Światowe Dni Strachówki w ŚDM 2016 (dzień drugi, przyjazd grupy)

Avant-propos albo foreword :

SZCZĘŚCIE SYMEONA

         /gmino moja parafio diecezjo/

długą szło drogą do Strachówki
za dni naszych moich i świata
doszło pielgrzymami (z Belgii)
dni światowego wydarzenia

szło całą moją drogą naszą
polską drogą wolności godności
przez Watykan Taize Solidarność
Plac Zwycięstwa w Warszawie

przez moją wiarę i naszą
przez annopolskie sanktuarium
od ponad stu lat Matki Bożej
w modlitwach sercach i Ogrodzie

Polska szła z nami tuż obok
poloneza krokiem i Norwida
rzeczą o wolności słowa pospolitą
o wolności godności osoby człowieka

warto ożywić jego myśl ideę
o stowarzyszeniu uszanowania
wolnego człowieka osoby XXI wieku
jak wolnym był Sobór Watykański II

biedni są ludzie w Polsce wierzący
z nazwy i tradycji
nie znający encyklik papieża
zwanego papieżem wolności 

    (poniedziałek, 18 lipca 2016, g. 14.44) 

***

Dzień pierwszy kończy się „bez lęków”, to inaczej znaczy „z wiarą i rozumem”.
Dzisiaj zacznę (prócz tego, co już się zapisało w "Komnacie Siódmej 4"): pisać, pisać, pisać. By chronić DOBRO. Duch Święty do każdego mówi, nie każdy dowierza i zapisuje. A to, co ja tu piszę, to przecież tylko odprysk w moim oku. Tyle się dzieje, czego nie jestem świadkiem widomym.

Tylko tyle? Tak. Patrz, słuchaj, dotykaj… i pisz wszystko, jak leci. Inaczej coś wpadnie Ci na kliszę, coś zapamiętasz, ale niewiele. Zbyt szybko się dzieje. Pisz, w tempie klawiatury, długopisu, wiary i rozumu. To ci się ułoży w niebo, czasem w czyściec. To jest objawienia, na miarę osoby, bardzo osobowe. Bóg nas kocha i zna po imieniu.

Nie czekałem do teraz, do powrotu do domu w Ogrodzie z Annopolską Matką Bożą, z przywitania pielgrzymów. Pisałem od rana, prócz Komnaty Siódmej 4, także zwykłe posty, komunikaty na Facebooku, które zawsze są odpowiedzią na pytanie – o czym teraz myślisz? Tzn. kim jesteś, co się w tobie dzieje i wokół, w świecie. Facebook jest moim notatnikiem, szczerym.

1) WITAMY! WELCOME! Szczęść Boże Pielgrzymom z BELGII, Europy i świata całego! Błogosławieni miłosierni... IJD.be in STRACHÓWKA! IJD - Duszpasterstwo Młodzieżowe w Belgii. 

2) Przez Woodstock w Kostrzyniu przewinęło się ok. pół miliona osób! Gratuluję! Ile się przewinie przez ŚDM w Krakowie, Polsce, Strachówce, RzN...? Czym się wypełnią/wypełnimy?!

NAUKA TOŻSAMOŚCI

       /Woodstock RzN i ŚDM/

nauka niech bada
po to są uniwersytety
ale mnie chodzi o szkoły
rzeczpospolitej każdej

o podmiot i przedmioty
poznawania siebie
świat naprawdę osobowy
człowiek to ten kto zna siebie

skąd i dokąd idę pielgrzymuję
ja człowiek myślący h.sapiens
co mnie stanowi wszystko
jak można żyć nie wiedząc

jak budować wspólnoty
lokalne narodowe kościelne
człowiek osoba obywatel
jest także drogą Kościoła

i świata całego i Europy
wielkich jak miłosierdzie
albo szowinizm i potępienie
człowiek to ten kto zna siebie

         (poniedziałek, 18 lipca 2016, g. 8.51)

3) Marzyłem o koszulce wolontariusza ŚDM w Strachówce. Dostałem! Tożsamość, tożsamość! A także geje i LGBT na ŚDM, tekst w linku. 

4) Sprawy świata w tych dniach nie znikają, ani nie wyłączają się, są tłem i melodią naszego życia w świecie, w każdej gminie, parafii… Do takiej Polski, Europy, do nas takich, przyjedzie papież Franciszek. Co powie? Jak to wszystko ogarnie słowem, wiarą i rozumem, jak przekaże… Jakie są podobieństwa - jeśli - Putina, Kaczyńskiego, Orbana, Erdogana... ich manipulacje wolą ludu? DYKTATORZY?! Wielcy manipulatorzy, ideologowie skryci i jawni, narzucić wszystkim chcą siebie, swoją wolę, chorą często, czy zawsze?! Brexit też tu gdzieś dopisać?

5) Udostępniam post ze strony Zespołu Szkół im. Rzeczpospolitej Norwidowskiej. Taka sama informacja wisi na stronie gminnej. … Z serca udostępniam! Przybywajcie gospodarze mili Pielgrzymów Papieskich - Franciszkowych - ŚDM witać w naszych progach. „Pielgrzymi z Belgii będą w Strachówce o 11:45. Zbieramy się pod kościołem, aby ich przywitać. Zapraszamy mieszkańców, a szczególnie uczniów Zespołu Szkół im. Rzeczpospolitej Norwidowskiej i młodzież naszej gminy.
P.S.
W związku z wizytą pielgrzymów z Belgii w Strachówce, informację na naszym Facebooku będą pojawiać się z większą częstotliwością. Będą Państwo informowani o planowanych wydarzeniach oraz o relacji z wizyty pielgrzymów.”

5) Wyjechali z Gent, oglądam na ich stronie fotoreportaż z pożegnania! Jadą! Zbliżają się do STRACHÓWKI! Czy już wszyscy o TYM wiecie? Czy poruszyło się Dzieciątko Jezus w sercu Naszym? I ten duży Jezus, z Ojcem i Duchem Świętym w Trójcy (wszak to wezwanie k-ła w Sulejowie). Musimy skasować w sobie granice duchowo-intelektualno-emocjonalne...! Płyń Duchu Święty, weź nas w posiadanie! Przyjdź Duchu Święty, ja pragnę! Mamy gminno-parafialne bierzmowanie dziejów!

Już są. I są już dobrze powitani w parafii, gminie i szkole. Przez księdza proboszcza w komży i stule, Wójta, DyrKa szkoły im. Rzeczpospolitej Norwidowskiej, panie-gospodynie wiejskie, wolonataruszki reprezentowały młodzież. Było po staropolsku, z chlebem i solą. Była modlitwa, błogosławieństwo, kolorowe stroje KGW ze Strachówki, wolontariuszki w białych firmowych T-shirtach, zdjęcie grupowe z Papieżem Janem Pawłem II i łamanie chlebem. 

Ja, bezrobotny już katecheta, zachwycony jestem rozmową z księdzem Guido o Januszu Korczaku, w drodze z kościoła do szkoły. Znamienny temat i trasa.

Coraz więcej z nas rozumie niezwykłość spotkania, przeżyć, prowadzenia przez Ducha Świętego. Tak wielkim wydarzeniem nie może zarządzać żaden człowiek, tylko człowiek! Ani nawet biskup i arcy- i kardynał.

Boże spraw, żeby jak najwięcej osób robiło notatki, które rzucają światło nawet po wielu latach. Światło Ducha Świętego, dopiszę bez emfazy, z pełnym przekonaniem. Jednym ze znaków jest, że rodzą się nowe talenty (RzN.TV), wolontariusze, niezależni w myśleniu i działaniu. Centralizm był i jest przekleństwem, nie tylko socjalistycznej Ojczyzny PRL. Tylko człowiek wolny, z pełną godnością i odpowiedzialnością wolność ubezpiecza. Na osobowej opoce Piotra Jezus Kościół zbudował, nie na stemplach, prawie i władzy instytucjonalnej.

***

BŁOGOSŁAWIENI PIELGRZYMAMI

               /gminy i parafie 2016.pl/

kto ich przyjmuje Mnie przyjmuje
a kto Mnie przyjmuje to i Tego 
który Mnie posłał
kto bowiem nie jest przeciwko nam
ten jest z nami
kto wam poda kubek wody do picia
bo należycie do Ducha Świętego
zaprawdę powiadam wam 
nie utraci swojej nagrody
dobra jest sól ale jeśli sól smak traci
czymże ją przyprawicie
miejcie sól w sobie 
i zachowujcie pokój między sobą
wielu z was niestety nie zrozumie

   (poniedziałek, 18 lipca 2016, g. 14.06) 

***

WIARA KTÓRA ROZUMIE

         /Wiara nie lęka się rozumu/

wiara czasem płacze
ze wzruszenia
poruszona mocą Ducha
wiara rządzi bardziej

niż myślimy na co dzień 
nie tylko od święta
w Boże Narodzenie
Wielkanoc i tak dalej

rządzi nami
któż chce zadrzeć
z tym na czym się opiera
jego konstrukcja

świata i siebie samego
spojrzał i uwierzył
drugi uwierzył nie widząc
błogosławieni i święci obaj

gorzej z tymi nami
którzy widzą słyszą i nie wierzą
samym sobie
ani siebie nie szukają

wielkie światowe dni nastały
dla każdego mieszkańca
gminy parafii diecezji
człowiek to ten kto zna siebie

nic albo niewiele z tego zrozumieją
ci którzy wiarą nie sięgną korzeni
długiej wigilii przyjazdu i pobytu
Belgów i Boga między nami

   (poniedziałek, 18 lipca 2016, g. 13.45)

***

OBIEKTYWIZACJA

                 /wielu ciągle nie rozumie/

prawda przez wszystko przepływając
porządkuje
także naszą gminę parafię diecezję
prawda nie pyta o licencje i pozwolenia

nikogo niczego czyjejś władzy
mniemań i uzurpatorów
prawda nas polaryzuje wektorem
godności wolności wiary i rozumu 

ja wierzę w miłosierdzie
błogosławieni miłosierni
albowiem oni miłosierdzia dostąpią
takie jest hasło ŚDM w Strachówce

innego nie ma dla Krakowa Polski 
i świata całego także siostry Faustyny
i domowników jej domu w Klembowie
w Jadowie i Lincoln Nebraska USA

   (poniedziałek, 18 lipca 2016, g. 11.03)

***

CHCIEJSTWO

            /kto komu czemu
           i koordynatorce gminnej/

kościół i świat chciejstwa
woluntaryzmów populizmu
władzy dla władzy i siebie
dla swoich układów

niech zginie przepadnie
taka religijność fałszywa
wbrew prawom natury
kultury wiary i rozumu

chcieliby coś czegoś
ale ani tego znają ani ani
chcą rozumieć i służyć
byle im służono ich woli

gwałcą prawa naturalne
kapitał społeczny i ludzki
polityce służą dzisiaj pisu
jutro kto wie ołtarza i tronu

   (poniedziałek, 18 lipca 2016, g. 9.59)  

***

OBSERWATOR I UCZESTNIK

siedzę w sanktuarium w Annopolu
patrzę przez okno na dęby pamięci
nurtuje świat we mnie
i tożsamość płynie

wiem coś z telewizji
z Internetu
od Żony DyrKa
siedzę myślę piszę

dzieje miałem szczęśliwe
nawet wyjątkowe (jak każdy)
wolności pragnąłem i dostałem
przez wybór papieża w Watykanie

przez Taize i Solidarność
europejską świadomość w szkole
i obywatelstwo RzN i NGO-sy
w świecie wiary i rozumu

   (poniedziałek, 18 lipca 2016, g. 9.30)

***

BIEG DZIEJÓW

mała każda gmina ani wielka
nie powstrzyma biegu historii
rwący nurt się światem przetacza
zadecyduje pamięć i tożsamość

przez naszą też idzie prąd ŚDM
prąd światowego wydarzenia
który z głębi dziejów płynie
rodzi się w sercu człowieka hs

człowiek jest drogą Kościoła
na nim jest zbudowany
jak na skale opoce
papież przyjeżdża do nas

nie powstrzyma zabobon
ani anonim ani donos
do ministerstwa kuratora
biskupa i Bóg wie gdzie jeszcze

   (poniedziałek, 18 lipca 2016, g. 9.11)

***

NAUKA TOŻSAMOŚCI

         /Woodstock i ŚDM/

nauka niech bada
po to są uniwersytety
ale mnie chodzi o szkoły
rzeczpospolitej każdej

o podmiot i przedmioty
poznawania siebie
świat naprawdę osobowy
człowiek to ten kto zna siebie

skąd i dokąd idę pielgrzymuję
ja człowiek myślący h.sapiens
co mnie stanowi wszystko
jak można żyć nie wiedząc

jak budować wspólnoty
lokalne narodowe kościelne
człowiek osoba obywatel
jest także drogą Kościoła

i świata całego i Europy
wielkich jak miłosierdzie
albo szowinizm i potępienie
człowiek to ten kto zna siebie

     (poniedziałek, 18 lipca 2016, g. 8.51)

***

MOJA TOŻSAMOŚĆ

        /Sanktuarium MBA/

żyję wraz z moją myślą
moją myślą żyję
strumień świadomości płynie
rwie

z całą pamięcią i wszystkim
co mnie stanowi stanowiło
i stanowić nawet będzie
po śmierci

ja Józef K jak Kapaon
katecheta z Legionowa
potem ze Strachówki
ojciec solidaruch wyklęty

wyklęty przez moją wspólnotę
bez pamięci i tożsamości
w gminie i parafii
w Strachówce

przez moją myśl Bóg płynie
moją Ojczyznę i ojcowiznę
Sanktuarium Annopolskie
Matki Bożej

porywa mnie z nagła
pod niebiosy
na wiary i rozumu skrzydłach
prawdę kontempluję

   (poniedziałek, 18 lipca 2016, g. 8.30)

***

ŚDM TOŻSAMOŚCI

        /Nowy Świat pojednania w Burgundii/

zjadą się setki tysięcy
osób tożsamych i narodowości wiele
nikt nikomu niczego nie zabierze
i owszem wzbogaci

wiele Mart zakrzątać się musi
by pościelić nakarmić i przewieźć
ja też robię swoje
pytam o tożsamość

gdzie jesteś i w czym się wyrażasz
skąd do nas przychodzisz
Belgowie mają swoją
a my Strachowianie

nie ma prawdy bez dialogu
nie ma osób świadomych
znającego siebie człowieka
mnie Europa wzbogaciła bardzo

    (poniedziałek, 18 lipca 2016, 7.25)

***

TOŻSAMOŚĆ

            /jaka jest np. belgijska/ 

czym jest skąd do nas przychodzi
okazję mamy świetną do odpowiedzi
w Światowych Dniach Młodzieży 2016
my swoją przemyśleć i Belgowie

co jest tym duchem który nas prowadzi
w jakich wydarzeniach się objawił
wziął nas w posiadanie może
może już wiemy może jeszcze nie

czyż tożsamość nie żyje wyborami
potwierdza czynami osoby wolnej
czyn współtworzy osobę do końca
współkreuje

odpowiedzialność i miłosierdzie
idą w parze u osób myślących
które siebie znają
braterstwo mogą dawać innym

pytaj świadków pytaj osób
rodziców nauczycieli przodków
co ich stanowi stanowiło
ja także pytałem Polski (Ojczyzny)

    (poniedziałek, 18 lipca 2016, g. 7.05)

PS.
Zdjęcie ze strony Duszpasterstwa Młodzieżowego IJD.be w Gent!

Światowe Dni Strachówki w ŚDM 2016 (dzień pierwszy)

Bądź uwielbiony Boże wszystkich ludów i narodów.  Tobie chwała i cześć.
Półtora roku mija od pierwotnego zwiastowania, że pielgrzymi nas nawiedzą. Tak – to Dar Nawiedzenia. Ty nas w nich nawiedziłeś. Już, a każdego dnia będziesz dopisywał zwrotki tego psalmu. Wystarczy mieć oczy Dio patrzenia, uszy do słuchania, wszystkimi zmysłami chłonąć świat. Wiarą i rozumem objąć i rozumieć. Na dwóch skrzydłach kontemplować PRAWDĘ.

Zrozumiałem dzisiaj moje zadanie w TYM WYDARZENIU – masz opisywać wszystko, co jest ci dane. Głos wewnętrzny powiedział mi na mszy.
Nie muszę długo się zbierać, zdań układać, same płyną. Mam tylko usiąść i uderzać w klawiaturę. Jeśli będzie potrzeba – przymusić się do tej pracy.
Głos anioła woła. Bóg dał głos – Duch Święty prowadzi (grzesznika of course, nikt mi w tym nie zaprzeczy). Muszę dać świadectwo ludom i narodom moich czasów. Nie Strachówce, kto chce - zobaczy. Świadectwo Ducha Czasu – od lat kilkudziesięciu, konklawe 16 października 1978 jest dla mnie tego właśnie początkiem. ŚDM 2016 zamknięciem? Klamrą. Ciągłość, jedność dziejów od co najmniej 38 lat.

Dzisiaj rano zapisałem:
***

w imię czego

           /nieszczerość rani i zabija/

co nazywają gościnnością ci
którzy nie przyjmują pielgrzymów
nie oskarżam bo znam swoje grzechy
pytam w imię prawdy wiecznej

biada gdybym nie pytał widząc
słysząc czytając wasze wypowiedzi
co się z nami porobiło Strachówko
biada którzy umrą w niewiedzy

biada duszpasterzom katechetom
wychowawcom i samorządowcom
oni muszą wiedzieć dla pokoleń
kolejnych dzieci i mieszkańców

pytał o to także papież Polak
na błoniach w Krakowie 1979
w imię czego wolno odepchnąć
cnotę prawdy i gościnności

Belgowie przyjechali są w szkole
bo nie było dla nich miejsca
w sercu gospodarskich domów
naszym domu Polsce i Kościele

    (niedziela, 17 lipca 2016, g. 8.56)

Potem pojechaliśmy na mszę świętą, bo. Bo Edward, Niels, Christof i Henrik są od wczorajszo-dzisiejszej północy i na tę mszę się wybierali. Razem z nimi możemy to, czego nie mogliśmy od dwóch lat sami. Czuliśmy się wypędzeni z parafii w Strachówce – personae non gratae. Czytania liturgiczne wzmacniają – niepomiernie wzmogły - nasz powrót i wymowę tego dnia, początku ŚDM 2016 dl anas, dla Strachówki. Podczas mszy notowałem, aby nie zaprzepaścić TEGO CO BÓG DAJE, układa się w wielką ŻYCIOWĄ I KATECHETYCZNĄ CAŁOŚĆ:

***

z kim o czym

         /ŚDM u WNMP w Strachówce/ 

z kim rozmawiam w kościele
w pustych albo pełnych ławkach
nie z księdzem dobrodziejem
nie z biskupem ordynariuszem
ani nawet z papieżem
ale z Bogiem samym

emocje we mnie drżą jak liście
człowiek jest człowiekiem cały
nie rozerwany na kawałki (religijnie)
wiary i rozumu
ciała uduchowionego
ducha ucieleśnionego

moje wota wdzięczności
kościół zawieruszył w parafii
za wolność godność Solidarność
tu oddałem Soli Deo
tu zapuściłem korzenie z rodziną
duch mój szybuje pod sufitem

Bóg pięknie i dzisiaj mówił z Biblii
o Abrahama trzech gościach
pod dębami Mamre bo
kto zamieszka na Twej górze świętej
kto prawdę głosi nie oszczerstwa
Jezus je w domu Marty Marii i Łazarza

w zwyczajnym domu gościnnym
w pewnej wsi
tam jest kościół
tam mieszka w swoim słowie (osobie)
zapomniałem o świecie słuchając
cały w tym największym zanurzony

to co jest 
jest zawsze niepomiernie większe
od tego co mogłoby być
o wieczność całą
jak niesłychanym darem są
Światowe Dni w progach i wspólnocie

    (niedziela, 17 lipca 2016, g. 11.00, w kościele)

Tak odebrałem ja, tak odebraliśmy niezależnie, z Grażyną, powrót do wspólnoty parafialnej w Strachówce. Czy drugi raz nas wyrzucą, po zakończeniu ŚDM?
Był i drugi cud. Ksiądz proboszcz przyjął zaproszenie na obiad z Belgami w naszym starym i ubogim domu, u Matki Bożej Annopolskie Patronki Belgijsko-Polskiego Spotkania w Kościele Powszechnym w ramach ŚDM 2016. Jesteśmy wdzięczni Opatrzności, Pielgrzymom, księdzu proboszczowi, Wolontariuszkom i wszystkim ludziom dobrej woli, którzy zaangażowali się w to światowe wydarzenie w małej wsi, gminie, szkole i parafii.  Wiara góry przenosi, jest tą mocą, która świat zwycięża.
Pokój zagościł, wraz ze światłem – masz dawać świadectwo, z mocą wiary i rozumu. Bez lęków.

Matka Boża Annopolska ma 106 lat! Zdjęcie z 1927.

Notre Dame, Tour de France i Annopol (MBA)

C'est une abbaye trappiste , située sur la commune du Plantay dans le département de l'Ain.
A la fin des années 1850, l'evèque de Belley porte le projet de l'établissement d'une communauté monastique en Dombes, son choix se porte sur la fondation d'une abbaye cistrecienne.
L'abbaye est confiée en 2001 à la communauté du chemin neuf qui prolonge cette tradition de travail et de prière, la communauté est catholique, maisà vocation oecuménique,elle acceille des membres protestants et orthodoxe, par ailleurs, la communauté en a fait un institut de théologie formant ses futurs prêtres ainsi que de nombreux autres étudiants, en théologie, en partenariat avec l'université catholique de Lyon.


Było to kiedyś opactwo trapistów. Leży wśród pól, bagien, jezior. Zajechałem tam w 1979 lub 1980, spędziłem kilka dni w ciszy prawie absolutnej. Przeżyłem duży wstrząs na początku, tuż po przybyciu. Był późny wieczór. Szukałem pukałem, otworzył starzec z wielką siwą brodą w drelichowym habicie. Powiedział tylko, że - "Aa! to jutro wszystko załatwimy". 
Dalej sama pustka wielkich przestrzeni i budynków, w których samotnie grasowałem, szukając jakiejś duszy choćby, gospodarzy. Nikogo nie znalazłszy wróciłem do bramy. Zamknięta. Tym razem starzec nie ukazał się, ani uchylił rąbka okna tajemnicy. 

Moje kroki było słychać w wielkich korytarzach, echo je zdwajało. Największe zdumienie przeżyłem (Bogu dzięki, przeżyłem!), czytając na przeszklonych drzwiach pustego kościoła/świątyni porządek modlitw wspólnych. Według niego, zakonnicy powinni być w środku - o ile nie są duchami. Zalękniony niemało zabarykadowałem się w jednym z pokoików, złowrogo zwanych celami. Wszystko tam stare, po francusku wyplatane słomą krzesło, klęcznik, łóżko. Zasnąłem, ktoś stuka. Otwieram, inny starzec, lub ten sam, któż ich rozróżni, powtórzył "to jutro wszystko załatwimy, a jak pan chce dołączyć do porannej modlitwy to jest ona o 3.30 (może 4.00), proszę tu jest latarka - światła nie zapalamy - i budzik, jakby mógł pomóc się obudzić".

Rano jakieś odgłosy szurania po korytarzach, może i blaszanej sygnaturki - bo nie zegarka - dały mi alert do zebrania się na poranną medytację. 
Byli w kościele! Uff! Później przy rejestracji u pierwszego starca wszystko się wyjaśniło. Wszystkiemu były winne zegary. Przyjechałem do nich ze Szwajcarii, różnica godziny, bo jedni przestawiają czas letni i zimowy, a drudzy nie. 
Skąd się wziąłem w stolicy zegarków, to inna sprawa, choć też o duchowym rodowodzie. W skrócie: Taize, dalsze pragnienie ciszy, bracia wysłali do Notre Dame de Notre Dame de Tamié w Alpach, bo współpracowali z tamtymi trapistami. Skoro Alpy i Biała Góra, Mont Blanc, króluje w krajobrazie, musi więc być wzmianka o śniegu, inna nazwa opactwa to ND Notre-Dame des Neiges. 
Nie było jednak tam, wtedy, miejsca dla pielgrzyma z dalekiej socjalistycznej Polski. Przespałem noc, przemedytowałem - w kocu - bardzo poranną modlitwę w bardzo surowym wnętrzu kościoła, dostałem dobre śniadanie (wyrabiają swój ser), czekoladę i franki na dalszą drogę. Tułaczyłem się więc dalej, przez Włochy, dolinę Aosty, przełęcz świętego Bernarda, tam też ze dwa dni pobyłem, małe siostry od Karola de Faucould spotkałem, dalej, dalej.,.. autostop zawiódł mnie pod klasztor trapistów ND des Dambes. Dzisiaj, 16 lipca 2016 przejeżdża tam Tour de France, dlatego kolarze wywołali temat.

Tour de France kończy dzisiaj etap dokładnie w Villars les Dombes, która to miejscowość nie może chyba już występować bez nazwy parku ptaków i łącznie wygląda tak - Villars-les-Dombes Parc des Oiseaux. Byłem i tam, ptaszyska wszystkich barw, skrzydeł i dziobów widziałem - istna Arka Noego.

Acha, pointa na dzisiaj. Starców już w opactwie Matki Bożej z Bagien nie ma, chyba w sposób naturalny wymarli. Z tamtych czasów pewnie już tylko ja żyję. Ale życie duchowe nie zna granic śmierci, trwa. Żyje owocuje w ramach wspólnoty Chemin Neuf (działa już w naszej diecezji, w Wesołej), której reszta trapistów klucze i majętność przekazała. Każdy może tam dzisiaj zawędrować, rekolekcje sobie odprawić we wspólnocie innych poszukujących czegoś większego na drodze-prawdy-życia. Pozwólcie, że skończę, wzruszę się, popłaczę - wbrew zakazom ministra Błaszczaka, niby też z Legionowa, ale wstyd nam przynosi.

Załącznikiem, łącznikiem mych myśli, przeżyć, wzruszeń i Wam poruszeniem niech będą obrazki alpejskiego sanktuarium z wikipedii:

                  
                                                        ***
Strachówka RzN i ŚDM 2016

          /aby radość wasza była pełna/

myśl raz rozbudzona nie zasypia
wywęźla się jak pisklę i siostra
chce wzlecieć po niebo P. Boga
Belgowie przyjeżdżają braterscy

ilu z nas wierzyło ilu się modliło
z-siedmiało z nami z Nią się z-traja
Matką Bożą Annopolską Patronką
ich przyjazdu zwycięstwa K-ła-P

nie tylko przeciw niedowiarkom
ale sabotażystom wiary i rozumu
wolnego człowieka osoby obywatela
z godnością obrazu i podobieństwa

nigdy nie bądź człowieku tchórzliwy
by myśli dać się narodzić w dialogu
z myślą człowieka na ziemi kultury
nie poddaństwa władzy byle jakiej

po czym prawdę poznać
po dialogu - wolność nawet wyzwala
po czym fałsz
po lęku i anonimowości

   (sobota, 16 lipca 2016, g. 11.39)

PS.
Zdjęcia ze strony wikipedii.

Uwagi o sobie. Oczywistość i prostota.

"Mówią — że to jest wielkie; ja wiem: ja tam byłem...

Dotąd wolność słowa jest tylko 

zdobywaniem wolności objawiania słowa. 

Jest przeto atrybutem wolności osobistej... 

Słowa człowiek nie wywiódł z siebie sam, 

ale słowo było z człowieka wywołane 

i dlatego dwie przyczyny tam uczestniczyły: 

jedna w sumieniu człowieka, 

druga w harmonii praw stworzenia... 

przeto historia słowa nie może być osobistemi notatkami 

jego osobistych w mówieniu postępów... 

Uzurpacja woli osobistej nad prawami, 

które ją warują a nie obchodzą, 

jest tak odwieczna, jak historia ludzi i ludów. 

Słowo temuż ulegało i ulega… 

Stąd dwa kierunki i charaktery 

dwóch głównych kart historii dopatrzyć godzi się. 

Do epoki chrześcijańskiej siła stawa się słowem… 

Od epoki chrześcijańskiej — słowo stawa się siłą... 

Głos żywy ma do siebie, 

że nikt nigdy po dwa razy nie wypowiedział 

tychże samych rzeczy tymże samym wydźwiękiem i gestem. 

Słowo więc, raz rzeczone, ma niepowrotność swą. 

Czytanie więc ma stronę monumentalną, 

czytanie więc sztuką jest..." 

(CKN, Rzecz o wolności słowa) 

Droga-prawda-życie są używane przeze mnie co i rusz. Nagminnie. Jako triada, albo trójca, bez której nie pojmiesz człowieku sam siebie, ani świata, ani Boga. To takie oczywiste, zarówno o Norwidzie, Kapaonie, Tobie, każdym żywym człowieku (myślącym homo sapiens). Nie można porozrywać na strzępki czegoś - zwłaszcza obrazu i podobieństwa - i dziwić się, że się TEGO nie rozumie. Siebie, świata, Boga. Albo, że się sens zgubiło. Całość i jedność odzwierciedlają, pokazują, umożliwiają... Zachowują, przekazują. Człowiek to ten, kto zna siebie. Człowieku poznaj samego siebie - od Grecji, sponad chaosu itd. Genealogia dobra, prawdy, piękna. Ktoś czemuś służył, szukał dawno przed Tobą. Nikt nie żyje i nie umiera dla siebie.

Otóż, to wszystko przywołuję w związku z pewnym tekstem, a jakże, dostępnym każdemu, w wikipedii. "Uwagi nad językiem Cyprjana Norwida" - jego tytułem. Autorem - Ignacy Fik. Wydano w Krakowie w 1930 roku.
W uwagach nad językiem Poety znajduję siebie, to znaczy swoją triadę i trójcę prawie świętą. Ja swoją czerpię z pierwowzoru Jezusa z Dobrej Nowiny. Fik chyba nie, bo uważał się za komunistę, ale kto to wie. Już 47 lat po śmierci Norwida - zrozumiałe, że za życia się nie da - pisano o Nim tak... oto mój całkowicie osobisty wyciąg z tekstu sprzed 87 lat, z czasu II RP i Annopola:

"Analiza języka… rozbiór strony językowej ma na celu ułatwić nam poznanie, zrozumienie i scharakteryzowanie samego pisarza... język Norwida będzie dla nas jedną z przesłanek, potrzebnych do wyprowadzenia ogólniejszych wniosków co do twórczości, dzieła i psychiki poety. 
Język nie jest odrębnym pierwiastkiem, któryby się dało wyłączyć z całości organizmu, jest tylko jedną stroną (zewnętrzną) tej całości, na którą, prócz języka, składają się: psychika autora, jego pogląd na świat, jego cele i ideały, treść, technika i styl utworu i t. d. Wszystkie te pierwiastki tworzą jakby bryłę nierozdzielną, a wyodrębniającą się jedynie pojęciowo, jako skutek pewnego stanowiska, zajętego wobec całości. O ile więc pragniemy, żeby język autora był komentarzem do jego twórczości, trzeba go rozważać na tle jej całokształtu.

 W efektach językowych, w charakterze języka tkwią wszystkie strony stosunku pisarza do rzeczywistości, a więc:
 1) cała fabuła autobiograficzna (środowisko, wykształcenie, zawód, przeżycia, moment czasu i miejsca);
 2) pogląd na świat (ideje, tematy, zagadnienia, tendencje, charakter epoki, «mity»);
 3) organizacja psychiczna (temperament, usposobienie, pamięć, wyobraźnia, zainteresowania);
 4) kultura i technika artystyczna, wynikająca z istoty materjału i gatunku twórczości (poeta a powieściopisarz, liryka a epika, zagadnienia formy i konstrukcji, stylistyka i t. d.).

Charakter języka i stylu danego autora nie jest produktem jego teoretycznych zamierzeń, a jeśli nawet tak się czasem wydaje, to uświadomienie sobie tych znamion ma źródło w charakterze psychicznej postawy twórczej autora wobec świata, która nie jest czemś dowolnem.
Tak więc w rozważaniach o języku trzeba wziąć pod uwagę tę najbliższą warstwę, w której tkwią jego korzenie, i w formacji językowej uwzględnić rolę trzech czynników: a) poglądu na świat; b) psychiki; c) tematu.

Najbardziej rozstrzygający współudział w wytworzeniu się stylu i języka Norwida miał charakter jego poglądu na świat. Bez gruntownego zrozumienia jego stosunku do rzeczywistości, jego poglądów społecznych, religijnych, estetycznych, bez wczucia się w jego interpretacje sensu twórczości w ogóle, a zwłaszcza jego własnej — nie sposób znaleźć klucz do jego swoistej logiki w całym szeregu różnych wypowiedzi, nie sposób także wyrozumieć konieczność takiej, a nie innej formy. Żadne rozbiory neologizmów, żadne statystyki wyrazów, żadne komentarze do poszczególnych pojęć klucza do drzwi Norwida nie dadzą. Trzeba przyjść albo raczej wejść do niego, trzeba sobie odtworzyć cały mechanizm jego myślenia i czucia. Dopóki czytelnik nie potrafi się na to zdobyć, dopóty cały szereg utworów będzie dlań przedstawiał wartość jakichś rebusów i paradoksów albo też uwodzących świadomie dziwactw. Nic tu nie pomoże analiza filologiczna zdań i słownika.
Nie można się łudzić, żeby ten trud był mały: jest wielki, tem bardziej, że złożony na barki samego czytelnika. Niema bowiem dotychczas wyczerpujących i gotowych opracowań tego zagadnienia… nie znając całości; nawet wcześniejsze utwory stają się nam zrozumiałemi dopiero w świetle późniejszych.

Charakter całego poglądu na świat i charakter hierarchji uczuć Norwida również decyduje o swoistym wyrazie tworu, do którego trzeba się nagiąć, w który trzeba z sympatją wniknąć, a do tego trzeba posiadać odpowiedni aparat przygotowania. System myślowy Norwida, cały wewnątrz ogromnie spoisty i konsekwentny, wyprowadza się z kilku założeń zasadniczych, zadziwiając człowieka logiką i wiarą, z jaką go poeta budował… ogromną rolę odgrywała tu także świadoma intencja Norwida, taki, a nie inny pogląd na własną twórczość (i w ogóle na twórczość artysty) i jej stosunek do życia, na rolę społeczną artysty, na stosunek czytelnika do pisarza, pojęcie oryginalności itp.; 

Trzeba się nauczyć jego języka i czytać go w oryginale. Metoda zaś tej nauki jest jedna: nie od zewnątrz — przez tłumaczenie słowa za słowem, terminu za terminem, ale przez równoczesną konwersację z autorem, która z początku może być pełna omyłek i niezgrabna, ale powoli stanie się coraz gładszą i jednoznaczniejszą.

Styl, język i dobór wyrazów w utworach Norwida był w niemałej mierze wytworem jego zawodu — zawodu poety. Od razu można wyczuć, że każdą swoją wypowiedź, każde swoje porównanie brał ze swoich osobistych przeżyć. Można zużytkować tę uwagę, jako metodę w śledzeniu chronologji jego utworów… geneza psychologiczna swoistej jego tezy, że sztuka jest sensem świata, że dzieje globu ludzkości i każdego poszczególnego człowieka mają być arcydziełami sztuki — poematem. Jego własne życie jest dla niego - odą. Stąd ta charakterystyczna rola elementów, wziętych ze sztuki, zwłaszcza poezji, na określenie różnych przejawów rzeczywistości… Słowa, mowa stają się czemś materjalnem w tysiącach indywidualnych postaci i modyfikacyj. W wierszu "Znów legenda" zdobywa się Norwid na taką zadziwiającą ekspresję:

... słowo rzekł, a słowo na śnieg wraz upadło

I zmarzło......

Ale na wiosnę

... słowo rośnie, liściem szepcąc, pąka dziobem

Czerwonym piejąc, wszystko szczególnym sposobem!

Obok zawodu, innym współczynnikiem, działającym na styl i język, jest środowisko. U Norwida chronologicznie najogólniej można wyznaczyć takie tereny: wieś, miasto, pracownia, morze, nauka, sztuka…  Również okresy życia Norwida (młodość, wiek dojrzały, starość) mają wielki wpływ na charakter wyrazu artystycznego, co odbija się znowu na języku i stylu.
Dla przykładu weźmy pierwszy okres twórczości Norwida i przyjrzyjmy się tym trzem współczynnikom jego stylu i języka:
 1) środowisko: wieś, pokoik, wieczory, cisza, kościół;
 2) okres życia: dzieciństwo, młodość, samotność, marzenia o sławie;
 3) zajęcia i zainteresowania: archeologja, religja, nauka, lektura, tworzenie.

Pozatem działała jeszcze lektura, która wywiera bodaj czy nie najbardziej stanowczy wpływ na język i styl pisarza… z lektury Górnickiego, Kochanowskiego, Homera, Horacego, Dantego, Szekspira, Byrona, Mickiewicza, Słowackiego, Krasińskiego, a przede wszystkiem i stale — Biblji… Żył Norwid ogromną skalą zainteresowań. Stąd wpływy, jakie nań działały, w drobnej jedynie części mieszczą się na terenie współczesnej literatury i poezji, polskiej i obcej. Powtóre, charakter jego psychiki był tego rodzaju, że nastawiała się ona wobec panujących problemów opozycyjnie, jakby przekornie. Po trzecie, był on bardzo krytycznie i refleksyjnie usposobiony względem własnej twórczości. Był świadomym i odpowiedzialnym twórcą. Umiał się więc niejako pilnować i chronić przed mimowolną zależnością… 

Zdanie sobie sprawy z genealogji wpływów, przy równoczesnem zacieśnieniu pojęcia i źródła tylko do terenu czysto literackich oddziaływań, nie wyczerpuje całokształtu zagadnienia genezy tworu autora, owszem, przez jednostronność w ujęciu zagadnienia, fałszuje istotę sprawy. Faktycznie bowiem, jeśli już mowa o wpływach zewnętrznych, a takiemi są wpływy literackie, to człowiek wogóle przecie nic aktualnego nie może zdziałać, jeżeli brak mu bodźca oddziaływania zewnętrznego, które wyzwala stany uczuciowe i myśli, spoczywające potencjalnie w duszy.

Oto kilka przykładów….
Pokój chrześcijański maluje tak:
«. . . pokój on — pokój Chrystusowy, to punkt wyjścia do walki, to pierwszy krok w szrankach, to podstawa z granitu, na której gladjator, osobą ducha wsparty, woła: Morituri te salutant! Veritas».

W trosce o skrupulatne oddanie wrażenia, przyswajał sobie Norwid bardzo chętnie terminologję techniczną, budowaną w słowniku międzynarodowym. Jakby z pewnego rodzaju zadowoleniem wewnętrznem szpikuje zdania wyrazami obcemi, np.:
« Powoli, powoli, oddalenie drugo-biegunowe spowodowało melancholję organiczną i marazm taki, że, salwując resztkę sił, ambarkowałem się i tu przybyłem»… [o tolerancji wobec terminów, nie mających z tradycją poezji nic wspólnego] świadczy jego słownik "Rzeczy o wolności słowa". Formowały go w tym czasie dwa czynniki: 1) dzienniki i życie polityczne, którem się wtedy Norwid więcej, niż dawniej, zajmował, 2) Paryż i język francuski. 

Znajdziemy w tym słowniku żargon, którym do dziś dnia wojuje dzisiejsza publicystyka: Interes pospolitej rzeczy, łańcuch dziejów, ewolucjonizm, doktryna, manifestacja, parlament, pieniądze, welocypedy, wulgaryzator, stenograf, popularność, parochody, wekslowo, członek Akademji, dziennikarz, współczesny dziennik, rządowe rękojmie, cynizm, ironja, szykany, przeniewierstwo, parada, bezinteres międzynarodowy, publicysta, statut, pamflet, konwulsyjnie, żandarm, cenzor, dogmat, świstki pisane itd.
 Z posługiwania się wyrazami obcemi czasem usprawiedliwia się Norwid, np. «Dziś skończyłem mój jeden dramat we 3 aktach, haute comédie. Polskiego słowa niema, bo niema rzeczy, — trzebaby ją najprzód zrobić».

Norwid był wielkim erudytą. Zajmowanie się kwestjami naukowemi i filozoficznemi wytworzyło mu pewien sposób wyrażania się, pewien specjalny język naukowy…
Ten cały swój aparat naukowy miał Norwid odwagę pakować w swoje wiersze, i to nietylko w rymowane traktaty naukowe, ale i w lirykę, gdzie co chwila natrafiamy na «wokabuł» lub «kałkuł», np.:

Element Polski, nie jest elementem. . .
A Słowiańszczyzna to Geist jeszcze młody,
Co — za obrębem wielkiej konwersacji
Duchowej — leży, jak cedrowe kłody,
Geologicznej godne dysertacji. (Confregit).
A jeszcze niżej — zwierze, roślin kształt i klima
W upstrzonym w arabeski mądrej hieroglifie
Wyszlaczą się jak tkackim jedwabiem po cyfie...
 (Mogił starych budowa).

Znamiennemi cechami tego naukowego języka Norwida są: 1) długość okresów, 2) nagromadzenie definicyj i określeń, zwłaszcza współrzędnych, 3) hojna obfitość terminów technicznych, 4) zmysłowość i konkretność pojęć i obrazowań.

Norwid był niedbały jako stylista, albo, jeśli kto woli, nadmiernie pobłażliwy wobec braku opracowania formy (stąd np. jego teorja «odwłoków» zdań). Jakkolwiek żalił się, że Polacy nigdy nie «dopracowują» «litery», w wielu miejscach sam nie stara się o precyzyjny i ładny wyraz. Pozatem ulegał modzie. Dotyczyło to zresztą jedynie drobiazgów i zwierzchniej skorupy językowej. Cała istotna treść wznosiła się na niezmiennych prawach, zewnętrznie jednak Norwid był ogromnie czuły na wszelkie konwenanse, etykiety i t. d. Charakterystyczne są jego zwierzenia na ten temat w listach. Odbiło się to i na języku. W młodości operował modnemi słowami romantycznemi, np. smętarz, lutnia, śpiewak, całun, tęsknica, szatan itd. 
 Pozatem przez całą twórczość Norwida przebijają się niektóre osobliwie ulubione wyrazy, jak np. «hieroglif»."

PS.
Zdjęcie i grafika z wikipedii.

Sprawa Trybunału, sprawa sumienia i rozumu. Sprawa wiary w rozum!

Na wieczną RZECZY pamiątkę. Pamieć i tożsamość. Wiara i rozum jak dwa skrzydła... Jeśli kto usłyszy ten głos i się na prawdę otworzy... Ta władza przeminie - jak każda inna - ale prawda pozostanie. Zgwałcona, będzie każdego Polaka 2016 ciągać przed trybunał sumienia, nawet po śmierci.

Robię, co mogę. Myślą, słowem, modlitwą. Jeszcze nie całopaleniem. Napisałem do Ambasady/Ambasadora USA w Warszawie.

Panie Ambasadorze USA Mr Paul W. Jones 
Proszę Pana, aby przekazał Pan Prezydentowi Barrackowi Obamie informację, że na stadionie, na którym odbędzie się szczyt NATO, i na którym spotka się z Prezydentem Andrzejem Dudą, 8 września 1968 dokonał samospalenia Ryszard Siwiec, w obronie Wolności i Godności Człowieka! Trybunał Konstytucyjny to także Pamięć i Tożsamość takich Polaków.

z największym poważaniem Józef Kapaon, 

           założyciel Solidarności RI 3 Maja 1981 

w gminie STRACHÓWKA Powiat Wołomiński 

           ojciec dużej rodziny, katecheta, odkrywca i promotor

           Rzeczpospolitej Norwidowskiej 

      (nb. DO OBYWATELA JOHNA BROWN, CK. Norwid, 1859). 

"Ze względu na związanie parlamentu Konstytucją i wartościami, które ona chroni, nie każdy akt uchwalony przez parlament będzie zasługiwał na miano ustawy. Akt parlamentu świadomie uchwalany z naruszeniem procedury jego stanowienia, akt zawierający celowo wprowadzane rozwiązanie niekonstytucyjne, akt świadomie znoszący odrębność i niezależność organu władzy sądowniczej, akt naruszający podstawowe zasady zachodniej kultury prawnej jest w istocie tylko pozorem ustawy. Nie jest on prawem.
- Suwerenem jest cały naród polski, a nie posłowie i senatorowie. Nie są nim również sędziowie, w tym TK, ani ministrowie. Trzeba przypomnieć, że suwerenem jest cały naród, a nie jego część, która zagłosowała na konkretną partię polityczną... Sejm może przeforsować każdą ustawę niezgodną z Konstytucją... Nie każdy akt uchwalony przez parlament zasługuje na miano ustawy... Moje sumienie, nie tylko jako prezesa Trybunału Konstytucyjnego, ale i obywatela, nie pozwala mi milczeć, milczenie byłoby wyrazem biernego poddania się...

Stanowczo podkreślam, że uchwalając ustawę o Trybunale Konstytucyjnym, nie mogą Państwo przekraczać granic wyznaczonych przez Konstytucję. W innym razie stworzą Państwo nie ustawę, a tylko jej pozór.
Demokracja zachodnia polega nie tylko na tym, że regularnie odbywają się wybory parlamentarne, samorządowe i prezydenckie, a władzę obejmuje ten, kto zdobył najwięcej głosów. Polega ona także na tym, że władza z mocy prawa jest sprawowana przez trzy równoważące się, wzajemnie hamujące i współpracujące segmenty, tj. władze: ustawodawczą, wykonawczą i sądowniczą.
Jan Paweł II w encyklice Centesimus Annus napisał w 1991 r., że „jest wskazane, by każda władza była równoważona przez inne władze i inne zakresy kompetencji, które by ją utrzymywały we właściwych granicach. Na tym właśnie polega zasada państwa praworządnego, w którym najwyższą władzę ma prawo, a nie samowola ludzi”...

Decydujemy dziś o tym, czy pozostaniemy częścią Zachodu, czy rozpoczniemy powrót na Wschód. (Prezes Rzepliński w Sejmie)

Inny autorytet prawny i moralny mojej epoki "Prof. Adam Strzembosz [były Prezes Sądu Najwyższego] odniósł się do słów Stanisława Piotrowicza z PiS, który stwierdził, że "dziś problemem TK jest jego prezes". - Czy komuś przyszło do głowy, że prezes sprzeniewierzy się zasadzie apolityczności i stanie na czele opozycji? - pytał Piotrowicz po wystąpieniu Rzeplińskiego w Sejmie w czasie drugiego czytania nowego projektu ustawy o TK. Krystyna Pawłowicz zarzucała z kolei, że wypowiada się, choć nie uzgodnił stanowiska z innymi sędziami TK. 

Były prezes Sądu Najwyższego nazwał zarzuty kierowane pod adresem Rzeplińskiego "dość humorystycznym". - To jest uprawnienie prezesa Sądu Najwyższego czy Trybunału Konstytucyjnego, że wypowiada własne poglądy, a nie poglądy Trybunału. Przecież Trybunał nie ma formy wypowiedzi sejmowej... Podkreślał, że prof. Rzepliński broni tego co powinien, czyli niezawisłości funkcjonowania Trybunału Konstytucyjnego. - Broniąc trójpodziału władz i niezależności Trybunału występuje odważnie i po męsku, tak jak należy tego oczekiwać po prezesie Trybunału".

***
Trybunał Rozumu i Sumienia! 

BEZ SUMIENIA

            /pamięć i tożsamość
             Siwiec Rzepliński Strzembosz.../

czy sumienie może działać bez rozumu
skoro nie ma wiary bez myślenia
komuniści wychowywali bez sumienia
dzisiaj ich naśladowcy bez rozumu

prokurator stanu wojennego
ich autorytetem prawnym
przeciwko sędziemu Strzemboszowi
Rzeplińskiemu honoris causa

przeciwko zasługom dla Kościoła i Papieża
nieść musimy krzyż przeciw kepiskopatowi
nie razem bo nas zostawili w sojuszu z PiS
to jest najczarniejsza czerń tych dni

moje sumienie nie pozwala mi milczeć
moja droga-prawda-życie krwawi
ludzie w których jeszcze tkwi iskierka ludzkości
uczuć ludzkich opamiętajcie się

usłyszcie krzyk szarego zwyczajnego człowieka 
syna narodu który własną i cudzą wolność kocha 
ponad wszystko (własne życie) opamiętajcie się 
jeszcze nie jest za późno"

(środa, 6 lipca 2016, g. 7.40) TUTAJ -> Komnata Siódma 4

A TAK MÓWIŁ PREZES TK W 2013! Przed konfliktem, w 2013 roku. (Prawda się nie ukrywa, ani nie starzeje) - "Jeżeli chodzi o jawność postępowania, to od 2 lat, od września 2011 r., wszystkie dokumenty każdej sprawy są jawne. Jeżeli można używać brzydkiego słowa „rewolucja”, to w trybunale przeżyliśmy taką rewolucję. Trybunał Konstytucyjny z natury rzeczy jest organem konserwatywnym. Zmiany tego typu, dość radykalne, trzeba było spokojnie przeprowadzić, więc po 10 miesiącach odkąd zostałem prezesem, okazało się, że wszyscy moi koledzy, bo mówię tutaj przede wszystkim o prawnikach, którzy z nami pracują i bez których ten trybunał, ten sąd nie byłby jednym z najbardziej znaczących sądów konstytucyjnych w Europie, są dzisiaj patriotami tego, że wszystkie dokumenty sprawy zawisłej przed trybunałem są dostępne na stronie internetowej Trybunału Konstytucyjnego. Nie tylko każdy organ władzy, ale każdy obywatel, bo ludzie z tego korzystają, może napisać swoje uwagi, które czasami nie pozostają bez znaczenia dla sposobu rozumowania i sędziego sprawozdawcy, i całego składu Trybunału Konstytucyjnego. Ten aspekt jawności jest w moim przekonaniu ważny. Oczywiście specyfika spraw w sądach powszechnych czy administracyjnych jest nieco inna. W trybunale kontrolujemy konstytucyjność prawa i tak naprawdę trudno sobie wyobrazić, żeby cokolwiek, tak jak w postępowaniu legislacyjnym, można było przeprowadzić pod suknem. Wszystko jest jawne i każdy krok, każde stanowisko można poznać."

***

BEZ LĘKU

              /Biada Wam Episkopacie/

mój papież mego wieku
o wszystkim mówił bez lęku
mierzył się z prawdą w którą wierzył
niczego nie zostawiając na boku

taki był duch soboru (osobowy święty)
o kulturze wolności trójpodziale władz
o moralności osób i publicznej (władzy)
wobec świata całego ONZ UNESCO UE

ja też się bać nie mogę świata
co proboszcz pomyśli co ludzie powiedzą
nawet episkopat
wobec Kogo czego człowiek żyje

jeśli mówimy że wobec Wieczności
to wobec niej żyjmy myślmy mówmy
poznacie prawdę prawda was wyzwoli
taki był sobór taki powinien być Kościół

    (środa, 6 lipca 2016, g. 10.51)

***

ŁAŃCUCHY PRAWDY

            /sponad Chaosu się wziąłem.../

kiedy przepatruję wszystko (dzieje)
całą drogę swoją
niczego lękliwie nie zostawiając na boku
w łańcuch się wiążą nierozerwalny

cofam się za ocean i II wojnę światową
w pozytywizm warszawski plus w II RP
i do Iheringa walki o prawo
do ducha czasu mojego naszego JPII

do personalizmu filozofii drugiego
spotkania sceny epifanii oblicza
Słowackiego wizji kardynałów w Rzymie
wybierających Polaka

MB Annopolska w sanktuarium naszym
w sercach pamięci tożsamości
wiara i rozum muszą to obrabiać
ciągle i ciągle córy i synowie

nie dajcie się zwieść nowomodzie
że można bez Boga świat wyjaśnić
i siebie wolnego człowieka całej pełni
w ciągłości jedności kultury i modlitwy

Jego nie można wysupłać
z węzła gordyjskiego kultury osoby
myślącej w strumieniu świadomości
wejdź tam i ze mną kontempluj

    (środa, 6 lipca 2016, g. 9.42)

***

DWIE RELIGIJNOŚCI

Jam jest Pan Bóg Twój
Ty jesteś opoką na której
więc człowiek jest drogą Kościoła

inna niestety dominuje w Polsce
wiara strachliwo-lękliwa
poddaństwa bezmyślnego

wbrew godności osoby na obraz
i podobieństwo Bogu swemu
wiary i rozumu kontemplum

nie trzeba encyklik czytać i soboru
wystarczy rozmawiać żyć w dialogu
być szczerym bratem i siostrą

we wspólnocie człowieczeństwa
ducha ucieleśnionego
ciała uduchowionego

druga religijność nas niszczy
fundament demokracji (obywateli)
z wielką winą kepiskopatu 

księża w swej większości
bronią utrwalają nie organizację nawet
co swój biznes

    (środa, 6 lipca 2016, g. 8.55)

PS.
Zdjęcie z tej strony!

ŚDM 2016, Strachówka i Solidarność

"... oto, że w tym życiu

Nic s t r a c o n e g o nie ma na jawie, ni w skryciu,

I wszystko jest z m i e n i a n e tylko – na toż samo..."

(C. Norwid, Do Stanisławy Hornowskiej)

Co łączy te trzy sprawy? Co łączy zwłaszcza Solidarność sprzed 36 lat i Światowe Dni Młodzieży 29016? Wpisałem jeszcze Strachówkę, bo znam i mówię o tych związkach z perspektywy własnego życiowego doświadczenia. Tu przeżyłem, doświadczyłem, dotknąłem HISTORII swojego/nasze czasu. Nie mogę, nawet, o TYM nie mówić. To mój osobisty i pokoleniowy obowiązek. „Świat” wydaje się ani tego dostrzegać, ani rozumieć.

Dla mnie to oczywista oczywistość. Gdyby nie Solidarność, inaczej potoczyłaby się historia i nasze losy rodzinne. W efekcie, nie byłoby ŚDM 2016 w Strachówce.

To, co wydaje się logicznym związkiem przyczynowo-skutkowym w przypadku tzw. wspólnoty samorządowej gminy Strachówka, wypłynęło wczoraj nagle emocjonalną nutą i melodią w dwóch piosenkach. Pierwsza o córce, która nie widziała długo strajkującego ojca. Druga o pewnym - (wyjątkowym dla miłośników - kraju, z konstytucyjną tradycją 3 Maja (Nadziei uczą / Ci, co na stos / Umieli rzucić / Swój życia los! / Za ojców groby, / Za Trzeci Maj... / Jest takie miejsce, / Taki kraj ). Druga piosenka ma autora Jana Pietrzaka (muz. Z.Raj). Pierwsza – Krzysztofa Kasprzyka (muz. M. Pietrzyk). W pierwszej współbrzmię ze słowami:

 „Jeszcze trochę poczekaj, dorośnij
Opowiemy ci o tych wypadkach

O tych dniach pełnych nadziei
Pełnych rozmów i sporów gorących
O tych nocach kiepsko przespanych
Naszych sercach mocno bijących

O tych ludziach, którzy poczuli
Że są teraz właśnie u siebie
Solidarnie walczą o dzisiaj
I o jutro także dla ciebie”.

Właśnie opowiadam. Powtarzam się, ale i tak nikt – wydaje się – nie słucha. Gdyby słuchali, nie musiałbym pisać i powtarzać w kółko, w kółko… Teraz, właśnie, tłumaczyć jak chłopu na miedzy związek Światowych Dni Młodzieży w Strachówce… Bo SOLIDARNOŚĆ powołałem (samotny wilk)  do życia w gminie 3 MAJA 1981. Oczywiście nie działałem później samotnie, znalazłem wspólników, ba! przyjaciół na resztę życia. Ale początek był taki, w imię Boże i na własną odpowiedzialność! Wszystko było zapisywane dzień po dniu, łącznie z zamachem na papieża. Wszystko jest wrzucone w Internet i w ziemię , jak ziarno. Jeśli ziarno nie obumrze… biblijnie rozumiem najważniejsze sprawy drogi-prawdy-życia.

Usiadłem dzisiaj do pisanie, nie jednak, żeby analizować piosenki, ale tłumaczyć się z bardzo mocnych słów napisanych wczoraj. Przytoczę:
- Zapłaczmy nad sobą i nad synami i córkami swoimi... Co my, Strachówka, jako wspólnota lokalna mieszkańców, zorganizowana w gminę, parafie, szkoły, stowarzyszenia, letników... potrafimy zrobić dla NASZYCH WSPÓLNYCH gości z Belgii, którzy przyjadą na Światowe Dni Młodzieży, odpowiadając na głos/zaproszenie Papieża Franciszka!
Jaką mapę myśli (z)robimy sobie i im? Jaki Open Space? Jak szeroko ramiona otwieramy? I serce, wiarę i rozum?! Co im - i światu całemu - powie TO o nas? TE DNI WYJĄTKOWE... co my wiemy o sobie, co potrafimy opowiedzieć innym...

- ŚDM 2016 w STRACHÓWCE!
Jeśli Wam ktoś powie "nie otwierajcie domów swoich dla przybyszów/pielgrzymów... nie zapraszajcie ich Belgów, nie przyjmujcie na nocleg w tych dniach, nie bądźcie gościnni (jak Polacy) - powiedzcie takiemu "Idź precz szatanie, bo nie rozumiesz tego, co Boże". 
Biada Wam obłudnicy, bo... "Bo byłem głodny, a nie daliście mi jeść; byłem spragniony, a nie daliście mi pić; przybyszem byłem, a nie przygarnęliście mnie; nagi - a nie odzialiście mnie; chory i w więzieniu, a nie odwiedziliście mnie". Wtedy i ci odezwą się do Niego, mówiąc: "Panie, kiedy widzieliśmy Ciebie głodnego, lub spragnionego, lub jako przybysza, lub nagiego, lub chorego, lub w więzieniu, i nie usłużyliśmy Ci?" Na to odpowie im: "Oświadczam wam, że ile razy nie zrobiliście czegoś dla jednego z tych najlichszych, to właśnie dla mnie nie zrobiliście". I ci odejdą do wiecznej kaźni, a sprawiedliwi do wiecznego życia" (Jezus z Nazaretu).

- Kto może być tak ANTY- i demoniczny, by mówić nam, kim mamy być i co mamy robić w swoich domach! Co znaczy być GOSPODARZEM na terenie swojego zamieszkiwania… O biada Wam! Albowiem Wasz koniec jest bliski. Nie ma innej Ewangelii, czy Dobrej Nowiny dla świata całego, na wieki! „Błogosławieni miłosierni, albowiem oni miłosierdzia dostąpią”! A w naszej gminie i parafii trzeba wykazać się wręcz jakimś heroizmem „partyzanckim” –  wszystko czyniąc jawnie - w obronie honoru, czci i chrześcijaństwa (duszy i kultury) chrześcijańskiej(?) STRACHÓWKI! Dyrektorka Zespołu Szkół im. Rzeczpospolitej Norwidowskiej i prezes stowarzyszenia o tej samej nazwie dwoi się i troi – szuka funduszy, organizuje wolontariuszy, stwarza platformę współdziałania wszystkich chętnych osób i organizacji, wykonawców muzycznych na koncert i mszę zbiorową… by były przeżycia wspólnotowe Światowych Dni Młodzieży w gminie i parafii Strachówka, budujące kulturę, Kościół i nasz ludzki dobry świat człowieka.
Błogosławieni… Biada Wam. Każdy zda sprawę z włodarstwa swego! 

Jak w ogóle w wolnym kraju może powstać biskupowi, kurialistom, proboszczowi w głowie (bo nie w sercu) myśl, że może mówić WOLNYM ludziom kogo im wolno przyjmować w domu, kogo nie!  I że jedni Europejczycy i obywatele świata są zwykłymi pielgrzymami w Polsce 2016, a inni, przybywający w tym samym celu, są jakimiś zapowietrzonymi „specjalnego traktowania, czy… specjalnej troski.

Opatrzność wyznacza nam czas, miejsce, zadania-powołania. Poszedłem na zew Ojczyzny w 1980, w obronie godności, o wolność myślenia, mówienia, wiary i rozumu… Dzisiaj też nie milczę. Będę bronił tych samych wartości. Po grób. Niczego nie ukrywając, ani niczego lękliwie nie zostawiając na boku. Zobowiązany jestem tylko prawdą i wiecznością. Wiarą i rozumem, które pozwalają mi unosić się ku kontemplacji prawdy. Jest postawa miłości intelektualnej, o której mówił „nasz” papież. Święty naszych dni, o ocalenie Którego modliliśmy się w Rozalinie 13 maja 1981. Było nas 44.

Księża panicznie się boją biskupów. Boją się myśleć, mówić, stać po stronie owiec. To samo samorządowcy , oddadzą godność mieszkańców i wolność decydowania o sobie, w imię  dobrego visage’u i układu z biskupem. Zresztą, nie zapędzają się na głębokie wody rozumienia samorządności, wolności, godności osoby i swoich obowiązków na tym polu (Praw Człowieka i Obywatela). Są ulegli wobec władz i elektoratów.

Przepaść miedzy nami wre i oceani. Nie chcemy takich „ludzi kościoła” przez bardzo małe „k”, którzy nie rozumieją swoich owiec ani „tych wypadków, które ukształtowały Ojczyznę i nasze losy. Oni tego nie wiedzą? Nie rozumieją? Byli za młodzi, albo poza granicami kraju, albo...  Chętnie im opowiem, nausznie, skoro nie mieli do dzisiaj czasu i ochoty przeczytać „Ziarna Solidarności” i „Świadectwa polskiego katechety 1982-2012". Jeśli biskup zaprosi, natychmiast przyjadę. Ja się nie ukrywam. Historia jest nauczycielką życia. Bez pamięci i tożsamości nie ma wspólnoty. Rok 1989 dał początek nowemu światu, o tym napisał święty Jan Paweł II w encyklice Centesimus Annus! – żeby każdy ksiądz i biskup mieli wykład encyklikalny mojego/naszego ducha czasu i miejsca. W Kościele Powszechnym, na wieki wieków. Amen.

FILM I TEOLOGIA ŚDM

          /o Bogu w szkole RzN napisałem/

był pomysł jak wiecie
konkurs ogłoszony
na film o nas o Strachówce
na przyjazd Belgów ŚDM 2016

jak może już też wiecie
pomysł został zmieniony
film inaczej powstanie
otwierając się na coś więcej

a największym wyzwaniem
jest napisanie teologii ŚDM 2016
u nas w Strachówce nie w ogóle
jak Bóg zamierzył i realizuje

proście a będzie wam dane
szukajcie a znajdziecie
kołaczcie a otworzą wam
każdy bowiem kto prosi otrzymuje
szukający znajduje kołaczącemu otworzą

takie wielkie cele w życiu wierzących
i niewierzących ale im trudniej
zobaczyć zrozumieć a cóż opisać
jednak Symeony widzą i opisują

wystarczy zebrać wszystkie dane
zrobić białą księgę sobie i światu
co jak się działo przez lata i czemu
a ty Betlejem i Strachówko nie jesteś

ziemio Judy i Mazowsza (Norwidowskiego)
nie jesteś zgoła najlichsze
spośród głównych miast Judy i...
albowiem z ciebie wyjdzie władca
który będzie pasterzem ludu mego

kto sięgnie najgłębiej (ducha czasu)
kto najwięcej zrozumie i wyjaśni
stając się ziemią objawienia
taki konkurs ogłośmy (duch miejsca)

        (sobota, 2 lipca 2016, g. 20.28) TUTAJ - Komnata Siódma 3

Pisałem szybko, by zdążyć przed powrotem Grażyny, Żony, DyrKa i prezesa Rzeczpospolitej Norwidowskiej ze spotkania w sprawie uzgodnień z organistą i księdzem proboszczem, bo... można się spodziewać różnych dziwnych rzeczy, których było już i jest masa. Tylko w Bogu nadzieja i Matce Bożej Annopolskiej, którą podczas pierwszej wizyty organizacyjnej animatorów z Belgii ogłosiliśmy Patronką Naszego Spotkania w gminie i parafii.
Tylko jawność wszystkich rozmów i czynów ochroni nas przed diabelstwem fałszu (ciemności, zakłamania). Jeśli trzeba będzie, może nawet "biała księga dla papieża" będzie konieczna. Poznacie prawdę, a prawda was wyzwoli (ulubione zdanie św. JPII w Dobrej Nowinie).

PS.
Zdjęcie prac powstałych na konkurs plastyczny „Norwid-chrześcijanin”  organizowany przez Stowarzyszenie Rzeczpospolita Norwidowska w ramach projektu „Vademecum, czyli chodź za mną”. Wpłynęło 78 prac z kilkunastu szkół z terenu Powiatu Wołomińskiego.