OTWARTA WOJNA W KRAJU NAD WISŁĄ!

Prezes KAI https://ekai.pl/zasada-zero-tolerancji-wciaz-aktualna/

W Wigilię Świętego Józefa
Zasady wciąż aktualne...
Z najlepszymi życzeniami dla Kościoła!

Historia tego posta! - na początek.

Chciałem napisać tylko parę zdań - "uświadamiających" - do własnych dzieci. Jak ojciec. Skoro sobie sam teraz, w wieku 66 lat, dopiero TO uświadomiłem! Że to, co mnie spotkało w ramach pedofilii w polskim kościele, czyli pedofilii w Kościele Powszechnym w Polsce, rzuci cień na nich. Jaki? Kiedy? Skoro dopiero TERAZ sobie jako naród uświadamiamy! W Kościele Powszechnym w Polsce - z oporami. A ja - o tyle i - w ramach narodu, będąc jego czułą żywą komórką. I to z 37-letnim doświadczeniem katechety! To kiedy oni, następne pokolenia (dzieci, wnuki i dalej dalej)?

Wcześniej (także) chciałem napisać do Marcina Przeciszewskiego, Prezesa Katolickiej Agencji Informacyjnej, dedykując mu tekst rozmyślań pt. NIKCZEMNOŚĆ W KOŚCIELE (jest dalej w tym poście). No bo skoro odpowiada za agencję informacji w Kościele naszym, w Polsce! Wielką ma misję! No, i kiedyś życie nas zetknęło, w grupie modlitewnej pod kosciołęm na Pl. Trzech Krzyży( z inspiracji Taize), i podarowało mi bezcenny epizod w ich grupie muminkowej "Foi et Lumiere".

Wspominam Cię Marcinie - co i rusz - bo jesteś w świetle kamer. Na świeczniku i widelcu w polskim kościele (Kościele Powszechnym w Polsce). Ostatnio do Ciebie piłem - zaczepiłem - po lekturze artykułu o 0.3% "Duchowni to 0,3 proc. skazanych za wykorzystywanie seksualne małoletnich", który ukazał się eKAI i był sygnowany "mp", co odczytałem jak byś Ty był autorem. Jeśli się pomyliłem, pal sześć.

Dzisiaj czytałem, w Twoim bez wątpliwości, tekście, że "Ogłoszenie statystyk ukazujących skalę wykorzystywania seksualnego małoletnich przez duchownych w latach 1990–2018 jest milowym krokiem w kierunku transparentności Kościoła. Wiemy, że ten grzech stał się udziałem ok. 0,8 proc. duchownych w Polsce. Ich liczba może wzrosnąć po apelu wyrażonym do potencjalnych ofiar, aby odważyły się zgłaszać."
Odważnie w nim nie zgadzasz się z abp Markiem Jędraszewski - brakowąło dotąd takich głosów od katolickich intelektualistów, na oficjalnych stanowiskach w naszym Kościele (bo wszyscy jesteśmy Kosciołem, nie tylko wysoko-hierarchiczni, co oni przyznają, ale tylko wtedy, gdy to dla nich wygodne!).

Brak dialogu, także dyskusji i kulturalych - bardzo od czasu do czasu - polemik, DEFORMUJE I DEZINFORMUJE ludzi myślacych w Polsce, Ojczyźnie naszej. Prócz osobistego bloga, powadzę jeszcze dwie stron bardzo, bardzo publiczne, ale bez głosów z wewnątrz Kosciołą, zarówno świeckich jak i duchownych - JAKBY ICH NIE BYŁO W ASPEKCIE WSPÓLNEGO DOBRA. Wszak zło szaleje, gdy dobrzy ludzie milczą i się z lubością przemilczają)! Powrócę do tego w dalszej części.

***

Taka nieidiotyczna, bo straszno realna i prawdziwa wojna polsko-polska w Kościele.PL. NON ABBIATE PAURA (22 października 1978 roku) - usłyszałem i realizuję całym swoim życiem! "Nie lękajcie się: otwórzcie drzwi Chrystusowi" (św. JPII, Plac Św. Piotra)

Każdy widzi i rozumie, na miarę swoich doświadczeń życiowych i odwagi myślenia.

Ja zostałem w tę batalię wojenną wciągnięty (nie wplątany) osobistą drogą-prawdą-życiem! Całą Drogą Polskiej Wolnosci (od 16 października 1978)!

Dzisiaj cały tzw. polski kościół, czyli Kościół Powszechny (posoborowy już zawsze, od ponad 50 lat) odwraca oczy, nie chce widzieć, słyszeć, rozmawiać, ani-ani tej drogi i świadectw naocznego świadka.

Tylko, że taka nieduszpasterska działalność niszczy. Nie tylko Ducha (czasu, miejsca, Świętego), ale i polską wspólnotę narodową i kościelną. Na pewno mnie, moją rodzinę (dzieci, wnuków, już w dwóch krajach) - nikogo nie zostawiając na boku, bez dewastującego wpływu, zatrucia, konsekwencji, implikacji najdalszych... na pokolenia.

Na nic ich (Wasze) odwracanie wzroku, przemilczanie - założyłem Solidarność 3 Maja 1981 w Strachówce, byłem katechetą powołanym w stanie wojennym "aby być z polską młodzieżą" (przygotowywałem ponad 200-osobowe grupy do bierzmowania, byłem świeckim asystentem proboszcza w ramach tzw. duszpasterstwa wielkomiejskiego itd.), jestem mężem i ojcem dużej polskiej rodziny, dziś także dziadkiem, byłem samorządowcem-wójtem, do którego przyznawał się Biskup Założyciel-Ordynariusz diecezji naszej (czego świadectwem jest Jego obecność na spotkaniu samorządowców w gminie STRACHÓWKA i nawiedzenie-błogosłąwieństwo dla naszego rodzinnego Sanktuarium Matki Bożej Annopolskiej), odkryłem i wypromowałem Rzeczpospolitą Norwidowską we wspólnocie szczerych wspaniałcyh ludzi i obywateli-katolików itd., obroniliśmy Światowe Dni Młodzieży 2016 w naszej parafii, szkole, gminie, wbrew niechęci kurii warszawsko-praskiej, na koniec wszystko zebrałem i opisałem w historii "Miłości do Annopola, Strachówki,Polski i Koscioła". Basta. Non possumus.

Nie przypominam tego dla własnej chwały. Ale dla wiernosci w dawaniu świadectwa o najnowszej historii Polski i Kościoła Powszechengo w Polsce, Ojczyźnie. Któż to ma zrobić za mnie!!
To jest ciągłe wołanie o prawdę. O dialog! O ciągłość i jedność wspólnoty losów. Abyśmy byli jedno!

Prócz osobistego bloga, w dwóch formach: linearnej i wersowanej, prowadzę dwie strony - życiem motywowane obie!

1) KatechezaOnline
2) Ratujmy polskie gimnazja
Nagle, po latach istnienia, obie zaczęły się dopowiadać! To także dla mnie jest wielkie zaskoczenie! Nastąpiła rewitalizacja i aktualizacja i wręcz metafizyczne przechodzenie z potencji w akt! Święty Tomasz z Akwinu by się ucieszył! ;)

Skoro ja, dość odważny w myśleniu i działaniu, jestem przemilczany powszechnie (i nie przebiłem się do świadomosci PT Redaktorów KAI, mając tam znajomych i przyjaciół), to jak ma odwążyć się szary katolik do głosnego myślenia w przestrzeni publicznej swojego Kościoła Powszechnego??). Wychowują nas do milczenia (echo marksizmu, że "baza" określa świadomość, a nie pojedyńcza osoba... dzisiaj baza, to oni).

Chciałem ja, chciałem...  inaczej publikować (się) dzisiaj, ale życie pędzi i inaczej wątki się splotły, upubliczniły i prą na mnie z wielką mocą. Powstał więc jeszcze - pomiędzy - tekst o kocie i objawieniu (na stronie Zjednoczeni w Duchu (2)). Na prawie koniec dałem trzon rozważań na KatechezaOnline i zrozumiełąem (uświadomiłem sooebie), że musi powstać niniejszy post, żeby wszystko wyprostować! :)

Z OSTATNIEJ CHWILI:
Religia jest przedmiotem obowiązkowym - i co to praktycznie znaczy w życiu szkoły?!
"Religia nie jest przedmiotem dodatkowym. Jest to przedmiot do wyboru, który staje się obowiązkowy po złożeniu stosownego oświadczenia przez rodziców lub pełnoletnich uczniów – podkreśla w oświadczeniu przewodniczący Komisji Wychowania Katolickiego Konferencji Episkopatu Polski, bp Marek Mendyk" (eKAI)

OK!
Biskup, biskupi (KEP) mają pełne prawa obywatelskie i zrozumiałe, że wypowiadają się w ważnych - z ich punktu widzenia - sprawach. Dla wszystkich, którzy posyłają dzieci do szkoły, też to jest ważna sprawa.
Demokrację rozumiem w ten sposób, że wszyscy, dla których to jest ważne, publicznie zabierają głos. W szczególności:
1) Władze państwowe, które strzegą przestrzegania ustaw i wszystkich obowiązujących praw (Ustawa oświatowa, Konkordat, ministerialne rozporządzenia...).
2) Włądze kościelne, które pilnują realizacji Konkordatu i interpretują interes (dobro) wspólnoty wierzących.
3) Władze szkolne (Dyrektor, plus w niektórych sprawach także Rada Pedagogiczna, Związki Zawodowe) odpowiadajace za organizację nauczania i życia szkoł, z czego dyrektorzy są rozliczani przez organ prowadzący, organ nadzoru pedagogicznego, środowisko lokalne, zwłąszcza Rady Szkolne i Rady Rodziców. Związki Zawodowe mają bronić przede wszystkim godnego traktowania pracowników.
4) Władza rodzicielska, czyli rodzice - NAJBARDZIEJ!

Kiedyś nie zwróciłbym pewnie uwagi na takie oświadczenia. I pewnie by ich nie było. W mojej kadencji samorządu RELIGIA POWRÓCIŁA DO SZKÓŁ. Jako ówczesny wójt wyciągnąłęm z tego wnioski praktyczne dla całej tzw. wspólnoty lokalnej i wszystko, co dotyczyło szkół i wychowania dzieci dyskutowaliśmy w zgodnym gronie (zalążku samorządowej wspólnoty): nauczycieli, księży, samorządowców. Wyprzedziliśmy epokę? Księży bywało na nich wielu, także spoza gminy!

Ale dzisiaj!!! Gdy tak rozkręca się dyskusja o roli Kościoła w życiu publicznym Polek, Polaków, Polski-Ojczyzny (czyżby z mniej dojrzałą obywatelką świadomością, niż my w I Kadencji)! Wiele na to wskazuje - nikt nie nawiązał do naszej PIONIERSKIEJ inicjatywy (obywatelsko-kościelno-oświatowej)! RELIGIA POWRÓCIŁA DO SZKÓŁ (ale jak dotąd nie zrodziła chyba świadomych swoich praw katolików polskich?)

Muszę więc jeszcze raz podnieść swój głos, bo dochodzą mnie też inne, niż biskupów, głosy, ze strony osób wymienionych w punktach 3 i 4. W realu i w necie! Nie są to głosy pojedyńcze! Życie bez dialogu i wzajemnego słuchania i szacunku wiedzie na pole poległych! I to chowanych po jakimś nieokreślonym czasie, skrycie, bez sztandarów i honoru(ów). Nie wystarczy dialog deklarować! W mojej parafii, dekanacie, diecezji go nie ma!

***

NIKCZEMNOŚĆ W KOŚCIELE

         /aż dotąd doszedł we mnie człowiek-katolik/

zwracam się tą drogą do Papieża
Prymasa i całego Kościoła w Polsce
począwszy od parafii dekanatu diecezji
ale oni milczą prześwietni najprzeważniej

skąd kiedy i jak to się stało
że nikczemność weszła w nasz Kościół
ten pisany z małej i dużej litery
ten z małej to tzw polski kościół

w Kościół spraw najwznioślejszych
od objawienia słowem i czynem Logosu
błogosłąwionych czystego serca
po Wcielonego Boga Ciała Chrystusa

nikczemność o której piszę
nie jest do dzisiaj rozpoznana
ja widzę ją aż w dwoch przypadkach
albo na dwóch polach operacyjnych

w sferze seksualizacji dzieci i młodzieży
chyba nie jest najgłębiej skrywana
w dziedzinie panowania nad nami bardziej
i wręcz jakby samo przez się (z)rozumiana

panowanie aż bezczelnie bezwstydne
dotyczy nauczycieli dzieci i młodzieży
bo do seksualizacji chcą mieć monopol
i to począwszy od konfesjonałów

partyjny prezes im wara powiedział
od duszyczek w ciałkach żywych
naszych kochanych milusińskich najdroższych
i od nauczycieli którym nie wy pensje płacicie

łąmacze sumień niszczyciele demokracji
w system zaklętych w kamień nie tylko serc
wiarę z rozumem rozłączacie a kysz
żeby nieprawdy kontemplować wasze

większość z nich hierarchicznie podporządkowanych
w sutannach różnokolorowych zrobi wielkie oczy
i ich najzagorzalszych zwolenników wyborców
paru myślacych niech weźmie pod uwagę

że też mnie (za)dano te tematy jedno-osobowo
na własnym ciele duszy drodze-prawdzie-życiu
od wieku lat sześciu-siedmiu
przez Solidarność aż po katechezę

dzisiaj wszyscy się mnie wypierają
lęk jak można się do mnie przyznać
panuje w polskim społeczeństwie
więc piszę na Berdyczów do Papieża i Prymasa

   (poniedziałek, 18 marca 2019, g. 10.38)

Jednostajna Polska. Pani Zybertowicz na pocieszenie?!

grafika z cytowanego poniżej artykułu o Chinach

Ma-Be-Na, wymarzona przez prof Zybertowicza (doradcy Prezydenta Andrzeja Dudy), ma już w Chinach swój odpowiednik. System Oceny Obywatela. Oceny zawsze z punktu widzenia i dla utrzymania układu-systemu-rządzącego. Partyjno-kościelno-religijno-jakiegoś.
Tam prowadzą - jak do kłębka - każde zapędy totalitarystycznego mniemania o rzeczywistości (broń Boże, nierealnej rzeczywistości Nie-Bożej).
Jakieś inne religijne skojarzenia? I słusznie. Musi być jakiś (jawny lub niejawny) związek z religią odgrywającą ważną rolę w życiu ogólu, ludu, tłumów itp. Marksizm też walczył z Bogiem-Osobą-Prawdą-Dobrem-Pięknem, zastępując Go sobą (kultem partii, wodza, prezesa, lidera, I Sekretarza, Biura Politycznego...). Więc pytajmy, co w tym wszystkim robi dzisiaj tzw. polski kościół, czyli Kościół Powszechny w Polsce!

***

KOŚCIÓŁ OBCOŚCI I WIĘZI

          /abyśmy byli jedno arcykapłańsko/

ten pierwszy znamy lepiej
jest codziennością i sąsiadem
mieszka prawie w każdym polskim domu
z nielicznymi wyjątkami
widzimy na placach ulicach w kościołach

zwłaszcza we wsi i w gminach
miasto ma jakiś (większy) pluralizm
świat wcześniej tam dociera
Internet przecież nie wystarczy

msza święta jest nam największą świętością
nam wierzącym rozumnym katolikom
ale jak dotąd znamy ją głównie z kazań
pobożnych niedzielnie i rekolekcyjnie

czyli głównie od strony pobożności
tradycją nakazanej
ale nie od strony kontemplacji
bo do tego potrzeba dwóch skrzydeł

metafizykę mszy mniej więcej znamy
chleb z nieba czyli Ciało Chrystusa
tragicznie jest z jej fenomenologią
patrzą nie widzą ani myślą

Wielki Czwartek już nie-za-długo 2019
znów usłyszymy to samo
o mszy i o kapłaństwie
powtórzą czego ich nauczono

ale nie wejdą w opis Jezusowy
szukający miejsca właściwego
czas kto inny wyznaczył
zasiedli wśród przyjaciół przy stole

dzisiaj nam każą anonimowo
niby przeżywać (świętować) to samo
dziwią się że statystyki spadają (lub rosną)
a przecież każdy chce mieć przyjaciół

stworzyli Kosciół obcości przez wieki
panowania tradycji władzy kult monarchii
podporządkowania im wszystkich i wszystkiego
na ziemi jako i w niebie nieb naszych

radość mamy przeżywać nakazowo
szczęśliwi być pod kontrolą na rozkaz
broń Boze pytania stawiać
oczekiwać dialogu i przyjaźni

mogę stawić niewygodne pytanie
dlaczego pół wieku po Soborze Świętym
Polski Kościół czyli wierzący w Polsce
nie są nawet na poziomie wikipedii

(poniedziałek, 4 marca 2019, g. 12.33) TUTAJ- Zjednoczeni w Duchu (2)

Kiedy zobaczyłem (przeczytałem) odpowiedź pani Frasyniukowej dla pani Zybertowiczowej, wspomniałem naszą polską przygodę z zabójczymi anonimami. Nie cyganie, taki post kiedyś umieściłem w Interneci i tam odtąd wisi. Miej miłosierdzie dla nas i świata całego, jak... Internet następnych generacji, naprawdę i na pewno sięgający aż nieba.

Wpisałem link tych, jakże współczesnych polskich rozmów, w Polsce pod panowaniem PiS-u, do komentarza pod postem "In search of the lost splendor: W uścisku uprzedzeń". Czekam w nim na głos księdza, czyli tzw. polskiego kościołą, w sprawie. Tytuł posta jest zaczerpniety z jego bloga, dosłownie!

I chyba jesteśmy w sercu spraw naszych, polskich, polsko-kościlenych i polsko-narodowych. Czyli - w przemilczxaniu. W nieobecnosci tzwe. polskiego kościołą w życiu podzielonego narodu. Są tylko dla swoich, w sojuszu z ukłądem dzisiaj rządzącym (jedynie słuszną partią PiS-u). Dla nas, czyli reszty suwerena, ich nie ma. Są ponad nami - marginesem, gorszym sortem Polaków - gdzieś w chmurze wydumanej włądzą tradycji, korporacji, polsko-katolickiego systemu, w krainie nieobowiązywalności zwykłęgo rozumu, kultury, prawdy, ludzkiej wspólnoty gatunkowej. Kręcą się ruchem jednostajnym wokół siebie (władzy, prawa nakazanego, ceremoniałów, obrzędów, splendorów, posiadania i często-gęsto patologii z tym związanych).

Prawda leży w dialogu osób. Nie ukrywa się przed nikim, kto jej szuka. Pozwala sie znaleźć, aż do głębi aspektów istotowych i konstytutywnych. Całej rzeczywistosci (nie urojonych i wyimaginowanych księstw, królestw, wspólnot). Rzeczywistości człowieka, świata i Boga (jeśli ktoś wierzący). Natury i kultury. Daje się kontemplować.

1) Z listu pani Zybertowiczowej:

 "chcą oni zastraszyć i finansowo zniszczyć męża... Jak bowiem inaczej rozumieć postawę grupy 37 grożących pozwem? Czy sprawdzili ceny ogłoszeń, których domagają się w swoim 'wezwaniu', w każdym ze wskazanych dzienników oraz na portalach internetowych? (...) Trzeba nie mieć umiaru albo być oderwanym od życia przeciętnej polskiej rodziny, by dodatkowo domagać się jeszcze wpłaty 50 tysięcy złotych - sumy przekraczającej moją roczną pensję!"

2) Z listu-odpowiedzi pani Frasyniukowej:

   "Jej pismo jest szokujące, ale i zabawne, bo to dzięki tym opozycjonistom prof. Zybertowicz może teraz wypowiadać takie głupoty na temat Okrągłego Stołu. To oni wywalczyli wolność... Wezwanie do przeprosin nazywa hejtem? To zapraszam, by weszła na chwilę na mój profil na Facebooku i przeczytała, co piszą do mnie zwolennicy "dobrej zmiany". Wtedy zrozumie, co to jest hejt... Apeluję do panów []Min. Ziobry i Brudzińskiego] i proszę o pomoc w wezwaniu prokuratury do opamiętania się w nieustającym nękaniu mojego męża procesami sądowymi i szantażowaniu ewentualnym wyrokiem do 3 lat więzienia, wytoczonymi przez władze państwowe w związku z aktywnym uczestnictwem mojego małżonka w obronie Konstytucji i państwa prawa... i o "powrót na drogę dialogu i rezygnację z radykalnych opinii, bazujących na negatywnych emocjach, które dążą do wywołania u odbiorców uczucia wrogości czy nienawiści wobec osób lub poglądów określanych jako inne bądź obce"

3) Polska staje się krajem terrorystów? Jawnego, zalegalizowanego politycznie terrozryzmu?! Czy tylko jeden szaleniec rozsyła listy z aktami zgonów politycznych, z pogróżkami "Co wybierasz? Życie czy śmierć?" - do prezydentów [16] wielkich miast, także do Przezydenta Lecha Wałęsy! "Masz 7 dni na ogłoszenie swojej dymisji. W przeciwnym razie ostatni raz widzisz rodzinę, a to zdjęcie będzie ostatnią rzeczą, jaką zobaczysz".

4) Z listu-postu Józefa Kapaona, katechety w diecezji warszawsko-praskiej (opublikowane w 2012):

  "Zdecydowałem się (wreszcie) opublikować anonimy, jakimi jesteśmy zasypywani z żoną (w rezultacie cała nasza rodzina). Przesyłane są one na nasze blogi: "Osobny świat" i "Mimochodem". Odzwierciedlają one i tworzą klimat życia, nie tylko nas i naszej rodziny, ale życia społecznego całej tzw. wspólnoty lokalnej. Wszystkich ich wymiarów i aspektów! Myślę, że to nie jest tylko problem gminy Strachówka, ale odbija polskie piekiełko, więc zdecydowałem się opublikować ten materiał tutaj, w grupie "Tygodnika Powszechnego".

Anonimy - w takiej ilości i zasięgu - zatruwają wysiłki wychowawcze wielu i budowanie społeczeństwa obywatelskiego wszystkich. Nie chodzi mi o potępianie anonima, ale o odblokowanie dyskusji (debaty obywatelskiej?) w szkole, gminie, parafii... Polsce, której jesteśmy częścią. Brak dialogu społecznego w naszej(?) tzw. wspólnocie lokalnej (nie dość powtarzać, że to: gmina, szkoła, parafia itd.), w realu i w Internecie, zrobił i nadal robi przestrzeń dla niszczącej działalności anonimów. "A to Polska właśnie!"?? "

To, co uderzyło w naszą rodzinę z brutalną siłą wiele lat temu, dzisiaj doprowadziło już (na razie?) na salę sądową (w tle kradzieże, kłąmstwa, pomówienia...)! Proces pzeciwko żonie, nie "ZA"!!!! PRZECIWKO PRAWDZIE, NIE ZA! FAŁSZ W POLSCE ZAKRÓLOWAŁ NA DŁUGO!
Zło nie wyhamowuje, rozpędza się, prowadzi do coraz większych draństw i zbrodni - fałsz, zakłamanie, herezja, sekciarstwo itd.itp. mają się w postsocjalistyczno-tradycjonalistycznym społeczeństwie jak najlepiej, mają osłonę instytucjonalną od najważniejszych faktorów życia społęcznego .

KIEDY NIE MA KOŚCIOŁA W ŻYCIU SPOŁECZNO-KULTUROWO-PUBLICZNYM DEMONY SZALEJĄ! ZOSTAWILIŚCIE NAS (PONAD POŁOWĘ SUWERENA) NA ŁUP JEDYNIE SŁUSZNEJ OPCJI PARTYJNEJ (POLITYCZNO-KULTUROWO-NACJONALISTYCZNEGO BEZ-MYŚLENIA). Ale świątobliwość waszych/ich kazań, tradycji (praktyk zbiorowych) ma się jeszcze dobrze. Póki trwa ten kadencyjny sojusz ołtarza i tronu. Nawet w Ewangelii (Jedynej Prawdziwie Dobrej Zmianie w Dziejach Powszechnych) głupie panny za późno wychodzą po olej.

PS. (g. 14.10, niczym pociąg do Yumy, po lub przez zmianą czasu)
Przed chwilą dowiedziałęm się, że prawdziwymi terorystami okażą się polscy nauczyciele, gdy zaczną strajkować!
"Nauczyciele, czyli "terroryści" po terroryście", a szkoły w Polsce pełne są od zakłądników.

In search of the lost splendor: W uścisku uprzedzeń

***

Mabenowa Polska

    /ks. prof. i wychowawcy Sylwestrowi/

mają pomysły na wszystko
byle (u)trzymać władzę
albo ją zdobyć jak wiosna
rozbujanymi obietnicami

żona się boi tymczasem o męża
że swoją mabeną sciągnął gniew Polaków
powtarzając wymysły o Roku 1989
nawet wbrew Papieżowi-Polakowi

ale to nie wszystko
jego kolega profesor-polityk
radzi nauczycielom mieć dużo dzieci
żeby sobie byt swój i rodzin poprawili

ciekawe czy rozszerza na księży
którzy choć w celibacie dzieci płodzą
tak jak nie wszyscy nauczyciele
poplątanie z pomieszaniem być może

prezydent nie znosi sędziów
których sam nie (za)mianował
i obraża przy prawie każdej okazji
pytanie o dobre wychowanie podnosząc

jest i arcybiskup (nie)jeden
w tłumaczeniu pedofilii dobry
że dzieci same pchają się do ich łóżek
dobro ze złem miesza mabeno-wzorcowo

kiedy rozum odda się polityce służyć
by im było lekko łatwo skutecznie
rządzić pol-katolickimi obywatelami
nie tylko usypia ale i zło straszne budzi

     (poniedziałek, 4 marca 2019, g. 9.21)

" In search of the lost splendor: W uścisku uprzedzeń: Przeglądając Internet, natknąłem się na informację o tym, że znana aktorka, pani Krystyna Janda, żarliwa przeciwniczka obecnie rządzących... " - napisał szanowany przeze mnie ksiądz profesor, wychowawca seminaryjny, proboszcz.

Chcę podjąć permanentny dialog dwóch polskich kościołów, idący głębiej niż w polemikę, bez schematów i uprzedzeń! Szukam wszelkich sposobów by obudzić potrzebę dialogu powszechnego w naszym Powszechnym Kościele - na razie bezskutecznie :-(

ps.

Jednak kultura powszechna zapisała rękoma, wiarą, rozumem polskiego poety:
"Lecz zaklinam - niech żywi nie tracą nadziei
I przed narodem niosą oświaty kaganiec;
A kiedy trzeba, na śmierć idą po kolei,
Jak kamienie przez Boga rzucane na szaniec!" (Testament mój)

    Józef K., jak katecheta od stanu wojennego

Próba nawiazania dialogu katechety z księdzem (dr prob. i wykładowcy WSD)

Chcę sprawdzić, jak się z księdzem komunikować za pomocą naszych blogów. Nie wiem, jak to działa (tworzenie linku do księdza posta na blogu "In search of lost splendor").

Byłoby cudownie, gdybyśmy mogli rozmawiać o człowieku, świecie, Koscile i Bogu z dwóch pozycji życiowego doświadczenia. Może nawet poczwórnie różnych:

- ksiądz z tzw. katechetą świeckim, mężem i ojcem
- różnych punktów światopoglądowych, czyli głównie poglądów na Polskę w Europie

Polska na to zasłużyła. Kościół na to zasługuje zawsze. Prawda jest dialogiczna. Ale najważniejsze, że JEST. Że można ją poznawać i kontemplowa na dwóch skrzydłach. Że, na szczęście nie ma i nikt nie przyznać nikomu monopolu na prawdę. Co za ulga w sporach. Co za nadzieja na przyszłość! I kazdy mógłby się włączyć w naszą rozmowę, powiedzmy roboczo "dwóch Kościołów w Polsce AD 2019" :)

Na wszelki wypadek wrzucę tutaj link na mój post ("Antykatolickie rozmowy i postawy w Polsce AD 2019"), o którym bym bardzo chciał z księdzem i całą diecezją porozmawiać! Dotyczy ostatniego Spotkania w Watykanie nt ochrony dzieci (21-24 lutego 2019) - http://strachowka.blogspot.com/2019/02/antykatolickie-rozmowy-i-postawy-w.html

JAK NA TEST CHYBA WYSTARCZY!

Antykatolickie rozmowy i postawy w Polsce AD 2019

zdj. seminarium z tej strony

/ks dr prob. Sylwestrowi Gaworkowi

a w nim i z nim całej diecezji i seminarium/

Trochę czasu minęło, nim sobie to uświadomiłem. Może dwa dni to dla księdza mało. Dla mnie -dużo. W perspektywie zdarzenia, zderzenia miedzy nami. Między księdzem Kościoła Katolickiego, a katechetą Kościoła Katolickiego. Znającymi się od ćwierć wieku. Między katechetą powołanym w stanie wojennym “aby być z polską młodzieżą”, a księdzem doktorem, wykładowcą i wychowawcą polskich kleryków w seminarium naszej wspólnej diecezji. Mamy ze sobą trochę wspólnego. Trochę Legionowa, Europy i USA, trochę Ruchu Rodzin Nazaretańskich, trochę filozofii i wspólnych znajomych (wielu, na samym Fb, 15!).

Było tak. Ja - opublikowąłem post na Facebooku. Ksiądz skomentował. Tylko tyle? Tak, ale tylko z pozoru. Coś się za tym kryje wielkiego. Jakaś antykatolicka rozmowa i postawa, może aż tak?? Antyduszpasterstwo na pewno. Piszę poruszony, dotknięty, ale bez złosci. Próbuję zrozumieć. Przede wszystkim trzeba chyba pokazać przebieg zdarzenia:

1. Opublikowałem/udostępniłem art. z wp.pl, że "Doradca Dudy dostał wezwanie przedsądowe. Członkowie Okrągłego Stołu [1989] domagają się przeprosin. Prof. Andrzej Zybertowicz mówił, że Okrągły Stół oznaczał przekazanie władzy komunistycznym agentom. Pełnomocnicy uczestników obrad chcą za te słowa przeprosin i wpłaty 50 tys. zł na rzecz WOŚP." Dodałem od siebie, to co myślę, że "Wybaczcie. Mam uraz na to oblicze polskiej nauki. Wynalazca w dziedzinie historii i mabena w jednej osobie! A prostszym językiem, krętacz. Brrr! :-( "

2. Ksiądz Sylwester wpisał mi w komentarzu - "Pana opinie na tamet ludzi, z którymi się pan nie zgadza, są coraz bardziej niskiego lotu. Szkoda panie Józefie. A tyle pan mówi o potrzebie dialogu. Czy służą dialogowi tak żenujące argumenty ad personam?"

3. Polubiłem wpis księdza i odpowiedziałem - "Cieszę się, że się spotykamy przy tej okazji. Może mam gębę niewyparzoną. Ale wolę być z prof. A.Strzemboszem i innymi. Żyłęm już w Roku 1989 i dożywotnio zachwycam się trzecim rozdziałem encykliki Centesimus annus (o naszym cudownym Roku 1989), bez mabeny. Język i styl szlifują się spotkaniami i rozmową z drugim człowiekiem. Bardzo żałuję, że ksiądz nie dawał mi dotąd na to wielu okazji! Ale, póki życia, póty nadziei! Serdecznie pozdrawiam! "

4. Czekałem na ciąg dalszy rozmowy (także z całym prezbiteriatem i katechetkami, katechetami i wszystkimi katolikami/ludźmi bobrej woli). Nie zjawia się przecież po wielu latach milczenia/nieobecnosci, zeby tylko komuś "nawrzucać" - tak myślałem, tak myślę, tak chcę postępować do śmierci (lub demencji). To, najgłębsze odczucie i refleksja, dało asumpt dziesiejszemu pisaniu. Zdumienie, że mogą tego nie rozumieć katoliccy księża! Nie z gniewu! Smutek i żal, że tak potoczyło się życie tzw. polskiego kościołą przez ostatnie dwa dziesięciolecia (może trzy)!   !!!!!!!!!!!!!!

Jednak, jak dotąd się nie doczekałem. Dopisałem kolejną wypowiedź/myśli i otagowałem imieniem, nazwiskiem, bo ksiądz ma konto na Fb, a także jest blogerem (polubiłem od razu i podzieliłem się “share” z całym światem), jak ja - "Sylwester Gaworek - Czy moje trzy zdania nt prof. Zybertowicza mogą przeszkodzić dialogowi między ks. dr proboszczem a katechetą.pl? Aż tak okopani jesteśmy w niedostepnych obozach? Mamy prawo mieć różnice zdania w wielu sprawach. Będąc nadal jednym Kościołem Powszechnym w Polsce. Mamy prawo w dialogu zwrócić sobie uwagę na styl, język wypowiedzi, oczywiscie. Dlaczego mamy siebie - i nasze dwa sposoby widzenia, przeżywania, myślenia (prawie na wszystko?) - przemilczać? Przemilczanie rozsiewa straszną ciemność. Dewastującą Polskę i Kościół w niej. Nasza rozmowa może przynieść pożytek Kościołowi - wielu, wielu lodziom, znajomym i nieznajomym. Ja nadal jestem tym samym Jóżefem, Józkiem, Józikiem, żaden ze mnie pan. Mieszkamy nadal w tym samym Sanktuarium Matki Bożej Annopolskiej. Czekam, z tą samą wiarą, rozumem, nadzieją, miłością i serdecznie pozdrawiam!

5. Napisałem wiersz, dedykowałem ks Gaworkowi, na Fb dałem z takim postem “ Kochany księże Sylwestrze! Znamy się już bardzo długo, choć z okropnie długą przerwą. Za długą, jak na dialog osób myślących w Kościele i Polsce w świecie współczesnym! Dobrze, że wczoraj spotkaliśmy się Fb i wymieniliśmy ułamkiem poglądów na Polskę, świat, Kościół??”:

BEZ WIELKIEJ POLITYKI 

       /ks dr prob Sylwestrowi Gaworkowi/ 

nie interesują ani mnie zbawią
gry partyjne o zwycięstwo
to znaczy o ile o tyle
ale nie żeby aż tak
pozostanę na swoim stanowisku
jedynie życiowo-osobowym
głodny prawdy i sensu
dobra i piękna poza tym
Solidarność i 3 Maja
znaczące refrenem historię
przeżycie Roku 1989 i życia potem
a nie teorie mabenowe

(środa, 27 lutego 2019, g. 13.19)
TUTAJ- Zjednoczeni w Duchu (2)

Zawsze piszę to, czym żyję. Co jest częścią mojej drogi-prawdy-życia. W całości i jedności, nie jakichś postrzępionych kawałków tego, tamtego, nawet polskości i katolicyzmu na czyjąś tylko modłę, i pozadialogiczne. Wiara i rozum są mi skrzydłami, na krtórych kontempluję prawdę.

RESUME
Nie pogodzę się już z dominującą w polskim kościele (Kościele Powszechnym w Polsce) postawą przemilczania, nieszczerości, nieprzejrzystości.
W słowach mają wszystko na najwyższym poziomie (językowo-moralnym). Od kleryka po kardynała -
 "[Jan Paweł II nie tolerował "kultury milczenia"]... uważał, że Kościół potrzebuje w swoim życiu przejrzystości, ale także i odpowiedzialności w traktowaniu każdego człowieka oraz poszanowania jego godności... Był przekonany, że jako katolicy koniecznie potrzebujemy przejrzystości w życiu i działaniu, aby być wiarygodnymi w swojej misji ewangelizacji w świecie… Jan Paweł II ufał ludziom... był człowiekiem Soboru. Współpraca kolegialna była dla Niego podstawową zasadą..." (kard. St. Dziwisz o św. JPII)

To, że piszę i to, co piszę, nie jest przeciwko księdzu Sylwestrowi, albo jakiemuś innemu. Jest raczek krzykiem (ofiary i świadka) do mojej Diecezji i Seminarium (wychowawcy i seminarzyści). ONI JAKBY W OGÓLE ZATRACILI ZDOLNOŚĆ ROZUMIENIA CZŁOWIEKA! STAŁEM SIĘ DLA NICH CHŁPCEM I KATECHETĄ DO BICIA.
Nie jestem nawet przeciwko prof Zybertowiczowi, bo cóż możemy mieć ze sobą wspólnego? Różne światy, specjalności, godności tytuły, osiągnięcia... Gdzież mi do nich. Jednak wobec fałszu milczeć nie mogę. Skrótowe formy internetowe wymagają skoncentrowanej dosadności.

Kocham ksiedza Sylwestra i innych wielu znajomych księży. Kocham Kościół, w którym jestem ochrzonym katechetą. We wspólnoice Ludu Bożego, w dialogu powszechnym z kulturą tego świata! Ale nie kocham organizacji, pod którą się skrywają. Organizacja, jaką przez wieki ptrzyjął nasz Kosciół jest mi wręcz wstrętna. Organizacja panowania, majątku, dominacji... z wbudowaną strukturą zła i z genem przemocy (bp Heiner Wilmer).
Organizacja jest tworem ludzkim, bezdusznym i zmaterializowanym z istoty. Kościół jako globalistyczna organizacja, czyli ten zły i już powszechnie w świecie i Watykanie demaskowany dzisiaj kościół musi odejść w niepamięć. Z ich znakiem firmowym "tajne łąmane prze poufne" - bo to nie jest Jezusowa Droga.

BTW, ale całkiem serio, ciekawy jestem księdza/księży/profesorów/biskupów zdania o ostatniej Konferencji w Watykanie nt. pedofilii, i ochrony ofiar, jestem jedną z nich. Napisałem o tym TUTAJ, dedykując bp Ordynariuszowi i innym szacownym autorytetom! Cóż mi po opinii nt mabeny i jej autora. Mabena kojarzy mi się z prze-nie-sławną teorią Maciala “demona w Watykanie”  (organizacji KK), który mymyślił konflikt spermowo-urynalny, by zaspokajać bez granic swoje zboczone wszech-chęci.

Wierzę Kochany ks Sylwestrze, że naszym wykształconym, kulturalnym dialogiem O WSZYSTKIM SZCZERZE BEZ ZAHAMOWAŃ I CENZURY ŻADNEJ ORGANIZACJI (nie jesteśmy już dziećmi), możemy zrobić dużo dobrego w Kościele Powszechnym w Polsce. Przeciwko anty-kulturze milczenia, która panuje w Polsce (państwie, samorządzie i Kościele), której nie cierpiał św Jan Paweł II i mój ulubieniec z Rzeczpospolitej Norwidowskiej.
No i ksiądz zna przecież nasze Sanktuarium Matki Bożej w Annopolu - nic się od tamtego czasu (i spotkań) nie zmieniło.

Biskup Ordynariusz, Założyciel Diecezji Warszawsko-Praskiej, 

tłumacz całej Biblii na jęz. pol. bp Kazimierz Romaniuk 

w Sanktuarium Matki Bożej Annopolskiej, 1995

Niemen, Norwid, Watykan i my

 

zdj. z tej strony

Z dedykacją dla Wszystkich, którzy mogą pomóc:

- Bp Ordynariusz Romuald Kamiński 

- Przełożony Missio Sui Iuris Ojciec Andrzej Madej OMI 

- Red. Zbigniew Nosowski, Więź 

- Prezes Marcin Przeciszewski, KAI

- Prof. Sławomir Sowiński UKSW 

- Ks. prof. Andrzej Draguła, US 

- Ojciec Krzysztof Mędel SJ 

- Ojciec Marcin Mogielski OP 

- Ojciec Paweł Górzyński OP 

Przepraszam PT Wszystkich tutaj zamieszczonych 

ale jeśli nie my, to kto!

W Watykanie zakończyła się 4-dniowa konferencja w sprawie pedofilii w naszym Kościele. Przeciwko pedofilii w Kościele, i w ogóle. Ale przede wszystkim w Kościele. Bo chociaż ten przestępczy problem jest globalny, nie zna granic narodowych, wyznaniowych itd. to jednak tylko w naszym Kościele zasłynał złą sławą przemilczania i mataczenia najwyższych władz administracyjno-duchowych, biskupów.

Jest 25 lutego 2019. Wstał piękny nowy dzień. Czy inny? My-ofiary musimy dawać świadectwo, bez względu na porę dnia, roku i konferencje tu i tam. Po watykańskiej konferencji (w tym po pocałunku papieża w rękę polskiej ofiary pedofilii Marka Lisińskiego) jest nam łatwiej.
Księża i polscy biskupi pewnie milczą nadal, jak milczeli dotychczas. Widać mają nakazane milczenie i całkowitą podległość przełożonym w diecezjach i zgromadzeniach zakonnych. Przestrzegają tego jako 11. przykazania!
Na tym oparł się - NIESTETY - historyczny Kościół. Organizacja (korporacyjna) nade wszystko. Nie - wspólnota Ludu Bożego. Sobór z 1962-1965 (duch i nauczanie) nie zdołał jeszcze tego zmienić. Kościół, jaki znamy z życia w polskiej tradycji (i prowincji), jeszcze się mocno trzyma. Broni - jak Westerplatte (warte lepszej sprawy). Jednak kropla drąży skałę.

Zwracam się nie do anonimów, ale do konkretnych ludzi w moim Kościele. Do księdza proboszcza Mieczysława Jerzaka, do dziekana Bogdana Lewińskiego, do kurialistów i biskupów mojej diecezji, oraz całego tzw. prezbiteruim, oraz oczywiście osób najwyższego szacunku z listy dedykacyjnej. Wielu, bardzo wielu znam z życia, po imieniu, z obliczem, historią spotkań, rozmów, liturgii, ewangelizacji. Zwłaszcza z czasów, kiedy Kościół w Polsce był szczególnie niesiony tchnieniem Ducha Świętego po wyborze Karola Wojtyły na Papieża-Polaka. Wręcz byliśmy porwani do dawania świadectwa wspólnotowego, dialogicznego, w kulturze swoich czasów, lat 80-tych ubiegłego wieku. Pomimo komunizmu państwowego, a nawet stanu wojennego 1981-1983.

Najpierw 3 Maja 1981 Polska i we mnie ożyła, wydała owoc dojrzały - Festiwalem Solidarnosci zwany. Stan wojenny nas nie zniszczył, przeciwnie. Od początku katechezy wojennej pisałem wierszyki, zwane czasem katechezami. Dla paru osób były ważne, zaszły aż - i weszły - do pracy próbno-maturalnej. Chwała i dziękczynienie za to Agnieszce. Nikt nie żyje, nie pisze, nie umiera dla siebie. Jak dzisiaj, tutaj. Wszyscy się zaparli mojego pisania, nawet żonę bardzo złości. Ta moja uzurpacja kiepskiej "literatury", czyli - tak naprawdę - moja droga-prawda-życie opisane.

Brutalnie przerwany czas Solidarnosci zrobił mnie katechetą. Zostałem powołany do tej formy służby Bogu-Człowiekowi-Polsce-i-Kosciołowi, "aby być z polską młodzieżą". Błogosławiony to był czas. Z ojcem Andrzejem Madejem szliśmy na cały świat. Od Spotkań Ekumenicznych w Kodniu, przez biwaki ewangelizacyjna nad Jeziorakiem koło Iławy, do ewangelizacji podczas Festiwalu Rockowego w  Jarocinie i blusowo-reggae w Brodnicy. Po Morze Bałtyckie i świadczenie o Dobrej Nowinie wśród wczasowiczów w Łebie.

SB-ecja nas śledziła. Można obejrzeć ich zdjęcia i raporty o nas w książce „Jarocin w obiektywie bezpieki”, wydanej przez IPN, Główną Komisję Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu (materiały operacyjne "służb PRL" odnalaziono na początku 2004r). Jesteśmy tam. W 1985 roku usłyszałem na komisariacie MO i SB w Legionowie, że jestem podejrzewany, - "że jestem przywódcą młodzieżowej grupy terrorystycznej". W kajdankach, z lufą przy żebrach zrobili mi rewizję i przeszukanie mieszkania. Szukali broni. Parafia się za mnie modliła.

Nikt nie żyje, nie pisze, nie umiera dla siebie. Także tutaj, gdzie mieszkam.
Dzisiaj nikt się do mnie nie przyzna. Z jakichś - im tylko wiadomych - względów. Wszyscy się zaparli zwłaszcza mojego pisania. Tej mojej uzurpacji kiepskiej "literatury", czyli - tak naprawdę - mojej drogi-prawdy-życia opisanego. To ich irytuje, gorszy, wpędza w jakiś dysonas poznawczy?

Nie tak było na początku, w latach 80-tych naszego Kościoła. Jeden z moich pierwszych wierszyków "Modlitwa katechety" trafił do pierwszego numeru "Królowej Apostołów". Ksiądz Folejewski, pallotyn, go tam umieścił, a grafik pięknie oprawił.

Cóż dziwnego, żyjemy w czasie zaprzeczania poprzez przemilczanie. Czy konferencja w Watykanie przeciwko pedofilii coś zmieni??? Pewnie już nie za mojego życia?!

Pedofilia nie wypływa na światło dzienne w życiu ofiar zbyt szybko. Oczywiście, także w naszym kraju i Kościele. Kościół broni swojego stanu posiadania, pozycji społecznej... a w ostateczności dopiero swojego obrazu i prestiżu, jak... niepodległości. Co dla nich znaczy prawda, szczerość, dialog, wspólnota... Korporacja nie na tym się trzyma. Lecz - na posłuszeństwie włądzy.

Że i ja jestem wśród ich ofiar uświadomiłem sobie bardzo, bardzo późno. Inaczej się nie da. W moim dzieciństwie i młodości ani można było sobie pomyśleć, że w Kościele Świętym może nas spotkać coś złego. Że u księży w ogóle mogłoby być coś nie tak. Było się im podporządkowanym absolutnie. Jakby sprzedanym z duszą i ciałem. Zwłaszcza oczywiście dzieci i młodzież.

Dopiero wczoraj poznałem dokument (zakładam, że prawdziwy), który i mnie dotyczy. Ba! ale, jak to w naszym Kościele, był niejawny. Zakazanym dla światła dziennego, dla wiary i rozumu, których zresztą jeszcze wtedy nie miało prawa być. Goła wiara, ślepa wiara - i tyle. Nie wolno było łączyć tak sprzecznych sfer???
Dokument-instrukcja dotyczy przestępstwa nagabywania w posłudze konfesjonału! Czyli profanacji sakramentu spowiedzi i wyznawania fałszywych "dogmatów", pseudo-doktryny, zainfekowanej genem przemocy i struktury zła w naszym Kościele!!!!
"Przestępstwo nagabywania ma miejsce, gdy ksiądz kusi penitenta... Przedmiotem tej pokusy jest zabieganie o nieczyste i nieprzyzwoite sprawy..."

TO WŁAŚŃIE MNIE SPOTKAŁO. NAJPIERW GDY MIAŁEM 7 LAT, NASTĘPNIE W WIEKU 12/13 LAT.
Miałem szczęście/nieszczęście iść do I Komunii Świętej w grupie tzw. wcześniaków. Przygotowywała nas siostra Leoncja ze Zgromadzenia Sióstr Misjonarek Św. Rodziny. Koniec przygotowań to był egzamin(?), niestety, sam na sam z księdzem.
W grupie był kolega Krzysiek, jego rodzina także, jak moja, należała do Rodziny Rodzin. Pewnie i syn szklarza, może i tapicera...? Ciekawe, czy i ich spotkało to samo. Ja tego nie pociągnę. Historyk może.
Rodzina Rodzin skutkowała potem wyjazdami wakacyjnymi. Stąd znałem księży Folejewskiego, Wilka, Drozdka, Halwę... - całę dzieciństwo i młodość miałem/mieliśmy bardzo kościelne.

Pedofilia to nie wymysł ani wynalazek szatana ostatnich lat, ani dziesięcio- ani stuleci. Ale jawne przemilczanie - już chyba tak - zwłaszcza w naszym Kościele. Przenoszono księży wzdłuż i wszerz naszego globu. Cierpliwi filmowcy przedstawili taką mapę (...).. Sex Abuse in The Church: Code of Silence
Moje wielkie oczy, wstręt, wzdryganie się (trzęsawica wręcz) na wspomnienie sprzed prawie 60 lat są i zejdą ze mną do grobu. Widać ciało i dusza i cała struktura osoby zapisuje pewne doświadczenie na wieki, żeby z nimi stawić się na Sądzie Ostatecznym?!

Mam zatem prawo i powinność pytać, domagać się odpowiedzi i sprawiedliwość dopóki mam rozum niezżarty demencją (jak mój stary Kościół?). Gdybym wczoraj nie poznał tego dokumentu, w świetle i pod wpływem Konferencji Całego Kościoła pod przewodnictwem Papieża w Watykanie... Bo skoro przewodniczący episkopatów całego świata!

TO CO JA WIEM - NIE WIE MÓJ PROBOSZCZ ZE STRACHÓWKI, DZIEKAN Z JADOWA, KURIALIŚCI, A MOŻE I BISKUPI Z FLORIAŃSKIEJ! Ale słuchać mnie,jak dotąd, ani myślą - są przecież wyniesieni ponad ludzki stan, ponad zwykły stan bycia człowiekiem na ziemi! Ta fałszywa doktryna/dogmat sieje spustoszenie.

Ale skoro i ja swiadomość nabyłem dopiero TERAZ! Do dzisiaj, za prawdą sprzed 60 lat z plebanii w Legionowie przemawiały tylko moje organiczno-osobowe reakcje. Dzisiaj widzę większą zgrozę! Przecież ksiądz, niechlubny antybohater małego i starego Józia, mówił do mnie słowami dokumentu tzw. Stolicy Świętej i Apostolskiej i Jej Najwyższego wtedy organu Kongregacji Świętego Oficjum! Tak zapamiętałem, na te słowa się wzdrygam - ksiądz stawiał 7-letniemu dziecku trzymanemu na kolanach pytanie "jak rozróżnić grzech nieczystości, od grzechu nieprzyzwoitości, tudzież nieskromności"!!!
Bo co? Bo tak ich nauczyli w seminarium, a oni mogli się zaspokajać "tłumacząc" to dzieciom i młodzieży!!! PATOLOGIA TKWI GŁĘBIEJ NIŻ CO NIEKTÓRE DZISIEJSZE DYSKUSJE.

No cóż, na mnie trafiło. Widać - dam radę. Taki dostałęm charakter i osobowość (mało zależną od innych), że podążam za tchnieniem Ducha bez zwłoki. I w 1980/81, 1982, 1989, 1999... Jam nie z soli, ani z  roli - daję się prowadzić tchnieniom Ducha. Dzisiaj też, jak najbardziej. Z natchnieniami nie dyskutuję, tylko siadam i piszę i czynię jak duch mi każe.

Gdyby w 1962 roku, jeszcze przed rozpoczęciem Soboru Watykańskiego II, Kościół nie chował się w tajne łamane przez poufne, przynajmniej drugie nagabywanie w konfesjonale nie zdeprawowałoby małego Józia. Może podzieliłby się z Matką, Ojcem, proboszczem, biskupem... tym, co go spotkało przy spowiedzi (rekolekcyjnej) i dostałby zrozumienie i wsparcie. Może nawet jakieś, nie tylko duchowe, ale i psychologiczno-wychowawcze? Moze moje życie potoczyłoby się równiejszą ścieżką? Może dzisiątki, setki, tysiace dzieci i młodych ludzi (i nie tylko) byłoby zbawionych od grzechów księży realizujących swoje niespełnienia seksualne w konfesjonałąch??? Może dzisiaj mówiłoby się o tym bardziej. 

BO LICZBĘ OFIAR TRZEBA CHYBA POMNOŻYĆ PRZEZ LICZBĘ KONFESJONAŁÓW! Dzisiaj znamy tylko przybliżoną liczbę ofiar zgwałcenia i molestowania poza kratkami i schowkami konfesjonałowymi. ZGROZA NIEJAWNOSCI!

To, że księża kryją swoje skłonności i niezałatwione sprawy życiowo-społeczne, trudno. Chowają w najtajniesze kryjówki nie tylko nerwice, ale i uzależniania i dewiacje. Trudno. Możemy im współczuć, trzeba się za nich modlić - ale chcącemu nie dzieje się krzywda. Widziały gały, co brały! Ale dlaczego przez ich problemy ze sobą i z władzą kościelną, a w konsekwencji z całym światem (rozumem i kulturą) mają cierpieć zawsze niewinne dzieci (te z kolan Jezusa), młodzież i starsi? Dlaczego mamy się zgodzić na mnożenie ofiar i sfery strukturalnego cienia-ciemnosci w naszym Kościele? Człowiek jest drogą Kościołą, czy - byle im się dobrze działo, jak... działo. Nawet i pomimo, że gwałcą w ten sposób samą Dobrą Nowinę w świecie zawsze współczesnym? Gaudium et spes. Dignitatis humanae.

Czy to tylko przypadek i symbolika, że mój przypadek i cytowany dokument tzw. Świętego Oficjum pochodzą sprzed Soboru Watykańskiego II, a w przeddzień zakończenia soboru zniknęło niesławne Oficjum (Inkwizycja) i zostało przemianowane na Kongregację Doktryny Wiary? Na czele pozostał ten sam kardynał Ottaviani.

DLACZEGO TO WSZYSTKO - I MOJA OSOBA I MOJE KOŚCIELNE LOSY - NIE OBCHODZI NIC-A-NIC KSIĘDZA PROBOSZCZA JERZAKA, DZIEKANA LEWIŃSKIEGO, KURIALISTÓW I BISKUPÓW MOJEJ DIECEZJI??? REALIZUJĄ MISJĘ PRZEMILCZANIA DOBREJ NOWINY PO KONFERENCJI W WATYKANIE, JAK I PRZED? Z PEWNOSCIĄ MAJĄ DZISIEJSZE WYTYCZNE? OCZYWIŚCIE TAJNE ŁAMANE PRZEZ POUFNE - BO TAKI JEST ICH STARY PRZEDSOBOROWY KOŚCIÓŁ?
ALE NIE MÓJ, NIE NASZ. NASZ JEST KOŚCIOŁĘM SŁOWA KTÓRE SIĘ OBJAWIA I PRZED NIKIM NIE KRYJE. KOŚCIOŁĘM LOGOSU NASZYCH LUDZKICH-OSOBOWYCH LOSÓW. WE WSPÓLNOCIE I DIALOGU OSÓB!
JEST PRAWDA, JEST POZNAWALNA! NIE CHCE SIĘ PRZED NIKIM UKRYWAĆ. CHCE I POZWALA SIĘ KONTEMPLOWAĆ. BYŚMY STAWALI SIĘ WSPÓŁ-ŚWIĄTYNIĄ BOGA I NA JEGO OBRAZ I PODOBIENSTWO. BA, JESTEŚMY BRAĆMI NASZEGO BOGA (Św. JPII)! ps. Nawet zboczeni krętacze w konfesjonałach tego nie zniweczą! Papież ucałował Marka Lisińskiego w rękę.

Człowiek jest powołany do wielkości i godności w prawdzie. Tylko ten, kto zna siebie, może dać innym braterstwo. Nie wystarczy znać doktryny i dogmaty. Tej lekcji uczy właśnie kultura współczesna. Od Norwida, przez drogę ludzkiej myśli w XX wieku, po obecny już wiek XXI. Od Zenitu Wszechdoskonałosci Dziejów, brana tęczą zachwytu. Rzeczpospolita Norwidowska z wpisanym w nią immanentnie Soborem Watykańskiem II tak ma i nikt nie wymaże!

Ja już to wiem.  (Józef, ZNASZ   TO  ZDANIE   Z   SOBORU  VAT 2 :  JEZUS  OBJAWIA  NAM   BOGA   A  TYM  SAMYM   OBJAWIA  CZLOWIEKOWI  CZLOWIEKA  ...    WIESZ   SKAD  TO  JEST   ????? -  TO  JEST   CZYSTY  ... NORWID.   A KTO  MÓGŁ  GO   DO   SOBORU    WŁOŻYĆ ?  TYLKO   WOJTYLA.  UPEWNILEM   SIE   PRZEZ  ST.   GRYGIELA,  ŻE  TAK I  BYŁO.
WIDZISZ  -    WIEM  TEŻ   TROSZECZKE  O NORWIDZIE ,   ANDRZEJ " (Piątek, 7 Czerwca 2013 13:59, prosto z serca Kościoła, i cóż, że aż z Turkmenistanu.)
Już wiem, na pewno! Sam papież nazwał Norwida jakby prekursorem Soboru Watykańksiego II, 1987, Warszawa )

Ile razy już o tym pisałem... Także jako spory akapit w książce.
Nie sięgam tak wysoko, jak dziennikarka-watykanistka z Meksyku Azalraki - "Będziemy waszymi najgorszymi wrogami, jeśli w radykalny sposób nie postanowicie stanąć po stronie dzieci, matek, rodzin, społeczeństwa obywatelskiego"
Dziennikarka relacjonująca od prawie 45 lat wydarzenia w Watykanie i piąty już pontyfikat, wygłosiła w sobotę przemówienie, którego wraz z papieżem Franciszkiem wysłuchało prawie 200 przewodniczących episkopatów i przełożonych generalnych zakonów." (tutaj).
Ale z taką samą samoświadomosćią mówię mojemu księdzu proboszczowi ze Strachówki (temu i następnym), dziekanowi z Jadowa, kurialistom i biskupom z mojej diecezji, że ich wizja i propozycja kościoła uników, sekretów (tajne przez poufne), kryjówek w konfesjonałach, plebaniach, pałacach nie ma przyszłości. Skończyło się Wasze nad nami panowanie, nawet obecny  ukłąd rządzący Polską tego nie uratuje.

Nie myślę, ani nie mówię po meksykańsku. Żyję, czuję, myślę, wierzę po polsku, w naszej kulturze. Myślę i piszę dzisiaj do Was, Wam i całemu światu Norwidem, Czesławem Niemenem i całą współczesną drogą ludzkiej myśli i mojego w niej uczestnictwa (wiara, rozum, kultura).
Jeśli chcecie z rozmysłem i pełną (nie)odpowiedzialnoscią dalej nas przemilczać, proszę bardzo, jesteście wolni, ale zostaniecie na boku Dziejów Branych Tęczą Zachwytu. A Kościół podzielicie na biskupów, księży i ludzi dobrej woli.

1) "Lecz ludzi dobrej woli jest więcej
i mocno wierzę w to,
że ten świat
nie zginie nigdy dzięki nim.
Nie! Nie! Nie!
Przyszedł już czas,
najwyższy czas,
nienawiść zniszczyć w sobie."

    (Cz. Niemen, 1967)

2) DO EMIRA ABDEL-KADERA
         W DAMASZKU

Współczesnym zacnym oddać cześć
To jakby cześć bożej prawicy,
I sercem dobrą przyjąć wieść,
To jakby duch — łonem dziewicy.

Więc hołd, emirze, przyjm daleki,
Któryś jak puklerz boży jest,
Niech łzy sieroty, łzy kaleki
Zabłysną tobie, jakby chrzest.

Bóg jeden rządzi z wieków w wieki,
Nikt nie pomierzył Jego łask:
Chce, to wyrzuci z ran swych ćwieki,
A gwiazdy w ostróg zmieni blask

I nogą w tęczy wstąpi strzemię.
Na walny sądów jadąc dzień,
Bo kto Mu niebo dał? Kto ziemię?
Kto Jemu światłość dał lub cień?

A jeśli w łzach gnębionych ludzi,
A jeśli w dziewic krwi niewinnéj,
A jeśli w dziecku, co się budzi,
Ten sam jest Bóg, nie żaden inny.

To namiot twój niech będzie szerszy,
Niż dawidowych cedrów las!
Bo, z Królów Magów trzech tyś pierwszy,
Co konia swego dosiadł wczas.

                      (C. Norwid, rok 1860)

3) DO OBYWATELA JOHNA BROWN
    (Z listu pisanego do Ameryki w 1859)

Przez Oceanu ruchome płaszczyzny
Pieśń Ci, jak mewę, posyłam, o! Janie...

Ta lecieć długo będzie do ojczyzny
Wolnych - bo wątpi już: czy ją zastanie?...
- Czy też, jak promień Twej zacnej siwizny,
Biała - na puste zleci rusztowanie :
By kata Twego syn rączką dziecinną
Kamienie ciskał na mewę gościnną!

Więc, niźli szyję Twoją obnażoną
Spróbują sznury, jak jest nieugiętą;

Więc, niźli ziemi szukać poczniesz piętą,
By precz odkopnąć planetę spodloną -
A ziemia spod stóp Twych, jak płaz zlękniony,
Pierzchnie -
więc, niźli rzekną: "Powieszony..." -
Rzekną i pojrzą po sobie, czy kłamią? - -

Więc, nim kapelusz na twarz Ci załamią,
By Ameryka, odpoznawszy syna,
Nie zakrzyknęła na gwiazd swych dwanaście:
"Korony mojej sztuczne ognie zgaście,
Noc idzie - czarna noc z twarzą Murzyna!"
***
Więc, nim Kościuszki cień i Waszyngtona
Zadrży - początek pieśni przyjm, o! Janie...
Bo pieśń nim dojrzy, człowiek nieraz skona,
A niźli skona pieśń, naród pierw wstanie.

                    (C. Norwid, rok 1859)

4) A moje własne i samodzielne, of course, rozważania wierszem i prozą z lutego 2019, na powyższy i powiązane tematy zamieściłem już na stronie KatechezaOnline!

Nb.
Oczywiście, że prześlę ten tekst księdzu proboszczowi, dziekanowi, kurii. Niczego nie ukrywajac z tego, co jest mi wiadome. Pomimo wszystkich moich grzechów - na świadectwo!

Pocałunek ręki ofiary pedofilii w Kościele

Apel człowieka i obywatela Józefa K. do Premiera Morawieckiego i Premier May

Poniższy tekst ułożyłem ja, Józef, polsko-europejski solidarnosciowiec lat 1980/81, dziadek nowonarodzonego Henry Kapaona z Glasgow.

***

W IMIENIU MILIONÓW

       /na narodziny wnuka w XXX-lecie Roku 1989/

przeciwko granicom
podnoszę mój ledwo słyszalny głos
z Polski której długo nie było
na mapie Europy i świata

w imieniu miliona Polaków
milionów Brytyjczyków także
i innych wolnych ludzi i narodów
przemyślcie Brexit i podobne ruchy

nie wciskajcie nas znów w granice
zawsze za ciasne
dla wolnych ludzi narodów i kultury
piszę z małej wsi Annopol w Polsce

piszę w gminie Strachówka
w Powiecie Wołomińskim
na Ziemi Norwida i Cudu nad Wisłą
niech cała ziemia ujrzy nowy cud

głos wolności godności polskości usłyszy
odzyskanej czynem Solidarności
w pamiętnym dniu 3 Maja 1981
głos starego człowieka ojca i dziadka

jakbym nie tasował tutaj słów
wymowa jest jedna
na miarę człowieka na ziemi
miłość zniesie granice i wszystko zwycięży

byle politycy i rządy zechciały
na pierwszym miejscu stawić godność osób
bronić praw człowieka i rodzin na ziemi
nie tylko własnych interesów i granic

     (poniedziałek, 18 lutego 2019, g. 9.53)
TUTAJ- Zjednoczeni w Duchu (2)

***

Poniższy wiersz ułożyła Maria (1879 - 1957) siostra mojej babci Emilii (1875 - 1964). Są skoligacone z wielkim pisarzem Boleśławem Prusem. Jeden z ich braci płk. Kazimierz Jackowski zginłą w Katyniu. Drugi, Stanisław, znany rzeźbiarz, jest m.in. autorem pomnika Jana Kilińksiego, grobowca Bolesława Prusa, fragmentu Pomnika Orlat 1920 na warszawskich Powązkach i innych. Cała rodzina jest wymieniona w wierszu po imieniu, przewidujac jakby następne pokolenia Kapaonów, którzy rozjadą się po świecie,.

Na cześć Matki Boskiej [Annopolskiej]

Annopolska Matko Boska
wymarzyła Cię Jackowska
a gdy z mężem tu przybyła
Twą figurę wystawiła.
Ideały swe wcieliła.

I Rodzinę zaprosiła
Wciąż rozkoszą się napawa
A więc próżna jest obawa
By opieka Twa ustała
Chociaż walka trwa niemała.

Miłość wszystko tu zwycięży
Choć kieszeni nadwyręży
Nad tem czuwa jej Mężulek
Najweselszy Nasz Andziulek.
Ale On Ci modły składa
Więc Nim ciągle duch Twój włada.

Wiele ludzi już tu było
i do Ciebie się modliło
Matuś Tatuś i Jadzieńka
Nasza miluchna wdoweńka

Była tu i  ciocia Ninka
Gdy pierwszego miała synka
Była z Matką i Marysia
Pilnowała Bola brzusia

Oleś Kazio Staś i Zosia
Obecna nasza gosposia
Co rozumem dobrym włada
Więc Jej słucha ta gromada

Wszyscy tu się wciąż modlili
I o łaskę Twą prosili!
Kapaoni tu wzrastali
I pomocy Twej doznali

Dziś Ci pięknie tu śpiewają
I Twą dobroć wychwalają
Lecz już dziatwa w świat ucieka
Więc przemożna Twa opieka
Niech nad nimi czuwa stale
i pociąga ku Twej chwale.
Opiekuj się nadal nami
O to mocno Cię błagamy.

            (Maria Królowa, 1927 r)

***

Poniższy wiersz ułożył śp. Andrew Ferrie (1926 - 2019), Szkot z Dundee, pradziadek Bena i Henry Kapaonów z Glasgow - CZŁOWIEK KTÓRY KOCHAŁ POLSKĘ. Polskę pokochał jako tzrynastoletni chłopak, w 1939, słuchając w Radio BBC audycji z frontów walki. Służąć w brytyjskiej armii na terenie Włoch, pod wpływem tragicznych wiadomości z Polski po Powstaniu Warszawskim i Konferencji w Jałcie. Na przekór ustaleń oddających nas w niewolę Rosji Radzieckiej napisał o DUCHU WOLNEJ POLSKI. Napisał w pierwszej osobie, wcielajac się jakby w tego ducha, naszego ducha, w Ducha Wolności, Godnosci Człowieka na Ziemi.

THE SPIRIT OF FREE POLAND
(by Andrew Ferrie)

From the Tatras snowy grandeur to Gdynia’s sea - kissed shore
there lies a country rich in romance linking us with days of pore
Poland; Once a land of freedom; now a ghetto of despair,
bleeding from a thousand wounds, yet murmuring low a mother’s prayer
for her sons and daughters valiant who tried to save her from this fate,
which now assails her; overpowering all she held in Sacred State.

When Warsaw was attacked so fiercely by barbaric armoured might,
there came a power, unseen, possessing. I was there to back their fight.
List to the urgent call I send you. Poland’s tide is ebbing fast.
Betrayed by those whose trust she cherished and crudely moulded to their cast.

The faithless men who have betrayed her, gained false power by this stroke.
Oh, shall they keep her in subjection? Will you stand and see them choke
the breath of life from her fair body? Will you strive to gain her peace?
As long as one true Pole still lives – then Poland’s struggle shall not seize!

Polish free man heed my warning, after which do what is just.
Who am I to doubt your spirit? You may query, if you must.
Chopin knew me as his music, which told the world his country’s need.
Sobieski knew me at Vienna – and Poland once again was freed.
Pilsudski knew me as a warrior – his patriotism was by me fired.
Paderewski governed Poland with the high ideals which I inspired.

These men fought hard for Poland’s freedom. Some made the glorious sacrifice.
Still unsurpassed in this existence. Death -- is freedom’s bargain price.
All these knew me and were great men. Now my voice calls out to you.
Poland in her trial needs you. Does my shaft fly straight and true?

Within the ancient town of Krakow once the hejnal sounded clear.
I am that last note uttered, unfinished - lingering fondly through each year.
I am the spirit of free Poland. I, that far off final goal.
I pulsate in every man who proudly calls himself – A POLE.

Written by Andrew J Ferrie, 1945. Published in 1947. Utwór ten zdobył Pierwszą Nagrodę na Festiwalu Sztuki jednostek wojskowych pod dowództwem (w ramach korpusu sił zbrojnych) Central Mediterranean Forces.

***

Biada mi, gdybym nie rozpoznał czasu mojego nawiedzenia. Gdybyśmy nie rozpoznali czasu nawiedzenia swego - Ducha Czasu i Genius Loci.
Mnie bieda byłąby poczwórna - jestem załozycielemn Solidarności w gminie 3 Maja 1981, potem katechetą stanu wojennego "aby być z polską młodzieżą", samorządowcem, który odkrył Rzeczpospolitą Norwidowską w nas, na koniec i na początek może mieszkańcem dziedziczącym historię i misję Sanktuarium Matki Bożej Annopolskiej (od 3 lipca 1910).

Moi Rodzice poznali się w obozie w Niemczech, pod koniec wojny. To był tzw. obóz przejściowy w Neumünster (Nr. 25 DPAC). To jest jest jakiś genetyczno-historyczno-duchowy znak dany akurat naszej Rodzinie. Jakieś straszliwe memento mori! Pół wieku wcześniej, w podobnie niezwykłych okolicznościach, poznali się Rodzice mojej Mamy! Stanisław Wiatr i Marianna Sroka, oboje spod Tarnowa, spotkali się dopiero tysiące mil od rodzinnych stron, na emigracji za chlebem w USA. Jesteśmy potomkami uchodźców, wygnańców, emigrantów ekonomicznych.
Mój Ojciec, uformowany w Annopolskim duchu, także w obozie nie stracił ducha i pisał wiersze. Jedne ku pokrzepieniu i rozweseleniu serc, drugie – ku zbudowaniu. Pierwszy, patetyczny, patriotyczny…

DUCH POLSKI  (1945)

Polsko nasza ukochana
coś tyle lat była w niewoli
wyglądamy cię co rana
chcemy ulżyć twej niedoli

Ty, coś tyle lat brodziła
znana światu ze swych czynów,
zawsześ jednak prym wodziła
za brawurę swoich synów

Ile wróg użył przemocy
by osłabić hart Polaka
zamęczał go w dzień i w nocy
czy złamał ducha wojaka?

O, nie złamał i nie złamie,
na nic są jego starania
bo Polacy ramię w ramię
są gotowi do działania.

Nie zgniecie ich przemoc wroga
pewni są w swoje zwycięstwo
ufność pokładają w Boga
a dewizą - honor, męstwo

Jak więc chcecie tak się rządźcie
tak jak sława, pieniądz minie
tego jednak pewni bądźcie
że Duch Polski nie zginie.

Ja tylko wybieram okruchy naszego dziejowego i kulturowego dziedzictwa. Na szczęście jesteśmy rodziną z silnym genem twórczym, choćby do zapisków osobowo-rodzinnych - zostawiamy ślady na ziemi. W ten tok życia i rozumowania wchodzi Norwid, jeden z najważniejszych poetów Polski i Europy, w wierszu adresowanym do kogoś z naszych najbliższych okolic, Stanisławy Hornowskiej z Łochowa:

"A Pani cóż ja powiem?... oto, że w tym życiu
Nic s t r a c o n e g o nie ma na jawie, ni w skryciu,
I wszystko jest z m i e n i a n e tylko ‒ na toż samo,
Wyższe lub niższe, bliższe albo oddalone;
A co zginęło ‒ myślisz ‒ zakryte jest bramą
Lub cieniem jej, i z czasem będzie wyświecone!
I żadna łza, i żadna myśl, i chwila, i rok
Nie przeszły, nie przepadły, ale idą wiecznie,
Ulotną myśl z czasami zamieniając w wyrok,
A wyrok w treść istniącą bardzo niestatecznie."

Stanisława Hornowska (1839 - 1918) jest reprezentantką zamożnej ziemiańskiej rodziny, doskonale wykształcona, mająca znajomości w środowiskach europejskich elit, a za sobą kilka podróży po Europie, okazała się osobą, której sposób myślenia i bycia, które ukształtowała życzliwość serca - a nie bycia uroczą - tak bardzo wielkiemu Poecie odpowiadał (za T. Chachulski, Studia Norwidiana).

Rzeczpospolita Norwidowska znosi granice czasu, przestrzeni, schematów i uprzedzeń. I te dawne, wymazujace całe państwa i narody ze wspólnoty gatunkowej homo sapiens i te nowsze, obecne i te w głowach dzisiejszych i przyszłych polityków. Przyszłość człowieka zależy od kultury - ale politycy w świecie kultury czują się zagubieni (zagrożeni). Ich świat to obozy! Obozy kojarzą się z drutami, psami wytresowanymi do straszenia i zagryzania ludzi, z bezwględną władzą administrujących obozami.

Opis życia w obozie w Neumunster znam z opisów siostry Ojca - Cioci Jadzi - razem przeszli tę drogę (nb. równolegle zaś moja Mama ze swoją siostrą). Punktem kulminacyjnym ich przeżyć jest szczególny dzień w polskiej historii, Dzień Konstytuujący Nadzieję, Wolność, Godność... - "Plotki polityczne krążyły w najrozmaitszych wersjach i rozmiarach. Aż nareszcie nadszedł upragniony dzień 3 Maja - zupełnej kapitulacji Niemiec. Jeszcze z 2 na 3 maja obserwowaliśmy nalot na Kilonię, 3-go rano, gdy odprawialiśmy Mszę św. ku czci Królowej Korony Polskiej - usłyszeliśmy radosną wiadomość, którą powitaliśmy ze łzami w oczach." ("O miłości do Annopola, Strachówki, Polski i Kościołą", Annopol 2015, str. 304).

Czy 3 maja 2019 zobaczy Europę i świat silniejsze odnowionym zjednoczeniem? Czy upadające w rozsypkę nowych podziałów.
Kto jak nie ja, zwykły obywatel Polski, Europy i świata ma apelować do swojego Premiera i do Pani Premier ZJEDNOCZONEGO(!!) Królestwa!