Prawda o prawdzie (życiu, i drodze)

Jest prawda. Prawda żyje. Jest poznawalna. Daje się nam, kiedy jej szukamy i chcemy przyjąć. Daje się nam na konkretnej drodze życia, które jej potrzebuje i chcę się nią kierować. Trzeba z nią współpracować. Nie znam lepszego wyrażenia na to (wzajemne) związanie, którego owocem jest dar największy, jak DROGA-PRAWDA-ŻYCIE. Darem największym jest wolność, wyzwolenie, zbawienie od zła, w tym od strachu przed śmiercią itd. Jest to ewangeliczne wyrażenie, Dobra Nowina. Stamtąd znam wyrażenie, życie pozwoliło poznać jego moc osobiście.

Powiązanie prawdy i życia nie jest wielką tajemnicą, gdy się wmyślimy. Tylko żywy człowiek może poznawać prawdę. Najbardziej odkrywczym elementem jest związanie prawdy i życia drogą konkretnej osoby (konkretnych osób). Dopiero wtedy podnosi się kurtyna, odkrywa moc poznawcza, światło zostaje skierowane na istotę rzeczy. Potrzebne są moje decyzje, moje wybory, poszukiwania, rozumienia, udział - zgoda, żeby być prowadzonym. Bo.

Nie mam wpływu na czas, w którym żyję. Na miejsce – na początku też żadnego, potem ograniczony. Czas i miejsce są darem, z który przychodzimy na świat. Dzieje natury, osób i kultury je określiły, nam podarowały. Niczym geny. Gen miejsca i czasu, kultury? Będzie we mnie pracował prze resztę życia. Czy będę z nim współpracował, zależy głównie ode mnie.

Urodziłem się w 1953 roku, kiedy w białostockiem strzelali jeszcze żołnierze wyklęci. Dotarło to do mnie plastycznie na filmie o Popiełuszce. Pomimo znajomości własnej daty urodzin i kuzyna księdza bohatera, też księdza z tamtych okolic. Coś musi pomóc otworzyć nam oczy i zobaczyć. Nawet własne życie. Głębia przyzywa głębię. Echo echu podaje wieść. Ich głos się rozchodzi na całą ziemię i aż po krańce świata ich mowy. Nie jest to mowa, której by każdy z nas nie mógł zrozumieć.

W takiej rodzinie przyszedłem na świat. W takim czasie i miejscu. Takie dano mi wychowanie, podstawy kultury. Wiara i rozum są w nie wpisane z pokolenia na pokolenia. Więcej, resztę musi każdy z nas zrobić sam. Nauką, studiowaniem, myśleniem, decyzjami, wyborami. Na resztę dni swoich i swoich najbliższych. W świecie zawsze nam współczesnym. Z faktami, dziejami, kulturą.

Prawda się przede mną rozwija i mnie prowadzi. Gdybym jej nie przyjął, zamknął oczy, odrzucił fakty i sposób, w jaki się mi komunikują, odsłaniają, dają poznać, począwszy od danych zmysłowych... nie umiał kojarzyć, łączyć ich wielopiętrowych powiązań, struktur, konstrukcji to byłaby moja wina. Moja wielka wina zaniedbania rozwoju intelektualnego. Skutkująca jakimś rodzajem ciemności we mnie, a przeze mnie w moim świecie rozchodzących się kręgów działań, oddziaływań i odpowiedzialności.

Droga-prawda-życie prowadzą przez czas i przestrzeń, przestrzenie. Kiedyś kryła się pod pojęciem przestrzeni głównie geometria i geografia w Kosmosie. Dzisiaj równolegle dzieją się przestrzenie publiczne, kulturowe. W czasie i przestrzeniach naszego życia dzieją się dzieje. One wpływają w sposób oczywisty na nas. Nie jesteśmy bytem abstrakcji.

Jest pewna gra towarzyska, ale i metoda nauk o człowieku i społecznych (socjologia, ale i psychologia, psychiatria, antropologia, pedagogika...), której niezbędnym elementem badań są pytania retrospektywne typu: gdzie byłeś i co robiłeś wtedy, gdy wybrano Karola Wojtyłę na papieża, gdzie byłeś i co robiłeś w momencie wydarzania się papieskiego kazania dziejów na placu Zwycięstwa w Warszawie 1979, w Sierpniu 1980, gdzie byłeś i co robiłeś w Sierpniu 1980 (na koniec miesiąca), gdzie byłeś i co robiłeś 3 Maja 1981 w Strachówce, i 13 maja tego samego miesiąca, a gdzie byłeś i co robiłeś 13 grudnia tego samego roku, gdzie byłeś i co robiłeś, co pamiętasz z wyborów 4 czerwca 1989, i następujących po nich wyborów ustrojowych samorządowych w 1990, i następujących po nich wyborach samorządowych 1994...

W każdym życiu osobowym jest zestaw takich pytań. Dla każdego narodu. Środowiska. W grupach społecznych, zawodowych, wyznaniowych... W mojej szkole może dojść pytanie o stosunek do nazwy szkoły, hymnu, sztandaru, roty, wybitnych/wyjątkowych wydarzeń tworzących/kreujących życie wspólnoty szkolnej na pokolenia. Wspólnoty wartości i konsensusu w najważniejszych sprawach! Czy znasz słowa jej hymnu? Czy możesz je śpiewać w pełnej wolności i radości serca, wiary i rozumu? - tak jak hymnu narodowego. Czy potrafisz we wspólnocie wartości, w konsensusie uczuć i celów „brać jej dzieje tęczą zachwytu od zarania dziejów”?

Są pytania weryfikujące naszą przynależność do wspólnoty, wspólnot. Weryfikujące i pokazujące nasz potencjał budowania dobra wspólnego.

Prawda o prawdzie jest prawdą o nas. Prawdą o człowieku. Prawdą o człowieku w nas.

Taka prawda, tak prawda, ta prawda, rozwijała się przede mną i mnie prowadziła. W rodzinie i Rodzinie Rodzin, później przez literaturę, studia na politechnice i na Akademii Teologii Katolickiej (filozofii), podróżowanie po Europie, z wielkim długim przystankiem w Taize, na lekturę Dobrej Nowiny, przemyślenia, przemodlenia, przedyskutowania z długą tygodniową ciszą na medytację, przedyskutowania z braćmi i przyjaciółmi globalnego wszystkiego o życiu, prawdzie, drodze. Wracałem dojrzały. A potem znów tam wróciłem, by dojrzały nawet emocje i język. W Polsce wybuchła SOLIDARNOŚĆ. Wróciłem. Czy to była kluczowa decyzja? Czy dopiero ta, by zakładać w pojedynkę Solidarność na wsi, w mojej gminie przodków moich? Chyba ta była bardziej fundamentalna, wskazuje na to data 3 MAJA 1981.

Ale zaraz potem był stan wojenny, czy więc nie za krótki był czas naszego działania, by stał się fundamentem na resztę życia! Może więc dopiero ta kolejna decyzja, w wyjątkowych okolicznościach wojennych podjęta (czy podjęta? czy wręcz narzucona czasem i przestrzeniami?), by podjąć wezwania płynące z Kościoła, by uczyć młode pokolenie Polaków religii i być ich przyjacielem! Wołanie przyszło przez proboszcza Józefa Schabowskiego, który ma dzisiaj ulicę w mieście Legionowie. I niekwestionowaną pozycję w historii. I obecny jest ciągle i jakoś we władzach lokalnych. W ciągłości czego? Wartości, pamięci, tożsamości. Które trwają, przetrwały różne kadencje i partyjne afiliacje. Tak było. Tak jest.

Taką decyzją zawsze jest małżeństwo. W moim/naszym przypadku z Grażyną. Grażyny z Józefem. Przyszło i dojrzało w parafii, przez wspólną pracę i działanie z młodym pokoleniem Polaków, na drodze prawdy i życia. Bez stanu wojennego nie byłbym katechetą, nie spotkał Grażyny i tak dalej, dalej. Takie (jakie?) wydarzenia, fakty, są płodne, idą za nami, przechodzą w kolejne pokolenia. Prawda jest żywa. Nasz Bóg jest żywy. Nie jest prawem, tradycją i instytucją, których sława, znaczenie i potęga przemija. Jest O-S-O-B-Ą. Osoba jest czymś dużo większym. A człowiek jest drogą instytucji nawet tak czcigodnej jak 2-tysiącletni Kościół. Bo prawdziwy Kościół jest gdzie indziej, nie w samych rusztowaniach. Kościół to osoby w Osobie, w trójcy osób. Nie rozplączesz, nie podzielisz. Adoruj. Na dwóch skrzydłach – kontempluj.

Zgadzam się z myśleniem (treścią, sposobem, metodą) Autora tych słów: - „Kiedy więc pełni podziwu kontemplujemy wielkość i piękno wszechświata... aż po Ducha Świętego, w Jedności Trzech. Jest prawda, prawda jest poznawalna, jest postawa miłości intelektualnej zdolna sięgnąć aspektów istotowych i konstytutywnych rzeczywistości świata, człowieka i Boga (jeśli ktoś w Niego uwierzy). Dobra fenomenologia jest potrzebna metafizyce (otwarciu się na metafizykę), by znaleźć sens niepodważalny. Teraz i na wieki. Amen. 

niewiara zbyt wielu

odejdę stąd
jako bojownik
za wolność
poszukiwania
i głoszenia prawdy

człowiek to ten
kto zna siebie
czyli umie wytłumaczyć
swoje myśli
pokazać swoje myślenie?
mało kto w to wierzy

człowiek ten
wie dokąd świat zmierza
poznaje go i Boga
wie czym się kierować
stateczność jego tarcz
i puklerz mocny
na żaden strach ani zagubienie
nie dozwoli będzie go prowadził
nie podda się
połajankom
i propagandzie
powiedział święty papież
do fenomenologów
a ja widziałem słyszałem
i jestem posłuszny
prawdzie która się daje
nie im i ich zamysłom
serc zbyt wielu 2014

ps.

niewiara w rozum

w myślącą istotę

w wiarę i rozum połączone

piórami i mechanizmem skrzydeł

(niedziela, 9 listopada 2014, g. 21.o5)

Prawda o prawdzie i o każdym z nas jest trój-istotna? Trój-dzielna? Jednością trzech dziedzin nierozłącznych: drogi-prawdy-życia. Tak się weryfikują, potwierdzają, rozświetlają, objawiają, żyją. Inne deklaracje, są tylko deklaracjami.

I tu wchodzimy na pole obecnej chwili, Polska, gmina, parafia, Kościół 2014 – w Strachówce i Annopolu. Nasze życie, droga-prawda-życie weryfikuje drogi, wybory, decyzje innych osób. Nie może być sprzeczności w prawdzie. Prawda szlifuje się i sprawdza w dialogu otwartym na drugą osobę i na wieczność całą. Brak dialogu to brak objawienia prawy. Tych, którzy odrzucają dialog. Bo, ci, którzy się dzielą swoim myśleniem – gotowi na dialog zawsze i wszędzie - są już w prawdzie.

Dowody z życia i z Internetu. Prawda daje się odblaskami, okruchami... veritatis splendor. Jeśli je zbieramy, notujemy – mamy. Wcześniej lub później. Człowiek to ten, kto zna siebie. Kto pozbierał, doświetlił fragmentów fragmenciki życiowe, żywe. Kto przyjmuje prawdę, tak, jak się mu daje, pokazuje ją wszem i wobec i daje się jej prowadzić. Jemu. Osobie osób wspólnoty świętej. Obyście byli jedno. W sobie, z innymi i w Nich.

Oto plik ostatnich zapisków na Facebooku, jadąc wstecz, tak jak pokazuje to funkcja „Twoje aktywności”:

1) W telewizji pada pytanie do obecnego rzecznika "podobno w swojej partii ma pan przydomek Breivik"... Mnie za pomylenie !!! - tak, patrząc w jakiejś przypadkowej chwili w wyciszony ekran TV byłem przekonany, że to Breivik! - tłumaczą, że mój mózg dokonał jakiegoś strasznego czynu! Ocenzurujcie pracę mózgu!!! Tośmy doszli sedna! Znów z pomocą mediów! - tak się złożyło, stało, to FAKT! fakty nie są intencjonalne! są zdarzeniami OBIEKTYWNYMI! O czym więc my dyskutujemy? O tym, co się komy wydaje, czy o tym, co jest, czy wydaje się że wydaje... To bardzo poważna kwestia. Polsko 2014! czy potrafisz być obiektywna!? Czy, jak mój stały oponent „ktp1”, brat-katolik, ale bardziej katolicki według siebie samego - „Co jakiś czas przestaje być myślącym człowiekiem. Używa kalek, propagandy, pomówień, ucieka w... bezmyślność? „NIE MA WIARY BEZ MYŚLENIA!” - czyżbym na próżno cytował na każdej lekcji religii św. Augustyna, przez 33 lata!

2) Mój wpis był taki - „Ojej, Mastalerka pomyliłem z Breivikiem, dziwiłem się dlaczego przemawia na wolności. Zaznaczam, że w tv był tylko obraz, nie wiem co mówił, głosu nie słyszałem.”

Dostałem kontrę od kilku osób. Nie da się uniknąć takich sytuacji dzieląc się sobą, swoim myśłeniem nieocenzurowanym. Ale to jest/daje nam właśnie miejsce i czas i okazję na zwycięstwo w nas wiary i rozumu, nieprawda!:

A - Wyjątkowo debilne zestawienie i wyjaśnienie równie debilne. Wstydzę się za Pana - Panie Józefie, nie mówiąc o tym, że jest mi szczerze przykro.

ja - Cóż, fakt. Bez intencji

A - Oraz bez śladów myślenia. Przykre to, jak już pozwoliłem sobie napisać. Na Pan miejscu bym to usunął, ale to jedynie moja nieśmiała sugestia.

ja - Jednak zostawię. Czy nuty Pan cenzuruje?

A - Po tym co Pan zechciał napisać musimy się pożegnać. To, że się Pan zachował jak idiota edytując zdjęcia, to wyłącznie Pana sprawa, ale sugestia, iż bawię się w cenzurę jest dla mnie - barda Podziemnej Solidarności wręcz obelżywa. Żegnam zatem. (lajk od księdza)

ja - Znów nadmiar emocji, nad myśleniem. Musze wytrzymać to ciśnienie. Ja przedstawiam stan faktyczny, bez intencji, bez przypisywania barw partyjnych... Tak było, jak opisałem. Nie należy doszukiwać się oskarżeń o cenzurę typu politycznego, ale w sensie segregowania wrażeń, danych sensorycznych... Pana dziedziną jest muzyka, więc nuty. Moją słowa, obrazy. I tyle, oczywiście, że jest mi przykro. Musze wytrzymać Pańską irytację, ponad myślenie.

Nim doszło do tego zgrzytu, miałem zanotowaną notatkę wersową, która chyba tyka tych zagadnień, meritum spięcia;

"FORMA I ISTOTA"
Bóg patrzy spokojnie
na listopadowe spory
Polaków
samorządowe wybory
narodowe obchody
kościelne milczenie
(brak dialogu z wiernymi)
w diecezji w-praskiej
choć źle się tu dzieje
jakby księży nie było
albo ich zakneblowali

(niedziela, 9 listopada 2014, g. 14.31)

B (ksiądz) - No właśnie... Trzeba najpierw pomyśleć, zanim się zrobi takie zestawienie!

ja - I też, B, nie wyjaśnisz swojego sposobu myślenia? To w niczym nie pomożesz sprawie, mnie...  Nie, bo nie?!

B (ksiądz) - Po prostu nie robi się takich zestawień. I tyle! Dziwię się, że muszę przekonywać wykształconego człowieka...

ja - "Takich", „to” to znaczy jakich i co? Zaimki, czy inne formy zastępcze nie pokazują myślenia? Ja swoje pokazałem dokładnie. Jeśli trzeba, to dopowiem, wszystko, całe swoje myślenie w tej, czy innej sprawie. Okropny jest świat zastępczych form, niedowiedzeń. Czy ja mam do czynienia z homo-robotami? I z cyber religią? Nie, bo nie :-(

3) „Takich i to” połączyło dwa różne wątki. Już nie tylko ze względu na podobieństwo fizyczne dwóch ludzi, ale teraz także ze względu na podobieństwo sposobów myślenia i dzielenia(się)/obecności w Internecie dwóch szkół katolickich. Drugi wątek (ścieżka) jest lokalny i wyborczy. Nauczycielka pewnej szkoły kandyduje na wójta swojej gminy. Dyrektorka tej szkoły nie może zwyczajnie rozmawiać z tą nauczycielką-kandydatką, bo na zebraniu szkolnym (posiedzeniu rady) nie chce odpowiadać, w w Internecie blokuje dyrektorkę. Idiotyzm, to mało powiedziane! Anty-demokratyczność? Już lepiej. Anty-personalizm? Na pewno. Anty-katolicyzm (dzieje się wszak wśród katolików parafialnych)? Jawnie i otwarcie, TAK. Przykład na kondycję polskiego społeczeństwa 25 lat po... poplątanie z pomieszaniem. Fałsz. Zakłamanie. Dezintegracja półkul mózgowych! - centralnego ośrodka nerwowego, duchowego, intelektualnego! Błogosławiona przez znaczącą część polskiego Kościoła, czyli księży i biskupów.

Nauczycielka dała wpis na blogu podobno wyborczym („wyborczym” podobno, bo co to za demokratyczne wybory i kampania, które cenzurują, blokują, kneblują wyborców?!). Cytuję:

"Zgadzam się [z]:
"Ja chcę z całą mocą powiedzieć, że na tych wyborach samorządowych świat się nie kończy, świat się zaczyna. Po tych wyborach musimy żyć ze sobą i obok siebie. Z tych różnic, które są, musimy tworzyć nowe wartości i najgorsze jest to, że rozdzieramy dziś tego typu politycznymi warszawskimi emocjami, wspólnotę samorządową - zauważył. Polska małych ojczyzn wymaga, by wszystkie ręce ponad podziałami pracowały dla tych ojczyzn jeszcze mocniej niż w centrali" - powiedział premier Piechociński.
U nas też rozrywa się wspólnotę ludzi. Nie warszawskimi, ale "annopolskimi 3" emocjami.”

"Annopol 3" to nasz adres, dyrektorski, kiedyś nawet wójtowski (I Kadencja samorządnej Polski). A w początkach chluba II RP. Stą d się wyrusząło na narodową pielgrzymkę do Ziemi Świętej i na Kongresy Eucharystyczne. Żywy pomnik dziejów, kultury, niezwykłej pobożności, aż po pragnienie świętości. Z Matką Bożą Annopolską w rogu Ogrodu. Był tu kiedyś biskup założyciel diecezji i inny prawie biskup z dalekiego kraju i brat ksiądz Marek z Taize... i "wiele ludzi tutaj było i do Ciebie się modliło". Taki to klimat tutaj panuje od ponad 100 lat!

Dyrektorka mogła powiedzieć swoje zdanie tylko udostępniając wypowiedź nauczycielki, tylko na tyle nam pozwala:

"Oj przesadziła kandydatka i to bardzo. "Kto rozrywa wspólnotę lokalną?" Popatrzcie sami Czy to jest normalne? 11 listopada od pięciu już lat Stowarzyszenie Rzeczpospolita Norwidowska organizuje Urodziny Polski, wspólne patriotyczne świętowanie. Wydarzenie wpisane do kalendarza gminnych uroczystości, ustalonego w styczniu na wspólnym spotkaniu organizacji pozarządowych z wójtem gminy. I co? Kandydatka robi swoje obchody z grupą mam i dzieci ze szkoły i z terenu, tego samego dnia i jeszcze pisze, że zostało ustalone to w sierpniu, choć dobrze wiedziała, jak to się w gminie odbywa, jest przecież radną i prezesem swojego stowarzyszenia „Przyjaciół Strachówki”. Można zaklinać rzeczywistość. Można wypisywać bzdury pisząc "annopolskimi emocjami" tylko z rozumem i dobrą wolą współpracy nie ma to nic wspólnego."

Ja udostępniam na swoim profilu, z wyjaśnieniem - „Nauczycielka-koleżanka-kandydatka-na-wójta-i-na-katechetkę blokuje nas, swoją dyrektorkę i starego katechetę, wójta I Kadencji, założyciela Solidarności w gmine, ojca dużej rodziny, odkrywcę RzN, ale nie przestaje o nas pisać. Może nauczycielka Krystyna nami myśli? Może cierpi na obsesję na punkcie swojej dyrektorki? Pytajcie jej, bo my jesteśmy ZABLOKOWANI! Wyrzuceni przez nauczycielkę itd. A ona w słowach ma dla nas wszystko, obiecuje demokrację, współpracę... ale jej czyny skrzeczą zupełnie co innego.”

- dostaję kontrę od katolika (zaszyfrowanego przeze mnie kiedyś jako „ktp1” - katolicyzm tropiąco prześladowczy) - „A mi to wygląda [raczej] na Twoją obsesję Józefie”

- moje dopytywanie: - „I znów to samo, co znaczy w Twoim wpisie "to". Jak rozmawiać zaimkami?” I wszystko jasne (w tym punkcie).

4) Innym razem, udostępniając post kandydatki-koleżanki-nauczycielki wpisuję treść: - „Nauczycielka, której się pomieszało wiele. Odnosi się do wpisu swojej dyrektorki, którą blokuje na Facebooku, której nie chce odpowiadać na pytania w szkole. Nauczycielka radna, która chce zaprowadzić swoją demokrację i sprawiedliwość w całej gminie, chce pokazać wszystkim mieszkańcom, KTO TU RZĄDZI, za plecami już dzisiaj. OBRZYDLIWOŚĆ mówię wprost i otwarcie! Reszta niech tchórzliwie milczy widząc TAKĄ nieprawość na naszych wspólnych drogach, dróżkach, ścieżkach. Prawda raz zabita, nie powstaje tak szybko! Kto nie chce dialogu dzisiaj - uciszy wszystkich, jeśli będzie miał władzę!

Nawet nie chce mi się sprawdzać, w jakim związku mój wpis pozostaje do tekstu żony/DyrKa: - „Udostępniam i to, bo to kolejny objaw przewrażliwienia kandydatki na swoim punkcie i mnóstwo sprzeczności. Nie będę się do tego odnosić, szkoda mojego pisania. Rozumiem emocje kandydatki, ale czyżby była jasnowidzem i wie, co notowałam, wie jak będę głosować, dlaczego znalazłam się na jej zebraniu wyborczym, i kto dziękował mi za obecność i pytania do Starosty i do niej? :-) A swoją drogą poziom zaufania do ludzi porażający.” (kto chce przeczyta notatkę Grażyny, JAK TO LECIAŁO,  i wybiórczy blog kandydatki, na który nam wstępu zabroniła (prócz funkcji udostępniania)!

5) Dzięki Internetowi i innym mediom nie jesteśmy skazani na zaklęty wszechogarniający krąg działań nauczycielki-kandydatki-radnej-prezeski-liderki-studentki-przyszłej-katechetki-...

W Berlinie obchodzą hucznie, ludno i świetliście 25 rocznicę obalenia muru, który dzielił miasto i świat. Przy kolejnych artykułach i udostępnieniach wpisuję słowa (komentarze), które mówią o naszej smutnej prawdzie Polski, Kościoła, parafii, powiatu, diecezji 2014, świętujących tę samą pamiętną 25 Rocznicę Wolności dla połowy Europy i Polski najpierw:

- gdyby mój kościół parafialno-dekanalno-diecezjalny tak patrzył i rozumiał swoją misję jak papieże, nie bylibyśmy na aucie, a w gminie nie byłoby takich podziałów. Przykład? Świętowanie 11 Listopada. Nauczycielka-kandystaka-patriotka-katechetka-przyszłościrobi swoje świętowanie. Ma kolejną okazję pomącić ludziom w głowach. Współpraca z innymi? W tym ze swoją dyrektorką szkoły? Nigdy w życiu. Nauczycielka ma swoją Ojczyzne, gminę, parafię i ciągnie w swoją stronę. Schizma pobłogosławiona! Tu jest chyba clou podziałów. Partie się rozpadną, zmienią. Szkodę wyrządzoną przez mój/nasz Kościół dużo trudniej będzie naprawić! Jednopartyjne duszpasterstwo zabija, nie tylko nas. Trzeba im ciągle przypominać, że my i papieże też jesteśmy Kościołem! 

- gdyby moich duszpasterzy stać było tylko na taki obiektywizm, jak panią kanclerz Merkel, o anielskim imieniu, nasze gminne życie byłoby lepsze!

6) Czasem wymiana zdań pod jakimś postem prowadzi mnie do uogólnienia problemu i wyjścia z nim na szersze wody. Daję wtedy oddzielnego posta, rozbię notakę na Fb, albo wersowaną notatkę na post post scriptum, lub rozrasta się sprawa w długaśnego tasiemca na blogu „Osobny świat”. Tak to działa. Tym razem (wczoraj) też tak było. Pewien wątek, tzw. „dwóch szkół kościelnych”, wypączkował w krótki ważki post:

„Duża część mojego, naszego polskiego Kościoła jest bezradna intelektualnie wobec współczesności. Nie ma ich co żałować, to ich zaniedbania i zaniechania. Trzeba żałować nas i Polski. Skutek rozlewa się na wszystkich.” Po nim krótka wymiana z reprezentantem kościoła tropiąco-prześladujący, w łagodniejszej wersji „potępiający” „ktp1”:

- ktp1 - może Twojego Józefie tak, ale nie polskiego Kościoła. Polski Kościół radzi sobie na szczęście całkiem dobrze z wyzwaniami współczesności. Nazywa problem po imieniu i pokazuje właściwe rozwiązania

- ja - w czyim imieniu mówisz? Ja, w swoim, z doświadczenia własnej drogi-prawdy-życia, z 33-letnim katechizowaniem w tymże Kościele, ad maiorem Dei gloriam!

- ktp1 - a ja mówię w imieniu Kościoła z jego 1000 letnią tradycją w Polsce 

- ja - czy to samochwalstwo, uzurpacja, zatracenie miary? Bo ja mogę powiedzieć jedynie, że znam chyba tylko parę osób podobnie myślących (więcej domniemywam) np. redaktora Więzi!

- już czytałem te bełkoty z Tygodnika Powszechnego. Wolę głos kościoła, a nie jakiegoś pismaka. 

- ja - nawet Fronda zrobiła z Niego Rzyczana, na szczęście już byłego kieleckiego ordynariusza :-)

"Wolę głos Kościoła" i tak w kółko. Nazywasz głosem Kościoła głos każdego, byle miał sutannę i myślał jak Ty. Pobożny myśliciel wierzący, albo katecheta, już nie jest dla Ciebie Kościołem, ale "bełkotem". To właśnie nazywam bezradnością intelektualną... Ty mówisz, że polski Kościół ma tak, jak Ty. Tak macie, to fakt. Dziękuję, są też inni tzw. świeccy, ale i księża i biskupi, myślący jak ja i red Nosowski i inni. To jest właśnie manipulacja, smutne. OJ ZAWISTNICY, ZAWISTNICY „Mojżeszu, panie mój, zabroń im prorokować!”, „Nauczycielu, widzieliśmy kogoś, kto nie chodzi z nami, jak w Twoje imię wyrzucał złe duchy, i zabranialiśmy mu, bo nie chodził z nami”!

- „Emigrantka” - a mi się dziś spodobało to... patrzeć na wszystko jak Jezus... a niekoniecznie jak prawo i zasady i procedury... i myśleć 

- ja - piękny przykład. "Tu jest logika", w tym jest myślenie, odwołanie do obserwacji świata (natury, nauki... kultury), inteligencja... Rób i Ty i my podobnie - to takie oczywiste. Większość wierzących rodaków nie chce posługiwać się myśleniem w dziedzinie wiary, a nawet boi się myślenia, nie ma do niego (siebie, człowieka na obraz i podobieństwo Boże!!!) zaufania. Przytoczę swoją ostatnią wersowaną notatkę : "FORMA I ISTOTA" (jw)

- TIR-owiec - Panie „ktp1”, według Pana polski kościół sobie radzi? Pan sobie kpi, jest Pan cyniczny, czy po prostu zacietrzewiony i ślepy? Chyba jednak ślepy, skoro Pana postawa w niczym nie przypomina tej chrześcijańskiej - zieje Pan jadem, nienawiścią i pogardą wobec wszystkich, którzy maja odmienne zdanie.

- „ktp1” - widzę, że jak brakuje argumentów to dla niektórych najlepsze są inwektywy.

- ja – wtedy właśnie powiedziałem, że "nie, nie są najlepsze. Też mnie dzisiaj spotkało ostre spięcie z bardem Solidarności (jw). Ale – powtórzę - to jest właśnie miejsce i czas i okazja na zwycięstwo w nas wiary i rozumu, nieprawda! Tak wierzę, tak myślę i dzielę się myśleniem. Mój post nie miał nic z intencjonalności antypartyjnej. Był zapisem czysto fenomenologicznym wrażeń zmysłowych i pamięcią wzrokową mózgu. To dopiero na nich można nadbudować wszystko, dobre i złe, zależy od intencji. Jeśli jednak nie będziemy mieli wrażliwości i zdolności zapisywania tego, co widzimy, słyszymy, czujemy... to wszystkie następne etapy pracy umysłowej dadzą taki sobie, wydumany, wynik. Dane zmysłowe first, potem rozumowanie, wnioskowanie, ocenianie... To, co dałem, może być krytykowane, oprotestowywane, ale nie można zarzucać mi złej woli! Basta, z tym rodzajem terroru. W świecie i w Kościele. Przecież przy tej samej okazji głos zabiera ksiądz, ale wybiera tylko to, co mu pasuje do koncepcji, reakcji. Nie widzi tekstu, wyznania mojej wiary, cytowanej notatki "FORMA I ISTOTA" i masy/mnóstwa innych, np

- „ktp1” - to Ty Józefie jako katecheta mącisz w głowach. Gazeta Wyborcza i NATEMAT z Lisem, Palikotem i Środą w tle to są Twoje autorytety.

Gdybyś Józefie nie głosił tych neoliberalnych poglądów, tego przyzwolenia na destrukcyjne nowości, to bym nawet Cię rozumiał. A tak, nie rozumiem.

Dlatego napisałem Józefie, że bliski jestem rozumienia sytuacji, którą przedstawiacie z żoną. Jednak do pełni zrozumienia przeszkadzają mi z kolei poglądy jakie głosicie. Gdybyś Józefie nie atakował tak Kościoła, to pewnie bym Cię rozumiał .

- ja - co znaczy, według Ciebie, że atakuję Kościół? Jeśli pisze o świństwach ze strony mężczyzn w sutannach, to nie znaczy - według mnie - że atakuję Kościół. Odwrotnie, ja bronię Kościół, którego drogą jest człowiek wierzący. A że wśród księży są czarne owce to wiemy. Trzeba mieć odwagę, to fakt. Płacimy srogą cenę, jako rodzina, nawet nasze dzieci! Czy chciałbyś to usprawiedliwiać? Powiedz to młodym, wyjdź na ulice z takim przekazem, to nie będzie Dobra Nowina! To będzie krycie swoich. Inne czasy. Wolności myślenia, słowa, wiary i rozumu! Przeciw stereotypom.

- „ktp1” - Józefie, tutaj moglibyśmy toczyć długą dyskusję nad metodami troski o kościół. Zobacz gdzie jest teraz Lemański, którego tak broniłeś za otwartość, mądrość i wizjonerstwo?

- ja – słów, które mi przypisujesz, o ks. Lemańskim, u mnie nie znajdziesz! Cho mi go żal, szczerze. To, po pierwsze.

Po drugie – najważniejsze – jak ja mam atakować, w sensie „szkodzić', zwalczać – Kościół, skoro w nim pracowałem 33 lata, a zwłaszcza, skoro zależy mi tak, jak na własnym zbawieniu, na zakochaniu moich dzieci w Kościele, na przekazaniu im wiary i rozumu w pełni, na ile tylko potrafię to zrobić jako ojciec. O CZYM TY MÓWISZ? O CZYM MYŚLĄ PODOBNI DO CIEBIE MIŁOŚNICY KOŚCIOŁA JAKO STRUKTUR WŁADZY! Nie, takiego Kościoła nie byłbym ani w stanie, ani w sercu i rozumie, nikomu przekazywać, nakazywać, wciskać. NIE! Mogę i chcę jedynie ukazywać i przekazać w sztafecie pokoleń Kościół, wspólnotę wiary. Kościół, jako ciągłość drogi-prawdy-życia człowieka na ziemi, w tym rodziców, ojców, matek. Drogi świętej i ROZUMNEJ. Która nie ma kłopotów w otwartym dialogu z rozumem, z kulturą, ze światem współczesnym. Który jest Gaudium et spes, radością i nadzieją. Który jest Lumen gentium, światłem narodów. W którym są grzeszni zwykli ludzie i błądzący, grzeszni księża i biskupi, papieże również. Ale całość jest spójna - „Spodobało się Bogu w swej dobroci i mądrości objawić siebie samego i ujawnić nam tajemnicę woli swojej, dzięki której przez Chrystusa, Słowo Wcielone, ludzie mają dostęp do Ojca w Duchu Świętym i stają się uczestnikami boskiej natury. Przez to zatem objawienie Bóg niewidzialny w nadmiarze swej miłości zwraca się do ludzi jak do przyjaciół i obcuje z nimi, aby ich zaprosić do wspólnoty z sobą i przyjąć ich do niej. Ten plan objawienia urzeczywistnia się przez czyny i słowa wewnętrznie z sobą powiązane, tak że czyny dokonane przez Boga w historii zbawienia ilustrują i umacniają naukę oraz sprawy słowami wyrażone; słowa zaś obwieszczają czyny i odsłaniają tajemnicę w nich zawartą. Najgłębsza zaś prawda o Bogu i zbawieniu człowieka jaśnieje nam przez to objawienie w osobie Chrystusa, który jest zarazem pośrednikiem i pełnią całego objawienia.” JAKIE TO PROSTE! To chcę głosić i przekazywać. Tylko tyle? Tak. Rozpisać na szczegóły i pokazać własną drogą-prawdą-życiem. Moja/nasz religia nie jest dla mnie abrąkadabrą i kaznodziejstwem. Życiem-prawdą-drogą konkretną, poświadczaną każdego dnia, eksperymentalną i doświadczalną, że ach!

- a Ty „ktp1” zwracasz się do mojej żony/rodziny słowami w tym kontekście zupełnie absurdalnymi (z innej religijnej przestrzeni, czasu, planety) - „Zadam teraz Pani trudne pytanie. Jak widzi Pani posługiwanie się przez męża Gazetą Wyborczą przeciwko kościołowi? … posługiwanie się przez Józefa mediami bezspornie wrogimi kościołowi"

- ja - prawda odsłania się przed tymi, którzy jej szukają. Uprzedzę Twoje pytanie, dlaczego nie spotkamy się i nie opowiemy tego wszystkiego naszemu arcybiskupowi. Otóż, opisałem i wysłałem do kurii. A przez księdza proboszcza próbujemy się umówić z arcybiskupem Hoserem (złożyliśmy list z taką prośbą w parafii, urzędową drogą, z poświadczeniem).

- „ktp1” - Pani Grażyno, jednak zasmuciła mnie Pani swoim komentarzem. Bo chociaż rzeczywiście nie znam pani poglądów jako całości, to jednak w sprawach mnie interesujących wyraźnie się pani wypowiadała w tematach swojego męża. Ja kiedyś nawet pisałem, ze to dobrze, że rodzina trzyma się razem. Więc nieuczciwy jest Pani komentarz. I oczywiście nie odniosła się Pani do mojego pytania stosując wymijająca retorykę. A faktem jest posługiwanie się przez Józefa mediami bezspornie wrogimi kościołowi przeciw niemu.

- ja - "posługiwanie się przez Józefa mediami bezspornie wrogimi kościołowi" to tylko Twoje słowa. Gołosłowie! Gdzie fakty??!!

A btw. o czym ma myśleć, się zastanawiać czytelnik strony "Wiara i rozum"? Dałem pierwszy link na otwarty list zakonnika św. Dominika za "Tobie dam klucze królestwa niebieskiego"? W trosce o mój/nasz kościół! Cóż w tym niewłaściwego? A drugi link dałem też na stronę katecheci.pl, autor tekstu konsultował także ze mną swój ogląd katechetów, z pomocą mojej strony Katecheza Online. „Ktp1” - źle się bawisz w inter-osobowym-świecie. Mącisz w głowach. Ludzie myślący, ludzie dobrej woli nie dadzą się Twoim, sorry, prymitywnym zagrywkom!

skazany na niebo

już nie pogadam
tutaj sobie chyba
mam niemych
albo martwych
słuchaczy
ale może w niebie
są

    (niedziela, 9 listopada 2014, g. 20.27)

albo:

wiara

jest nadzieją i miłością
trzy w jednym
wiem
coś czuję
wierząc
rozumiem

rozum jest bardziej statyczny
wiara dynamiczna
zna To
w co wierzy
czeka
jest wiecznym oczekiwaniem
spełnienia
wyrywa się ku nadziei
na coś Kogoś

   (piątek, 7 listopada 2014, g. 9.04)***

Jezus i Bóg mój 

potrzebuję Ciebie
chcę z Tobą rozmawiać
powiedzieć co boli i być
nie wiem jak to działa
to znaczy wiem pomaga
zawsze
to Ty tak działasz
nie dając zaświadczeń
nie stawiając stempli
bo co innego i kto
skoro od tysięcy lat
przenikasz i znasz
mnie nas
a my Ciebie
na skrzydłach wiary i rozumu
kontemplujemy prawdę

     (czwartek, 6 listopada 2014, g. 10.53)

Nie, o tym nie mówią, ani "ktp1", ani ksiądz "B" ani słowa. Nie pasują im wyznania wiary. Na to mają monopol oni, na ambonie? Zawistnicy.

wbrew niezrozumieniu

jestem szczęśliwym człowiekiem
bo moje oczy widziały
wydarzenia losy i historię
(po katolicku Zbawienie)
to co się działo w moim czasie
i wszystko rozumiałem w miarę
drogi-prawdy-życia swojego
- mowę faktów - wiarą i rozumem
z Panem Bogiem za pan brat
w osobie Jezusa Chrystusa z Nazaretu

człowieku poznaj samego siebie
jak się ojciec JP II święty czuje - sobą
odpowiedział na pokładzie samolotu
otwórz oczy uszy serce wiarę i rozum
non abbiate paura
jesteś i będziesz jeśli chcesz
drogą Kościoła
nawet jeśli księża i biskupi nie rozumieją
niech ci się tak stanie

     (wtorek, 4 listopada 2014, g. 9.32)***

apologetyka

jest bo był
było będzie
mowa faktów tak mówi
bezpłciowa jak wieczność
wiary i rozumu
w drodze-prawdzie-życiu
osobowym osób
mnie ciebie
ale instytucje
nie uznają proroków
prorockiego w nas
istnienia
a zwłaszcza
kapłanów wiednych
świadomych prawd
Boga w nas
nas w Bogu

      (poniedziałek, 3 listopada 2014, g. 9.14)***

kontemplacja

życie jest krótkie
albo długie
zależy komu
z której strony

można kontemplować prawdę
która się daje każdemu
w drodze-prawdzie-życiu
w sztuce dziękczynienia
wiara i rozum tam sięgają Boga
Bóg nas dotyka i mieszka
sam powiedział
Biblią i Jezusem z Nazaretu
kontemplujmy cieszmy się
radością pełną
będąc sobą
  
        (poniedziałek, 3 listopada 2014, g. 9.06)

Jeśli nie potrafią się otworzyć, przemówić, żyć w dialogu prawdziwym z nami – to ich czas już minął. Nie chcemy takiego Kościoła. Nie chcą nasze dzieci i uczniowie. Tylko personalizm. Tylko osoba. W wolności. Człowiek jest drogą Kościoła.

7) Polska żyje „podróżą trzech polityków”. My podobne sprawy przeżywamy na własnym ciele: osób, rodziny, szkoły, parafii, gminy, masakrowanej pamięci i tożsamości nas i naszej najnowszej 33 letniej historii.

"Jutro będzie za późno...". Kpina z Dobrej Nowiny - aby byli jedno! Najsmutniejsze w tych machlojkach polityków i ich partii jest to, ŻE MAJĄ BŁOGOSŁAWIEŃSTWO KOŚCIOŁA. Tzw. Kościoła, tzn. osób funkcyjnych, bo WSZYSCY JESTEŚMY KOŚCIOŁEM. Jako Kościół mówimy i modlimy się - NIE, NIE, NIE! Boże wybacz im, bo nie wiedzą co czynią!!!

Chyba najostrzejszym moim wpisem ostatnich czasów (może w ogóle?) był ten - „Niestety „ktp1” to, co robisz tutaj, czyli, co piszesz, nazywa się wciskaniem dziecka w brzuch, po prostu manipulacją. Przykre, smutne. Taki dajesz obraz Kościoła? Gdybyś mógł podałbyś, gdzie i kiedy napisałem, że "Lemańskiego, broniłem za otwartość, mądrość i wizjonerstwo?". Nie chcesz przyjąć do wiadomości innych faktów, niż to, co jest przed Twoimi oczami. Oprócz Twojego wspaniałego, bez cienia i wad, obrazu polskiego Kościoła jest jeszcze diecezja warszawsko-praska. A w niej z kolei nasza gmina, powiat. K.Łapka i K.Ołdak sa kandydatami do samorządów różnego szczebla, popieranymi przez PiS i PSL, a te są popierane przez miejscowych funkcyjnych księży, reszta, tzn. ogół milczy!!! Nawet po tak emocjonalnym moim komentarzu/poście, cytuję dosłownie - "Kiedy patrzę na te dwa zdjęcia teraz akurat obok siebie na stronie bloga "Osobny świat" to chciałbym złapać za klapy przynajmniej dwóch księży: proboszcza Mieczysława i byłego kanclerza ks. Wojciecha Lipkę i tak długo nimi potrząsać, żeby wydusili z siebie czarną smolistą tajemnicę, DLACZEGO! Może jeszcze ks. dyrektora Caritas Marczaka... Dlaczego księże Mieczysławie, Wojciechu, kurio nieprześwietna, wprost przeciwnie! wzdrygam się przed Wami. Karmiąc się i umacniając zdjęciami z księdzem biskupem Kazimierzem Romaniukiem i Lechem Wałęsą. Patrzcie razem ze mną, z nami i pytajcie: CO SIĘ STAŁO Z KOŚCIOŁĘM DIECEZJI WARSZAWSKO-PRASKIEJ?... chcecie innych egzorcyzmować?!" Milczenie mojej diecezji (księży w niej) po takim wpisie rozumiem, jako milczące potwierdzenie tragicznie smutnej rzeczywistości, w jakiej żyją setki tysięcy(?) wierzących Polaków.”

Czemu, aż tak? Takich rzeczy nie pisze się lekką ręką. Tę rękę musiał ktoś poprowadzić. Osoba. Osoba we mnie, która zobaczyła dwa zdjęcia, na jeden raz. Nagle. Zabolało, że... (nie napiszę zawyłem, bo diabła we mnie zobaczą, taka diecezja, taki Kościół dominujący w Polsce). Zabolało tak, że zabija. Nie tylko mnie, nas. Zabija, masakruje, dezintegruje historię, pamięć i tożsamość! Tego kawałka Polski.

Bo spójrzcie na te dwa zdjęcia, połączone czasem i miejscem. I historią. I sakramentami. To one mówią i krzyczą. Wykrzykują, wyśpiewują pełnym głosem HYMN DZIĘKCZYNIENIA. Za Wolność, za Kościół, za wiarę i rozum, za Polskę, za B.Prusa, za Katyń, za Matkę Bożą (1910r.) w naszym życiu, za Solidarność (3 Maja 1981), za małżeństwo, za rodzinę na przestrzeni grubo ponad stu lat (+/- 150?!). Za ciągłość, za jedność w wychowaniu patriotyczno-religijnym. Po drugiej stronie zdjęć, w podszewce, w fundamentach biskupstwa ikościołą na naszych terenach, ks. bp Kazimierza Romaniuka i ks. dziekana Mariana i ks. proboszcza Antoniego - jest kardynał Hlond, kardynał Wyszyński, prymas Glemp, proboszcz Schabowski. Nie, ja nie mogę oglądać i opisywać TEJ HISTORII w osobach i faktach bez wielkich emocji. Nad dobrem podarowanym nam z nieba. I nad złem wyrządzonym nam w obecnym składzie osobowym mojej parafii i kurii.

Pointę już chyba napisałem wcześniej. Może nią być post:

"Duża część mojego, naszego polskiego Kościoła jest bezradna intelektualnie wobec współczesności. Nie ma ich co żałować, to ich zaniedbania i zaniechania. Trzeba żałować nas i Polski. Skutek rozlewa się na wszystkich.”

Ten kształt Kościoła nazywam czasem cyber kościołem. Cyber, w odróżnieniu od osobowej wspólnoty, wspólnoty osób. Cyber, jest odczłowieczonym, zautomatyzowanym światem. Nie kontakt-relacje osobowe na wszystkich możliwych polach życia tzw. wspólnoty lokalnej jest w nim najważniejszy, ale porządek nabożeństw, wystawianie Najświętszego Sakramentu... jak kościelno-religijne roboty. Nie pojmują, że sami są osobami wolnymi, podmiotami, z pełnią praw obywatelskich i że my, to też Kościół. Że 'człowiek jest drogą Kościoła' to nie widzi-mi-się i slogan, ale rzeczywistość świata i nas.

PS.1

Wszystko, co wygląda jak wierszyki, nazywam notatkami wersowanymi. Wszystkie są na post post scriptum.

PS.2

Zdjęcie z tej strony, Krystyny-kandydatki...

Świat według zakłamanych (zakłamany świat?)

„Wszystko mi wzięliście, mówiąc: "Nie słyszy, 

nie wie - nie widzi - nie zna..."Wam ja z góry
samego siebie ruin mówię tylko, 

że z głębi serca błogosławić chciałbym, 

chciałbym... to tyle mogę... resztę nie ja, 

bo ja tam kończę się, gdzie możność moja.

(PIERWSZY LIST..., Cyprian Norwid 

New-York, United States of America
10 kwietnia 1853)

Jak ich rozpoznać? Unikają jawności. Jawność i zakłamanie wykluczają się. Jak światło i ciemność. Jak wiara i niewiara. Jak rozum i nierozumność.

Działają za plecami innych. Boją się otwartego dialogu, publicznego, w salach, świetlicach, także w Internecie. Unikają nawet „dziedzińca pogan” - inicjatywy Watykanu (Benedykt XVI). Są tylko dla swoich, blokują pozostałych, bezwstydnie, bezczelnie. Liczą na głosy i poklask od oszukanych, zmanipulowanych wyborców, wiernych parafian, prostych ludzi.

Dlaczego piszę tak ostro? Przeciwko komuś? Nie, przeciwko złu. Zło dobrem zwyciężaj, także słowem wypowiedzianym, opublikowanym. Dla wszystkich dostępnym, otwartym na mądrą krytykę. Bo milczenie, chowanie głowy w piasek, kunktatorstwo (chcę mieć spokój, on/ona jest/ma silną pozycję, a jeśli wygra? będzie się mścić) niszczy świat prawdy, dobra, nadziei. Ten zakłamany cyniczny ktoś może zostać wójtem, radnym powiatowym, nawet kiedyś katechetą. Będzie budował większe struktury fałszu, zakłamania, zniszczenia... Widzimy jak ten mechanizm zadziałał w naszej gminie Strachówka, w powiecie... i idzie dalej. Sięga już Urzędu Marszałkowskiego, diecezji, władz głównej partii opozycyjnej. Bardziej ideologia i cynizm, niż polityka (w tym samorządowa), teologia itd. Oplatają nas macki zakłamania, nieświadomości, nieświadomej obywatelskości/podmiotowości w państwie i Kościele?

Opowiedziałem już o mojej wolnej Polsce i Kościele ostatniego 30-lecia, o dezintegracji... apelowałem do mediów o zainteresowanie się naszym przykładem, tym, co tu się dzieje i co? Głucha cisza. Za daleko wybiegamy. Wszyscy są zajęci grą na mniejszych podwórkach. Dla rozgorączkowanych kandydatów do władzy jest "tylko" czas wyborów samorządowych, przyczółków do walki o władzę w całym kraju.

Więc przepatrzmy wyraźne etapy, jak to dobro i zło się działo, dzieje w naszej gminie, parafii, powiecie, diecezji...:

Dwie rzeczywistości?!

1) 3 Maja 1981, po sumie, we wsi i gminie Strachówka, w sali przy OSP, powstaje Solidarność, później kolejno we wszystkich wsiach (18 kół wiejskich, w trzy tygodnie! 24 maja powstaje Zarząd Gminny). 13 maja odbyło się pamiętne zebranie we wsi Rozalin, pamiętne straszną wiadomością o zamachu na papieża Polaka. Czyn i modlitwa. Modlitwa i czyn. Postanowienie - „Nie, nasz ból byłby niezmierny [gdyby umarł], ale nie poddamy się. Z tym większą determinacja będziemy walczyć o pokój Boży na świecie. Niech spróbują nas zdławić! Może trzeba aż takich ofiar, by zniszczyć to cholerne zło i dać światu nadzieję... Na zakończenie zebrania odśpiewaliśmy Rotę, zmówiliśmy "Zdrowaśkę ..." w intencji Ojca Świętego”.

„OSOBA I CZYN”. „MIŁOŚĆ I ODPOWIEDZIALNOŚĆ”. Na zebraniu obecnych - 42 osoby.

2) 13 grudnia (w przerwie/delegacji z ogólnopolskiego strajku rolników w Siedlcach, jestem na Jasnej Górze, na zakończeniu strajku studentów). Stan wojenny. Mój 13 grudnia też jest opisany. Potrzeba podtrzymania ducha była silna! We mnie, w innych. Spotkania modlitewne (pierwsze kolędowe, tuż po świętach BN) w kościele w Legionowie, od września jestem katechetą, w pewnym okresie we wszystkich trzech legionowskich parafiach. Ogólnopolskie Noce Czuwania pn. „Podziękowanie za wakacje”, przygotowania do bierzmowania, grupa studencka, organizacja rekolekcji dla młodzieży, studentów i młodych-pracujących, zimowiska w górach, w lato biwak nad Jeziorakiem, z inicjatywy wokół o. Andrzeja Madeja, OMI. Wyjazdy do Kodnia na spotkania ekumeniczne, do Jarocina na ewangelizację podczas Festiwalu Rockowego (inicjatywy Andrzeja Madeja). Wywiad do „Odpowiedzialność i czyn” (nr.1, ss.101-110) pt. „Powiedz mi swoje imię – rozmowa z katechetą z Legionowa”. List do Papieża.

3) I Kadencja – Inwentaryzacja mienia komunalnego w całej Polsce(!), Spotkania Trzech Króli, Gminne Spotkania Oświatowe, grupa młodych małżeństw... Referenta ds. podatków Kazimierza Łapkę zrobiliśmy sekretarzem gminy. Wykorzystał, żeby zrobić przewrót pałacowo-moralno-ustrojowy. Łamał każde prawo i zasady, które były dla niego niewygodne. Złamał m.in. przedwyborcze uroczyste ślubowanie o współpracy po wyborach. Koniec. Spotkań małżeńskich też, byli/stali się grupą rodzinną wójta, nie wypadało im. Ani razu nie zaprosił, nie wyciągnął ręki. Odwrócił historię, opinię, prawdę zastąpił (wrogą) propagandą. Stałem się w gminnej opinii szeptanej „siewcą nienawiści”.

4) Cudem i wielką akcją/pracą obroniliśmy szkołę. Na długie lata stała się jedynym w gminie przyczółkiem pamięci, tożsamości i demokracji. Po wielkich akcjach, uciekając się o pomoc do wszystkich - kogo się tylko dało – prosząc także Papieża Jana Pawła II o błogosławieństwo, żona wywalczyła prawo startowania w konkursie na dyrektorkę, po latach szkoła mogła obrać imię Rzeczpospolitej Norwidowskiej. Przeciwko była także nauczycielka, obecna kandydatka na wójta, Krystyna (PSL).

Do działań byłego wójta dołączyła się teraz działalność Krystyny. Tak, na oko, od 2002. Postawiła sobie wtedy cel, o które walczy do dzisiaj – władzę. Zaczęła naśladować nas i szkołę, szkołę i nas, we wszystkim. Stworzyła Stowarzyszenie Przyjaciół Strachówki o takich samych celach, konkurujące na polu oświaty, kultury, wybranych fragmentów pamięci i tożsamości. Nauczycielka rozpoczęła bezpardonową konkurencję, konkurowanie z dyrektorką własnej (naszej gminnej) szkoły. Korzystając z pozycji jaką zajmuje, wobec uczniów, zwłaszcza ich rodziców oraz rodziny połączonej od zawsze z OSP, sołtysowania. Chętnie stworzyłaby drugą grupę liturgiczną, drugą scholę – wspomnienia po pamiętnych czasach mszy szkolnych w niedzielę – podjęła nawet po kryjomu studia teologiczne, by zostać kiedyś katechetką. Podobna we wszystkim? Naśladowcza. Kierując się wyrachowaniem podjęła próbę tworzenia drugich kolonii Caritas. Miała wzory, była ze mną dwa razy na turnusach kolonii organizowanych przez nas, w Ustce i Kosarzyskach. Mieliśmy od pierwszego turnusu w Krasnobrodzie własny styl, oparty o pracę/rozwój fizyczny, intelektualnuy i duchowy. Zachowało się wiele opisów. Jest też fragment wpisany przez Krystynę "... [naj]piękniejsze jest to, co dokonywało się w nas. Wkrótce zniknie opalenizna, pożółkną zdjęcia, zatrze się widok miejsc, które zobaczyłam. Pozostało coś znacznie ważniejszego. Pozostała – mam nadzieję – przyjaźń ze wspaniałymi ludźmi, z którymi pracowałam odpoczywając od trosk i problemów w Strachówce. Pozostała też tajemnica mojej duszy..." Podobna we wszystkim? Z natury jesteśmy podobni we wszystkim, ale szczerość i dzielenie się myśleniem może tylko to pokazać, okazać, dać potwierdzenie. Skrytość - nie.

Nie jest podobna (dzisiaj?) w jawności, w otwartości, od czasu planów polityczno-samorządowej kariery? Dzisiaj jest niedostępna dla dialogu publicznego w tzw. Realu i w Internecie. Owszem, też założyła strony www, prowadzi blogi, ale tylko dla swoich. Nawet jako Krystyna kandydatka... blokuje anty-demokratycznie, bezmyślnie/bezpardonowo na niej niechcianych mieszkańców, w tym swoją dyrektorkę, katechetę, absolwentów! Skutek? Lęk większości mieszkańców przed otwartym dzieleniem się swoim myśleniem. Bo albo nie są przez nią akceptowani, albo zaproszeni, albo nie złożyła im jeszcze żadnych propozycji... lepiej czekać, nie narażać się, nie wychylać, właściwie... nie być.

Mamy więc na terenie naszej gminy i powiatu dwa obrazy, dwie narracje najnowszej historii. Zwracam na to uwagę szczególnie OSOBOM WYSOKO POSTAWIONYM i kościelnym.

Pierwsza (obiektywna, „nasza”) - był czas przełomu, od Solidarności wszystko się zaczęło, co wyznacza wolność i rozwój Polski dzisiaj. Przez stan wojenny, lata 80-te, 4 czerwca 1989, I Wybory Samorządowe, I Kadencję samorządnej Polski, wejście do Unii Europejskiej, korzystanie z pełnego europejskiego obywatelstwa (w wolnym świecie), funduszy europejskich (w tym LGD, budżet rolny UE itd.), w ciągłości, z logiką dziejów i ludzkości, homo sapiens. W gminie Strachówka ta aktywna obecność w historii i duchu czasów wydała między innymi owoc w idei i rzeczywistości rozwojowej Rzeczpospolitej Norwidowskiej i inwestycji gminnych szczególnie w ostatniej (zarazem pierwszej) kadencji wójta Piotra. Potwierdzeniem na szczeblu wyższym, aż po krajowy jest: votum wdzięczności na ołtarzu w kościele w Strachówce (Anioł Stróż Ziemi Wołomińskiej i inne), odznaczenie srebrnym medalem Polskiej Akademii Sukcesu dla wójta Piotra i odznaczeniem państwowym Brązowym Krzyżem Zasługi dla Grażyny, dyrektorki szkoły. A na co dzień masę programów, projektów realizowanych przez szkołę i stowarzyszenie o podobnej nazwie, odwołującej się do jednego z największych chrześcijańskich myślicieli Europy i najpiękniejszych kart polskiej tysiącletniej historii. Międzynarodowa współpraca Sokrates-Comenius, współpraca z Polsko Amerykańską Fundacją Wolności (PAFW), Vademecum i Powiatowy Konkurs Wiedzy o Cyprianie Norwidzie przekroczył dawno granice lokalne i powiatowe. Zasila nurt kultury i mądrości obywatelskiej w powiecie i na Mazowszu. Ten wymiar kultury i polskiej drogi znany jest szeroko, daleko, nawet za Oceanem (Lincoln, Ne, USA, Wyspach Bahama...). Grażyna, dyrektorka i prezes "RzN" była koordynatorką powiatowych obchodów Roku Norwidowskiego, z czego została wydana książka, przez powiat, plon na wieki wieków. Wcześniej „Tu się poznali rodzice Norwida” we współpracy z nagrodzonym dzisiaj samorządowcem, burmistrzem Zielonki, wtedy liderem NGO'sów i wice-starostą powiatu. 

Aktualnie „dzieje się” jej, Grażyny, DyrKa ze Strachówki, wkład w budowanie społeczeństwa obywatelskiego/demokratyzacji jako „Powiatowy Turniej Debat Oksfordzkich” dla szkół. A dwanaścioro uczniów naszej szkoły "RzN" wystąpi na scenie Teatru Polskiego w Warszawie dla uczczenia Święta Narodowego Niepodległości 11 Listopada! W Strachówce, też z inicjatywy Grażyny - wszechobecnej DyrKa "RzN" - uczcimy, mszą, koncertem, tortem i balonami dzień urodzin Polski, jako II RP. Potem pójdziemy w marszu zorganizowanym przez wójta Piotra, by złożyć wiązanki kwiatów pod Dębami Pamięci upamiętaniającymi ofiary Katynia. Starszego posterunkowego Piotrowskiego z Krawcowizny i ppłk. Kazimierza Jackowskiego (brata mojej babci Emilii Kapaon), chrześniaka Bolesława Prusa, założyciela Muzeum Techniki w Warszawie, dzisiaj muzeum nazwane jest jego imieniem. Polska, także II RP, jest głęboko obecna, zakorzeniona w nas, w naszym szkolno-gminnym życiu, także parafii, z której dzisiaj na chwilę nas wypchnięto.

Druga (Łapki, Krystyny) – sprywatyzowana wersja historii, narracja pod prywatne kariery i grupowe. Nie mam zamiaru zaprzeczać ich osobistym osiągnięciom, zasługom (b. wójta - budowa sali sportowej, nauczycielki - boisko wielofunkcyjne, Orlik, "Społecznik Roku" przyznany przez Komisję Komisji Rozwoju Gospodarczego i Rolnictwa Rady Powiatu Wołomińskiego). Nikt nie jest samym złem. 
Ale ogólnie oni są... przeciw! Przeciw historii Solidarności, przeciw szkole, przeciw Rzeczpospolitej Norwidowskiej. Oczywiście przeciw założycielowi Solidarności, katechecie, wójtowi I kadencji, kierownikowikolonii, ojcu wielkiej rodziny, przeciw dyrektorce szkoły, matce-Polce, liderowi ze Szkoły Liderów PAFW, odznaczonej przez Prezydenta RP. Itd. itd. O latach prowadzenia scholi parafialno-szkolnej, przygotowań do I Komunii nie wspominam, to wszystko chce „naprawić” i zastąpić Krystyna z Kazimierzem Łapką, Kazimierz z Krystyną nauczycielką. Więc Kazimierz Łapka wójt zdrajca, który sprzeniewierzył się wartościom przemian demokratycznych w Polsce jest kandydatem do Rady Powiatu Wołomin na liście Prawa i Sprawiedliwości, a Krystyna liderka opozycji przeciw linii i ciągłości przemian na terenie szkoły i gminy, jest kandydatką PSL na wójta, z poparciem PiS. Za jej liderowania jawnie i pokątnie zyskałem obelgę "zdrajcy dzieci komunijnych i rocznicowych".

W kampanii wyborczej 2014 włączeni są w ich - negatywnych bohaterów tej opowieści - działania i plany poseł Jacek Sasin, Starosta Uściński, w ze strony Polskiego Stronnictwa Ludowego wiceszefowa Urzędu do spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych Bożena Uścińska, Marszałek Struzik... no i chyba parafie i kuria warszawsko-praska.

Okpili Was, oszukali do cna, tak jak nas, przy innych okazjach?! Czy daliście się im uwieść, bo oferowali Wam jakieś wyborcze korzyści i korzystne polityczne szanse na układy powyborcze? Gdzie w tych machlojkach ginie prawda? Wiara i rozum? Nawet przyzwoitość i wiarygodność nie tylko polityków, ale i osób konsekrowanych? Jeśli przemilczenia i fałszowanie prawdy (z permanentnym mieszaniem w głowach przez wszechmocne? i jedyne źródło propagandy od wyborów 1994) w gminie i powiecie wydało takie zgniłe owoce teraz, to przemilczenia i fałszowanie (fałszowanie przez przemilczenia i zaniechanie działania w tej jawnej sprawie przez władze powiatowe Prawa i Sprawiedliwości, oraz unikanie publicznej dyskusji przez Krystynę kandydatkę i jej władze z Polskiego Stronnictwa Ludowego, w tym Marszałka i wice-szefową UdSKiOR, nie tylko muszą dziwić, ale zapowiadać Armagedon (Har-Magedon) powybiórczej(?!) Polski. Dlaczego tyle osób, ważnych już - lub kandydatów na jeszcze ważniejszych, nie chce uwierzyć w prawdę. W dialog!

Wszystko to dzieje się w pewnym zakresie jawnie (pozór jawności), dumnie, na plakatach wyborczych rozwieszanych po całym powiecie, na stronach internetowych, w prasie (mediach...). Pozory nie są prawdą, są fałszem! Trudno mi wczuć się w skórę i myślenie osób wysoko postawionych. Gdyby zechcieli mnie/nas objaśnić! A wraz z nami, kombatantami, represjonowanym przez... duży fragment Polski, Ojczyzny. „Bo to jest nasza Matka, ta ziemia. Bo to jest nasza Matka, ta Ojczyzna!”

Gdyby się jakoś wypowiedzieli. Dlaczego nie wiedzą, nie wiedzieli...? Dlaczego, dlaczego, dlaczego!!! Jakie straszne konsekwencje, zgniłe owoce dojrzewają, na tym samym drzewie? Czy tylko podróbce!

Dla nas historia najnowsza ma ciągłą linię, od 16 października 1978 szczególną, naznaczoną cudami i świętością. Jest w niej miejsce dla wszystkich hominibus bonae voluntatis (ludzi dobrej woli). Wierzących i niewierzących, prawicowych, lewicowych, centrowych, ludowych... byle prawdomównych, szczerych. Zakłamani niszczą, dezintegrują, zabijają. Zawsze chcieliśmy, chcemy i jesteśmy gotowi na spotkania i otwarte rozmowy. Dorastałem do nich i się uczyłem, jeszcze w PRL, stając jawnie naprzeciw władzy, w sali OSP z Milicją Obywatelską rozmawiając o przejęciu ich pomieszczeń na Ośrodek Zdrowia w Strachówce w 1981, i gdy mnie zastraszali (Urząd Bezpieczeństwa wydział IV) w Nowym Dworze Mazowieckim i na komendzie w Legionowie. I gdy mnie wieźli samochodem noca, między sobą, w kajdankach, z lufą w żebrach (1986/7?). Wstyd mi panowie i panie na wysokich stanowiskach III RP i w Kościele, że musze przytaczać te fakty na obrone prawdy w gminie i Polsce 2014. Anioł Stróż Ziemi Wołomińskiej woła i będzie wołał, nawet po śmierci odznaczonego.

Tak więc funkcjonują dwie rzeczywistości, w których żyjemy. Jedna opiera się na faktach i rzeczywistości (realizm), druga na propagandzie. W gminie, powiecie, parafii, dekanacie, diecezji... W nich na codzień muszą funkcjonować mieszkańcy, obywatele, katolicy... Potocznie nazywa się to schizofrenią (społeczną). Milczenie, ich i nas (tych, którzy nie mogą wydobyć z siebie myśli i głosu) – zatwierdza ten dziki, chory stan. W jakim zakresie? Czy wyczerpuje swoje znamiona w wymienionych granicach, czy idzie na inne województwa i Polskę 2014?

Moja postawa, moje myślenie jest inne. Takie samo w tamtej epoce PRL, w latach 1980/81... jak i dzisiaj 2014 - MILCZEĆ NIE WOLNO. Jeśli ktoś ma samoświadomość, jako wolny obywatel wolnej Polski w środku Europy, wolności osiągniętej na drodze działań ludzi- pokolenia Solidarności, to milczeć nie będzie. Milczą ci, którzy tej samoświadomości nie mają, może wiedzą, ale wiedza nie stała się częścią ich osoby, drogi-prawdy-życia. Wiedza nie poparta przemyśleniem i świadectwem jest tylko martwą wiedzą.

Gorzej, że większość to również osoby wierzące, katolicy bez samoświadomości. Nie ma wiary bez myślenia. Człowiek to ten, kto zna siebie. Kościół mój (nasz?) osiągnął wielki poziom samowiedzy, samoświadomości w trakcie obrad Soboru Watykańskiego II. Odtąd każdy papież jest nim zobowiązany, chyba, że olśni go Duch Święty czymś nowym i ogłosi/pokaże to całemu światu. Nic takiego nie ma. Na razie to właśnie papieże soborowi zostali prawie grupowo świętymi: Jan 23, Paweł VI, Jan Paweł II. Ich nauczanie jest właśnie takie – poczytajmy w dokumentach soboru i ich osobistych encyklikach. Wiara i rozum (Fides et ratio). Społecznie, w ramach tzw. nauki społecznej Kościoła – Centesimus annus, Evangelii gaudium, Dokument z Aparecida...

Słabe przyswojenie w Polsce tego sposobu myślenia, dla którego wolność i osoba są podstawą, tej drogi, świata i Kościoła mogących iść zgodnie dla dobra wspólnego każdego człowieka na ziemi (Radość i nadzieja, Gaudium et spes, konstytucja dogmatyczna o Kościele w świecie współczesnym) podkopuje, osłabia polski rozwój. Dominuje u nas (w kościele i społeczeństwie) nurt tradycyjno-pobożnościowy, niedouczony, powierzchownie obeznany w nurtach myśli współczesnej, także włączonej w nauczanie Kościoła. Unikający dialogu z nami, światem współczesnym, najpierw wierzącymi, a potem także niewierzącymi. Ale wszystkich chce ten nurt, jego przedstawiciele większościowi, pouczać! O nas mówią „wy posługujecie się papieżem”. Ano, tak. Przytoczę tzw. przykazania papieża Franciszka na szczęśliwe życie:

1. Żyj i daj żyć.

2. Dawaj siebie innym. Jeśli wycofasz się w głąb siebie, ryzykujesz egocentryzm. Stojąca woda gnije.

3. Postępuj ze spokojem.

4. Konsumeryzm przyniósł niepokój, kosztem kultury zdrowego wypoczynku. Gdy zasiadacie przy rodzinnym stole, wyłączcie telewizor.

5. Niedziela jest dla rodziny.

6. Musimy być twórczy w zetknięciu z ludźmi młodymi. Jeśli nie będą mieli perspektyw, wejdą w narkotyki.

7. Degradacja środowiska jest jednym z największych wyzwań, które przed nami stoją. Czy ludzkość nie popełnia samobójstwa poprzez masowe i despotyczne użytkowanie natury?

8. Potrzeba mówienia źle o innych wskazuje na niską samoocenę: „Myślę o sobie tak źle, że zamiast dodawać sobie, umniejszam innym”. Szybkie pozbywanie się złych uczuć jest zdrowe.

9. Możemy inspirować się nawzajem poprzez bycie świadkami. Ale rzeczą najgorszą jest religijny prozelityzm, który zdaje się mówić: „Rozmawiam z tobą, by cię przekonać”. Nie. Kościół wzrasta dzięki przyciąganiu wiernych, nie dzięki nawracaniu na siłę.

10. Żyjemy w czasach wielu wojen – trzeba wykrzyczeć wezwanie do pokoju. Pokój jest na pozór cichy. Ale tak naprawdę nigdy taki nie jest – zawsze jest czynny.

Na zakłamanie jest proste lekarstwo – dialog publiczny. Rozmowa, w której wszyscy zainteresowani mogą wziąć udział, aktywnie, stawiając pytania, wyrażając swoje myśli, lub tylko przysłuchując się. Każdy może wtedy wyrobić sobie własne zdania, znając stanowisko obu, lub wszystkich, stron. Nie ma innej możliwości poznania prawdy o naszych wspólnych sprawach, polskich, kościelnych, europejskich i światowych. I o wielkim wspólnym dobru jakie się wydarzyło i dzieje w naszej tak zwanej wspólnocie lokalnej, od 33 lat najnowszej historii i dalej sięgając - od zarania dziejów. Bierzemy Polskę, Ojczyznę naszą „tęczą zachwytu od zarania dziejów” (C.Norwid) – nie znam piękniejszego zdania dla nazwania patriotyzmu.

Przedkładam ten opis wszystkim, których życie (droga, prawda) splątały się z naszym. Od tych na dole, kandydatów, mieszkańców mojej/naszej gminy, historii, pamięci i tożsamości, po samą górę: Marszałka Województwa, Biskupa Ordynariusza, Starostę, posła Jacka Sasina, vice Dyrektorkę Biura ds Kombatantów i Osób Represjonowanych, prezesów Prawa i Sprawiedliwości i Polskiego Stronnictwa Ludowego. Chyba starczy. Mogę mieć czyste sumienie, zrobiłem to, co było w mojej mocy. „Resztę nie ja, bo ja się tam kończę, gdzie możność moja”.

wiara

jest nadzieją i miłością
trzy w jednym
wiem
coś czuję
wierząc
rozumiem

rozum jest bardziej statyczny
wiara dynamiczna
zna To
w co wierzy
czeka
jest wiecznym oczekiwaniem
spełnienia
wyrywa się ku nadziei
na coś Kogoś

   (piątek, 7 listopada 2014, g. 9.04, post post scriptum)

PS.

Grafika 1 - typowy żaglowiec z czasów podróży Norwida do USA

Grafika 2 - rycina Cypriana Norwida

Grafika 3 - tym statkiem C.Norwid wracał z Ameryki (z tej strony). 

"Opowiem ci o wolnej Polsce"

Wróciłem z Wołomina, z urzędów powiatowych. Do ponad stuletniego domu. Dom mnie przyjął, objął, utulił.

Urzędy coraz lepiej pracują, są bardziej przyjazne ludziom. Takie mam doświadczenia od 25 lat, stopniowo, stopniowo.

Przed urzędnikiem pomagającym wypełnić papiery wyznałem, że cierpię na pokoleniowy lęk przed urzędami. Uśmiechnął się, pewnie zdziwił. Dorzuciłem - „jak ktoś parę razy bywał w dawnym WUSW (Wojewódzkim Urzędzie Spraw Wewnętrznych), w biurze paszportowym za PRL, ten chyba wie. Stłoczeni interesanci czekali, zaciskając palce, po małą granatową książeczkę z orzełkiem bez orła, łaskę i niełaskę władzy. Warszawa, ulica Krucza, nieopodal Pięknej i miejsc rodzinnych Królów, Jackowskich, Kapaonów z czasów II RP.

Chodziłem tam z lękiem, bez nadziei? Zawsze coś było nie tak:

- ciotka w USA

- siostra w FBI

- Solidarność (RI)

- odmowa współpracy, donosów na uczelnię, proboszcza, na siebie samego...

Więc odmawiali, pełni wyższości. „Z ważnych powodów państwowych, paragraf ten i ten”. Dzisiaj – nie do pomyślenia.

Im bliżej była ta ulica, tym bardziej się modliłem, żebym nie czuł złości, nienawiści, pogardy. Do nich. I za ich życie, rodziny, za Polskę. O dobro – w nas wszystkich, żeby zwyciężało. Tak miałem. Tak mieli niektórzy. Wtedy chyba działało, dziś przestało, lęk pozostał. Ale za to świat się zmienił na lepsze. I Ojczyzna się zmienia.

Na płocie w Rozalinie, po drodze, wisi ulotka kandydata w wyborach samorządowych 2014. Zatrzymaliśmy się. Zrobiłem zdjęcie.

Wróciłem do ponad stuletniego domu. Dom mnie przyjął, objął, utulił. Dęby w Ogrodzie się kołyszą, Matka Boża Annopolska stoi w rogu, bieleje. Kartka biała też jak śnieg bieleje, taką ma naturę, klawiatura szczerzy się przyjaźnie. Czekają na prawdę. Samoświadomą - bo innej nie ma. Adaequatio rei et intellectus.

Realizm albo śmierć. Przerzuciłem zdjęcia na komputer.

Zobaczyłem kpinę z historii i demokracji. Może aż szyderstwo, ze względu na barwy partyjne. Gdyby były inne? Wzruszyłbym ramionami, wszystkiego można się było po nim spodziewać, kandydacie do władzy. No, gdyby z PO to bym opieprzał ich ile wlezie, bo kłóciłoby się z tą częścią nazwy, która mówi, że obywatelska. Ale sprawiedliwość i prawo w nim zobaczyć, to wymaga nawrócenia aż w drugą stronę, tzn. do podszewki, albo na nice. W tym akurat kandydacie do władzy!!! To tak, jakbym nie żył, nie widział, nie słyszał, nie chodził, nie czuł, nie myślał, nie modlił się nigdy. Wystarczy? Widać niektórym, nie. Wśród niektórych jest kandydat na Prezydenta Warszawy, Starosta powiatu mojego, kandydat na burmistrza Tłuszcza, i wszyscy „święci” u góry. Wysłałem do nich wszystkich swój głos wzburzony. Tylko Starosta chce rozmawiać, podziękowałem, ucieszyłem się, byleśmy znaleźli miejsce i termin. A inni zwierzchnicy i wyborcy?!

Czy jakakolwiek partia może sobie pozwolić na takie JAWNE kpiny? Na taki brak wrażliwości i szacunku dla kombatantów walki o polską wolność i demokrację?!

Nie chcą ze mną rozmawiać kandydaci, partie, nawet mój kościół parafialno-dekanalno-diecezjalny! Piszę na Berdyczów. Jaka jest ich wiara i rozum? Jaka Ojczyzna? Jak rozumieją dobro wspólne? Jakie ideały, wartości, pamięć i tożsamość?! Brak odpowiedzi to klęska mojej Ojczyzny 2014. Opowiadam ci/wam o wolnej Polsce? Komu? „Rozmówców mam niemych, albo umarłych”!

Cały akapit chcę poświęcić innej kandydatce, na wójta mojej/naszej gminy. Nauczycielce Zespołu Szkół im. Rzeczpospolitej Norwidowskiej. Bo jej przykład jest także znamienny dla dzisiejszego etapu rozwoju demokracji w Polsce.

Startuje na wójta (tak się u nas mówi), jej prawo. Ale! Jest nauczycielką w konkretnej placówce, Zespole Szkół im. Rzeczpospolitej Norwidowskiej, w gminie z własną historią zmian/przemian od Solidarności, przez 4 czerwca 1989 i 25 lat Wolności, które świętujemy w tym roku.

Nauczycielka nie odnosi się do pamięci i tożsamości? Ma zły obraz przemian? Pogardliwie wspomina powołanie Solidarności w dniu 3 Maja 1981 w naszej gminie? I tak dalej, dalej. Jej sprawa? Ależ skąd! Jest kandydatką w demokratycznym kraju!

Jest także, między innymi, nauczycielką do Wiedzy o Społeczeństwie. Społeczeństwie wolnych ludzi. Bez cenzury. Jak więc może się wydarzyć, że nauczycielka, wychowawczyni startuje przeciwko własnej szkole, która ją karmi, jest jej alma mater. Dlaczego startując w demokratycznych wyborach, na demokratyczne stanowisko w wolnym kraju, nie rozpoczyna swojej drogi po władzę od własnego środowiska, zakładu pracy? Od swoich koleżanek, kolegów, dyrektorki? Nie musimy mieć identycznych poglądów na wszystko, ale unikać jasnych wypowiedzi na temat przyszłości własnej gminy i miejsca i roli w niej SZKOŁY? W normalnym demokratycznym społeczeństwie taki kandydat sam by się skreślił, byłby przekreślony. Bo wszystkim oznajmiłby w ten sposób, że ma nieczyste intencje wobec szkoły i nas wszystkich w niej. Że jest człowiekiem nieszczerym. Skrytym. Że manipuluje opinią publiczną (ludźmi).

Powtórzę – skoro szkoła ma podstawy bać się jej zwycięstwa, JEJ - NAUCZYCIELKI tej szkoły! - to świat wywraca się wraz z nią na trzecią stronę. Jak bardzo trzeba być człowiekiem nieczułym, bez wrażliwości na nasze obawy! Obcesowo? Bezwzględnie! - na uczucia koleżanek, kolegów, z którymi pracuje dziesięciolecia!

Wiem, co piszę, z życia. Byłem wójtem kiedy starała się o mieszkanie służbowe. Dostała, pomagaliśmy jej zamieszkać tutaj, w naszej gminie. Byłem przez lata kierownikiem kolonii Caritas, dwa razy brałem ją jako wychowawczynię! Ona w zamian blokuje mnie w Internecie, nie chce rozmawiać jawnie, publicznie o historii, pamięci i tożsamości.

Szkoła też wie. Przez rok studiowała teologię, by zastąpić starego katechetę, ale nikt w szkole o tym nie wiedział. Jedynie ksiądz proboszcz. I nikt by się nie dowiedział, gdyby inna nauczycielka jawnie nie podjęła tych samych studiów, po poinformowaniu wszystkich koleżanek, kolegów, dyrektorki – bo to musi być jawne (w niektórych szkołach wywieszają na tablicy ogłoszeń, wszak to waży o decyzjach życiowych, ważnych dla osób i rodzin, o podjęciu odpowiednich studiów, by mieć w przyszłości gwarancję zatrudnienia na wakujących kierunkach/przedmiotach nauczanych w danej szkole). Takich świństw się nie robi. Ani w aktualnym zakładzie pracy, w szkole, ani w wymarzonych przez nią urzędach, ani na stanowiskach wójtów itd. Po prostu trzeba być człowiekiem. Nie (jawnym!) manipulantem. Sorry!

Wiem, co piszę. Właśnie teraz odbywa się w naszej szkole Powiatowy Turniej Debat Oksfordzkich! Niech uczniowie szkół z powiatu spytają ją, nauczycielkę ze szkoły gospodarza turnieju, co myśli o debatowaniu! O jawności! O demokracji!

Jeśli coś takiego się dzieje - kandydowanie przeciwko własnemu zakładowi pracy, jego dyrektorce, koleżankom, kolegom?! Skądinąd przeciwko historii najnowszej, pamięci i tożsamości własnej gminy! Czy to abstrakcja? Paradoks? Absurd? Aberracja demokracji. Demo-kreacja przypadków/przypadkowa. W ścisłej współpracy/współdziałaniu z kościołem parafialno-dekanalno-diecezjalnym?! Dokąd zmierza ta opcja?! Co opowie papieżowi Franciszkowi? Przyszłym pokoleniom? Ludziom wiary i rozumu. Osobom samoświadomym, w samoświadomej Polsce (gminach, tzw. wspólnotach lokalnych) i w samoświadomym Kościele?! Jedno z drugim jest połączone na wieki, na śmierć i życie. Co Bóg złączył w kraju nad Wisłą, tego partie i polityczni i samorządowi "liderzy" nie mogą rozdzielić!

Ja z tą (moją?) prawdą jestem gotowy zarówno jeszcze (po)żyć, jak i z nią i za nią umrzeć. Ma dla mnie WARTOŚĆ ABSOLUTNĄ, proszę Was wszystkich, z księdzem arcybiskupem i proboszczem na czele, uwierzcie. Zawsze wyliczam jednym tchem: konklawe 16 października 1978, Solidarność, katecheza w Legionowie, małżeństwo i rodzina (z Bolesławem Prusem, walką o szkołę polską przed I Wojną Światową, z Matką Bożą w annopolskim Ogrodzie, pielgrzymką narodową do Ziemi Świętej, i na Kongres Eucharystyczny w Kartaginie z Prymasem Hlondem, z Katyniem, Rodziną Rodzin u boku Prymasa Wyszyńskiego...), Rzeczpospolitą Norwidowską.

Mnie z lęku śmierci droga-prawda-życie wyleczyło. Wy, oni, będziecie musieli z tym żyć, ze swoim sumieniem. W warstwie historycznej, pamięci i tożsamości tego terenu, wypaczonym, fałszywym. Na straży prawdy będą stały moje dzieci, następne pokolenie badaczy... nawet teologów. Każdy, kto odrzuca dialog otwarty, publiczny – jest bez szans w obliczu Historii.

Opowiem Wam o wolnej Polsce w Kościele. Stan wojenny miał udział w mojej życiowej decyzji. Powołał mnie wtedy śp. proboszcz Józef Schabowski w Legionowie (u św., Jana Kantego), bo nie mogłem wrócić z Jasnej Góry 13 grudnia 1981 do Strachówki. Zostałem katechetą stanu wojennego w Polsce. Proboszcz potrzebował kogoś, kto będzie z młodzieżą. W efekcie oddał mi, powierzył całe duszpasterstwo młodzieżowe wielkiej parafii (w budowie). Zawiść dosięga po latach. Doszło do mnie oskarżenie „że chciałem być autorytetem”.

Przez siedem lat cuda się tam działy. Były nam dane, wszystkim, mnie i młodzieży, pospołu, demokratycznie, w wielkim partnerstwie, we wspólnocie. Na którąś naszą wrześniową Noc Czuwania (pn./w intencji „Podziękowanie za wakacje”) zjechało ponad czterystu uczestników z całej Polski, w tym wielu księży. Napisaliśmy List do Papieża, odpowiadając na jego list do nas. Jeździliśmy na ewangelizację do Jarocina z ojcem Andrzejem Madejem.

Ale przyszedł czas zmian. I rodzina szukała domu. Wróciliśmy do Strachówki, daliśmy początek samorządnej gminie. Dziesiątki spotkań odbyły się w naszym domu. Ze wszystkimi. Jak nie wspominać cudu pojednania z poprzednikiem? Intencjonalnych silnie Spotkań Trzech Króli, z opozycją świętując ponad podziałami wielokulturowość naszej tradycji katolickiej (6 Stycznia)? A Gminnych Spotkań Oświatowych dla wszystkich nauczycieli ze szkół i księży z całej okolicy, oddając do dyspozycji samochód gminny i prywatny? Bo JEDNOŚĆ nas wołała! Bo służba JEDNOŚCI mnie motywowała. Święte wizjonerstwo, wizjonerstwo świętości dla wszystkich (nauka madejowa). Powołaliśmy i odbyliśmy kawałek wspólnej drogi w Kościele Domowym pięciu młodych małżeństw (rodzin). Aż do wyboru wójta Kazimierza Łapki. Potem on przyciągnął do siebie. 

Czy o wielkiej drodze-prawdzie-życiu nie mówi też obrazek/zdjęcie u stóp Matki Bożej Annopolskiej „małej trzódki” z biskupem założycielem diecezji Kazimierzem Romaniukiem?! Są wśród nas przedstawiciele miejscowej hierarchii, dziekan i proboszcz, świadek tej naszej gminnej historii i Solidarności, przedstawiciele rodziny, grupy modlitewnej, sąsiedzi i świadkowie naszego sakramentu małżeństwa i katechizacji w Legionowie, i dzisiejsza kadra naukowa Nauki Społecznej Kościoła i... dużo małych dzieci. Rocznika przełomów. Następnego pokolenia. Świadków nowych czasów. Wolności i osoby.

Prowadziłem kolonie Caritas. Na prośbę księdza proboszcza Antoniego. On nas rozliczał, i uczył rozliczania z diecezjalnym Caritasem, w rodzinnej wspólnocie Kościoła. Prowadziliśmy później parę turnusów wspólnie z Grażyną, gdy już mogła oderwać się od dzieci małych w domu. Duża rodzina jest cudem, wychowuje w sposób naturalny kierowników, wychowawców, instruktorów, współpracowników kolonijnych. I jest siłą, aby stanąć oko w oko z przeciwnikami w bramie miast i gmin, nawet wtedy, gdy kościół nas odstępuje, a dzisiejszy dyrektor Caritas działa jak firma windykacyjna, albo prokurator. On/oni są księżmi, kiedy mszę odprawiają przy ołtarzu? A potem się stają facetami do każdej roboty i układów. Odpuść mu/im, bo nie wiedzą, co czynią.

Wróciłem z Wołomina. Jestem już byłym szkolnym katechetą. Musiałem/musieliśmy podjąć DECYZJĘ. Niekorzystną wielce dla rodziny. Korzystną dla sumienia. Jak miałbym być dłużej katechetą, wbrew intencjom proboszcza i kurialistów? Jak miałbym uczyć i gorszyć jednocześnie? Ustanowić dwa Kościoły? Jeden mój/nasz wierny Bogu drogi-prawdy-życia, a drugi instytucji w dzisiejszym składzie osobowym? Ja, w jednej sali prowadzący lekcję religii, tak jak opisałem na wielu kartkach i stronach w Internecie, a w drugiej ksiądz prostujący moje błędy? „Józef nie uszanował próśb i rad, twierdził, że ma swój sposób na nauczanie religii katolickiej, wyniki pracy muszę teraz sam udźwignąć i naprostować w duchu nauki Pisma Świętego, nauki Kościoła i Papieży.” Czy to budowałoby Kościół świętości, czy paranoi?!

Chcę o wszystkim rozmawiać, w duchu prawdy i wierności jedności drogi-prawdy-życia, która się mi/nam dała. Oni nie chcą. Są okrutni jak dawna tajna policja. Wiedzą, jak wykończyć człowieka?! Straszne.

Dzisiaj, w trakcie pracy nad tymi notatkami, zgłosił się do mnie dziennikarz, piszący akurat o katechetach w Polsce. Rozumiem, jestem weteranem, uczyłem 33 lata, prowadzę stronę Katecheza Online, każdy może mnie znaleźć, zapytać o wszystko. Po to jestem, żyję. Jako świadek historii, pamięci, tożsamości, wiary i rozumu. Co z tego wyjdzie? Zobaczymy. Przecież to, że nie chcą rozmawiać jedni, którzy pierwsi powinni, nie znaczy, że świat prawdy nie potrzebuje! Że nie zgłoszą się inne, niekatolickie, media. Służę prawdzie, nie mediom. Z mediami będę współpracował zawsze, bo sam jestem medialny, od urodzenia. Krzyknąłem na samym początku. Będę krzyczeć, szeptać, milczeć wymownie, zależnie od tematu i formy - do końca.

kościelna arogancja AD 2014

fundują nam dwa bogi
jeden żywy prawdziwy
prowadzi i ci się daje
objawia wszystko
jak tylko może
na wszystkie sposoby
kochający Ojciec
jest twoją drogą-prawdą-życiem

drugiego ci chce podać
przysłany proboszcz
instytucjonalnie

komu on służy
jego droga-prawda-życie
jest jego
i niech tak pozostanie
ja nie neguję jego
on neguje moją

(środa, 5 listopada 2014, g.8.01)

 

PS.

Zdjęcia:

1) Historia bardzo stara i najnowsza. Matka Boża Annopolska z 1910. Odwiedziny/nawiedzenie biskupa K. Romaniuka 1995.

2) Na płocie w Rozalinie

3) Lekcja historii wolności i ciągłości - Legionowo, 4 czerwca 2014

4) Jeden świat (globalny), przedstawiciele Banku Światowego w Zespole Szkół im. Rzeczpospolitej Norwidowskiej (śladami Programu Integracji Społecznej)

Non abbiate paura 2014

Zamknięci na dialog, wierzą tylko swoim, i to przede wszystkim sprawującym władzę?

U nas, w gminie Strachówka, z doświadczeniem okresu Solidarności, transformacji ustrojowej I Kadencji Polski Samorządnej, współpracy tzw. wspólnoty lokalnej na dole Polski i Kościoła: szkół, parafii, gminy, której dojrzałym owocem jest tzw. Rzeczpospolita Norwidowska - instytucjonalna już prawie, mająca swoją szkołę – ze sztandarem i hymnem - stowarzyszenie, publikacje, koncerty, wystawy... prawda się objawiła i jest opisana, opublikowana, a jednak jest wielu takich, którzy odwracają wzrok od rzeczywistości i wierzą tym, którzy jej przeczą! 

Władza na wyższym szczeblu, partyjnie umocowana, nie widzi, nie rozumie tej naszej rzeczywistości na dole. Od dwóch(?) lat także niestety w kościele parafialno-dekanalno-diecezjalnym. Oni wystawiają rekomendacje tym, którzy negują przedstawioną powyżej - i na wiele sposobów - historię, pamięć i tożsamość, dla swoich prywatnych i grupowych interesów.

Wstawili na swoje listy wyborcze, dali rekomendacje byłemu wójtowi Kazikowi Łapce, bo był wójtem przez 4 kadencje i przedstawił im pewnie swoją wersję historii, Krystynie-radnej-kandydatce-nauczycielce Zespołu Szkół im. Rzeczpospolitej Norwidowskiej, dzisiaj głównej opozycjonistce przeciwko szkole (i jej dyrektorce), Solidarności RI z 3 Maja 1981, pamięci, tożsamości, i na nich tworzonej kulturze... Poziom personalny przechodzi na krajowy, kościelny... światopoglądowy? Uzyskują rekomendacje przeciwko pamięci i tożsamości, od dwóch partii PSL i PiS, od osób wysoko postawionych, ponad gminną rzeczywistością. Rzeczywistość partyjnych planów i rozgrywek, oraz interesowne poparcie osób (i struktur) kościelnych jest widoczne gołym okiem, jak Polska długa i szeroka?!

Co jest interesem osób wysoko postawionych i ich partii? Co jest interesem struktur kościelnych? Władza! Dominacja światopoglądowa? W osłonie słownej „wartości chrześcijańskich, ich tradycji dominowania...”? Rozmawiajmy głośno, otwrcie, publicznie o Polsce i o Kościele 2014. Non abbiate paura!

Bo chrześcijaństwo XXI wieku jest już inne. Pamięć i tożsamość, ufundowane na prawdzie, wolności, osobie i jej godności, odpowiedzialności... Nowe/stare chrześcijaństwo jest przedyskutowane, przegłosowane, skonfrontowane z tradycją i myślą współczesną na Soborze Watykańskim II, i w działalności soborowo-posoborowych papieży. Teraz ma Franciszka oblicze i coraz większe doświadczenie, Ameryki Południowej, Argentyny, dokumentu z Aparecida. Stare stare chrześcijaństwo boi się myślenia, dialogu, otwartych ludzi, społeczeństw ufundowanych na wolności, prawach osoby i obywateli. Boją się prawdy, że „człowiek jest drogą Kościoła”. Nie chcą o tym (o niczym?) z nami mówić. Najwyżej kazanie, z definicji w jedną stronę. Boją się. Nie boją się tylko swoich, potwierdzonych ślepym posłuszeństwem, bez dyskusji. Bez Słowa, które chce mieszkać między nami?! Ze swoim, o Nim, wyobrażeniem, podobieństwem i obrazem.

Jest prawda. Jest postawa miłości intelektualnej, sięgająca aspektów istotowych i konstytutywnych rzeczywistości świata, człowieka i Boga (jeśli ktoś wierzy). Aby przezwyciężyć kryzys sensu, którym naznaczona jest część myśli nowożytnej, konieczne jest otwarcie się na metafizykę. Właśnie fenomenologia może w znaczący sposób przyczynić się do takiego otwarcia (św. JPII, 2003). Opiszcie dobrze swoją rzeczywistość, wtedy nasze spotkanie będzie nie tylko możliwe, ale wyda owoc stokrotny. Dopóki się boicie, bo sami siebie nie znacie, nie rozumiecie, ani „swojego” świata, będziecie uciekać przed dialogiem z nami i ze światem całym, szykując różne formy autorytaryzmu, przemocy, despotyzmu.

Ze mną nie zamienią słowa w parafialno-dekanalno-diecezjalnym kościele, ale to przecież nie znaczy, że stoją z boku naszych dyskusji! Są mocno zaangażowani po jednej ze stron. Czy zdają sobie sprawę, co robią? Jaki fałsz, jakie zakłamanie, jest , będzie rosło za taką ich dwulicową postawę, z błogosławieństwem (świętościami) na ustach! Czy najgłośniej nie woła, nie trąbi Anioł Stróż Ziemi Wołomińskiej stojący na ołtarzu, jako wotum wdzięczności za czas, którego według Łapki i Krystyny i osób wysoko postawionych nie było?! Taki sam anioł stoi m.in. u arcybiskupów Głodzia i Hosera. Po ludzku to nazywa się świństwem i jeszcze mocniej. Na szczęście są porządni księża i biskupi. I jest Internet, więc oni są z nami, a my z nimi. "Pan z Wami! - I z Duchem Twoim/naszym". Nasza diecezja (osoby konsekrowane i nie, parafie, dekanaty...) - długo będziemy wszyscy chorować, gdy się wreszcie coś zmieni i zechcą słyszeć, widzieć, rozmawiać. To jest pewne, jak wzory w matematyce. Bo jest ni etylko (ich) "teologia",ale także prawa rozwoju społęcznego (Centesimus annus), socjologia (także s. religii), psychologia, nawet jest Instytut Statystyki Kościołą Katolickiego, w którego badaniach prawda wyjdzie, czarno na białym tylko trochę czasu potrzeba.

Fenomenologiczno-metafizyczne chrześcijaństwo (ewangeliczno-współczesna Dobra Zawsze Nowina) najpierw widzi, opisuje, uznaje to, co jest. Potem wyjaśnia, rozwija teorie, pokazuje sens. Ci, co najpierw mają teorię, wiarę, i głoszą w ciemno, jakby nie widzieli świata i człowieka przed i wokół siebie, sa reliktem i kandydatami na despotów i szkodników społecznych (także w ramach Kościołą). Tego, co jest -nic zastąpić nie może, dla wszelkich pstaw życiowych. To się nazywa REALIZM. Tylko w granicach relanego świata i jego pojmowania Bóg jest Żywy i Prawdziwy. 
Dla tych innych, zaślepionych, niedouczonych, ignorantów wiednych i bezwiednych panują konstrukty i utopie. Wynalazki, wizje zsubiektywizowane rządzą ich wyobraźnią i światem, w którym się zamykają. To, co jest, ma się posłuchać, podporządkowywać zawsze im (teoriom, cóż, jeśli nawet pięknie brzmiacym i dźwięczącym mową pobożnościową). Non abbiate paura 2014.

PS.

Na post post scriptum już od rana wisi:

wbrew niezrozumieniu

jestem szczęśliwym człowiekiem
bo moje oczy widziały
wydarzenia losy i historię
(po katolicku Zbawienie)
to co się działo w moim czasie
i wszystko rozumiałem w miarę
drogi-prawdy-życia swojego
- mowę faktów - wiarą i rozumem
z Panem Bogiem za pan brat
w osobie Jezusa Chrystusa z Nazaretu

człowieku poznaj samego siebie
jak się ojciec JP II święty czuje - sobą
odpowiedział na pokładzie samolotu
otwórz oczy uszy serce wiarę i rozum
non abbiate paura
jesteś i będziesz jeśli chcesz
drogą Kościoła
nawet jeśli księża i biskupi nie rozumieją
niech ci się tak stanie

     (wtorek, 4 listopada 2014, g. 9.32)