Wielkanoc niekanoniczna

“Smoleńsk i cień bałwochwalstwa nad Polską”!

Dostaniemy niestrawności. My, naród polski, zwłaszcza jego część wierząca. Karmią nas (wielkanocną) strawą, wymieszaną z pomyjami. Wspomnę tutaj jednego kardynała, dwóch arcybiskupów, myśląc o innych. Ponaglają mnie także dokumenty mojego Kościoła Powszechnego, które kontrastują z polskimi hierarchami, co do rozumienia dzisiejszego świata, a w jego granicach Polski w Europie.

Jędraszewscy oddali rozum za medale, tytuły, zaszczyty. Nie on jeden - arcybiskup Marek. Nie jest sam. Jest ich cała armia, albo legion. Arcybiskup nowy królewskiego Krakowa ma niedosyt. Wciela się ponadto w nieomylnego eksperta kryminalistyki, rozszyfrowującego bezwzględne mistyfikacje. Prawi o brzozie smoleńskiej, nawiązuje do mgły (realnej, czy z legend Macierewicz?), o ludziach, którzy giną, bo za dużo wiedzieli, co wydarzyło się nad lotniskiem itd.itp. Mówi to - z wawelskiej katedry, nie - na herbatce u ministrów, może tam też, a może stamtąd czerpie ową niepasterską wiedzę. Zawstydzające dla pokornego katolika. Dla mnie wyzwanie do działania, póki można jeszcze. Po to zostałem wezwany, powołany, aby być katechetą polskiej młodzieży w stanie wojennym. Jaruzelski tak mnie/nas wrobił. Wiem, dzisiaj jest nowa epoka, młodzież może znów woli Jędraszewskich. 

Siostra Immakulata Adamska OCD mawiała mi podczas rekolekcji ignacjańskich w Gdyni Orłowie (1987) - “kto jest do czego powołany, do tego jest też wyposażony”. Wysłał mnie do niej ksiądz Wojciech Pancewicz. Wreszcie rozumiem, co chciała mi przekazać. Jak pomóc swemu rekolektantowi. Że nie rzucała słów na wiatr, że to nie tylko złota maksyma. Jak Ci dziękować siostro kochana, przewodniczko moja do św. Teresy z Avila i ks. Mokrzyckiego w Starej Wsi... Jak bardzo są mi potrzebne dzisiaj twoje słowa, w zmaganiu z arcybiskupami, którzy chcą nas od współczesności świata i Kościoła sobą odgrodzić.

Trzeba robić swoje, ale najpierw i nade wszystko myśleć, gdy nawet kościół instytucjonalny polski rzuca nam kłody pod nogi. Gdy przemilcza nas tzw. świeckich, nie mogąc bardziej nam zaszkodzić, bo “swoich” podporządkowanych posłuszeństwem ślubowanym, po prostu ucisza, na amen?!

W Kalwarii Zebrzydowskiej arcybiskup wygłosił swoją/ich naukę o Europie. “Czas, w którym przyszło nam żyć, jest czasem ogromnego kryzysu kulturowego, w którym nie ma miejsca na prawdę. Europa chce zapomnieć o Chrystusie...  Odwołał się do pojęcia „postprawdy”, które określa, że nie liczą się żadne argumenty obiektywne ani uczciwe dążenie do prawdy, ale ważne są narracje, odwołujące się do emocji, ludzkich uprzedzeń i lęków. Według niego, narracje te budowane są przez „mistrzów współczesnych mistyfikacji i kłamstwa”, a ich efektem – do którego dążą media – jest zagubienie i bezradność człowieka...
  
... Coraz bardziej do głosu dochodzi cynizm, a wraz z nim szyderstwo z tego, co głosi Kościół, co integralnie związane jest z chrześcijańską wiarą... Można odnieść wrażenie, że chrześcijańska Europa zapomina o swojej tożsamości, o tym, z czego wyrosła. A przecież wyrosła z antycznego przesłania o obiektywnej prawdzie, a równocześnie z chrześcijaństwa, z zupełnie nowej wizji Boga i człowieka, z wizji Boga, który jest miłością tak wielką i ostateczną, tak przejmującą, że Ojciec wydaje swojego Syna, aby wszyscy, którzy w Niego wierzą, mogli mieć nadzieję życia wiecznego... Europa chce o Chrystusie zapomnieć i nie chce przyjąć tego, że istnieje obiektywna prawda, do której mamy dążyć...  Wielki kryzys ogarnia dzisiejszą Europę i ten kryzys coraz bardziej się pogłębia. Wszystko dlatego, że coraz mniej jest ludzi, którzy tworzą kształt Europy, coraz mniej ludzi, których są z prawdy, którzy są ludźmi prawego sumienia... ”.
- Taki wykład dają nam Jędraszewscy, kościelni i partyjni. Szykują grunt dla wyprowadzenia nas nie tylko z macierzysto-ojcowskiego (geograficznie i kulturowo) kontynentu, ale ze współczesnej ludzkiej myśli?! Są wybiórczy, ale wybiórczość zawsze służy ideologiom (sektom, doktrynerom, tradycjonalistom), a w tym przypadku można nawet mówić o “religii smoleńskiej”. Przepraszam, ale dla mnie to bełkot, niegodny wykształconego/myślącego człowieka, ba, profesora z międzynarodową karierą (europejską).

Jego poprzednik, sekretarz św. Karola Jana Pawła II mówi inaczej. Więcej czasu w tej wściekłej Europie spędził, w innym systemie politycznym - “Nieszczęściem naszego kraju są ostre podziały partyjne, niemające wiele wspólnego z mądrą demokracją i polityką, utrzymujące się napięcia i konflikty; wzajemne podejrzenia i oskarżenia prowadzą do marnowania energii, do zamykania się w swoich środowiskach, a także do niechęci wobec innych, mówiących innymi językami, mających inny odcień skóry, szukających naszej pomocy...

Podkreślił, że w zeszłym roku podczas Światowych Dni Młodzieży młodzi ludzie z całego świata, w tym Polki i Polacy, pokazali, że możemy wszyscy przemawiać językiem miłości. - Młodzi pokazali nam, że możemy budować jeden braterski i solidarny dom, w którym jest miejsce dla wszystkich!” -  Więc jak to jest? Wystarczy wyjść poza polskie opłotki... by zrzucić tłuszcz z serca?! Tylko tyle? Chyba nie starczy. Trzeba być wolnym człowiekiem, w systemach gwarantujących wolność osoby. TAKŻE WIARY. Trzeba być zdolnym do kontemplowania prawdy na dwóch skrzydłach!

Ciężko karkołomny wykład Jędraszewskich słów Jezusa  - “Ja jestem Prawdą, Życiem, Drogą – mówił, dodając, że prawda, którą jest Chrystus, jest jednocześnie pewną drogą do pełni życia. „Świadkowie Chrystusa, apostołowie a potem ich uczniowie, ale także świadkowie współcześni, żyjący pośród nas, ludzie z prawdy, oni wiedzą, że prawda nas wyzwoli”. Czyli prawdę uzależnia od polityki, od systemów politycznych. W Europie są złe, w Polsce teraz jest dobry. Ja, katecheta, czytam inaczej słowa i życie Jezusa , ale także bardzo powiązane z tą wskazówką - swoje, każdej osoby. Inaczej rozumiem Europę i Polskę w niej. I tam i tu wszystko zawisło na osobie? Na jej pełnym, integralnym rozwoju?! TAK NAUCZAŁ JP II, a ja jestem na nim ukształtowany. Z jego pierwszą encykliką REDEMPTOR HOMINIS w rękach pojechałem stopem w Europę 1979, w tę straszną, zwyrodniałą, wyrodzoną, zdziczałą... no w ogóle tam nie ludzie-osoby mieszkają, tylko gnomy, cyborgi, Gollumy, Orki...? Bóg wie co?! A ja tam dojechałem na wzgórze w Burgundii, Taize. 

Trudno sobie dzisiaj wyobrazić duchową Europę, duchowy Kościół w świecie i liturgie, bez wkładu  duchowości braci z ekumenicznej globalnej wspólnoty. Ile osób rozeszło się, rozjechało po całym świecie z doświadczeniem kontemplacji (i medytacji chrześcijańskiej). Mistyczny Kościół, mistyczny wkład. Pewnie nasi (arcy)biskupi nie doświadczyli, nie poznali tej strony współczesności. Tworzą świat podziałów, według geografii politycznej. Nie - mistycznej?!

W Gdańsku przemówił generał abp Głódź - czy wielkanocnym kazaniem powielił współ-braci z Krakowa, czy dorzucił coś nowego -  “Nie można ulegać antywartościom ateistycznego liberalizmu, moralnego nihilizmu, wrogości kierowanej także wobec Kościoła, negacji, która próbuje dominować rzeczywistość i mówić o podziale w narodzie...  w narodzie "podziału nie ma, są zróżnicowane opinie". 

A papieży współczesnego świata (od ponad pół wieku) mamy normalnych, trudno się z nimi nie zgadzać. Są błogosławionymi i świętymi wzorami osobowymi. I tacy będą następcy, zawsze z dopełnieniem “posoborowi”, bo inaczej byliby schizmatykami! Dziwny pro-schizmatyczny kościół nam proponują na naszym antyeuropejskim podwórku.

***

niekanoniczne myślenie

           /Boże Abrahama Mojżesza Józefa.../

myślenie jest niekanoniczne
osoba jest niekanoniczna
wiara i rozum się w nich nie mieszczą
są tylko organizacyjne

podporządkowane władzy
choć wyrosły na rozumie
jak wszelkie prawa
kanony nie przykazania

niekanoniczna wielkanoc
niekanoniczne święta osobowe
albo są żadne i dekoracyjne
biedni księża oplątani kanonami

wielka noc wielki dzień
przyjdzie tu i tam
nie pytając kalendarzy
ten Który Jest Był i Będzie

nieczęsto mówię Bóg
wolę raczej Życie
wolę raczej Prawda
wolę raczej Droga Człowieka

bo kto na (w) nich Go nie znajdzie
trudno żeby w książkach
albo kaznodziejach
człowiek jest drogą Kościoła

    (Wielkanoc 2017, g. 8.40)

***

mistyczny stygmat

                  /krzyk szept łkanie/

przeszywa na wskroś
kości skronie wątrobę i nerki
Spiritus Jesu Christi
spiritus caritatis
confirmet cor tuum

wszyscy wyjechali do kościoła
w liczbie dziewięć
jak chórów anielskich
mnie możesz przeszyć tutaj

nie zazdroszczę stygmatów
Franciszkowi ależ skąd
a kimże ja jestem
mnie wystarczy Twój Duch
i jeden kanon może

przyszedłeś wpadłeś na chwilę
w Wielką Sobotę 2017
jak wtedy w Taize i w Kodniu
umocnić serce moje
i ducha ucieleśnionego we mnie
jako ja Józef K
z cała drogą-prawdą-życiem

Jezu Jezu Jezu
jak wtedy szepczę łkam
na podłogach Taize i Kodnia
kiedy nic więcej powiedzieć nie mogę

mistyczny stygmat przeszywa
kto chce niech nazwie bólem
kto chce słodyczą
każdym dźwiękiem
każdą struną każdym czuciem
tym co zapisane we mnie
było jest i będzie

chrzest łez chrzest wszelki
bo gdy nie rodzi się powtórnie
źle jest człowiekowi
Boże sam przychodzisz
umacniać serca nasze
to nie teoria eklezjalna

   (Wielka Sobota 2017, g. 20.00)

Przypadek abp Marka Jędraszewskiego (kościoła.pl)

Nie tytuł czyni człowieka. Ani strój. Kimże on jest? By z jednego z najważniejszych miejsc w Polsce, mojej/naszej Ojczyźnie, pleść (polityczno, i w/z PKBWL) androny. Katedra na Wawelu jest moim rodzinnym i narodowym celem pielgrzymowania. Do jednej z kolebek polskości. I uniwersalizmu. Jest tam Krzyż Świętej Królowej Jadwigi - któż z wielkich się przy nim nie modlił.

Gdybym chciał wymienić wszystkie tytuły przed imieniem i nazwiskiem Marka Jędraszewskiego i tytuły jego książek, zajęłoby dużo czasu. Ale najpierw trzeba być człowiekiem. CZŁOWIEK jest drogą Kościoła. Bez znaczenia, ksiądz, czy nie ksiądz. Któraś jego książka była ważna dla mojej formacji, może “Filozofia i modlitwa”?

Dzisiaj jest dla mnie obrazą. Stał się kamieniem obrazy - razem z Kaczyńskim, Misiewiczem, Macierewiczem, Waszczykowskim, Berczyńskim... Postrzegam ich jako przedstawicieli cywilizacji z San Escobar - i niechby w pokoju tam przebywali, uwalniając nas-gorszy sort Polaków od siebie. Oni, wybrańcy, lepsza cząstka. I on, przyobleczony w historyczny strój (zwany strojem kapłańskim-liturgicznym), podtrzymywany (podpierający się, zawłaszczający?) 2 tysiącletnią konstrukcją. Konstrukcją kultury? OK. Konstrukcją władzy i panowania Kościoła Rzymskiego nad umysłami wiernego ludu? NIE! Był Sobór Watykański II, jest wspólnota… i kościół w świecie współczesnym, Gaudium et Spes!

Patrzyłem na niego raz z dołu, na filmie Białego Kruka, raz z profilu i en face, na filmie Archidiecezji Krakowskiej. Dobrym jest mówcą, dobrze mi się słuchało. Nadał swojej przemowie trójdzielność - Jezus, Katyń, Kaczyńscy. Motywem spinającym uczynił mistyfikację. O dziwo, o wielkie dziwo, nie wiarę i rozum.

I mnie - o dziwo - powierzono powinność strzeżenia prawdy większej o Polsce, Kościele, Katyniu, człowieku-osobie... Szukałem prawdy i znalazłem. Szukałem sensu i znalazłem. I nie jest to prawda Marka Jędraszewskiego, z tytułami i bez tytułów, brata Marka, w wierze?! I ja zostałem zgorszony braćmi u władzy. Bliźniacy Kaczyńscy jako Prezydent i Premier... to jedna z najciemniejszych kart najnowszych dziejów Najjaśniejszej Rzeczypospolitej. A i dzisiaj, kto myśli o śp. Lechu (chce poznać), patrzy na jego bliźniaka Jarosława. Nawet arcybiskup tego nie przykryje, nie wybieli ich, nie uda się ich zsakralizować i wszystkiego, co z Polską (a zarazem z ich polskim kościołem) robią. 

Odkąd przeczytałem wyimki z jego – Marka, brata w wierze? – poniedziałkowo-rocznicowo-miesięcznicowego przemówienia, nie mogę zaznać spokoju. Zabrał mi pokój ducha, wiary i rozumu, pamięci i tożsamości - człowiek jest jednością!                                                                                   
Nie jestem jedynym Polakiem, wierzącym patriotą (solidarnościowcem, katechetą…), negatywnie poruszonym jego kaznodziejstwem. 
Cytuję fragmenty dyskusji pod postem księdza Stanisława, pt. KAZNODZIEJA PODZIAŁÓW, który, jak dotąd, ma 30 udostępnień!:
- Czuję wewnętrzne rozdarcie. Gdzie jest wiara i miłość. Gdzie prawda… jak z tym wszystkim żyć? Kraków. Miasto Świętego Jana Pawła II. Kardynała Macharskiego. Moje miasto! 
- Nie wiem czy bracia w biskupstwie się odważą (na pewno nie z tej diecezji), ale żurnaliści powinni bić na alarm !!!!!
- Biskup, o którym mowa, jako młody kapłan, był moim prefektem w seminarium i jednym z wykładowców filozofii. Z tamtych czasów wspominam go dobrze. Potem, jako poznański biskup pomocniczy, przeprowadzał wizytację kanoniczną w mojej parafii (rok 2010). Jeszcze wtedy religia smoleńska nie była w tak wielkim rozkwicie, a on sam wydawał się być neutralny politycznie (i partyjnie). Nie mam pojęcia, co go później tak odmieniło...?
- Pytam po raz kolejny - Gdzie jest prymas??
- Dziękuję księdzu za te słowa prawdy. Bo nas [świeckich] nikt nie będzie słuchał
- Słuchajcie, trzeba naprawdę porządnie się namyśleć nad tym, jak Kościół ludzi świeckich może reagować na takie anomalie! Przecież to nasz Kościół, a arcybiskup jest sługą sług!
- Straszne! I podstawowe pytanie. Czy obecny Arcybiskup Krakowski jest sługą Chrystusa? A tak minimum minimorum: czy jest następcą Karola Wojtyły? Znacie odpowiedź?... 
- (ja, jk) - Musi przeprosić za to, co powiedział wczoraj. To na początek, żeby w ogóle zastanawiać się nad jego dalszą rolą na Wawelu. Basta. Musimy od nich więcej wymagać, od siebie oczywiście też, szczerości. Bez szczerości (dialogu) nie ma wspólnoty - nie ma Kościoła Powszechnego - jest jakieś mamidło światowe.
- TAK JEST! Ale jak dotrzeć do jego Najjaśniejszego Ucha????
- (ja, jk) - Jakbym spotkał dzisiaj Jędraszewskiego (ks abp) to by mi się pięść zacisnęła, ale starałbym się grzecznie go prosić o dyskusję nt. jego niegodnych słów wczoraj na Wawelu :-( 

- Panie Józefie! Abp. Jędraszewski rozmawia z kim sam chce i jak chce. Ileż decyzji podjął w Łodzi na podstawie jakiejś plotki, albo podszeptu zaufanych ust, nie dopytawszy się właściwych ludzi o co tak naprawdę chodzi. Potrafi być uroczy i miękki i słodki dla tego, dla kogo chce i kiedy chce. I kompletnie nie zauważać tej samej osoby w innej sytuacji. Rzeczowa rozmowa? Wolne żarty... 

- no, ale Kościół hierarchiczny w Polsce "tęskni" za czasami, kiedy katolicyzm był religią "państwową" 

- (ja, jk) - Ich najjaśniejsze zamknięte [zamkniętości]... Ale człowiek jest drogą Kościoła, więc coś nam będzie wskazane. Ciebie prosimy... Dużą cenę płacimy za jego jaśnie oświeconą nieświadomość ludu Bożego! Duży hałas i cicha modlitwa dotrze do niego. Może ktoś mu powie (doniesie)? Może Duch Święty do niego przemówi... (całość tutaj).

Polsko, Kościele w Polsce, Polacy-Rodacy! Musimy podjąć ten trud-nakaz kultury, rozmowy z naszymi biskupami. Raczej – niestety – o nich, bo oni nie chcą z nami rozmawiać, oni chcą nam „kazać”. To jest moje smutne doświadczenie „katechetyczne” ostatnich lat, także w mojej warszawsko-praskiej diecezji. Mówię głośno, otwarcie i z całą powagą, że jak długo będzie trwał ten nienormalny-przedsoborowy stan, tak długo Polska będzie hamowana na drodze współczesnego rozkwitu ludów i narodów. 
Wolność, godność, osoba… wiara i rozum kontemplują prawdę! Połóżmy kres poddaństwu (resztkom feudalizmu konserwowanego tzw. polskim kościołem). Ojcze Święty Franciszku pomóż! Święta Jadwigo Królowo, wstawiaj się za nami. Królowo Polski, Jasnej Góry, Annopola, osób i rodzin naszych - ratuj.

PS. Święta Jadwiga "była ozdobą kleru, rosą dla biednego, kolumną Kościoła, łaskawością dla dostojników, czułą opiekunką obywateli, matką biednych, ucieczką nędzarzy, obrończynią sierot, kotwicą słabych, opiekunką wszystkich poddanych". Do wymienionych cnót Królowej nawiązał Jan Paweł II, kanonizując ją 8 czerwca 1997 r. Na krakowskich Błoniach powiedział, że "najgłębszym rysem jej krótkiego życia, a zarazem miarą jej wielkości jest duch służby. Swoją pozycję społeczną, swoje talenty, całe swoje życie prywatne całkowicie oddała na służbę Chrystusa, a gdy przypadło jej w udziale zadanie królowania, oddała swe życie również na służbę powierzonego jej ludu (...). Biegła w dyplomatycznym kunszcie, położyła podwaliny pod wielkość XV-wiecznej Polski. Ożywiała religijną i kulturalną współpracę między narodami, a jej wrażliwość na krzywdy społeczne wielekroć była sławiona przez poddanych". To lapidarne ujęcie cnót i zasług św. Jadwigi Królowej najbardziej oddaje jej opatrznościową misję dla Polski, Europy i dla Kościoła.

Wczoraj także to napisałem, o czym zapomniałem publikując tego posta. Dopisuję! Zaświadczam, tak było.

*** 

Jędraszewski ks i abp

                /Wawel zakłamania/

manipulator na Wawelu
wybiera co chce widzieć
głosi czym chce nas nakarmić
w podwójnej rzeczywistości
widzi mistyfikacje tylko z jednej strony
nie widzi błazna od zamachów
ani jego katechez

ps
kardynał Nycz choć nie profesor
lepiej ma umeblowane pod sufitem
w tym samym przecież kościele

  (wtorek, 11 kwietnia 2017, g. 13.39) TUTAJ -> Komnata Siódma 4

PS.

Zdjęcie tytułowe z tej strony.

1 kwietnia

U Kapaonów 1 kwietnia kończy trzydniówkę. Zaczynamy moimi urodzinami, potem jest rocznica śmierci Mojego Ojca, na koniec - ku radości nieskończonej - imieniny Żony, DyrKa. Z dużym udziałem Facebooka, rozbudowują się (co?!), rozbudowujemy nasze bycie i świętowanie/przeżywanie. Ot, btw. piszę teologię Internetu...

Gdyby nie Facebook wiele światła by zgasło. Jak można to inaczej nazwać? Wiele spraw nie ujrzałoby światła dziennego. Jacy my i nasz świat byłby bez tego, co tam wpisujemy, pokazujemy, ujawniamy, objawiamy.... byłby płaski, bardziej niż wyrośnięte naleśniki, smażone na wypukłych ze starości patelniach. Wiem po sobie, dzisiaj maszyna fejsbukowa mi TO przed oczami postawiła, programem wspomnieniowym:

1) “Brat Alois o uchodźcach.... - "Lęk w zetknięciu z tą sytuacją jest zrozumiały. Nieuleganie lękowi nie oznacza, że ma on zniknąć, ale że nie powinien nas obezwładniać. Nie dopuśćmy, aby odrzucenie obcych wpisało się w naszą mentalność, ponieważ w nieprzyjęciu innego tkwi zalążek barbarzyństwa"

2) Kochani polscy PiS-owcy, przez analogię do węgierskich Fideszowców ❤<3 font="">
Nie myślcie, że walczę z Wami. Skądże! Walczę z filozofią Waszego ruchu. Kiedyś z marksizmem. Nie wiem jak nazywacie swoją filozofię/doktrynę/światopogląd/ruch myślowy...? Kaczyzm? Kaczynizm? Polsko-Katolicki Ruch Wyzwolenia Człowieka... itd. itp.?? Gdybyśmy mogli na tej płaszczyźnie (po)rozmawiać o naszych sprawach!

SPÓR

w moim sporze z PiS-em
nie chodzi o politykę
ale o filozofię (personalizm)
światopogląd praw osoby
wolności europejsko-wspólnotowych
globalnej cywilizacji
nie jestem partyjny

w moim sporze z diecezją
lub Kościołem w Polsce
o to samo
człowiek jest drogą Kościoła
a wiara z rozumem
soborowo-dialogicznie połączone
niejednopartyjnym duszpasterstwem

(piątek, 1 kwietnia 2016, 12.58)

3) Demokracja konstytucyjna to... my, mieszkańcy polskich miast i wsi i Konstytucja... ❤ ❤ ❤

4) Chyba ten post z 1 kwietnia 2016 był decyzywny (decisive)  btw. słowa żyją, zależność od frekwencyjności duża, a ta zależy od... teraz od polityki unijnej demokracji i biurokracji (inkluzywni jesteśmy, stajemy się w miarę jak się integrujemy, biorąc bardzo dużo pieniędzy za to. Nie zawsze inwestujemy w kapitał ludzki i społeczny. Amen. Dziękuję.  
Wysypało (mi) się wiele rok temu, na wiosnę.  Co mi duch czasu i duch miejsca mówi, każe pisać... głosić, przepowiadać i siać! :)

***

WYHAFTOWANI

pani premier Szydło
kazała wyhaftować sobie
na ubraniach 500 plus
zamiast broszki nosi

my z żoną jesteśmy
tylko dwa plus siedem
bez wyrachowań politycznych


(piątek, 1 kwietnia 2016, g. 11.37)

***

TRANSSUBSTANCJACJA

co mi duch czasu i duch miejsca
mówi mówią to i każą pisać
bez zbędnej zwłoki czyli
natychmiast

więc piszę
że sakrament małżeństwa
jest największym z darów Twych na ziemi
z dwojga czyni jedno
nowy byt

mówię o tym co poznałem
nie chcę nikomu zabierać niczego
każdy odpowiada za swój dar
opowiedz mi siebie

teologio katolicka usłysz nas
jesteśmy na ziemi
znakiem i narzędziem 
nowej rzeczywistości 
o której nawet prezes nie wie

(piątek, 1 kwietnia 2016, g. 11.41)

***

COŚ WIĘCEJ

       /droga-prawda-życie/

każdemu życzę kariery
i pieniędzy
i czegoś więcej

by coś więcej zobaczył
i przeżył każdy z nas
duchowo-intelektualnie
(duchem ucieleśnionym
ciałem uduchowionym)

ducha czasu i miejsca
posiadł samoświadomość
na dwóch skrzydłach szybował

kontemplując prawdę
bo każdy otrzymuje
wszystko co potrzeba

moim duchem czasu
jest Karol Wojtyła
duchem miejsca
mecenas Andrzej Król

(piątek, 1 kwietnia 2016, g. 10.40)

***

ZAOSTARZANIE USTAW

                /koniunkturalistom/

w najmniejszym stopniu mnie dotyczy
życie mam za sobą
byłem zawsze pro-life
przez całe dekady za kompromisem
który Kościół w Polsce chwalił

teraz komuś (mu) się odwidziało
teraz naucza że już nie
ja tak szybko zdania nie zmieniam
nie jestem koniunkturalistą

naszych dzieci dotyczy już (tak) bardzo
jest sygnałem i testem
zaostrzania ustaw państwowych
anty-personalistycznych
pro-rządowo-kościelnych
nie na wolności wiary i rozumu
ale na rozkazie i przymusie

(czwartek, 31 marca 2016, g. 18.36)

***

WIARA NADZIEJA MIŁOŚĆ 

                 /Deus est maior/

ta tamta decyzja polityka
nie jest końcem świata
życia na ziemi (Kościoła)
ani początkiem mądrości

wszystko jest większe
głębsze dalsze wyższe
na nasze szczęście jest
nasza droga-prawda-życie

tego odebrać nam nie może
premier prezydent minister
partia ani jej lider
anty-personalistyczni

(czwartek, 31 marca 2016, g. 18.27)

***

POSUMOWANIE

samoświadomość
to duch czasu i duch miejsca
we mnie

we wspólnocie 
najważniejszy jest Dawca
dar przyjęty rozpoznany

(czwartek, 31 marca 2016, g. 9.47)

***

DROGA-PRAWDA-ŻYCIE

każdy dostaje czas i miejsce
jego ich ducha
żyje szuka rozumie
od niego od nas zależy
na ile
wolność i osoba pozwala

(czwartek, 31 marca 2016, g. 9.39)

***

KARUZELA

                 /Trybunałowi Konstytucyjnemu
                      i polskiemu KEP Kościołowi/

młodzi sobie poradzą
nie miewają tak szybko
jak starzy zawrotów głowy
przy zmianie paradygmatów

reguła przemienności w kulturze
nie jest niczym nowym
racjonalne irracjonalne na abarot
osoba i prawo prawo i osoba

mój świat (Duch Czasu) był inny
wiara i rozum wiara bez rozumu
zmieniają podległości ideał
tylko natura zostaje ta sama

(31 marca 2016, g. 9.05)

***

A REBOURS

                  /PiS-ologia/

pomocnicza rola państwa
to była już doktryna
teraz obowiązująca mówi
że my mamy być pomocnikami

prawa człowieka są dla lekkoduchów
i cóż że między innymi papieża
ukochanego byłego
nieprzeczytanego oczywiście

państwo państwowa religia i kościół
autorytet narzucony prawem
nakaz i obowiązek miłości
wolność i osoba schodzą do lamusa

(czwartek, 31 marca 2016, g. 8.46)

***

NIE MUSZĘ

           /hymn dziękczynienia/

nie muszę wymyślać siebie
ani drugiej Polski
drugiej rodziny
(z innej żony dzieci)
innej historii
drogi-prawdy-życia
jedną miałem
i chyba skończyłem
dziękuję

(środa, 30 marca 2016, g. 15.11) 

5)  Ja, całożyciowy katecheta, myślę podobnie (jak autor w linku). I piszę o tym, o czym myślę. Bo za wielkie zło uznaję taką religijność, która:
"... nie jak innym pomagać, lecz jak nimi rządzić. W takiej rzeczywistości religia zamiast do państwa dobrego prowadzi do państwa wyznaniowego. 
... oznacza to dramatyczny zwrot ku pogańskiej wizji "katolickiego państwa narodu", które żadnemu społeczeństwu ani Kościołowi nic dobrego nigdy nie przyniosło. Zawsze popadało w coraz gorsze absurdy samobójczej radykalizacji. " RELIGIA MUSI BYĆ PONADNARODOWA PONAD WSZYSTKO, NAD CZYM KTOŚ CHCE SPRAWOWAĆ WŁADZĘ... (skądinąd analogicznie i proporcjonalnie sądy i sędziowie). “Przyszłość zależy od kultury!”

6) Ja Józef K. lat 62 (dzisiaj 64) uroczyście oznajmiam, że nie patrzę na Polskę, Kościół i świat dwu-biegunowo: PO albo PiS, oni albo my, wy albo ja. Staję codziennie przed Trybunałem Rozumu. Powstałem jako osoba (wolna, z samoświadomością, godnością...), nim partie się uformowały. Wyznaję inny światopogląd. Wierzę z rozumem za pan brat. Kieruję się postawą miłości intelektualnej sięgającej do istoty rzeczy: świata, człowieka i Boga. Amen. Alleluja!  

7) NA KONIEC - Last but not least! Dokładnie 3 lata temu, coś, co znalazło niechlubną aktualizację dzisiaj w ramach tzw. ustawy metropolitalnej (o PANU Metropolicie Sasinie):

Wtedy - “Czy jest planowane spotkanie szkół, na którym moglibyśmy się dowiedzieć czegoś więcej o wspólnej akcji Abp. Henryka Hosera i naszego Starosty? Gdzie my, nauczyciele (katecheci), rodzice i starsi uczniowie zaangażowani w życie szkoły, moglibyśmy się poznać, posłuchać (czterech strom - inicjatorów, nas, do których adresowana jest akcja, samorządów i MEN), i zorientować/przedyskutować co do  przydatności takiego programu (wśród wielu  innych realizowanych w ich szkołach, również mających przecież DOBRO WSPÓLNE na celu, bo takie przecież jest powołanie i misja szkoły). Bez spotkań i rozmów ani rusz! 

Dzisiaj - ani arcybiskup, ani starosta (ówczesny) nie odpowiedzieli na prośbę i pytanie starego ojca rodziny (wielodzietnej, co przypominam w rocznicę programu 500+), i katechety zarazem. Co gorsza, dzisiaj ów starosta jest posłem i przykłada rękę do niszczenia naszego powiatu; jego? Powiat nosi nazwę ZIEMIA NORWIDA I CUDU NAD WISŁĄ! Boli. Mnie. A ich? Widać, nie.

Wtedy w obronę starostę wziął “Katolicki(???) głos w Twoim domu” - “Starosta wołomiński domaga się wyjaśnień od Ministra Edukacji Narodowej dotyczącej bezprawnych interwencji w sprawie programu „Szkoła Przyjazna Rodzinie”. Piotr Uściński wystosował w tej sprawie pismo”.  Nas kościół.pl przemilcza, w parafii, dekanacie, diecezji... Tu nastąpiła zmiana w polu mojego widzenia (także między Kościołem.pl w latach 80-tych ubiegłego wieku i w XXI w.). Ale jest większa ciągłość i jedność dziejów, niż polskie partie i episkopat dzisiaj sądzą. Kultura pamięta, spisuje czyny i rozmowy. Zachowuje i chroni (pamięć i tożsamość). Przyszłość człowieka zależy od kultury.

Złożyłem Mu PANU Prezesowi życzenia, stosowne do okoliczności!☺

Chrześcijaństwo polityczne (cdn)

Dzisiaj jestem pod o(b)strzałem dobrych życzeń. Serce moje rozdwojone. Wdzięcznością i kolcem fałszu publicznego powszedniego dnia Polaków 2o17. Hymn pochwalny będzie mi się pisał w głowie i w notatkach z każdym Waszym postem. Fałsz mnie wzdryga i każe reagować/pisać już. Ponieważ jest dopiero godz. 11.01 wiele jeszcze na polu walki o godność zdarzyć się może. Co cesarskie oddam cesarzowi, co Facebukowe - Fejsbukowi. Zostawiając sobie furtkę, formę otwartą z “ciąg dalszy nastąpi”. Wieczorem dopiero podomykam na amen.
Skądinąd, nie przypuszczałem, że będę musiał tyle pracować, w dniu urodzin, których zwyczajowo nie obchodzę ;-) 

Głupi o drogę nie pyta - pomyślałem, czytając relację ze spotkania Ministra z Legionowa (pochodzącego, jak i ja). “Zdaniem Błaszczaka wypowiedzi prezydenta Legionowa Romana Smogorzewskiego wprowadzały w błąd mieszkańców, ponieważ sugerowały - jak ocenił - że zniknie miasto Legionowo i będzie "mega-Warszawą". Nie wytrzymałbym, gdybym tam był. Ich firmowym znakiem od kampanii wyborczej jest BEZCZELNE ŁGARSTWO. Polska w ruinie. Legionowo w ruinie zagłosowało 95% przeciwko jaśnie oświeconemu PANU i PARTII PAŃ i PANÓW. Na szczęście nie jestem partyjny i myślę OSOBOWO, całą moją drogą-prawdą-życiem, w tej epoce (dla mnie od 16.10.1978) cudu odzyskanej wolności, godności, podmiotowości obywatelskiej.

Robi/robią idiotów z ludzi. Udaje im się - na szczęście - tylko w stosunku do swoich wyborców. Dla mnie? Polskie gimnazja (w tym ok. 450 im. św. JPII) są realnie likwidowane, moje miasto rodzinne Legionowo realnie niszczone, mój powiat dzisiejszy Wołomiński realnie pacyfikowany, niszczące skutki dla mojej gminy Strachówka, realne, a konsekwencje dla Pamięci i Tożsamości  Wolnej od 28 lat Ojczyzny DEWASTUJĄCE. W tym, dla Rzeczpospolitej Norwidowskiej, na Ziemi Norwida i Cudu nad Wisłą (Powiat Wołomiński).
Kiedy słyszę ŁGARZY bezczelnych i pobłogosławionych, klawiatura i długopis mi się w rękach otwierają:

***

 CHRZEŚCIJAŃSTWO POLITYCZNE

               /pis-maki i pis-mać/

uprawiają je
polityczni chrześcijanie
gęby maja pełne Boga
oddają się w niewolę Maryi

za nic mając siostrę brata
z bliska i daleka
nierzadko byłą żonę drugą trzecią
najczęściej słowotok bez pokrycia

żyłem tutaj poznałem na sobie
na własnej rodzinie
na sanktuarium MB w Annopolu
że nic ich z nami nie łączy

episkopat polski
też pis ma w tytule
drzwi im szeroko otwiera
czeka na nich z tronem u ołtarzy

chętnie zmienię zdanie
ukłonię się przeproszę
gdy i do nas zawitają
ze zwykłym ludzkim dialogiem

zwykli chrześcijanie rozmawiają
o sobie drodze-prawdzie-życiu
kim jestem dla ciebie (nawzajem)
kim jest człowiek świat i Bóg

    (czwartek, 30 marca 2017, g. 8.56) 

Bez wstydu ni honoru (Bóg-Honor-Ojczyzna wyklęte)

“Wynik konsultacji będzie decydujący dla projektu ws. metropolii”. Bezwstydni manipulatorzy. Po REFERENDUM w LEGIONOWIE, powiedzieć coś takiego! 

Cytuję za gazetą RZECZPOSPOLITA - “Sasin powiedział dziennikarzom, że w sprawie projektu dotyczącego metropolii warszawskiej "dzisiaj tego rozstrzygnięcia być nie może, bo nie ma ostatecznej propozycji". Podkreślił, że trwają konsultacje w tej sprawie z samorządami, które miałyby współtworzyć przyszłą metropolię. "Chcemy poczekać do zakończenia konsultacji. Chcemy, aby mieszkańcy mogli się wypowiedzieć w oparciu o rzetelną wiedzę, rzetelne informacje, całościową pewną propozycję, a nie w oparciu o nieprawdy, które mieli przekazywane przez polityków PO”.

Nikt mnie nie nakręcił półprawdami, jestem niepartyjny. Tym, co mnie prowadzi jest droga-prawda-życie. Przeszedłem cała współczesną Polską Drogę Wolności, sercem, wiarą, rozumem i czynem, na własną osobową miarę. Na Ziemi Wołomińskiej, w gminie STRACHÓWKA, założyłem SOLIDARNOŚĆ RI, pamiętnego dnia 3 Maja 1981. Stan wojenny, 13 grudnia 1981 zastał mnie na Jasnej Górze. Stamtąd, z błogosławieństwem na drogę od Prymasa Józefa Glempa, wróciłem do rodzinnego Legionowa (nie dałem się zamknąć w województwie siedleckim). Tu pracę patriotyczną kontynuowałem jako katechetą KK. Miałem się zająć, a właściwie “być z (polską) młodzieżą”. Byłem. Wspólnie z młodymi napisaliśmy List do Papieża, szliśmy z Nim, za Nim... soborowo, z całym wolnym światem człowieka na ziemi. Wiara i rozum pozwalały nam kontemplować prawdę. SB śledziło każdy krok, w Jarocinie (ewangelizacja w trakcie festiwalu) robili nam z ukrycia zdjęcia. Trafiliśmy do ich teczek, zrobili ze mnie przywódcę młodzieżowej grupy terrorystycznej.
Jesteśmy też, dzięki temu - o paradoksie historii! - dzięki nim, w książce wydanej przez IPN-owską Komisję Badania Zbrodni Przeciwko Narodowi Polskiemu.

Patriotyczno-religijne wychowanie od pokoleń, honor, sumienie, tożsamość nas prowadzą. Brat babci zginął w Katyniu, siostra służyła w FBI. Tożsamość to nie polityka, ani ideologia, propaganda itd. Przyszłość człowieka zależy od kultury – powtórzę za świętym Polakiem-Papieżem. Wymaga to większego (prze)myślenia.

Polska Transformacja Ustrojowa (pisana dużymi literami) sprowadziła mnie do gminy, w której tworzyłem zręby wolności, godności, prawdy. Samorządna Polska dała szansę i zaszczyt bycia wójtem I Kadencji. W pierwszym możliwym terminie przejęliśmy oświatę, bo „takie są Rzeczypospolite, jakie ich młodzieży chowane”. Opatrzność pobłogosławiła Cyprianem Norwidem, sztandarem na pracy ludzkich dziejów. Piękno i zmartwychwstanie połączyło się pracą w pocie czoła, wiarą, rozumem, prawdą, pamięcią, tożsamością, godnością, obrazem i podobieństwem największym z możliwych.

Otrzymałem za to Anioła Stróża Ziemi Wołomińskiej, żona, dyrektorka Zespołu Szkół im. Rzeczpospolitej Norwidowskiej - Brązowy Krzyż Zasługi.
Jesteśmy polskim patriotami, dla Boga i Ojczyzny wychowaliśmy siódemkę dzieci. Czy to coś jeszcze znaczy dla obecnego układu rządzącego? "Przyszłość człowieka zależy od kultury" - powtórzę raz drugi. Nie - od polityki na siłę.

Wiem, co uważam, za co warto życie dać. NIE MOGĘ MILCZEĆ. Ani wtedy, w PRL, ani za czasów PO, ani dzisiaj, za PiS-u. Taką dostałem misję. Godnościową. W obronie ciągłości i jedności świata (myśli) i wartości, takich, jakimi są, jakie poznaję wiarą i rozumem, adoruję, przekazuję następnemu pokoleniu.

Co zrozumieli - i są w stanie zaakceptować - z tego (naszego życiowego doświadczenia) obecni politycy? Dlaczego nie chcą z nami (ani ze światem naszego życia i wartości) spotkać się, rozmawiać, współtworzyć dialog Polaków sięgający najgłębszych spraw człowieka, obywatela, patriotyzmu. Wśród wierzących, także Boga. Jest prawda. Prawda jest poznawalna. Są aspekty istotowe i konstytutywne/cyjne (nie tylko polityczno-propagandowe) całej rzeczywistości. Na tym - niepropagandowym - poziomie chciałbym z Nimi rozmawiać.

Czy się doczekam? Ich szaleństwo nie zna granic. Ani wstydu, ani honoru, bo ten ich pozakonstytucyjny ustrój buduje na deprywacji godności, poczynając od swoich prominentnych przedstawicieli. Bo tylko prezes zna ich prawdę i wartość. Ba, przecież PiS szykuje "dobrą zmianę" dla...[całej] UE. Kaczyński powiedział: "Poprosiłem prawnika, by przygotował nowe traktaty". Poseł Sasin - ani nikt w ich partii/sekcie - NIE MOŻE nie wierzyć i nie głosić, że Prezes Jarosław Kaczyński będzie ojcem nowego traktatu Unii Europejskiej. 

PS.1
Ja TYM żyję, naprawdę. Gminą, powiatem, Norwidem i Cudem nad Wisłą... Rodziną, przede wszystkim. Z godnością, wstydem, honorem, w ciągłości, jedności... Najpierw dzisiaj wybuchnąłem na Facebooku -
"Metropolita Jacek Sasin i spółka ZOO robią z ludzi idiotów, jakby światła nie było. Słońce dla nich zgasło, jest tylko Żoliborz.
Pytają tak "w metropolii zrobimy Cię młodym, zdrowym i bogatym, jesteś za, czy przeciw? Chcą zrobić idiotów z moich współ-sióstr i współ-braci z LEGIONOWA i z "Ziemi Norwida i Cudu nad Wisłą" w Powiecie Wołomińskim! Z naszej Pamięci i Tożsamości! Ich niedoczekanie, Judaszy (wypromowali się w naszym powiecie, karierę robili, pieniądze brali...)! 
Oni nie znają, co to litość. MUSZĄ wyhodować nową rasę polaków (przez małą literę, odmóżdżonych)! TUTAJ jest większość pytań (dosłownych, skopiowanych ze strony konsultacjemetropolia.pl) w tej agitce, zwanej konsultacjami Posła-Metropolity Sasina!

PS.2
Zdjęcie z tej strony.

Kaczyński, Jaruzelski, kościół.Pl

"Zapytaj historii"

To, co jest w czymś zawarte, objawia się w jakimś momencie. Potencjalne eksploduje w istniące wyraziście, w świetle zaistnienia. Wszystko jest nam dane, co potrzebne, aby zrozumieć siebie, świat i Boga. Polakom - z wielką pomocą Karola Wojtyły, a wcześniej Cypriana Norwida. Wystarczy (ich) czytać, zapisywać to, co jest nam dawane osobiście, rozmawiać i żyć w dialogu ze wspólnotami i kultury, w której mieszkamy, pracujemy, modlimy się... i umieramy. 
"Nowożytny racjonalizm oznacza radykalne przeciwstawienie ducha i ciała w człowieku. Człowiek natomiast jest osobą przez swoje ciało i ducha zarazem. Nie można tego ciała sprowadzić do wymiarów czystej materii. Jest bowiem ciałem „uduchowionym”, podobnie jak duch jest tak głęboko zjednoczony z ciałem, że poniekąd można go nazwać duchem „ucieleśnionym”. Najgłębszym źródłem jego poznania jest Słowo, które stało się ciałem. Chrystus objawia człowiekowi człowieka. To zdanie Soboru Watykańskiego II jest poniekąd długo oczekiwaną odpowiedzią, jaką Kościół daje nowoczesnemu racjonalizmowi."

Proszę się nie gniewać. Nie pretenduję do naukowości. Ale ja naprawdę hyphoteses non fingo. Jabłko spada z drzewa. Ja obserwuję. Życie prowadzi (mnie) realnymi faktami. Dzisiaj było po kolei tak:
- zapisałem notatkę, a nawet dwie. Zwłaszcza ta druga chronologicznie i pewnie w jakimś związku (czasowym na pewno) z pierwszą, pociągnęła skutki skutkujące tym postem. Rzeczywistość, jaka jest naszym życiem (tzw. universe of discourse) nas współtworzy, formuje, deformuje, moralizuje, demoralizuje... Luźno biorąc, zdroworozsądkowo, analogicznie i proporcjonalnie do pary pojęć i jej desygnatów: pamięć i tożsamość. Daję literalnie, jak to leciało:

I

PSYCHOMETAFIZYKA

           /samoobjawienie osoby/

cóż mi po strukturze wszystkiego
teorii praktyce
jeśli byłyby poza mną
psychologia jest moją

jak się ojciec święty czuje
spytali dziennikarze
sobą odpowiedział papież
psychometafizycznie

samopoczucie
to coś więcej niż nastrój
czuję siebie w świecie
w całym wszechświecie
drogi-prawdy-życia

każdemu z nas jest dane
więcej chyba nawet
niż universe of discourse 
ba każdemu jego absolut   

    (czwartek, 23 marca 2017, g. 11.22)

***

PAŃSTWO.PL W ROZKŁADZIE

              /jaki jest ustrój Polski/

pani jest niby premier
pan niby prezydentem
rząd niby ministrów
ja niby obywatelem
jakiegoś państwa bez konstytucji
bez prawa i sprawiedliwości
każdy ogląda się za siebie
służby udają że czemuś służą
można to nazwać dysfunkcją
można anarchią nawet dyktaturą
wszystkim jest prezes partii PiS
robi z nami co sobie wymyśli
przed nikim nie musi się tłumaczyć
za nic przed nikim nie odpowiada

a czego uczą (demoralizują) w szkole
o czym mówią kazania biskupi
słowa są przeinaczone
i cała rzeczywistość
jedną wielką deprywacją godności
deprawacją i publicznym gwałtem
na wierze prawdzie rozumie
zabójstwem kontemplacji
czy wy tego ciągle nie wiecie
dlaczego milczycie

    (czwartek, 23 marca 2017, g. 11.01) 

II

Zajrzałem do wikipedii, żeby poczytać coś jeszcze o universe of discourse. Zaciekawił mnie link na książkę "Język przemówień politycznych generała Wojciecha Jaruzelskiego w okresie stanu wojennego" (Wydawnictwo Naukowe Uniwersytetu Mikołaja Kopernika, Toruń 2009). "Uniwersum dyskursu" użyte jest na stronie 84, w poniższym kontekście:

W recenzji możemy doczytać to, czego w języku bieżącej władzy nie uświadczymy - "W książce niniejszej zostaną poddane analizie cechy charakterystyczne języka propagandy totalitarnej oraz ich realizacja w polskim systemie po­litycznym. Do tego celu należało wybrać materiał językowy, który byłby z jednej strony właściwą egzemplifikacją problemu, z drugiej zaś pozwa­lałby - poprzez swoje bogactwo - na wydobycie owych cech charakte­rystycznych. Założyć można, że takim materiałem jest język przemówień politycznych generała Wojciecha Jaruzelskiego.Jaruzelski jest z pewnością jednym z najważniejszych polskich polityków XX wieku i można go umieścić w rzędzie takich postaci jak Ignacy Jan Paderewski, Józef Piłsudski, Roman Dmowski, Bolesław Bierut, Władysław Gomułka, Edward Gierek, Lech Wałęsa czy Tadeusz Mazowiecki. Stwier­dzić bowiem należy, że działalność tych postaci oddziałała na polską historię w stopniu więcej niż przeciętnym. Ponadto Generał jest człowiekiem o cieka­wej biografii: pochodzący z przedwojennej inteligencji, edukowany w gim­nazjum jezuickim, zesłany na Syberię, oddany żołnierz Ludowego Wojska Polskiego i wreszcie polityk związany z komunistyczną partią. W latach 80. XX wieku Jaruzelski skupiał w swym ręku najważniejsze funkcje poli­tyczne w kraju: państwowe i partyjne. Był przede wszystkim I sekretarzem Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej i premierem rządu Polskiej Rzeczy­pospolitej Ludowej. Do historii XX wieku przejdzie jednak jako Przewodni­czący Wojskowej Rady Ocalenia Narodowego, który wsławił się wprowa­dzeniem w Polsce stanu wojennego 13 grudnia 1981 roku. Fakty te czynią go naturalnym niejako „obiektem" do analiz różnego rodzaju: tak pod względem politologicznym, socjologicznym, lingwistycznym, jak i historyczno-biograficznym". NATURALNE PYTANIE O KACZYŃSKIEGO JAROSŁAWA I JEGO BRATA, PREZYDENTA LECHA, OFIARY KATASTROFY SMOLEŃSKIEJ. 

III

Wejrzałem, jak co dzień, do statystyk mojego bloga "Osobny świat". One też coś mi mówią. Dzisiaj, akurat, poinformowały mnie, że ktoś znalazł, otwierał, może czytał post sprzed 3 lat, dokładnie z soboty, 25 października 2014, pt. "Dezintegracja kościelno-gminno-większa 2014". Wypisz, wymaluj problem opisany w drugiej notatce "Państwo.pl w rozkładzie". Stąd tytuł, uzasadnienie tytułu. Dwa problemy. Niby. Dwa czasy, różne, były i obecny. Coś łączy. Co? Oto, że w tym życiu nic straconego nie ma, na jawie i w skryciu. I wszystko będzie wyświecone (CKN, Do Stanisławy Hornowskiej https://poema.pl/publikacja/136920-do-sanislawy-hornowskiej z Łochowa, kiedyś, jakoś wplątane w nasze dzieje). NIE JESTEM WROGIEM MŚCIWYM PARTII, HIERARCHII KOŚCIELNEJ... Jestem sobą, bo byłem, na tej właśnie drodze, ducha czasu. Jeśli mnie oskarżacie, to tylko dlatego, że zanotowałem to, czym żyję. Bo ja boleję to, co żyję. Innymi słowy - "Ja to, co śpiewam, żyję". Filozofii trochę postudiowałem.

Z owego posta bloga "Osobny świat" - "Odtąd wszyscy papieże nawiązują do podjętej przez Leona XIII problematyki w kolejne jej wielkie rocznice. Najsławniejsza jest encyklika JPII wydana w stulecie Rerum novarum, w 1991 pt. "Centesimus annus". I otóż w tym dokumencie widzę papierek lakmusowy na wykazania pozostałości doktryny komunistycznej w umysłach i instytucjach XXI wieku. Proponuję sięgnąć do janowo-pawłowych ostatecznych uzasadnień spraw społecznych. Czyli - do natury człowieka i istoty rzeczy. Do istotowych i konstytutywnych składowych osoby ludzkiej. Dokument nie jest wykładem akademickim, nie ma w nim jednej metody. Papież stosował metodę fenomenologiczną i "natchnienia teologicznego" związanego nierozerwalnie z Objawieniem"

DZISIAJ ROZJECHAŁA SIĘ RZECZ SAMA W SOBIE, WIERZE I ROZUMOWI OBJAWIONA, Z POKOLENIEA NA POKOLENIE, REALNOŚĆ, REALIZM, RZECZYWISTOŚĆ DROGI-PRAWDY-ŻYCIA REALNYCH KONKRETNYCH LUDZI I POKOLEŃ Z CHCIEJSTWEM WŁASNYCH KARIER A NAWET Z WIZJONERSTWEM DUSZPASTERSKIM Z KSIĘŻYCA (opartym na kierownictwie duchowym? posłuszeństwie komuś czemuś niejawnemu?...). KTO JESZCZE W POLSCE ROZUMIE NORWIDA MÓWIĄCEGO O CHOPINIE "I BYŁA W TYM POLSKA, WZIĘTA TĘCZĄ ZACHWYTU OD ZARANIA DZIEJÓW".

PS.
"Sobór Watykański II, tak gruntownie przejęty sprawą człowieka i jego powołania, głosi, że zjednoczenie małżeńskie, biblijne „jedno ciało” (una caro), nie może być w pełni zrozumiane i wyjaśnione inaczej, jak tylko w kategoriach „osoby” i „daru”. Każdy mężczyzna i każda kobieta nie urzeczywistnia się w pełni inaczej, jak tylko przez bezinteresowny dar z siebie... wyraz „cywilizacja” etymologicznie pochodzi od „civis” — „obywatel” i podkreśla wymiar polityczny bytowania każdego człowieka. Natomiast głębszy sens wyrażenia „cywilizacja” jest nie tyle polityczny, ile po prostu „humanistyczny”. 
Cywilizacja należy do dziejów człowieka, odpowiadając jego duchowości oraz moralności: stworzony na obraz i podobieństwo Boże człowiek otrzymał świat z rąk Stwórcy z zadaniem, by tworzył go na swój obraz i podobieństwo. W spełnianiu tego zadania odnajduje swe źródło cywilizacja, to znaczy ostatecznie „humanizacja świata”. Jest więc raczej cywilizacja poniekąd tym samym co „kultura”. Można by więc powiedzieć: „kultura miłości”. Przyjęła się jednak „cywilizacja” i przy tym wypada pozostać. 

Cywilizacja miłości we współczesnym tego słowa znaczeniu czerpie natchnienie ze słów soborowej Konstytucji Gaudium et spes: „Chrystus [...] objawia w pełni człowieka samemu człowiekowi i okazuje mu najwyższe jego powołanie” [A TO PRZECIEŻ JEST NORWID W NAJCZYSTSZEJ POSTACI]. Można więc powiedzieć, iż cywilizacja miłości rozpoczyna się wraz z objawieniem Boga, który „jest Miłością”, jak mówi św. Jan, i jest ona opisana dokładnie przez św. Pawła w hymnie o miłości w Pierwszym Liście do Koryntian. Tego rodzaju cywilizacja jest głęboko związana z miłością, jaka „rozlana jest w sercach naszych przez Ducha Świętego, który został nam dany”, i wzrasta dzięki systematycznej uprawie, o czym tak przejmująco mówi przypowieść ewangeliczna o krzewie winnym i latoroślach: „Ja jestem prawdziwym krzewem winnym, a Ojciec mój jest tym, który [go] uprawia. Każdą latorośl, która we Mnie nie przynosi owocu, odcina, a każdą, która przynosi owoc, oczyszcza, aby przynosiła owoc obfitszy... Nie ma prawdziwej miłości bez świadomości, że Bóg przede wszystkim „jest Miłością” — oraz że człowiek jest tym jedynym stworzeniem, którego Bóg powołał do istnienia „dla niego samego”. Ten zaś stworzony na obraz i podobieństwo Boga człowiek nie może się w pełni „urzeczywistnić” inaczej, jak tylko przez bezinteresowny dar z siebie samego... — jeśli z jednej strony istnieje „cywilizacja miłości”, to równocześnie też zachodzi możliwość „antycywilizacji” destrukcyjnej, co niestety w naszej epoce stało się faktem dokonanym o bardzo szerokim zasięgu. Nikt nie może zaprzeczyć, że epoka ta jest czasem wielkiego kryzysu, a jest to na pierwszym miejscu „kryzys prawdy”. Kryzys prawdy — to znaczy naprzód kryzys pojęć. Czy bowiem pojęcia takie, jak: „miłość”, „wolność”, „dar bezinteresowny”, a nawet samo pojęcie „osoby” i w związku z tym także „prawa osoby” — czy pojęcia takie istotnie znaczą to, co wyrażają? Dlatego tak ważna się stała dla Kościoła i świata — przede wszystkim na Zachodzie — Encyklika o „blasku prawdy” (Veritas splendor). Jeżeli prawda o wolności, o komunii osób w małżeństwie i rodzinie odzyska swój blask, wówczas cywilizacja miłości może się urzeczywistniać i można będzie skutecznie mówić — wraz z Soborem — o „popieraniu godności małżeństwa i rodziny”35. Dlaczego „blask prawdy” jest tak ważny? Ważny jest przez kontrast... Miłość i cywilizacja miłości związane są z personalizmem. Dlaczego właśnie z personalizmem? Dlaczego indywidualizm zagraża cywilizacji miłości? Klucz odpowiedzi stanowi soborowe wyrażenie „bezinteresowny dar”. Indywidualizm oznacza także użycie wolności, w którym podmiot czyni to, co sam chce. Nie przyjmuje, aby ktoś „chciał”, wymagał od niego w imię obiektywnej prawdy. Nie chce drugiemu „dawać”, stawać się darem „bezinteresownym” w prawdzie. Indywidualizm pozostaje egocentryczny i egoistyczny. Antyteza pomiędzy nim a personalizmem rodzi się nie tyle na gruncie teorii, ile na gruncie „etosu”. „Etos” personalizmu jest altruistyczny. W jego zasięgu osoba nie tylko zdolna jest stawać się darem dla drugich, ale co więcej — znajduje w tym radość. Jest to ta radość, o jakiej mówi Chrystus (por. J 15,11; 16,20.22). Jeżeli społeczeństwa ludzkie — a wśród nich rodzina — żyją w orbicie zmagań pomiędzy cywilizacją miłości a jej antytezami, to trzeba dla tych zmagań szukać ostatecznej podstawy w słusznym sposobie rozumienia człowieka oraz tego, co stanowi o spełnieniu, „urzeczywistnieniu” jego człowieczeństwa... Miłość i cywilizacja miłości związane są z personalizmem. Dlaczego właśnie z personalizmem? Dlaczego indywidualizm zagraża cywilizacji miłości? Klucz odpowiedzi stanowi soborowe wyrażenie „bezinteresowny dar”. Indywidualizm oznacza także użycie wolności, w którym podmiot czyni to, co sam chce. Nie przyjmuje, aby ktoś „chciał”, wymagał od niego w imię obiektywnej prawdy. Nie chce drugiemu „dawać”, stawać się darem „bezinteresownym” w prawdzie. Indywidualizm pozostaje egocentryczny i egoistyczny. Antyteza pomiędzy nim a personalizmem rodzi się nie tyle na gruncie teorii, ile na gruncie „etosu”. „Etos” personalizmu jest altruistyczny. W jego zasięgu osoba nie tylko zdolna jest stawać się darem dla drugich, ale co więcej — znajduje w tym radość. Jest to ta radość, o jakiej mówi Chrystus (por. J 15,11; 16,20.22). Jeżeli społeczeństwa ludzkie — a wśród nich rodzina — żyją w orbicie zmagań pomiędzy cywilizacją miłości a jej antytezami, to trzeba dla tych zmagań szukać ostatecznej podstawy w słusznym sposobie rozumienia człowieka oraz tego, co stanowi o spełnieniu, „urzeczywistnieniu” jego człowieczeństwa... Podmiotowość kształtuje przede wszystkim na bazie zasad moralności. Karta Praw Rodziny, wychodząc od tych zasad, ugruntowuje bytowanie rodziny w porządku społeczno-prawnym „wielkiego” społeczeństwa, a więc przede wszystkim narodu, z kolei państwa, a także wspólnot międzynarodowych. Każde z tych „wielkich” społeczeństw jest uwarunkowane bytem rodziny, przynajmniej pośrednio. Określenie zadań i obowiązków „wielkiego” społeczeństwa w stosunku do rodziny jest sprawą niezwykle doniosłą. Na pierwszym miejscu należy tu wymienić więź niemal organiczną, jaka zachodzi pomiędzy rodziną a narodem. Oczywiście nie w każdym przypadku można tu mówić o narodach we właściwym znaczeniu. Bywają różne grupy etniczne, plemienne, które nie są jeszcze narodem, a które spełniają w pewnej mierze funkcję „wielkiego” społeczeństwa. Zarówno wtedy, jak i w przypadku prawdziwych historycznych narodów, więź rodziny z nimi opiera się przede wszystkim na uczestniczeniu w kulturze. Rodzice w pewnym znaczeniu rodzą swe dzieci także dla narodu, ażeby były jego członkami, aby były współuczestnikami dziedzictwa historycznego i kulturowego, jakim ten naród dysponuje. Tożsamość rodziny już w punkcie wyjścia oznacza jakiś udział w tożsamości narodu, do jakiego ta rodzina należy. Rodzina, uczestnicząc w dziedzictwie narodowej kultury, przyczynia się do specyficznej suwerenności, jaką naród zawdzięcza swojej kulturze i swemu językowi. Miałem sposobność mówienia o tym na Zgromadzeniu UNESCO w Paryżu w 1980 roku i nieraz do tego powracam, albowiem stwierdzenie to wydaje mi się niezwykle doniosłe. Poprzez swą kulturę, swój język, nie tylko naród, ale i każda rodzina odnajduje swą duchową suwerenność. Trudno bez tego wytłumaczyć wiele faktów w dziejach narodów, zwłaszcza europejskich, faktów dawnych i dzisiejszych, faktów podniosłych, ale i bolesnych, zwycięstw i klęsk. Widać jak bardzo organicznie rodzina jest zespolona z narodem, a naród z rodziną. Gdy chodzi o państwo, ten związek jest częściowo analogiczny, a częściowo odmienny. Państwo bowiem różni się od narodu swą wewnętrzną strukturą, samo w sobie jest o wiele mniej „rodzinne”, jest czymś bardziej ustrojowym i zorganizowanym, „biurokratycznym”.” (JPII, List do Rodzin).