To All Brits in Poland!

Niepotrzebne wspomnienia (RzN, Ziemia Norwida i Cudu nad Wisłą)?

Niczym zakazane piosenki. Okupant boi się pamięci i tożsamości (podbitych). Każdy taki, kto chce okupować bezwzględnie wszystko, oddane mu w jakąś władzę. Stwórca nowych rzeczywistości. Imię jego diabeł -ten, który odrzuca to, co było przed nim. To, co od niego niezależne. Wróg dialogu i wspólnoty. Wróg bezwzględny prawdy, zawsze od nas większej. Jego kłamliwe imię "chcę być samoistny".

Ale Facebook pamięta. Spisuje czyny, rozmowy, foto-blogi... Przypomniał mi ks. proboszcza Schabowskiego, który mi zaufał i powierzył duszpasterstwo młodzieży w Legionowie w stanie wojennym.
Kiedyś była tez inna TVP Info, bardziej narodowa, ogłosiła konkurs, może tylko wezwała-zaprosiła, żeby opisać 13 Grudnia stanu wojennego. Nikt nie żyje wiecznie. Dzisiaj nie chce mnie - czyli naocznego światka tych państwowo-i-gminno-twórczych, jakoż i kościelnych, wydarzeń widzieć, słyszeć, czytać. Nawet Komisja Kultury mojej gminy, zwanej w ustawie wspólnotą samorządową. Staram się wyprosić audiencję. U współczesnych, konformistów. Im myśleć samorządowo-polsko zakazano. Pamięć i tożsamość jest dla nich i dla byka czerwoną płachtą. Takoż i wiara i rozum, jako jedno.

A tak działa się Polska, i nasza wolność i bój duchowy o godność. O rozumienie i wierność samego siebie, samemu sobie, człowiekowi w nas, w każdym myślącym homo sapiens nad Wisłą i Osownicą. Rzeczpospolita Norwidowska brzmi dumniej, niż się większości wydaje. Jak i zawołąnie powiatu "Ziemia Norwida i Cudu nad Wisłą"! Naprawdę??? - ktoś w to wierzy!

Nim dojdę do 13 grudnia 2017, wspomnę wiersz Norwida-współ-nam-obywatela, pisany dla kuzynki z Łochowa. Tam się go uczyłem, przed nadaniem imienia szkole w Strachówce, w samochodzie, na ulicy. Odważyłem się go wtedy powiedzieć ze sceny. Rzeczywistość odsłania się nam bardziej, niż myślimy.

A Pani cóż ja powiem?… oto, że w tym życiu
Nic  s t r a c o n e g o  nie ma na jawie, ni w skryciu,
I wszystko jest  z m i e n i a n e  tylko – na toż samo,
Wyższe lub niższe, bliższe albo oddalone;
A co zginęło – myślisz – zakryte jest bramą
Lub cieniem jej, i z czasem będzie wyświecone!
I żadna łza, i żadna myśl, i chwila, i rok
Nie przeszły, nie przepadły, ale idą wiecznie,
Ulotną myśl z czasami zamieniając w wyrok,
A wyrok w treść istniącą bardzo niestatecznie.
I nie ma grobów… oprócz w sercu lub w sumieniu,
I nie ma  k r z y ż ó w… oprócz na zimnym kamieniu,
Albowiem  k r z y ż  j e s t  ż y c i e  już wiek dziewiętnasty:
Nowina! – którą przecie z  n a j w e s e l s z y m  ż a l e m
Maryje i Salome, trzy święte niewiasty,
Przyniosły były jeszcze – tam, do Jeruzalem! (C. Norwid)

Tak, jak Poeta-Wieszcz-Narodowy - z najweselszym żalem - może myśleć chrześcijanin szczery. Polski katolik? A po co ma łączyć wiarę z rozumem? Można od tego dostać bólu głowy i wpaść w niełaskę układów rządzących. Tradycji - trzymającej władzę. Nam myśleć nie po drodze... Na ulicach miejscowości, w których mieszkamy, nie spotykamy Drogi-Prawdy-Życia, jeno konwenans. Dialog i wspólnoty zagrażają naszemu status quo, małej stabilizacji, wielkich marzeń konsumenckich AD 2017. Przecież idzie Boże Narodzenie, święto zakupów. A to Polska właśnie, młodziutka demokracją, w społeczeństwie mocno popeerelowskim.

Sześć lat temu Polska namówiła mnie do wspomnień. "Mój 13 Grudnia 1981". Wiszą niepotrzebne w Internecie, świecę oczami przed gawiedzią.  No, a ten 13 grudnia 2017 jest tutaj, właśnie go opisuję.
Wczoraj pod Parlamentem Rzeczypospolitej Polskiej też była manifestacja - wolnego myślenia. W Senacie łamali kręgosłup demokracji konstytucyjnej. W Sejmie nowy Premier starego rządu roztaczał wizje - oderwane od rzeczywistości. Gdyby miałyby być realne - jako wizje exponowane - musiałby być niezależny od nadzorcy i mieć włąsny rząd (ministrów i wszystko w KPRM). Pogadał sobie, żeby tamci w senacie mogli klepnąć.

***

NIEWINNOŚĆ

            /błogosławieni szczęśliwi/

cóż ja na to poradzę
że przychodzą do mnie obrazy
dla innych niewidoczne
nie godne ważenia

ja się nimi zachwycam
czarują mnie jak hobbita
staram się wejść tam
i opisać

nienawistny im wszystkim
którzy stoją z boku
owszem mnie utrzymując
w istnieniu przy życiu

     (środa, 13 grudnia 2017, g. 8.54)

***

BEZ ŚWIATA NIEMOŻLIWE

         /bez Johnnego i Internauty/

poznanie siebie niemożliwe
bez innych
najlepiej świata całego
wielkiego jak miłosierdzie

uczestniczyłem w pogrzebie
wielkiego artysty śpiewaka
narodu i kultury francuskiej
dzięki (nie)znajomemu internaucie

Johnny Hollydaya też nie znałem
poznaję od końca ikony
od uroczystości pogrzebowej
wielkiej manifestacji miłości

nie trzeba być polskim katolikiem
żeby kochać ludzi i kulturę
i świat cały sióstr braci
wielki jak miłosierdzie Boże

jak głęboko idę w siebie
daję się prowadzić
nie mogę odrzucić tej drogi
którą szedłem od zarania

przez Francję droga prowadziła
przez historię i kulturę pierworodnej córy
przez szkołę cudzoziemców w Tours
spragnionych czegoś więcej

fakultatywne były gawędy
o winie chlebie serach
i kurs piosenki francuskiej
ale ich znajomość niezbędna

dzisiaj nie tylko wspominam
ale żyję wami
spotkanymi tam i w sobotę 9.12.17
zdumiewacie mnie nadal

tyle wyległo na ulice
trzech prezydentów wśród was
cała wasza historia i kultura
i do świata przesłanie

kazanie i celebrans w skórze
muzycy w liturgii wspaniałej
strażacy dumnego Paryża
spontaniczny koncert urządzili

kim jestem kim jesteście
kim jesteśmy jest czlowiek
wiem że bez siebie nas nie ma
nie ma nas bez światowej kultury

      (wtorek, 12 grudnia 2017, g. 16.26)

***

WYMIANA PREMIERA (RZĄDU)

         /krok za krokiem do dobra/

mój świat ani drgnął
te same wartości fundamenty
a u nich
ten sam prezes pan
i jego antyświat

    (poniedziałek, 11 grudnia 2017, g. 17.00) TUTAJ - Po bierzmowaniu (w Strachówce)

Ja i niepokalane poczęcie

Od wczoraj wiem, że muszę o tym pisać. Jak w tytule, czyli nie tylko o Patronce dnia Niepokalanie Poczętej Matki Jezusa, ale i tzw. niepokalaności.
Miron Białoszewski wiedział przez 23 lata, że musi opisać Powstanie Warszawskie, samą prawdę, tak jak zapamiętał. Są pewne reguły podmiotowości naszej.

Nie znaczy, że się do tej pracy wyrywam. Odkładam, jak mogę. Najpierw było za zimno, plus 16 w pokoju, kiedyś starczało, dzisiaj mam gorsze krążenie. Potem brakowało kawy.
Węgiel przyniosłem, pali się tak sobie, ciągle zmieniam metody palenia (żmudnego rozpalania). Czytam o węglu zasiarczonym, zalecają różne metody, czuję się pochwalony. Kawy naparzyłem spory zapas.

Uciekam w telewizyjny świat sportu. Ale otwieram równocześnie strony www na zadany mi temat. Sprawdzam, dokształcam się. Dzisiaj to proste, nie to, co kiedyś, trzeba było mieć bibliotekę, albo w niej siedzieć. Dzisiaj duch ludzkiej inteligencji kontaktuje nas z potrzebnymi źródłami w try miga.

Wiem od wczoraj, bo wczoraj dostałem maile od człowieka duchowego, bardzo. Skojarzyłem datę, wigilia. Bywam uwrażliwiony i reaktywny. Daję się prowadzić Duchowi Czasu? Czy tylko? Nie bo On jest Duchem Świętym!
Mieszkam przecież w sanktuarium rodzinnym Matki Bożej Annopolskiej! A On jest Oblatus, ofiarowany Matce Bożej Niepokalanej. Andrzej Madej, o którym rozmyśłam nie raz, a czasem nawet coś o Nim napiszę. Ostatnie wersy mu wysłałem - nie, żebym zawsze się wyrywał z donosami na siebie, do niego - tak się złożyło, w ciągu zdarzeń komunikacji międzyludzkiej.

TO CO WYSŁAŁEM:

***

ANDRZEJ MADEJ

              /ksiądz i poeta/

jest źródlaną wodą
kryształem polskim
Gwiazdą na Wschodzie
Apostołem Turkmenów
prorokiem naszych czasów
chlubą polskiego kościoła
wiernym synem tej ziemi
rodzącym owoce miłości
na wszystkich kontynetach
nie zmierzy nikt ile przebył dróg
zabraknie liczebników
i języków

misjonarz słowa
najlepszych nowin posłaniec
człowieczeństwa
wiary i rozumu
świadek i brat Jezusa Chrystusa
syn Maryi Niepokalanej

    (poniedziałek, 4 grudnia 2017, g. 16.09)

***

TO CO OTRZYMAŁEM:

***

dzięki za dobre słowo o mnie
co dnia pragnącym się nawracać
co dnia pragnącym rosnąć w człowieczeństwie
co dnia coraz bardzie wdzięcznym
za dar życia i za dar zbawienia

tak
marny
by nie powiedzieć marnotrawny
ale syn Niepokalanej

tak
zgoda
nim jestem

***

TO CO RANO NAPISAŁEM A VISTA:

***

ŁASKA STANU

           /człowiek to brzmi dumnie/

ksiądz rzadziej wychwala
swoich przełożonych
niż mąż żonę żona męża
z różną wzajemnością

ksiądz będzie więcej mówił
o Bogu i Kościele kazał
my o życiu w ogóle
nie tylko o rodzinie

źle jeśli siebie nie znamy
samych siebie dogłębnie
i wzajemnie
źle światu i Bogu służymy

prawda jest jedna
jedni drugim nie muszą przeczyć
przeczą jednakże świadomie
jeśli się nie dopełniają

ksiądz może mówić więcej
o niepokalanym poczęciu i życiu
my o seksualnej radości
i każdy wychwalać swój stan

inny możemy mieć laur i nadzieję
ale jeden zaszczyt być człowiekiem
Norwid nam powiedział
w Rzeczpospolitej Norwidowskiej

    (piątek, 8 grudnia 2017, g. 9.13)

***

O NIEPOKALANOŚCI SŁÓW KILKA:

Historia dogmatu o NPNMP jest dość krótka, jak na dzieje naszego Kościoła. Dogmat, to jedna sprawa. Inną rzeczą są nasze konkretne życia. Wierzący muszą to jakoś spleść, bo nie ma wiary bez myślenia. Co więc myślimy o dogmacie? I o niepokalaności w swoim/naszym (ziemskim) życiu! Racz się podzielić człowieku, z gatunku homo sapiens, żyjący AD 2017! Spróbuję. Jestem ponaglany duchem czasu, duchem dzisiejszego dnia - w świetle całej osobistej drogi-prawd-życia. Bo, jeśli nie dzisiaj? To kiedy? Skorzystam z godziny łaski!

Życie nie jest abstrakcją. I to, co myślę, też nie. To, co i jak myślę, jest mną - i na ile się znam.
Dzisiaj w ciągu dnia cztery razy wyjeżdżałem z domu i Ogrodu "U Matki Boskiej Annopolskiej", odwieźć, przywieźć żonę i syna. Do i z Strachówki i Jadowa. Wszystko ma znaczenie. Tak powstaje całość. Jedność? Wymaga wysiłku intelektualno-duchowego - pracy "w pocie swego czołą" (C. Norwid).

Nad dogmatami się nie dyskutuje. Choć warto i trzeba nad nimi się zastanawiać, nad treścią, którą chcą przekazać. Nikt ich nie ugryźnie, ani mi w głowie. Dogmat z 1854 głosi, co głosi. Wszystko zamyka się w teologicznych pojęciach. A cóż mi do tego, że Maryja z Nazaretu jest wyjątkowo uhonorowana? Mogę tylko przyklasnąć. Że co? Że nie mówię tego na kolanach?! Bo siedzę przy stole i piszę. Radość nie zależy od pozycji. Nie ironizuję, myślę i mówię, piszę językiem życia, nie teologicznych spekulacji. Tak Maryjo, zwracam się do Ciebie po imieniu, jak do wszystkich i każdego, kto mnie nie odtrąca. Brat nasz Jezus Chrystus sam zechciał stać się bratem, a Ciebie ustanowić, dać nam, Matką. Skoro Boga w niebie nazywamy Ojcem! Nie ma wiary bez myślenia. Myślimy tak, jak żyjemy, kim jesteśmy, na codzień i od święta. Języka nie zmieniamy co chwila, według jakichś zewnętrznych zegarów.

A co z naszą niepokalanością? Jest niedościgłym ideałem. Rodzimy się, rozwijamy, osiągamy zenit możliwości i umieramy, jako grzeszni ludzie. Mniej, lub bardziej. Są wyjątkowe osoby (wyjątki), którzy mogą powiedzież "nie pamiętam, żebym popełnił grzech, nawet powszedni". Tak miał powiedzieć papież Jan 23 do kardynała Wyszyńskiego. Andrzej, Syn Niepokalanej, pewnie też.

Zbyt proste łączenie niepokalaności i wiecznego dziewictwa, w kaznodziejskich zapędach mówców-duszpasterzy, kawałkuje zbytnio tajemnicę człowieka, ciała uduchowionego, ducha ucieleśnionego. Grzeszność, odrzucenie Boga, nie dotyczy przede wszystkim cielesności, zmysłowości, seksualności w szczególności! Grzeszność, przede wszystkim, i z istoty rzeczy, to odrzucenie Boga, odrzucenie dobra, miłości, sensu, przebaczenia, miłosierdzia. Wola, nie ciało.

W zakresie cielesności, zwłaszcza seksualności, nie jesteśmy samotną wyspą. Może Jan 23 i jemu podobne i podobni, nie spotkali w życiu pedofili, i nie doświadczyli innego złego dotyku świata? Także na plebaniach, nawet w konfesjonale! Tu już jest wielka różnica, na starcie. Wszystko ma wpływ, wszystko nas współtworzy - nas, osobową-podmiotową-egzystencjalno-metafizyczną drogę-prawdę-życie. Jezus na to wskazał, podpowiedział. Droga, prawda, życie Podmiotu Myślącego, a może nawet każdego, Zaistniałego (chyba wzorem niektórych języków powinno się zawsze pisać z dużej litery)! Bezmyślność nie wytłumaczy nam, ani nas, z wszystkiego.

Jakie szczęście, że Kościół Powszechny jest Kościołem Boga Żywego, nie muzeum (teorii). Ja, zwykły Józef K., mąż, ojciec, katecheta, Polak miałem wyjątkowe szczęście żyć w epoce cudów wielkich, publicznych, nie tylko prywatnych objawień. Przeżyłem Sobór Watykański II, dożyłem Papieża-Polaka i Jego encykliki (jednej z wielu), o tym, że nie tylko Jest Prawda, ale że jest poznawalna, że każdy myślący-wierzący, może ją kontemplować (stawać się współ-światynią)!

Wieczór 8 grudnia w Rzeczpospolitej Polskiej (obserwowany, przeżywany przez świadka naszych czasów w Rzeczpospolitej Norwidowskiej) dopowiada smutny, jak i radosny kontekst AD 2017. Gwałcą rozum, zmieniają dobrą PANIĄ Premier, matkę księdza, na jeszcze lepszego PANA Premiera, syna opozycjonisty z czasów PRL. W naszej diecezji/katedrze nastąpiła dzisiaj oficjalnie zmiana: abp. Henryka Hosera, na bp Romualda Kamińskiego. A w Budapeszcie, bratankowie Węgrzy strzelili naszym rządzącym w stopę, dając tytuł Doktora hc Przewodniczącemu Rady Europejskiej byłemy Premierowiu Polski Donaldowi Tuskowi! Czyżby rządząca katolicka-jedynie-słuszna partia nie spostrzegła tego wszystkiego?! Bezwstyd zaślepia! Deprawują naszą Ojczyznę, jak pedofile dzieci!

DEMIURGOWIE

              /o cześć wam prałaci.../   

siedzą panie i panowie
w sejmie polskim
pod nadzorem prezesa
i zmieniają zasady myślenia

polskiego myślenia
o rzeczywistości całej
człowieka świata i Boga
wiarę i rozum wyznaczają

prawo stanowią
dla każdego obywatela RP
strzec potem będą sądy (SN)
bojąc się tylko prezesa (partii)

     (piątek, 8 grudnia 2017, g. 13.12)

PS.1
Zdjęcie od Andrzeja Madeja, OMI

PS.2
A to znalazłem (Fb przypomniał w ramach wspomnień) już po publikacji posta!

MBA i CZAS OCZEKIWANIA 

skądże to nam
że Matka Pana Naszego
wśród nas zamieszkała
a my u Niej
od ponad stu lat
na wieczność

ideały idą z nami za nami
Marii z Jackowskich Królowej
królowej naszego Ogrodu w Annopolu
królowych domu naszego
z pokolenia na pokolenia

Kapaoni tu wzrastali
i pomocy Twej doznali
lecz już dziatwa w świat ucieka
więc przemożna Twa opieka
niech za nimi idzie stale
i pociąga ku Twej chwale... (1930)

       (sobota ślubu ŁiK, 5 września 2015, g. 11.32) tutaj: Pakiet Weselny

Póki żyją naoczni świadkowie (tajemnica Andrzeja Madeja, OMI)

"Papież-Polak zapalił Kościół do Światowych Dni Młodzieży (ŚDM/WYD)?
... Ta rzymska oaza była impulsem nie tylko dla Ruchu, ale dla całego Kościoła – mówi ks. Andrzej Madej. W 1979 r. oblat Maryi Niepokalanej pojechał do Rzymu za Blachnickiego. – Ojciec nie dostał paszportu – mówi mi. – Do dziś go słyszę: „Andrzej, jedź za mnie!”! (tutaj - ZWIASTUN Z POLSKI).

Nie tylko takie zasługi dla Kościoła - Człowieka i Boga - ma Andrzej Madej. Jest Bożym Człowiekiem. Bożym Szaleńcem?! To On rozpoczął Ewangelizację na Festiwalu w Jarocinie! On, na obraz i podobieństwo Pana Boga - jest Poetą Nieba i Ziemi!
Dzisiaj jest Apostołem Azji, konkretnie Turkmenistanu. Mieszka w Aszchabadzie, tuż przy granicy z Iranem. Odpowiada za życie i rozwój tamtejszego Kościoła. Ale zawsze też jest w Polsce, jakby bilokacją obdarzony. Ostatnio spotkaliśmy się w moim rodzinnym Legionowie, na moim katechetycznym terytorium (koniec sierpnia). A ciut wcześniej, w Wielkim Poście 2017, w parafii św. Pio, w Warszawie. Głosił rekolekcje, w tym - "kazanie o Rosji". Ma globalne doświadczenie i obraz Człowieka, Kościoła, wiary i rozumu. Jest powszechnie rozpoznawany w Kościele (tu rozmowa/filmik na Youtube). Wie, po co jest piękno, nie tylko słowa, wszelkie. Jest robotnikiem Zmartwychwstania (sensu, miłości, miłosierdzia - każdeą swoją myślią, słowem, czynem). Andrzej nie mówi "nie" - on czyta życie, modli się za złodzieja, nad ziemią i za ziemię... za wszystko. Patrzy "blaskiem oślepiony" na przestrzał.

W naszej strachowskiej wspólnocie też zasiał ziarna życia nieśmiertelnego. Bywał nie jeden raz. Odprawiał msze święte w naszym kościele i u Matki Bożej Annopolskiej, w Ogrodzie i w domu. Spotykał sie z każdym, kto chciał. Także w sali konferencyjnej Urzędu Gminy. W naszym starym domu zainicjował spotkania Oazy Rodzin, Kościoła Domowego - mszą świętą, osobowym spotkaniem i słowem. Potem przysłał animatorów-przyjaciół z Miedzyrzecza Podlaskiego. Co on rozpocznie, w imię Boże, nigdy się nie kończy. Było nas wtedy pięć rodzin. Pracowaliśmy na materiałach Kościoła Domowego, nad Biblią, jako Dobrą Nowiną. Włączyli się wtedy księża z Jadowa, nawet dziekan. I proboszczowie z Traw i Strachówki u nas, tzn. U Matki Bożej Annopolskiej msze odprawiali, a nawet spowiedź. Modlitwa buzowała. Polityka lokalna-rodzinna podzieliła. Tutaj, na wsi, klany rodzinne (i lokalne plany, więzi) są mocniejsze. Dzisiaj do podziałów dołączył nawet, ten i tamten, ksiądz z diecezji.

A jednak Słowo Boże, Dobra Nowina i ziarno Nowej Ewangelizacji wrzucone w naszą ludzką glebę są mocniejsze, niż ludzkie wyrachowania, posłuszeństwa, czasem... aż przekleństwa.
Norwid dopowiedział "z rzeczy świata tego zostanie poezja i dobroć, i wiecej nic"- żyjemy na Ziemi Norwida i Cudu(ów) nad Wisłą.
Kiedy w 1995 roku pojechałem do kurii warszawsko-praskiej zaprosić Biskupa Ordynariusza (Ojca diecezji) Kazimierza Romaniuka do nawiedzenia Matki Bożej Annopolskiej, nas i naszego Domu. Zawiozłem zdjęcia świadczące o kościelności miejsca, w tym mszy świętych przed MBA w Ogrodzie. Na jednym z nich, jako celebrans, był Andrzej Madej. - O, Madej, mówi biskup. Prawie biskup! (taki jest język kościelnej administarcji. Prawie parafia itp. zanim wszystkie formalności zostaną spełnione). Od tej pory Andrzej regularnie, co 5 lat obowiązkowo, staje przed trzecim już papieżem, by zdawać sprawozdanie z włodarstwa swego. Jest w Kościele Powszechnym coś takiego, jak misja sui iuris. Coś bardzo czułego, jak pulsujące serce noworodków - w sercu Kościoła i trosce papieży.

Andrzejowi zawdzięczamy Noce Czuwania w Legionowie (i jedną w Strachówce, na 50-lecie parafii). On - dusz światło i przewodnik, wskazał mi raz spowiednika, a w konsekwencji najwspanialszą spowiedź, w osobie księdza Jana Twardowskiego. Andrzej błogosławił wszystkie nasze dzieci przed narodzeniem (w Kodniu u MBK). Błogosławił ostatnio narzeczonych, modlitwą wstawienniczą, za Zosię i Krzyśka. Nasz Andrzej ma po Nim imię (i chrzest w Kodniu, na ekumenicznym Madejowym spotkaniu). Nie jestem godzien o Nim pisać.

Kiedy zostałem wójtem I kadencji, prosił, żebym nie wdawał się w polemiki i czytał dużo Witosa. Przysłał chyba nawet taki numer "Znaku"... Nie jestem godzien pisać. Tylko na świadectwo i większą chwałę Bożą. Prawdę można kontemplować.

I na koniec docieram do Norwida. Jego, papieskiego, narodowego, mojego. Nasza rozmowa Norwidem nabrała wigoru, odkąd odkryliśmy norwidowe korzenie w naszej ziemi (2000). Dołączałem jakiś cytat prawie do każdego maila. Rezonans przeszedł wszelkie oczekiwania! Andrzej Madej wskazał mi na związki Norwida z Soborem Watykańskim II, przez soborowego biskupa Karola Wojtyłę, późniejszego Papieża-Polaka. Teraz już wiem, że to kres i szczyt mojej drogi na (tej) ziemi. Być głosem i świadkiem tej Radosnej Nowiny dla świata całego.

W 2003 roku Madej błogosławił nam na Wakacyjne Spotkanie z Norwidem i z Norwidologami z UAM w Poznaniu. Ślad pozostał tutaj - zacytuję siebie - „Ojciec Andrzej Madej w swoim wierszu Rozmowa z Norwidem” pyta „z kim rozmawiałeś /gdy nikt nie chciał słuchać...”.

Swoim odkryciem i świadectwem norwidowo-soborowo-papieskim podzielił się z nami w 2013. Wie, co mówi, upewniał się u papieskiego przyjaciela, Stanisława Grygiela. Wie, co mówi - kocha Norwida, kocha Papieża, kocha Sobór Watykański II. Zdjęcie z koncelebry z nowowybranym papieżem w Watykańskich Ogrodach na oazie, która mogła dać błysk natchnienia dla Światowych Spotkań Młodzieży (ŚDM/WYD) i odnowy całego Kościoła Powszechnego duchem, słowem, działaniem Nowej Ewangelizacji... objawia więcej, niż mówi.
Nas natchnął nie raz. Jest świadkiem Boga Samego. Boga Żywego - żyjącego wśród nas, także dialogiem w kulturze. Człowiek, który nie zna siebie, jest świadkiem swojej niewiedzy. Naród, który nie żyje i nie odnawia się ciągle dialogiem w kulturze i z kulturą, jest narodem skazującym pokolenia na ślepotę, głupotę, katastrofy, nikczemność (za Norwidem i świętymi) -
- "bardzo potrzeba nam Norwidowskiej otuchy, jego niewzruszonej wiary w potrzebę ciągłej walki przeciw panoszącemu się złu. Norwida głoszącego: "Cierpieć nie jest to gnuśnieć, ale w znanym kierunku ze świadomością rzeczy walczyć!". Norwida piszącego: " Upadek, który pozostawia po sobie następstwa - żywotne, jest zwycięstwem ( lubo mniej lub więcej dopełnionym, ale zwycięstwem!). Niechże po żadnym upadku, jaki ktokolwiek lub cokolwiek w sprawie spotka, nie zostawia następstw bez-żywotnych". Norwida powołującego się na słowa francuskiego poety J. Reboula: "Każdy naród, który wyraża swe oburzenie, zyskuje prawo do nadziei. Biada temu jednak, który gnije w milczeniu". Norwida apelującego: "Walczmy, od wschodu do zachodu słońca". " (Jerzy R. Nowak, "Cyprian Norwid nasz współczesny")

ROZMOWA Z NORWIDEM

z kim rozmawiałeś
gdy nikt nie chciał słuchać
człowieka który do śmierci się zbliża

rzucałeś jeszcze dla przyszłych pokoleń
słowa nabrzmiałe
ziarno prosto z nieba

z głodnych ptaków nad głową
mając aureolę
dobry siewco

znając twardość ugoru
niby w żyzną ziemię
siałeś

     (Andrzej Madej, Niski profil, Katowice 2000).

Sztuka kolażu niech objawi/odbije nam, jak najwięcej światła. Blasku prawdy uchwyconej na zdjęciach z tego, co się wydarzyło i JEST. Wielkich dzieł Bożych, jakie Bóg dokonał wśród nas, za naszego życia, czego jesteśmy naocznymi świadkami! Mamy - każdy ochrzony i wybierzmowany - być apostołami/świadkami tego, co naprawdę było i jest.

Bądźmy przyjaciółmi młodego Kościołą w Turkmenistanie! Osobiście nas o to prosi w tym filmiku sam Andrzej Madej i turkemeńskie dzieci!

Dołączę jeszcze fragment z raportu o Kościele na Wschodzie, na stronach... Świata na Południu!
"Beyond the desert
In the early nineties, some Catholic priests arrived in Central Asia, precisely in Kazakhstan. A group of Catholics of German origin living in Turkmenbashy, on the Caspian Sea, having learned that some priests were in Central Asia, wrote to Pope John Paul II asking him for the presence of some priests in their area. The Pope forwarded the letter to the nuncio of Almaty in Kazakhstan, Archbishop Marian Oles, who drove up to Turkmenbashy and then reported to the Vatican about his visit to that community. The Pope thought it was time to open a Catholic mission in Turkmenistan. The nuncio himself was in charge of finding suitable missionaries to send to Turkmenbashy. The Oblates of Mary Immaculate accepted the assignment. Father Marcello Zago, the superior general, chose Father Andrzej Madej of the Polish province, who arrived in Ashgabat in 1997."

Konkordancja norwidowska (tajemnica Andrzeja Madeja)

Po bierzmowaniu - po papieskim Bierzmowaniu Dziejów 1979 (i jednocześnie Pieśni Dzięczynienia dla Opatrzności) w Polsce i po bierzmowaniu w Strachówce naszej gminnej młodzieży przez bp Marka Solarczyka 2017:
 - Komnata Siódma 4 odmówiła dalszej współpracy. Przeładowana?!
Kończy się, nieźle, etapem tożsamości konstytucyjnej (i - niestety - talibanizmem polskim)?! Ostatni tam wiersz dedykowałem biskupi Markowi Solarczykowi! A przedostatni, ten o talibaniźmie polskim, Pani Premier Szydło!
Obecna strona - otwiera włąśnie bierzmowaniem w naszej parafii. Mała parafia, czym jest? Ale wielkie sprawy...

***

KONKORDANCJA NORWIDOWSKA

                 /szukajcie a znajdziecie/

zapiszę ku pamięci
bo przecież nie dożyję
realizacji
niech trwa w banku idei

jest to nie byle jaki
końcowy etap lub meta
drogi-prawdy-życia
na norwidowskiej ziemi

trzy kolumny zostaną
wystawione pod niebo
z naszej ziemi
Norwid-Sobór-Jan-Paweł-II

     (2 grudnia 2017, g. 12.48)

***

IN VITRO

              /deklaracja wiary i rozumu/

podręcznik pokazał episkopat
muszę i ja katecheta opiniować
dzielić się moim myśleniem
wiarą i rozumem kontemplować

nie udam
że mnie nie dotyczy w sumieniu
bo już zakończyłem prokreację
dotyczy myślenia o człowieku

profesorowie mówią o swojej wiedzy
słucham czytam z szacunkiem
wiedza nigdy jest skończona
nie to co kontemplacja

wiem że ludzie zawsze będą
szukać pytać decydować
ci którzy dzieci nie mają
i służebna im nauka

jeśli nie potępia cię serce twoje
i ja cię nie potępię
a kimże ja jestem
ja człowiek

      (sobota, 2 grudnia 2017, g. 10.51)

***

MIŁOŚĆ INTELEKTUALNA

                    /być jakby inaczej i lepiej/

co to jest
na razie tylko dwóch papieży mi odpowiedziało

JPII - Phenomenology is primarily a style of thought, a relationship of the mind with reality whose essential and constitutive features it aims to grasp, avoiding prejudice and schematisms. I mean that it is, as it were, an attitude of intellectual charity to the human being and the world, and for the believer, to God

B16 - It is evocative to think of intellectual charity as a force of the human spirit capable of bringing together the formation processes of the new generations. More globally, intellectual charity can unite the existential journey of young people who, while living very far away from one another, succeed in feeling bound to one another on the level of interior inquiry and witness

a ja od siebie dołączę
te nie-zwykłe chwile
myślenia w łącznosci większej
z wartościami i światem ducha

zawsze wtedy jakby świat ulatuje
tzn czas (przestrzeń bez znaczenia)
jakies inne udziela się istnienia
moim naszym zmysłom (byciu)

ciało uduchowione
duch ucieleśniony
jest tego przedsmakiem
w języku i życiu

to nie my ulatujemy
śmiertelni w ciele jak dawniej
ale świat jest jakby przemieniony
bardziej sensem niż matematyką

świat podmiotowo-osobowy tak ma
jest w jego naszym wyposażeniu
aż tyle (kontemplacji)
jeśli tylko chcemy

     (piątek, 1 grudnia 2017, g. 21.55)

***

CZŁOWIEK

              /gmina to mieszkańcy i terytorium/

zwierzę dwunożne to pewne
z dużym mózgiem
zdolnym unieść świadomość
to znaczy pomieścić

z tym unoszeniem jest problem
nie każdy chce
wielu nie może
z samoświadomością jest najgorzej

pewnie tak jest wszędzie
na ziemskich kontynentach
ale ja żyję w Strachówce
polskiej gminie i parafii

mamy wielkie szczęście
żyć w niezwykłym miejscu
Ziemi Norwida i Cudu nad Wisłą
ale bez myślenia i tego nie będzie

nie ma wiary bez myślenia
powiedział mistrz z Hippony
był mądry na swoją epokę i lata
długą przeszedł drogę (prawdy)

polskie gminy (wierzący mieszkańcy)
mają horyzont wyznaczony
poziomem myślenia
swoich proboszczów

a jeśli ksiądz ten tamten
nie tylko proboszczowie
nie myślą (w ogóle)
szczerość wszak jest im zabroniona

mało kto z polskich katolików
odważyt się głośno przyznać
co myśli i mówi w domu
o nich bez nich bo nie chcą

mówmy szczerze o zakłamaniu
o trzymaniu ducha na uwięzi
byle zachować status quo
bezmyślnej rzeczywistości

Strachówka to coś wiecej
Rzeczpospolitą Norwidowska
nie samym terytorium
ale zadanym nam myśleniem

więcej dalej głębiej
po horyzont człowieczeństwa
z wielką pomocą łaski (prawdy)
Norwida-Papieża-Vaticanum Secundum

     (piątek, 1 grudnia 2017, g. 11.42)

***

DOWÓD Z BOGA

                  /Wam i samemu sobie/

chyba przekroczyłęm swój czas
bo pisze już w odwrotną stronę
do tej pory się udowadniało Boga
a ja Nim sam siebie

no bo jeśli pomyślimy
dlaczego piszę co i jak piszę
trudno znaleźć inne tłumaczenie
jasność wielką do tego

nie walczę z nikim
i o nic już żyję
jedynie na świadectwo
drogi-prawdy-życia które mną było

Nim sam siebie
czy to nie egoizm
dylemat wszystkich piszących
znaleźć równowagę miłości

człowiek to ten kto zna siebie
najwyższą realizacją
dar z samego siebie
kłopot odwieczny piszących

kłopot ich rodzin żon dzieci
w miłości są za słabi
rozwodnikami zaś nie chcą
Boże pomóż im jako i nam

sam z siebie nic bym wam nie pisał
bo kimże ja jestem zbyt leniwy
nie wymyśliłem świata i historii
wszystko podałem jak na dłoni

jestem Nim oddechem
żałuję że nie czynem
napełniony napełniam
żałuję że tylko miłosierdziem (?!)

     (czwartek, 30 listopada 2017, g. 11.55)

TAJEMNICA ANDRZEJA MADEJA, OMI (OAZA, WATYKAN, 1979)

Godzina miłosierdzia (moja?)

"Gdy jednostki i wspólnoty widzą,

że nie są ściśle przestrzegane

wymogi moralne, kulturowe i duchowe..." 

(św. JPII, Troska o sprawy społeczne, 33)

Post narodził się niespodziewanie. Ten post. Owszem, zasypiałem z radosną(?) świadomością (bez oczekiwań), że dzień kończyłem postem, który zobowiazywał do dalszego ciągu. Ostatni udostępniony wczoraj spośród wspomnień z 2012 (dobrodziejstwo Facebboka). Trudno o radość z tej świadomości - zobaczcie w poście pt. "Pamięć i tożsamość" - ale radość, że Bóg i Prawda mnie tu potrzebują. Że muszę wykonać swoją pracę (szyderczo lekceważoną) - do końca.

Owszem, dzisiaj jest dzień imienin Mojego/Naszego Kochanego Syna Andrzeja!

Ale zdecydował zegar. Wpisując, swoją manierą, godzinę zapisania danej notatki wersowanej, rzucam okiem na zegar. Muszę, w tej manierze. Ooo! Zmieściłem się w godzinie! Choć nie robię niczego na akord, ale w pocie swego czoła jedynie.

I jak tu, Boże mój, Boże - nie pisać! APPENDIXY końcowe może same się usprawiedliwią?!

***

DOWÓD Z BOGA

          /Wam i samemu sobie/

chyba przekroczyłęm swój czas
bo pisze już w odwrotną stronę
do tej pory się udowadniało Boga
a ja Nim sam siebie

no bo jeśli pomyślimy
dlaczego piszę co i jak piszę
trudno znaleźć inne tłumaczenie
jasność wielką do tego

nie walczę z nikim
i o nic już żyję
jedynie na świadectwo
drogi-prawdy-życia które mną było

Nim sam siebie
czy to nie egoizm
dylemat wszystkich piszących
znaleźć równowagę miłości

człowiek to ten kto zna siebie
najwyższą realizacją
dar z samego siebie
kłopot odwieczny piszących

kłopot ich rodzin żon dzieci
w miłości są za słabi
rozwodnikami zaś nie chcą
Boże pomóż im jako i nam

sam z siebie nic bym wam nie pisał
bo kimże ja jestem zbyt leniwy
nie wymyśliłem świata i historii
wszystko podałem jak na dłoni

jestem Nim oddechem
żałuję że nie czynem
napełniony napełniam
żałuję że tylko miłosierdziem (?!)

     (czwartek, 30 listopada 2017, g. 11.55) 

***

NOWE ZNIEWOLENIA

               /Rzeczpospolita Norwidowska/

głos wolny zyskał u nas nową moc
wolność i godność ubezpieczający
w naszej gminnej wspólnocie
choć dzisiaj jest lekceważony

lekceważą podobnie i inaczej
gmina parafia i szkoły
ich osobowi reprezentanci
pozwócie że nie wymienię

nie mogę jednak milczeć
nie po to Bóg mnie tu postawił
rodziną Polską i dziejami
choć brzmi to pompatycznie

jestem katedrą wyniosłą
na świadectwo prawdy
pracę swą jeszcze wykonuję
na chwałę każdej (przyszłej) osoby

Sanktuarium osób rodzin wspólnot
u Matki Bożej Annopolskiej
ma wspomożycielkę rozumną
patronką naszą nazwaliśmy

     (czwartek, 30 listopada 2017, g. 11.37)

***

BÓG ISTOTY NASZEJ

            /jeśli w sobie nie szukasz.../

czy jest jakaś sprzeczność
czy tylko małe rozumienie
przedmiotowego i podmiotowego
ujęcia koncepcji i istoty Boga

ci którzy się burzą
dzieci młodzież starsi
przeciwko religii i Bogu
odrzucają jakąś maszynę z nieba

wejdź w siebie człowieku osobo
i co tam znajdujesz
ja ducha wielkiego
który mnie napełnia i prowadzi

i cóż żem bardzo grzeszny
leniwy zmysłowy z natury
sięgam gdzie inni nie śmieli
ja tylko (aż) człowiek osoba

     (czwartek, 30 listopada 2017, g. 11.27)

***

PRZYPADKI I ISTOTY

             /potencja akt i eduteka/

słucham dyskusji sejmowej
z Zofią Romaszewską
której nie spotkałem na drodze

spotkałem innych różnie
kiedy szukałem pomocy
na przełomie czasów (1980/81)

chciałem założyć Solidarność w gminie
miałem zaufanie do księży
oni mieli kontakty

skierował mnie jeden do Czumów
i prawnika w Węgrowie z KPN
lokalny poziom wystarczył

dzisiaj jesteśmy gdzie indziej
bywa że po różnych stronach
ideowych ale bez nienawiści

życie rządzi i droga i prawda
każda osoba z godnością
żyje nadzwyczajnie

      (czwartek, 30 listopada 2017, g. 10.55)

APPENDIX

ŻYĆ BOGIEM

             /Totus Tuus Soli Deo Solo Dios basta/

kaznodziejsko hagiograficzne
żyć Bogiem co znaczy
przestrzegam przed ujęciem przedmiotowym
a podmiotowe otwiera niezwykłe perspektywy

podmiotowe to znaczy
ja ty on ona (droga-prawda-życie)
nie jakieś coś gdzieś
gdzie nigdy ludzie nie bywali

nie myślcie o Nim przedmiowo
matematyczno-kosmiczno-zewnętrznie
ale biblijnie osobowo
jako dostępny nam los

ten Który się daje czlowiekowi
myślącemu (homo sapiens)
który się objawia
i pozwala kontemplować jak prawda

niestety nie słyszymy tego
w katechezach ani rekolekcjach
(może ignacjańskich)
od księży zarządzających instytucją

ps.
wyjątkowy to tekst, wyjątkowo dam linki,
we współczesnym sobie języku wyrażony,
mogę go kontemplować (z jego po-mocą):
https://www.youtube.com/watch?v=nf-K8lLcg-g
https://www.youtube.com/watch?v=fhGB11J7Vng
https://www.youtube.com/watch?v=BC2QJcFHw18
https://www.youtube.com/watch?v=viDSs9K9T6o

                 (środa, 29 listopada 2017, g. 14.59)

APPENDIXEM nieustannym jest także moje wołanie od lat o Pamieć i Tożsamość! O uszanowanie godności osób, ducha wspólnoty i samej PRAWDY, wśród nas w STRACHÓWCE! Większy fragment papieskiej nauki, z której wziąłęm słowa motta do tego posta, jest tutaj - nie tylko w samej encyklice, ale powtarzane przy różnych okazjach - tu, w przemówieniu do Ambasadora Chin!

"gdy jednostki i wspólnoty widzą, że nie są ściśle przestrzegane wymogi moralne, kulturowe i duchowe oparte na godności osoby i na tożsamości właściwej każdej wspólnocie, poczynając od rodziny i stowarzyszeń religijnych, to całą resztę — dysponowanie dobrami, obfitość zasobów technicznych służących w codziennym życiu, pewien poziom dobrobytu materialnego — uznają za niezadowalającą, a na długą metę za rzecz nie do przyjęcia» (Sollicitudo rei socialis, 33). Z tego względu ważne jest, aby wszystkie społeczeństwa starały się zapewnić swoim obywatelom wolność konieczną do pełnej realizacji ich prawdziwego powołania. Aby tak było, każdy kraj musi wytrwale zabiegać o poszanowanie wolności, kierując się niezachwianym przekonaniem o godności osoby ludzkiej... (por. Deklaracja o wolności religijnej Dignitatis humanae, n.1".

Nie chcą tego usłyszeć - ani ode mnie, ani od papieża - mój proboszcz, mój wójt, moi radni, szkoły?! Wiara i rozum, kultura człowieka na ziemi, nie są u nas kochane! Nikt, wśród moich kochanych współmieszkańców, koleżanek, kolegów, ani myśli o TYM rozmawiać! Nasz gminny samorząd (także Komisja Oświaty, Kultury itd), reprezentacja wszystkich(???) mieszkańców i spraw, ani razu jeszcze nie zechciała wysłuchać mojej kulturowej perspektywy i rozumienia spraw naszych, WSPÓLNYCH, GMINNYCH! Trzeba to nazwać wprost samorządowo-kulturowym analfabetyzmem, bez obrazy nikogo, bo kto nie ma świadomości czynu,winy nie ponosi?! Choć, z drugiej strony, nieznajomość prawa szkodzi. Polska nasza dzisiajsza jest bardzo młodą demokracją! Ktoś pochyli się na przykład nad tym? :-(

PS.
Grafika tytułowa z tej strony!

Gmina - miniaturka polskich spraw (głos w dyskusji z wypalonymi)

W mediach plepleple. Tylko prawda ratuje ducha. Prawda wyzwala, pociesza. Żyje...

Włączyłem się trzy dni temu w pewną dyskusję na Facebooku. Oto wypowiedzi trzech osób:
"Wypaliłem się opozycyjnie. Patrze na siebe ze zdziwieniem i okaząło się że mam ograniczniki psychiczne każące mi zastopować... Może na starość zdążę wyjechać z tego dusznego kraju. A może znajdzie się projekt polityczny, który obudzi we mnie chęć działania ponownie. Na razie dajcie mi spokój... Też czuję wypalenie, chociaż inaczej w to weszłam i inaczej w tym byłam/jestem... Przed chwilą pisałam do kumpeli o szukaniu wyspy bezludnej..."
- A ja żyję w Rzeczpospolitej Norwidowskiej (to dar i łąska) i się nie daję. Mam szczęście! Trzymajcie się! Jest Prawda. Jest poznawalna!
- Dawaj ją! Bo nam już czasem opadają opalone skrzydła...
- Droga-prawda-życie, które przeszedłęm, poznałem, przeżyłem prowadzi nadal. Poza horyzont, jaki znałem wcześniej. W kulturze, od której zależy przyszłość człowieka. Już na koniec dowiedziałem się, że Norwid jest "prekursorem" Soboru Watykańskiego II, a ten z kolei budował na pojęciach wolności i osoby! Ani Polska tego nie wie, ani świat, ani mój Kościół! Wiedział JPII, a teraz i ja i wszyscy, którzy chca o tym rozmawiać!

Jeśli "warto dla jednej miłości żyć". Jeśli, kto ratuje jedno życie...! Kropla musi padać w oceany, na świadectwo. Jeśli ktoś zregeneruje skrzydłą dzięki moim słowom. Jeśli ktoś zachował wiarę, z pomocą mojej katechezy... Za nimi skryję się na Sądzie Ostatecznym. "A teraz - patrząc, gdzie siada gołąbek, kulbaczę konie!" (Do panny Józefy, C. Norwid)

Gmina jest jakimś lustrzanym odbiciem Ojczyzny. Kawalątkiem rozbitego lustra. Nie da się wyabstrahować z całości naszych polskich spraw. Dobra wspólnego i sporów. Oczywiście – gmina ma swoją specyfikę, swój indywidualny los. Opiszę pokrótce nasz (los, nie gminę). Od Solidarności (3 Maja 1981), po króla Kazimierza Wielkiego, Wotum Wdzięczności narodu Ormiańskiego w naszych swojskich Księżykach. Spróbuję.

A jednak, muszę coś zmienić, zrobić TO inaczej. Bo wszystko już zostało powiedziane. Choć, z jednej strony - publicznie wyznaną prawdą/świadectwem, to z drugiej – tylko przemilczaniem, oraz anonimami, donosami, pomówieniami, intrygami.
Mam w żywej świadomości to, co przed kilkudziesięcioma minutami napisałem i opublikowałem, a także to, co wczoraj wydobył z głębszej pamięci Facebook – dwa posty (linki są także tutaj, w komentarzu), dwie obszerne notatki sprzed 5 oraz 4 lat (plus wczorajszy wiersz). Czytam i przecieram oczy – jak nic, jakiś prorok pisał. Pierwsza notatka ma tytuł: "Pieniądze i niepamięć", druga "Moja antropologiczno-społeczno-kościelna teza (teoria)".

***

GMINA POLSKA (POLSKA)

                  /Bóg ojców naszych.../

z czego się wziął jej żywot (bierze)
z mchu i paproci
z jakiegoś ideału
z ustaw i jakichś tradycji

jakieś coś trzeba dopowiedzieć
włąśnie jakichś jakieś
nie z praw człowieka (i obywatela)
nie z ducha wspólnoty soborowej

skąd to wiem opowiem
byłem u początków
i mam w domu sprzed wojny
jeszcze Rok Polski na strychu

co było ważne dla przodków
Rodziców Babć Dziadków i Pra-pra
po 3 Maja 1791
a nawet Chrzest Polski 966

to było ważne dla mnie
u początków wolnej Polski i gminy
na drodze odzyskiwanej godności
myślą i czynem Solidarności

zapisane pod datą 3 Maja 1981
nie zniknie z pamięci i tożamości
niechcianej dzisiaj
w Polsce na nowo (inaczej) ludowej

wójt i obecni radni samo-rządni zaiste
jak i proboszcz ludowej parafii
tworzą komisje kultury z nazwy
bez dialogu z historią żyć chcą

nauczyciele i szkoły
świadków historii naocznych
też nie potrzebują
co najwyżej ich głos czytający

łamiąc prawa osoby (i tożsamość wiekszą)
odrzucając ducha i literę Soboru
straszny los nam szykują
choć zainwestowany po europejsku

prawa osoby i obywatela
nie wzięły się z niczego
z nieszczęść i wiary i rozumu
prawdy skontemplowanej wreszcie

z tego co przeszłe pokolenia przeniosły
przez granice wieków i podziałów
co pozytywizm wniósł pomiędzy wojny
i co niszczył materializm komuny PRL

ciąg konfederacji i powstań
brał się z ideałów (papież i NSZZ)
wolności godności osoby i narodu(ów)
idźcie na cały świat i nauczajcie

nie tylko o naszą i waszą wolność
o coś jeszcze więcej
niepowtarzalną godność osoby człowieka
wszczeponą w nas od początku (z Ideału)

jeśli gmina(y) tego nie rozumie
odpychają od siebie rządzący
obudziłem się znowu nie w porę
ja Duch i Rok Polski

a ja świadek naoczny Rzeczy-Nie-Pospolitej
dochowałem myśli spod kołdry
doniosłem do klawiatury
mniej więcej wiernie zapisałem

      (środa, 29 listopada 2017, g. 9.01)

***

OBYWATEL LEKCEWAŻONY

             /prawda prawo sumienie/

jeśli lekceważą przemilczają
świadków naocznych wydarzeń
to bardzo złą nowina
bardzo zły znak (czasu)

zła dla prawdy i sprawiedliwości
złą dla wolności
dla praw człowieka i obywatela
zła dla wszystkich (kultury)

fałsz wprowadzają nieskrycie
którzy świadków przemilczają
swoje wizje narzucają
swoje bezprawie tworzą

drżyj przyszły Polaku
stary ustrój się wciska
wszelkimi szparami
rządu samorządu kościoła

wiem o czym piszę
poznaję w Strachówce
pamięć i tożsamość niechciana
wiem jak mnie lekceważą

spisane czyny i rozmowy
wypomną każdemu
czyny i zaniedbania
wręcz wobec prawdy wrogość

osoba i wolność
i prawa które ich strzegą
doszły do głosu po wojnie
we wspólnocie narodów i Soborze

nie ciesz się ty tamten owa
którzy teraz macie poważanie
skrzywdzona prawda
zawoła i po was (w sumieniu?)

i cóż że przyjść musi chwila
kiedy zdrowej nauki nie będą znosili
ale według własnych pożądań
będą sobie mnożyli nauczycieli

będą się odwracali od słuchania prawdy
obrócą się ku zmyślonym opowiadaniom
bez prawdy nigdy nie będa wolni
tak rozmawiali Apostołowie

i współczesny nam święty sobór apeluje
niech wierni żyją w ścisłej łączności
z ludźmi swoich czasów i starają się
dokładnie uchwycić ich sposoby myślenia

nie tylko myślenia bo ono potrzebuje
odczuwania widzenia słyszenia (bycia)
znajdującego wyraz w kulturze umysłowej
poznacie prawdę a ona was wyzwoli

     (wtorek, 28 listopada 2017, g. 16.51)

Z trudem się powstrzymałem na tych dwóch. Choć wszystkie ostatnio napisane się łączą, co do Ideału! Dam tylko ich tytuły, tylko jedenaście, plus ukośniki dopowiadające, razem brzmią jak tytuły dzieła życia - 1. Pytania do Polaków 2017 /trzeba odwagi by odpowiedzieć/, 2. Beton i kultura /przyszłość człowieka w kulturze/, 3. Niewiarygodni /wywiad Prezydenta RP w TVN24/, 4. Żywa wiara i rozum /człowieku poznaj samego siebie/, 5. Dobra Nowina przesłonięta.../ks. Adamowi Bonieckiemu/, 6. Człowiek atomowy /dobroć jest mądra, mądrość dobra/, 7. Święty Graal /sens dobry stanowi/, 8. Zniewolenie... religią /wszystko mi mówi o miłosierdziu/, 9. Praca myśleniem /nawet pijani są inteligentni/, 10. Katopleple.pl.2017 /konstytucje i rozum mają za nic/, 11. No passaran! /zamach PiS na rozum i kulturę/.

Wszyscy, którzy tu zajrzeli (blog i profil Fb) wiedzą, że "czepiam" się wszystkich, Wójta, radnych (gminnego samorządu), księdza (parafialnego i diecezjalnego Kościołą), nauczycieli (szkoły, szkół, nie tylko w gminie). Ja bym użył słowa "zwracam się" do... TAK. Zwracam się do wszystkich, do każdego mieszkańca lub nie (spoza gminy), współ-wpływającego na nasze wspólne życie. Tak rozumiem świat i Kościół. Że wszyscy braćmi i siostrami jesteśmy. Wolność, Równość, Braterstwo - po chrześcijańsku, nie rewolucyjnie. Zwłaszca, że jestem jednym z Was, jako nauczyciel-katecheta, były wójt, zwykły wierzący rozumnie Polak-Osoba.

Nie mogę przejść obojętnie wobec Waszego milczenia. Zużyłem chyba już wszystkie - prócz samospalenia - sposoby wołania (kołatania) do Waszych sumień, serc, wiary, rozumu, współ-obywatelstwa. Wspominam mnóstwo szkoleń, warsztatów, przebytych w naszej tzw. wspólnocie lokalnej: szkole, gminie, parafii, stowarzyszeniach. Były wśród nich, a właściwie wszystkie, przygotowujące nas do aktywnego obywatelstwa. Nie tylko doskonalące nas do ról na polach zawodowych. Wspólnie odpowiadamy za kształt życia wspólnego, społęcznego, publicznego, wspólnotowego! Przyszłość - człowieka, wspólnot, świata i Kościoła - zależy od kultury! Świat i Ojczyzna w nas zainwestowały! A my ciągle każdy sobie, na własnym poletku! Wstyd?! Mało powiedziane. Zważcie moje siostry i bracia, że nikt z nas nie jest doskonały, ani nikt nie żyje bez końca.

Śp. Piotr Szczęsny nie mógł złożyć ofiary całopalnej nadaremno. Może warto go studiować. Z pomocą i zaproszeniem wielce zasłużonego dla Kościołą Powszechnego i Kościołą w Polsce duszpasterza, ks. Adama Bonieckiego. Skoro on, uciszony zakazem, nie może do nas wyjść swoim pisaniem.

PS.1
Zdjęcie pierwsze z tej strony. Zdjęcie drugie z tej.
PS.2
Inny Internauta dał wczoraj post - pod wpływem tragicznych informacji prasowych - "coś jest w powietrzu złego. Seria zbiorowych samobójstw to nie jest normalne".
PS.3
Przed pięciu laty pisałem także inne proroctwa, czekające na swój czas i ludzi dobrej woli (nazywajmy rzeczy po imieniu, czyli adekwatnie) - "gdyby w małej gminie, Ci, którzy mają powinność, bo wzięli na siebie odpowiedzialność za... i wszyscy inni "ludzie dobrej woli" spotykali się i rozmawiali językiem swojej dobrej nowiny, to musiałby powstać ożywczy wiatr, a na ich (naszą) ziemię spadłaby życiodajna rosa. Gdyby w wielkiej gminie... ". Eh! :-(