego

prezesa i jego partii

błogosławiona kościołem.pl

niestety

tylko nieliczni protestowali

upieram się przeciw mainstreamowi

(nie)rzeczywistość ma implikacje

implikuje fatalnie antropologię

czyli antropologicznie deformuje

całą naszą rzeczywistość

prosta wydaje się droga

myśleć poznawać mówić

o człowieku antropologicznie

czyli zdroworozsądkowo po ludzku

nie po trzykroć NIE - krzyczę

politycznie duszpastersko

czyli po swojemu

jak się komu widzi

w świecie celów interesów

religii partii i ich wyznawców

z zaciągnięciem zasłon na rozum

na dialog na kulturę poznawaną

czyli życie nasze realne

     (wtorek, 28 listopada 2023, g. 12.12)  

  

***

świętowanie zwycięstwa ducha

        /traktat moralny-wyborczy-poetycki/

kto ciebie widział w ową noc

pamiętny dniu i roku wyborczy

ten przymierza do wszystkiego co zna

z wcześniejszych przeżyć

może i z faktami w dziejach

ja taką miarę mam-miałem

takim okiem sercem patrzyłem

dzięki relacjom na żywo dziennikarzy

ten zapis robię po latach tamtego

3 Maja 1981 w gminie Strachówka

przeżycia i myśli z godz 4 rano

sprzed figury MBA 

która sprowadzona w 1910 roku

wcielała ideały poprzednich pokoleń

dopóki nie zaczynam pisać

widzę jakby mniej i mniej rozumiem

choć widzę przeżywam przecież podmiotem

bo człowiek nie jest tylko chwilą bieżącą

pamięć i tożsamość wskazywał papież Wojtyła

mając własną konkretną drogę życia w PRL

i wcześniej dzieciństwo w II RP

a historią rodzinną sięgając dużo głębiej

tak to jest z nami w gatunku homo sapiens

że nie tylko tu teraz hic et nunc znane w łacinie

które Miłosz w poemat rozwinął

o zwycięstwie ducha chcę świadczyć

skoro moje oczy widziały 

w wiadomości o wyborze Wojtyły

później po jego słowach 2 czerwca 1979

na Placu Zwycięstwa w Warszawie

co zapisałem na świadectwo wieczne

nad ranem 3 Maja 1981

przed wyruszeniem do Strachówki

żeby Solidarność NSZZ RI zakładać

Polsko Polsko ów tekst się zaczyna

i daje przepis wzór na wykrycie ducha

po czynach go można od-poznać

osób rodzin narodu mojego naszych

to samo zobaczyłem we Wrocławiu

godzina nawet podobna była

Wrocław Jagodne na zawsze pozostanie

inni nazwą tylko symbolem symboli

kto chce może sprawdzić w archiwum TVN24

       (niedziela, 5 listopada 2023, g. 18.46)

  

***  

czytanie rozumu polskiego 2023

       /przeciw autorytarnym zapędom PiS-KEP-ustroju/

przemówił na wiele sposobów

nie tylko liczbą wyborczych procentów

własnym głosem także

stojących w zimnych nocnych kolejkach

w Sulejówku Wrocławiu Warszawie

ostatni głos oddawali długo po 2 w nocy

ale nie wymiękli

przyjaźni czyli bliźni pomoc przynosili

kocami kawą herbatą pizzą ciasteczkami

duch narodu Duch Polski nie zginął

cytuję wiersz Ojca z obozu z 1945

w Neumünster koło Hamburga

póki my żyjemy śpiewamy w hymnie

opatuleni w koce

kojarzyli mi się z powstańcami

w obronie porządku konstytucji 3 Maja

kolejnych narodowych zrywów

świadomie ludzie wybierali

wytrwale stojąc nawet 6 godzin

to się nie narodziło z niczego

z woli politycznej jak mawia prezes

jakie są czyny twoje Polsko

pytałem 3 Maja 1981 roku

w gorączce pytań o dzieje i kulturę

przed założeniem Solidarności

nie będzie można już nas zlekceważyć

przez polityków jedynie słusznej partii

w jednym chorze z polskim kościołem

i mediami tak zwanej kur wizji

bo jak wyjdziemy na ulice

potem przy nas okaże się słaby

tak tylko duch narodu woła

i zwycięża

      (poniedziałek, 16 października 2023, g. 18.43)

***

z wnukami (i my)

oni z nami my z nimi

obie strony i w obie są ważne  

życie jest intensywniejsze

dom nimi ożywiony

nie rozmawiamy o głupstwach

polityce nauce i teorii religii

o żadnych świata sporach

o budowaniu z klocków

o glaskaniu kota

o kanapkach z ketchupem

a dzisiaj już odświętnie

o robieniu pieczeniu pierników

i ich smakowaniu

gdy ostygły choć twarde

(1.Niedziela Adwentu, 3 grudnia 2023, 16.16)  

  

***

realny (jeszcze) świat dziadka

         /lub inaczej adekwatność+/

hoho ile lekarstw dziadek bierze

szwankuje zdrowie i sił mniej 

szarzeje wzrok

i często już nic się nie chce

życia ubywa z dnia na dzień

normalną koleją rzeczy

ale jest gwiazda betlejemska 

nieustannie świeci w wnukach

z nimi rozmowa jest konkretna

ich życie przelewa się z w i na nas

jest realizmem największym w Kosmosie

po to się przecież jest na tym świecie

        (wtorek, 12 grudnia 2023, godz. 16.11)  

  

***  

stado bałwochwalczych cyników

        /misję dostałem od Fides et Ratio/ 

tak widzę dzisiaj episkopat-KEP-polski

w realnej nie wydumanej Ojczyźnie mojej

demolującej racjonalnych ludzi

w bezwiedne kreatury partyjnych wyborców

przez 8 lat czekałem

że odezwą się do nas jak ludzie

jak homo sapiens wykształcone

do takich samych jak oni sióstr/braci

ale skądże milczeli listu nie napisali

aby pseudokatolicki PiS-ustrój szalał

jak huragan pożerający kulturę

wszystko co stało im na drodze

  

mądrość trzeba potwierdzić czynem

trzeba użyć donośnego głosu nieraz

bicz ze sznurków spleść i go użyć

nie robić z Jezusa niedorajdy

  

Wojtyła w ONZ mówił do ludzkości

o prawach człowieka które są sumieniem

najwznioślejszym od 1948 po wojnie

a ci teraz purpuraci polscy milczą

ba dzisiaj szczytują z prezydentem

który głosi swoją-ich anty-matematykę

ktoś nazwał płaskostopiem mózgowym

żadne słowo nie jest zbyt mocne

ja nazywam ich więc stadem anty-owiec

nieuków wolitywnych lub jakichś

albo zwykłych oszustów hipokrytów

ja ich tak nazywam jako katecheta

ja czytelnik encyklik społecznych JPII

które otwierały oczy prostowały kręgosłup

dawały pojęciowe panowanie nad rzeczywistością

taką jaka był i jest po PRL-u w Polsce

stali się dla mnie pośmiewiskiem

oddali autorytet za funty kłaków

Redemptor hominis&Veritati Splendor

Centesimus annus&Fides et ratio im nieznane

jeszcze chcą pod ich parasolem (milczeniem)

zdewastować Sąd Najwyższy i Konstytucję

neopogaństwo wprowadzili (np. miesięcznic)

bezrozumie pobłogosławili w piss-partii

misję dostałem od Fides et Ratio

w obronie rozumu i kultury występuję

non abbiate paura Polki i Polacy

widzieliśmy wielki znak z nieba w Jagodnem

       (wtorek, 7 listopada 2023, g. 17.24)

  

***

wydani na łup

      /na koniec pseudokatolickiego PiS-KEP-ustroju/

wydali nas na łup Judasze Judaszom

sprzedali naszą wolność i godność

gdy łamano Konstytucję praw rozumu

rozumu kultury człowieka (sumienia)

Sąd Najwyższy Trybunał Konstytucyjny

wydano na łup Mejzów Kałuż

Suskich Wójcików Kowalskich Ziobrów

kłamiącego bez ustanku Morawieckiego

arcybiskupa w Krakowie od zorzy

nie sądów rozumu i kultury homo sapiens

zabrakło Skorupków Popiełuszków

Skargi Staszica Kołłątaja Tischnera

owszem Wyszyński był za komuny

a w stanie wojennym Wojtyła

przed totalitarnymi ustrojami bronili

ale nie ci od siedmiu boleści nie-pasterze

którzy mną owcami brzydzą się pachnieć

wolą w kościołach muzea komunizmu

z marmurów i złota wiarą swego ludu

ever w pałacach biskupich i plebaniach

nie wiara nie rozum nie kultura

ale tak jak zawsze bo było im dobrze

by kler zawsze kler znaczył

był ponad i tego się trzymajmy

nie wspólnota dialog synodo-sobór

nie papież sługa słowa w ONZ UESCO

sługa Logosu naszych praw i konstytucji

a biskupi i księża na obraz bez kompleksów

zwykli normalni ludzcy jak Jezus (mądry)

ten od rybaków rolników synagog i krzyża

       (środa, 8 listopada 2023, g. 8.58)  

  

***  

motywowany do i przez misję

       /recuperare il senso globale e trascendentale dell'esistenza/

czym jest misja (życiowa)

dla mnie to czytanie sensu w czasie

danym nam podmiotom świadomości

zadanie brzmi mniej adekwatnie

wiąże się z pracą i zobowiązaniem

wobec jakichś ustalonych reguł

bywać i praca misją może

jakąś szczególnie ważną

z większa niż zwykła odpowiedzialność

misja jednak o której chcę pisać

jest czymś para normalnym nie pracą

więcej niż zwykłą normalnością

rzadko tak odważnie sam o sobie piszę

ba a nawet do ważnego posła wysłałem

świadectwo Wrocława Jagodnego dla mnie

czym jest jak się okazało czym nie jest

nie jest słuchaniem kogoś bezgranicznie

nie jest podległością jakimś instytucjom

jest powołaniem do czytania znaków

wolności bycia myślenia czucia Logosu

wolnością przeżywania losu w sensie

czytanie sensu okazało się misją

adekwatność przeżyć każdej chwili

w granicach praw rozumu w kulturze

zawsze chyba jest coś w nas ludziach

z jako tako rozwiniętą świadomości

nie paralizowanej lękiem i biologią

nie ma sensu w matematyce

w biologii fizyce materii

jest tylko w świecie myślących osób

sens się czyta i przeżywa sobą

wobec innych trzeba uzasadniać

co zawsze wymaga znajomości kultury

inni też próbują i opowiadają po swojemu

jest jakby jakaś średnia światowa

każdej epoce dana wypracowana myślą

znać główne ścieżki myśli człowieka

znaczy ludzkości na naszym głobie

jest bezwarunkowo potrzebną koniecznością

asymptotą nazwę matematycznie

od czapy są tłumaczenia w psychiatryku

ale kto ustanawia standardy nie wiadomo

sens mój znam rozumiem tłumaczę

zrozumiałą weryfikowalną opowieścią

w granicach zawsze współsióstr i współbraci

to nie znaczy że musżą podzielać 

ale w granicach musi się mieścić

tego co jest horyzontem naszych żyć

urodziłem się w i przeciwko komunizmowi

z podbudową teoretyczną marksizmu

w polskiej katolickiej rodzinie (tradycji)

z tym wrogiem dałem sobie radę

z pomocą literatury i filozofii

poszedłem dalej wyżej w życie

dalej wyżej na ile czasy pozwoliły

wybór Polaka Papieżem

i wyjazd do Taize centrum swiata młodych

tych którzy szukają więcej niż konsumpcja

uniwersalne pokoleniami przeżywane

doświadczalno osobowa egzystencja

czas daje ramy realizacji sensów

mój czas dobrze będzie podręcznikom znany

koniec komunizmu wybuch wolności w świecie

polski katolicyzm nie jest pępkiem Kosmosu

w co polscy katolicy nie mogą uwierzyć

jest czymś ważnym tutaj ale do odczytywania

do czytania ze zrozumieniem są teksty kultury

kształtują bardziej niż matczyno-ojcowskie słowa

a kto ich nie rozumie staje się abnegatem

nie ma jednej interpretacji ich i wszystkiego

ale są interpretacje dominujące

układające się w ciągi po same początki

no bo nikt przecież nie wziął się z niczego

nie jest samotną wyspą (izolacjonizmu)

ani żyje tylko sobie w sobeie dla siebie jedynie

muszę musisz odnaleźć wspólnotę i z nią dialog

to właśnie dzieje się i kulturę stanowi w istocie

całokształt tego co służy i rozwija ciebie i innych

chciałem opowiedzieć i wytłumaczyć się z sensu

tego który spotkałem drogą-prawdą-życiem

o czym także pisał mi dr Kasztelowicz w necie

czytam o tym u Terlikowskiego i papieża F1

o podrygach nowszego ujęcia w teologii

bez inkulturacji ewangelizacji nie ma ani może

w Polsce po wyborach październikowych znów

znów zajdzie wielka zmiana na scenie życia.pl

czego ducha zobaczyłem we Wrocławiu Jagodne

ktoś coś jak za rękę mnie prowadził

przez dzieciństwo trudnego katolicyzmu

wcale nie radosnej wolności bo w grzechu

 ktoś coś jak za rękę mnie prowadzi

przez ATK Taize Solidarność i dając Norwida

pozwaliło odkryć Konstytucji korzenie rodzinne

to dzięki tej drodze skonkretyzowanej we mnie

potwierdzanej wyborami czynami i myśleniem

mogę zrozumieć znak Wrocławia Jagodne

i papieża mogę rozumieć w synodzie i adhortacji

o potrzebie teologii otwartej na dialog i zmianę

co powinno nastąpić dawno po Soborze WII

gdzie Krym Annopol Rzym a jednak

można ducha odczytywać podobnie

postawą miłości intelektualnej już od JPII

a nawet wcześniej bo od Erazma z Rotterdamu

i błogosławionego księdza Rosmini Serbati

ta postawa musi się bardziej upubliczniać

ja miałem dane nie tylko tak myśleć czuć żyć

ale odczytałem misję by to (o)głosić

jak papież swoimi adhortacjami i motu proprio

„aby promować teologię w przyszłości, nie można ograniczać się do ponownego proponowania abstrakcyjnych formuł i schematów z przeszłości. Wezwana do proroczej interpretacji teraźniejszości i dostrzegania nowych dróg na przyszłość, w świetle Objawienia, teologia będzie musiała stawić czoła głębokim przemianom kulturowym, mając świadomość, że: to, czego doświadczamy, to nie tylko czas zmian, ale aż zmiana ery” (Jorge Mario Bergoglio)

      (poniedziałek, 6 listopada 2023, g. 15.16)

  

***

dlaczego myślę co myślę

podstawa moich adekwatności

     /mój rozdział do książeczki o człowieku/

jest moją ostateczną misją to pisać

dlaczego myślę jak myślę wyjaśniać

do spodu samego siebie w kulturze

bo nikt nie bierze się z niczego

dostajemy wyposażenie na poczatek

geny w rodzinnych pokoleniach

potem opiekę miłość wychowanie

aż po pełne usamodzielnienie

dzisiaj wiem dlaczego i kim jestem  

wiem przez jakie okulary patrzę na świat

Prawa Człowieka ONZ 1948 i Sobór WII

stały się i są moją współczesnością

wszystkie poglądy w nich się zbiegają

soczewkuja poszczególne sprawy

świata Polski Kościoła polityki kultury

jak bombki na choince (+ Mann i Norwid)

dobrze jest rozumieć siebie

czyli także jak rozumiemy świat

dlaczego tak a nie inaczej

nie wmawiają nam media ani politycy

kto chce ze mną się dogadać

dwie wieże musi uwzględnić

Karta ONZ 1948 i Sobór Watykański II

i osoby dwie Jana 23 i JPII skąd się wzięli

Powszechną Kartę Praw Człowieka

nazwał Wojtyła przejawem sumienia

najwznioślejszą wypowiedzią sumienia

ludzkiego sumienia naszych czasów

z trudnych czasów wyrośli

wojna światowa i światowy komunizm

i z kultury którą współtworzyli 

każda każdy ma jakąś busolę

dlaczego Prawa Człowieka ONZ 1948

dlaczego Sobór Watykański II

dlaczego J23 Ingarden Wojtyła

można pytać i prosto dość odpowiadać

adekwatność jest względem czegoś

co jest jądrem osią miarą istotą rzeczy

nikt nie jest przecież Panem Bogiem

przez 8 lat mówiono tak o Kaczyńskim

on nie myśli jak ja jest z innych rewirów

myśli uczuć-emocji staro kawalerskich

i cała prawicowo-kościelna Polska

więc różnimy się jak jasna cholera

nie partia ani czyjeś autorytety nie moje

rozstrzygają w najważniejszych sprawach

mogą ale najlepiej jeśli są tylko pomocą

dla postawy miłości intelektualnej

prawda jest poznawalna

w aspektach istotowych i konstytutywnych

całej rzeczywistości człowieka świata Boga

można ją poznawać i współ-kon-templować

        (czwartek, 9 listopada 2023, g. 12.31)

*** 

drogą ludzkiej myśli (ducha)       

                /nadążać za tym co istotne/ 

dana jest mi samoświadomość

wiem kim jestem i jak to się stało

jak to się dzieje że jesteśmy sobą

z pamięcią swoją tożsamością

swoją nieswoją w rodzinie i kulturze

rodzinnie genetycznie w kulturze

znalazłem się w punkcie w którym jestem

czyli drogą-prawdą-życiem

wiem jak doszedłem do punktu pewnego

i dalej poszedłem coraz bardziej świadomy

co jest co było tym punktem

rodzinne wychowanie w czasie PRL

Legionowo Annopol Kościół szkoła

wyjątkowa klasa licealna

z kjlasą pielgrzymka i Norwid

potem studia Tomasz Mann i ATK

antropologia przyrodnicza i Ingarden

aż wybuch tysiącleci przyniósł Wojtyłę

wraz z nim zmierzyłem się z wszechświatem

takim jaki był i jest fenomenologicznie

więc wyzwalający z terroru metafizyki

w tym widzę jest punkt przełomu

jak to się mówi zmiana paradygmatu

to był strzał i kulminacja kosmiczna

emanacja objawienie ideału wolności

ponad systemy polityczne i spoza nadziei

coś co nie miało prawa się wydarzyć

a objęło wkrótce cały glob

wciągnęło mnie calego bez granic

w tym zbiegły się wszystkie asymptoty

egzystencjalany strzał wybuch w Logosie

nie ograniczający się do religii 

on zrobił kawał roboty za mnie

on Wojtyła młody student i aktor

on konspirant wojenny u Sapiehy księcia

nawet wychowanek się okazało Kłósaka

więc i jakby z filozofii przyrody wzięty

i jego wściekle wytrwałych studiów

z kultury filozofii teologii mistyki

po doktoraty dwa i profesury

nie był czysto metafizyczny na szczęście

studiował Schelera i znał Ingardena

fenomenologia stała się jego przygodą

i fascynującym przedsięwzięciem

w jego czytaniu dziejów i nas w kulturze

dopasowało moim wyobrażeniom

o świecie człowieku Bogu i metodzie

poznawanie nie na samym teoretyzowaniu

pamiętne słowa spod Tarnowa

że trzeba się napatrzeć

żeby się spotkać (poczuć i rozumieć)

wkrótce dla jednych pózno innym okazało się 

że to była przygoda dużo wiecej niż polska

w uciśnionym komunizmem PRL narodzie

że był z głębi i wnętrza świata całego kultury

nie tylko erudycyjny filozof teologf w kulturze

ale i na kościelnej ścieżce wyróżniał otwartością

czyli soborowością myśli i praktyki (w dialogu)

co do dzisiaj niepojęte dla większosci

którzy uparcie są Polaczkami katoliczkowymi

którym myślenie w religii zwłaszcza jest obce

soborowość sytuuje względem współczesności

może nawet bardziej metodą niż dokumentami

dialog ze wszystkimi także akademicki

kapitalną rolę odegrał w tym Jan 23

w otwarciu na Ducha Najwiekszego świętości

czyli Logosu zamieszkującego wśród nas

w świecie z całą jego racjonalnością (kultury)

Roncalli nie był tak wszechstronny jak Wojtyła

miał to coś w sobie jakoby naturszczyk

czyli oczywiście z genów i kultury swego świata

i to on zwołał przenagle Sobór Wielki

Sobór Powszechny Watykański II

kto jest soborowy jest z definicji rozumny

antysoborowi pogrążają świat w ciemności

jakie to proste

a potrzebuje wielu dziesięcioleci by dojrzeć

w kościele polskim jeszcze się nie zdążyło

i ten obecny propisowski jest antykulturą

soborowy domyślnie fenomenologiczny

czego nie wszyscy się domyślają

i trwają zamknieci w metafizycznych schematach

tudzież oczywiście uprzedzeniach

no bo jakże

oni zawsze z tych którzy a myśmy się spodziewali

że Królestwo Niebieskie będzie na ziemi

za dni naszych i oczywiście z nami na urzędach

schematy i uprzedzenia vs miłość intelektualna

tak to mniej więcej wygląda zawsze

nie mają nawet znaczenia tytuły profesorskie

dlaczego tak jest nie odpowiem tutaj

niech się świat i bonae voluntatis namęczą

jak kto rozumie sobór synod-synodalnośc

wiąże się jak kto rozumie kulturę i człowieka-osobę

czym ten konkretny Sobor Watykański jest dla nas

nabiera wręcz mocy papierka z lakmusem

dla mnie jest rozumnością i jej miarą 

czyli działania pod wpływem Ducha Najwyższego

tak jak naturszczyk Roncalli Jan 23 zwany Dobrym

wziął i zwołał (wpierw z pewnością po-myślał)

Pacem In Terris miał w sobie znaczy w duszy

ponad spory filozofii i religii bo był dobry

moje czytanie dziejów w duchu czasu

doprowadziło jak po sznurku do Polski 2023

tej już po wyborach i znaku z Wrocławia Jagodne

pełnię swoją misję bardzo bardzo świadomie

choć  na marginesie mainstreamu Kościoła.PL

przyszłość człowieka zależy od kultury

są aspekty istotowe i konstytutywne

całej rzeczywistości

człowieka świata Kościoła Boga

niosę realizuję testamenty największe

  

dlaczego ja akurat tak a inni inaczej

nie wiem

trzeba prześledzić ich drogę-prawdę-życie

wiem jak to było u mnie

rodzinnie najpierw a potem w kulturze

przez Tomasza Manna Norwida Ingardena

przez uwolnienie spod metafizyki

po fenomenologię jak i jaka jest

bo wszystko jakoś jest rozwija się staje

  

ps

kto chce może dzisiaj dużo czytać o tym

są publikacje Wojtyły 

- U podstaw odnowy Studium o realizacji Vaticanum II (W duchu soborowej odnowy Kraków 1972) 

i na tekstach Wojtyły

- Odnowa Kościoła i świata. Refleksje soborowe  (Kazania i konferencje z lat 1962-1966) 

- Karol Wojtyła o Soborze Watykańskim II (publikacji naukowe artykuły i referaty z lat 1966-1977)

       (środa, 8 listopada 2023, g. 13.50)  

  

***  

laboratoria tożsamości

       /inne imię objawienia sensu (Logosu)/

przywiązuję do tego dużą wagę

mam znalazłem swoje

które dominuje zwłaszcza teraz

gdy najbardziej uświadomione

myślę także o innych

by żadnej przykrości nie robić

by jak najbardziej uniwersalnie

szukać tychże laboratoriów

każda każdy kto do niej dochodzi

ma swoją własną drogę-prawdę-życie

które tak lub inaczej owocują

samoświadomością tożsamości

wielu się narażam podnosząc ten temat

którzy są skrajnymi lub nie praktykami

złości ich samo marnowanie czasu na to

zamiast zająć się czymś codziennym

moje laboratorium rozpoznałem

jako dom rodzina w łańcuchu pokoleń

rozgałęziających się na rózne linie

matczyno ojcowsko babcino dziadkowe i pra

a przez ten cały czas rodzinno-ojczyźniany

kultura się działa w świecie i jest poznawana

jest z czego wybierać i nad czym pracować

w pocie swego czoła za Wieszczem Norwidem

rozumieć siebie

nie tylko genetycznie-kulturowo-płciowo

rozumieć najgłębsze aspiracje ja-podmiotu

cielesno-duchowo-intelektualnego bytu

z całą wrażliwością na zastrzeżenia

wierząć że ludzie mądrzejsi ulepszą

na tożsamości buduję wychowanie i oświatę

zaczynając od pieluch i dalszego abc

  

każda każdy może dać swoje rozumienie

i na własnym przykładzie opowiedzieć

powstanie jakby mapa drogowa w temacie

i chyba z pewnością znajdziemy konsensus

szukając budowania na tożsamości (w kulturze)

wszystko może stać się i staje kontemplacją

współistnieniem współświątynią współprawdą

nic w tej perspektywie nie może dać więcej

        (poniedziałek, 30 października 2023, g. 10.17)

***

gra o cała pulę

mam 70 lat (jeszcze)

nie mam już planów życiowych

ale gram o całą pulę sensu

po co się jeszcze rozdrabniać

co mi tam chwile zadowolenia

oczywiście gdy są nie przepędzę

ani remonty zakupy inwestycje

ani spa i inne atrakcje turystyczne

być gotowym na śmierć mnie rajcuje

oczywiście duchowo-intelektualnie

wraz z Norwidem i Heideggerem np.

i wszystkimi którzy myślą podobnie

cóż począć było sobie życie

wypełniło się dokonało na szczęście

Bogu niech będą dzięki z radością

taką i Staff śpiewał pieśń wieczorną

     (niedziela, 29 października 2023, g. 18.51)

***

doznanie z poznaniem

       /Norwid Heidegger kultura rozumność.../

nie rozdzielajmy

co zawsze jest złączone

i tak i to co być musi

niech będzie i pozostanie na zawsze

doznanie po ludzku jest pierwsze

tak funkcjonuje organizm (życie)

ale jest równocześnie poznaniem

molekularno biologicznym w istocie

"Śmiertelni mieszkają, o ile posłuszni są własnej istocie — temu mianowicie, że mogą podołać śmierci jako śmierci — i umierają dobrą śmiercią. Nie oznacza to w żadnym wypadku, że Śmiertelni mają postawić sobie za cel śmierć jako pustą nicość; nie chodzi tu też o to, by wyglądając ślepo nieuchronnego końca uczynili mrocznym samo zamieszkiwanie. Zamieszkiwanie jako czworakie zachowywanie czworokąta dokonuje się właśnie w ratowaniu Ziemi, w zgodzie na Niebo, w oczekiwaniu Istot Boskich, w posłuszeństwie istocie Śmiertelnych" /Heidegger/

doznanie z poznaniem rozkminiajmy

duchowo-cielesno-intelektualną istotą

tak jak doświadczamy życia w kulturze

jeśli zdrowi jesteśmy ze świadomością

czego co doznajemy na co dzień i od święta

rodzeni w kulturze i cywilizacji jakiejś

od naszej czasoprzestrzeni zależy

i wyposażenia zdolności własnej pracy

wielu rzeczy nie znamy zanim spróbujemy

o wielu wiemy od wychowawców i z podręczników

rozwijamy się wraz z nimi we wszechświatach

nie wszystko nagle zastyga w bezruchu

wierzymy we wszystko co JEST choć ale…

… nie bezpośrednio w zasięgu naszych zmysłów 

którymi doznajemy poznajemy weryfikując

rozumem sięgamy ciut i wiele dalej

matematyka też się nie ogranicza widzialnym

byle coś było i da się udowodnić

to znajdą każdą tego wersje przekształcając

dowodząc czasem wieloma wiekami

Norwid dowodził życia i śmierci matematyką

„… śmierć tyka osób, nie sytuacyj.

A jednak ona, gdziekolwiek dotknęła,

Tło, nie istotę, co na tle, rozdarłszy.

Prócz chwili, w której wzięła, nic nie wzięła;

Człek od niej starszy!”/Norwid/

        (niedziela, 29 października 2023, g. 12.17)

*** 

kochane dzieci        

              /odwieczne stany i pieśni/ 

przynosicie nam w darze swój świat

ten w którym sami kiedyś byliśmy

my rodzice dziadkowie babcie i pra

jesteśmy szczęśliwi z wami razy dwa

wystarczy sobie popatrzeć na nas

z jakiejś wysokości perspektyw życia

małe i duże młode i starsze lub stare

z wszystkim wypisanym na twarzach

czytamy siebie obejmując

to samo Życie w istocie

na różnych poziomach rozwoju

w całości jedności przeznaczeń

geny nas spajają i kultura

kulturę czyta się w pocie swego czoła

próbując rozumieć siebie i innych

tak zwanego drugiego człowieka

odmładzacie rozumienie wszystkiego

życia w ogóle i przede wszystkim

przywracając nam starszym z dzieciństwa

aniołów obraz podobieństwo nie same pojęcie

aniołowie przynoszą coś więcej

nie tylko samą młodość świeżość dzieciństwa

są jakby łącznikami z wyższymi stanami bycia

w pieśni ludowej tylko Bóg sam je zna 

     (sobota, 28 października 2023, g. 15.38)

***

edukacja (na) tożsamości

      /Bauen, Wohnen, Denken/

to jest i powinno być celem

wszystkiego na tej edukacji szukać

budować myśleć mieszkać

jak powiedziałby Heidegger

dlaczego jest przed tym opór

taki silny i bezwzględny opór

o to jest pytanie Hamlecie

ale niech odtąd stanie się drugie

gdy uczy kto nie zna sam siebie

ignotum per ignotum tworzy

świat iluzji para-intelektualnych

nie drogi-prawdy-życia w Logosie

tożsamość indywidualno-rodzinna

tożsamość kulturowa osób i ojczyzn

we wspólnocie ludów i narodów

po Zenit Wszechdoskonałości

      (piątek, 27 października 2023, g. 12.23)

***

muszę o tożsamości

nowy dzień

podobny do poprzednich

stary temat mi daje do pracy

w notatkach zawiesił się dawno

mocy życia zabrakło by pisać

by mierzyć się ze starym wyzwaniem

  

skoro ciągle żyję

i mam siłę żeby stukać w klawiaturę

tę biologiczną i inną

muszę

bo nic większego dzisiaj nie mam

większej perspektywy rozumienia osoby

to kim jestem ja człowiek-osoba

bo stałem się drogą-prawdą-życiem

poznaje się najbardziej w tożsamości

w tożsamości i tożsamością

nabywanej rozwijanej uświadamianej

z i we wszystkim co mnie-ja stanowi

podmiot przeżyć świadomych

podmiot poznania rozumienia czucia

jak się wszystko we mnie dla mnie dzieje

melanż genów nie wszystko wyjaśni

jest kultura i cywilizacji ciało-materia

na ile znam zgłębiam korzystam i w ogóle

w rodzinie doszedłem wstecz lat 200

w Strachówce Norwidach Sobieskich 300

Kościół Jezusa ma ich ponad 2 tysiące

  

wiem już jak oni się dziali

w ważnych dla mnie obszarach aspektach

więc co na mnie działa i oddziaływało stale

  

kto chce poznać siebie miejsce i kraj pochodzenia

powinien tam zajrzeć zawsze zaproszony

mnie też inaczej znać się nikomu nie uda

tak rozmawiam (chcę) z żoną dziećmi wnukami

z wszystkimi których może to zainteresować

jeśli kiedyś zachcą w ogóle to przeczytać amen

        (środa, 25 października 2023, g. 11.04)

***

myśl porywająca

myśl jeszcze mnie tylko 

porywa

życiodajnie

z kimś rozmawiam prawie dzień w dzień

bo w nocy coraz rzadziej

sny stały się przeciętne lub głupie

myśl przekracza granice

między osłupieniem a ożywieniem

i jeśli przyjdzie otwiera objawia syci

ciągłością w jedności

drogi-prawdy-życia Józefa K

rzeczywistość staje się (z)animowana

nie mówcie że to tylko materia nieożywiona

pies za oknem szczeka

liście lecą z drzew

dąb rośnie jak rósł

myśl jest szatą czucia istnienia

tego co sensem Logosem i tym czymś

o czym stary Miłosz pisał TO

o czym Madej mówi pisze po swojemu

co dane jest i mnie

a stary papież Wojtyła powiedział profesorom

i życiowej swojej przyjaciółce wśród nich

że są aspektami istotowymi i konstytutywnymi

jest TO

sens Logos itd.

w pięknie prawdzie dobru ubrany

w zwyczajnym życiu domu Annopolu też

       (poniedziałek, 23 października 2023, g. 10.51)

***

życie w nas

       /miłością intelektualną niektórzy poznają/nazywają/

osobiście doświadczam we mnie

analogicznie sądzę jest dla w i u innych

żyję i mam tego świadomość

poznaję w sobie po sobie i w ogóle

dzięki nauce kulturze psychologii

tego co zwą światem wewnętrznym i zewnętrznym

nie chodzi mi o to co bada biologia

ani tylko o psychologię

ale o to co kołacze we mnie

domyślam się że i wszystkich innych 

to coś

co łapiemy nie tylko zmysłami

ale całym sobą z podmiotem osoby

w strumieniu przeżyć uświadamianych

coś co angażuje nas także emocjami

jak w transmisjach sportowych

tacy jesteśmy w pełni

nie resortowo-materialni

to coś

na co czekam co dnia (a i w nocy)

na ten ład najwyższy

Logos nad którego większego nie poznałem

gdy przychodzi we dnie ożywam

gdy w nocy mam sny spokojne

ożywam gdy przychodzi i zapisuję

sam sobie niestety dać nie mogę

choć medytacja zawsze pomoże

z medytacji do niego jest bliżej

ale i medytacja może być tylko przygotowaniem

to co przychodzi na co czekam

nie jest tym tylko co widzę

ani tym co czytam słucham

czego doznaję bardziej i mniej przyjemnie

ale jest sensem tego wszystkiego

co już poznałem wiarą rozumem kulturą

o czym daj Bóg codziennie piszę

to nazywam życiem w nas najgłębszym

najszerszym najwyższym najdłuższym

pięknem dobrem i prawdą w istocie

myślę że takie życie kochamy w dzieciach

domyślnie takie jest ich życiem wewnętrznym

pod naszą troskliwą opieką

rodzi się objawia rozwija

      (sobota, 21 października 2023, g. 10.21)

***

wnuki miarą sensu

     /filozofia Drugiego Spotkania Dramatu i Wnuków/

cóż mi się z nimi stać może

pytam filuternie

chcę spróbuje opisać

oczywiście nie o kłopoty idzie

ni zdrowie ni inne kataklizmy

ale aż o sam sens wszystkiego

sens jest w naszym wszechświecie

jest sens jest sens pisał papież

w kaplicy Sykstyńskiej

o serns nie trzeba pytać zakochanych

gdy idą do ołtarza i gdy rodzą dzieci

z których później rodzą się nasze wnuki

z nimi nie kończy się rozmowa

dialog w kulturze osób (i Ducha)

o sensie miłości istnieniu i człowieku

       (piątek, 20 października 2023, g. 15.35)

***

to samo

        /w dziękczynieniu za miłość i istnienie/

te same ruchy wykonam

jeszcze dziś może jutro się zdarzy

i koniec

koniec drogi i prawdy i życia

w których udział miałem

jak to dobrze na szczęście

jak to dobrze że było co było

narodziny dzieciństwo w tej rodzinie

szkoły i klasy które miałem

potem że ta żona te dzieci

Solidarność po Wojtyły wyborze

i Rzeczpospolita Norwidowska

dzieciństwo żona dzieci i Annopol

ułożyły się sanktuaryjnie

jeszcze parę słów podobnych zapiszę

       (piątek, 20 października 2023, g. 10.57)

***

rozważania egzystencjalne AD 2023

       /kończę gdy spiszę wracam do siedzenia/

czym to jest

o życiu (i śmierci) 70-latka

mogę tak prawie w nieskończoność

wiadomo do czasu

rozważania egzystencjalne

nie metafizyczne

które zawarte są w filozofii

egzystencjalne w moim jeszcze życiu

jesienna natura wokół mnie

i prawie absolutna pustka społeczna

o czym też daję świadectwo

są już tylko żona dzieci wnuki

egzystencjalnie trzyma się kupy

zawsze potwierdzam dziękczynieniem

dobrze że wykonało się wypełniło

to co było i pozostanie bo jest

drogą-prawdą-życia konkretem jest

zaistniało w królestwie istnienia

wszechświatów wszelkich jakie są

tak w nich na zawsze pozostanie sobą

z rana trudnego napełnia się kawą

dopóki organizm biologią przyjmuje

modlitwą może się stać w każdej chwili

mantrą która przyszła rodziła się życiem

w materii nie chcę (i mi się) już działać

nic a nic

byle jako tako dotrwać do śmierci

mogę zasiedzieć się jak w namiocie Asioki

nie chce mi się już jeździć do lekarzy

nudzi mnie  męczy branie leków i zapominam

jasne gdy zdrowie dociśnie to się zmienia

i chętnie korzystam z ich pomocy

wiem co napisałem ponad 40 lat temu

nie odwracasz koła

co było - jest dobre

co jest - jest ciężkie żałobą

wspomnienia jak oszczepy własną wyrzucone dłonią

jakby czas obiegły i wracają w ciebie

nie odwracaj się tyłem

one dokończą - co wtedy zacząłeś

czas wtedy był około wielkiego przełomu

wybór Papieża Polaka Taize pierwsza miłość katastrofa LOT-u

patrzę dzisiaj przez szyby Annopola

dziekując za to co jest bo moim naszym życiem stało się i było

wszystko co nas tutaj doprowadziło i zakorzeniło

w większej historii i kulturze niż każdy mógł wymyślić

annopolskie sanktuarium i Rzeczpospolita Norwidowska

w Polsce branej tęczą zachwytu po Zenit Wszechdoskonałości

gdziekolwiek bym zaczął i którędy by myśl poszła

zawsze tutaj dojdę i skończę

tylko demencja mogłaby coś zmienić

choroby inne nie imają się ducha prawdy prawdy ducha

(czw. 19 paźd. 2023, g. 10.42) TU- Rok Norwidowski_widziane ze Strachówki

ŚP Antoni Czajkowski - świadectwo o zmarłym, które potrzebne jest żywym

U Matki Bożej Annopolskiej, z Andrzejem Madejem

Doświadczyłeś nas, Twoja śmierć doświadczyła nas. Trochę jeszcze jesteśmy tutaj, ale trochę już z Tobą, przy Tobie – tam.

- byłeś dla mnie, dla naszej rodziny, szkoły, parafii i gminy kimś wyjątkowym. Odegrałeś rolę niezłomnego przyjaciela, wiernego towarzysza drogi – byłeś dla nas jakby Arką Noego w czasie zamętu i „potopu” w życiu lokalnym. Wszystko dobro, które się wtedy działo w gminie, działo się z Twoim udziałem. Twoja śmierć zmusza do najgłębszych refleksji o parafii i gminie, czyli o Kościele w świecie współczesnym. Na pewno mogę powiedzieć, że nie instytucje były dla nas – i dla Ciebie - najważniejsze, ale zdrowo-rozsądkowo pojmowane życie (może nawet pisane z wielkiej litery Życie). Mogliśmy przy Tobie kierować się naszymi poglądami, w tym, że fides quaerens intellectum.  Życie jest większe niż pobożnościowy narodowy klerykalizm. Twoje życie, nie teoria, były jego przeciwieństwem. Życie było Twoim naturalnym żywiołem. Nie teorie.

ŚP Antoni – zetknęło nas Życie, w parafii w Strachówce,  w określonym czasie – czasoprzestrzeni - polskich i kościelnych dziejów! Rozmawialiśmy, dyskutowaliśmy o naszej współczesności, jej duchu i przemianach o fundamentalnym znaczeniu. Tak, dla Polski, jak i dla Kościoła, a nawet dla zmian globalnych. Nie zdziwiłem się więc, że jako proboszcz z pełnym zrozumieniem przyjąłeś Wota Wdzięczności za czas Wolności, Solidarności, Godności i znalazłeś dla nich godne miejsce w kościele parafialnym. Jestem Ci za to dożywotnio wdzięczny. W imię prawdy, która poznana i przyjęta daje wolność! „POZNACIE PRAWDĘ, A PRAWDA WAS WYZWOLI” (J 8,32, cyt za: list biskupów). To, co się dokonało wtedy wśród nas, zrozumieją może dopiero następne pokolenia, Polki i Polacy, przez Norwida nazywani „późnymi wnukami”.

Nigdy bym nie dopuścił na myśl, że będę przemawiał nad Twoją trumną. Ty byłeś kipiącą energią czynu, ja wcześniej od Ciebie stałem się byłym wójtem i emerytowanym katechetą. Poznaliśmy się w 1993 roku, kiedy zostałeś przysłany na probostwo w naszej wsi, parafii i gminie. Witałem Ciebie od ołtarza, jako gospodarz samorządnej gminy, w początkach odnowionej samorządności, w niepodległej znów Ojczyźnie, w horyzoncie nieskończoności dzięki trwającemu pontyfikatowi Karola Wojtyły. Od 1992 roku byliśmy już także nową diecezją Kościoła Powszechnego, wydzieloną z wielkiej metropolii, abyśmy odkrywali większą łączność i bliskość z biskupem. 

Od 2000 roku doszło odkrywanie perspektywy wieczności w życiu i twórczości zapomnianego u nas za czasów PRL Cypriana Norwida, IV Narodowego Wieszcza. U Ciebie odbyły się I Rekolekcje Norwidowskie, prowadzone przez siostrę norwidologa. Wszystko, co ważnego działo się w naszym życiu gminnym i narodowym, działo  się z Twoim udziałem. Stałeś się członkiem założycielem Stowarzyszenia Rzeczpospolita Norwidowska, a nawet użyczyłeś nam swojego adresu na plebanii, jako adresu do korespondencji, wykazanego w dokumentach rejestracji sądowej (Krajowy Rejestr Stowarzyszeń).

Wielkie chwile, wartości, w trakcie Twojego proboszczowania, na zawsze utrwaliły się w pamięci i tożsamości wspólnoty samorządowo-parafialnej Strachówki. Potrafiłeś góry przenosić, czyli także przekraczać naszą wyobraźnię np. pomysłem stworzenia Europejskiego Centrum Młodzieży przy parafii. Nie wszystkie projekty dało się zrealizować, niektóre czekają na lepszą przyszłość. Twoja pamięć będzie żyła także przy ich okazji.

Wiele było tych wydarzeń z Twoim udziałem, ba, z Twojej inicjatywy, które wpisały się na stałe w historię Strachówki.

  

- na pierwszym miejscu myślę tu o parafialnej katechezie liturgicznej. Przez wiele lat realizowaliśmy ją jako tzw. msze szkolne niedzielne. Czytania liturgiczne były kręgosłupem katechetycznej wspólnoty w szkole. Większość uczniów przeszła w ten sposób szkołę publicznych wystąpień (lektur) od ołtarza, przy ołtarzu i w procesji z darami przez cały kościół. W modlitwie powszechnej żyły sprawy szkoły, klas, uczniów, rodzin i całej gminnej wspólnoty. Ale nie tylko msze niedzielne, bo życie dawało więcej okazji: (czuwania modlitewne, w tym noc czuwania przed misjami, nabożeństwa Słowa i para liturgiczne inspirowane datami i publikacjami św JPII, wyjazdy integracyjne przed I Komunią, Białe Apele w szkole po I Komunii itp.).

 

  Miałeś taką cechę osobowości, że przy Tobie wszyscy czuli się dobrze, ważni, zrelaksowani… Czuliśmy się z Tobą w kościele jak w swoim domu, przy Tobie obcy nam i naszym dzieciom, uczniom, w tym pełniącym funkcję ministrantów, był stres, byłeś najłagodniejszym celebransem… nawet jak coś poplątaliśmy, czy uszkodziliśmy. Wszelki faux pas jakby Ciebie nie dotykały, były nieważne – były już nieważne zanim się wydarzyły – taką oazą dla nas byłeś.

  

- na drugim miejscy wymienię Gminne Spotkania Oświatowe, które były naszą odpowiedzią, na powrót religii do szkół i na stałą obecność księży w ramach ciała pedagogicznego (Rad Pedagogicznych). W naszych spotkaniach uczestniczyli wszyscy zaangażowani jakoś w procesy edukacyjne w organizmie gminnej wspólnoty: nauczyciele, księża, samorządowcy. Chętnie dołączali do nas księża z sąsiednich parafii i zapraszani goście i eksperci. Wokół oświaty i wychowania tworzył się i klimat i struktury współpracy. Tak rozumieliśmy realizację zapisu ustawowego, że gmina jest wspólnotą samorządową mieszkańców (a dla niej działają wszystkie instytucje, w tym szkoła, parafie, urzędy itd.). Księża też są członkami samorządowych wspólnot mieszkańców, co nie jest dla wielu zbyt oczywiste.

 

  BYŁEŚ JAKBY STWORZONY DO TEGO DZIAŁANIA, TO BYŁ TWÓJ WRODZONY DAR. TWOIM SPOSOBEM EWANGELIZACJI ŚWIATA NIE BYŁO SŁOWO, ALE OBECNOŚĆ. BYŁEŚ OBECNY W NASZYM ŻYCIU OSOBISTYM, RODZINNYM GMINNO-WSPÓLNOTOWYM, TOWARZYSKIM, LITURGICZNYM TEŻ OCZYWISTA (nb. msze polowe u Matki Bożej Annopolskiej).

  

Tym naszym strachowskim rozumieniem odzyskanej polskiej samorządności interesował się pierwszy biskup warszawsko-praski Kazimierz Romaniuk. Wyrazem zainteresowania i chyba poparcia był jego udział w spotkaniu samorządowym w sali konferencyjnej Urzędu Gminy Strachówka, na koniec I kadencji, w kwietniu 1994. To spotkanie – którego tematem przewodnim było rozumienie pojęcia i rzeczywistości wspólnoty - ze względu na temat, skład uczestników i przebieg, zasłużyło na większą pamięć: gminną i diecezjalną. 

  W Przeglądzie Katolickim jest z niego notatka, sygnowana inicjałami KR, co mamy prawo odczytywać jako Kazimierz Romaniuk. Możemy spojrzeć na to spotkanie, jako antycypujące późniejsze encykliki św. Jana Pawła II, a zwłaszcza jakby ilustrację (próba odczytania i realizacji) fides et ratio i wiekopomnej zasadzie, że przyszłość człowieka zależy od kultury (JPII, UNESCO 1980). Nasze intuicje pokrywały się z rozumieniem praw człowieka, o których mówił Papież-Polak w ONZ w 1995. Bez Ciebie Antoni, księże proboszczu, to wszystko by się nam w Strachówce nie przydarzyło.

  

Gminne Spotkania Oświatowe, codzienna współpraca szkoły, parafii, urzędu gminy tworzyły sobą też wręcz wzorcowe/pomnikowe wydarzenia. Zaczynały się na terenie szkoły, a kończyły na plebanii. Czego nie mogła zapewnić szkoła, Ty dopełniałeś gościnnością i odświętnym klimatem na swojej plebanii. Byłeś wtedy sługą wspólnoty-wspólnot, podawałeś półmiski z potrawami, dolewałeś kompotu do szklanek, serwowałeś desery, lody itd. Robiło to wielkie wrażenia na gościach z Europy (projekt Socrates-Comenius i z USA, projektowej współpracy z Polsko-Amerykańską Fundacją Wolności). Goście nie tylko byli zachwyceni, ale zabierali ze sobą taki obraz samorządnej Polski i Kościoła w Polsce. Ewangelizacja nie jedno ma imię.

  

Ewangelizacją są z pewnością misje parafialne. A i te były związane - wynikały z naszej gminnej współpracy i wzajemnych odwiedzin. Tak poznałeś ojca Andrzeja Madeja, Apostoła Turkmenistanu i zaprosiłeś do poprowadzenia misji. I cóż, że skoro sam Andrzej Madej ostatecznie nie mógł, ale podpowiedział swojego współbrata-przyjaciela, ojca Stanisława Grzybka OMI, który tę misję wypełnił. Tak działa Duch Święty, czemu daję świadectwo w dniu Twojego pogrzebu. Tak odczytuję też skuteczne zaproszenie bp Romaniuka do nawiedzenia naszego rodzinnego sanktuarium MBA (Matki Bożej Annopolskiej) w 1995 roku. 

Jadąc z zaproszeniem (bp Ordynariusz miał wtedy w planach poświęcenie nowego budynku szkoły w Rozalinie, nie tylko, że w naszym sąsiedztwie, ok. 1 km od s.MBA, ale i historycznych związków personalnych i mistycznych, tak że modlitwy z udziałem ks Marka z Taize) zabrałem zdjęcia mszy św. polowych u stóp MBA, wśród celebransów był i ks Antoni i o Andrzej Madej, wtedy prawie biskup… co dostrzegł bp KR. To wszystko musi być znane kościołowi lokalnemu diecezji warszawsko-praskiej.

  

- po trzecie, kolonie Caritas. To był Twój pomysł, aby zorganizować je – we współpracy ze szkołą - dla grupy ministrantów. Potem stały się przez lata ważnym, regularnym punktem wypoczynku dla dzieci z terenu parafii, gminy i innych ośrodków, według potrzeb dyrektora (zarządu) diecezjalnego Caritas. Miałeś dar i niezwykłą energię w pozyskiwaniu sponsorów i pomocników dla tej akcji.

  

- po czwarte: zabierałeś nas do wielkich polskich sanktuariów, od Jasnej Góry, po Kalwarię Zebrzydowską, Oświęcim, Świętą Lipkę, Kodeń, Licheń itd. Niektórym dane było pielgrzymować z Tobą do Ziemi Świętej.

  

- po piąte, nieodłącznym Twoim atrybutem była gościnność i organizowanie na plebanii spotkań, przy zastawionym stole. Okazją były imieniny, urodziny, święta państwowe i podobne. Szczególny przebieg miały spotkania w okolicy 11 Listopada, bo ich nierozłączną częścią było wspólne śpiewanie patriotycznego repertuaru, zresztą przy znakomitym akompaniamencie mistrza organów i innych instrumentów, ks. Wróbla, proboszcza-muzyka z Łochowa-Budzisk. Przy tej okazji wspomnę również  cykliczne spotkania ponadpokoleniowe z doktorostwem Skórzyńskimi, z opowieściami gospodarzy o Powstaniu Warszawskim.

  

Nie przypuściłbym nigdy, że w taki sposób ożyją wspomnienia, a raczej pamięć i tożsamość – przy twojej trumnie – i staną się cząstką refleksji o Twoim kapłańskim życiu i służbie, i to w wymiarze diecezjalnym Kościoła Powszechnego i polskich przemian ustrojowych. Na świadectwo Prawdzie, już nie dla czyjejś chwały. Tak było. Taki był nasz Kościół. Taka gmina samorządowa i Ojczyzna tamtych lat.  Zostaniesz także w historii Annopola, w Sanktuarium Matki Bożej Annopolskiej i naszej rodziny. Wraz z Tobą widzimy dzisiaj w refleksji pogrzebowej całą naszą rzeczywistość, jak w soczewce. Jak z Norwidowego wiersza, napisanego przed 170 laty dla sąsiadki, mieszkanki z okolic Strachówki, z Łochowa:

  

A pani cóż ja powiem?... Oto, że w tem życiu

Nic straconego niema na jawie, ni w skryciu,

I wszystko jest zmieniane tylko na toż samo,

Wyższe lub niższe, bliższe albo oddalone,

A co zginęło, myślisz, zakryte jest bramą

Lub cieniem jej i z czasem będzie wyświecone.

I żadna łza, i żadna myśl, i chwila, i rok

Nie przeszły, nie przepadły, ale idą wiecznie,

Ulotną myśl z czasami zamieniając w wyrok,

A wyrok w treść, istniącą bardzo niestatecznie.

I nie ma grobów — oprócz w sercu lub w sumieniu,

I nie ma krzyżów — oprócz na zimnym kamieniu,

Albowiem krzyż jest życie. Już wiek dziewiętnasty:

Nowina, którą przecie z najweselszym żalem

Maryje i Salome, trzy święte niewiasty,

Przyniosły były jeszcze — tam, do Jeruzalem!

  ...

  

Jak mam nie śpiewać hymnu dziękczynienia, za Ciebie, Twoją posługę duszpasterską i życie, i za nierozerwalnie związany z tamtym czasem klimat – który współtworzyłeś, w Polsce i Kościele. Niektóre zdarzenia miały większe, inne mniejsze, lub symboliczne znaczenie, jak np. katedralna uroczystość wprowadzenia w życie diecezji/parafii Katechizmu Kościoła Katolickiego – chcę zachować je wszystkie w sercu swoim.

Antoni, chcę Ci powiedzieć z głębi serca, że 16 lat Twojego proboszczowania napisało rozdział Kościoła lokalnego, który może kiedyś dopiero wyda dojrzałe owoce.