Wiarygodność Kościoła w Polsce - głos Anioła Ziemi Wołomińskiej

Kochani przyjaciele i znajomi w Internecie! Rodacy, wierzący z rozumem we współdziałaniu i zgodzie! Ale także niewierzący, nikogo nie wykluczam z dialogu. Nikt, nikogo - w Europie - wykluczać nie może?! Unia ma polityki przeciw wykluczaniu!? Podsuwa nam do przemyśleń pojęcia kapitału społecznego i kapitału ludzkiego. No i w kluczowym koncepcie jest WSPÓLNOTĄ!

Czyżby?! Jak to jest z tym wykluczaniem doświadczanym na sobie i z wspólnotą w naszych gminach, parafiach, państwie i Kościele!
Ja doświadczam, tak mam, całym sobą. Drogą-prawdą-życiem, czyli duchem ucieleśnionym, albo ciałem uduchowionym. Szary obywatel w małej polskiej gminie. I parafii, bom ochrzczony. Czy tylko ja doświadczam wykluczenia w polskiej gminie i parafii? Bez Waszej wypowiedzi, kochani Przyjaciele i Znajomi w Internecie wiedzieć nie będę. Ale tak, czy siak, musze dać świadectwo, czego doświadczam. Ja zwykły, szary człowiek-osoba-obywatel. Nie popiół ziemi, ale jeszcze posklejany w komórki, narządy, z ukłądem centralnym i samoświadomością.

Tak miałem zawsze i zachowałem do dzisiaj. Jako ja-Józef K. I ojciec dużej rodziny. I katecheta KK. I założyciel Solidarnosci w gminie w pamietnym dniu 3 Maja 1981. I samorządowiec, wójt I kadencji. Odkrywca Rzeczpospolitej Norwidowskiej... i tożsamosci konstytucyjnej, dzieki losom rodziny i współ-mieszkańcom Strachówki. Nikt z nas nie żyje i nie umiera dla siebie. Ja to wiem, ale kaznodzieje na pogrzebach, niekoniecznie.

Świadectwo dawać musimy! To powinność moralna. Po to żyjemy, oddając się dobrowolnie na wytwarzanie dobra, prawdy i piękna. Powiedział to polski sławny profesor filozofii Roman Ingarden. Mówił i pisał o tym święty Papież-Polak Karol Jan Paweł II Wojtyła - za życia, a nawet i po śmierci! Sobór to zapisał w swoich dokumentach, wierny Duchowi Świętemu. Duch czasu też to miał, ma, w niektórych jeszcze żyjących świadkach. Człowiek «nie może odnaleźć się w pełni inaczej jak tylko przez bezinteresowny dar z siebie samego» (Gaudium et spes, 24).

Niewiarygodni są ludzie, gdy mówią o mnie, że niszczę Kościół. Wiarygodność wymaga szczerości, niestety, jest najbardziej odczuwalna słabość naszego Kościoła - kościoła z małej litery, który wbrew Stwórcy i Zbawicielowi jest gorszącą nie-wspólnotą w świecie współczesnym. Unikającym dialogu na wszystkie możliwe sposoby. Ta niewiarygodność, nieszczerość, jest pochodną podziału na: my i oni. Oni, konsekrowani, którzy są od nauczania nas, ale bez potrzeby (wymogu) szczerości między nami. Bez szczerości, bez dialogu, bez prawdy - zawsze dialogicznej - nie ma wspólnoty. Jest organizacja, z elementami instytucjonalnymi. Człowiek szczery, świadomy swojej niezbywalnej godności nie może się na to zgodzić. Basta! Non possumus!

Życie nałożyło na mnie obowiązki. W tym, dać świadectwo prawdzie, która została mi dana. Niczego nie wymyślam. Życie przeżyte, w kolejnych etapach dorosłości, poznawania osiągnięć ludzkiej kultury, podejmowania decyzji w życiowych, narodowych i kościelnych sprawach... Życie, czas i miejsce życia dawało konteksty, wyzwania, objawienia, łaski stanu (duch czasu, sakramenty...). Znam też włąsne słabosci, wady i grzechy. Człowiek to ten, kto zna siebie. A przyszłość człowieka na ziemi zależy od kultury (JPII). Prócz rodziny, z ludzi najwięcej mi powiedzieli, dla mnie znaczyli: Tomasz Mann, Roman Ingarden, Jan Paweł II, Norwid i Andrzej Madej. Tak, to są moi mistrzowi, choć na to niczym nie zasłużyłem. Są dla wszystkich.

Na mojej ziemi, wybranej, podjąłęm wyzwanie/powołanie by coś zrobić - w duchu swojego czasu - dla wolności i godności osoby człowieka-Polaka. Solidarność 1980/81 - kto nie przeżył, nie pozna. Mój dar z samego siebie został przyjęty - w stanie wojennym dostałem inne zadania. Zostałem powołany na katechetę Kościoła Katolickiego "by być z polską młodzieżą" (słowa powołującego mnie bohatera historii najnowszej Legionowa, ks. proboszcza Józefa Schabowskiego). Wielkie dał zadania, wielkie okazał zaufanie - powierzył przygotowanie młodzieży do sakramentu bierzmowania, wielkich grup, na katechezę było zapisanych po 500 osób, do sakramentu po 200, i wiecej). Siedem lat, które było objawianiem się Boga wśród nas, w nas, dla nas i świata całego.

Za to wszystko dali mi Anioła Stróża Ziemi Wołomińskiej, w 2008. Nie zabiegałem o to. Kapituła zdecydowała. W moim wieku nie wymyśla się dla siebie legendy - może, celebryci. Katecheci, ludzie Solidarności, prorocy i świeci nie muszą! Ani, honorowi obywatele Rzeczpospolitej Norwidowskiej! "Wiem co własność ma, co ścierpieć muszę, bo już się znam...", dlatego mogę służyć braterstwu ludzi, pokoleń i narodów (obywatel RzN skościelnia się na amen)!

W moim wieku nie powinno się niczego wymyślać, wiarygodność jest zbyt cennym darem. Ludzie honoru się jej nie sprzeniewierzają, prawda!
Ale nie dla wiarygodnosci piszę ciągle nowe posty, notatki, listy... Głos wewnętrzny woła. Bóg daje głos. I cóż, że się powtarzam. Muszę się powtarzać, w różnych tekstach, konstelacjach, kontekstach. Konteksty są nam dawane, zadania zadawane. Nawet pokora nie może nas wyciszyć - dawanie świadectwa, jak pulsowanie latarni morskich, jest ponad fałszywe ograniczenia i zahamowania. Mówią o niej zresztą głównie ci, którzy podporządkowani są i pozostają przez przysięgę dawaną biskupów i przełożonym. Biskupi i przełożeni muszą coś z tym podporządkowaniem/poświęceniem uczynić - wielką na siebie biorą odpowiedzialność, za uciszenie tysięcy osób konsekrowanych. Moją pokorą jest posłuszeństwo głosowi wewnętrznemu tylko, znaczy Bogu. Biorę na siebie odpowiedzialność za rozumienie - i treść - tego głosu (przesłania).

Dlaczego muszę dzisiaj?
Anioły Stróże Ziemi Wołomińskiej i Bursztynowego Ołtarza Ojczyzny (chwały Bożej) mi każą!
"Wotum wdzięczności Bogu za Jego obecność na drogach naszej historii, za dar Ojczyzny i ewangeliczny siew Kościoła, z którego wyrastało to, co wielkie i twórcze na polskiej drodze – powiedział abp S.L. Głódź podczas uroczystej Mszy św. sprawowanej w bazylice św. Brygidy w Gdańsku z okazji odsłonięcia i poświęcenia Bursztynowego Ołtarza Ojczyzny, wzniesionego na 100-lecie odzyskania przez Polskę niepodległości. W Eucharystii wziął udział prezydent Andrzej Duda, który osobiście dokonał odsłonięcia ołtarza, a poświęcił go nuncjusz apostolski w Polsce abp Salvatore Pennacchio."

Dobrze, że był tam Watykan, może choć z tego powodu mnie tutaj nie zakraczą, nie rozdziobia...
Gdański arcybiskup Sławoj Leszek Głódź - wcześniej także bp warszawsko-praski - jest takim samym aniołem jak, ja, katecheta, szary obywatel. I jak ostatni biskup naszej diecezji Henryk Hoser (i dziekan tłuszczański i inni księża w diecezji). Rozmawiajmy więc, jak na aniołów przystało! Dlaczego ci akurat aniołowie mają się nie spotrykać i nie rozmawiać? Ja, Józef K jak katecheta - nie rozumiem. W Kościele - wspólnocie Ludu Bożego, mamy tę samą godność, choć różne zadania i odpowiedzialność, zgoda. Tego w rozmowie, i w życiu społecznym (także jako współ-bracia nauczyciele-katecheci), nie przyzna większość księży, choć w kazaniach chętnie się tą prawdą posłużą. A Sobór jest dla wszystkich, jak Biblia i Duch Święty i głosi/naucza - "o pewnym podobieństwie między jednością osób boskich a jednością synów Bożych zespolonych w prawdzie i miłości". Aż głupio pytać, czy ktoś to zna/wie w mojej parafii, dekanacie, diecezji? - pewnie znów wielu chętnie się za to przypominanie obrazi?!

Jaka nauka dla nas płynie z anielskiej wspólnoty w Powiecie Wołomińskim i diecezji warszawsko-praskiej! NA RAZIE ŻADNA! Nie chcę szydzić z nikogo, w tym - z siebie i włąsnego życia, od 1953 roku. Do dzisiaj. I zawsze, nawet kiedy przejdę do wieczności. Jestem dumny, zaszczycony... że mogę być w Waszym towarzystwie. Będę skłądał dziękczynienie do śmierci, a może i potem! Chce ten temat podjąć i pozostawić, jako pomoc w budowaniu lepszego Kościoła-Wspólnoty między nami-Polakami.

Zostałem wyzwany do tablicy. Przez Anioła. Wymodlonego mi także, przez Poetę Naszej Ziemi, IV Wieszcza Narodowego.
"Jestem znamię!...
Sam głosu nie mam, Panie — dałeś słowo,
Lecz wypowiedzieć któż ustami zdoła?
Przez Ciebie prochów stałem się Jehową,
Twojego w piersiach mam i czczę anioła —
To rozwiąż jeszcze głos — bo anioł woła." (Modlitwa, C. Norwid)

Modlitwy idą i wracają, nie ma niewysłuchanej (Monolog, C. Norwid). Bóg dał mi głos, bym wypowiedział prawdy, nawet, jeśli niepopularne wśród naszego duhowieństwa, a za nimi, wśród naszego polskiego wierzącego ludu.
Tak mam i ja. Tak wierzę, biblijnie, z rozumem za pan brat. Jak Norwid, jak Papież-Polak, jak Andrzej Apostoł Azji... i miliony innych.

Zostałem wyzwany do tablicy, przez przedziwną zbieżność życiowego losu, wyświetlanego na tablicy narodu i Kościoła Powszechnego na naszej ziemi, w kontekstach wydarzenia w Gdańsku.
Oddałem Kościołowi, Bogu i Ojczyźnie Wota Wdzięczności za niepodległość, za Wolność i Godność odzyskane czynem Solidarności! Arcybiskup Głódź mógł nie widzieć jeszcze Anioła na ołtarzu w Strachówce, postawionego przez ks. proboszcza Antoniego Czajkowskiego, bo w 2008 odszedł z Warszawy do Gdańska. Ale Arcybiskup Hoser musiał go widzieć, wizytując drobiazgowo-kanonicznie parafię. Zwłaszcza, że odwiedził też Zespół Szkół im. Rzeczpospolitej Norwidowskiej i powiedział o nas (ludziach, wspólnocie i ich pracy) w końcowej homilii "dobra szkołą"! Kto nie jest uprzedzony (nie-po-katolicku) musi to przyznać. Napisałem kiedyś cykl tekstów "Bóg w naszej szkole". Myślę, że bardzo w duchu dzisiejszego nauczania abp. Sławoja Leszka z Gdańsku, przy Prezydencie i Nuncjuszu Watykańskim!

Postępek (nieprzemyślany? czy już niegodny?!) księdza proboszcza - wyniesienia Wotów Wdzięczności za Wolność, Godność, Niepodległość - nie zrodził się w próżni. Jakaś nieczysta gra się toczy wokół nas, Rzeczpospolitej Norwidowskiej included. Najbardziej mętny obraz dało to przy okazji... Światowych Dni Młodziezy 2016 w naszej wsi, gminie, parafii, szkole, w tzw. wsólnocie lokalnej STRACHÓWKI. Żeby nie być gołosłownym, zajrzyjcie i poczytajcie prasę i Internet z tamtych lat, miesięcy, dni. Między innymi w tej relacji ze spotkania informacyjno-organizacyjnego w Powiecie Wołomińskim, na tę okazję przykrojonym tylko do "Ziemi Cudu nad Wisłą". Strachówka? Norwid? Jaki Norwid??? Ten papieski, wspomniany przez świętego Karola Wojtyłę przed katedrą św. Floriana, 1999?! Tego nie da się tłumaczyć deficytem intelektualnym. Tylko i aż - deficytem dobrej woli (szczerość znajduje się w tymże zakresie). Ci, sza, nad tą trumną. To nie nasza koncepcja Polski i człowieka! Ani Kościołą, ani Boga Ojca i Syna i Ducha Świętego. Wiara z rozumem zjednoczona? A kto u nas do tego dopuści!!! Wara, od naszej narodowo-katolicko-ludowo-populistycznej repliki.

Wiarygodność będzie znaczyła - tak i inaczej - coraz więcej. Wierzę. Żyjemy w czasie wiary i rozumu. Owszem i postprawd, ale to konsumpcyjny trend, bez przyszłości. Rozwój na wszelkich polach woła o prawdy i wiarygodność. Od nieskończonego(?) Kosmosu, po najmniejszą cząstkę elementarną i ich pola sił (oddziaływanie). W świecie osobowym, podmiotową cząstką prawdy, pamięci, tożsamosci, godności i zbawienia jest OSOBA! Żadne postprawdy i podsłuszeństwo, aż po podporządkowanie władzy i tradycjonalizmom, tego nie odwrócą. Nawet w Kościele.

Nie jestem bytem osobnym, choć przemilczany, pisuję w osobnym świecie. Jestem zakochany we wspólnocie. Głoszę jej siłę uzdrawiającą, po absolut. Spodobało się Bogu zbawić nas we wspólnocie.
Kiedy słyszę piękne, poprawne politycznie i kościelnie, wezwania do jedności, zgody itd.itp. to się tylko uśmiecham (trudno ciągle się złościć). Panie i panowie, prezesi, biskupi, premierzy, proboszczowie, politycy, duszpasterze, dziennikarze, artyści, a nawet celebryci. Słowa i robienie wrażenia są dobre, zasługujące na oklaski, nagrody, kariery i pieniądze. Ale tylko prawda się liczy. Kto ją chce poznać i do tego dopuści, będzie wyzwolony. Pozna dużo, dużo wiecej. Będzie współ-świątynią.

Czyn, konkret ludzkich spotkań, rozmów, dialogu bez końca (oczywiście w jawności, szczerości) - dziedzińce dialogu - a nie samo kaznodziejstwo zbuduje ową kaznodziejsko-polityczno-mityczną jedność, zgodę Polek i Polaków. Od gmin, parafii, szkół, NGO'sów, poprzez dekanaty, powiaty, diecezje, województwa... po kraj i Kościół cały. Do roboty! We wspólnocie anielskiej i ludzkiej!

***

PRZEGRANE BOŻE NARODZENIE

                      /w dniu św Łazarza/

dziwne rozważania chcę snuć
o przegranych świętach
sprzeczność aż w zębach zgrzyta
ale nie we mnie

jestem kim jestem
nie mogę być kimś drugim
już raz choinka bez bombek
stała w rodzinie Kapaonów

a więc to jest możliwe
to się dzieje
nie raz nie dwa
w jednym ludzkim życiu

narodzenie dzieci
było przeżyciem niebieskim
za każdym razem dla mnie
w Legionowie Łochowie i Mińsku

porywało mnie do siódmego nieba
tajemnica narodzenia
Betlejem w izbach porodowych
z każdym narodzeniem dzieci

ponad rodzinne święto
ponad narodowe
ponad religijne człowiecze
na pewno bezwyznaniowe

wystarczy być człowiekiem osobą
świadomą swej godności
w kulturze całej
w najlepszych jej wymiarach

cóż po religii w Polsce pozostało
w nas
w życiu społeczno publicznym
bez dialogu (miłości i miłosierdzia)

kłamliwe słowa
kłąmliwe nawet opłatki
gesty w pustocie beznadziejne
jak miedź brzęczą

panie i panowie rządzący
nie słyszę
by chcieli nam godność przywrócić
zabiją nawet Boże Narodzenie

nie wierzę że dożyję
innej Polski
innego w Polsce Kościoła
zachowam dobre wspomnienia

      (niedziela, 17 grudnia 2017, g. 11.16) TUTAJ - Po bierzmowaniu (w Strachówce)

PS.
Zdjęcie tytułowe ze strony Katolickiej Agencji Informacyjnej.

Mądry Leninem (natchniony Duchem Świętym)

Życie jeszcze bardziej zaskakuje, niż dotąd myślałem. Dlatego musze opisać. Ten konkretny przypadek.

Od wyborów 2015, tak kalendarz ułożył, że październikowych. Bardzo szybko się okazało, ze mogę mówić o rewolucji popaździernikowej. Najpierw to było najgłębsze - życiem podyktowane - odczucie, można powiedzieć, intuicje.
Kiedy pisanie, od pierwszej litery, do końca, wystukuje się prawie samo na klawiaturze, przechodząc z głowy na monitor i do Internetu, jest czymś... boskim?! Z pewnością, natchnionym. Wystukuje się samo, bo płynie nurtem myśli żywej, żyjącej od dawna, może od wieków i od zawsze, w człowieku myślącym - ciele uduchowionym, duchu ucieleśnionym!

Gdzie jest tutaj miejsce na Lenina? Na leninowskie miary i wcielanie ich w życie państw/państwowe!
Najpierw zacząłem opisywać nową - od 2 lat - polską rzeczywistość używając określeń: ustrój deprywacyjno-deprawacyjny, łącznie lub roz-. Rozumiałem ją tak - kiedy każdy gracz, polityczny, parlamentarno-rządowy, może nawet samorządowy pod ich flagą, musi wyrzec się siebie, samodzielności podmiotowo-osobowej, powtarzając jedynie za PANEM Prezesem (jedynie słusznej partii) to godzi się na bycie pionkiem, na pomniejszanie godności, na moralną nieprawość! Jasne?!

Dlaczego od razu tak myślałem? Bo miałem/mam za sobą życie zafascynowane ideałem wolności, osoby, godności najwyższej, prawdy poznawalnej, wspólnoty i dialogu - obrazu i podobieństwa Najwyższego - osób świadomych siebie i zdolnych podjąć odpowiedzialność za swoje własne(!) OSOBOWE MYŚLENIE I CZYNY (DECYZJE). Jestem zafascynowany personalizmem chrześcijańskim - którego karykaturalnym przeciwieństwem jest PAN Prezes Kaczyński (i bracia Kaczyńscy).

Pisałem o tym notatki, posty, komentarze... Wszystko upubliczniałem, jak zwykle, w Internecie, otwarty na świat cały. I - co jest istotnym aspektem mego doświadczania obecnego świata w polskim państwie, kosciele i gminie - byłem POWSZECHNIE PRZEMILCZANY, co - samo w sobie - jest potwierdzeniem smutnej diagnozy polskiej rzeczywistosci pod rządami PiS. Choć milczenie polskich obywateli (Polek i Polaków) ma dłuższy rodowód. Zanikła polska inteligencja w strasznym ustroju narzuconym po II Wojnie Światów - pod rządami siły, partii jedynie słusznej i ich biającego ramienia w PRL. Tajnych, dwupłciowych... Drogi do społeczeństwa obywatelskiego nie da się wytyczyć na skróty. Niestety! :-(

Potem likwidowano nas - myślących samodzielnie, inaczej niż partia - na wielu (wszystkich?) płaszczyznach, dziedzinach życia publiczego, społeczno-kulturalnego... Często bawią się nami i językiem polskim, oni, "wygaszacze" tego, co było. Ale straszniejsze jest jeszcze co innego. SZATAŃSKI MECHANIZM ZŁA - nadawanie nowych nazw gatunkowych, przemalowywanie rzeczywistosci człowieka, świata i nawet Boga samego. Demiurgowie z PiS-u! Odpowiednie dać rzeczy słowo? Broń Boże - przeciwnie, nadać etykietę nowej-niby-mowy. To nie zbieg okoliczności, ze Józef Stalin też był "Wielkim Językoznawcą". Kto ma władzę nad językiem...?! W PRL-u poznaliśmy, co to znaczy! Nie to, co jest, ale jakie jest imię jego, jaką nazwę-epitet nada władza wszystkiemu, na czym im szczególnie zależy.

Wściekałem się przez te ponad dwa lata  na Episkopat Polski, przezwałem kepiskopatem. Bo, biskupi, tacy mądrzy i nauczający z ambon i w listach, wszystkich Polaków/Polki nabrali wody w usta, odwrócili plecy, błogosławiąc władzy. Medale od nich odbierając, zaszczyty, pochwały! Sojusz tronu i ołtarza, złowrogi zawsze, objawia się, objawia, objawia... Możemy pytać się, gdzie najbardziej? W KEP-siedzibie w Warszawie? A może w twojej i mojej parafii?!
To już nie jest mój Kościół Powszechny, wspólnotowo-soborowy, ale polsko-narodowy, czyli sekciarski, dla swoich. Narodowy katolicyzm, brrr!

Zmagam się w samotności z tym złem, bardzo powszechnym, przeciwieństwem dobra wspólnego (rzeczy pospolitej), bo nie jestem mobilny, nie jeżdże już na manifestacje do Warszawy, pod sądy, siedzibę PANA Prezesa, pałac Prezydenta Dudy i Parlament. A w okolicy nikt nie wejdzie w dialog! Dziwne?! - przecież nie chcę się kłócić, obrzucać wyzwiskami, klątwami, hejtami - to na mnie, na nas, na Grażynę, na naszą rodzinę piszą niezliczone donosy, anonimy, potwarze, hejty.

Chcę tylko rozmawiać. Nawet medytować i modlić się, publicznie, jeśli ktoś zechce. O Polsce, o człowieku, o świecie, o kulturze, o Bogu. Od czasu stanu wojennego jestem katechetą. Powołany przez Kościół "by być z polską młodzieżą", która być może już zdążyła dojść do emerytury! :-)

Brak otwartości, chęci do wymiany zdań i poglądów, na powszechnych dziedzińcach dialogu! Brak, TEN brak, jest najcięższym oskarżeniem NASZYCH minionych 28 lat - kiedy wszyscy już nami - niestety i na szczęście - rządzili.

W Strachówce, w mojej Strachówce Norwida, Józefa Czerwińskiego (Virtuti Militari za 1920), Solidarności... aż po Konstytucję 3 Maja i - ostatnio - "ormiańskiego" Króla Kazimierza Wielkiego (no i Anioła Stróża Ziemi Wołomińskiej) symbolicznego znaczenia nabrało wyniesienie Wotów Wdzięczności za Wolność i Godność Odzyskane, z ołtarza Boga i Ojczyzny, do zakrystii! Trudno nie widzieć, nie słyszeć, nie rozumieć nowej Polski Ludowej. I ludowego kościoła.

Gdzie jest tutaj Lenin? Spotkałem go. Najpierw na Strajku Ogólnopolskim Rolników w Siedlcach w 1981, wczoraj i dzisiaj w wypowiedziach mądrych ludzi.
Siedząc na strajku, z nudów sięgnąłem po dzieła Lenina, stały na baczność, w służebnej gotowości, na półce, strajk wszak odbywał się w siedzibie związków zawodowych PRL. Znalazłęm tam m.in. zdanie, "że dopiero wtedy będzie demokracja, gdy nie będzie już wrogów demokracji". Brrr! Ta sama doktryna obowiązuje (właśnie jest realizowana) w PiS. Dopiero wtedy zatryumfują, i ich mityczny "suweren", kiedy nie będzie inaczej myślących. Brrr! Dlatego likwidują, wygaszają wszystko, co było do tej pory, czyli przed ich erą! NEOPOGAŃSTWO WIELCE JAWNE!

Jak to wygląda w realu? Nazwał po imieniu profesor Marcin Matczak - jeśli coś chcą wyrzucić/zmienić, najpierw to dehumanizują, nazywając oskarzycielsko przedstawicieli danej grupy społecznej złodziejami, komunistami, zdrajcami, gorszym sortem. A "Każde złamanie konstytucji jest złamaniem człowieka".

Idźmy dalej, wyciągnijmy implikacje tego stanu rzeczy (Polski) do końca. DEHUMANIZACJA JEST DECHRYSTIANIZACJĄ, w naszym tzw. kręgu kulturowym. To jest zgroza, i za to odpowiedzialni są biskupi i księża w Polsce. Co błogosłąwią, do czego przyłożyli rękę, wywracając wiarę i rozum na drugą stronę! Na nice - nihilizm, negacjonizm zapanuje/zakróluje z ich partyjną ideologią - której, nie do wiary, nie rozpoznali polscy dusz-pasterze!???! Bez tzw. polskiej religijności/kościelności PiS by nie dostał takiej władzy! Władzy, którą używa do destrukcji polskiej rozumności, kultury zakorzenionej w kulturze światowej, w tym, z takimi monumentami współczesności jak Karta Praw Człowieka ONZ i Sobór Watykańśki II.

Ksiądz Stanisław Walczak, przez 17 lat misjonarz w Zambii, potem w Niemczech, nazywa rzeczy po imieniu, z głębi Kościołą Powszechnego - "gromadzeni wokół ideologii narodowo-katolickiej... obecni politycy, za sprawą Kościoła w Polsce, doszli do władzy, na samym początki podważyli wszelki autorytet każdego człowieka, który był przed nimi. Zaplanowane akcje oszczerstw, otwartej nienawiści stały się chlebem powszednim partii rządzącej"

TO JEST TRAGEDIA! NARODOWA I KOŚCIELNA W POLSCE AD 2017!!! NICZYM TRAGEDIA W GRECKIM TEATRZE! PŁACZ POLSKO, OJCZYZNO MOJA!

PS. 

Bardzo istotowo-konstytutywny aspekt tych rozważań-świadectwa!

Dlaczego piszę zawsze - od jakiegoś czasu - PAN prezes itd. Dlaczego natchniony Duchem Świętym? Dlaczego wspomniałem "braci Kaczyńskich". Bo zagadkę przezwiska "kepiskopat" łatwo rozłożyć na części składowe!

PAN sam tak o sobie powiedział w czasie jakiejś kłótni z oponentami w Sejmie. W przeciwieństwie do czegoś, chyba. Może do nas - mord zdradzieckich, szubrawców, kanalii, utrwalaczy postkoministycznej Ojczyzny?! On tak (sobie) może wejść wszędzie i wszystko powiedzieć/gadać/chlapać, poza wszelkim trybem - w Sejmie, na ulicy, w życiu PANA i władcy. Wyznacza szczyt marzeń każdego swojego aparatczyka, posła, wyznawcy, wyborcy. Wszyscy by tak chcieli, być jak on, mieć taka włądzę, robić co się chce? Ja? - NIE. Ja chcę umrzeć w świecie innych wartości - osoby wolnej, pełnej godności, samodzielnie myślącej, szanującej inność (osób, kultur, religii), zdolnej ponieść pełną odpowiedzialność za to, kim jest, w sisotrzano-braterskiej wspólnocie i dialogu zawsze! Prawda jest dialogiczna. "Prawdy się zarazem dochodzi i czeka" (Norwid)

Bez ducha nie sposób poznać ani siebie, ani swoich czasów, ani ludzkiej kultury. Basta. Kto pozwoli duchowi na wiecej? Kto pozwala się Jemu prowadzić, dostaje także dar języków, może nie tylko więcej rozumieć, ale i więcej zapisywać (przekazać, na świadectwo). Czujemy wtedy, jak Duch-Logos płynie przez nas, jak dyktuje, jak słowa wklepują się same na klawiaturze.
Droga-prawda-życie to nie jest wzór matematyczno-fizyko-chemiczno-biologiczny. To jest OSOBA, wzór osobowy, jeśli ktoś chce zachować stylistykę. Wzór osobowy, to i pamięć, tożsamość, wiara, rozum, prawda, piękno. Duch czasu, duch-genius loci itd.

Duch - inaczej natchnienie. Dlaczego święty? - bo nawet trójcę semantyczną dopowiadającą się w jedności OSOBY, zaczerpnąłem od Mistrza z Nazaretu, który o sobie powiedział, że jest Drogą-Prawdą-Życiem.
Żyję/jestem zakorzeniony w kulturze chrześcijańskiej, w chrześcijańskiej rzeczywistości - mówi się też o naszej erze i naszym kręgu kulturowym. Chyba starczy? A prawdę kontempluję z pomocą dwóch skrzydeł (Fides et Ratio)! Stając się współ-świątynią - więc, tak i inaczej, sacrum!

Dlaczego dwóch braci włączam w analizę naszej politycznej rzeczywistosci? Czyż można inaczej! Rozłączyć bliźniaków. Dwu, czy jednojajowych. Ale ja z tego wyciągam dyrektywę moralno-publiczną, że nie wolno im sięgnąć jednocześnie po władzę w żadnym kraju! Nie trzeba wpisywać tego nakazu rozumu i sumienia - MORALNOŚCI - do konstytucji, bo jeśli tylko takim prawnym nakazem trzeba komuś tłumaczyć to, co jest oczywistą oczywistością, to znaczy, że ten ktoś jest anarchistą w rzeczywistości, nihilistą, negacjonistą... i niczego nie posłucha. Bo tacy są "poza każdym rozumnym trybem" Właśnie nas to spotkało, AD 2017.pl!

Lenin, PiS, Kaczyńscy... Polska 2017? Moje pokolenie pamięta, że (ZSRR) czyli Kraj Rad był zwany - ba, był sztandarem dla połowy świata ludu/ludów - socjalistyczną demokracją ichniego suwerena! Coś to, mnie, nam i Tobie Szanowny Czytelniku, przypomina???

APPENDIX 

*** 

i ja jestem

          /jestem który jestem i ja/

i ja jestem
drogą prawdą życiem
zrozumiełem wreszcie
w 64 roku od urodzenia

jakie to oczywiste
oczywista oczywistość
choć zrozumiałwem od końca
i to w toalecie

że mogę sobie umierać
jestem zjednoczony
przecież z całym życiem
i drogą byłęm i prawdą jestem

każdy jest krojony na miarę
z kuponu beli zwijki
nie jesteśmy nimi
kuponami belami zwijkami

nikt z nas nie rodzi się
i nie umiera dla siebie
jesteśmy jednostkowym podmiotem
drogi prawdy życia

należymy do całości
jedność od nas zależy
czy chcemy czy nie
dar przyjąć (i zrozumieć)

     (sobota 16 grudnia 2017, g. 11.00)

***

sprawa honoru (i godności)

            /honor się linkuje z zenitem dziejów/

kiedy tak siedzę udostępniam
nowe i stare posty
dociera prawda powoli
że wielką pracę wykonuję

strzegę pamięci tożsamości
Boga prawdy w narodzie
przeciw zakłamaniu wielu
w gminie parafii i w państwie

człowiek to ten kto zna siebie
człowiek jest drogą Kościoła
przyszłość osób zależy od kultury
nie tylko w Polsce Ojczyźnie

wiedzą to od dawna patrioci
ludzie nielicznie myślący
święta miłości kochanej ojczyzny
czują cię tylko umysły poczciwe

dla ciebie zjadłe smakują trucizny
dla ciebie więzy pęta niezelżywe
kształcisz kalectwo przez chwalebne blizny
gnieździsz w umyśle rozkoszy prawdziwe

byle cię można wspomóc byle wspierać
dociekając w łańcuchu pokoleń
pamięć najgłębszą i tożsamość
nie żal żyć w nędzy nie żal i umierać

     (piątek, 15 grudnia 2017, g. 15.35)

***

rekolekcje z kotem

            /pochwała wszelkiego stworzenia/

wiele mi powiedziałeś dzisiaj
kocie kotku biały
mała istoto
malutkiego przeżycia

więc o co chodzi
trzeci raz zaczynam
opisanie tej chwili
która się nam wydarzyła

mała aż tak
że nie do dostrzeżenia
w wielu domach
ale nie w moim sanktuarium

przeżycie rutynowe
słowa niewyszukane
wielki kontekst odkryły
istoto-metafizyczny

troje nas było w domu
Grażyna ja i kot
który jej wskoczył na kolana
wprawiając w humor znakomity

mnie po-Jezusowe słowa
droga-prawda-życie
przyszły wtedy do głowy
że to jest to przecież

używam ich często
rzadko tłumacząc po kolei
co znaczą dla mnie
a może i nawet według mnie

droga którą się przechodzi
decyzji masę podejmując
bardzo osobiście personalną
prawd masę przyjmując (wierząc)

no a co kryje się pod życie
w tej przesławnej trójcy
życie świata całego (Kosmosu)
i życie kota naszego

    (piątek, 15 grudnia 2017, g. 12.56)

***

rozmowa z Macronem

              /w kulturze i od kultury.../

usiądę naprzeciwko Ciebie
prezydencie Macronie
Levinasem albo Heideggerem
chyba mnie posłuchasz

nie wyrzucisz mnie
z francuskiej kultury i światowej
chyba na tyle Cię znam
wyrzuciłby Kaczyński

słuchaliśmy niedawno obydwaj
Johnny Hallydaya
byliśmy na jego pogrzebie
dobrych słuchaczy się nie wyrzuca

nie mógłbym nie wspomnieć 1980 roku
przemówienia w Twoim naszym Paryżu
w siedziebie UNESCO też 2 czerwca
naszej ery do całego świata (kultury)

     (czwartek, 14 grudnia 2017, g. 10.12)

***

życie Jezusa

                  /Jezus żyje i jest życiem wielu/

jeśli mówisz (my) że Jezus żyje
wierzysz w prawdę osobową
ni mniej ni więcej

że prawda osobowa jest Bogiem
to są implikacje
no jasne i pewne

że Bóg jest prawdą osobową
tak samo to samo
co przed chwilą

Był Jest i Będzie
człowiek najwyższym stworzeneim
ani chybił

co tu jeszcze ma zadziać
się miedzy nami
w rzeczywistości i języku

Jezusa mogło dotknąć wielu
ale to już było
pozostaje prawda osobowa

obruszają się na takie słowa
niewierzące narody i ludzie
ale nic zmienić nie mogą

     (czwartek, 14 grudnia 2017, g. 10.05)

***

moje Boże Narodzenie

              /kalendarze są powierzchowne/

nie jest w kalendarzu
jest tu teraz
przechodzeniem na drugą stronę

nikt nie napisze niczego
jeśli nie jest po drugiej stronie
w świecie zapisywanym

ta zdolność czyli możliwość
jest dana w świadomości
w niej dzięki niej przez nią

ale ona niczego nie stwarza
jeśli jest normalnie zwyczajna
daje zdolność i możliwość

zdolność możliwość widzenia
tego co jest
dla innych niewiedzialne

na początku jest logos
słowo i pojęcie
bez niego nic by się nie działo

jest Jest Był i Będzie
zamieszkał(o) między nami
istnieje jest prawdą osobową

     (czwartek, 14 grudnia 2017, g. 9.58)

***

śmierć i niebo

         /wieża nad płaskie domy/

czy można tu na ziemi
poczuć się jak w niebie
oczywiście że tak
każdy chyba zna taki stan

święty w modlitwie
kochanek w miłości
małżonkowie w wierności
kibic gdy drużyna wygrywa

tak lub inaczej
każdy zna te stany
stanów stan
nie tylko pielgrzyma

ja - gdy teraz piszę
i że powracają takie chwile
aż do śmierci
a może i w samą śmierć

     (środa, 13 grudnia 2017, g. 13.33)

***

niewinność

           /błogosłąwieni szczęśliwi/

cóż ja na to poradzę
że przychodzą do mnie obrazy
dla innych niewidoczne
nie godne ważenia

ja się nimi zachwycam
czarują mnie jak hobbita
staram się wejść tam
i opisać

nienawistny im wszystkim
którzy stoją z boku
owszem mnie utrzymując
w istnieniu przy życiu

     (środa, 13 grudnia 2017, g. 8.54)

- po ew. linki w ukośnikach trzeba iść do tej strony: Po bierzmowaniu (w Strachówce)

To All Brits in Poland!

Niepotrzebne wspomnienia (RzN, Ziemia Norwida i Cudu nad Wisłą)?

Niczym zakazane piosenki. Okupant boi się pamięci i tożsamości (podbitych). Każdy taki, kto chce okupować bezwzględnie wszystko, oddane mu w jakąś władzę. Stwórca nowych rzeczywistości. Imię jego diabeł -ten, który odrzuca to, co było przed nim. To, co od niego niezależne. Wróg dialogu i wspólnoty. Wróg bezwzględny prawdy, zawsze od nas większej. Jego kłamliwe imię "chcę być samoistny".

Ale Facebook pamięta. Spisuje czyny, rozmowy, foto-blogi... Przypomniał mi ks. proboszcza Schabowskiego, który mi zaufał i powierzył duszpasterstwo młodzieży w Legionowie w stanie wojennym.
Kiedyś była tez inna TVP Info, bardziej narodowa, ogłosiła konkurs, może tylko wezwała-zaprosiła, żeby opisać 13 Grudnia stanu wojennego. Nikt nie żyje wiecznie. Dzisiaj nie chce mnie - czyli naocznego światka tych państwowo-i-gminno-twórczych, jakoż i kościelnych, wydarzeń widzieć, słyszeć, czytać. Nawet Komisja Kultury mojej gminy, zwanej w ustawie wspólnotą samorządową. Staram się wyprosić audiencję. U współczesnych, konformistów. Im myśleć samorządowo-polsko zakazano. Pamięć i tożsamość jest dla nich i dla byka czerwoną płachtą. Takoż i wiara i rozum, jako jedno.

A tak działa się Polska, i nasza wolność i bój duchowy o godność. O rozumienie i wierność samego siebie, samemu sobie, człowiekowi w nas, w każdym myślącym homo sapiens nad Wisłą i Osownicą. Rzeczpospolita Norwidowska brzmi dumniej, niż się większości wydaje. Jak i zawołąnie powiatu "Ziemia Norwida i Cudu nad Wisłą"! Naprawdę??? - ktoś w to wierzy!

Nim dojdę do 13 grudnia 2017, wspomnę wiersz Norwida-współ-nam-obywatela, pisany dla kuzynki z Łochowa. Tam się go uczyłem, przed nadaniem imienia szkole w Strachówce, w samochodzie, na ulicy. Odważyłem się go wtedy powiedzieć ze sceny. Rzeczywistość odsłania się nam bardziej, niż myślimy.

A Pani cóż ja powiem?… oto, że w tym życiu
Nic  s t r a c o n e g o  nie ma na jawie, ni w skryciu,
I wszystko jest  z m i e n i a n e  tylko – na toż samo,
Wyższe lub niższe, bliższe albo oddalone;
A co zginęło – myślisz – zakryte jest bramą
Lub cieniem jej, i z czasem będzie wyświecone!
I żadna łza, i żadna myśl, i chwila, i rok
Nie przeszły, nie przepadły, ale idą wiecznie,
Ulotną myśl z czasami zamieniając w wyrok,
A wyrok w treść istniącą bardzo niestatecznie.
I nie ma grobów… oprócz w sercu lub w sumieniu,
I nie ma  k r z y ż ó w… oprócz na zimnym kamieniu,
Albowiem  k r z y ż  j e s t  ż y c i e  już wiek dziewiętnasty:
Nowina! – którą przecie z  n a j w e s e l s z y m  ż a l e m
Maryje i Salome, trzy święte niewiasty,
Przyniosły były jeszcze – tam, do Jeruzalem! (C. Norwid)

Tak, jak Poeta-Wieszcz-Narodowy - z najweselszym żalem - może myśleć chrześcijanin szczery. Polski katolik? A po co ma łączyć wiarę z rozumem? Można od tego dostać bólu głowy i wpaść w niełaskę układów rządzących. Tradycji - trzymającej władzę. Nam myśleć nie po drodze... Na ulicach miejscowości, w których mieszkamy, nie spotykamy Drogi-Prawdy-Życia, jeno konwenans. Dialog i wspólnoty zagrażają naszemu status quo, małej stabilizacji, wielkich marzeń konsumenckich AD 2017. Przecież idzie Boże Narodzenie, święto zakupów. A to Polska właśnie, młodziutka demokracją, w społeczeństwie mocno popeerelowskim.

Sześć lat temu Polska namówiła mnie do wspomnień. "Mój 13 Grudnia 1981". Wiszą niepotrzebne w Internecie, świecę oczami przed gawiedzią.  No, a ten 13 grudnia 2017 jest tutaj, właśnie go opisuję.
Wczoraj pod Parlamentem Rzeczypospolitej Polskiej też była manifestacja - wolnego myślenia. W Senacie łamali kręgosłup demokracji konstytucyjnej. W Sejmie nowy Premier starego rządu roztaczał wizje - oderwane od rzeczywistości. Gdyby miałyby być realne - jako wizje exponowane - musiałby być niezależny od nadzorcy i mieć włąsny rząd (ministrów i wszystko w KPRM). Pogadał sobie, żeby tamci w senacie mogli klepnąć.

***

NIEWINNOŚĆ

            /błogosławieni szczęśliwi/

cóż ja na to poradzę
że przychodzą do mnie obrazy
dla innych niewidoczne
nie godne ważenia

ja się nimi zachwycam
czarują mnie jak hobbita
staram się wejść tam
i opisać

nienawistny im wszystkim
którzy stoją z boku
owszem mnie utrzymując
w istnieniu przy życiu

     (środa, 13 grudnia 2017, g. 8.54)

***

BEZ ŚWIATA NIEMOŻLIWE

         /bez Johnnego i Internauty/

poznanie siebie niemożliwe
bez innych
najlepiej świata całego
wielkiego jak miłosierdzie

uczestniczyłem w pogrzebie
wielkiego artysty śpiewaka
narodu i kultury francuskiej
dzięki (nie)znajomemu internaucie

Johnny Hollydaya też nie znałem
poznaję od końca ikony
od uroczystości pogrzebowej
wielkiej manifestacji miłości

nie trzeba być polskim katolikiem
żeby kochać ludzi i kulturę
i świat cały sióstr braci
wielki jak miłosierdzie Boże

jak głęboko idę w siebie
daję się prowadzić
nie mogę odrzucić tej drogi
którą szedłem od zarania

przez Francję droga prowadziła
przez historię i kulturę pierworodnej córy
przez szkołę cudzoziemców w Tours
spragnionych czegoś więcej

fakultatywne były gawędy
o winie chlebie serach
i kurs piosenki francuskiej
ale ich znajomość niezbędna

dzisiaj nie tylko wspominam
ale żyję wami
spotkanymi tam i w sobotę 9.12.17
zdumiewacie mnie nadal

tyle wyległo na ulice
trzech prezydentów wśród was
cała wasza historia i kultura
i do świata przesłanie

kazanie i celebrans w skórze
muzycy w liturgii wspaniałej
strażacy dumnego Paryża
spontaniczny koncert urządzili

kim jestem kim jesteście
kim jesteśmy jest czlowiek
wiem że bez siebie nas nie ma
nie ma nas bez światowej kultury

      (wtorek, 12 grudnia 2017, g. 16.26)

***

WYMIANA PREMIERA (RZĄDU)

         /krok za krokiem do dobra/

mój świat ani drgnął
te same wartości fundamenty
a u nich
ten sam prezes pan
i jego antyświat

    (poniedziałek, 11 grudnia 2017, g. 17.00) TUTAJ - Po bierzmowaniu (w Strachówce)

Ja i niepokalane poczęcie

Od wczoraj wiem, że muszę o tym pisać. Jak w tytule, czyli nie tylko o Patronce dnia Niepokalanie Poczętej Matki Jezusa, ale i tzw. niepokalaności.
Miron Białoszewski wiedział przez 23 lata, że musi opisać Powstanie Warszawskie, samą prawdę, tak jak zapamiętał. Są pewne reguły podmiotowości naszej.

Nie znaczy, że się do tej pracy wyrywam. Odkładam, jak mogę. Najpierw było za zimno, plus 16 w pokoju, kiedyś starczało, dzisiaj mam gorsze krążenie. Potem brakowało kawy.
Węgiel przyniosłem, pali się tak sobie, ciągle zmieniam metody palenia (żmudnego rozpalania). Czytam o węglu zasiarczonym, zalecają różne metody, czuję się pochwalony. Kawy naparzyłem spory zapas.

Uciekam w telewizyjny świat sportu. Ale otwieram równocześnie strony www na zadany mi temat. Sprawdzam, dokształcam się. Dzisiaj to proste, nie to, co kiedyś, trzeba było mieć bibliotekę, albo w niej siedzieć. Dzisiaj duch ludzkiej inteligencji kontaktuje nas z potrzebnymi źródłami w try miga.

Wiem od wczoraj, bo wczoraj dostałem maile od człowieka duchowego, bardzo. Skojarzyłem datę, wigilia. Bywam uwrażliwiony i reaktywny. Daję się prowadzić Duchowi Czasu? Czy tylko? Nie bo On jest Duchem Świętym!
Mieszkam przecież w sanktuarium rodzinnym Matki Bożej Annopolskiej! A On jest Oblatus, ofiarowany Matce Bożej Niepokalanej. Andrzej Madej, o którym rozmyśłam nie raz, a czasem nawet coś o Nim napiszę. Ostatnie wersy mu wysłałem - nie, żebym zawsze się wyrywał z donosami na siebie, do niego - tak się złożyło, w ciągu zdarzeń komunikacji międzyludzkiej.

TO CO WYSŁAŁEM:

***

ANDRZEJ MADEJ

              /ksiądz i poeta/

jest źródlaną wodą
kryształem polskim
Gwiazdą na Wschodzie
Apostołem Turkmenów
prorokiem naszych czasów
chlubą polskiego kościoła
wiernym synem tej ziemi
rodzącym owoce miłości
na wszystkich kontynetach
nie zmierzy nikt ile przebył dróg
zabraknie liczebników
i języków

misjonarz słowa
najlepszych nowin posłaniec
człowieczeństwa
wiary i rozumu
świadek i brat Jezusa Chrystusa
syn Maryi Niepokalanej

    (poniedziałek, 4 grudnia 2017, g. 16.09)

***

TO CO OTRZYMAŁEM:

***

dzięki za dobre słowo o mnie
co dnia pragnącym się nawracać
co dnia pragnącym rosnąć w człowieczeństwie
co dnia coraz bardzie wdzięcznym
za dar życia i za dar zbawienia

tak
marny
by nie powiedzieć marnotrawny
ale syn Niepokalanej

tak
zgoda
nim jestem

***

TO CO RANO NAPISAŁEM A VISTA:

***

ŁASKA STANU

           /człowiek to brzmi dumnie/

ksiądz rzadziej wychwala
swoich przełożonych
niż mąż żonę żona męża
z różną wzajemnością

ksiądz będzie więcej mówił
o Bogu i Kościele kazał
my o życiu w ogóle
nie tylko o rodzinie

źle jeśli siebie nie znamy
samych siebie dogłębnie
i wzajemnie
źle światu i Bogu służymy

prawda jest jedna
jedni drugim nie muszą przeczyć
przeczą jednakże świadomie
jeśli się nie dopełniają

ksiądz może mówić więcej
o niepokalanym poczęciu i życiu
my o seksualnej radości
i każdy wychwalać swój stan

inny możemy mieć laur i nadzieję
ale jeden zaszczyt być człowiekiem
Norwid nam powiedział
w Rzeczpospolitej Norwidowskiej

    (piątek, 8 grudnia 2017, g. 9.13)

***

O NIEPOKALANOŚCI SŁÓW KILKA:

Historia dogmatu o NPNMP jest dość krótka, jak na dzieje naszego Kościoła. Dogmat, to jedna sprawa. Inną rzeczą są nasze konkretne życia. Wierzący muszą to jakoś spleść, bo nie ma wiary bez myślenia. Co więc myślimy o dogmacie? I o niepokalaności w swoim/naszym (ziemskim) życiu! Racz się podzielić człowieku, z gatunku homo sapiens, żyjący AD 2017! Spróbuję. Jestem ponaglany duchem czasu, duchem dzisiejszego dnia - w świetle całej osobistej drogi-prawd-życia. Bo, jeśli nie dzisiaj? To kiedy? Skorzystam z godziny łaski!

Życie nie jest abstrakcją. I to, co myślę, też nie. To, co i jak myślę, jest mną - i na ile się znam.
Dzisiaj w ciągu dnia cztery razy wyjeżdżałem z domu i Ogrodu "U Matki Boskiej Annopolskiej", odwieźć, przywieźć żonę i syna. Do i z Strachówki i Jadowa. Wszystko ma znaczenie. Tak powstaje całość. Jedność? Wymaga wysiłku intelektualno-duchowego - pracy "w pocie swego czołą" (C. Norwid).

Nad dogmatami się nie dyskutuje. Choć warto i trzeba nad nimi się zastanawiać, nad treścią, którą chcą przekazać. Nikt ich nie ugryźnie, ani mi w głowie. Dogmat z 1854 głosi, co głosi. Wszystko zamyka się w teologicznych pojęciach. A cóż mi do tego, że Maryja z Nazaretu jest wyjątkowo uhonorowana? Mogę tylko przyklasnąć. Że co? Że nie mówię tego na kolanach?! Bo siedzę przy stole i piszę. Radość nie zależy od pozycji. Nie ironizuję, myślę i mówię, piszę językiem życia, nie teologicznych spekulacji. Tak Maryjo, zwracam się do Ciebie po imieniu, jak do wszystkich i każdego, kto mnie nie odtrąca. Brat nasz Jezus Chrystus sam zechciał stać się bratem, a Ciebie ustanowić, dać nam, Matką. Skoro Boga w niebie nazywamy Ojcem! Nie ma wiary bez myślenia. Myślimy tak, jak żyjemy, kim jesteśmy, na codzień i od święta. Języka nie zmieniamy co chwila, według jakichś zewnętrznych zegarów.

A co z naszą niepokalanością? Jest niedościgłym ideałem. Rodzimy się, rozwijamy, osiągamy zenit możliwości i umieramy, jako grzeszni ludzie. Mniej, lub bardziej. Są wyjątkowe osoby (wyjątki), którzy mogą powiedzież "nie pamiętam, żebym popełnił grzech, nawet powszedni". Tak miał powiedzieć papież Jan 23 do kardynała Wyszyńskiego. Andrzej, Syn Niepokalanej, pewnie też.

Zbyt proste łączenie niepokalaności i wiecznego dziewictwa, w kaznodziejskich zapędach mówców-duszpasterzy, kawałkuje zbytnio tajemnicę człowieka, ciała uduchowionego, ducha ucieleśnionego. Grzeszność, odrzucenie Boga, nie dotyczy przede wszystkim cielesności, zmysłowości, seksualności w szczególności! Grzeszność, przede wszystkim, i z istoty rzeczy, to odrzucenie Boga, odrzucenie dobra, miłości, sensu, przebaczenia, miłosierdzia. Wola, nie ciało.

W zakresie cielesności, zwłaszcza seksualności, nie jesteśmy samotną wyspą. Może Jan 23 i jemu podobne i podobni, nie spotkali w życiu pedofili, i nie doświadczyli innego złego dotyku świata? Także na plebaniach, nawet w konfesjonale! Tu już jest wielka różnica, na starcie. Wszystko ma wpływ, wszystko nas współtworzy - nas, osobową-podmiotową-egzystencjalno-metafizyczną drogę-prawdę-życie. Jezus na to wskazał, podpowiedział. Droga, prawda, życie Podmiotu Myślącego, a może nawet każdego, Zaistniałego (chyba wzorem niektórych języków powinno się zawsze pisać z dużej litery)! Bezmyślność nie wytłumaczy nam, ani nas, z wszystkiego.

Jakie szczęście, że Kościół Powszechny jest Kościołem Boga Żywego, nie muzeum (teorii). Ja, zwykły Józef K., mąż, ojciec, katecheta, Polak miałem wyjątkowe szczęście żyć w epoce cudów wielkich, publicznych, nie tylko prywatnych objawień. Przeżyłem Sobór Watykański II, dożyłem Papieża-Polaka i Jego encykliki (jednej z wielu), o tym, że nie tylko Jest Prawda, ale że jest poznawalna, że każdy myślący-wierzący, może ją kontemplować (stawać się współ-światynią)!

Wieczór 8 grudnia w Rzeczpospolitej Polskiej (obserwowany, przeżywany przez świadka naszych czasów w Rzeczpospolitej Norwidowskiej) dopowiada smutny, jak i radosny kontekst AD 2017. Gwałcą rozum, zmieniają dobrą PANIĄ Premier, matkę księdza, na jeszcze lepszego PANA Premiera, syna opozycjonisty z czasów PRL. W naszej diecezji/katedrze nastąpiła dzisiaj oficjalnie zmiana: abp. Henryka Hosera, na bp Romualda Kamińskiego. A w Budapeszcie, bratankowie Węgrzy strzelili naszym rządzącym w stopę, dając tytuł Doktora hc Przewodniczącemu Rady Europejskiej byłemy Premierowiu Polski Donaldowi Tuskowi! Czyżby rządząca katolicka-jedynie-słuszna partia nie spostrzegła tego wszystkiego?! Bezwstyd zaślepia! Deprawują naszą Ojczyznę, jak pedofile dzieci!

DEMIURGOWIE

              /o cześć wam prałaci.../   

siedzą panie i panowie
w sejmie polskim
pod nadzorem prezesa
i zmieniają zasady myślenia

polskiego myślenia
o rzeczywistości całej
człowieka świata i Boga
wiarę i rozum wyznaczają

prawo stanowią
dla każdego obywatela RP
strzec potem będą sądy (SN)
bojąc się tylko prezesa (partii)

     (piątek, 8 grudnia 2017, g. 13.12)

PS.1
Zdjęcie od Andrzeja Madeja, OMI

PS.2
A to znalazłem (Fb przypomniał w ramach wspomnień) już po publikacji posta!

MBA i CZAS OCZEKIWANIA 

skądże to nam
że Matka Pana Naszego
wśród nas zamieszkała
a my u Niej
od ponad stu lat
na wieczność

ideały idą z nami za nami
Marii z Jackowskich Królowej
królowej naszego Ogrodu w Annopolu
królowych domu naszego
z pokolenia na pokolenia

Kapaoni tu wzrastali
i pomocy Twej doznali
lecz już dziatwa w świat ucieka
więc przemożna Twa opieka
niech za nimi idzie stale
i pociąga ku Twej chwale... (1930)

       (sobota ślubu ŁiK, 5 września 2015, g. 11.32) tutaj: Pakiet Weselny

Póki żyją naoczni świadkowie (tajemnica Andrzeja Madeja, OMI)

"Papież-Polak zapalił Kościół do Światowych Dni Młodzieży (ŚDM/WYD)?
... Ta rzymska oaza była impulsem nie tylko dla Ruchu, ale dla całego Kościoła – mówi ks. Andrzej Madej. W 1979 r. oblat Maryi Niepokalanej pojechał do Rzymu za Blachnickiego. – Ojciec nie dostał paszportu – mówi mi. – Do dziś go słyszę: „Andrzej, jedź za mnie!”! (tutaj - ZWIASTUN Z POLSKI).

Nie tylko takie zasługi dla Kościoła - Człowieka i Boga - ma Andrzej Madej. Jest Bożym Człowiekiem. Bożym Szaleńcem?! To On rozpoczął Ewangelizację na Festiwalu w Jarocinie! On, na obraz i podobieństwo Pana Boga - jest Poetą Nieba i Ziemi!
Dzisiaj jest Apostołem Azji, konkretnie Turkmenistanu. Mieszka w Aszchabadzie, tuż przy granicy z Iranem. Odpowiada za życie i rozwój tamtejszego Kościoła. Ale zawsze też jest w Polsce, jakby bilokacją obdarzony. Ostatnio spotkaliśmy się w moim rodzinnym Legionowie, na moim katechetycznym terytorium (koniec sierpnia). A ciut wcześniej, w Wielkim Poście 2017, w parafii św. Pio, w Warszawie. Głosił rekolekcje, w tym - "kazanie o Rosji". Ma globalne doświadczenie i obraz Człowieka, Kościoła, wiary i rozumu. Jest powszechnie rozpoznawany w Kościele (tu rozmowa/filmik na Youtube). Wie, po co jest piękno, nie tylko słowa, wszelkie. Jest robotnikiem Zmartwychwstania (sensu, miłości, miłosierdzia - każdeą swoją myślią, słowem, czynem). Andrzej nie mówi "nie" - on czyta życie, modli się za złodzieja, nad ziemią i za ziemię... za wszystko. Patrzy "blaskiem oślepiony" na przestrzał.

W naszej strachowskiej wspólnocie też zasiał ziarna życia nieśmiertelnego. Bywał nie jeden raz. Odprawiał msze święte w naszym kościele i u Matki Bożej Annopolskiej, w Ogrodzie i w domu. Spotykał sie z każdym, kto chciał. Także w sali konferencyjnej Urzędu Gminy. W naszym starym domu zainicjował spotkania Oazy Rodzin, Kościoła Domowego - mszą świętą, osobowym spotkaniem i słowem. Potem przysłał animatorów-przyjaciół z Miedzyrzecza Podlaskiego. Co on rozpocznie, w imię Boże, nigdy się nie kończy. Było nas wtedy pięć rodzin. Pracowaliśmy na materiałach Kościoła Domowego, nad Biblią, jako Dobrą Nowiną. Włączyli się wtedy księża z Jadowa, nawet dziekan. I proboszczowie z Traw i Strachówki u nas, tzn. U Matki Bożej Annopolskiej msze odprawiali, a nawet spowiedź. Modlitwa buzowała. Polityka lokalna-rodzinna podzieliła. Tutaj, na wsi, klany rodzinne (i lokalne plany, więzi) są mocniejsze. Dzisiaj do podziałów dołączył nawet, ten i tamten, ksiądz z diecezji.

A jednak Słowo Boże, Dobra Nowina i ziarno Nowej Ewangelizacji wrzucone w naszą ludzką glebę są mocniejsze, niż ludzkie wyrachowania, posłuszeństwa, czasem... aż przekleństwa.
Norwid dopowiedział "z rzeczy świata tego zostanie poezja i dobroć, i wiecej nic"- żyjemy na Ziemi Norwida i Cudu(ów) nad Wisłą.
Kiedy w 1995 roku pojechałem do kurii warszawsko-praskiej zaprosić Biskupa Ordynariusza (Ojca diecezji) Kazimierza Romaniuka do nawiedzenia Matki Bożej Annopolskiej, nas i naszego Domu. Zawiozłem zdjęcia świadczące o kościelności miejsca, w tym mszy świętych przed MBA w Ogrodzie. Na jednym z nich, jako celebrans, był Andrzej Madej. - O, Madej, mówi biskup. Prawie biskup! (taki jest język kościelnej administarcji. Prawie parafia itp. zanim wszystkie formalności zostaną spełnione). Od tej pory Andrzej regularnie, co 5 lat obowiązkowo, staje przed trzecim już papieżem, by zdawać sprawozdanie z włodarstwa swego. Jest w Kościele Powszechnym coś takiego, jak misja sui iuris. Coś bardzo czułego, jak pulsujące serce noworodków - w sercu Kościoła i trosce papieży.

Andrzejowi zawdzięczamy Noce Czuwania w Legionowie (i jedną w Strachówce, na 50-lecie parafii). On - dusz światło i przewodnik, wskazał mi raz spowiednika, a w konsekwencji najwspanialszą spowiedź, w osobie księdza Jana Twardowskiego. Andrzej błogosławił wszystkie nasze dzieci przed narodzeniem (w Kodniu u MBK). Błogosławił ostatnio narzeczonych, modlitwą wstawienniczą, za Zosię i Krzyśka. Nasz Andrzej ma po Nim imię (i chrzest w Kodniu, na ekumenicznym Madejowym spotkaniu). Nie jestem godzien o Nim pisać.

Kiedy zostałem wójtem I kadencji, prosił, żebym nie wdawał się w polemiki i czytał dużo Witosa. Przysłał chyba nawet taki numer "Znaku"... Nie jestem godzien pisać. Tylko na świadectwo i większą chwałę Bożą. Prawdę można kontemplować.

I na koniec docieram do Norwida. Jego, papieskiego, narodowego, mojego. Nasza rozmowa Norwidem nabrała wigoru, odkąd odkryliśmy norwidowe korzenie w naszej ziemi (2000). Dołączałem jakiś cytat prawie do każdego maila. Rezonans przeszedł wszelkie oczekiwania! Andrzej Madej wskazał mi na związki Norwida z Soborem Watykańskim II, przez soborowego biskupa Karola Wojtyłę, późniejszego Papieża-Polaka. Teraz już wiem, że to kres i szczyt mojej drogi na (tej) ziemi. Być głosem i świadkiem tej Radosnej Nowiny dla świata całego.

W 2003 roku Madej błogosławił nam na Wakacyjne Spotkanie z Norwidem i z Norwidologami z UAM w Poznaniu. Ślad pozostał tutaj - zacytuję siebie - „Ojciec Andrzej Madej w swoim wierszu Rozmowa z Norwidem” pyta „z kim rozmawiałeś /gdy nikt nie chciał słuchać...”.

Swoim odkryciem i świadectwem norwidowo-soborowo-papieskim podzielił się z nami w 2013. Wie, co mówi, upewniał się u papieskiego przyjaciela, Stanisława Grygiela. Wie, co mówi - kocha Norwida, kocha Papieża, kocha Sobór Watykański II. Zdjęcie z koncelebry z nowowybranym papieżem w Watykańskich Ogrodach na oazie, która mogła dać błysk natchnienia dla Światowych Spotkań Młodzieży (ŚDM/WYD) i odnowy całego Kościoła Powszechnego duchem, słowem, działaniem Nowej Ewangelizacji... objawia więcej, niż mówi.
Nas natchnął nie raz. Jest świadkiem Boga Samego. Boga Żywego - żyjącego wśród nas, także dialogiem w kulturze. Człowiek, który nie zna siebie, jest świadkiem swojej niewiedzy. Naród, który nie żyje i nie odnawia się ciągle dialogiem w kulturze i z kulturą, jest narodem skazującym pokolenia na ślepotę, głupotę, katastrofy, nikczemność (za Norwidem i świętymi) -
- "bardzo potrzeba nam Norwidowskiej otuchy, jego niewzruszonej wiary w potrzebę ciągłej walki przeciw panoszącemu się złu. Norwida głoszącego: "Cierpieć nie jest to gnuśnieć, ale w znanym kierunku ze świadomością rzeczy walczyć!". Norwida piszącego: " Upadek, który pozostawia po sobie następstwa - żywotne, jest zwycięstwem ( lubo mniej lub więcej dopełnionym, ale zwycięstwem!). Niechże po żadnym upadku, jaki ktokolwiek lub cokolwiek w sprawie spotka, nie zostawia następstw bez-żywotnych". Norwida powołującego się na słowa francuskiego poety J. Reboula: "Każdy naród, który wyraża swe oburzenie, zyskuje prawo do nadziei. Biada temu jednak, który gnije w milczeniu". Norwida apelującego: "Walczmy, od wschodu do zachodu słońca". " (Jerzy R. Nowak, "Cyprian Norwid nasz współczesny")

ROZMOWA Z NORWIDEM

z kim rozmawiałeś
gdy nikt nie chciał słuchać
człowieka który do śmierci się zbliża

rzucałeś jeszcze dla przyszłych pokoleń
słowa nabrzmiałe
ziarno prosto z nieba

z głodnych ptaków nad głową
mając aureolę
dobry siewco

znając twardość ugoru
niby w żyzną ziemię
siałeś

     (Andrzej Madej, Niski profil, Katowice 2000).

Sztuka kolażu niech objawi/odbije nam, jak najwięcej światła. Blasku prawdy uchwyconej na zdjęciach z tego, co się wydarzyło i JEST. Wielkich dzieł Bożych, jakie Bóg dokonał wśród nas, za naszego życia, czego jesteśmy naocznymi świadkami! Mamy - każdy ochrzony i wybierzmowany - być apostołami/świadkami tego, co naprawdę było i jest.

Bądźmy przyjaciółmi młodego Kościołą w Turkmenistanie! Osobiście nas o to prosi w tym filmiku sam Andrzej Madej i turkemeńskie dzieci!

Dołączę jeszcze fragment z raportu o Kościele na Wschodzie, na stronach... Świata na Południu!
"Beyond the desert
In the early nineties, some Catholic priests arrived in Central Asia, precisely in Kazakhstan. A group of Catholics of German origin living in Turkmenbashy, on the Caspian Sea, having learned that some priests were in Central Asia, wrote to Pope John Paul II asking him for the presence of some priests in their area. The Pope forwarded the letter to the nuncio of Almaty in Kazakhstan, Archbishop Marian Oles, who drove up to Turkmenbashy and then reported to the Vatican about his visit to that community. The Pope thought it was time to open a Catholic mission in Turkmenistan. The nuncio himself was in charge of finding suitable missionaries to send to Turkmenbashy. The Oblates of Mary Immaculate accepted the assignment. Father Marcello Zago, the superior general, chose Father Andrzej Madej of the Polish province, who arrived in Ashgabat in 1997."

Konkordancja norwidowska (tajemnica Andrzeja Madeja)

Po bierzmowaniu - po papieskim Bierzmowaniu Dziejów 1979 (i jednocześnie Pieśni Dzięczynienia dla Opatrzności) w Polsce i po bierzmowaniu w Strachówce naszej gminnej młodzieży przez bp Marka Solarczyka 2017:
 - Komnata Siódma 4 odmówiła dalszej współpracy. Przeładowana?!
Kończy się, nieźle, etapem tożsamości konstytucyjnej (i - niestety - talibanizmem polskim)?! Ostatni tam wiersz dedykowałem biskupi Markowi Solarczykowi! A przedostatni, ten o talibaniźmie polskim, Pani Premier Szydło!
Obecna strona - otwiera włąśnie bierzmowaniem w naszej parafii. Mała parafia, czym jest? Ale wielkie sprawy...

***

KONKORDANCJA NORWIDOWSKA

                 /szukajcie a znajdziecie/

zapiszę ku pamięci
bo przecież nie dożyję
realizacji
niech trwa w banku idei

jest to nie byle jaki
końcowy etap lub meta
drogi-prawdy-życia
na norwidowskiej ziemi

trzy kolumny zostaną
wystawione pod niebo
z naszej ziemi
Norwid-Sobór-Jan-Paweł-II

     (2 grudnia 2017, g. 12.48)

***

IN VITRO

              /deklaracja wiary i rozumu/

podręcznik pokazał episkopat
muszę i ja katecheta opiniować
dzielić się moim myśleniem
wiarą i rozumem kontemplować

nie udam
że mnie nie dotyczy w sumieniu
bo już zakończyłem prokreację
dotyczy myślenia o człowieku

profesorowie mówią o swojej wiedzy
słucham czytam z szacunkiem
wiedza nigdy jest skończona
nie to co kontemplacja

wiem że ludzie zawsze będą
szukać pytać decydować
ci którzy dzieci nie mają
i służebna im nauka

jeśli nie potępia cię serce twoje
i ja cię nie potępię
a kimże ja jestem
ja człowiek

      (sobota, 2 grudnia 2017, g. 10.51)

***

MIŁOŚĆ INTELEKTUALNA

                    /być jakby inaczej i lepiej/

co to jest
na razie tylko dwóch papieży mi odpowiedziało

JPII - Phenomenology is primarily a style of thought, a relationship of the mind with reality whose essential and constitutive features it aims to grasp, avoiding prejudice and schematisms. I mean that it is, as it were, an attitude of intellectual charity to the human being and the world, and for the believer, to God

B16 - It is evocative to think of intellectual charity as a force of the human spirit capable of bringing together the formation processes of the new generations. More globally, intellectual charity can unite the existential journey of young people who, while living very far away from one another, succeed in feeling bound to one another on the level of interior inquiry and witness

a ja od siebie dołączę
te nie-zwykłe chwile
myślenia w łącznosci większej
z wartościami i światem ducha

zawsze wtedy jakby świat ulatuje
tzn czas (przestrzeń bez znaczenia)
jakies inne udziela się istnienia
moim naszym zmysłom (byciu)

ciało uduchowione
duch ucieleśniony
jest tego przedsmakiem
w języku i życiu

to nie my ulatujemy
śmiertelni w ciele jak dawniej
ale świat jest jakby przemieniony
bardziej sensem niż matematyką

świat podmiotowo-osobowy tak ma
jest w jego naszym wyposażeniu
aż tyle (kontemplacji)
jeśli tylko chcemy

     (piątek, 1 grudnia 2017, g. 21.55)

***

CZŁOWIEK

              /gmina to mieszkańcy i terytorium/

zwierzę dwunożne to pewne
z dużym mózgiem
zdolnym unieść świadomość
to znaczy pomieścić

z tym unoszeniem jest problem
nie każdy chce
wielu nie może
z samoświadomością jest najgorzej

pewnie tak jest wszędzie
na ziemskich kontynentach
ale ja żyję w Strachówce
polskiej gminie i parafii

mamy wielkie szczęście
żyć w niezwykłym miejscu
Ziemi Norwida i Cudu nad Wisłą
ale bez myślenia i tego nie będzie

nie ma wiary bez myślenia
powiedział mistrz z Hippony
był mądry na swoją epokę i lata
długą przeszedł drogę (prawdy)

polskie gminy (wierzący mieszkańcy)
mają horyzont wyznaczony
poziomem myślenia
swoich proboszczów

a jeśli ksiądz ten tamten
nie tylko proboszczowie
nie myślą (w ogóle)
szczerość wszak jest im zabroniona

mało kto z polskich katolików
odważyt się głośno przyznać
co myśli i mówi w domu
o nich bez nich bo nie chcą

mówmy szczerze o zakłamaniu
o trzymaniu ducha na uwięzi
byle zachować status quo
bezmyślnej rzeczywistości

Strachówka to coś wiecej
Rzeczpospolitą Norwidowska
nie samym terytorium
ale zadanym nam myśleniem

więcej dalej głębiej
po horyzont człowieczeństwa
z wielką pomocą łaski (prawdy)
Norwida-Papieża-Vaticanum Secundum

     (piątek, 1 grudnia 2017, g. 11.42)

***

DOWÓD Z BOGA

                  /Wam i samemu sobie/

chyba przekroczyłęm swój czas
bo pisze już w odwrotną stronę
do tej pory się udowadniało Boga
a ja Nim sam siebie

no bo jeśli pomyślimy
dlaczego piszę co i jak piszę
trudno znaleźć inne tłumaczenie
jasność wielką do tego

nie walczę z nikim
i o nic już żyję
jedynie na świadectwo
drogi-prawdy-życia które mną było

Nim sam siebie
czy to nie egoizm
dylemat wszystkich piszących
znaleźć równowagę miłości

człowiek to ten kto zna siebie
najwyższą realizacją
dar z samego siebie
kłopot odwieczny piszących

kłopot ich rodzin żon dzieci
w miłości są za słabi
rozwodnikami zaś nie chcą
Boże pomóż im jako i nam

sam z siebie nic bym wam nie pisał
bo kimże ja jestem zbyt leniwy
nie wymyśliłem świata i historii
wszystko podałem jak na dłoni

jestem Nim oddechem
żałuję że nie czynem
napełniony napełniam
żałuję że tylko miłosierdziem (?!)

     (czwartek, 30 listopada 2017, g. 11.55)

TAJEMNICA ANDRZEJA MADEJA, OMI (OAZA, WATYKAN, 1979)