Non possumus nr. 2 - List Narodu do Episkopatu (propozycja)

No, nie całego narodu, tego przegranego. Ale przegrane wybory (jakieś) nie mogą przekreślić całego (dotychczasowego) życia, prawdy, dokonań, ciągłości, jedności…
Nie pierwszy raz mamy turbulencje dziejowo-światopoglądowe. Wasi poprzednicy też stawali w ich obliczu. Różnie sobie radzili, różnie wywiązywali się z powinności. Są także chlubne przykłądy, wzory.

Kto (inny) przywróci nam godność, dobre imię, prawo do szacunku? Kto przywróci nam nasze miejsce w narodzie? W społecznościach gminnych, parafialnych… Kto nas przywróci prawdzie! Pamięci i tożsamości naszych społeczności chrześcijańskich! Dlaczego się od nas odwróciliście! W imię czego? W imię jakich wartości i jakich argumentów wiary i rozumu współdzielicie nas-naród-katolików z rządzącym układem partyjnym na swoich i nieswoich polskich dziejów? Nie tak uczył Jezus i papieże ostatnich pontyfikatów. Pontifex to ten, kto buduje mosty.

Na Wasze nieszczęście są naoczni świadkowie prawdy czasów, drogi-prawdy-życia mojego pokolenia. I ja jestem wśród nich. Krępujące jest dla mnie przypominanie faktów – wyboru Polaka-Papieża, Solidarność, stan wojenny, odzyskanie pełnej niezależności-wolności, przebudowa Polski i współdziałanie w ramach wspólnot międzynarodowych… Nigdy mi/nam dość dziękczynienia za cuda, które działy się za dni naszych i stały się naszym życiem. Życiem osób, rodzin, narodu, państwa i Kościoła w Polsce, Europie, świecie. Świętymi, w tym czasie, zostali ogłoszeni Maksymilian Kolbe, ksiądz Popiełuszko, siostra Faustyna, Jan Paweł II i Jan 23, matka Teresa z Kalkuty…

Bóg mnie tak prowadził, że najpierw dał silne korzenie rodzinne (wiary, rozumu, kultury), a potem przeprowadził mnie przez mój/nasz czas. Przy wielkich okazjach podpisuję się pełnym imieniem: Józef, ojciec dużej rodziny, założyciel Solidarności wśród rolników w dniu 3 Maja 1981, katecheta powołany w stanie wojennym, „by był z polską młodzieżą”, wójt I Kadencji Samorządu w Polsce, odkrywca i promotor Rzeczpospolitej Norwidowskiej, uczestnik i kronikarz swoich czasów i przestrzeni. 

Dzieciństwo przeżyłem w religijnej i patriotycznej rodzinie z dużą tradycją, i w Rodzinie Rodzin, pod bokiem i  w świetle promieniowania osobowości i nauczania Prymasa Tysiąclecia, kardynała Stefana Wyszyńskiego. Na Wasze nieszczęście dzieje są ciągłością i żyją jeszcze świadkowie…
Daję im świadectwo od lat swoim pisaniem, kiedyś na papierze, dzisiaj bardziej w Internecie. Piszę chyba o wszystkim. Niczego nie wymyślam. Tak, znam siebie. Wiem, jakie mam grzechy, wady, talenty.

***

non possumus (a rebours)                 

                  /do biskupów i Narodu/  

mieliśmy kiedyś biskupów

którzy potrafili
wziąć odpowiedzialność za dzieje
Polski Ojczyzny naszej
za dusze rozum sumienia

8 maja 1953 roku miałem 39 dni
gdy Konferencja Episkopatu Polski 
uchwaliła słynny list do rządu
który przeszedł do historii 
pod nazwą non possumus

którego w roku 1950 autorem 
i wnioskodawcą był Prymas Polski
list ten był też później 
jedną z przyczyn aresztowania 
kardynała Wyszyńskiego

dzisiaj szarga się świętości prawa
wiary i rozumu i konstytucji
robi to premier prezydent wszechprezes
Europa (czasem Ameryka) bierze nas w obronę
a gdzie są ci którzy nucą pod nosem różaniec i koronkę

msze odprawiają codziennie
głoszą kazania i rekolekcje (nienarodowe)
dostają ordery od władców i pochwały
za których piszą listy dusz-polit-pasterskie
nie mówcie że to błahe sprawy jakichś osób

bez względu na głoszone hasła powtarza się bez końca
że Rząd nie chce ani stanowić ani pogłębiać 
podziału obywateli na wierzących i niewierzących 
bez względu na czynniki gospodarcze 
bez względu na słuszność i pożytek sprawy 
bez względu na tradycję i opinię publiczną 
bez względu na Kraj i dobro Narodu 
bez względu na istniejące prawa 
bez względu na przyrzeczenia i umowy 
bez względu na stanowisko Episkopatu (którego nie ma)

płynie troska niepokój i rozgoryczenie 
szerokich mas katolickiego społeczeństwa
przyczynę zasadniczą i główną tego stanu 
upatrujemy w nienawiści która niszczy siły naszego państwa
i zdaje się wieszczyć jakieś złowrogie waśnie

co czynimy nie czynimy w jakichkolwiek celach polemicznych
lecz po to jedynie aby podkreślić palącą konieczność 
znalezienia uczciwej i rzetelnej drogi wyjścia z obecnej sytuacji
szukamy rozwiązania pozytywnego i pożytecznego 
zarówno dla Kościoła jak i dla Państwa

nic bowiem nie jest nam tak obce jak zrywanie jedności
wprowadzanie podziału czy sianie nienawiści
i tym razem nie uchylamy ręki do zgody
nie wyrzekamy się woli pokoju i współpracy 
w doniosłym dziele pomyślnego uregulowania stosunków

    (środa, 14 września 2016, g. 10.59)

***

impuls                         

          /mów pisz krzycz/

skąd się bierze impuls
ów impuls by pisać
to tamto nie wszystko
z drogi-prawdy-życia
(nie spoza kosmosu)

coś nagle wypływa i ukuje
powierzchnię spokoju codzienności
Skardze każe kazać biskupom
by się ocknęli
podjęli odpowiedzialność za swe czasy

Wyszyński mówił komunistom
no pasaran i non possumus
a nasi milczą (KEPscy)
choć chwieją się posady Polski
zasady moralne i konstytucji

zasady wiary i rozumu (prawdy)
do góry nogami powiewają z mównic
są wywracane na nice w ustawach
ślinią się z ekranów władcy (uczą)
szkoły przedszkola jak prezydent

    (środa, 14 września 2016, g. 10.13)

***

wieczność (hic et nunc)

wieczność mnie hołubi kołysze
wieczność prawdy
wieczność miłości
wieczność piękna
wieczność świętości
za każdym razem gdy przychodzi
za każdym gdy przychodzą
jestem miejscem nawiedzenia
i miejscem zwiastowania
i miejscem rodzenia
miłosierdzia
zbawienia

   (wtorek, 13 września 2016, g. 18.25)

***

duchy czasów

          /co mówi Duch do narodów (1)
           co mówi Duch do nas-Polaków (2)

duch mojego czasu
wywiódł nas z niewoli
umysłów zniewolonych PRL
oszołomił konklawe

a potem wolnością upojeni
coraz dalej i szerzej i wyżej
z papieżem świat odpoznaliśmy
północ południe wschód zachód

wolność godność osoba
nas wyprowadziła z czeluści
z papieżem Polakiem Słowianinem
hymn na cześć ich śpiewaliśmy

dzisiaj czas inny
niech młodzi go odpoznają określą
i starsi którzy żyją kontynuacją dobra
dobra wspólnego piękna prawdy

aż po zmartwychwstania horyzont
my nie ugrzęźliśmy w uchodźców obcości
w nacjonalizmach i kato-tradycjach
otwarci na oścież w państwie i Kościele

weszliśmy do NATO i Unii
z Socratesem Komeniusem Grundvigiem
Erasmusem z Rotterdamu
Janem od Krzyża Teresą z Avila i św JPII

    (wtorek, 13 września 2016, g. 15.32)

***

aberracja

          /konwujse nowego czasu/

na wyspach na Polaków
w Polsce na inaczej myślących
w Krakowie na lekarzy
którzy badali ojca ministra ZZ

w Warszawie na Trybunał
na sędziego w sprawie wiceministra
teraz i na Sąd Najwyższy
aberracja anarchia terror

głos każdego zwykłego człowieka
w czasie technologii internetowych
coś może (w państwie i Kościele)
przyszłość od nas zależy

   (wtorek, 13 września 2016, g. 12.06)

***

rozum i polityka

         /konstytucja rozum trybunały/

rozumu nie przegłosujesz
argumentami politycznymi
że Polacy wyjeżdżali z kraju
a w Ameryce bili Murzynów

ani statystyką wyborczą
nie ważne jak partie się zowią
jakie litery wpiszą w swoje skróty
ani gdzie jedzie Komisja Wenecka

dlaczego turystycznie do nas
a nie do Turcji
z tym wszystkim
musi sobie mój rozum poradzić

    (poniedziałek, 12 września 2016, g. 20.34)

***

religijne esyfloresy

                       /Maria Marta i religie/

porobili z ciebie skomplikowane wzory
nauczają jak lekcji z tematami i dziennikiem
wymagają frekwencji i posłuszeństwa
w religijnych esachfloresach ukryli
dogmatów tradycji liturgii
kalendarza świąt nakazanych bradziej
albo mniej
dzień powszedni nakazami obłożyli

oni się w tym wyżywają (frędzle kolory tytuły)
to niemal całe ich życie (emocjonalne)
innego nie mają nie znają
czymś muszą dni zapełnić
swój żywot usprawiedliwić
bo dialog odrzucili z nami
zbyt jest niebezpieczny
gnuśnieją intelektualnie (od wieków)

a trzeba tak niewiele - szczerości
Maria najlepszą cząstkę wybrała
ja wiem że nie dożyję
ale religia i Kościół
muszą wrócić na te tory
człowiek jest drogą Kościoła w świecie
sobór i papieże to przypomnieli
my się nimi posługujemy (wiara i rozum)

    (sobota, 10 września 2016, g. 14.55)

***

straszna rzecz

      /antyklerykalizm jest potrzebny/

nigdy nie wpadłbym na to
że księża odgrywają swoje role
gdyby nie przykład Strachówki
cóż z tego że ksiądz świątobliwy

przy ołtarzu i w konfesjonale
troszczy się po gospodarsku
o budynki i cmentarz
ma dobrą opinię u ludzi i w kurii

po co komu religia i kościół
jednak bez szczerości
unikający dialogu jak ognia
właściwie jak diabeł od wody

po co komu utrzymywać
w wierności i posłuszeństwie
ludzi grających swoje role
najpierw być trzeba człowiekiem

   (sobota, 10 września 2016, g. 10.26)

***

co kontemplujemy

          /istnienie prawda miłość/

co kontemplujesz
kiedy kontemplujesz
bo kontemplowanie
jest w naszym zasięgu

w każdej prawie chwili
mogę się udać na kontemplację
taką ogólnodostępną
wiem że jeszcze jest tzw wlana

ta ogólnodostępna też jest darem
trzeba chcieć rozchylić dwa skrzydła
dar wolnej woli trzeba uruchomić
chcieć skorzystać

Bóg zechciał i się stało
gdyby nie zechciał byłoby inaczej
świat istnieje i wszechświat
bo Ktoś zechciał

ktoś mnie zechciał więc jestem
chcieć począć nie starczy
trzeba chcieć zaopiekować
miłością na miarę wszystkiego

co kontemplujemy gdy kontemplujemy
wolność (woli) godność niepowtarzalność
istotę rzeczy każdej
zaczynając od siebie (więc i Boga)

zaczynając od siebie
od swoich dwóch skrzydeł możliwości
od zaistnienia istnienia (ponad)świadomego
wszystko prowadzi nas do Boga

   (sobota, 10 września 2016, g. 9.11)

***

w co wierzę

        /rodzi się i objawia/

nie zostawię was
nie zostawię świata
nie zostawię rodziny
żony dzieci wnuków
bez wyznania
bez świadectwa
drogi-prawdy-życia
o Bogu objawień i kultury

wierzę w sens
w dobro w miłość
w piękno i prawdę
w miłosierdzie Boże
czyli w Boga (słów i czynów)
nie odwrotnie
Boga nie wywodzę z nicości
nie spada nam z nieba

może nawet nie wierzę
nie tyle że wierzę
ja się nimi (Nim) zachwycam
i daję im prowadzić
są zewnątrz i wewnątrz
ponad moje grzechy
wady i słabości
co na jedno wychodzi

    (czwartek, 8 sierpnia 2016, g. 18.38)    

***

Nazaret 2016

               /Betlejem Nazaret Polska/

ruszam jadę na wezwanie do zebrania
zapisać sie na liście obecnych
zapiszę się wysłucham co trzeba
wrócę do Annopolskiego Sanktuarium

całęgo świata nie udźwignę
ale wszystkiego co trzeba się podejmę
resztę żona zrobi z misją oświatową
ja może w katechezę włączę się rodzicielską

całego świata nie udźwigniemy
ani całej polskiej oświaty
ale nie staniemy z tyłu z boku
ale zawsze na przedzie nieść współ-kaganki

droga-prawda-życie łączą ze wszystkim
w naszym czasie i przestrzeni dziejów
jeśi ktoś inaczej rozumuje
to jest bardzo ciemny głupi

zebranie rodziców w liceum w Legionowie
zebranie rodziców w liceum w Mińsku Maz
rada pedagogiczna w strachowskim zespole RzN
jakie rzeczypospolite będą wie Zamoyski

       (środa, 7 września 2016, g. 20.08)

***

wieczność

             /a to jest życie wieczne.../

w kropli dobra jest wieczność
mieszka w dobru prawdzie pięknie
przed nikim się nie ukrywa
bez względu na rozum (i wiarę)

przeżyłem tu wieczność na ziemi
w ulewie dobra piękna prawdy
dary się sypały i sypią z nieba
bez miary bez miary bez miary

    (środa, 7 września 2016, g. 15.28)

***

realizm polityczny

        /przysposobienie religijno-wojskowe/

pis prawo i ich sprawiedliwość
jest kolejną partią u władzy
i tyle
nic nadzwyczajnego
w historii wszystko już było

na pohańbienie biskupów.pl
kepiskopatu
który im zawierzył
jak Zbawicielowi (i zaprzedał)
miłośnicy układu z władzą

niech im sojusze bokiem wyjdą
jak nam
od samiuśkich wyborów
towarzysza prezesa
peerelu bis choćby w wojsku i szkole

niemoralność się zalęgła u podstaw
manipulacji prawem i sprawiedliwością
niemoralnej struktury państwa i władzy
z błogosławieństwem pożal się Boże
hierarchii (politruków przywracanej sile)

    (środa, 7 września 2016, g. 14.18)

***

bezrobotny Ikar

bezrobotny to człowiek
który naprawdę nie istnieje
praca potrzebna dla godności
pieniądze by o czymkolwiek decydować

możesz być Ikarem
do nieba wzlatywać
rozwiązywać problemy ludzkości
bez pracy i pieniędzy cię nie ma

owszem
po śmierci możesz zmartwychwstać
równy wszystkim zmarłym
może i ciebie będą świętować

   (środa, 7 września 2016, g. 13.28)

***

Bóg Rzeczypospolitej

         /uzurpatorom i pretendentom/

u nas ciągle i ciągle
Bóg jest bogiem kościołów
procesji modlitw na kolanach
tradycji takiej i innej uprawnych

ciągle Mu daleko
do Boga życia i osoby
Boga wiary i rozumu
i kontemplacji

Boże mojej godności
wolności
drogi-prawdy-życia
módl się za nami

wstawiaj się za nami
przed proboszczami biskupami
przed ich władzą nad nami
w całej Rzeczypospolitej

   (środa 7 września 2016, g. 12.44)

***

rozważania o wierze

        /obraz tożsamość i podobieństwo/

najpierw powiem że wierzę
potem w co i dlaczego
na skrzydłach kontempluję
wiary i rozumu prawdę

tak byłem wychowany
w domu Kościele soborów powszechnych
to znaczy w wierze domu i Kościoła
w polskiej zwyczajnej rodzinie

przeżyłem dzieciństwo i młodość
z modlitwą grzechami spowiedzią
poszukiwania ze mną dojrzewały
znalazłem dostałem przeżyłem

całą drogą-prawdą-życiem
wyznaję potwierdzam jedność
tego co mnie stanowi
niczego sam nie wymyśliłem

dzisiaj w późnym wieku (ciągle katechetą)
nie ma we mnie pustki dziejów
ani sensu (przeżyłem i ks. Dajczera)
wszystko się dopowiada w całość

nie wymyślam świata bez Jezusa
nie odrzucam faktów i spójności
same atomy mnie nie wytłumaczą
świat człowieka bez Boga nie jest

nie teorii i ideologii nakazów
lecz rozsądku osoby która zna siebie
wie kim jest i co może (we wspólnocie hs)
co zawdzięcza faktom wychowania i wiary

Bóg nie może i nie powinien
przesłaniać rozumu (wolnego człowieka)
taka wiara jest ślepa i niedorzeczna
Pan mój i Bóg osoby dziejów plus Kosmosu

kto mi poda miłosierdzie na tacy
bez Boga Jezusa z Nazaretu
kto przyjdzie do mego mieszkania
zamieszka i współkontempluje ze mną

nie róbcie z Biblii podręcznika i bajki
dość ma dzień powszedni trosk swoich
znaj człowieku kosmologie antropologie
kulturę siebie samego teo-socjo-logie...

słuchajcie Gandalfa czytajcie filozofów
nikt człowiekowi myślącemu nie zagrozi
nie ma wiary bez myślenia (Augustyn)
a człowiek jest drogą Kościoła (św. JPII)

      (środa, 7 września 2016, g. 12.02)

***

lina zawierzenia

     /co z Boga zrodzone (1J4)/

chodzę po cienkiej linie
zawierzenia prawdzie
która się nie ukrywa
prawda zawieść nie może

cienka lina mnie trzyma
nad niebem i piekłem
każdy nowy fakt weryfikuje
potwierdza zaprzeczyć nie może

wielka jest moja wiara
w bieg dziejów
najnowszych od zawsze
w jednym zenicie zawieszonych

więcej ani słowa
każda chwila sens jedyny niesie
objawia lub zaciemnia
według wiary naszej i rozumu

    (środa, 7 września 2016, g. 11.03)

***

immanencja

          /osoba Polska Kościół świat/

dzień (Bóg) wciąga i prowadzi
w coraz głębsze sprawy
z każdym postem
dzisiaj z telefonem (też)

sprawy osoby rodziny
Polski i Kościoła
drogi-prawdy-życia
immanentnej transcendencji

homo sum
człowiek jest drogą Kościoła
biorę Polskę tęczą zachwytu
od zenitu Wszechdoskonałości dziejów

dzień (Bóg) mnie martwego ożywia
daje do myślenia
pełne ręce roboty nad klawiaturą
w całości spraw naszych (człowieka)

     (środa, 7 września 2016, g. 10.11)

***

dusza jaźni

          /nasz świat wewnętrzny (Mt.16.26)/

czym dusza czym jaźń któż wie
ale próbować trzeba
cóż za korzyść nam
jeśli świat zawładniemy
a siebie nie (po)znamy

jaźń to ta część Wszechświata
która tylko tobie jest dana i mnie
biada jeśli nie jesteśmy jej ciekawi
na tyle by siebie poznać
zacznij od siebie miej duszę

    (środa, 7 września 2016, g. 8.03)

***

ciąg dalszy nastąpi

         /cóż uczyniu mi człowiek, ps.56/

w poniedziałek 18 września 1939
Andrzej Król nasz krajan
syn Adama brat księdza Józefa
Mecenas z Annopola zapisał

Matka Boska i Trójca Przenajświętsza
opiekują się dotąd nami
wierzymy że i nadal opiekować się będą
ocaleje i nasze mieszkanie w Warszawie
jeśli taka będzie wola Boża

w wieku dziecinnym
gdym był ciężko chory
matka moja poświęciła mnie Matce Bożej
w Miedznej a potem cudownej
Trójcy Przenajświętszej w Prostyni
podczas odpustu

jeśli Bóg z nami któż przeciwko nam
Matka Boża Annopolska
ma już 106 lat (z 3 lipca 1910)
żyjemy w Jej sanktuarium
kolejne ogniwo pokoleń

   (wtorek, 6 września 2016, g. 17.02)

***

annopolska saga

77 lat temu Andrzej Król wstał o wpół do piątej
w nocy mu się śniło jakoby na ich dom w Warszawie
padła bomba i zrujnowała całą ich część
według krążących pogłosek szykuje się zajęcie miasta
dzisiejsza niedziela ma być dniem kulminacyjnym

na uboczu nic nie wiemy radia nie mamy
w Jadowie jakiś sklep nie chciał sprzedać mydła
jedna kobieta poszła na skargę do Niemców
a ci wyrzucili mydło na rynek i kazali kobietom zabierać

różni są ludzie i różne ich czyny
szczęśliwi są ci których czyny są dobrocią dla wszystkich
o godzinie siódmej poszedł Piotr do Jadowa
na mszę świętą na dziewiątą

my o godzinie jedenastej jak zwykle w niedzielę
odmówiliśmy wspólnie przy Zosi modlitwy mszalne
właściwie w pokoju ja z Zosią i z Marysią
a przed Matką Boską Annopolską modlili się

Marysieńka Niusia z Anią oraz panie
Stefania Krysia Danusia i Marysia Kępiste
i Janina Wojnarowiczówna nauczycielka w szkole w Rozalinie

Janina Wojnarowiczówna jest córką nieżyjącego
nadzorcy cukrowni hrabiego Bobryńskiego za Tułą
i matki warszawianki z Kraftów

stryj był adwokatem w Ekaterynosławiu
była też Olesia Królowa
wszystkie po modlitwie wstąpiły do Zosi
potem przyszła jeszcze Zygmuntowa

następnie jeszcze Stasia Czerwińska i Janka Bielakówna
kandydatka na służącą do Warszawy do Niusi
po południu Marysieńka rewizytowała panie Kępiste
a u nas była Stenia Laszczkowa
tym sposobem dzisiaj mieliśmy 10 osób odwiedzających

Niemcy są już nie tylko w Jadowie
ale i w Borkach i Warmjakach obok szosy Łochowskiej
po której wciąż idą transporty dla wojsk niemieckich

ja dzisiaj wstałem o czwartej
a 3 Maja 1981 podobnie
dlaczego
co mieliśmy w głowach i przed oczami

     (wtorek, 6 września 2016, g. 13.20)

***

kepiskopat (wielkie rozczarowanie)

polscy biskupi nie obronią                 
dobrego imienia Polski
w rodzinie narodów 2016
nie mają takich zamiarów

chcą żyć w zgodzie ze swoimi
dla swoich w sojuszu z tronem
większa prawda ich nie boli
prawda Powszechnego Kościoła

i nas nie obronią w Strachówce
Rzeczpospolita Norwidowska im nieznana
godność mojej osoby i osób
ani pamięć i tożsamość większa

    (wtorek, 6 września 2016, g. 13.12)

Wszystkie notatki wersowane i więcej (starsze, nowsze) -
TUTAJ - Komnata Siódma 4

PS.
Zdj. 1 z tej strony.
Zdj. 2 z tej strony.
Zdj. 3 z tej strony.

Odpowiedź pełna wiary, rozumu i godności (NR.2)

Przekażmy sobie znak pokoju. Ta odpowiedź sama się pisze. Choć dotyczy szczególnej sprawy dyskutowanej ostatnio w mediach, to ma też dla mnie walor większej ogólności, dlatego piszę. Szczególność „wiary i tęczy” (problematyki) wynika z konkretnej polityczno-społecznej sytuacji Polski PiS, a ogólność – według mnie – z dziejów człowieka na ziemi i drogi ludzkiej myśli, dostępnej poznaniu i doświadczeniu 63-letniego człowieka, mojej drogi-prawdy-życia.

Moja (nasza, bo żona się włączyła) polemika pod postem (głównie z Arkiem) jest polemiką, dyskusją, debatą (chciałbym) dwóch połówek Polski, ale – co nieuchronne w Kraju nad Wisłą – także dwóch połówek tzw. polskiego kościoła i, w jakimś stopniu, dwóch pokoleń. Z Arkiem reprezentujemy w sposób wyrazisty dwa obozy polskie i kościelne. Możemy być ich głosem. Zetknęło nas życie w polskim kościele, w latach 80-tych ubiegłego wieku. Ja byłem katechetą, Arek uczniem szkoły średniej. Nie od rzeczy jest wspomnieć, że dzisiaj on jest wczesnym mundurowym emerytem, ja bezrobotnym.
Nie jesteśmy zbiorami („połówkami” Polski i PT Rodaków) rozdzielnymi. Mamy część wspólną, geograficznie, historycznie, kulturowo… Pokolenia się zazębiają, przekazują pulę genową, formacji rodzinnej, udziału w dziejach wspólnot większych i mniejszych (lokalnych)… Człowiek to ten, kto zna siebie. Wypłyń na głębię. Człowiek jest drogą Kościoła… bez spełnienia tych mądrościowych postulatów kręcilibyśmy się w kółko, w wirze wokół jakiejś napotkanej życiowej sprawy (przeszkody).

Zabierając głos, mówię z głębi siebie, przeżytego – w sposób uczestniczący - czasu, poznanych/przemyślanych prawd i osób, które stały się wzorami, odniesieniami, autorytetami, uosobieniami (bez)cennych dla mnie wartości lub ich zaprzeczeniem.
Nie mówię sam z siebie, bo bez dialogu (życia w uświadomionym dialogu z całą kulturą i naturą, i nieuświadomionym) nie mógłbym nawet posługiwać się językiem. Byłbym niemy i głuchy. Prawda żyje dialogiem. Brak dialogu, izolacjonizm, pustka (kulturowa, bez odniesień do…) jest synonimem śmierci i Złego. Złego ducha. Nie-Bogiem. Prawda – i Bóg – się nie ukrywają, lecz objawiają. Duch czasu (duch prawdy) się nam daje. Od otwartości na niego i od dzielenia się nim z innymi i z całym światem zależę ja sam i los świata (kultury).
Ta odpowiedź sama się pisze. Właściwie jest streszczeniem mojego osobowego życia, etapów poznawania siebie, kultury (drogi myśli współczesnej), osób, świata. Niektóre z osób wypowiadających się w ramach akcji „Przekażmy sobie znak pokoju” są mi znane.
Redaktora (teologa) Cezarego Gawrysia poznałem w 1979 w grupie osób spotykających się na modlitwie w podziemiach kościoła Świętego Aleksandra w Warszawie (kościół wybudowany na cześć cara Aleksandra I)! Wszystkich nas łączył pobyt - doświadczenie wspólnoty - w Taize i zafascynowanie ekumenizmem. Jednym słowem – służba większej sprawie. Sprawie Jedności, Boga i Człowieka.

Cezary odegrał rolę mentora i duchowego przyjaciela. Sześć lat starszy, był już wtedy sekretarzem redakcji ważnego pisma, które wkrótce miało dać Premiera Wolnej Polsce, a ja studentem, męczącym się nad pracą magisterską o człowieku. Odbył ze mną męską rozmowę bym się nie rozczulał nad sobą, ale potraktował codzienne pisanie, jak inne codzienne obowiązki „budzisz się, wstajesz, golisz, piszesz…”. Innym razem, kiedy do polskiego kościoła dotarło zaproszenie na ekumeniczne spotkanie młodych organizowane przez braci z Taize w Erfurcie (NRD), wobec niemożności wszystkich - w wąskim bardzo gronie możliwych „pielgrzymów pojednania” znad Wisły – jedynie student miał czas, ale nie miał pieniędzy, Cezary uratował naszą misję, wyjął pieniądze i mi włożył do kieszeni. – „Oddasz kiedyś w życiu, komuś, komu będzie potrzeba…”. Takich ludzi nie spotyka się co dzień.

Redaktor (teologa) Halinę Bortnowską poznałem w ramach tzw. „Duszpasterstwa Wielkomiejskiego”, inicjatywy proboszczów wielkich warszawskich i podwarszawskich parafii. Proboszczowie przyjeżdżali na spotkania ze świeckimi asystentami. Taki był duch czasu – w 1987 odbył się synod biskupów na temat świeckich w Kościele.
Świętej pamięci proboszcz Józef Schabowski wybrał mnie na swojego parafialnego asystenta, w końcu odpowiadałem (prowadziłem) za duszpasterstwo młodzieży w jego/naszej(!!!) dużej parafii świętego Jana Kantego w Legionowie (katechezy, przygotowanie do bierzmowania, grupa modlitewna, grupa studencka, pielgrzymki itd.)
Przecież „KATOLICY świeccy (Christifideles laici), których „powołanie i misja w Kościele i świecie dwadzieścia lat po Soborze Watykańskim II” były tematem Synodu Biskupów 1987 r, wchodzą w skład Ludu Bożego ukazanego w przypowieści o robotnikach winnicy w Ewangelii św. Mateusza: „Albowiem królestwo niebieskie podobne jest do gospodarza, który wyszedł wczesnym rankiem, aby nająć robotników do swej winnicy. Umówił się z robotnikami o denara za dzień i posłał ich do winnicy” (JPII).

Na marginesie muszę napisać ciekawe spostrzeżenie: mój proboszcz - i pierwszy katechetyczny zwierzchnik - nie żyje, ja jestem bezrobotny w „nieswojej” parafii Strachówka, w której zakładałem Solidarność 3 Maja 1981 i byłem wójtem I Kadencji 1990-94, „uznania” doczekałem się tylko od Służby Bezpieczeństwa PRL, która widziała we mnie „przywódcę młodzieżowej grupy terrorystycznej”. Konsekwencje tego stanu polskiej i parafialnej rzeczy są dalekosiężne i wielorakie, opisane chłodnym piórem historyka m.in. w  "Odpowiedź pełna wiary, rozumu i godności (NR.1)".
Polsko! Polsko! Kościele! Kościele! Franciszku Papieżu, Franciszku!

Redaktora (teologa) Zbigniewa Nosowskiego znam z tekstów, wystąpień publicznych i Facebooka. Ale mamy wspólnych znajomych i przyjaciół. Profesor Sławomir Sowiński (także Marek Górski itd.) jest współautorem książki „Dzieci Soboru zadają pytania”. Zbigniew Nosowski jest jej redaktorem. Taki był duch czasu – tym żyli świadomi siebie i swojej wiary katolicy w Polsce. Redaktor Nosowski dwukrotnie był świeckim audytorem Synodu Biskupów w Watykanie (2001 i 2005). W latach 2002–2008 był konsultorem Papieskiej Rady do spraw Świeckich.

Duch wieje kędy chce, i kto chce jego powiew czuje i bierze w życiowy żagiel. Niestety, nie były to dobre czasy dla szerszego poznawania nauki soboru, najpierw PRL, potem stan wojenny, a na koniec – o paradoksie – odzyskana przez nasz naród wolność, nie sprzyjały głębszym zainteresowaniom. Wolność, godność, prawa osoby (w państwie i w Kościele) ustąpiły miejsca zgnuśnieniu konsumpcjonizmem. "Dzieci Soboru zadają pytania" to jedyna książka poświęcona Drugiemu Soborowi Watykańskiemu, jaka ukazała się w Polsce w trzydzieści lat od jego zakończenia!

Jaki jest najbardziej rozpoznawalny ZNAK Soboru Watykańskiego II w naszym codziennym życiu? Jedni odpowiedzą – msza święta po polsku, przodem do nas, zgromadzonych. Ja odpowiem JAN PAWEŁ II - „Po powrocie z obrad Soboru Watykańskiego II ówczesny abp Karol Wojtyła zabrał się do pracy nad książką, której nadał tytuł "U podstaw odnowy. Studium realizacji Vaticanum II". Widział on Sobór przede wszystkim jako podstawę odnowy życia religijnego, odnowy Kościoła. Sam był pod ogromnym wrażeniem tego zbawczego wydarzenia, odbierając je jako mowę Ducha Świętego do Kościoła. Czuł też osobiste zobowiązanie do "spłacenia długu", jaki zaciągnął przez uczestnictwo w Soborze” (bp T. Pieronek, "Dzieci Soboru...").

"Nie można zrozumieć II Soboru Watykańskiego bez I Soboru Watykańskiego. Z I Soborem wiązano w Kościele ogromne nadzieje. W lwowskim "Odrodzeniu"... duchowy przewodnik, ks. Władysław Korniłowicz wielokrotnie powtarzał, że miał to być sobór, który pokaże światu, czym jest współczesny Kościół i doprowadzi do rozwiązania konfliktów, które narastały przez wieki i doprowadziły do wyobcowania się Kościoła z kultury świata w XIX wieku. Niestety, I Sobór Watykański nie spełnił pokładanych w nim nadziei, jego obrady zostały przerwane z powodu toczącego się na terenie Włoch i samego Rzymu powstania Garibaldiego. W eklezjologii I Sobór Watykański ograniczył się jedynie do dogmatu o nieomylności papieża, co doprowadziło do konfliktów w łonie samego Kościoła. Tamten Sobór skupił się na problemach Kościoła włoskiego, nie ogarnął problemów Kościoła powszechnego. Podjął je dopiero II Sobór Watykański. Stał się on wspaniałym dopełnieniem i wypełnieniem zadań, jakie stawiano sobie podczas Vaticanum I. II Sobór Watykański był próbą określenia tożsamości Kościoła. Kościół chciał się odnaleźć w kulturowym wirze, jaki przyniosły wieki nowożytne." (prof. S. Świeżawski, "Dzieci Soboru..."). Profesora Świeżawskiego, świeckiego audytora owego soboru, także słuchaliśmy naocznie i nausznie na spotkaniu ekumenicznym w Kodniu.

Dzisiaj w modzie – także u polskich tradycjonalistów, katolickich-narodowców, nacjonalistów - jest doszukiwanie się w Soborze źródeł kryzysu Kościoła w świecie współczesnym! – oto istotny rys współczesnego nam świata! Teologiczny przyczynek (źródło?) nieznajomości siebie, kultury, podziałów wierzących Polaków 2016. Smutna? Porażająca prawda o naszym katolicyzmie (kontrrewolucja kulturalna?). Kto się przejmie słowami obecnego Prymasa Polski, że "nacjonalizm jest herezją". Gdyby normalna polska katecheza znaczyła katechezę soborową, tego by dziś nie było :-(

Streszczając się i uproszczając być może - nie wiem, co dzisiaj mówi Duch Boży do narodów. To muszą rozpoznać młodzi, nowe pokolenie i – niestety – tzw. nowi Polacy, nowi katolicy, nowi patrioci w naszym kraju. Muszą, musicie wyłuszczać coraz lepiej, o co Wam chodzi, na czym budujecie swój obraz świata, siebie i Kościoła POWSZECHNEGO (nie tylko polskiego, parafialnego, tradycjonalistycznego, aintelektualnego, a może i anty-). Na jakich autorytetach, wzorach osobowych, mądrościach, cytatach… budujecie. Czy na skale? Czy na lotnych piaskach swoich środowisk, panujących mód i układów politycznych? Żeby nam umożliwić lepsze rozumienie was i waszego świata. I uwiarygodnić słowem i czynem.

Co do mnie – musze dawać świadectwo do końca. Tego co moje oczy widziały, uszy słuchały... ręce dotykały, co czytałem, zrozumiałem,  Jeśli chodzi o homoseksualizm, homoseksualistów i ich związki? Przede wszystkim chcę uznawać to, co jest – w miarę, jak się objawia - życie, nie teorie. Wolność, godność, dialog zostały wpisane w mój los. Mogę rozciągnąć tę listę o jedność (droga-prawda-życie), braterstwo, wspólnotę, równość, ekumenizm, wiarę i rozum, osobę i czyn, miłość i odpowiedzialność, miłosierdzie… Mamy różne poglądy na człowieka, świat, Polskę i Kościół. To są różnice światopoglądowe.
Co do mnie - jak widać i czuć - na pewno nie zmieszczę się już w starym trój-słowie: Bóg-Honor-Ojczyzna. Prawda - dla mnie - nie jest definiowana ani politycznie (i narodowościowo), ani wyznaniowo. Wierzę i rozumiem, że jeden gatunek homo sapiens zamieszkuje tę Ziemię. Natura i kultura nas określa. 

Przyszłość człowieka zależy od kultury - przemówienie zwane Hymnem na Cześć Osoby Ludzkiej. Papież troszczył się o wychowanie do wartości, w którym wyraźnie wskazuje na właściwe ujęcie osoby jako fundamentu procesu wychowania... Zawsze jest nim rozumienie człowieka... Również religia potrzebuje edukacji. Nauczenie się myślenia, tzn. uczenie się argumentowania i wydawania oceny, staje się wymaganiem samej religii. Oznacza to również, że kształtowanie sumienia samo staje się postulatem religii. Religia nie powinna ściśle określać żadnych treści i wskazań postępowania. W takim przypadku bowiem czynić coś „z pobudek religijnych” oznaczać by mogło zwolnienie z samodzielnego myślenia i oceny (ks. prof. Józef Stala). Antytezą papieskiej katechezy i hymnu o osobie są wystąpienia ks. ks. Międlara, Kneblowskiego, Rydzyka itd.itp. Kościół tzw. polski w awangardzie herezji, wstecznictwa, ksenofobii, antyfranciszkowej opcji w Kościele Powszechnym?!
NIE MA WIARY BEZ MYŚLENIA - powtarzał, prawie na każdej katechezie, w latach 1982-89, stary katecheta w Legionowie - później w Strachówce, gdzie jeden proboszcz mnie wspierał przez 16 lat, a obecny niszczy, wot! taka jest obecnie nasza Ojczyzna dla niechcianych patriotów. Jaka władza, taki kościół z nią w sojuszu. Jest/są dla swoich!

Ikoną tego pontyfikatu stanie się powyższe zdjęcie?  Samotność Papieża Franciszka? Jeśli także opisuje adekwatnie samotność papieża Franciszka w mojej/naszej diecezji, to i katecheta jakoś zniesie swoją, w tej samej diecezji, w Strachówce, parafii, gminie, dekanacie, powiecie?!

PS.
Pierwsze zdjęcie z tej strony. Na zdjęciu pięciu redaktorów naczelnych WIĘZI. Od lewej Cezary Gawryś (red. nacz. w latach 1995-2001), Zbigniew Nosowski (od 2001), Stefan Frankiewicz (1989-1995), Tadeusz Mazowiecki (1958-1981), Wojciech Wieczorek (1981-1989).

Odpowiedź pełna wiary, rozumu i godności (NR.1)

Napisano na mnie (i żonę, rodzinę, szkołę) „List otwarty do Wójta”, w rzeczywistości zaś do mediów (Kurier Wyszkowski i świat cały), o cechach anonimowego donosu (patrz ps.2). Jestem w nim nazwany „autor bloga, mieszkaniec naszej gminy”. Redakcja od siebie dorzuca „Pan udzielający się na blogu… i powtarza twierdzenie autorów listu, że „walczą o dobre imię mieszkańców, parafii i gminy”. Redakcja KW działa nieprofesjonalnie i wbrew dziennikarskiej etyce - bez zbadania sprawy, pozwala sobie na własną ocenę "winnego". "Rzeczywiście potwierdzamy, że... Wszystko to podlane słowami ubolewania i troski bogobojnej, tyle, że tendencyjnej i przesadzonej. Nie trzeba się dziwić mieszkańcom, że czują się urażeni i zaniepokojeni, bo nie wiedzą jak zatrzymać ten potok insynuacji i pomówień".
Mógłbym - zatem - udawać, że nie wiem, o kogo i o co chodzi. Ot, pewnie jakieś rozgrywki anonimów (i sprzyjających im mediów). Przecież mnie też chodzi o dobre imię i prawdę, o chwałę i sławę mojej gminy - nie bawię się w intrygi, zakulisowe gry i manipulacje opinią publiczną.

Ponieważ jednak nie znam innych autorów blogów wśród mieszkańców gminy, więc pewnie mnie to dotyczy, zwłaszcza, że w dalszym fragmencie listu jest dopowiedziane, że ów autor „był Wójtem Gminy Strachówki i katechetą…". A także - co podkreślane jest z kartograficzno-geograficzną, nieteologiczną (intelektyualno-duchową) precyzją, nawet w ogłoszeniach parafialnych - "nie parafianin naszej parafii”.

Głównym zarzutem autorów listu jest fakt, że ów anonimowy mieszkaniec „pisze źle o gminie, kościele, parafii, Księdzu Proboszczu, osobach duchownych”. Echo listu słychać ponoć nawet w kurii diecezjalnej na warszawskiej Pradze. Nic dziwnego, niektórzy z autorów, inspiratorów, sygnatariuszy – zdaje się – współdziałają w ramach tzw. polskiego kościoła. Ciekawe, czy dotarło tam także echo mojej odpowiedzi do mediów?

Nie pierwszy raz przychodzi mi/nam stawać w obronie godności osobowej, wspólnotowej, prawdy… Bo jest prawda. Prawda jest poznawalna. Prawda jest jawna. Nie ukrywa się, nie unika dialogu. Prawda, jak miłość: 
… cierpliwa jest, 
łaskawa jest. 
Miłość nie zazdrości, 
nie szuka poklasku, 
nie unosi się pychą; 
nie dopuszcza się bezwstydu, 
nie szuka swego, 
nie unosi się gniewem, 
nie pamięta złego; 
nie cieszy się z niesprawiedliwości, 
lecz współweseli się z prawdą. 
Wszystko znosi, 
wszystkiemu wierzy,
we wszystkim pokłada nadzieję, 
wszystko przetrzyma. 
Miłość nigdy nie ustaje, 
[nie jest] jak proroctwa, które się skończą, 
albo jak dar języków, który zniknie, 
lub jak wiedza, której zabraknie. 
Po części bowiem tylko poznajemy, 
po części prorokujemy. 
Gdy zaś przyjdzie to, co jest doskonałe, 
zniknie to, co jest tylko częściowe. 
Gdy byłem dzieckiem, 
mówiłem jak dziecko, 
czułem jak dziecko, 
myślałem jak dziecko. 
Kiedy zaś stałem się mężem, 
wyzbyłem się tego, co dziecięce.

Pierwszy raz wystąpiłem jawnie, publicznie, otwarcie w obronie godności i wolności mieszkańców Strachówki przed 35 laty, w nieludzkim/zakłamanym ustroju totalitarnego PRL. Potem stanąłem w ich, czyli w naszej polskiej i kościelnej sprawie, to znaczy wartości podstawowych osoby i kultury, kiedy tworzyły się fundamenty polskiej samorządności. Jako katecheta, od stanu wojennnego, bronię wiary i rozumu w kulturze powszechnej człowieka na ziemi (wszechczasów), w duchu Soboru Watykańskiego II i encyklik Centesimus annus, Fides et ratio i innych św. Jana Pawła II. Kiedy czas manipulacji demokratycznymi procedurami sięgnął zenitu w naszej gminie, już w wolnej Polsce, także byliśmy z żoną na czele oporu – obroniliśmy razem z innymi ludźmi dobrej woli (mieszkańcami gminy Strachówka) szkołę w Strachówce i prawa obywatelskie. 
W tamtym niechlubnym czasie żona napisała artykuł do Łacznika Mazowieckiego pt. „W obronie godności”, a także „Bez urazy” na blogu, oraz inne, które naświetlają sprawy międzyludzkich stosunków w szkole, gminie i parafii od kilkunastu (kilkudziesięciu) lat. Zawsze podpisuje się imieniem i nazwiskiem. Nic - w tym Bożym świecie - nie przepada bez śladu. Jej blog prowadzony przed laty pokazuje głębokie i prawdziwe oblicze życia nie tylko szkolnej społeczności. Także taki, niewygodny dla przeciwników fakt, że za swoją postawę wiary i rozumu („kościelność”) trafiła, jako oskarżona, na łamy wojującego z Kościołem i religią czasopisma „Fakty i mity”. Konkretnie? Za szkolne, najgłębiej osadzone w kulturze i najbardziej wspólnotowe „Białe Apele” po I Komunii, (tekst POLSKA PARAFIALNA… „Religijna inicjacja, czyli Pierwsza Komunia Święta, to nie tylko uroczystość rodzinna czy kościelna. Niektóre z publicznych placówek szkolnych pierwszą komunię traktują jako wydarzenie szkolne…"). Pytajmy, zastanawiajmy się, co znaczy gmina, wspólnota, samorządowa szkoła, parafia – w dni powszednie i w święta, dla dzieci i rodzin.  Tak, Polska jest gminno-parafialna. Jeszcze.

Dzisiaj jest atakowana przez anonimów i jawnych przeciwników, za stworzenie wzorcowej i liderskiej (wiodącej?) placówki oświatowej w powiecie i nie tylko. W naszej szkole powstało pierwsze w diecezji Szkolne Koło Caritas. Dzisiaj koło finansuje naukę dwójki dzieci z Afryki (Adopcja na odległość), a nauczyciele trzecie (inicjatywa jednej z nich p. EB).
Wydarzeniem o zasięgu ponadgminno-parafialnym, ba, krajowym, kościelnym w Kościele Powszechnym, wydarzeniem europejskim i światowym były Światowe Dni Młodzieży w Strachówce. Grażynie, Żonie, DyrKa ZSz im. Rzeczpospolitej Norwidowskiej, parafia i gmina – czyli my, wszyscy mieszkańcy – zawdzięcza(my) piękny i bogaty program pobytu młodzieży z Belgii podczas „Tygodnia w diecezji”.

Historycznie rzecz ujmując, można sprawdzić, w jaki sposób piszę o mojej gminie i jej mieszkańcach, w jakich słowach oddaję im cześć, od pierwszego mojego „bloga”, który pisałem każdego dnia, przy tworzeniu historii gminy, Solidarności i Polski w 1981 (3 Maja). O wszystkim można dyskutować, poddawać krytyce itd. De gustibus non est disputandum. Nikt z nas nie jest doskonały, nieprawdaż! O moi Wy oponenci i nieprzyjaciele (CKN "Pierwszy list co mnie doszedł..."), nikt nie jest bez talentów i zasług jakichś. Nasza gmina i parafia są w nie (osoby) bogate, także. Nikomu ich zabierać nie chcę. W dawnej i najnowszej historii. Wierzę w nie, w Was, w nas - w Polskę braną tęczą zachwytu od zenitu Wszechdoskonałości dziejów - ale i ja nie jestem bez grzechów. Btw. nawet Grupę Anonimowych Alkoholowych pierwszy zaprosiłem do parafii i gminy, w I Kadencji Samorządu.

W ostatnim miesiącu tysiąc osób weszło na stronę mojego bloga z dnia 1 września 2009, konkretnie, posta z modlitwą powszechną podczas Mszy Świętej na rozpoczęcie roku szkolnego. Czy ktoś  – z moich nieprzyjaciół, nieprzyjaciół żony, nieprzyjaciół naszej rodziny i nieprzyjaciół szkoły – to wszystko wytłumaczy nam i przyszłym pokoleniom? Zwłaszcza nasz kochany ksiądz proboszcz i jakiś, znajomy lub nieznajomy, ksiądz z naszej diecezji? Przecież to wszystko TUTAJ (hic et nunc) się dzieje, na naszym polskim i diecezjalnym podwórku.

Rzeczpospolita Norwidowska, która zrodziła się w Strachówce i bardzo rozrosła, rozsławia imię gminy, parafii, szkoły, a chyba także diecezji warszawsko-praskiej. Jak nie przytoczyć w tym miejscu słów świętego Polaka-Papieża sprzed naszej katedry – „Witaj, ziemio mazowiecka, Ziemio umiłowana ze swoją bogatą tradycją religijną i ze swoją chwalebną historią… Trzeba tu dodać, że na tej ziemi urodził się nasz wielki poeta epoki romantyzmu Cyprian Norwid - poeta i myśliciel, który często w swoich utworach wspomina ze wzruszeniem dzieciństwo i lata młodzieńcze spędzone w tych stronach”. 
Rozsławia wszystkich, którzy kochają prawdę i wierzą rozumnie. Którzy z godnością podpisują się obliczem i nazwiskiem pod swoimi działaniami. Którzy pragną żyć w otwartości i powszechnym dialogu, ze światem całym: w Polsce, Kościele i świecie, wielkim jak miłosierdzie Boże. Wszak Norwida, ten sam papież nazwał  "jednym z największych chrześcijańskich myślicieli Europy".

Przeciwko nam są ludzie skryci. W gminie, parafii, diecezji – nieufność rozwinęli do granic piekielnego nieomal zła i absurdu. Unikają dialogu. Nie mają odwagi, miłości, ufności, wiary i rozumu na tyle, żeby się objawić. Są z innej epoki dziejów człowieka na ziemi i Ojczyzny (Kościoła przedpoborowego?!). Nie wystarcza im niszczenie osób: mojej, żony, rodziny. Chcą zniszczyć także szkołę i ideę Rzeczpospolitej Norwidowskiej, wolnego/otwartego społeczeństwa w wolnej/otwartej Ojczyźnie i Kościele. Rośnie z ich strony stos donosów, skarg, raportów do Rzecznika Praw Obywatelskich, Kuratorium, Biskupa Diecezjalnego, Prokuratury… i gdzie się da. Historia jednak (prawda) to sprawa faktów w pełnym świetle (objawienia), nie listów otwartych, donosów, intryg i ciemności.

Nota bene, list jest odbiciem dość powszechnego w Polsce klerykalizmu, w którym nadal w epoce powszechnej wolności i demokracji, świadomości niezbywalnej godności osoby i jej praw - ksiądz i biskup mają wpływać na (i rozsądzać) wszystkie nasze sprawy. List zawiera także mało subtelną formę szantażu - "My mieszkańcy poparliśmy Pana w roku 2010 i 2014 oddając swój głos na Pana w wyborach, bo dał Pan nadzieję. Teraz pytamy... Uwierzyliśmy w Pana słowa, że przyjrzy Pan się sytuacji i coś z tym zrobi. A może były to tylko czcze słowa?". Stosunek do nas - jak widać, słychać i czuć - jest od dawna kartą przetargową w gminie, parafii, diecezji.

Jeszcze Polska nie zginęła. Prawda wypłynie, obroni się, nawet po latach. Bóg-Honor-Ojczyzna? Pamięć i tożsamość? Wiara i rozum? Kultura człowieka na ziemi! Zwykła ludzka przyzwoitość! 
Powiedzcie wszystkim, że zachowaliśmy się, jak trzeba. Że zawsze przyjmiemy zaproszenie do otwartej debaty o dobru wspólnym. Jest prawda. Wiara i rozum pozwalają ją kontemplować. Jest postawa miłości intelektualnej, sięgająca aspektów istotowych i konstytutywnych całej rzeczywistości człowieka, świata i Boga. Basta.

w co wierzę

        /On rodzi się i objawia
          rodzimy się i objawiamy/

nie zostawię was
nie zostawię świata
nie zostawię rodziny
żony dzieci wnuków
bez wyznania
bez świadectwa
drogi-prawdy-życia
Boga objawienia i kultury

wierzę w sens
w dobro w miłość
w piękno i prawdę
w miłosierdzie Boże
czyli w Boga (słów i czynów)
nie odwrotnie
Boga nie wywodzę z nicości
nie spada nam z nieba

może nawet nie wierzę
nie tyle że wierzę
ja się nimi (Nim) zachwycam
i daję prowadzić
są zewnątrz i wewnątrz
ponad moje grzechy 
wady i słabości
co na jedno wychodzi

     (czwartek, 8 września 2016, g. 10.24)

PS.1 

Głównym zarzutem autorów listu jest fakt, że... piszę. To znaczy, że myślę (po swojemu), co myślę i publikuję. Autorzy, inspiratorka, więc również sygnatariusze, wybrali sobie, co im odpowiadało i huzia na Józia. No to porozmawiajmy o tym, co naprawdę myślę i piszę, w całości. W dniu ukazania się "Listu otwartego" w Kurierze Wyszkowskim, lub zaraz po, zacząłem numerować to, co pisałem owego dnia i kolejnych ("Bóg istnienia", piątek, 26 sierpnia 2016, g. 9.09). Nie na potrzeby polemiki, własnej apologii, chwili. Nie żyję dla złości, ani dla satysfakcji moich oponentów, ani sympatyków. Życie pojmuję jako spójną drogę-prawdę-życia, na świadectwo Prawdy Jednej, Jedynej.

PS.2

Ponieważ trudno odnaleźć tekst "Listu otwartego 148 mieszkańców Strachówki do Wójta i Kuriera..." udostępniam go TUTAJ (w 2 cz.) w komentarzu do swojego posta na inkryminowanym blogu.

Absolut Prawdy

Nie mogłem dzisiaj umieścić na właściwym miejscu, czyli na podstronie Komnata Siódma 4 , dlatego wymyśłiłem ten myk - by dać tutaj. Nie piszę niczego "do szuflada".

***

absolut prawdy

                    /na sądny-dzień/ 

kiedy dotkniesz prawdy
dotykasz absolutu
niełatwa to praca
trzeba dorosnąć lub łaski

cóż więcej być może
tylko prawdy kolejne
cząstki tej jednej jedynej
z którą nic równać się nie może

czasu tam nie ma ani przestrzeni
słońca i księżyca ani ludzkich spraw
tylko już świeci [tam] świeci i leci
w obłokach cichych Hostia blado-lica

dotykam prawdy albo ją widzę
i nie wiem już sam
czy jeszcze jestem
czy już tylko byłem i zawsze będę

   (czwartek, 1 września 2016, g. 15.30)

***

czas umierania

           /prawda nie jest kochana/

czy to jest życie
gdy piszą na ciebie bzdury
i są one poważnie traktowane
w gminie parafii diecezji

notatki służbowe na okoliczności
absurdalne listy otwarte
nawet faktury lewe jakieś
krążą plotkami za plecami prawdy

po co kolejne wizyty ustalać
recepty przedłużać
na remonty unikane patrzeć
żreć się z codziennością

świat cię tu już nie chce
rodzina przeboleje zmianę
obecność inna nastąpi
nikt nie jest wieczny i po co

     (czwartek, 1 września 2016, g. 14.08)   

***

obrzydliwość

               /i... królestwo osób/

znów wraca to poczucie
trzeba je zapisać
powrotność jest sygnałem
można łagodniej lecz po co

dyskomfort to za mało
gdy ciebie nas wciskają
w jakieś wąskie przepaści
partii i między partiami

jestem sobą osobą wolną
zrozumcie dyktatorzy władzy
nie elektoratem bez-rozumnym
trybunał rozumu moją władzą

wobec rozumu się sytuuję
nie w waszych partyjnych widzeniach
rojeniach propagandzie
jestem wolnym rozumnym homo

moim przeznaczeniem królestwo
nie niewola ni wolność - są w stanie
uszczęśliwić cię... nie - tyś osobą
udziałem twym więcej!... panowanie

nad wszystkim w świecie - i nad sobą
prawda nie jest przeciwieństw miksturą
wiara i rozum pozwalają kontemplować
być (współ)świątynią najświętszej postaci

   (czwartek, 1 września 2016, g. 10.42)

PS.
Grafika z tej strony.