Odpowiedź pełna wiary, rozumu i godności (NR.2)

Przekażmy sobie znak pokoju. Ta odpowiedź sama się pisze. Choć dotyczy szczególnej sprawy dyskutowanej ostatnio w mediach, to ma też dla mnie walor większej ogólności, dlatego piszę. Szczególność „wiary i tęczy” (problematyki) wynika z konkretnej polityczno-społecznej sytuacji Polski PiS, a ogólność – według mnie – z dziejów człowieka na ziemi i drogi ludzkiej myśli, dostępnej poznaniu i doświadczeniu 63-letniego człowieka, mojej drogi-prawdy-życia.

Moja (nasza, bo żona się włączyła) polemika pod postem (głównie z Arkiem) jest polemiką, dyskusją, debatą (chciałbym) dwóch połówek Polski, ale – co nieuchronne w Kraju nad Wisłą – także dwóch połówek tzw. polskiego kościoła i, w jakimś stopniu, dwóch pokoleń. Z Arkiem reprezentujemy w sposób wyrazisty dwa obozy polskie i kościelne. Możemy być ich głosem. Zetknęło nas życie w polskim kościele, w latach 80-tych ubiegłego wieku. Ja byłem katechetą, Arek uczniem szkoły średniej. Nie od rzeczy jest wspomnieć, że dzisiaj on jest wczesnym mundurowym emerytem, ja bezrobotnym.
Nie jesteśmy zbiorami („połówkami” Polski i PT Rodaków) rozdzielnymi. Mamy część wspólną, geograficznie, historycznie, kulturowo… Pokolenia się zazębiają, przekazują pulę genową, formacji rodzinnej, udziału w dziejach wspólnot większych i mniejszych (lokalnych)… Człowiek to ten, kto zna siebie. Wypłyń na głębię. Człowiek jest drogą Kościoła… bez spełnienia tych mądrościowych postulatów kręcilibyśmy się w kółko, w wirze wokół jakiejś napotkanej życiowej sprawy (przeszkody).

Zabierając głos, mówię z głębi siebie, przeżytego – w sposób uczestniczący - czasu, poznanych/przemyślanych prawd i osób, które stały się wzorami, odniesieniami, autorytetami, uosobieniami (bez)cennych dla mnie wartości lub ich zaprzeczeniem.
Nie mówię sam z siebie, bo bez dialogu (życia w uświadomionym dialogu z całą kulturą i naturą, i nieuświadomionym) nie mógłbym nawet posługiwać się językiem. Byłbym niemy i głuchy. Prawda żyje dialogiem. Brak dialogu, izolacjonizm, pustka (kulturowa, bez odniesień do…) jest synonimem śmierci i Złego. Złego ducha. Nie-Bogiem. Prawda – i Bóg – się nie ukrywają, lecz objawiają. Duch czasu (duch prawdy) się nam daje. Od otwartości na niego i od dzielenia się nim z innymi i z całym światem zależę ja sam i los świata (kultury).
Ta odpowiedź sama się pisze. Właściwie jest streszczeniem mojego osobowego życia, etapów poznawania siebie, kultury (drogi myśli współczesnej), osób, świata. Niektóre z osób wypowiadających się w ramach akcji „Przekażmy sobie znak pokoju” są mi znane.
Redaktora (teologa) Cezarego Gawrysia poznałem w 1979 w grupie osób spotykających się na modlitwie w podziemiach kościoła Świętego Aleksandra w Warszawie (kościół wybudowany na cześć cara Aleksandra I)! Wszystkich nas łączył pobyt - doświadczenie wspólnoty - w Taize i zafascynowanie ekumenizmem. Jednym słowem – służba większej sprawie. Sprawie Jedności, Boga i Człowieka.

Cezary odegrał rolę mentora i duchowego przyjaciela. Sześć lat starszy, był już wtedy sekretarzem redakcji ważnego pisma, które wkrótce miało dać Premiera Wolnej Polsce, a ja studentem, męczącym się nad pracą magisterską o człowieku. Odbył ze mną męską rozmowę bym się nie rozczulał nad sobą, ale potraktował codzienne pisanie, jak inne codzienne obowiązki „budzisz się, wstajesz, golisz, piszesz…”. Innym razem, kiedy do polskiego kościoła dotarło zaproszenie na ekumeniczne spotkanie młodych organizowane przez braci z Taize w Erfurcie (NRD), wobec niemożności wszystkich - w wąskim bardzo gronie możliwych „pielgrzymów pojednania” znad Wisły – jedynie student miał czas, ale nie miał pieniędzy, Cezary uratował naszą misję, wyjął pieniądze i mi włożył do kieszeni. – „Oddasz kiedyś w życiu, komuś, komu będzie potrzeba…”. Takich ludzi nie spotyka się co dzień.

Redaktor (teologa) Halinę Bortnowską poznałem w ramach tzw. „Duszpasterstwa Wielkomiejskiego”, inicjatywy proboszczów wielkich warszawskich i podwarszawskich parafii. Proboszczowie przyjeżdżali na spotkania ze świeckimi asystentami. Taki był duch czasu – w 1987 odbył się synod biskupów na temat świeckich w Kościele.
Świętej pamięci proboszcz Józef Schabowski wybrał mnie na swojego parafialnego asystenta, w końcu odpowiadałem (prowadziłem) za duszpasterstwo młodzieży w jego/naszej(!!!) dużej parafii świętego Jana Kantego w Legionowie (katechezy, przygotowanie do bierzmowania, grupa modlitewna, grupa studencka, pielgrzymki itd.)
Przecież „KATOLICY świeccy (Christifideles laici), których „powołanie i misja w Kościele i świecie dwadzieścia lat po Soborze Watykańskim II” były tematem Synodu Biskupów 1987 r, wchodzą w skład Ludu Bożego ukazanego w przypowieści o robotnikach winnicy w Ewangelii św. Mateusza: „Albowiem królestwo niebieskie podobne jest do gospodarza, który wyszedł wczesnym rankiem, aby nająć robotników do swej winnicy. Umówił się z robotnikami o denara za dzień i posłał ich do winnicy” (JPII).

Na marginesie muszę napisać ciekawe spostrzeżenie: mój proboszcz - i pierwszy katechetyczny zwierzchnik - nie żyje, ja jestem bezrobotny w „nieswojej” parafii Strachówka, w której zakładałem Solidarność 3 Maja 1981 i byłem wójtem I Kadencji 1990-94, „uznania” doczekałem się tylko od Służby Bezpieczeństwa PRL, która widziała we mnie „przywódcę młodzieżowej grupy terrorystycznej”. Konsekwencje tego stanu polskiej i parafialnej rzeczy są dalekosiężne i wielorakie, opisane chłodnym piórem historyka m.in. w  "Odpowiedź pełna wiary, rozumu i godności (NR.1)".
Polsko! Polsko! Kościele! Kościele! Franciszku Papieżu, Franciszku!

Redaktora (teologa) Zbigniewa Nosowskiego znam z tekstów, wystąpień publicznych i Facebooka. Ale mamy wspólnych znajomych i przyjaciół. Profesor Sławomir Sowiński (także Marek Górski itd.) jest współautorem książki „Dzieci Soboru zadają pytania”. Zbigniew Nosowski jest jej redaktorem. Taki był duch czasu – tym żyli świadomi siebie i swojej wiary katolicy w Polsce. Redaktor Nosowski dwukrotnie był świeckim audytorem Synodu Biskupów w Watykanie (2001 i 2005). W latach 2002–2008 był konsultorem Papieskiej Rady do spraw Świeckich.

Duch wieje kędy chce, i kto chce jego powiew czuje i bierze w życiowy żagiel. Niestety, nie były to dobre czasy dla szerszego poznawania nauki soboru, najpierw PRL, potem stan wojenny, a na koniec – o paradoksie – odzyskana przez nasz naród wolność, nie sprzyjały głębszym zainteresowaniom. Wolność, godność, prawa osoby (w państwie i w Kościele) ustąpiły miejsca zgnuśnieniu konsumpcjonizmem. "Dzieci Soboru zadają pytania" to jedyna książka poświęcona Drugiemu Soborowi Watykańskiemu, jaka ukazała się w Polsce w trzydzieści lat od jego zakończenia!

Jaki jest najbardziej rozpoznawalny ZNAK Soboru Watykańskiego II w naszym codziennym życiu? Jedni odpowiedzą – msza święta po polsku, przodem do nas, zgromadzonych. Ja odpowiem JAN PAWEŁ II - „Po powrocie z obrad Soboru Watykańskiego II ówczesny abp Karol Wojtyła zabrał się do pracy nad książką, której nadał tytuł "U podstaw odnowy. Studium realizacji Vaticanum II". Widział on Sobór przede wszystkim jako podstawę odnowy życia religijnego, odnowy Kościoła. Sam był pod ogromnym wrażeniem tego zbawczego wydarzenia, odbierając je jako mowę Ducha Świętego do Kościoła. Czuł też osobiste zobowiązanie do "spłacenia długu", jaki zaciągnął przez uczestnictwo w Soborze” (bp T. Pieronek, "Dzieci Soboru...").

"Nie można zrozumieć II Soboru Watykańskiego bez I Soboru Watykańskiego. Z I Soborem wiązano w Kościele ogromne nadzieje. W lwowskim "Odrodzeniu"... duchowy przewodnik, ks. Władysław Korniłowicz wielokrotnie powtarzał, że miał to być sobór, który pokaże światu, czym jest współczesny Kościół i doprowadzi do rozwiązania konfliktów, które narastały przez wieki i doprowadziły do wyobcowania się Kościoła z kultury świata w XIX wieku. Niestety, I Sobór Watykański nie spełnił pokładanych w nim nadziei, jego obrady zostały przerwane z powodu toczącego się na terenie Włoch i samego Rzymu powstania Garibaldiego. W eklezjologii I Sobór Watykański ograniczył się jedynie do dogmatu o nieomylności papieża, co doprowadziło do konfliktów w łonie samego Kościoła. Tamten Sobór skupił się na problemach Kościoła włoskiego, nie ogarnął problemów Kościoła powszechnego. Podjął je dopiero II Sobór Watykański. Stał się on wspaniałym dopełnieniem i wypełnieniem zadań, jakie stawiano sobie podczas Vaticanum I. II Sobór Watykański był próbą określenia tożsamości Kościoła. Kościół chciał się odnaleźć w kulturowym wirze, jaki przyniosły wieki nowożytne." (prof. S. Świeżawski, "Dzieci Soboru..."). Profesora Świeżawskiego, świeckiego audytora owego soboru, także słuchaliśmy naocznie i nausznie na spotkaniu ekumenicznym w Kodniu.

Dzisiaj w modzie – także u polskich tradycjonalistów, katolickich-narodowców, nacjonalistów - jest doszukiwanie się w Soborze źródeł kryzysu Kościoła w świecie współczesnym! – oto istotny rys współczesnego nam świata! Teologiczny przyczynek (źródło?) nieznajomości siebie, kultury, podziałów wierzących Polaków 2016. Smutna? Porażająca prawda o naszym katolicyzmie (kontrrewolucja kulturalna?). Kto się przejmie słowami obecnego Prymasa Polski, że "nacjonalizm jest herezją". Gdyby normalna polska katecheza znaczyła katechezę soborową, tego by dziś nie było :-(

Streszczając się i uproszczając być może - nie wiem, co dzisiaj mówi Duch Boży do narodów. To muszą rozpoznać młodzi, nowe pokolenie i – niestety – tzw. nowi Polacy, nowi katolicy, nowi patrioci w naszym kraju. Muszą, musicie wyłuszczać coraz lepiej, o co Wam chodzi, na czym budujecie swój obraz świata, siebie i Kościoła POWSZECHNEGO (nie tylko polskiego, parafialnego, tradycjonalistycznego, aintelektualnego, a może i anty-). Na jakich autorytetach, wzorach osobowych, mądrościach, cytatach… budujecie. Czy na skale? Czy na lotnych piaskach swoich środowisk, panujących mód i układów politycznych? Żeby nam umożliwić lepsze rozumienie was i waszego świata. I uwiarygodnić słowem i czynem.

Co do mnie – musze dawać świadectwo do końca. Tego co moje oczy widziały, uszy słuchały... ręce dotykały, co czytałem, zrozumiałem,  Jeśli chodzi o homoseksualizm, homoseksualistów i ich związki? Przede wszystkim chcę uznawać to, co jest – w miarę, jak się objawia - życie, nie teorie. Wolność, godność, dialog zostały wpisane w mój los. Mogę rozciągnąć tę listę o jedność (droga-prawda-życie), braterstwo, wspólnotę, równość, ekumenizm, wiarę i rozum, osobę i czyn, miłość i odpowiedzialność, miłosierdzie… Mamy różne poglądy na człowieka, świat, Polskę i Kościół. To są różnice światopoglądowe.
Co do mnie - jak widać i czuć - na pewno nie zmieszczę się już w starym trój-słowie: Bóg-Honor-Ojczyzna. Prawda - dla mnie - nie jest definiowana ani politycznie (i narodowościowo), ani wyznaniowo. Wierzę i rozumiem, że jeden gatunek homo sapiens zamieszkuje tę Ziemię. Natura i kultura nas określa. 

Przyszłość człowieka zależy od kultury - przemówienie zwane Hymnem na Cześć Osoby Ludzkiej. Papież troszczył się o wychowanie do wartości, w którym wyraźnie wskazuje na właściwe ujęcie osoby jako fundamentu procesu wychowania... Zawsze jest nim rozumienie człowieka... Również religia potrzebuje edukacji. Nauczenie się myślenia, tzn. uczenie się argumentowania i wydawania oceny, staje się wymaganiem samej religii. Oznacza to również, że kształtowanie sumienia samo staje się postulatem religii. Religia nie powinna ściśle określać żadnych treści i wskazań postępowania. W takim przypadku bowiem czynić coś „z pobudek religijnych” oznaczać by mogło zwolnienie z samodzielnego myślenia i oceny (ks. prof. Józef Stala). Antytezą papieskiej katechezy i hymnu o osobie są wystąpienia ks. ks. Międlara, Kneblowskiego, Rydzyka itd.itp. Kościół tzw. polski w awangardzie herezji, wstecznictwa, ksenofobii, antyfranciszkowej opcji w Kościele Powszechnym?!
NIE MA WIARY BEZ MYŚLENIA - powtarzał, prawie na każdej katechezie, w latach 1982-89, stary katecheta w Legionowie - później w Strachówce, gdzie jeden proboszcz mnie wspierał przez 16 lat, a obecny niszczy, wot! taka jest obecnie nasza Ojczyzna dla niechcianych patriotów. Jaka władza, taki kościół z nią w sojuszu. Jest/są dla swoich!

Ikoną tego pontyfikatu stanie się powyższe zdjęcie?  Samotność Papieża Franciszka? Jeśli także opisuje adekwatnie samotność papieża Franciszka w mojej/naszej diecezji, to i katecheta jakoś zniesie swoją, w tej samej diecezji, w Strachówce, parafii, gminie, dekanacie, powiecie?!

PS.
Pierwsze zdjęcie z tej strony. Na zdjęciu pięciu redaktorów naczelnych WIĘZI. Od lewej Cezary Gawryś (red. nacz. w latach 1995-2001), Zbigniew Nosowski (od 2001), Stefan Frankiewicz (1989-1995), Tadeusz Mazowiecki (1958-1981), Wojciech Wieczorek (1981-1989).

Odpowiedź pełna wiary, rozumu i godności (NR.1)

Napisano na mnie (i żonę, rodzinę, szkołę) „List otwarty do Wójta”, w rzeczywistości zaś do mediów (Kurier Wyszkowski i świat cały), o cechach anonimowego donosu (patrz ps.2). Jestem w nim nazwany „autor bloga, mieszkaniec naszej gminy”. Redakcja od siebie dorzuca „Pan udzielający się na blogu… i powtarza twierdzenie autorów listu, że „walczą o dobre imię mieszkańców, parafii i gminy”. Redakcja KW działa nieprofesjonalnie i wbrew dziennikarskiej etyce - bez zbadania sprawy, pozwala sobie na własną ocenę "winnego". "Rzeczywiście potwierdzamy, że... Wszystko to podlane słowami ubolewania i troski bogobojnej, tyle, że tendencyjnej i przesadzonej. Nie trzeba się dziwić mieszkańcom, że czują się urażeni i zaniepokojeni, bo nie wiedzą jak zatrzymać ten potok insynuacji i pomówień".
Mógłbym - zatem - udawać, że nie wiem, o kogo i o co chodzi. Ot, pewnie jakieś rozgrywki anonimów (i sprzyjających im mediów). Przecież mnie też chodzi o dobre imię i prawdę, o chwałę i sławę mojej gminy - nie bawię się w intrygi, zakulisowe gry i manipulacje opinią publiczną.

Ponieważ jednak nie znam innych autorów blogów wśród mieszkańców gminy, więc pewnie mnie to dotyczy, zwłaszcza, że w dalszym fragmencie listu jest dopowiedziane, że ów autor „był Wójtem Gminy Strachówki i katechetą…". A także - co podkreślane jest z kartograficzno-geograficzną, nieteologiczną (intelektyualno-duchową) precyzją, nawet w ogłoszeniach parafialnych - "nie parafianin naszej parafii”.

Głównym zarzutem autorów listu jest fakt, że ów anonimowy mieszkaniec „pisze źle o gminie, kościele, parafii, Księdzu Proboszczu, osobach duchownych”. Echo listu słychać ponoć nawet w kurii diecezjalnej na warszawskiej Pradze. Nic dziwnego, niektórzy z autorów, inspiratorów, sygnatariuszy – zdaje się – współdziałają w ramach tzw. polskiego kościoła. Ciekawe, czy dotarło tam także echo mojej odpowiedzi do mediów?

Nie pierwszy raz przychodzi mi/nam stawać w obronie godności osobowej, wspólnotowej, prawdy… Bo jest prawda. Prawda jest poznawalna. Prawda jest jawna. Nie ukrywa się, nie unika dialogu. Prawda, jak miłość: 
… cierpliwa jest, 
łaskawa jest. 
Miłość nie zazdrości, 
nie szuka poklasku, 
nie unosi się pychą; 
nie dopuszcza się bezwstydu, 
nie szuka swego, 
nie unosi się gniewem, 
nie pamięta złego; 
nie cieszy się z niesprawiedliwości, 
lecz współweseli się z prawdą. 
Wszystko znosi, 
wszystkiemu wierzy,
we wszystkim pokłada nadzieję, 
wszystko przetrzyma. 
Miłość nigdy nie ustaje, 
[nie jest] jak proroctwa, które się skończą, 
albo jak dar języków, który zniknie, 
lub jak wiedza, której zabraknie. 
Po części bowiem tylko poznajemy, 
po części prorokujemy. 
Gdy zaś przyjdzie to, co jest doskonałe, 
zniknie to, co jest tylko częściowe. 
Gdy byłem dzieckiem, 
mówiłem jak dziecko, 
czułem jak dziecko, 
myślałem jak dziecko. 
Kiedy zaś stałem się mężem, 
wyzbyłem się tego, co dziecięce.

Pierwszy raz wystąpiłem jawnie, publicznie, otwarcie w obronie godności i wolności mieszkańców Strachówki przed 35 laty, w nieludzkim/zakłamanym ustroju totalitarnego PRL. Potem stanąłem w ich, czyli w naszej polskiej i kościelnej sprawie, to znaczy wartości podstawowych osoby i kultury, kiedy tworzyły się fundamenty polskiej samorządności. Jako katecheta, od stanu wojennnego, bronię wiary i rozumu w kulturze powszechnej człowieka na ziemi (wszechczasów), w duchu Soboru Watykańskiego II i encyklik Centesimus annus, Fides et ratio i innych św. Jana Pawła II. Kiedy czas manipulacji demokratycznymi procedurami sięgnął zenitu w naszej gminie, już w wolnej Polsce, także byliśmy z żoną na czele oporu – obroniliśmy razem z innymi ludźmi dobrej woli (mieszkańcami gminy Strachówka) szkołę w Strachówce i prawa obywatelskie. 
W tamtym niechlubnym czasie żona napisała artykuł do Łacznika Mazowieckiego pt. „W obronie godności”, a także „Bez urazy” na blogu, oraz inne, które naświetlają sprawy międzyludzkich stosunków w szkole, gminie i parafii od kilkunastu (kilkudziesięciu) lat. Zawsze podpisuje się imieniem i nazwiskiem. Nic - w tym Bożym świecie - nie przepada bez śladu. Jej blog prowadzony przed laty pokazuje głębokie i prawdziwe oblicze życia nie tylko szkolnej społeczności. Także taki, niewygodny dla przeciwników fakt, że za swoją postawę wiary i rozumu („kościelność”) trafiła, jako oskarżona, na łamy wojującego z Kościołem i religią czasopisma „Fakty i mity”. Konkretnie? Za szkolne, najgłębiej osadzone w kulturze i najbardziej wspólnotowe „Białe Apele” po I Komunii, (tekst POLSKA PARAFIALNA… „Religijna inicjacja, czyli Pierwsza Komunia Święta, to nie tylko uroczystość rodzinna czy kościelna. Niektóre z publicznych placówek szkolnych pierwszą komunię traktują jako wydarzenie szkolne…"). Pytajmy, zastanawiajmy się, co znaczy gmina, wspólnota, samorządowa szkoła, parafia – w dni powszednie i w święta, dla dzieci i rodzin.  Tak, Polska jest gminno-parafialna. Jeszcze.

Dzisiaj jest atakowana przez anonimów i jawnych przeciwników, za stworzenie wzorcowej i liderskiej (wiodącej?) placówki oświatowej w powiecie i nie tylko. W naszej szkole powstało pierwsze w diecezji Szkolne Koło Caritas. Dzisiaj koło finansuje naukę dwójki dzieci z Afryki (Adopcja na odległość), a nauczyciele trzecie (inicjatywa jednej z nich p. EB).
Wydarzeniem o zasięgu ponadgminno-parafialnym, ba, krajowym, kościelnym w Kościele Powszechnym, wydarzeniem europejskim i światowym były Światowe Dni Młodzieży w Strachówce. Grażynie, Żonie, DyrKa ZSz im. Rzeczpospolitej Norwidowskiej, parafia i gmina – czyli my, wszyscy mieszkańcy – zawdzięcza(my) piękny i bogaty program pobytu młodzieży z Belgii podczas „Tygodnia w diecezji”.

Historycznie rzecz ujmując, można sprawdzić, w jaki sposób piszę o mojej gminie i jej mieszkańcach, w jakich słowach oddaję im cześć, od pierwszego mojego „bloga”, który pisałem każdego dnia, przy tworzeniu historii gminy, Solidarności i Polski w 1981 (3 Maja). O wszystkim można dyskutować, poddawać krytyce itd. De gustibus non est disputandum. Nikt z nas nie jest doskonały, nieprawdaż! O moi Wy oponenci i nieprzyjaciele (CKN "Pierwszy list co mnie doszedł..."), nikt nie jest bez talentów i zasług jakichś. Nasza gmina i parafia są w nie (osoby) bogate, także. Nikomu ich zabierać nie chcę. W dawnej i najnowszej historii. Wierzę w nie, w Was, w nas - w Polskę braną tęczą zachwytu od zenitu Wszechdoskonałości dziejów - ale i ja nie jestem bez grzechów. Btw. nawet Grupę Anonimowych Alkoholowych pierwszy zaprosiłem do parafii i gminy, w I Kadencji Samorządu.

W ostatnim miesiącu tysiąc osób weszło na stronę mojego bloga z dnia 1 września 2009, konkretnie, posta z modlitwą powszechną podczas Mszy Świętej na rozpoczęcie roku szkolnego. Czy ktoś  – z moich nieprzyjaciół, nieprzyjaciół żony, nieprzyjaciół naszej rodziny i nieprzyjaciół szkoły – to wszystko wytłumaczy nam i przyszłym pokoleniom? Zwłaszcza nasz kochany ksiądz proboszcz i jakiś, znajomy lub nieznajomy, ksiądz z naszej diecezji? Przecież to wszystko TUTAJ (hic et nunc) się dzieje, na naszym polskim i diecezjalnym podwórku.

Rzeczpospolita Norwidowska, która zrodziła się w Strachówce i bardzo rozrosła, rozsławia imię gminy, parafii, szkoły, a chyba także diecezji warszawsko-praskiej. Jak nie przytoczyć w tym miejscu słów świętego Polaka-Papieża sprzed naszej katedry – „Witaj, ziemio mazowiecka, Ziemio umiłowana ze swoją bogatą tradycją religijną i ze swoją chwalebną historią… Trzeba tu dodać, że na tej ziemi urodził się nasz wielki poeta epoki romantyzmu Cyprian Norwid - poeta i myśliciel, który często w swoich utworach wspomina ze wzruszeniem dzieciństwo i lata młodzieńcze spędzone w tych stronach”. 
Rozsławia wszystkich, którzy kochają prawdę i wierzą rozumnie. Którzy z godnością podpisują się obliczem i nazwiskiem pod swoimi działaniami. Którzy pragną żyć w otwartości i powszechnym dialogu, ze światem całym: w Polsce, Kościele i świecie, wielkim jak miłosierdzie Boże. Wszak Norwida, ten sam papież nazwał  "jednym z największych chrześcijańskich myślicieli Europy".

Przeciwko nam są ludzie skryci. W gminie, parafii, diecezji – nieufność rozwinęli do granic piekielnego nieomal zła i absurdu. Unikają dialogu. Nie mają odwagi, miłości, ufności, wiary i rozumu na tyle, żeby się objawić. Są z innej epoki dziejów człowieka na ziemi i Ojczyzny (Kościoła przedpoborowego?!). Nie wystarcza im niszczenie osób: mojej, żony, rodziny. Chcą zniszczyć także szkołę i ideę Rzeczpospolitej Norwidowskiej, wolnego/otwartego społeczeństwa w wolnej/otwartej Ojczyźnie i Kościele. Rośnie z ich strony stos donosów, skarg, raportów do Rzecznika Praw Obywatelskich, Kuratorium, Biskupa Diecezjalnego, Prokuratury… i gdzie się da. Historia jednak (prawda) to sprawa faktów w pełnym świetle (objawienia), nie listów otwartych, donosów, intryg i ciemności.

Nota bene, list jest odbiciem dość powszechnego w Polsce klerykalizmu, w którym nadal w epoce powszechnej wolności i demokracji, świadomości niezbywalnej godności osoby i jej praw - ksiądz i biskup mają wpływać na (i rozsądzać) wszystkie nasze sprawy. List zawiera także mało subtelną formę szantażu - "My mieszkańcy poparliśmy Pana w roku 2010 i 2014 oddając swój głos na Pana w wyborach, bo dał Pan nadzieję. Teraz pytamy... Uwierzyliśmy w Pana słowa, że przyjrzy Pan się sytuacji i coś z tym zrobi. A może były to tylko czcze słowa?". Stosunek do nas - jak widać, słychać i czuć - jest od dawna kartą przetargową w gminie, parafii, diecezji.

Jeszcze Polska nie zginęła. Prawda wypłynie, obroni się, nawet po latach. Bóg-Honor-Ojczyzna? Pamięć i tożsamość? Wiara i rozum? Kultura człowieka na ziemi! Zwykła ludzka przyzwoitość! 
Powiedzcie wszystkim, że zachowaliśmy się, jak trzeba. Że zawsze przyjmiemy zaproszenie do otwartej debaty o dobru wspólnym. Jest prawda. Wiara i rozum pozwalają ją kontemplować. Jest postawa miłości intelektualnej, sięgająca aspektów istotowych i konstytutywnych całej rzeczywistości człowieka, świata i Boga. Basta.

w co wierzę

        /On rodzi się i objawia
          rodzimy się i objawiamy/

nie zostawię was
nie zostawię świata
nie zostawię rodziny
żony dzieci wnuków
bez wyznania
bez świadectwa
drogi-prawdy-życia
Boga objawienia i kultury

wierzę w sens
w dobro w miłość
w piękno i prawdę
w miłosierdzie Boże
czyli w Boga (słów i czynów)
nie odwrotnie
Boga nie wywodzę z nicości
nie spada nam z nieba

może nawet nie wierzę
nie tyle że wierzę
ja się nimi (Nim) zachwycam
i daję prowadzić
są zewnątrz i wewnątrz
ponad moje grzechy 
wady i słabości
co na jedno wychodzi

     (czwartek, 8 września 2016, g. 10.24)

PS.1 

Głównym zarzutem autorów listu jest fakt, że... piszę. To znaczy, że myślę (po swojemu), co myślę i publikuję. Autorzy, inspiratorka, więc również sygnatariusze, wybrali sobie, co im odpowiadało i huzia na Józia. No to porozmawiajmy o tym, co naprawdę myślę i piszę, w całości. W dniu ukazania się "Listu otwartego" w Kurierze Wyszkowskim, lub zaraz po, zacząłem numerować to, co pisałem owego dnia i kolejnych ("Bóg istnienia", piątek, 26 sierpnia 2016, g. 9.09). Nie na potrzeby polemiki, własnej apologii, chwili. Nie żyję dla złości, ani dla satysfakcji moich oponentów, ani sympatyków. Życie pojmuję jako spójną drogę-prawdę-życia, na świadectwo Prawdy Jednej, Jedynej.

PS.2

Ponieważ trudno odnaleźć tekst "Listu otwartego 148 mieszkańców Strachówki do Wójta i Kuriera..." udostępniam go TUTAJ (w 2 cz.) w komentarzu do swojego posta na inkryminowanym blogu.

Absolut Prawdy

Nie mogłem dzisiaj umieścić na właściwym miejscu, czyli na podstronie Komnata Siódma 4 , dlatego wymyśłiłem ten myk - by dać tutaj. Nie piszę niczego "do szuflada".

***

absolut prawdy

                    /na sądny-dzień/ 

kiedy dotkniesz prawdy
dotykasz absolutu
niełatwa to praca
trzeba dorosnąć lub łaski

cóż więcej być może
tylko prawdy kolejne
cząstki tej jednej jedynej
z którą nic równać się nie może

czasu tam nie ma ani przestrzeni
słońca i księżyca ani ludzkich spraw
tylko już świeci [tam] świeci i leci
w obłokach cichych Hostia blado-lica

dotykam prawdy albo ją widzę
i nie wiem już sam
czy jeszcze jestem
czy już tylko byłem i zawsze będę

   (czwartek, 1 września 2016, g. 15.30)

***

czas umierania

           /prawda nie jest kochana/

czy to jest życie
gdy piszą na ciebie bzdury
i są one poważnie traktowane
w gminie parafii diecezji

notatki służbowe na okoliczności
absurdalne listy otwarte
nawet faktury lewe jakieś
krążą plotkami za plecami prawdy

po co kolejne wizyty ustalać
recepty przedłużać
na remonty unikane patrzeć
żreć się z codziennością

świat cię tu już nie chce
rodzina przeboleje zmianę
obecność inna nastąpi
nikt nie jest wieczny i po co

     (czwartek, 1 września 2016, g. 14.08)   

***

obrzydliwość

               /i... królestwo osób/

znów wraca to poczucie
trzeba je zapisać
powrotność jest sygnałem
można łagodniej lecz po co

dyskomfort to za mało
gdy ciebie nas wciskają
w jakieś wąskie przepaści
partii i między partiami

jestem sobą osobą wolną
zrozumcie dyktatorzy władzy
nie elektoratem bez-rozumnym
trybunał rozumu moją władzą

wobec rozumu się sytuuję
nie w waszych partyjnych widzeniach
rojeniach propagandzie
jestem wolnym rozumnym homo

moim przeznaczeniem królestwo
nie niewola ni wolność - są w stanie
uszczęśliwić cię... nie - tyś osobą
udziałem twym więcej!... panowanie

nad wszystkim w świecie - i nad sobą
prawda nie jest przeciwieństw miksturą
wiara i rozum pozwalają kontemplować
być (współ)świątynią najświętszej postaci

   (czwartek, 1 września 2016, g. 10.42)

PS.
Grafika z tej strony.

Samorząd-PL.2016 i Mądrość (nie tylko Syracha)

Kochani współmieszkańcy, młodzi i starsi. W tym, samorządowcy, nas reprezentujący we władzach gminnych. Księże proboszczu, Rado Parafialna, Rado Szkolna, Pedagogiczna, Zarządy Stowarzyszeń itd.

Podobno niektórzy z Was sądzą, że występuję przeciwko księdzu proboszczowi i dlatego inni-niektórzy zbierają podpisy, aby… Nie widziałem owego listu, więc nie mogę dokładnie zacytować.
Przeciwko jednym i drugim (tym samym) oświadczam uroczyście, że nieprawdą jest, że… Przedstawcie choć jeden taki (mój) wpis.

Oczywiście, że ksiądz, i wójt, i szkoła, parafia, gmina jest mi bliska, więc muszą występować w moim pisaniu. Jeśli ktoś mnie czyta osobiście – i ze zrozumieniem – to wie, że jedną z kluczowych formuł wyrażających moje rozumienie człowieka, świata i Boga jest – droga-prawda-życie. Nie abstrakcje, ani projekcje swoich planów, fobii, ambicji… Pisze to – i tak – co mnie stanowi. Droga osobistych wyborów (decyzji, czynów…), prawda poznana, poznawana, poddawana nieustannemu procesowi poszerzania, szlifowania… oraz życie tego świata, który ogarniam, i który jest miejscem i czasem mojej egzystencji świadomej.

Jeśli wspomniani powyżej jedni i drudzy mają dobro wspólne na celu i nic do ukrycia, zawsze jestem chętny i otwarty na publiczny dialog. Takoż w parafii, gminie, obwodzie szkolnym ze szkołą w jego centrum, stowarzyszonymi i niestowarzyszonymi mieszkańcami wszystkimi. Jest prawda, prawda się nie ukrywa, jest poznawalna – oto moje najgłębsze przekonania (wiara i rozum). Fałsz przepadnie, wcześniej, później… zawsze wywołując szkody. Niszczy każdą wspólnotę i każdą osoby. Kościół także.

Jakże bym chciał, byśmy dojrzeli do otwartej dyskusji, w perspektywie poniższych papieskich słów:

„Człowiek ze swej natury szuka prawdy. Celem tego poszukiwania nie jest tylko poznanie prawd cząstkowych, dotyczących faktów lub zagadnień naukowych; człowiek dąży nie tylko do tego, aby w każdej ze swych decyzji wybrać prawdziwe dobro. Jego poszukiwanie zmierza ku głębszej prawdzie, która może mu ukazać sens życia; poszukiwanie to zatem może osiągnąć cel jedynie w absolucie (tu jest ważny i istotny przypis 28). 

Dzięki przyrodzonej zdolności myślenia człowiek może znaleźć i rozpoznać taką prawdę. Ponieważ jest to prawda o doniosłym i istotnym znaczeniu dla jego życia, dochodzi do niej nie tylko drogą rozumowania, ale także przez ufne zawierzenie innym osobom, które mogą poręczyć za pewność i autentyczność tejże prawdy. Umiejętność i decyzja zawierzenia samego siebie i własnego życia innej osobie to z pewnością jeden z aktów antropologicznie najbardziej doniosłych i wymownych.

Nie należy zapominać, że także rozum potrzebuje oprzeć się w swoich poszukiwaniach na ufnym dialogu i szczerej przyjaźni. Klimat podejrzliwości i nieufności, towarzyszący czasem poszukiwaniom… przyjaźń to jedna z relacji najbardziej sprzyjających zdrowej refleksji…
… człowiek znajduje się na drodze poszukiwania, którego ludzkimi siłami nie można zakończyć: poszukuje prawdy oraz poszukuje osoby, której mógłby zawierzyć… wiara dostrzega najwyższe wezwanie, jakie zostaje skierowane do ludzkości, aby mogła spełnić to, czego pragnie i za czym tęskni.” (Jan Paweł II, encyklika „Wiara i rozum”, nr. 33)

I cóż z tego, że Papież-Święty-Polak Miłośnik Cypriana Norwida prosił i prosi o ufny dialog, szczerą przyjaźń, poszukujące prawdy dyskusje, we wspólnocie wiary i rozumu (kultury)... skoro nie chcą z nami rozmawiać w diecezji i parafii naszej, także po ŚDM 2016! Dominuje u nas oczywisty, publicznie znany, klimat podejrzliwości i nieufności :-(

"Zwracam się z wezwaniem także do odpowiedzialnych za formację kapłanów, zarówno akademicką, jak duszpasterską, aby troszczyli się zwłaszcza o przygotowanie filozoficzne tych, którzy będą głosili Ewangelię współczesnemu człowiekowi, a nade wszystko tych, którzy mają się poświęcić studium i nauczaniu teologii. Niech starają się wykonywać swoją pracę w świetle zaleceń Soboru Watykańskiego II129 i późniejszych rozporządzeń, które wskazują na niezwykle pilne zadanie, spoczywające na nas wszystkich: mamy wnosić nasz wkład w dzieło autentycznego i głębokiego przekazu prawd wiary" (tamże).

ROZUMOWANIE I BOSKOŚĆ

rozumowanie kimże jest człowiek 
i jakież jest jego znaczenie 
cóż jest jego dobrem i cóż złem jego
geniusz poetycki każdej epoki i narodu
niejako jest proroctwem ludzkości

nieustannie stawia poważne pytanie
sprawia że człowiek jest rzeczywiście człowiekiem 
z naglącą potrzebą odnalezienia sensu istnienia
świadczy o rozumności istnienia ludzkiego
pobudza rozum i wolę człowieka

do poszukiwania w wolności rozwiązania
które mogłoby nadać życiu pełny sens 
jest najwyższym wyrazem natury człowieka 
odpowiedzią i miarą głębi 
jego zaangażowania we własne istnienie

kiedy przyczyna rzeczy poddana jest badaniom
szukającym ostatecznej i całościowej odpowiedzi
rozum ludzki dosięga swego szczytu 
otwiera się na religijność bowiem 
także religia stanowi wyraz osoby ludzkiej

na szczycie jego rozumnej natury
jest głębokim dążeniem człowieka do prawdy 
podstawą wolnego osobistego szukania Boskości
nie spada na nas rozkazem lecz w wolności osób
człowiek jest drogą Kościoła i świata

         /Jan Paweł II, październik 1983/


PS.
W cytowanym papieskim dokumencie skierowanym do wszystkich ludzi dobrej woli zamieszkujących Ziemię, usunąłem słowa bezpośrednio należące do religijnego słownika, aby ów zacytowany fragment mógł być przedmiotem namysłu i dyskusji w instytucjach, które ustawowo są areligijne. Mądrość, perspektywa mądrościowa bytowania człowieka na naszej planecie, nie zna ograniczeń rasowych, gen derowych, religijnych itd. Jest powszechna, jak uniwersalna jest mądrość, przynależna tylko - i istotowo - gatunkowi homo sapiens.

    Pozostaję z szacunkiem, zawsze gotowy „do usług” czyli aktywnego udziału w        powszechnym dialogu - Józef K., Wasz katecheta, solidarnościowiec, samorządowiec, ojciec dużej rodziny (wójt I Kadencji, wota wdzięczności za wolność, godność... dałem Bogu i Ojczyźnie w kościele WNMP. w Strachówce)

 

Kościół-Państwo-My, PL.2016

Gdzie jest świat, Europa i Polska, których chcemy dla siebie i następnych pokoleń!? Czyż nie widzieliśmy, nie słyszeliśmy, nie dotykaliśmy całym sobą, ciałem uduchowionym, duchem UCIELEŚNIONYM, w czasie TYCH ŚWIĘTYCH DNI ŚDM 2016 w Polsce, Krakowie, Strachówce, Rzeczpospolitej Norwidowskiej... Czyż nie jesteśmy naocznymi świadkami TEJ Dobrej Nowiny?!

"I żadna łza, i żadna myśl, i chwila, i rok 

Nie przeszły, nie przepadły, ale idą wiecznie, 

Ulotną myśl z czasami zamieniając w wyrok, 

A wyrok w treść istniejącą bardzo niestatecznie. 

I nie ma grobów... oprócz w sercu lub w sumieniu, 

I nie ma krzyżów ... oprócz na zimnym kamieniu..."

(Do Stanisławy Hornowskiej, C. Norwid)

Raporty o stanie jednego i drugiego, to nie ja. Robią to naukowcy i instytucje do tego stworzone. Mają narzędzia. Prowadzą badania, mają dostęp do wielu źródeł informacji jawnych i nie. Ja – daję świadectwo.  Prawdę, którą mogę kontemplować na dwóch skrzydłach osoby myślącej, wiary i rozumu. Nie rodzę mojego pisania-świadczenia jednym skokiem, wysiłkiem, jednostką pracy umysłowo-fizycznej. Gromadzę odruchy, spostrzeżenia, myśli, uczucia – wszystko czym jestem i co mi się daje zmysłowo-intelektualno-duchowo. Droga-prawda-życie tym jest. Bez notatek bym zginął. Sięgnę do nich, zbiorę. Trzeba, bo takie moje powołanie, taki moment życia, i dziejów Polski i Kościoła w Polsce.
Oj, wcale mi się nie chce wykonać tej pracy, ale jakaś moc wyższa prowadzi, ona mojemu lenistwu zaradza.

Skoro kepiskopat (episkopat Polski) milczy w naszych POLSKICH AŻ DO BÓLU sprawach, ich trzeba wysłać na bezrobocie. A mnie pisać, pisać, pisać…

1) Belgowie obchodzili narodowe święto u nas, ale nie zauważyliśmy. A gdyby tak odwrócić sytuację? Albo poznać karty z naszej historii większej, niż popeerelowska mentalność-świadomość Polaków 2016? Gdyby tak postawić nam (sobie) większe wymagania? Szukajmy swojego Westerplatte (św. JPII, 1987). – „Każdy z was, młodzi przyjaciele, znajduje też w życiu jakieś swoje "Westerplatte". Jakiś wymiar zadań, które musi podjąć i wypełnić. Jakąś słuszną sprawę, o którą nie można nie walczyć. Jakiś obowiązek, powinność, od której nie można się uchylić. Wreszcie - jakiś porządek prawd i wartości, które trzeba "utrzymać" i "obronić", tak jak to Westerplatte, w sobie i wokół siebie. Tak, obronić - dla siebie i dla innych. Nie można "zdezerterować”.

Wasze powołania i zawody są różne. Musicie dobrze rozważyć, w jakim stosunku - na każdej z tych dróg - pozostaje "bardziej być" do "więcej mieć". Ale nigdy samo "więcej mieć" nie może zwyciężyć. Bo wtedy człowiek może przegrać rzecz najcenniejszą: swoje człowieczeństwo, swoje sumienie, swoją godność.… prawa człowieka są po to, ażeby każdy miał przestrzeń potrzebną do spełniania swoich zadań i powinności. Ażeby w ten sposób mógł się rozwijać. Mógł stawać się bardziej człowiekiem… aby odkryć źródło tej samej duchowej mocy wobec wszystkich synów i córek tej doświadczonej polskiej ziemi. Aby odkryć tę moc w szczególności i dla was: młodych… Ta moc ducha, moc sumień i serc, moc łaski i charakterów, jest szczególnie nieodzowna w tym waszym pokoleniu… Przyszłość Polski zależy od was i musi od was zależeć. To jest nasza Ojczyzna - to jest nasze "być" i nasze "mieć". I nic nie może pozbawić nas prawa, ażeby przyszłość tego naszego "być" i "mieć" zależała od nas. Każde pokolenie Polaków, zwłaszcza na przestrzeni ostatnich dwustu lat, ale i wcześniej, przez całe tysiąclecie, stawało przed tym samym problemem, można go nazwać problemem pracy nad sobą, i - trzeba powiedzieć - jeżeli nie wszyscy, to w każdym razie bardzo wielu nie uciekało od odpowiedzi na wyzwanie swoich czasów… „.

- Nie zdezerterowałem, aż dotąd! Znalazłem, dostałem, dostrzegłem, zrozumiałem moje Westerplatte – wiarę i rozum – ale w wolnej Polsce doszła do władzy grupa biskupów i pokolenia księży, którzy nie chcą mnie-katechety powołanego w stanie wojennym do obrony Westerplatte z młodzieżą. Nie chcą mnie dzisiaj widzieć, słyszeć, znać, żadnego dialogu ze mną, świadkiem czasu (i jego ducha), prowadzić. Ich jedyną polityką wobec mnie i podobnych – jest przemilczanie i oskarżanie w mowach tronowych, na wielkich uroczystościach. 

Oni są ponad nas wywyższeni przez wolność przez nas odzyskaną. Gdyby mieli (znali, czuli) swój udział w naszym świecie – tak by być nie mogło. Jest jednak duch czasu, jest kultura… i im postawione będą przez Kogoś wyższego (i historię) pytania, jak nie teraz, to na ostatecznym sądzie.

 
A tak było u nas-Polaków przez wojną - " 20 Lipca 1937. Właściciel pałacu w Łochowie - Hrabia Eryk Kurnatowski uczestniczy w otwarciu kompleksu „Memorial Interallie” w Liege, z udziałem Króla Belgów, Leopolda III Koburga (6. z prawej). Warto zwrócić uwagę na fakt, iż hrabia siedzi w bezpośrednim sąsiedztwie Króla (po lewej stronie).

„Memorial Interallie” jest poświęcony pamięci wydarzeń oraz ofiar związanych z Pierwszą Wojną Światową. Kompleks został wybudowany wspólnymi siłami krajów Alianckich - ufundowany zarówno ze środków publicznych, jak i prywatnych. Wśród monumentów - jest znajduje się także Pomnik Polski: " 

2) ŚDM 2016 były pielgrzymim krokiem i obecnością Boga wśród nas. Proszą (domagają sie) o kolejne kroki - o Boży dialog w kulturze miejsc i czasu naszego życia - w gminach, parafiach, dekanatach, diecezjach... Trzeba się bardziej słuchać Boga, niźli ludzi. Otrzymaliśmy światło, nie tylko świece - niech zajaśnieje. Niech rozświetla całą naszą rzeczywistość - "całość jest czymś więcej niż część..." (Radość Ewangelii, papież Franciszek). Rzeczywistość się nie ukrywa, w angelizm itd. itp. Zmowa milczenia, przemilczania... pozbawia człowieka godności. Patrzmy  oczami, sercem, wiarą, rozumem, talentami setek, tysięcy z Was, Belgów, Polaków, Francuzów, Ukraińców, Europejczyków i obywateli świata całego, wielkiego jak Miłosierdzie Boże. :

SPOJRZENIE WIARY

           /biskupowi Romaniukowi/

spojrzą i uwierzą
tak jak ów drugi uczeń
biblii warszawsko-praskiej
zobaczył wszystko i uwierzył

Światowe Dni Młodziezy 2016
miały swój przystanek
tydzień w diecezji naszej
wśród nas tu w Strachówce

a my żywi jesteśmy świadkami
tego wielkiego wydarzenia (cudu)
w żywym Kościele Powszechnym
Żywego Jezusa Boga między nami

jedno spojrzenie na małą grupę
dzielenia się wiarą i rozumem
z księdzem Guido przy krzyżu
na naszym zakręcie dziejowym

(czwartek, 3 sierpnia 2016, g. 10.18)
                       TUTAJ - Komnata Siódma 4

A mój proboszcz prosi (chce, każe) bym usunął zdjęcie, na którym trzyma świecę ŚDM 2016 w Strachówce, bo w drugiej ręce trzyma jakąś butelkę, którą też otrzymał w dowód wdzięczności od pielgrzymów. Boi się plotek/ocen jakiegoś – widać bardzo możnego – środowiska/grupy w swoim, ale nie naszym, Powszechnym Kościele (Belgia, Polska, Europa, świat).  
Kto zbierze? Kto opowie nam z odwagą  nieposkromioną TO WSZYSTKO - o ŚDM 2016 w Strachówce: parafii, gminie, w szkole Rzeczpospolitej Norwidowskiej, diecezji warszawsko-praskiej, powiecie wołomińskim?! Tyle dobrego dostaliśmy, TYLE DOBREGO zawdzięczamy Tobie Boże! A „oni” (hierarchiczni) abdykowali ze swojej królewsko-kapłańsko-proroczej funkcji w globalnym świecie i Kościele. Biada im, biada nam !

Papież o nas wszystkich wie i nas rozumie – „- Po raz kolejny wyrażam moją wdzięczność prezydentowi Polski, innym przedstawicielom władz, kardynałowi arcybiskupowi Krakowa i całemu Episkopatowi Polski oraz tym wszystkim, którzy na różne sposoby przygotowali i sprawili, że stało się możliwe to wydarzenie, które dało Polsce, Europie i światu znak żywej wiary, znak braterstwa i pokoju. Proszę Boga, aby ci młodzi ludzie, których spotkałem w Krakowie, zanieśli w swoich sercach iskrę Jego miłosierdzia całemu światu!” (pp F1)

3) „Władza dziś chce mieć przewagę nad społeczeństwem, które ją wybrało. Czasem czuję też strach i niepewność. Mamy malowanego prezydenta, mamy premier, która tylko wykonuje rozkazy prezesa. Prezes nie ma żony, a chce rządzić kobietą i całym krajem. Ja będę mówić, co chcę, niech mnie Ziobro z Macierewiczem aresztują, mogę być więźniem politycznym!” (Danuta Wałęsowa). 
" Śledzę dzieje głupoty w Polsce. Jest się czego bać, nieprzewidywalny człowiek ma wpływ na rządzących" (Jerzy Stuhr). 

List Prezesa Trybunału Konstytucyjnego do Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej:

„Panie Marszałku:
Stwierdził Pan publicznie w dniu 3 sierpnia, że Prezes Trybunału Konstytucyjnego przekazał politykom Platformy Obywatelskiej informację o terminie ogłoszenia wyroku w sprawie ustawy o Trybunale Konstytucyjnym. Powiedział Pan w telewizji: "To jest zmowa polityków PO z prezesem Rzeplińskim, który przekroczył już naprawdę wszystkie bariery". Pańska mowa o "przekazaniu" oraz o "zmowie" jest kłamstwem, insynuacją. Podobnie jak przyszywanie mi łatki wroga Parlamentu. /Prezes TK, prof. A. Rzepliński, kawalert watykańskiego orderu/”  (tutaj) 

Nie-szczęśnicy obecnego układu władzy! Sami – choć zajmują najwyższe państwowe stanowiska - nic nie znaczą. Interpretują rzeczywistości tak, by się wstrzelić w oczekiwania prezesa... a to prosta droga do deprywacji godności!

„Przez 8 lat, kiedy poprzednia władza przy pomocy UE zmieniała Polskę na lepsze, Kaczyński i Spółka czynili absolutnie wszystko, by dorwać się do władzy. Wykorzystali w sposób haniebny do tego smoleńską katastrofę, która posłużyła im jako paliwo do budowania przemysłu pogardy i nienawiści wobec demokratycznie wybranych władz i instytucji państwa prawa. Stało się tak również dzięki nieskrywanej sympatii hierarchów i proboszczów Kościoła katolickiego w Polsce. Hierarchom nie przeszkadzało to, że PiS wykorzystywał religię i jej święte emblematy do walki z politycznym przeciwnikiem.” (Piotr Polmański, poseł I, II i X  kadencji) 

"Jeden blok reprezentuje starą trójkę liberalizacji, globalizacji i finansjalizacji. I choć wciąż jest u władzy, jego notowania szybko spadają, czego mogą poświadczyć David Cameron, europejscy socjaldemokraci, Komisja Europejska, a nawet postkapitulacyjny rząd Syrizy w Grecji.
Drugi blok formują Trump, Le Pen, prawicowi zwolennicy Brexitu, antyliberalne rządy Polski i Węgier oraz rosyjski prezydent Władimir Putin. To międzynarodówka nacjonalistyczna - klasyczny produkt okresu deflacyjnego - zjednoczona przez pogardę dla liberalnej demokracji i zdolność zmobilizowania tych, którzy chcą ją zmiażdzyć" (były minister finansów Grecji, prof. ekonomii) 

4) Między Krakowem, Strachówką a Panamą!
Piszę, piszę, piszę o wszystkim, każdemu, każdej... w parafii, diecezji, gminie, Polsce, Kościele...

Grafika zapowiadająca ŚDM 2019 w Panamie ze strony Duszpasterstwa Młodzieżowegow Belgii !

***

APOSTOLE MADEJU POMÓŻ

                 /istnieć i działać/

Andrzeju pomóż Andrzeju ratuj
chcą nas tu zagryźć bez Ciebie
zagryźć wygryźć ograbić z godności
w tajemnicy wspólnoty jesteśmy jednością

Ty mnie zapytałeś z dumą
czy znam to zdanie z Soboru
Watykańskiego Drugiego
że Jezus objawia nam Boga

tym samym objawia człowiekowi człowieka
czy wiem skąd to jest
że to czysty Norwid i kto mógł go tam
do soboru włożyć tylko Wojtyła
sprawdzałeś to u jego przyjaciół

i ja dzisiaj już wiem i do mnie dotarło
mieszkańca Strachówki koło Wołomina
na mazowieckiej ziemi Cudu n. Wisłą i Wieszcza
jak wielki to dar i zobowiązanie pokoleniom

jakże daleko idzie nasz Czwarty Wieszcz
trudno się oprzeć przeświadczeniu
że stał się jednym z prekursorów Vaticanum II 
i jego bogatego nauczania

tak głęboko umiał odczytać tajemnicę paschalną 
Chrystusa
tak precyzyjnie przetłumaczyć ją na język życia 
i powołania chrześcijańskiego

związek między pięknem pracą zmartwychwstaniem
sam rdzeń chrześcijańskiego być i działać
esse et operari
przed i po Światowych Dniach Młodzieży 2016

(czwartek, 4 sierpnia 2016, g. 14.30) 

***

GODNOŚĆ ODNALEZIONA

             /mini wykład o osobie/

godność człowieka jest osią
naszej cywilizacji XX i XXI wieku
godność osoby odnaleziona
i zdefiniowana nie wszędzie dotarła

niestety najtrudniej ma u nas
dotrzeć do polskich parafii (diecezji)
nie chcą w nas widzieć siostry i brata
we wspólnocie Ludu tzw. Bożego

przemilczają nas szargając godność
ową zapisaną na kartach ONZ PDPCz
Soboru Watykańskiego II encyklikach
oni po prostu je ignorują (nie znają)

najwyższy przejaw jedna z
najwznioślejszych wypowiedzi
ludzkiego sumienia naszych czasów
człowiek jest nawet drogą Kościoła

księża nie chcą o tym słyszeć w buncie
lecz mówią przypominają papieże
wzywając prosząc nas o dialog
który pokój przyniesie narodom

pokój wspólnotom lokalnym i każdym
jeśli nie wyrzekniemy się siebie (rozum)
godności uświadomionej odnalezionej
w nauce kulturze człowieka i Kościoła

w Strachówce to wiemy (niektórzy) 
z pomocą dziejów i wieszcza i MBA
Solidarności z 3 Maja 1989 RzN i ŚDM 
z samej głębi którą Bóg w nas zna

(czwartek, 4 sierpnia 2016, g. 13.57)

***

ZAWIEWY DUCHA (I ZAPAŁ)

             /mini wykład o parafii/

w strupieszałe ciało
w zgaszonego ducha
napływa życia wiew
po motywach całej drogi

człowiek duchowo umysłowy
z wiarą i rozumem za pan brat
postawą miłości intelektualnej
sięga cech istotowych i konstytutywnych

człowieka świata i Boga - jeśli kto wierzy
unikając uprzedzeń i schematów
sięga metafizyki i fenomenologii
by przezwyciężyć kryzys sensu bez lęku 

część myśli nowożytnej 
jest nim naznaczona 
nie tylko uniwersytetów i sztuki 
także katedr parafii diecezji

społeczny wymiar ewangelizacji
wymaga krzyczy o zrozumienie 2016
uzdrawia międzyludzkie stosunki społeczne
ale o nich rozmawiajmy też w Strachówce

Duch Święty dysponuje nieskończoną inwencją 
boskiego umysłu
On wie jak rozwiązać węzły naszych spraw
także te najbardziej złożone aż nieprzeniknione

konfliktu nie można ignorować ani ukrywać
trzeba go akceptować w nim się nie zatrzymać
tracimy poczucie głębokiej jedności rzeczywistości
rzeczywistość jest ważniejsza od idei

całość jest ważniejsza niż część
ewangelizacja zakłada drogę dialogu
Kościół nie ma rozwiązań dla wszystkich 
dla wszystkich szczegółowych kwestii

jednakże wespół z różnymi siłami społecznymi
wspiera propozycje bardziej ku godności 
osoby ludzkiej i dobru wspólnemu
uczmy się akceptować innych 

z ich innym byciem myśleniem wyrażaniem
dialog w którym dąży się do pokoju społecznego 
i sprawiedliwości
jest etycznym zaangażowaniem 

stwarza nowe warunki społeczne
przez słuchanie drugiego 
znajdujemy oczyszczenie i wzbogacenie
wysiłki dialogu są przejawem miłości do prawdy

       (czwartek, 4 sierpnia 2016, g. 12.36)

5) Haniebny wpis proboszcza z Duczek:
"Kapaony o co wam chodzi? Insynuacje wobec proboszcza, kurii, społeczności lokalnej, nakręcanie dyskusji zupełnie nie w miejscu do tego właściwym? Nie macie profilu parafii jeśli już chcecie sobie dyskutować? Zły to ptak, co własne gniazdo kala. A tak odczytuję wasze pomówienia Strachówki. Donoszenie na swoich do obcych stało sie ostatnio modne, ale czy koniecznie również wy musicie w tym brać udział? Dlaczego sobie upodobaliście ks. Emila? Bo raz był w Strachówce? Niepojęte dla mnie, co może się dziać z normalnymi ludźmi! A teraz - jeszcze raz czytamy całą dyskusje i sprzątamy po sobie to, co nieetyczne."

Niepojęte dla mnie, co może się dziać z księżmi w Polsce! Dialog – zwłaszcza po takim wpisie – jest moralnością. Przemilczanie – hańbą. Ale już nie jednego księdza, ale całej korporacji diecezjalne. Co oni wiedzą o miłosierdziu, wspólnocie, szczerości, otwartości… czyli o „normalnej” rzeczywistości tego świata, człowieka i Boga?! Księże Arkadiuszu, Ciebie wołam! Księże Mieczysławie, księże Emilu… mamy Rok Miłosierdzia, strzeżecie jego bram? Z każdym chcę rozmawiać, zwyczajnie, po męsku. Bez pogardy. Ksiądz, nie-ksiądz... równi w godności. Na obraz i podobieństwo. Równi w odpowiedzialności bądźmy, za słowa i czyny! Najpierw trzeba nam wszystkim jednego – BYĆ CZŁOWIEKIEM (wdową, sierotą, bezrobotnym, bezdomnym, odrzuconym, chorym…). Po co lekarz zdrowym!

Czyżbyśmy już usankcjonowali dwa obiegi polskiej moralności (publicznej) oraz wiary i rozumu?! Coś musi iść w parze. Coś innego musi być zblatowane! Sojusz tronu z ołtarzem. Prezydent łamie Konstytucję, episkopat milczy (analogicznie dzieje się w parafiach, dekanatach...)

6) Sportowiec z Korei Północnej przeprosił przywódców swojego kraju za srebrny medal w Rio - Hmm. A my przepraszamy "prześwietną" kurię i całą hierarchię parafialno-diecezjalną, że w Strachówce były Światowe Dni Młodzieży 2016 :-(
Ktoś uważa, że przesadzam? Że można znieść taką sytuację, bez utraty godności osobowej człowieka wierzącego i nie... tu i tam w Polsce 2016?!
Jeśli będę milczeć, kamienie wołać będą... o PRAWDĘ! I GODNOŚĆ CZŁOWIEKA-MIESZKAŃCA NA NASZYM TERENIE!

Jakaś kościelna gazeta, lub niekościelna, powiatowa, ogólnokrajowa (?) powinna się zainteresować i opisać nasze ostatnie przeżycia w tzw. wspólnocie lokalnej. Były piękne, budujące dla niektórych (wielu). A dla innych, a zwłaszcza diecezjalnej góry? Dlaczego nikt nie chce obiektywnej wiedzy? Gdzie nam do normalności? Przecież fakty nie znikają, one ida za nami, są prawdą, fundamentem obiektywnych dziejów! Przemilczane, stają się ciemną stroną fałszywej tożsamości i (nie)pamięci.

NAUKA SPOŁECZNA

              /księdzu Jerzakowi/

religia to nie tylko niewidzialne
raczej bardziej widzialne nią jest
nie samo co w duszy tak zwanej
dzieje się osób naszych i braci arcybiskupów

życie wewnętrzne to jedno
osobiste niebo czyściec lub piekło
zależne od mojej twojej wiary i rozumu
lecz jeszcze jest wymiar społeczny

wspólnotowe i społeczne reperkusje kerygmy
włączenie społeczne ubogich i odrzuconych
dobro wspólne i pokój społeczny
dialog społeczny jako wkład na rzecz pokoju

radość Ewangelii napełnia serce i całe życie 
tych którzy spotykają się z Jezusem
i pozwalają żeby ich zbawił
zostają wyzwoleni z grzechu smutku pustki izolacji

z Jezusem Chrystusem radość rodzi się i odradza
nie zależy od teorii księdza proboszcza
i Ruchu Rodzin Nazaretańskich
cały Lud Boży głosi Ewangelię

(wtorek, 9 sierpnia 2016, g. 13.05)

Są księża i biskupi, którzy podobnie jak ja myślą i piszą, co dziwić nie może, bo to nauka Soboru Wat. II i ostatnich papieży – czysta Dobra Nowina.
„Już dawno nie byłem tak szczęśliwy. Jak po niezapomnianych rekolekcjach. Jak po niesamowitej pielgrzymce. Dumny z Kościoła, z Polski, z Krakowa. Nadchodzące z różnych stron opinie potwierdzają, że ŚDM 2016 udały się bardzo dobrze. Ten mocny powiew Ducha jednak nie tylko ożywił wielu ludzi, ale również odsłonił pewne braki. Gdyby Kościół nie miał przyszłości, można by o nich nie myśleć. Można by tylko dziękować jak najdłużej. Bo naprawdę jest za co. Skoro jednak wierzymy, że Kościół nad Wisłą ma przed sobą również przyszłość, może warto przemyśleć również te momenty, które mogą mieć na nią niebagatelny wpływ…

[Ale]  Zaskoczyła mnie ilość zarejestrowanych Polaków [na ŚDM 2016]- 78 tysięcy. Włochów było 63 tysiące, Francuzów 33 tysiące. Dlaczego Polaków nie było więcej? Dlaczego większość polskiej katolickiej młodzieży nie chciała przyjechać do Krakowa? Czy nie dlatego, że ich po prostu nie ma więcej? To widać po Mszach świętych niedzielnych czy rekolekcjach parafialnych. Włosi nie mają katechezy w szkole a potrafi ich przyjechać prawie tylu co Polaków. W większości parafii mają oratoria, grupy młodzieży. To robi liczbę. My mamy katechezę i kontakt z 200, 300 osobami, ale jak przyjdzie co do czego, to nie ma na kogo liczyć. Może trzeba by zrezygnować z jednej godziny religii? Żeby nieprzekonanych nie zamęczać. Może pozwolić księżom uczyć w szkole tylko pół etatu, żeby mieli więcej sił do pracy w parafii? Może zrezygnować z niepisanej zasady, że każdy ksiądz musi uczyć w szkole? Nawet jak nie ma talentu. Wielu księży się zniechęciło do młodych. Wielu się młodymi zamęczyło. Stąd w parafiach coraz mniej grup młodzieżowych...”  (ks. Prof. W. Węgrzyniak) 

Też widzieliśmy chwałę Bożą, Strachówki, Polski i Kościoła w naszej Rzeczpospolitej Norwidowskiej... Jesteśmy naocznymi świadkami czegoś, czego nasza kuria ani proboszcz nie widzą. Fałsz to, czy prawda? ŚDM 2016  odbyły się (miały swoje miejsce i czas) w Strachówce, w powiecie wołomińskim, w diecezji warszawsko-praskiej. Czekamy na słowa, współ-czucie, współ-wiarę i współ-rozum z nami naszych hierarchicznych! co robią inni, gdzie indziej, w innych parafiach, w innych diecezjach (w innym kościele?). By ziarno nie leżało obok drogi naszego życia, którą podążamy do sióstr, braci, łamiących z nami chleb codzienności i wieczności! NAJPIERW TRZEBA BYĆ CZŁOWIEKIEM I ŻYĆ W REALNYM ŚWIECIE - realizm first, potem dopiero teorie, wizje dusz-pasterskie, nowatorsko-konserwatywne teologie (RRN) itd.

"Podziękować, nagrodzić, zrobić wszystko, żeby wspólnota, którą utworzyli w ostatnich miesiącach przybrała jakieś bardziej trwałe formy. Na pewno warto porozmawiać z księżmi w parafiach, w których nic nie udało się zrobić. Papież często używa słowa „discernimento” – „rozeznanie”... wielu ludzi naprawdę zrobiło kawał profesjonalnej pracy. Ale niektórzy byli nieodpowiedzialni, chociaż mieli odpowiedzialne stanowiska. I miejmy nadzieję, że pamiętając ludzkie łzy, pretensje, krzyki i niecenzuralne słowa, przynajmniej zostaną w domu, kiedy przyjdzie czas na nagrody. Jeśli mają chociaż trochę honoru."  (jak wyżej)

7) Niszczą w Polsce 206 groby (cmentarze). Minister Ziobro usprawiedliwia, episkopat milczy. Dzicz i rykowisko się (roz)panoszy?! Nieliczni protestują. 

Patrzę w kalendarz, kalendarze, dusze... Tygodnice, miesięcznice i takie tam... Chyba Prezes zdąży wrócić z Budapesztu na jej/ich obchody/świętowanie? O tych nowych tradycjach trzeba też myśleć, pisać… może kiedyś będą CAŁA NOWĄ POLSKĄ w czasie, przestrzeni, podręcznikach, mentalności, przykazaniach moralności (11 przykazań)? No i szykuje się matrykulacja jednostki moralności. Nareszcie będzie mierzalna - skala najwyższa - 1 JPK (Jarosław Prezes itd.). Czyżby zlękli się, że będzie nią 1 TK (albo 1 Konstytucja np.)?

***

TAKIE TAM

nakłada się czas
nakładają czasy nasze
kosmiczny ciał niebieskich
dziejów świata człowieka na ziemi
czas osoby na drodze stąd dotąd
i do wieczności
czas prawdy która się dzieje
w naszym życiu tu i teraz
tylko wiara i rozum osoby
prawdę współ-kontempluje
w ludzkim świecie (kultury)

(środa, 10 sierpnia 2016, g. 17.05)

(Zdjęcie Premiera Węgier i Naczelnika Polski stąd!)

To, czym żyją politycy, a raczej, co podgrzewają/nakręcają staje się szybko chlebem… Patrzmy w Węgrów, na Węgry, z Węgrami-bratankami doświadczajmy nowej realności. A może  nasz Naczelnik Państwa o najwyższej moralności na skali (1 JPK) zwrócił uwagę swojemu przyjacielowi Orbanowi na TO :-( 
ps. Co prawda, Papieża nie udało Mu się doprowadzić przed grobowiec brata na Wawelu!

„Jenő Knézy Jr, pracujący dla węgierskiej telewizji M4 Sport, kompletnie pominął startującą w wyścigu 18-letnią Syryjkę, pomimo iż wygrała ona wyścig. Komentator nie wymienił pływaczki przy przedstawianiu zawodników, ani nie poinformował o jej sukcesie. To co robią Węgrzy, nie zawsze jest zgodne z duchem Ewangelii, kultury Człowieka na Ziemi, ani nawet duchem sportu. Jaki pan (Orban, Kaczyński), taki kram – dziennikarze nawet sportowi, media publiczne, partyjni działacze/dygnitarze/karierowicze… i bezmyślna gawiedź. Elektorat, brzmi poważniej i jakby ciut zobowiązująco.

Czy Polska PiS to węgierskie podroby? Czy podróbki? Węgrzy się cieszą, ale czy my?  „Polski rząd wyraźnie naśladuje model węgierski, ale idealna kopia nie będzie możliwa… "W Polsce nie jest możliwa tak silna centralizacja władzy jak na Węgrzech, gdyż liberalna i lewicowa opozycja dysponuje wspólnie większą siłą niż PiS, a KOD potrafi wyprowadzać na ulice tysiące ludzi" (Tygodnik "Figyeloe"). 

Prywatne polityczne poglądy na temat uchodźców wzięły górę u znanego węgierskiego dziennikarza. Sprawę poruszył węgierski Komitet Helsiński. Telewizja w oficjalnym komunikacie przeprosiła za zaistniałą sytuację, pisząc, że była ona niezamierzona i spowodowana problemami technicznymi w transmisji.”  :-( 

Żeby odzyskać wiarę w człowieka... sięgamy po odtrutki! Czy wolno mieć nadzieję, że wszyscy będą zbawieni?”. Po tym pytaniu od razu rozpoznamy rozmówcę, bo choć sformułował je jeden z najwybitniejszych teologów XX w., Hans Urs von Balthasar, w Polsce potrzeba było odwagi ks. prof. Wacława Hryniewicza, aby je powtórzyć i twórczo rozwijać. Ta książka to coś więcej niż tylko „katechizm Hryniewicza”. Dzięki „Wierze w oczekiwaniu” mamy okazję wsłuchać się w głos człowieka, który przeżywszy wiele, odnalazł swoją tożsamość jako teolog i ksiądz. 

PiS ich - sędziów TK - prześladuje (zapowiada różne sankcje, nie tylko finansowe), ale oni – sędziowie TK (i chyba czegoś więcej) - obronili godność, rozum i kulturę wolnego człowieka na Ziemi Naszej – bo to jest nasza Matka, ta ziemia. Bo to jest nasza Matka, ta Ojczyzna.

***

ROZUM I POLITYKA

                  /o prawach rozumu/

wiem gdzie mieszka rozum
nie zawsze gdzie polityka
rozum musi się objawiać
z natury godności definicji

rozum bada ogłasza publikuje
zamieszkał kulturę człowieka
w homo sapiens świątyni
niejawny przeczy sam sobie

jest prawda (i jej negacjonizm) 
rozum wszystkiego dochodzi 
bada ogłasza kontempluje 
sprawy człowieka świata Boga

uniwersyteckie katedry globalne
wolny duch myśl sztuki (języki)
objawiają albo nie są sobą
niejawne niewolne zawodzi

pieśń ludowa też była kiedyś
Norwid o niej pisał 
ale czy jeszcze istnieje 
czy tylko moda i wspomnienie 

kiedyś naszej moralności publicznej 
strzegł i kościół hierarchiczny 
w Kraju nad Wisłą tak było 
są świadkowie i solidarność 

czy polityka jest jeszcze kulturą 
wielu dyktatorów przeczy 
wola ich niejawna (cele i metody) 
słowa kręte śliskie straszne czyny 

po czynach ich poznacie 
dobre drzewo rodzi dobre owoce 
prawda się nie ukrywa 
jest zgodnością rozumu i rzeczy 

(czwartek, 11 sierpnia 206, g. 11.10)

8) Uderz w stół. Pozwól ludziom (sędziom TK) mówić, a rozum ich się objawi, a twój dostanie światło do własnego/osobowego rozeznania. Słucham zdań rozumów odrębnych. To nie jest zwykłą rozgrywka między stronami. Tu chodzi o coś więcej, o Konstytucję Państwa i Rozum Człowieka (wolność, godność osoby, Kartę Praw Podstawowych, o naszą kulturę, cywilizację...?).  

Uderz w stół. Ekonomia i polityka... "wyzysk ekonomiczny idzie przez środek wspólnoty narodowej. A skutecznych rozwiązań trzeba szukać z dala od kryterium etnicznego... plan Morawieckiego nie będzie realizowany w politycznej próżni.. skuteczność można mu zapewnić tylko na szerokim fundamencie demokratycznej umowy społecznej. Czyli na odwrotności tego, co jest teraz: lekceważeniu płynących już nawet ze strony własnych zwolenników oskarżeń o łamanie demokracji oraz na atmosferze wykluczania przeciwników politycznych jako wrogiej "piątej kolumny" nastawionej jedynie na obronę status quo... wygląda na to, że PiS dalej będzie szedł swoją brutalną i coraz bardziej wodzowską drogą... A Polska straci kolejnych parę lat."

***

PRACA DZIELONA

        /aby uprawiał go i doglądał
           zadanie i środek rozwoju/ 

ktoś robi karierę
ktoś po nim przed nim sprząta
tworzy miejsca pracy
albo zarabia na życie

rodzinę utrzymuje
się realizuje
albo sztukę i talent
czyniąc ziemię poddaną

ale są i tacy
którzy do niczego (z tego)
się nie nadają
tylko metafizycznie oswajają

świat siebie i Boga
warto w którymś momencie
poznać i zrozumieć
wręcz to jest konieczne

   (czwartek, 11 sierpnia 2016, g. 22.03)

***

ŁAJDACTWO PRZYZWOLONE

           /Rzecz-nie-Norwidowska'16/

handlują alkoholem
to pewnie i inne zasady łamią
lecz zamiast zasłużyć na uwagi
innych łamią 

szkołę niszczą publicznie oficjalnie
anonim za anonimem
donos za donosem
taka gmina i taka parafia

to nie sprawa parafii (gest Piłata)
to nie sprawa gminy (samorząd)
to niczyja sprawa
niech rozpijają i niszczą

taki (nie)ład w Polsce 2016
bez pasterzy panuje
Jezus płacze ja płaczę
zło się dzieje jak działo

     (czwartek, 11 sierpnia 2016, g. 20.15)

***

RELIGIA I ZABOBON

          /Karta Praw Powszechnych/

rozum to rozstrzyga
religia mówi jest Bóg i prawda
wiara i rozum go kontemplują
osoby wolnej z godnością

zabobon mówi jest Bóg
co do prawdy nie wiadomo
i my to rozsądzamy i administrujemy
my czyli pozaracjonalna elita

my hierarchiczni i niedialogiczni 
my sami z siebie i dla swoich
w kazaniach mamy wszystko dla was
w życiu niekoniecznie raczej

Polska jest dzisiaj na zakręcie
kto rozumu praw broni
broni prawa do prawdy
i prawdziwej religii (kościoła.pl)

Kościół Powszechny się obroni  
przed kepiskopatem
jest na wszystkich kontynentach
ma swojego Papieża i ŚDM

    (czwartek, 11 sierpnia 2016, g. 12.17)

***

DOŻYWANIE CZŁOWIEKA

         /niechciana praca wykluczonych -
           Powiatowym Biurom Bezrobocia/

temat mało znany
ale pospolity
dotyczy każdego
prócz świętych młodzianków

tak Fidela Castro
jak i Ratzingera byłego papieża
księży w domach emerytów
i profesora Adama Strzembosza

ktoś ma pomysł na dożywanie
inni inne lub wcale
mają wobec nich oczekiwanie
lub wcale nic nie styka

wielu jest profesorów
dożywających i prostaków
jeden wcześniej drugi inaczej
zależy od kasy i środowiska

ja swoje tu znaczę
znaczy przeżywam i opisuję
może ktoś kiedyś
mi wybaczy

     (piątek, 12 sierpnia 2016, g. 11.16)

Post scriptum:

Im (wybranym) już ktoś podziękował?! Zasłużyli. Ale sprawiedliwość i miłosierdzie też muszą być, jeśli mamy się nazywać wspólnotą Kościoła Powszechnego. My nie musimy jechać do Chorwacji. Wystarczy, jeśli oni przyjadą do nas, porozmawiać, dać świadectwo obecności i działania Boga wśród nas, podczas ŚDM 2016! Zdjęcie ze strony ks. Dyrektora-Koordynatora ŚDM 2016 w naszej diecezji (warszawsko-prawskiej).