Pisanie historii - Strachówki, Polski, Kościoła.PL - od-nowa. Karambol!

Polskim Nauczycielom (z dużej litery)

strajkującym w szkole RzN w Strachówce.
Wspieram Was jak mogę
/wasz (były) kolega z pracy/

Oto jak dobrze i jak miło,
gdy bracia mieszkają razem;
jest to jak wyborny olejek na głowie,
który spływa na brodę,
brodę Aarona na brzeg jego szaty
jak rosa Hermonu, która spada
na górę Syjon:
bo tam udziela
Pan błogosławieństwa,
życia na wieki
      /Psalm 133/

Zaczęło się od styczniowego plakatu. Ktoś zauważył, ktoś zrobił zdjęcie. Na plakacie-zaproszeniu u góry są dwie instytucje:
- Stowarzyszenie Historyczno-Edukacyjne im 7 Pułku Lansjerów Nadwiślańskich
- i Parafia pw. WNMP w Strachówce (mojej Strachówce!)
Nazwa projektu ("cykl spotkań z historią"), na który zapraszają brzmi wyzywająco - STRACHÓWKA, O WIEŚ WOLNĄ I SAMORZĄDNĄ!

U dołu plakatu figurują trzy zapraszajace osoby:
- Jacek Gradus
- Jarek Stryjek
- i ks. proboszcz Mieczysłąw Jerzak
Dlaczego te instytucje? Dlaczego te osoby? Spróbuję odpowiedzieć, po swojemu, na końcu tego tekstu.
Bo ta historia - historia pisania historii od nowa - tak jak ją poznałęm życiem, jest dużo-dużo dłuższa.

STRACHÓWKA, zwyczajna-niezwyczajna gmina w Polsce, jest - jak każda gmina - miniaturką państwa polskiego. W naszych losach, jak w soczewce, skupiają się promienie polskich dziejów najnowszych (starszych też, w naszej-mieszkańców tożsamości kulturowej). I można to prześledzić na różnych odcinkach życia wspólnotowo-kulturowo-społęcznego:
- gminie jako samorządu i podmiotu życia/tożsamości kulturowej
- rozwoju szkoły (drogi jaką przeszła)
- parafii i działań na jej terenie i z jej udziałem

Gdy się dużo dzieje, więcej można zrozumieć. Więcej relacji, powiązań, kojarzeń... Kto ma oczy do patrzenia, oczy do widzenia, rozum do myślnia...
Na naszym terenie działo się dużo. Jesteśmy bogaci myśleniem i działaniem obywatelskim (od 3 Maja 1981, kiedy Ziarno Solidarnosci padło w naszą glebę, potem - sławnych Komitetów Obywatelskich przy Lechu Wałęsie, 1989), z korzeniami w glebie ducha, intelektu, polskich dziejów, aż po świadomość narodową i tożsamość konstytucyjną. Od pokoleń. Szlachectwo nie rodzi się z dnia na dzień, wiedzą o tym Anglicy i mają parę stosownych mądrościowych powiedzeń - nie tylko o trawnikach. A ja doszedłem świadomosci narodowej i tożsamości konstytucyjnej, z pomocą Cypriana Norwida i Bolesława Prusa. Byłem i pozostanę jakimś malutkim ogniwem opozycji demokratycznej w PRL (1980/81 - 1989), najpierw jako Solidarnosciowiec, potem jako katecheta powołany wprost z Solidarnosci "aby być z polską młodzieżą" (za co SB zrobiłą ze mne przywódcę młodzieżowej grupy terrorystycznej w Legionowie).

Gdy się dużo dzieje, rzeczywistość odsłania głębsze znaczenia. W głąb rozumu i kultury człowieka. Sub speciae aeternitatis. Skojarzenia z pierwszym zdjęciem czarnej dziury w bezkresnym Kosmosie  nasuwa czas, wczoraj zostało opublikowane. Metoda robienia zdjęć czarnych dziur także jest skomplikowana, wymaga współpracy wielu ośrodków naukowych i osób. Składa w całość wiele wycinkowych ujęć. A ja mam odniesienia religijne, do Jezusa z Nazaretu, który w modlitwie arcykapłańskiej prosi "aby byli jedno"! Droga-prawda-życie tam prowadzi. Wiara i rozum pozwalają prawdę kontemplować, stawać się współ-... Ale młodość tego jeszcze poznać nie może. Trzeba przejść przez wiele dróg i mieć na koniec tę jedną jedyną, z wszystkich dróg perłę - jedną, jedyną.

Niestety "ślepi" i bezmyślni nie zrozumieją, choć zawsze można się nawrócić, a nawet narodzi na nowo. Ale ci, którzy "z definicji" odmawiają dialogu - nigdy. Co ostatni sami skazują się na "potępienie" kulturowe. Bóg przed nikim się nie ukrywa i dla wszystkich ma Swoje Miłosierdzie!
Narracje zdarze - w ciągłości poszukującej zrozumienia i jedności - mogą być różne. Prawda się szlifuje w dialogu. Kto unika i nie chce dialogu, nigdy racji nie ma.
Pozostaje mi pisać i publikować. Późny wnuk znajdzie, odczyta, zrozumie.

Jestem nie tylko obserwatorem, ale i uczestnikiem najnowszych dziejów Ojczyzny, gminy i Koscioła, w sposób szczególny od 1980 roku. 3 Maja 1981 roku założyłem tu NSZZ Solidarność RI. Dlaczego z małym opóźnieniem? Bo musiałem przybyć z ziemi francuskiej do Polski. Poznawałem tam język i kulturę francuską i europejską. W Sierpniu 1980 wybuchła Solidarność. Dowiedziałem się o tym od francuskiego kierowcy, który mnie wiózł na trasie Rennes - Tours. Spytał mnie o jakiegoś ważnego Polaka, o nazwisku Walesa, ze Stoczni w Gdansku! - Kim jest?

W Instytucie Jezyka Francuskiego Dla Cudzoziemców w Tours pobiegłem do biblioteki, do gazet. Odtąd je pożerałem w każdej przerwie. Wkrótce nie wytrzymałem, rzuciłem Europę, by włączyć się w dzieje, które wybuchły na Wybrzeżu (i w całym kraju, we wszystkich strajkach solidarnosciowych).
Moje życie zostało zdeterminowane Duchem Czasu. Jego pra-wybuchem był wybór kardynała Karola Wojtyły na Papieża Jana Pawłą II, dzisiaj świętego KK.

Dałem się porwać. Nie odwróciłem oblicza, nie odwróciłem się plecami do wielkiego wyzwania czasu i miejsca, w Ojczyźnie i Kościele Powszechnym. Dałęm, daję dotąd, prowadzić się Duchowi (Bogu). Wiarą i rozumem kontempluję prawdę, w jej aspektach istotowych i konstytutywnych.

Od początku Epoki Cudów (lub Polskiej Drogi Wolnosci, 1978-2019) byliśmy podzieleni w miastach, wioskach, gminach. Na tych, którzy dążyli do zmiany. I tych, którym PRL jakoś służyło i dlatego zmian nie chcieli. Niezadowoleni złożyli mi podpis (oczywiście anonimowo) na drzwiach lokalu związkowego (pokoju w Urzedzie Gminy) - IDIOTA. Nie należę do obrażalskich, ale swoją drogą, dobrze, że ten "tytuł" jest rozsłąwiony książką Fiodora Dostojewskiego.
Byłem i pozostanę do śmierci winny - zabrałem im PRL. Nie kochają mnie za to, do dzisiaj. Oczywiscie moje winy rosły, rosły... aż po Rzeczpospolitą Norwidowską i publikację książki pt. "O miłosci do Annopola, Strachówki, Polski i Kościoła", (2015). Oni, po prostu, są wierni innym ideałom. Spytajcie, jak będa świętować XXX Rocznicę Roku 1989!

Z czasem pojawili się aktywniejsi przeciwnicy. Dojrzały osoby, które nie poprzestały na sprzeciwie, ale postanowiły napisać nie tylko nową historię aktywnością społeczną, ale także zmienić starą, tę którą zastali (są już nowe ich pokolenia), jako powiew dziejów po 16 paździenika 1978 i 1980/81.

O ROKU ÓW, ROKU 1989, kto ciebie widział i przeżył w naszym kraju, gminie. I w kulturze! Od ciebie zaczęła się transformacja ustrojowa, której dojrzałym i słodkim owocem jest samorządność.
W I Kadencji Samorządnej Polski położyliśmy fundament lokalnej demokracji. Pierwociny budowania tzw. wspólnoty lokalnej, aby nie była tylko miejscem zamieszkania i zapisem ustawowym, ale by odkrywała swoją prawdę,pięno, dobro po największą pamieć i tożsamość (kulturową). Nasze działania Bóg pobłogosławił. Dał nam w dziejach i pozwolił przywrócić świadomosci IV Wieszcza Narodowego, Poetę Cypriana Norwida.

Nie mnie być historykiem moich/naszych dziejów. Nikt nie może być świadkiem we włąsnej sprawie. Inni to zrobią, obiektywnie. Andrzej Kaczorowski dał dowód świetnej roboty. Może on, może ktoś podobny jemu, kochający prawdę, Polskę, Boga, Kościół.

W gorączce oburzenia podam tylko kilka faktów, które są językiem Pana Boga w naszych dziejach. Bóg przemawia językiem faktów, wydarzeń, nie czyichś planów, projektów, propagandy.

- 3 Maja 1791 - 3 maja 1981
- 13 Maja 1981, wybuch stanu wojennego byłem na Jasnej Górze, tam
  dowiedziałem/dowiedzieliśmy się o "wojnie polsko-polskiej" od Prymasa Glempa
- katecheza w stanie wojennym "aby być z polską młodzieżą"
- bierzmowania młodziezy stanu wojennego w Legionowie
- List Młodziezy z Legionowa do Papieża (1985) plus więcej tam wypowiedzi
- Spotkania Oświatowe z udzialem nauczycieli, samorządu i "masy" księży z okolicy, w I Kadencji      Samorządu w Strachówce
- Spotkania Trzech Króli dla wszystkich żyjących lecz skłóconych w kulturze tego świata (Annopol,    Sanktuarium MBA)
- spotkanie z biskupem Ordynariuszem Kaziemierzem Romaniukiem z samorządowcami na koniec      kadencji, w Urzędzie Gminy w Strachówce, 1994
- liczne msze u Matki Bożej Annopolskiej w domu i pod figurą w Ogrodzie
- nawiedzenie Sanktuarium MBA przez biskupa Ordynariusza K. Romaniuka, 1995
- Socrates-Comenius, Szkołą z Klasą, SUS, Ocenianie Kształcujące, kształcenie i wychowanie              podmiotowe, świadome celów metod... siebie, jako człowieka-osoby w kulturze
- Vademecum, w korowodzie weselnym Rodziców Cypriana Norwida         
- Konkursy Powiatowe Wiedzy o Cyprianie Norwidzie (po Br. Krzyż Zasługi dla DyrKa)
- Dąb Pamieci Katyńskiej
- Wota Wdzięczności mnożyły się w parafialnym kościele - Za Wolność, Godność, Polskość                  Odzyskane Czynem Solidarności Narodowej... (wyniesione po kryjomu przez ks. prob. Jerzaka z        naszej świątyni przed 3 laty)
- wizyta abp Henryka Hosera w szkole im. Rzeczpopsolitej Norwidowksiej i wyznanie publiczne w      kościele, że spędził sporo czasu "w dobrej szkole", w trakcie wizyty złożył wiązankę kwiatów pod      Dębem Pamieci Katyńksiej dla płk. Kazimierza Jackowskiego, brata babci Emilii Kapaonowej
- Światowe Dni Młodziezy 2016 w Strachóce (pomimo działań kurii, żeby je storpedować)
- przekaznie na ręce biskupa Marka Solarczyka w czsasie bierzmowania strachwoskiej młodzieży        księżki pt. "O miłości do Annopola, Strachówki, Polski i Kościoła" (2017, w tekście "Objawienie      w Strachówce")
- Brązowy Krzyż Zasługi dla DyrKa szkoły w Strachówce, Grażyny Kapaon

Czas działa na naszą korzyść, dla wszystkich szukających prawdy. Prawda wychodzi nawet spod ziemi i ze starych dokumentów. O ile znajdą się właściwi, wrażliwi na prawdę ludzie-mieszkańcy tzw. wspólnoty lokalnej i ponad-.
Czas daje kolejne lata jubileuszowe. W zeszłym roku była kulminacja 100-lecie Odzyskania Niepodległosci i 100-lecie Szkoły. Zaowocowały uroczystosciami. Przy głównej ulicy powstało miejsce pamieci i tożsamości, kamień i tablica na cześć 19-letniego mieszkańca wsi Księżyki, plutonowego Józefa Czerwińskiego, odznaczonego Virtuti Militari za brawurowy czyn w takcie sławetnego Zagonu na Korosteń (12 Pułk Ułanów Podolskich).
"Zagon na Korosteń był największym zagonem kawalerii XX wieku, który zakończył się powodzeniem. Doszczętnie rozbito 7 DS. i 17 BS, zniszczono w Korosteniu ważny dla Rosjan węzeł kolejowy. W ciągu pięciu dni kawaleria przebyła 250 km, walcząc z nieprzyjacielem. W wyniku manewru 12 A utraciła zdolność do prowadzenia obrony. Wzięto do niewoli 4 tys. jeńców, zdobyto 14 dział, 60 ckm, zniszczono 3 pociągi pancerne, składy żywności, amunicji i sprzętu wojskowego" (wikipedia)

Ci, co chca napisać naszą historię na nowo, zaczynając przeważnie od własnych narodzin i działań, lub braci Kaczyńskich. W Strachówce zmówili się z obecnym księdzem proboszczem i robią swoje. Nie, oni nie chcieli Światowych Dni Młodzieży w Strachówce, robili, co mogli, by do nich nie dopuścić, były nie po ich myśli, w ich narracji nie było dla nich miejsca. Z pomocą kurii warszawsko-praskiej próbowali storpedować, bezskutecznie. Patronka Solidarnosci i ŚDM 2016 znów byłą mocniejsza, ma większe wysłuchanie u Boga. Stoi w naszej gminie od 3 lipca 1910 - w kronikach sanktuarium na Jej cześć zapisano "wielu ludzi już tu było, i do Ciebie się modliło" (Maria Królowa, 1927). Wiele mszy było odprawionych u Jej stóp. Byli u Niej przyszli biskupi, nawiedził i pobłogosławił biskup Założyciel naszej diecezji. Tak nam dopomóż Bóg. Nie zmienią faktów ludzie nieprzychylni, w gminie, Kościele, państwie.

Nasza Solidarność 1981 i nasza Patronka MBA

Proboszcz wyniósł Wota... Poprzedni Wójt mówił, że "Strachówka do Unii Europejskiej nie wejdzie". Wcześniej ów wójt - poprzednio (mój) Sekretarz Gminy 1990-94 walczył ze mną, na wiele sposobów. Teraz ksiądz proboszcz ostrzegał przede mną, rozsyłając taki komunikat ("Droga Pani/ Panie NN - Wspomniany pan Józef nie uszanował próśb i rad, twierdził że ma swój sposób na nauczanie religii katolickiej, wyniki pracy muszę teraz sam udźwignąć i naprostować w duchu nauki Pisma Świętego, nauki Kościoła i Papieży. Nie mogę pisać więcej, bo przestrzeń Internetu na to nie pozwala. Pozdrawiam serdecznie. ks. Mieczysław Jerzak"). Bawi się w jedno-osobową Inkwizycję. Nie on jeden tęskni za czymś takim w anty-europejskiej PiS-Ojczyźnie.

Ksiądz pisał do znajomych i nieznajomych (nie wiadomo do ilu osób w Polsce i świecie) ostrzegając przede mną, przed nami. Za to ściśle współpracuje z Krystyną, liderem wiecznej opozycji w gminie, dzisiaj głównie przeciwko szkole Rzeczpospolitej Norwidowskiej. Na jej i jego przykłądzie (współrozumienia rzeczywsistosci i praktycznej współpracy) widać ich wpływ na"dzisiejszość" gminy, szkoły, parafii. Na niedopuszczalne zakłamywanie dziejów, zakłamywanie wspólnoty, zabijanie przemilczaniem dialogu mieszkańców (w parafii itd), manipulowanie opinią publiczną... czyli deformowanie kawalątka Polski/Ojczyzny i Kosciołą w niej. Deformowanie rozumu i kultury człowieka.

Projekt/dar Jarka Stryjka dla parafii

Ich projekt/y biegnie sobie obok życia i prawdy. Obok nas i obok naszej narracji współczesnej historii Polski, gminy, Kościoła, szkoły. Dlatego w ostatnią sobotę przegapiłem obecność w salce parafialnej Redaktora/Autora Historii Solidarnosci Rolniczej, w tym także rozdziału o naszej Solidarnosci z 3 Maja 1981 w ostatnim Roczniku Wołomińskim. Nie wiedziałem.  Nie wiedziałem - przecież autorzy projektu żyją i działają obok.
Świadomość narodowa jest jednak tajemnicą nieprzemijającą. Z owym okrzykiem "żeby Polska była Polską w Strachówce, który przepięknie wybrzmiał w sali Biblioteki Powiatowej w dniu prezentacji rozdziału o nas w Roczniku Wołomińskim!

Choć ksiądz proboszcz podpisany pod zaproszeniem jest katechetą w szkole, czyli członkiem Rady Pedagogicznej Szkoły im. Rzeczpospolitej Norwidowskiej - ale to chyba dla niektórych niewiele znaczy. Nie rozumieją WSPÓLNOTY. I nie rozumieją DIALOGU, bez którego żadnej wspólnoty być nie może (parafialnej, gminnej, szkolnej...). Bez dialogu prawdy się ani czeka, ani dochodzi (C.Norwid, za Papież JPII, tutaj).

Bez dialogu, zwłaszcza nasz Kościół z definicji Katolicki/Powszechny, staje się wielką raną na ciele i duszy współczesnego świata (vide: problem pedofilii, której także jestem ofiarą, doświadczyłem na swojej osobie kilkuletniego dziecka, w latach 60-tych ubiegłego wieku). Wygląda to, jak chichot diabła, jak pełne szyderstwo, chca dokończyć dzieła niszczenia po 60 latach. Papież pewnie by mnie zrozumiał, nie nasi. Nawet po sławetnej konferencji w Watykanie o walce z pedofilią w Kościele i ochronie dzieci. Przed i po konferencji pisałem do wielu hierarchów... odpowiedział mi uczestnik konferencji w Watykanie i prosto z Watykanu - naoczny świadek! Piękne dał świadectwo. Ale on nie podlega żadnej władzy w Polsce. Tylko Papieżowi. Nie musi bać się i krygować wobec naszego kościelnego układu i elektoratu! Codziennie za Niego dziękuję Bogu, zwłaszcza w Sanktuarium Matki Bozej Annopolskiej.
Zakała jest na naszej ziemi i w naszej tradycji i mentalnosci. Polski zakalec tradycji i popeerelowska jeszcza "kultury" podporządkowania i ślepej wiary. Tu dzisiejszy Kościół w Krakowie, na królewskim Wawelu - dzisiejszy kadencyjny arcybiskup - by chciał wszystkim rządzić. I jemu podobni.

Dzisiaj, gdy tematem numer JEDEN w Polsce jest STRAJK SZKOLNY (NAUCZYCIELI), życie pokazuje oblicze Polek i Polaków. Partyjnych i bezpartyjnych.  W szkole strajk rozpoczęli wszyscy nauczyciele, prócz Krystyny (kandydowała z PiS do Rady Powiatu, poprezdnio z PSL). Strajkujący nauczyciele przebywają razem, w pokoju nauczycielskim (psalm 33). Krystyna siedzi sama w swojej klasie. Nie jest to wiadomość dyskrecjonalna. Jest to wielce wymowny FAKT PUBLICZNY naszego życia społecznego. Koledzy i koleżanki Pierwszej Damy nie wahali się napisać do niej. "Zwracamy się do Ciebie pragnąc wyrazić nasz żal, rozczarowanie i narastający gniew... czy naprawdę nie czujesz potrzeby zabrania głosu w naszej obronie i przeciwstawienia się medialnej fali nienawiści uderzającej w godność zawodu nauczyciela... Czujemy wstyd i upokorzenie" (tutaj, dałem link w grupie, która nagle stała się bardzo potrzebna, wspierając ducha, wiarę i rozum strajkujacych nauczycieli).

Toż to abecadło kultury osobistej, savoir-vivre, publiczne przyznawanie się do siebie nawzajem. Udawanie, przemilczanie, jakby nas nie było jest wymysłem Diabła, ojca wszelkiego kłąmstwa. Znó zacytuję Dobrą Nowinę - za kogo mnie uważacie? - pyta Mistrz publicznie. Chce wiedzieć. A w innej sytuacji mówi - kto się przyzna do mnie przed ludźmi itd. Samo-bez-się-zrozumiałe dla gatunku homo sapiens w kulturze.

Życie założyło i prowadzi mną (administruje?) parę stron w Internecie. Dzisiaj strona "Ratujmy polskie gimnazja" (polskie szkoły) i "KatechezaOnline" idą ręka w rękę, dopowiadają się! Życie first, nie iodeologie i pomysły polityków (partii). Partia to część. Ja, pod koniec życia, patrzę całoscią i szukam jednosci..

Włąściwie, w tym zmaganiu o prawdę w życiu, odkrywam szczęście, które doprowadziły mnie do dnia dzisiejszego w kalendarzu 11 kwietnia 2019. Nie ma wolnosci bez prawdy. Nie ma pewnie także wiecznosci. Wieczność bez prawdy jest nie do pomyślenia. Zbliżając się... zaczyna się wieczna kontemplacja, bycie współświątynią! Sub speciae aeternitatis... Bo po co żyje człowiek!

RZECZYWISTOŚCI NIE MOŻNA NAPISAĆ. MOŻNA ZROZUMIEĆ I W PRAWDZIE KONTEMPLOWAĆ.

Prawda jest mocniejsza od propagandy i ideologii. Tak odczytuję naszą rzeczywistość! Ona mówi. Do wszystkich, także zatem i do mnie i temu nikt nie może zaszkodzić, zakazać, ocenzurować. W niej objawia się, w niej odkrywa się, poznaje prawdę. Poznacie prawdę, a prawda was wyzwoli (to nie ja, to Jezus z Nazaretu)! ❤

Kto wszystko zrozumie, wszystko przebaczy - jest takie powiedzenie. Jest też w Dobrej Nowinie o Zbawieniu scena, gdy stary człowiek, Symeon, spotkał dziecko na rękach Maryi, odpoznał rzeczywistość i rzekł "teraz Panie pozwól odejść słudze Swemu w pokoju, bo moje oczy widziały Twoje Zbawienie". Amen.

Nie dziwię się, że wielu was się dziwi - temu, co tu piszę. Że w Kościele można pisać szczerze o Kościele, człowieku, księżach, Bogu. Nawet o biskupach! Bo wszyscy mamy równą godność ludzką, choć, oczywiście różne zadania w życiu do wykonania.  :)
I, że tak ostro piszę, wyraziście, bez niedomówień. A jak mam pisać?
Wielu odpowie szczerze "w (naszym) Kosciele trzeba milczeć". Jednak moim Kosciółem jest Kościół Jezusa i Dobrej Nowiny, w którym trzeba mówić tak-tak, nie-nie, a co więcej jest od złego pochodzi.

Myśle i piszę, bo żyję jeszcze - o Polsce, Kościele, człowieku, świecie i Bogu - bo to jest możliwe dla człowieka myślącego - i jest to fascynująca przygoda (za Papieżem, tutaj). Ja też bym nigdy w młodości i później nie przypuścił, że tak być może wśród ludzi, jak dzisisaj jest wśród nas (mieszkańców i obywateli Polski i gminy, i w Kościole.PL). Ale to się naprawdę tu dzieje - ksiadz rozsyła ostrzeżenia przed nami, wynosi Wota Wdzieznosci, chce zapobiec Światowym Dniom Młodzieży w parafii, firmuje projekty dla napisania nowej historii Strachówki u siebie na plebanii i nie przyznaje się do nich przed wspólnotą szkolną! Boże, widzisz i nie grzmisz!! Jutro pewnie ogłoszą mnie antypatriotą i wrogiem Kościołą! A ja i tak jestem gotowy z nimi )z każdą i z każdym) rozmawiać, w pełnym świetle, przed kamerami, lub ciszy. Publicznie i w cztery oczy. Także tutaj, w Internecie!

Pamięci śp Mirka Subzdy - współorganizatora - R+I+P!

Przecież to, co tu się dzieje (dobrego i złego) przekracza możliwości jednego katechety. Wierzę w mądrość zbiorową ludzi myślących i ich/naszego losu i Logosu.
Gdybym nie przeszedł swojej drogi-prawdy-życia to bym nie miał odwagi nawet tak pomyśleć. Że mogą być pobożności, teorie, wizje duszpastersko-spowiednicze, w tym tzw. kierownictwa duchowego, podległosci, zależności, oddziaływania, sekretne życie w realu, necie... podminowujące życie REALNEJ wspólnoty ludzi żywych i prawdziwych. To są najgorsze przejawy żerowanie na naiwnosci i podległości ludu w polskim katolicyzmie. Rozum i kultura jest im czerwoną płąchtą na byka tradycjonalizmu (wręcz kato-nacjo-zakapioryzmu).

WYJAŚNIENIE KOŃCOWE:

Nazwa "Stowarzyszenie Historyczno-Edukacyjne im. 7 Pułku Lansjerów..." nic mi nie mówi. Mogę szukać w Internecie, ale po co... skoro podchodzi pod mój/nasz dom? Gosć sam zazwyczaj się przedstawia gospodarzom.
- Jacek Gradus? Nie znam.
Na jego profilu na Facebook wyczytałem, że zarządza stroną stroną Stowarzyszenia Historyczno-Edukacyjnego im.7 Pułku Lansjerów Nadwiślańskich
- Jarek Stryjek - historyk (z) naszego powiatu, autor wielu artykułów i publikacji Poznaliśmy się bardzo wiele lat temu, bywał w naszym domu, zna naszą historię i pamietniuki Mecenasa Andrzeja Króla (fragmenty opublikował w Roczniku Wołomińskim, tom III, rok 2007
- Ks. Mieczysław Jerzak jest proboszczem naszej parafii od 2012 i katechetą w Szkole im. Rzeczpospolitej Norwidowskiej.

Sposób, w jaki zaistniał i jest prowadzony projekt pn. STRACHÓWKA, O WIEŚ WOLNĄ I SAMORZĄDNĄ nie kojarzy się ani z historią, ani z edukacją, ani... z duszpasterstwem. Wygląda na robotę/kampanię polityczną. O nas, bez nas - ponad głowami, na drzewach, ambonach, w salce przyparafialnej. Na pierwszym plakacie podane zostały daty kolejnych spotkań: 19 stycznia, 16 lutego, 16 marca, 6 kwietnia, 25 maja, 15 czerwca.

Zdziwiony od początku metodą działania PT Organizatorów (metodologią para-historyczno-oświatową), szukałem, nie znalazłem, żadnych śladów z materiałami projektowymi w Internecie. Czekałem na końcowe materiały (owoce, produkt projektu), które, zakłądam, będa publicznie dostępne.

Zdziwienie wybuchło w złość, gdy dowiedziałem się, że tematyką spotkania w kwietniu były wydarzenia na naszym terenie z roku 1981 i 1989. Przecieram oczy! Wzdrygam się! Reaguję całym ciałem uduchowionym, duchem ucieleśnionym Józefa K. Z przyjaznego maila przyjaciela (od półtora roku), dowiedziałęm się post factum, że zaproszonym prelegentem będzie Red. Andrzej Kaczorowski, który opowie o NSZZ Solidarność Rolników Indywidualnych, a Sławomir Kuligowski z Mińska Mazowieckiego o Komitetach Obywatelskich pamiętnego ROKU 1989 (link na encyklikę JPII włąśnie o tych przełomowych wydarzeniach).

Czyli, że prelegenci mieli mówić o naszej Solidarnosci w Strachówce z dnia 3 Maja 1981 i naszym Komitecie Obywatelskim, który wygrał wybory samorządowe u nas w 1990, po których nastąpiła zmiana epoki w życiu tzw. wspólnoty lokalnej w naszej gminie! Tylko, że PT Organizatorzy "zapomnieli" nas zaprosić - nas żyjących świadków i bohaterów tamtych wydarzeń. Bez nas. O nas, ale bez nas. SKANDAL. ZGROZA! HAŃBA! Anty-Kościół!

Dowiedziałem się o tym haniebnym zamyśle organizatorów od Andrzeja, Autora Historii Solidarności RI. Poznaliśmy się, gdy pisał rozdział nam poświęcony, do  Rocznika Wołomińskiego wydanego w grudniu 2018. Ucieszyłem się bardzo, gdy zadzwonił i umówiliśmy się na spotkanie w starym domu w Sanktuarium MBA (Matki Bożej Annopolskiej). Bo tu zrodziła się Solidarność 1980/81 w naszej gminie. Tutaj znaleźliśmy możną Patronkę i Opiekunkę naszą. Dokonało się, wykonało. Zamysł Boży raczej, niż ludzki. Duch Czasu nas porwał, ten który wybrał kardynała Karola Wojtyłę na Papieża-Polaka dla całego współczesnego świata i na wieczność. Duch nas porwał i prowadził, a myśmy nie odwrócili oblicza i nie podali pleców PRAWDZIE-DOBRU-PIĘKNU.

Prosto z Annopola pojechaliśmy z Andrzejem do Kazika Orzechowskiego, który choć zaproszony, nie mógł się stawić na spotkaniu. Pełnił obowiązki rodzinne, dziadka-wnuczkom. Ale pojechaliśmy do niego, rozmawialiśmy nad Osownicą. Żaden porządny historyk, pisząc o żyjacych, nie ominie możliwości spotkania z żyjacymi uczestnikami tej historii. Na tym polega waga nacznych świadków i uczestników wydarzeń historycznych. "Wielu już starało się ułożyć opowiadanie o zdarzeniach, które się dokonały pośród nas, tak jak nam je przekazali ci, którzy od początku byli naocznymi świadkami i sługami słowa. Postanowiłem więc i ja zbadać dokładnie wszystko od pierwszych chwil i opisać ci po kolei, dostojny Teofilu, abyś się mógł przekonać o całkowitej pewności nauk, których ci udzielono" (Łk. 1, 1-4). INACZEJ POWSTAJĄ PRZEKŁĄMANIA, ZAKŁAMANIA, ŚMIECI, FAKE-NEWSY I POST-PRAWDA. W historii i edukacji nie powinno być dla nich nigdy najmniejszego miejsca, nawet w kątach! W religii, oczywiście, też nie powinno.

Dlaczego akurat na mnie padło, że muszę pisać i prostować takie rzeczy (i ponosić konsekwencje, nieść ciężar, spowiadać się ze Słowa Opublikowanego...)? Dlaczego dopuszczają do tego biskupi, kuria? Dlaczego nie zabiera głosu nasz aktualny samorząd gminny? (Kazik Orzechowski jest Ojcem Chrzestnym obecnego Wójta, a Sebastian Radzio, nauczyciel w naszej szkole, przewodniczy drugą kadencję Komisji Oświaty, Kultury itd.). Nie,  nie posądzam ich o złą wolę, broń Boże. Ale o jakiś rodzaj zmowy milczenia - jak najbardziej, to jest naszym gminno-parafialno-szkolno... przekleństwem od dziesięcioleci. Nie mówimy publicznie o NICZYM. W tym, oczywiście, nie piśniemy nawet o tym, co niszczy podstawy naszego życia społęczno-kulturalnego, wychowania przyszłych pokoleń w szkole i rozwoju duchowo-religijno-intelektualnego w Kościele. Taka postawa osób i instytucji odpowiedzialnych za kształt życia wspólnego, doprowadziłą przed Sąd Pracy w Mińsku Mazowieckim. Sprawa w toku. Już wiem, że nawet mnie dotknie, w charakterze świadka, który choć już jest emeryt, w szkole nie bywa, nie widizał niczego, nic nie wie i wiedzieć nie może, ale.... PISZE! Będę się więc i spowiadał z pisania!

Jestem pewny, mocą wiary i rozumu, kontemplującyh preawdę, że jeszcze większe ZŁO szczerzy zęby i czai się w ciemnosci nieszczerości i przemilczeń. Dzisiaj człowiek otwarty na wiedzę, świat... człowiek poznający, myślący, moze kontemplować nawet czarne dziury!

BTW.
"Kościół jest przekonany, że istnieje ścisły związek między rozwojem kultury ogólnej i kultury religijnej. Dotyczy to także otwarcia na rozwój kultury gospodarczej... Religia i kultura, istniejąc w człowieku obok siebie, nie utożsamiają się ze sobą, ani się nie wykluczają. Kultura sama w sobie nie jest ani religijna, ani antyreligijna i jako taka powinna być autonomiczna i wolna... Kościół, będący niejako sakramentem - czyli widzialnym znakiem Bożej łaski, zawiera w sobie wewnętrzną nadprzyrodzoność, wchodzącą w kontakt ze światem, z rzeczywistością ziemską, z ludźmi, z wytworami ich działalności, z kulturą.

Co jednak należy rozumieć pod terminem „kultura”? Mówiąc o kulturze ludzkiej, mamy na myśli formę ludzkiej działalności, realizację bytowania, a nawet samorealizację człowieka.
Wyraźne otwarcie na kulturową „inność” zauważamy w Kościele już od początku jego istnienia. Pan Jezus każe głosić Ewangelię zbawienia Żydom i wszystkim narodom. Apostołowie, mimo pojawienia się pewnych „zgrzytów” w zetknięciu z obcą dla nich kulturą zachowań, zwołują I Sobór Jerozolimski i po naradach otwierają się na kulturę pogańską Rzymian." (tutaj).

"kultura chrześcijańska – na świecie i w Polsce – wychodzi poza ramy Kościoła instytucjonalnego w tym sensie, że po pierwsze, przenika praktycznie każdą wielką twórczość, po drugie zaś, jest prezentowana nie tylko w murach świątyń i klasztorów czy też pod patronatem Kościoła" (tutaj).

Nikt, kto chce być człowiekiem kulturalnym, nie moze nie znać przemówienia św. Jana Pawła II do UNESCO w Paryżu, 2 czerwca 1980 z kluczowym zdaniem, że "przyszłość czlwqoeika zależy od kultury".

Nikt, kto chce być kulturalnym i odpowiedzialnym Polakiem i Europejczykiem, nie moze nie znać abecadła spraw społęcznych według św. Jana Pawła II, z rozdziałem III pt. ROK 1989. Nie możemy być Polakami w kulturze współczesnego świata, nie znając tych przemyśleń, zwłąszcza w roku świętowania XXX Rocznicy Roku 1989! A Roku 1989 nie byłoby bez Roku 1980/81 i Solidarnosci zrodzonej w Gadańsku, pod przywództwem Lecha Wałęsy.

Dzisiaj zaprzecza się faktom na wiele sposobów. Najgorsze jest przemilczanie i uciekanie od dialogu.

Autor książki o pedofilii w Kościele, wydanej już w 50 krajach, mówi, że w naszym Kościele "obowiązuje kultura tajemnicy... Paradoksalnie, tak to wygląda. Wszystko jest związane z kłamstwem... podkreślam: ja nie krytykuję tych ludzi, Kościoła. Mam w sobie dla nich dużo empatii. Mam wrażenie, że wpadli w pułapkę, którą sami zastawili. W książce pojawia się pojęcie "szafy", którą zbudowali... - Żeby się w niej ukryć?...a teraz ich ta szafa, to schronienie, uwiera. Nie mam problemu z tym, że ksiądz, biskup czy kardynał jest homoseksualny. Nie uważam, że z tej społeczności trzeba kogokolwiek wykluczać. Uważam, że problemem jest system i to trzeba zmienić. Również w Kościele polskim...

Wielokrotnie spotkałem się z kardynałem Dziwiszem. Wiedział, że jestem dziennikarzem, pisarzem, zrobiliśmy sobie selfie, dał mi prezenty. Na pierwszym spotkaniu zaprosił mnie na drugie spotkanie. Poruszaliśmy bardzo wiele tematów. Kardynał Dziwisz twierdzi, że ja do niego przyszedłem ot tak. To jest kłamstwo. Dostałem zaproszenie. Jeśli ktoś kłamie w takich błahych sprawach, to zawsze zastanawiam się, czy nie kłamie w dużo poważniejszych tematach takich jak nadużycia seksualne czy orientacja seksualna. Dzisiaj uważam, że powinien przestać kłamać. Powinien być przesłuchany przez sąd watykański. Nie dlatego, że uważam, iż jest winny, ale dlatego, żeby powiedział, co wie na temat nadużyć seksualnych, które miały miejsce w czasie pontyfikatu Jana Pawła II. Tych spraw jest kilkadziesiąt, jak nie więcej.

Obecnie kardynał Dziwisz jest postrzegany jako osoba, która ukrywała prawdę przed Janem Pawłem II. Uważam, że nadszedł czas, aby w końcu powiedział, jak było naprawdę... Katolicyzm ma się dobrze. Świetnie rozwija się w Ameryce Łacińskiej, w Afryce. Nie obawiam się o przyszłość tej religii. Patrząc wstecz, na początku było zaledwie 12 apostołów, którzy stworzyli potęgę. Nie sądzę, aby Kościół katolicki miał przeżyć zagładę...

- Jesteś przygotowany na krytykę książki zwłaszcza w takich krajach jak Polska, gdzie religia dla wielu ludzi jest bardzo ważna? - Odpowiem w ten sposób: to nie jest książka, która krytykuje Kościół. To jest książka, która dotyczy homoseksualizmu. Mam podejście demokratyczne, więc absolutnie daję przyzwolenie na jej krytykowanie." (tutaj). Polska musi otworzyć oczy. Polskie gminy, parafie, szkoły też.

Dzisiaj (11. kwietnia) głos zabrał w tej sprawie Papież-Emeryt Ratzinger "Benedykt XVI wskazał, że nie można zrozumieć kryzysu seksualnego poza szerszym kontekstem społecznym. Zauważył, że „w latach sześćdziesiątych wydarzyło się skandaliczne wydarzenie… Załamały się całkowicie wcześniejsze standardy normatywne dotyczące seksualności i powstała nowa normalność... [dostrzega też] intelektualną arogancją ludzi sądzących, że są mądrzy... Tylko posłuszeństwo i miłość do naszego Pana Jezusa Chrystusa mogą wskazać drogę... [bo] Pan zainicjował narrację miłości z nami i chce objąć w niej całe stworzenie. Przeciwstawienie się złu, która zagraża nam i całemu światu, może ostatecznie polegać tylko na wejściu w tę miłość. To jest prawdziwa przeciwwaga wobec zła. Moc zła wynika z naszej odmowy miłowania Boga. Ten, kto powierza się miłości Boga, jest odkupiony. Nasz brak odkupienia jest konsekwencją naszej niezdolności do kochania Boga. Nauka miłowania Boga jest zatem drogą ludzkiego odkupienia... Najważniejszym zadaniem, które musi wynikać z moralnych wstrząsów naszych czasów, jest to, abyśmy sami uczyli się na nowo żyć Bogiem i skierowani ku Niemu oraz będąc Jemu posłuszni. Przede wszystkim sami musimy nauczyć się ponownie uznawać Boga za podstawę naszego życia, a nie lekceważyć Go” (B16, tutaj).

Tak to wygląda dzisiaj w świecie. Mniej więcej. A u nas?

Jako wójt 1990-94 byłem wyśmiewany - w tak bardzo katolickim w polsko-katolicko-narodowej mowie trawie - za to, że trzymałem Biblię w biurku, a na biurku, wśród papierów leżał mały krzyżyk, pamiątka I Narodowej Pielgrzymki do Ziemi Świętego w II RP, w 1929 roku, w której uczestniczyła Maria Królowa (z Sanktuarium MBA).
Ktoś tę nienawiść dzisiaj wśród nas zasiał, ktoś pielęgnuje, ktoś na niej próbuje robić karierę, zyskiwać na znaczeniu... pisać od nowa historię i na nowo, z fałszem jako założeniem fundamentalnym.

Dzisiaj przybrało to formę pogardliwie-haniebnego stosunku do naszej pamieci i tożsamości. Vide, projekt o nas, bez nas. Ale wcześniej ostrzeganie przede mną, przed nami, całej Polski (i z pewnością Kościoła w Polsce). Ale wcześniej było wyniesienie Wotów Wdzięcznosci za Pamieć i Tożsamość, za Wolność, Godność, Polskość, Solidarność. Chocholi-diabelski taniec na rozumie i kulturze człowieka myślącego. Czyli także Kosciołą Powszechnego w Polsce. Nie ma wiary bez myśłenia. Tylko na dwóch skrzydłąch można się unieść do kontemplowania prawdy.

1994

1995

***

IMPLIKACJE ORGANIZOWANIA

         /niczym zasada/y termodynamiki/

zorganizowani w związki
zorganizowani w Kościół
w samorząd mieszkańców
jesteśmy lepeij lub gorzej
świadomi lub nie

część szkół i nauczycieli się ocknęła
nie strajkujemy bo...
bo myśmy nie wiedzieli
nikt nas nie zorganizował

inni robią dobre miny
może i dobrze że my nie z wami
bo my z małej wsi/miejscowości
pracujemy dla sąsiadów
jakbyśmy im spojrzeli w oczy
teraz w dniach strajku nie pracujac
z ich dziećmi sąsiadami znaczy

może kiedyś się ockną
może nigdy
dla jakichś innych celów i wartości
będą żyć (kiedyś)

zorganizowani w Kosciół
przeciez też nie dla księży jesteśmy
implikacje przemyślmy
dobrze że ktoś nas kiedyś zorganizował

ale bez przesady
nie jesteśmy ich niewolnikami
co to znaczy być wolnym człowiekiem
osobą wolną i niezależną od nikogo
tylko wartości największych

    (środa, 10 kwietnia 2019, g. 23.30)

***

MIŁOŚĆ W REALU I NECIE

jestem zakochany
nich nikt nie oczekuje
innych wyznań ode mnie
na tym polega dziękczynienie
zawsze i wszędzie

jasne że piszę świadomie
w stanie zdrowia w małżeństwie
nie mogę powiedzieć nic innego
co by było gdyby
nieszczęścia spadały strumieniem

zakochany w rzeczywistości
czyli w tym co jest
w zgodzie z pawłowym tekstem
dziękujcie w każdych okolicznosciach
widać doświadczył tego samego

że dziekczynienie ma moc
jak kamień filozoficzny
przemieniać nawet kiepskość
w złoto prze-prawdziwe
zgody na to co jest

bo skądżeby mi
że doświadczajac rzeczywistości
takiej jaka jest dzisiaj ze mną i wkoło
we mnie
w dniach strajku i walki ze mną (nami)

walczy w Strachówce druga opcja
ta która od początku jest przeciw
zmianom w świecie Polsce Europie
czyli także nawet w Kościele
praw człowieka 1948 i Soboru 1965

zakochanie jest gotowe umrzeć
za to co kocha
mistrzowie nawet za tych
którzy ich nienawidzą
tego jeszcze nie znam

    (środa, 10 kwietnia 2019, g. 17.38)

***

Z PIERWSZEJ RĘKI

          /szukajcie a znajdziecie
            istotą prawdy objawienie/

coraz mniej słucham polityków
coraz mniej dziennikarzy

wiadomości czerpię z pierwszej ręki
wprost z rzeczywistości

życie first często powtarzam
a to obowiązuje w każdą stronę

teraz w dniach strajku szkolnego
głos rzeczywistości wyprzedza media

najpierw mi mówi o co chodzi
co się naprawdę wśród nas dzieje

słowa polityków i mediów tumanią
zamulają serce rozum duszę

skoro ktoś żył już dość długo
ma siatkę kartograficzną swego świata

droga-prawda-życie sens odpozna
Logosu promień we mnie

byle być wiernym obserwatorem
można prawdę kontemplować

przyjąć wdzięcznym sercem wszystko
składać za wszystko dziękczynienie

    (wtorek, 9 kwietnia 2019, g. 20.29)

***

UCZCIWOŚĆ WOKÓŁ STRAJKU

             /co to jest prawda oraz...
                sposób życia i poznania /

co to jest takiego
ano suma faktów i opinii
tak jak jest i jak leci
nie wybiórczo

zbierajmy ile się uda
najważniejsze żebyśmy sami mówili
co myślimy co widzimy wokół
suma prawdę wygeneruje

jako stary samozwańczy fenomenolog
to od lat mam do zaoferowania
bezstronny na ile się da
obserwujmy czujmy i myśli zbierajmy

ja jestem czuły po swojemu
całą drogą-prawdą-życiem
poza siebie poznawczo nie wyjdę
ani fenomeno-ani metafizyko-logicznie

wyczulony na słowa i akcje poparcia
dla nas nauczycieli życia i szkół naszych
są od Bugu Odry Giewontu po Bałtyk
w sercach wierze rozumie podobnych

wy zbierajcie swoje ze stron waszych
z waszych serc wiary i rozumu
kulturą zwyciężajmy
od niej zależy przyszłość nasza

    (wtorek, 9 kwietnia 2019, g. 10.28)

***

POWTÓRKA Z KOMUNY

      /śmierć mnie uciszy lub demencja/

mało was strajkuje
i nie macie racji
a wkoło jest życie
i inna rzeczywistość

statystyki rządowej propagandy
paski w (nie)sławnych ich mediach
przekłamują jak wtedy kłamały
nawet w Strachówce widać

w mojej szkole strajkują wszyscy
oprócz PiS członka
i tak jest w całej Ojczyźnie
partia i kościelni są inni

ci drudzy mają swój świat
chcieliby wszystko inaczej (u)rządzić
poddać swym autorytetom jakimś
zmiennych kadencji i kościoła.pl

osoba zwycięży w dialogu
personalny rozwój integralny
nie partyjno-religio-dogmaty
w wersji dominujących tradycji

     (wtorek, 9 kwietnia 2019, g. 8.47)

***

STRAJK NAUCZYCIELI III RP

            /Proksie Dudzie biskupom/

Zdążyłem. Dożyłem.
Nie pierwszy raz tak przeżywam.
Nie polityką. Sercem.
Żródłem Solidarności w nas.
Pierwszy raz 3 Maja 1981
zakładając NSZZ RI w gminie,
nie mogłem stać z boku. Nie ja.

Zapisuję stan umysłowy dzisiaj.
I pamieć i tożsamosć.
Drugim razem był strajk rolników.
Konsekwencją mojej solidarności.
W Siedlcach 9 dni do 13 grudnia'81

Trzeci raz byłem Solidarny
z Duchem Świętym w Polsce
aby być z polską młodzieżą
przygotowywałem ich do bierzmowania
we wspólnocie poradziliśmy
to były wielkie grupy (ponad 200 os.)

Solidarny w narodzie wolnym po 1989
byłem wójtem I Kadencji Samorządności.

Samorządni solidarni byliśmy w gminie
z nauczycielami księżmi rolnikami
z lekarzami ludzi i zwierząt
i z tymi z któryśmy byli skłóceni
w patronalne święto Trzech Króli
bo ze wszystkimi mieszkańcami

święto nowe ustanowiliśmy
życia człowieka rozumnego na ziemi
Młodości Solidarności Stowarzyszeń
w 30. rocznicę Gdańska 30 Sierpnia 1980

gmina to mieszkańcy i terytorium
ze wszystkim co nas stanowi
historią dziedzictwem kulturą
(dzisiaj już takich nie ma PT Rodaków)
wątpię
znów kiedyś narodzi się nowy
spisane będą czyny i rozmowy
w Rzeczpospolitej Norwidowskiej Narodowej

więc czy dzisiaj mogę stać z boku
ja-człowiek-Polak swojego pokolenia
od 16 października 1978 większej świadomości
Ducha który mnie porwał i świat zmienił

O ROKU ÓW 1989
kto ciebie wówczas widział w naszym kraju
papież o tobie napisał encyklikę (rozdz. III)
ludzkich spraw społęcznych abecadło
nawet dla myślących katechetów
którzy nie wiedzą co robić dzisiaj w szkole
w polskiej dobrej szkole

takim samym duchem reaguję całe życie
nie będzie mi nikt mówił co mam czynić
zaczynając od samodzielności myślenia
po wywieszanie flag na werandzie
starego domu z 1908/9
w Sanktuarium Matki Bożej Annopolskiej

W starym domu wisi stary dyplom
ZA WALKĘ O SZKOŁĘ POLSKĄ
(na jej XXV-lecie)
dla budowniczej naszego domu z mężem
Marii i Andrzeja Królów

żona Grażyna po 104 latach
dostała Krzyż Zasługi Brązowy
za walkę o tę samą polską szkołę
by byłą najlepsza
w uczeniu uczniów młodzieży i samej siebie
jako i w wychowaniu we współpracy
z rodzicami parafią i całą lokalną wspólnotą
w pełnej pamieci i tożsamości kulturowej

kiedyś za tę walkę groził Sybir
dzisiaj tylko przekleństwo Proksy i Piotra Dudy
z rządowo-partyjnego związku solidarności
przeciwko duchowi starej solidarnosci narodowej

nie piszę tutaj wiersza
zbieram okruchy drogi-prawdy-życia
całkując matematyczno-fenomenologicznie
po całości pamieci i tożsamości naszej

      (poniedziałek, 8 kwietnia 2019, g. 10.12)

***

RELIGIA POSOBOROWA

       /szanując myśl każdą (JPII o SWII)/

jestem w niej zakochany
przeciwnie do tradycjonalistów
którzy wolą formę nie intelekt
rozkoszują ich obrzędy i posłuszeństwo

mnie - wolność dialog osoba
wyrażone językiem kultury
zawsze współczesnej wraz z nami
w takim świecie żyje człowiek-osoba

to co jest w soborze
jako owoc dojrzały i opublikowany
przeszło przez uniwersytety
na koniec głosowania

jasne że jest w nich stary ślad
tradycji kościelnej i języka
ale myśl i rozum przeważa
jest co kontemplować

bez (samo)świadomości ani rusz
nie można kontemplować nieświadomie
osoba dialog kultura
tak się dzieje świat (prawdy dobra piękna)

poczuciem panowania nad rzeczywistością
światem i kulturą człowieka
bez okropnej eklezjokracji
która u nas w Polsce ma się dobrze

bez myślenia wiary nie ma
jest tradycjonalizm obrzędów posłuszęństwa
władza kasty kapłańskiej nad ludem
zawsze zbyt ciemnym by myśleć

(niedziela, 7 kwietnia 2019, g. 12.18) TUTAJ- Zjednoczeni w Duchu (2)

16 stycznia 2019 - pamoęci śp Pawła Adamowicza z Gdańska

Modlitwa za szkoły, nauczycieli i dyrektorów

STRAJK NAUCZYCIELI III RP 

       /Proksie Dudzie biskupom/

Zdążyłem. Dożyłem.
Nie pierwszy raz tak przeżywam.
Nie polityką. Sercem.
Żródłem Solidarności w nas.
Pierwszy raz 3 Maja 1981
zakładając NSZZ RI w gminie,
nie mogłem stać z boku. Nie ja.

Zapisuję stan umysłowy dzisiaj.
I pamieć i tożsamosć.
Drugim razem był strajk rolników.
Konsekwencją mojej solidarności.
W Siedlcach 9 dni do 13 grudnia'81

Trzeci raz byłem Solidarny
z Duchem Świętym w Polsce
aby być z polską młodzieżą
przygotowywałem ich do bierzmowania
we wspólnocie poradziliśmy
to były wielkie grupy (ponad 200 os.)

Solidarny w narodzie wolnym po 1989
byłem wójtem I Kadencji Samorządności.

Samorządni solidarni byliśmy w gminie
z nauczycielami księżmi rolnikami
z lekarzami ludzi i zwierząt
i z tymi z któryśmy byli skłóceni
w patronalne święto Trzech Króli
bo ze wszystkimi mieszkańcami

święto nowe ustanowiliśmy
życia człowieka rozumnego na ziemi
Młodości Solidarności Stowarzyszeń
w 30. rocznicę Gdańska 30 Sierpnia 1980

gmina to mieszkańcy i terytorium
ze wszystkim co nas stanowi
historią dziedzictwem kulturą
(dzisiaj już takich nie ma PT Rodaków)
wątpię
znów kiedyś narodzi się nowy
spisane będą czyny i rozmowy
w Rzeczpospolitej Norwidowskiej Narodowej

więc czy dzisiaj mogę stać z boku
ja-człowiek-Polak swojego pokolenia
od 16 października 1978 większej świadomości
Ducha który mnie porwał i świat zmienił

O ROKU ÓW 1989
kto ciebie wówczas widział w naszym kraju
papież o tobie napisał encyklikę (rozdz. III)
ludzkich spraw społęcznych abecadło
nawet dla myślących katechetów
którzy nie wiedzą co robić dzisiaj w szkole
w polskiej dobrej szkole

takim samym duchem reaguję całe życie
nie będzie mi nikt mówił co mam czynić
zaczynając od samodzielności myślenia
po wywieszanie flag na werandzie
starego domu z 1908/9
w Sanktuarium Matki Bożej Annopolskiej

W starym domu wisi stary dyplom
ZA WALKĘ O SZKOŁĘ POLSKĄ (na jej XXV-lecie)
dla budowniczej naszego domu z mężem
Marii i Andrzeja Królów

żona Grażyna po 104 latach
dostała Krzyż Zasługi Brążowy
za walkę o tę samą polską szkołę
by byłą najlepsza
w uczeniu dzieci młodzieży i samej siebie
jako i w wychowaniu we współpracy
z rodzicami parafią i całą lokalną wspólnotą
w pełnej pamieci i tożsamości kulturowej

kiedyś za tę walkę groził Sybir
dzisiaj tylko przekleństwo Proksy
z rządowo-partyjnego związku solidarności
przeciwko duchowi starej solidarnosci narodowej

nie piszę tutaj wiersza
zbieram okruchy drogi-prawdy-życia
całkując matematyczno-fenomenologicznie
po całości pamieci i tożsamości naszej

(poniedziałek, 8 kwietnia 2019, g. 10.12) TUTAJ- Zjednoczeni w Duchu (2)

W sobotę modlitwa popłynęłą za NASZ STRAJK do nieba z Zambrzyńca. Na mszy wielce charyzmatycznej, znaczy uczestników charyzmatyków i księdza prałata takiego samego z ducha, z krwi i kości, który dużo wie o lataniu, bo jest po MEL na Politechnice Warszawskiej (to był kiedyś elitarny wydział, wiem, bom tylko dwa lata spędził tam na SiMR-ze). Ksiądz prałat wyszkolony też jest w tańcu i muzyce, profesjonalnie. Prałata mu nie dali za darmo - ma przy sobie zawsze błogosławionego Popiełuszkę, kapelana Solidarnosci (proboszczował na Żoliborzu, a teraz kapelani służąc chorym terminalnie).

Wyjechać było ciężko z domu. Córka i synowie byli, z dwoma wnukami akurat. Ale świadomość wyzwania przed nami zwyciężyła. Musiałem tam być, aby się modlić duchem przepełnionym solidarnością z nauczycielami i z DyrKa szkoły Rzeczpospolitej Norwidowskiej, bardzo o to prosiła, mówiła, że bardzo potrzebuje (w tej grupie modlitewnej jest jej koleżanka ze Studium Nauczycielkiego sprzed wybuchu polsko-polskiej wojny). DyrKa Grażyna ma Krzyż Brązowy Zasługi dla oświaty i Ojczyzny (Kapaon Grażyna Anna, pod poz. 85 jest i pozostanie na wieki w Monitorze Polskim, z 26 listopada 2013).

Wiozłem przez gminę Strachówka i gminy ościenne intencję wielką na mszę. Złożyłęm ją słowem tańcem, śpiewem w siostrzano-braterskiej wspólnocie, czym zawsze powinien być Kościół Powszechny, nawet w dzisiejszej Polsce, Ojczyźnie naszej. I zawsze. I wszędzie. Na wieki wieków. Amen.

INTENCJA - O DOBRE OWOCE PROTESTU SZKOLNEGO (NAUCZYCIELSKIEGO), ORAZ ZA GRAŻYNĘ I WSZYSTKICH DYREKTORÓW SZKÓŁ POLSKICH, KTÓRZY W PONIEDZIAŁEK STANĄ PRZED TRUDNYMI DECYZJAMI (TRUDNEJ NASZEJ RZECZYWISTOSCI) ABY DUCH ŚWIĘTY I MĄDROŚĆ ZBIOROWA POZWOLIŁY PODEJMOWAĆ DECYZJE NAJLEPSZE. AMEN!  

PS.

Zdjęcie tytułowe, z rocznicowej wystawy na 100-lecie ROKU 1918 pt. "ŁĄCZY NAS NIEPODLEGŁA" (autor: Grażyna Kapaon).

Nie tylko o Żonie (homo entuzjastce)

https://www.facebook.com/entuzjastki/

Żona zainspirowała mnie do tego posta. To znaczy jedność małżeńska, pozwalająca przeżywać dwa w jednym, bo przecież nie namawiała mnie do tego. Po prostu opublikował na swoim profilu to CO JĄ SPOTKAŁO. Dzieki temu i ja widzę i przeżywam. Jestem fenomeno-metafizyko-egzystencjalno-logiczny.
Dwa w jednym to jedność osobowa w małżeństwie (sakramentem umocniona). W tej niezwykłej jedności jestem tylko Jej dumnym mżem.

Ja tylko widzę, słyszę, czuję wszystkimi zmysłami i pojmuję duchowo-intelektualnie. Jestem samoświadomoscią, w ciele uduchowionym, duchu ucieleśnionym (WCIELONYM). Całą osobową Drogą-Prawdą-Życiem.

Żona zostałą zaproszona do projektu ENTUZJASTKI. Co to w pełni znaczy - zobaczymy, gdy nagrany film z wypowiedzią osobistą Grażyny zostanie opracowany i opublikowany. Dzisiaj jest zajawka, zdjęcie z dnia nagrania. Dzisiaj zobaczyłem. Dzisiaj przeczytałem definicję HOMO ENTUZJASTKI. 

Idzie nowych ludzi plemię! Nie rodzi ich narodowy-katolicyzm. Rodzi ich zwyczajne życie człowieka myślącego - homo sapiens. Zwyczajna droga każdej osoby, od narodzin, rodziny, szkoły, studiów, pracy zawodowej, wspólnot lokalnych, środowisk, inspiracji... Rodzi ich (nas) poznawana prawda (i każde dobro i piękno). Cudownie, jeśli kontemplowana na dwóch skrzydłąch (wiary i rozumu). W Kulturze, bo od kultury zależy przyszłość człowieka (św. JPII). Nie od partyjno-religijnych układów (ba! światopogladów polityczno-wyznaniowych). Żaden system nie zrodzi entuzjastów. Entuzjastów rodzi integralny rozwój osoby! Systemy produkują ludzi podporządkowanych (sobie samym i małym stabilizacjom). Ostateczność jest wymagajaca. Ale wcale nie surowa - miłosierna bardzo-bardzo.

Słowo objawia. Słowo napędza następne słowa i cała narrację. Aż po kres Logosu. Czasem zaskakuje samego autora - każdego, kto chce się objawić słowem. Ufam Logosowi i daję się mu prowadzić. Nie - systemom.

***

OCENZUROWANI

       /siła ich przeciwko mnie/NAM/

i ja stałem się
ocenzurowany
analogiczny Józef K powrócił

moje życie i rodzina
były (a)firmowane
do jakiegoś momentu

byłem Polską (patriotą)
byłem Kosciołem (katechetą)
drogą Ojczyzny i Kościoła

ale już nie jestem
jesteśmy zwalczani albo przemilczani
na różne sposoby (donosy aż po sąd)

strach się do nas przyznać
wyrzuceni na bruk ludu i margines
tworzymy kulturę

    (czwartek, 4 kwietnia 2019, g. 10.00)

***

PRYZMAT OSOBOWY

       /analiza widmowa ostateczności/

jesteśmy takim pryzmatem
jeśli mamy samoświadomość
wszystko co w nas wpada
rozszczepiamy drogą-prawdą-życiem
aż po kontemplację

od Jezusa to usłyszeliśmy
właśnie jako trójmiarę
Jan Paweł II dopowiedział
o skrzydłach konetemplacji
jeszcze przed nim Norwid

człowiek Adam tak ma
nie wystarczy mu pokarm i kariera
szuka czegoś większego
do wypełniania
spełnienia (wykonania się)

     (czwartek, 4 kwietnia 2019, 9.30)

***

POCHWAŁA INTERNETU

        /człowiek drogą Kościoła w necie/

nie wiem w którą pójdzie stronę
jestem wdzięczny za to co dzisiaj
rozszerzył życie moje
i mocno je podtrzymuje

od początku prawie
chcę pisać jego teologię
najwięcej się tu objawia
z tego co może być objawione

najbardziej wolne i demokratyczne
pod każdy próg domu podejdzie
wejdzie na ile może
na ile mu pozwolimy

puka przez Internet dobro
i piękno i prawda
zza ich pleców zło gębę wychyla
kogo zaproszę z tym wieczerzam

dzisiaj w Iternecie mam wiecej rodziny
wielką do każdego dostępność
możemy być razem lub oddzielni
zależnie od miłości i odpowiedzialności

tu się dziś realizuję
realizuje się moje słowo pisane
myślenie czucie reagowanie
na wszystko co nas stanowiło (stanowi)

bez Internetu by już pewnie nie było
nie tylko mojego głosu w świecie
tu jestem całą kulturą
od której przyszłość nasza zależy

czy papierowo jeszcze
czy już cyfrowo w necie
kultura nas przesieje
człowiek osoba wybierze najlepsze

mąż pozostanie mężem
żona żoną
córka córką syn synem
nawet wnuki z póżnych najpóźniejsze

dziadek wam macha ręką z daleka
z krzaków wokół Matki Bożej
w annopolskim Ogrodzie
inaczej byście mnie nie poznali

w Internecie możecie okazać szacunek
lub niestety jego brak mnie i każdemu
słowem nie tylko i znakiem łagodnym
przemilczanie i nieobecność są gorsze

czyżbym był ginącym gatunkiem
w rodzinie wśród znajomych i przyjaciół
tych którzy chwalą Internet
ba składają za niego dziękczynienie

Duch i Bardzo Duch Święty są wolni
objawiają (się) jak i komu zechcą
w tej albo innej formie
byle zrozumiale dla nas i dostępnie

można się samograniczać we wszystkim
jeśli czemuś większemu to służy
można nawet zanikać na pustyni
na większą chwalę Bożą

byle rozpoznać znaki i ducha czasu
czym to coś jest czy coś innego przeciwnie
jest dzisiaj formą ewangelizacji w kulturze
rozpoznać i dać się prowadzić (nie sobie)

my piszący tu albo gdzie indziej
mamy samoświadomość (większą)
i stajemy się trochę zarozumiali
co grozi w mediach nie tylko przez Internet

w mojej filozofii i teologii życia
liczy się to co realne najbardziej
nie pisząc tutaj jakbym nie byl
non est i samemu sobie przeczę

to co było a nie jest
nie liczy się w rejestr (bankowo)
ale nie fenomenologicznie
ani tym bardziej w metafizyce

będę tu fenomeno-metafizyczno-logicznie
i nadal będę pisał do demencji
nie złamie mnie głód ni żaden frasunek
ani zhołdują żadne świata hołdy

   (środa, 3 kwietnia 2019, g. 11.45)

***

OPCJONALNOŚĆ

        /rozmowa o wszystkim w starości/

rozwój życiowy osób
cielesno-rozumno-wszelaki
biegnie po wszystkich ścieżkach
także seksualnych opcji

wspominając mój dom i podwórko
podniecałem się wszystkimi kobietami
płcią żeńską pod ręką
wiek nie miał ograniczeń

sąsiadką z drugiego podwórka
żoną i matką  czyjąś
starszą siostrą jednego kolegi
albo młodszą drugiego

podniecenia przez nie przychodziły
do małego Józia
przez szparę drzwi w ubikacji
z okna lub na korytarzu

mały Józio
rozseksualizowany przez księży
od I Komunii przedwcześnie
dotykał swoich narządów

poinstruowany dokładnie co robić
w spowiedzi rekolekcyjnej
dzieciak od przyjemności nie stronił
gorzej że musiał się spowiadać

piekło nam czynicie panowie księża
bo podwórko nikomu nie zaszkodzi
chłopaki też se mówią te rzeczy
zwyczajnie bez ogni piekielnych

zwyczajność nikogo nie niszczy
na wszystkich etapach życia
wy niszczczycie piekielnie
fachowcy faryzeusze od brzemion

mogą mi się także podobać faceci
zupełnie pozaseksualnie
osobowości i wygląd pociąga
miłość i odpowiedzialność zwycięża

    (środa, 3 kwietnia 2019, g. 10.41)

***

GŁOS OJCA 

        /nikt tak nie zna jak my siebie/

wszystko co piszę
piszę dla dzieci teraz
kiedy zaczynałęm byłem kawalerem
ale dzisiaj takze dla innych ojców
i późnych wnuków

chcę zdążyć
choć ze wszystkim się nigdy nie da
zawsze jest jakieś zaskoczenie
gdy niczego dopowiedzieć się nie da
zostaje tylko to co zapisane

w sprawach ostatecznych piszę
na tym zależy mi najbradziej
nie mądrości co do stylu życia
i spraw drugorzędnych
tylko to co eschatologiczne

ostrzegam dogmatyko-tradycjonalistów
dawnej zwanych klerykałami
że to droga donikąd
prawda tam nie prowadzi
kontemplowana na dwóch skrzydłach

ja miałem szczęście
jestem wyróżnionym pokoleniem
Polaków i katolików
błogosławionych drogą-prawdą-życiem
z Janem Pawłem i Andrzejem Madejem

    (środa, 3 kwietnia 2019, g. 10.19)

***

DOGMATYCZNI KŁAMCY

       /tym którzy zawsze mają rację/

nie w tytule sprawa
ale w naszym polskim życiu
tytuł można różnie tłumaczyć
ale nie (nasze) życie

nie to że kłamią w dogmatach
bo najpierw je trzeba ogłosić
w demokracji przegłosować
w Kościele (naszym) już nie

dogmaty są do wierzenia podane
na mocy innych dogmatów
i tyle
papież jako Kościół je ogłasza

implikacją w życiu katolików
jest postawa życiowa
domagająca się wszędzie dogmatów
żeby im się tradycją lepiej żyło

ostatnio poróżniły nas dwie sprawy
list odezwa wzywająca do dialogu
od ludzi którzy nie są dialogiczni
jakbyśmy ludźmi (kultury) nie byli

podpisali sie polscy arcy i biskupi
przemilczajac mnie dla przykładu
w parafii dekanacie diecezji dogmatów
mam uważać że nic się nie stało

teraz ksiadz Rafał Jarosiewicz
wydał odezwę swoją
o niefortunnym paleniu książek
nasz dialog obalił dogmat wielu

    (środa, 3 kwietnia 2019, g. 9.34)

***

OBCOWANIE ZE ŚMIERCIĄ

           /ktoś kiedyś zamknie mi oczy/

brzmi groźnie
jeśli podłoży się sceny z horrorów
wojen wisielców samobójców

brzmi zwyczajnie
gdy mówi stary już człowiek
który wystarczająco się nażył
a przemyśliwując zrozumiał

obcuję z nią codziennie
w pięknym zaniedbanym ogrodzie
ze starym domem dębami pamieci
w sanktuarium MB Annopolskiej

nie uciekając donikąd
i nawet nie ścigany bardzo
ale cukrzyce wylewy zawały
są zwyczajnie podstępne
w naszych okolicznościach życiowych

Symeon był z tym bardzo pogodzony
Staff Leopold poeta polski
święta Teresa z Avila
mnożyć można bez końca

Jezus choć człowiek jeszcze młody
mówił idąc na śmierć prowadzony
nie płączcie nade mną
ale nad sobą i waszymi pociechami
po cóż żyć nie rozumiejąc ni kochając

obcuję z śmiercią siłą pan-grawitacji
i nie tylko z racji kalendarza
bo na śmierć społecznie skazany
przez kościół mój i samorząd
w gminie parafii diecezji

taka jest niewdzięczna Ojczyzna nasza
w pierwszych dziesięcioleciach Wolności
pokazuje nam oblicze Guzikiewiczów

samobójcom i ich najbliższym współczujmy
nie znaleźli żadnego rozwiązania
prowadzącego do innego końca
na wąskiej ścieżce życia

(sobota, 30 marca 2019, g. 11.46) TUTAJ- Zjednoczeni w Duchu (2)

PRZECIW KOŚCIELNEJ NIBYMOWIE (katechetyczno-egzystencjalnie)

https://episkopat.pl/list-spoleczny-episkopatu-potrzebujemy-dzisiaj-nawrocenia-i-dialogu/

Wyszło to idiotycznie.
Było tak.

Odważyłęm się napisać post o sprawach społecznych w naszym Kościele.pl na stronie KatechezaOnline, której jestem administratorem. Odważyłem się zaadresować do brata w wierze i przyjaźni, profesora Sławka. Bo jest Konsultorem Rady ds Społecznych Episkopatu Polski. Rada wydała ostatnio dokument - "refleksję nad obecnym stanem polskiego społeczeństwa oraz wzywa do „podjęcia wzmożonego wysiłku na rzecz budowania autentycznych relacji międzyludzkich w uporządkowanej zgodzie”. Dlatego zdobyłem się na odwagę. Sławek jest poniżej na zdjeciu z oficjalnej prezentacji dokumentu, który przeżywam bardzo osobiście (co w moim tekscie objawia się wszystkimi sposobami).

Ponieważ doszła pokoliczność nadzwyczajna, awaria Internetu - nie mogłęm opublikować od razu. Z kolejnymi godzinami (dobami) dopisywałem, pełen wzburzeń i rozterek. To co pierwotne, w dalszym tekscie jest na czarno. Co dopisywane, na czerwono. Nie mogłęm tego pokazać na stronie KatechezaOnline, bo tam nie ma takiej opcji. Dlatego daję tutaj. Ale ponieważ czerwonego zrobiło się więcej - wygląda idiotycznie.

Przepisywanie i redagowanie bardzo mnie męczy, pojawiają się wtedy kolejne błędy. Musząc (będąc zmuszonym) zagladać tu i tam, weryfikować, znów czytać... tym bardziej się złoszczę. Na siebie, na biskupów, na technologie, do których już nie dorastam.

Wyrazem frustracji są dwa poniższe teksty wersowane. Jeden dzisiejszy, drugi z końca stycznia br. Skoro prosta obserwacja fenomenologiczna potwierdza, jak ważna to dla mnie sprawa, problem może być głębszy, niż wszystko otym dotychczas powiedziano i naapisano. Podmiot i świadomość ciągle jest we mnie ten sam, ta sama- i pracuje dla całej naszej wspólnoty w Polsce współczesnej i Kościele Powszechnym na Ziemi, w Kosmosie i kulturze. Metafizyka interesuje mnie dopiero wtedy, gdy wpierw wyczerpię opis fenomenologiczny, do możliwych granic poznania. Zawsze tak miałem, a przynajmniej od początku studiów na ATK:

***

NAROZRABIAŁEM

       /mam świadomość jeszcze/

po dniu i życiu wczorajszym
z ogromnym postem do świata
na ręce Sławka i arcybiskupów
chciałbym prawie nie być

głowę nakryć kołdrą
nie wychodzić spod niej
dokąd się uda
świat inny ani ja nie będę

może to musiałem wam napisać
więc wstałem
niech słońce wam za oknem świeci
a kot usiądzie obok na fotelu

życie opisane zostawiłem w książce
niech tam pozostanie
było jak było tak włąśnie
ciągłości nie przewidziano

dobrze że nie ma awarii Internetu
post od córki przywitał z Londynu
właśnie wróciła z Wietnamu
dzieją się dalsze dzieje

z eKAI o śmierci przypomnieli
Jana Pawła przed 14 laty
wraz z nim chyba więcej umarło
z naszej polskiej i kościelnej prawdy

oni też narozrabiali strasznie (KEP)
ale nie mają tego świadomosci
wyrzekli się nas naocznych świadków
listy piszą ponad naszymi głowami

na tle opisanej sytuacji w świecie
oraz w domu naszym polskim
co robiłem dotąd codziennie
oni są w innej polityki Ojczyźnie

    (wtorek, 2 kwietnia 2019, g. 9.57)

***

ODEZWA DO ARCYBISKUPÓW

             /wysyłam im na Berdyczów/

wysłałem wiele listów i apeli
prosząc tylko o spotkanie i dialog
codziennie otwieram pocztę
jedźmy nikt nie odpowiada

w sprawie pedofilii w kościele
może mówić kto ją poznał na sobie
nie wystarczy być hierarchicznym
by wszystko wiedzieć lepiej

o czym ja tu piszą
to takie oczywiste
ale niestety nasz kościół
jest oderwany od ziemi

żyje w ciasnych pozłacanych klatkach
znając problemy ze sobą
z układami wewnętrznymi i karierą
ale nie są gotowi na szczerość

nieszczerość zabija
jej odmianą jest przemilczanie
unikanie dialogu z nami
wynaturzenia usprawiedliwiając

osoba jest bezpieczna z drugą osobą
tylko gdy jest są obie (wszyscy) szczerzy
w rodzinie wspólnotach kościele
bez szczerości o! hierarchiczni się nie da

(wtorek, 29 stycznia 2019, g. 12.51) TUTAJ - Zjednoczeni w Duchu (2)

https://www.tvn24.pl/wiadomosci-z-kraju,3/list-spoleczny-episkopatu-biskupi-wzywaja-do-debaty,921836.html

Natchnienia są dawane punktowo. To jest punkt osopbliwy całej Rzeczywistości (Wszechświatów i kultury). Ten punkt jest zetknieciem naszego osobowego bytu z wiecznością (wszechświatem wartości wiecznych, tak lub inaczej). Tak powstał - agregacją w jedności podmiotu świadomego ja Józefa K - ten post. Tak zrodził się także tytuł i taka propozycja rozmowy w Kościele Powszechnym w Polsce.  Z każdym słowem, wersem, zdjęciem (z Tobą wśród Episkopatu) coraz wiecej odsłania, łączy:

ŚWIADOMOŚĆ

od najprostszej strony
to jest
styk wieczności
z teraźniejszością

i

tego co zewnętrzne
z tym co wewnętrzne
tego co jest jakieś
z tym co podmiotowe
jest nami (moim ja)

wraz z rozwojem społecznym
dotyka nas i jakoś porusza
to co społecznie istotne
w dialogu i wspólnocie

zbawienie jest tym właśnie
przyjęciem czynu drugiego
który wcielonym się stał
w naszym życiu

wcieleniem Syna Bożego
w człowieka Adama
Sobór o tym napisano
a wcześniej pisał o tym Norwid
jakby prekursor owego soboru

Andrzej Madej mnie tu skierował
żyję już w miejscu szczególnym
w Rzeczpospolitej Norwidowskiej
i Sanktuarim Annopolskim MB
rosę i nektar tu zbieram
bytu człowieka na ziemi

    (poniedziałek, 1 kwietnia 2019, g. 13.04)

***

BÓG STARYCH PODRĘCZNIKÓW

                /modlitwa poety Norwida/

nas nauczono
bój się Boga
za wszelkie zło każe
za dobro wynagradza

Dobra Nowina się nie przedarła
przez polski tradycjonalizm
Bóg Miłość
Bóg Miłosierdzie

dobrzy bywają kaznodziejsko
nasi polscy bogowie
od ich łaski zależymy
czyli władzy kościelnej

mamy się bać
od małego
najpierwej swojego ciała
grzechy im za kratkami opowiadać

potem już samo poleci
boimy się myśleć
boimy się mówić
być zwyczajnym człowiekiem

zwyczajny wiele znaczy
duchowo-cielesno-intelektualny
duch ucieleśniony jak najbardziej
ciało uduchowione chwalebnie

w sakramentalnych pułapkach więzieni
nie w wieczność za-chwyceni
ale w lęki strachy
słuszni gdy podporządkowani

      (poniedziałek, 1 kwietnia 2019, g. 9.29)

***

Sławku Przyjacielu-Bracie! Profesorze UKSW i Konsultorze w Kościele Katolickim w Polsce!

/Pierwszy list co mnie doszedł…
rozmowa katechetyczno-egzystencjalna/

Życie nas wywołuje do tablicy. Do rozmów katechetyczno-ewangelizacyjnych. Kolejnymi tematami, metodologią i technologiami komunikacyjnymi. Życie pędzi, pędzi. Rozwija, rozwija…

Z pewnością, aż do śmierci, lub demencji. Życie każe nam rozmawiać ze sobą. Bardziej i bardziej wprost i dobitnie. Nie da nam spokoju. Życie nas spiknęło. I dzisiaj prowadzi nas do rozmowy, jak ku zbawieniu (realnym tylko we wspólnocie i dialogu).  Wszystkimi dostępnymi kanałami. Ciebie Opatrzność postawiła na mojej/naszej drodze poznawania spraw większych. W Kościele nade wszystko. Ale także w Polsce, Ojczyźnie. Rozszerzając na Europę, jej ducha, europeizację i świętego Jana Pawła II.

Ciebie często możemy słuchać (i oglądać z wielką przyjemnością) w telewizji, w domach naszych rodzinnych. W tematy stricte polityczne się nie włączę, chętnie słucham, poznaję Twoje opinie. Moje, w tym zakresie, są nieistotne. Ale w temat szkoły, strajku, Kościoła w Polsce w związku z pedofilią wśród księży, i związaną z tym katechezą, jak najbardziej. Muszę.  Mus drogi, prawdy, życia - i dla wielu osób na kontach internetowych, stron, które administruję.

Internet dostarczył nam do tego bardzo interaktywne sposoby. Twitter jest szybszy, ale Facebook daje większe możliwości pełniejszej wypowiedzi, nie liczy nam użytych znaków. Prowadzę tę stronę katechetyczną, od ponad 6 lat. Stronę szkolno-oświatową od 3.5. Swoją na Fb, odkąd syn Jasiek wyjechał studiować w Glasgow. Stronę z blogiem od 2004, dzieki Tomkowi z Legionowa, który dał jej technologicznie początek, choć republika.pl ją po latach zamknęła (wszystko straciłem). Powstała nowa, ciężkim wysiłkiem ją rodziłem całe ferie zimowe i w maju 2010. I tak w nieskończoność… zawsze ktoś i coś „narodzi się nowym spisane będą czyny i rozmowy”. Dzięki temu nasza pamieć i tożsamosć żyje i rozwija się i wychodzi poza granice jednostek, wspólnot… aż po kontemplację prawdy wiarą i rozumem.

Musimy. Piszę miarą starych ludzi i poetów, obytych i oczytanych w świecie, w życiu. Raz na zawsze. Mówiących jakby słowem zawsze pierwszym i jakby ostatnim, podczas burzy. Wielka fala, piorun, albo śmierć, mogą nadejść z każdej strony. Nikt nie wie, czy będzie dzień następny. Ja tak mam (katechetyczno-egzystencjalnie, fenomeno-metaficzno-logicznie). Jako świadomość, podmiot świadomy, najbardziej. Dopiero potem biologicznie, psychologicznie... Świadomość nie kłania się okolicznosciom.

Nie możemy nawoływać innych i oczekiwać od nich rozmowy, jeśli sami jej ze sobą nie jesteśmy w stanie prowadzić w przestrzeni publicznie. Można powiedzieć o sobie, że zostaliśmy powołani i jesteśmy do tego adekwatnie wyposażeni. Każdy na miarę!

Jesteśmy poddani presji, owszem. Upływającego czasu: życia osobistego, dziejów Ojczyzny i Kościoła, oraz tej przedłużającej się awarii komunikacyjnej. Presja rośnie. Moje przekonanie, że MUSIMY, też. Bez tego, nasza modditewna grupa w Legionowie lat 80-tych, nie zakończy swojej historii w pełni światła (Veritatis splendor). Ciągłość, całość. Abyśmy byli jedno. Arcykapłańsko. Arcyprorocko. Arcykrólewsko.

Najpierw powstał poniższy tekst wersowany (wszystko, co piszę wersami, datuję godzinowo):

***

ODPOWIEDŹ BISKUPOM

sytuacja jest odwrotna dzisiaj
nie ja do was piszę
ale odpowiadam
na wasz apel i list

powiedzcie trochę wiecej
nie o źródłach potrzeby dialogu
ale sposobach jej zaspokojenia
bo ja znam problem od tej strony

co mogłem robiłem zyciem
wyposażony wiedzą swoją
wyczytaną wysłuchaną wystudiowaną
przemedytowaną i kontemplowaną

nie widzę szczerości u was
po waszej kościelnej zwaną stronie
mówicie piszecie jak władcy
jesteście zapatrzeni w swoje nauczanie

a tu lud żyje poniżej
z prawami człowieka osoby obywatela
w kulturze całej nieocenzurowanej
którą i ja jakoś współtworzę

każdy myśli i działa miarą swoją
jaką przeszedł drogę od początków
czego szukał i poznał
co go go otaczało swym wpływem

to jest mój kapitał (po współczesnemu)
inaczej granice mojej godności
po horyzont fenomenologicznie
i metafizycznie w istocie

kiedyś tworzyłem wspólnotę dialogu
Gminne Spotkania Oświatowe
Spotkania Trzech Króli i inne
po święto młodości solidarności i stowarzyszeń

żadnej z inicjatyw nie uchroniliście
pamieć i tożsamość tu już zabiliście
nie mam dzisiaj żadnej mocy sprawczej
ale będę do śmierci krzyczeć o Roku 1989 i CA

kto z kim ma rozmawiać dziś w Polsce
o wy najbardziej przemądrzali
nie tylko nie ochroniliście prawdy
wy dzisiaj błogosławicie tych drugich

nas innych odrzuciliście przemilczacie
naszą drogę-prawdę-życie-godność
nawet katecheta dla was nic nie znaczy
wypchajcie się swoją papierową wiarą

duch jak prowadził mnie prowadzi
słowa pod palcami stuka w klawiaturze
nie wiem zaczynając dokąd doprowadzi
nie jest moją intencją nikogo obrazić

        (sobota, 30 marca 2019, g. 10.55)

Ile razy już zaczynałem pisać do Ciebie, z prośbą o tę rozmowę. Naszą, po Bożemu, w Kościele, w Ojczyźnie, w Internecie… Brakowało zawsze jakiejś kropki. Jakiegoś tchnienia większego i decydującego o wszystkim w życiu moim (człowieka na ziemi i w kulturze).

Tak przeżywam nie od dzisiaj - w grudniu 2018 tak sobie dodawałem odwagi i zachęcałem  - “Odwagę do publikowania mojego myślenia daje głównie ŻYCIE, w którym najłatwiej upatruję i dosłuchuję się Boga. W przypadku tego tekstu/posta, Życie musiało zaingerować AŻ TRZY RAZY (trzema różnymi osobami, kręgami).” (tutaj) 
[Dzisiaj już wiem, że brakowało burzy w polskim życiu publiczno-społecznym i awarii łączności między nami ;) ].

Czas zagęszczony sprawami człowieka (naszymi) się dzieje. Może kiedyś znajdę wszystkie próby, zbiorę, pokażę. Niech Duch się objawia w nas. Mową faktów, zdarzeń… wszystkiego, co nas stanowi. Pisząc o dziejach, i samym dzianiu się dziejów, nie możemy abstrahować od siebie. Dzieje się we mnie i ze mną: obserwatorem i uczestnikiem, współtwórcą. Osoba i czyn. Miłość i odpowiedzialność zapodmiotowane są w dziejach i wieczności dzięki podmiotowej świadomości w nas. Prócz podmiotowej osoby Boga – Którego jesteśmy obrazem i podobieństwem -  w dialogiczno-wspólnotowej Trójcy Jedynego, w naszej katolickiej teologii. Ja jeszcze dodatkowo wiem (od Pierwszego Ekumenicznego Spotkania Kodeńskiego), że Bóg jest Prostotą. Oczywiście Prostotą Nieskończoną. Prostota to nieskończona ufność, nieprawdaż. I nadzieja miłosierdzia!

Nie mogę z Tobą nie rozmawiać (w Internecie) bo jesteś zbyt ważny, więc musisz być w moim myśleniu i pisaniu. Tu, tam, w różnych formach i odniesieniach, bo stale piszę i pisze, nie robiąc spisów treści (i otagowań), więc sam nie wiem, w ilu miejscach już u mnie jesteś rozmówcą. Piszę od 40 lat, z różnym natężeniem. Wczoraj, dzisiaj, jutro. Póki tchu, czucia i myśli – jak to duch ucieleśniony, ciało uduchowione. Raz na całą wieczność tutaj. Co potem? Nie do mnie należy.

Jak mamy opowiedzieć światu swoje braterstwo w Kościele, jeśli nie rozmową, dając świadectwo naszej/naszych drogi-prawdy-życia, na wieczne świadectwo. Mamy swoje własne drogi, na nich dostajemy właściwe zadania, misje, powołania, ale jeden cel. Razem możemy wiecej. Razem, może Kościół i Ojczyzna więcej. Tak wierzę. Tak rozumuję. Tak jest w liście do nas, od KEP (abp Wiktora Skworca), którego jesteś konsultantem. Jeśli my nie zaczniemu (także tutaj) rozmowy Polaków, to kto i gdzie? Daremne bywają wezwania, bez dobrych przykładów. Słowa uczą, przykład – daje więcej.

Biskupi mają wręcz nieograniczone możliwości moderowania rozmowy Polaków.

Niestety, ja zwykły wierzący świecki i katecheta, mam negatywny przykład dialogu w naszym Kościele. Wbrew temu, co piszą biskupi. Codziennie do nich kieruję jakieś słowa. Nie tylko w Internecie, także listami w zwykłej poczcie i mailami. Moim GŁOWNYM doświadczeniem dzisiejszego Koscioła w Polsce jest PRZEMILCZANIE! Więc… kto z kim w Polsce ma rozmawiać?

Odebrałem list-apel biskupa Skworca jako przykład kościelnej niby mowy. Oczekuję od nich (biskupów i księży) przełamania postawy nieobecności w naszym REALNYM życiu. Przecież już są - i my Kościół wszystkich ochrzczonych - we wszystkich polskich szkołach. W Ojczyźnie, ponad 1050 lat należącej do chrześcijańskiego świata, jesteśmy włączeni w Kościół Powszechny i kulturę człowieka na ziemi. Od kultury zależy przyszłość człowieka.

W 2017 roku było nas-Polaków 32,91 miliona ochrzczonych (w tym 30 807 duchownych). Mamy (my-naród i wierzący w nim) 10 201 parafii, dekanatów 1057 (cywilnych 1042 + 15 wojskowych), diecezji 41. Czyli – w duchu listu/apelu biskupów - mogłoby powstać tysiące przykościelnych szkółek dialogu. I kilkadziesiąt przykatedralnych uniwersytetów dialogu. Ponad to Kosciół ma telewizje, rozgłosnie radiowe, prasę, Katolicką Agencję Informacyjną i portale internetowe. Nie ja tylko o to pytam.  Także “Paedagogia Christiana” stawia je w tytule wykładu - “Czy jest możliwy dialog we wspólnocie parafialnej? “
 
Gdyby wszystkie te struktury i instytucje były użyte w rzeczywiście katolickim duchu!  Słowo „katolicyzm” pochodzi od greckiego przymiotnika καθολική (katholiké), używanego przez Ojców Kościoła już od czasów Ignacego Antiocheńskiego około roku 115: „Tam gdzie jest Jezus Chrystus, tam jest Kościół powszechny” (wikipedia)
Gdyby było normalnie, po katolicku, wśród nas ochrzczonych Polek i Polaków, Ojczyzna by odżyła, i nauczyła się oddychać dwoma płucami. 
Brak dialogu niszczy Polskę? TAK - ZACZYNAJAC OD NAS, OD KOŚCIOŁĄ W POLSCE.  Różne daty bardzo “nagłąśniają” nasz poslki brak dialogu. 13 grudnia 2018 też o dialog się upominałem! Do Was się zwracajac jak najuprzejmiej:

“Biskupi moi/nasi kochani?! Przestańcie mi mówić o mnie, poza moimi plecami. Ja jeszcze żyję, myślę, czuję i piszę. Jestem publiczny. Dlaczego - w imię czego - odrzuciliście dialog z takimi, jak ja. Solidarność? Stan wojenny? Katecheza wtedy (1982-1989) "aby być z polską młodzieżą"? Rzeczpospolita Norwidowska... to ciągle dla Was nic nie znaczy! :-(

Człowiek jest drogą Kościoła. Przyszłość człowieka zależy od kultury. Wiara i rozum mogą kontemplować prawdę! - dlaczego nie wierzycie w te prawdy??? Czym są Wasze zachęty, listy, apele, odezwy BEZ DIALOGU!!!! :-( “

Wielkimi krokami zbliża się jeszcze wieksza rocznia 4 Czerwca 1989! Trzydziesta!       
Przyszłość człowieka zależy od kultury! Pytanie się rodzi, gdzie bardziej doświadczamy i przeżywamy kulturę i (jej) dar wolności, metafizyki nie musi każdy znać i w nią wierzyć?                    
Coraz bardziej nabieram przekonania, że w tradycyjnie przekazywanej wierze podskórnie przekazujemy postawę lęków i strachów. Przed Bogiem, przed cielesnością, przed władzą (kościelną i nie tylko), przed samodzielnym myśleniem, z wewnętrzną siłą i godnością do uniesienia za nie odpowiedzialności.

Gdzie i jak – co, kto – pomaga pozna(wa)ć prawdę, która wyzwala z lęków, podporządkowań, obaw przed dialogiem (publicznym). Konwencje, przeciwko ostateczności? Mam inaczej - ostateczność, przed konwencjami. Życie dało mi szansę iść drogą wolności (Polskiej Drogi Wolności) i kościelności, która łączyła. Tak spotkaliśmy się w latach 80-tych ubiegłego wieku także w Legionowie, w przyparafialnej i międzyparafialnej i ekumenicznej od podstaw grupie modlitewnej, pielgrzymującej, organizującej spotkania, wyjazdy wakacyjne i noce czuwań (jako dziekczynienie za dobro przeżyte w wakacje). Dane nam było spotkać Andrzeja Madeja, a w nim najwspanialszą drogę Kościoła i człowieka na ziemi. Może do nas należy zainicjowanie dzisiaj takiej rozmowy - I POSTAWY - między Polakami, o jakiej myślą/napisali biskupi?? Jako pielgrzymowania jedni ku drugim (solidarność to “jedni drugich ciężary noście”)! Doskonaląc się w dialogu i wspólnocie! Zwykłym ludzkim, nie kościelnie jaśnie-wzniosłym, głosem (i językiem)! Bo jeśli nie my, którzy dostaliśmy tak wiele???

Andrzej jest ciągle obecny w naszym życiu. Na wiele sposobów. W Kościele, w kulturze, mediach... Udostępniłem jego wiersz na nasz narodowy-jubileuszowy rok, nie stracił na aktualności AD 2019:

ZA POLSKĘ AD 2018

Obudź w nas obudź pamięć cudów 
któreś o Panie pośród nas tu zdziałał
Tyś nam Ojczyznę podniósł z grobu
i… zmartwychwstała

nie jeden raz nas ratowałeś 
potężnym swym ramieniem
gdy wróg w nas godził z lewa z prawa 
ostrym jak miecz kamieniem

jeszcze żyjemy by zaśpiewać 
na Twoją chwałę hymn wdzięczności 
praojcom naszym co swe życie dali
za Polskę za nas … cześć

a dzisiaj kłótnie i nienawiść 
jeden drugiemu pięści pokazując
/aż wstyd powtórzyć bluźniercze slowa/ 
woła - na śmierć na śmierć

niegodne to ojczystych naszych dziejow 
zamiast dziękczynnej pieśni urągania
niech nam przyniesie jeszcze raz nad Wisłę 
więcej jedności anioł zmartwychwstania

       /Andrzej Madej OMI, 30 kwietnia 2018/

Mam dojrzewającą pewność, że jesteśmy – w pewnym zakresie – stworzeni do tej rozmowy. Cóż łatwiej powiedzieć, stworzeni, czy wybrani? Na pewność niepodważalnie doświadczalną, wybrani czasem i miejscem życia. Z udziałem naszych osobistych wyborów. „Przez wiele dróg musiał przejść każdy z nas”.

Mam pewność, że nasza rozmowa może wnieść nowe tchnienie w polską zastoinę przemilczeń wielostronnych. Mam pewność! I jestem pewnością (tegoż). Trudno pomyśleć, że wielu może nas zastąpić. Jesteśmy Kościołem. Jesteśmy drogą Kościoła w Polsce, i nie tylko.

To, co napisałem o wiosennym poranku, pcha mnie do dalszych kroków. Na drodze upubliczniania mojego katechetycznego myślenia, które jest jedną z form dialogu i objawiania. Tutaj, z uświadomioną i podjętą misją wobec wszystkich katechetek i katechetów w Polsce.

“Dając świadectwo osobiste drogi-prawdy-życia bronię jednocześnie dobrego imienia polskich katechetów i naszą rolę (i miejsce) w polskich epokowych ustrojowych, wolnościowych przemianach. Nie ma takich instancji, przed którymi bym wymiękł i dawania świadectwa zaniechał” - dajac odpowiedź Prezydentowi III RP A. Dudzie (tutaj).

Moje katechetyczne doświadczenie i oczekiwanie jest takie – ROZMAWIAJMY WSZYSCY ZE WSZYSTKI, WSZEDZIE GDZIE SIĘ DA. Wychodząc poza granice (kręgi) zawodowe, wyznaniowe, hierarchizowane konwencjami (polską tradycją religijno-klasowo-ustrojową). Końcowe marzenia obejmują całą drogę-prawdę-życie i wszystkich, których na tej drodze poznaliśmy. Katecheta marzy, żeby rozmawiać ze wszystkimi, których spotkał na katechetycznej drodze. Kiedyś nazywało się to dawaniem świadectwa, głównie na pielgrzymkach, religijnych eventach itp. Dzisiaj miejscem wymarzonym jest Internet – zwłaszcza, gdy jest się już mało mobilnym w inny sposób. O tym marzę. Po to jest także ta strona. Na razie, ze starej wspólnoty, zaglądu tu czasem tylko Arek.

Non abbiate paura! Tak powtarzam od 1979, ale tak czuję od 16 października 1978!         
– większość w Polsce - w państwie, Kościele i samorządzie - ciągle się boi myśleć, a zwłaszcza zabierać głos publicznie. Z pełną godnością i odpowiedzialnością!

TERAZ też muszę to sobie przypominać i powtarzać! Jeśli będę odkładał, znów mogę napisać coś, ale nie wysłać. Tkwiąc w konwencjonalności - tradycjonalizmem, ponad zdrową tradycję - tzw. polskiego kościoła (z tytułomanią ekscelencji, eminencji, prześwietnych kurii, wielebnych, przewielebnych itd., że strach się odezwać). Ona przygniata, tłamsi, feudalizuje...
Biję się ze skrupułami, tańcząc jak na karuzeli, by wysłać tego posta. Budząc się do życia wiecznego – raz na wieczność istniejąc, jako osoba na obraz i podobieństwo Boga Samego - dzięki natchnieniom Ducha Świętego – których bardziej potrzebuję niż listów od moich i niemoich biskupów - 
Ich list był potrzebny - i to od początku obecnej transformacji ustrojowej (z powrotem do jedynie słusznych partii, osób, autorytetów mniemanych...). I mój głos jest potrzebny. Twój głos jest potrzebny. Nasz głos jest potrzebny! Jesteśmy Kosciołem. Człowiek jest jego drogą. We wspólnocie, dialogu, w kulturze. Nie instytucje, prawo, hierarchie, które mają być tylko służebne.

Wiem, nie tylko wierzę, że jest w nas – narodzie i Kościele w Polsce – więcej mądrości zbiorowej, niż ujawniamy. Polskim przekleństwem AD 2019 jest milczenie nazbyt wielu – wręcz przemilczanie, z braku nie tyle odwagi, co przekonania, ze nasz głos, każdej osoby, jest ważny i konieczny w społeczeństwie obywatelskim i we wspólnocie Kościoła Powszechnego - które wzajemnie się potrzebują. Analogicznie. Nasze popeerelowskie społeczeństwo woli rezygnować z praw podmiotowych i przysłuchiwać się instytucjom i medialnym autorytetom. Czy tak wierzy (że jest lepiej)? – nie sądzę. Tak zostaliśmy nauczeni przez poprzedni ustrój i tradycję polsko-katolicką. Ktoś to musi przełamać! Howgh! Amen!

PS.
Zbiegiem okoliczności (wyrokiem Opatrznosci) w tych dniach w kalendarzu jest rocznica dnia moich urodzin dla świata. Rodzice odprawili nowennę o syna, do św. Antoniego, i zaraz po świętym Józefie dostali. Dali mi więc Józef Antoni Władysław – to trzecie po dziadku. W naszym mieście Legionowie zorganizowano właśnie dzisiaj bieg masowy, do którego zgłosiło się trzech Kapaonów, synowie Łazarz, Andrzej i Olek. Pokolenia już połączyły naszą wspólną drogę do wielkich celów. Jest w tym jakieś piękno (Opatrzności Bożej i Veritatis splendor), które zachwyca do pracy, takiej, aż po udział w zmartwychwstaniu.

Dzisiaj wielu przyjaciół i znajomych z życia i Facebooka, śle mi dobre słowa życzeń. Wszystkim serdecznie dziękuję – sam sobie życząc rozmowy z Wami Wszystkimi tutaj, od razu, bo po cóż czekać na nadzwyczajne okazje. Życie pędzi, można się nigdy nie doczekać realizacji własnych planów.
Innym zbiegiem okoliczności jest dzisiaj awaria Internetu u nas (w trójpakiecie w Orange). Więc ani wysyłam, ani kasuję tego co tu piszę. Za to co i rusz coś dopisuję, jakieś słowo, frazę – trwając w pierwotnej potrzebie wysłania, na tym katechetycznym profilu. Czas współpisze ze mną.

To, co dopisane w niedzielę, zaznaczyłem na czerwono, choć tutaj [na stronie KatechezaOnline, na której i dl aktórej to pisałem] nie będzie widoczne, nie ma takiej opcji. Już przy publikacji na stronie KatechezaOnline, przyszło mi do głowy, że mogę to pokazać na osobistym blogu “Osobny świat” (są tam wszelkie niezbędne opcje). Będzie to miało także tę dobrą stronę, że upubliczniam tam link na bloga ks. Sylwestra Gaworka (In search of the lost splendor), profesora i wychowawcy naszego diecezjalnego seminarium, znanego także Sławkowi. Może zechce się włączyć w rozmowę, do której zaprasza episkopat? Ja do niego i innych gadam, jak chłop do brazu (na przykład tutaj)! ;-)

A może także Prezes Katolickiej Agencji Informacyjnej tu nas zaszczyci, wychodząc z ram instytucjonalnych? Liczę na Niego. Gratulowałęm mu orderów na 25 KAI! To wielka praca i wielka rola w Polsce i Kościele! Dedykowałem mu już tutaj także posta?
Bo przecież na ich rocznicowych zdjęciach widzę także znajomych. Droga Polskiej Wolnosci połączyła wielu - ale nie widać naszej solidarnosci! Nie chodzi tylko o wspólnotę katechetów w tym "Swiadectwo polskiego katechety 1982-...", ale także o Rzeczpospolitą Norwidowską i Sanktuarium Matki Bożej Annopolskiej. Mój umysł działa bez auto-cenzury. Uważam, że powinniśmy być zdolni (obie strony) w Polsce i Kościele do owocnego dialogu na miarę STULECIA! Droga-Prawda-Życie wołąją! Wiara i rozum napominają dniem i nocą! Solidarność nasza??? Poprawność polityczna zabija nie tylko ducha, ale i duchowość (intelekt/intelektualność wielu... po drodze 2018.pl)  (tutaj).

A może Redaktor Naczelny Więzi (też już tu wspominany)? Wszyscy są potrzebni, zwłaszca po apelu Episkopatu Polski! Od zawsze Was PT Wszystkich wymieniam, adresujac im swoją - polską i kościelną - nadzieję na dialog! Choćby tutaj!

Jak się ta ponad katechetyczno-egzystencjolno- bo aż eschatologiczna gra skończy? Co się pomiędzy – w czasie i przestrzeni zakrzywionych przecież – wydarzy? O której godzinie? Dziś? Nocą? Jutro? Owszem, w kalendarzu mamy rodzinną trzydniówkę:
- 30 marca rocznica urodzin (1953)
- 31 marca rocznica śmierci Ojca (1982)
- 1 kwietnia imieniny Szanownej Małżonki Grażyny

Jak niewiele dla nas pozostaje do zrobienia? Ano – odczytać i zrozumieć siebie, przede wszystkim. Potem można braterstwo ludom dać (C.Norwid, Pieśń od ziemi naszej). Ale „jak niewiele jest ludzi i jak nie ma prawie, pragnących się objawić” (C.Norwid, Kółko). Ano, tak to jest nadal.

Oby przywrócili nam łączność ze światem (w tym, z Kościołem) jak-najprędzej, bo czekając, tyle mogę podopisywać, że przekroczę granice smaku, formy, duchowo-intelektualnej spójności. Po dwóch dobach czekania, rozmowa przestała być zwięzłym listem, rozrastając się o czynnik wieczności. Okoliczności na drodze-prawdy-życia nie zwę rzeczą wtórą. W metafizycznej ciszy annopolskiego sanktuarium słońce wzeszło. A ptaki za oknem radośnie bardziej anielskie, niż ziemskie chóry przyzywają. Nie da się (nie mogę) zaprzeczyć, że zawsze zbyt długa przerwa Internetu, sprawiła, że koloru czerwonego zrobiło się w tym poście-liście-rozmowie już tyle samo, co czarnego. Ale może potrzebna była aż taka awaria, żeby do konsultacji profesorsko-instytucjonanych, dołożyć rozmowę osób w dzisiejszym podzielonym polskim społeczeństwie i tak samo podzielonym Kościele w Polsce. Tak wierzę. Tak rozumiem. Prawdę chcę kontemplować. Bez dwóch skrzydeł chyba się nie da.

Coraz bardziej czekam. Na przywrócenie łączności. W Internecie musiało nagromadzić się dużo wieści ze świata. Oczywiście, najmniej – z kościelnej wspólnoty, która mnie wykluczyła. Ksiądz proboszcz rozsyłał kiedyś ostrzeżenia przede mną. Może dalej to robi. Wyniósł też symbolicznie z kościołą Wota Wdzieczności za Wolność, godność, Polskość Odzyskane Czynem Solidarności (także naszym, gminnym i narodowym w Strachówce od 3 Maja 1981). Takie teraz realia nas tyczą. Ale w Internecie jest też Rodzina, znajomi, przyjaciele i resztka przyjaznego Kościołą. Muszę podziękować na ciepłe słowa życzeń urodzinowych, z reszty świata (czyli spoza tzw. polskiego kościoła?!).

    Twój, z całą rodziną (dzisiaj z Synowymi, Zięciem i Wnukami)
          Józef z Sanktuarium Matki Bożej Annopolskiej, 1 kwietnia 2019.