Przekłamania w Kościele Katolickim.pl – odezwa (apel) do moich biskupów

Ksiądz zbrodniarz Marcial Maciel Degollado i Papież

Abp Marek Jędraszewski

Rząd RP i Prezydent RP u ojca Tadeusza Rydzyka

E-Poseł Czarnecki przy ambonce (jeszcze nie na ołtarzu)

Pokłóćmy się o dialog w Kościele?! O jego permanentny-systemowy brak.  Jak i o te trzy zdjęcia!
Nie tylko o grube przekłamania ostatnich dni, tygodni, miesięcy, 4 lat...

Przekłamania na temat cielesności-seksualności naszej powszechnej, to delikatne słowo na Wasze stanowiska, „nauki”, apele, głos w debacie wyborczej… w Polsce znów jedynie słusznej partii i najjaśniejszego Waszego Kościoła władzy (nauczającego). Wśród słów najcięższych(?) musi pojawić się hipokryzja?!

Oto dzisiaj czytam n-ty apel, pod tytułem "Stop Deprawacji Dzieci i Młodzieży". Czemu nie seksualizacji, słowa, które z lubością powtarza Wasz Prezes, a i wielu z Was. Słowa obrażającego rozum i kulturę człowieka na ziemi, w świecie realnym-współczesnym, a nie wykoncypowanym (ciemnoty, zacofania, deprawacji umysłu, wiary i rozumu, ciała i duszy).

Jako Polak-Katolik-Europejczyk z wiarą i rozumem natychmiast udostępniłem Wasz Apel Do Nas na stronie KatechezaOnline! Jako ja-Józef K (jak Kapaon, albo katecheta) dałem swoje zdanie prowadzające, nie jestem ślepo-wierno-poddańczym podgatunkiem homo sapiens!

TAK to leci, tak leciało!
"Ale o co, tak naprawdę, chodzi?
Czego się boją, aż tak, jak diabeł święconej wody?
Co przekazują rodzice na temat cielesności? O czym się rozmawia przy grillu, przy stole, przy kawie herbacie, piwie, winie... podczas spotkań rodzinnych? Jakie filmy oglądamy w rodzinnych telewizorach? Jakie książki czytamy? CZY WSZYSTKIE SĄ WYPRANE Z CIELESNOŚCI? A NAWET MY SAMI CZYTACZE, OGLĄDACZE, ROZMAWIACZE... NAWET KIEDY WCHODZIMY DO WANNY, ALBO POD PRYSZNIC??? A co sami wiemy o własnej cielesnosci, seksualności, kulturze (zawsze w świecie współczesnym) od poczęcia do śmierci!? ;-)
NON ABBIATE PAURA!"

Przed poprzednimi (czyli europejskimi) wyborami buszował w przestrzeni publicznej skandal pedofilii w Kościele. Dzisiaj rewanżujecie się seksualizacją (pardon deprawacją) dzieci. Wczoraj Prezes Jedynie Słusznej PiS-Partii rozwinął sztandar kościelności (przed)wyborczej, w Stalowej Woli „Abp Jędraszewski w zdecydowanych słowach ujął problem. Jesteśmy tobie, ekscelencjo, głęboko wdzięczni…”. Nie mam wątpliwości, że będzieci maszerować zgodnie przez całą kampanię wyborczą pod sztandarem anty-kolorowej zarazy. Jednocześnie dotarł do nas Wasz apel i Jego PANA Prezesa odezwa – wyszło fatalnie. Zgodnie współdziałąjący sojusz przewielebnych od ołtarzy z przenajwyższymi od strony (tronów) władzy - trąd dzisiejszej Polski.

Ten Prezes Wszechmocny może nawet zmienić słowa hymnu, np. zamiast Czarneckiego wprowadzić "Jego ekscelencję, najdostojniejszego księdza arcybiskupa" i będziemy śpiewać marsz marsz Jędraszewski… pod Twoim przewodem… podzielimy się...! I wpadniemy niechybnie w czarną dziurę rozumu i kultury XXI wieku, a może - co nie daj Boże - zaczniemy się wybijać w wojenkach domowych (z Twoją kukłą - o Najdostojniejszy - już to zrobiono, następców-naśladowców, wyznawców ekstremalnych i kibolstwa wszelakiego, ludu zaślepionego, po obu stronach, nie brak)!?

Mam 66 lat, z czego 37 katechizowania. Jestem nie tylko ojcem 7-mki dzieci (dzisiaj już 10), ale także dziadkiem (póki co, 5-tki). Do katechezy zostałem powołany prosto z Solidarności, w stanie wojennym „aby być z polską młodzieżą”. Dzisiaj, jako emerytowany, mam całkiem niezłą grupę rodzinną! No i od 6.5 roku prowadzę stronę KatechezaOnline. Wkrótce będę tam prowadzi-pisał katechezy dla wnuków!
„3 sty 2013 dałem tam pierwszy post-wyjaśnienie:
- Najprostszym powodem powstania tej strony był fakt przechodzenia z klasy do klasy, a w każdej inny sprzęt i dostęp do Internetu. W rezultacie to, co zrobiliśmy na jednej lekcji, nie było łatwo dostępne na następnej. Zgrywanie na przenośne nośniki jakoś mi nie podchodzi. Sprawdzę, czy lepiej się sprawdzi ta strona. Dzisiaj niech to [materiał pomocniczy w każdej klasie] będzie np. tekst pastorałki śpiewanej przez Jana Pawła II.

Drugim powodem jest znalezienie sposobu na interaktywną katechezę. Może ta strona stanie się miejscem rozmowy z uczniami i z każdym, kto chce wejść w dialog z katechetą. Świat bez dialogu jest światem w połowie martwym, w połowie oddanym diabłu we władanie (może to być ta sama połowa). NIECH ŻYJE ROZUM!”

Cóż zmieniło się od tego czasu? Kościół jest wieczny, ale w tym czasie wielu z grona polskich księży i biskupów zostało dopiero wprowadzonych na jego urzędy. Coraz mniej wśród Was będzie odemnie starszych. Prawa biologii, wieku… ale i nowych technologii. Za chwilę będzie coś lepszego do porozumiewania się niż Internet! Szkoda, że wielu źle wykorzystuje ten dar. Same ambonki kościelne i listy papierowe nas nie zbliżą tak, jak możemy być blisko w sakramentalnym Kościele Jezusa Chrystusa, aż po braterstwo powszechne WSZYSTKICH ochrzczonych, płci obydwu?!

Wasze listy, apele, odezwy nie są rozmową. Często ocierają się wręcz o kabaret, dla mne bywają także SZYDERCZE! Kiedy np. piszecie o… potrzebie dialogu!
26-03-2019, Potrzebujemy dzisiaj nawrócenia i dialogu. Naprawdę???????? Wam już nie można wierzyć! :-(

05-01-2003, Dialog warunkiem pokoju 
"Czym właściwie jest dialog? Samo słowo, pochodzące z języka greckiego, oznacza rozmowę osób. A więc nie są to jakieś układy czy negocjacje, gdzie się uzgadnia interesy i zawiera kompromisy, ale życzliwe spotkanie osób. To język macierzysty ludzkości. Wiele sporów i walk pomiędzy ludźmi wynika bowiem z braku wzajemnej znajomości, który rodzi uprzedzenia i lęk. Kto pragnie żyć w pokoju, ten będzie dążył do poznania prawdy o sobie i drugim człowieku.

W dialogu chodzi zatem o wzajemne poznanie się, wzbogacenie się na drodze obdarowania, współpracę z innymi i wspólne poszukiwanie prawdy, tworzenie dobra i piękna w duchu pokoju, o uczenie się także od innych, korzystanie z ich przemyśleń i osiągnięć. W nim przedstawiamy nasze bogactwa – w tym to największe, jakim jest Jezus Chrystus; ale ich nie narzucamy. Nikogo nie zmuszamy do ich przyjęcia, szanując godność i wolność drugiego człowieka…

Nasza Ojczyzna słusznie chlubi się tradycją tolerancji. Wolna Polska jest znowu krajem otwartym dla wszystkich. W duchu wspaniałego dziedzictwa Rzeczypospolitej uczyńmy i dzisiaj naszą Ojczyznę bezpiecznym domem dla ludzi różnych kultur, wyznań i narodowości. Na terenie naszych parafii pojawiają się imigranci, którzy trafili do Polski podróżując – jak wielu naszych przodków – „za chlebem”. Nie odwracajmy się od nich, otoczmy ich życzliwością, nie pozwólmy ranić obojętnością czy lekceważeniem.

Ze szczególną prośbą zwracamy się do katechetów, nauczycieli, dziennikarzy, ludzi kultury, oraz życia gospodarczego i politycznego. Dialog Kościoła ze światem – stwierdzili biskupi polscy – nie zacieśnia się oczywiście do dialogu religijnego. Obejmuje on także inne dziedziny współpracy na płaszczyźnie humanitarnej, społecznej, ekonomicznej i politycznej (Orędzie biskupów polskich o potrzebie dialogu i tolerancji w warunkach budowy demokracji, 15-16 września 1995 roku).

Wszyscy winniśmy swoim życiem uczyć szacunku względem każdego człowieka, sprawiedliwości, troski o niego i o dobro wspólne. W obliczu zaś niesprawiedliwości społecznych i radykalnych prób ich rozwiązania nie będzie szukał siłowych rozwiązań. Pamiętajmy też o kultowych i kulturowych pomnikach przeszłości, które dziś są naszym wspólnym dziedzictwem – o rozrzuconych po Polsce zaniedbanych cmentarzach żydowskich, rosyjskich, ukraińskich, niemieckich i innych, o opuszczonych synagogach i cerkwiach. Nie pozwólmy zniknąć z powierzchni ziemi tym znakom życia i wiary. Niech nie będzie naszego poparcia dla ludzi wypisujących nienawistne czy pogardliwe slogany na murach lub wykrzykujących je na stadionach.” (tamże, link powyżej)

Można cytować tytuły, akapity… aż po nauczanie i ducha Soboru Watykąńskiego II, ale kto tego NAPRAWDĘ chce w dzisiejszej Polsce i Kościele????? WASZĄ POSTAWĄ W NASZYM/MOIM ŚWIECIE I KOSCIELE JEST PRZEMILCZANIE NIE DIALOG. Jezus dał przykład, jak się zachować i co odpowiedzieć w podobnej sytuacji, gdy arcykapłąn zarzucił Mu nieprawdę:
"Odrzekł mu Jezus: Jeżeli źle powiedziałem, udowodnij, co było złego. A jeżeli dobrze, to dlaczego Mnie bijesz? Następnie Annasz wysłał Go związanego do arcykapłana Kajfasza".
Jeśli źle piszę, pokażcie, w czym mój błąd. A jeżeli dobrze, to dlaczego milczycie????!!! "Jaki argument rozumu, jaką wartość woli i serca można przedłożyć sobie samemu i bliźnim..." - pytał w podobnej sytuacji Wojtyła-Papież. Ja tam byłem, słyszałem, wiem!

Chyba za długo już żyję! Doczekałem zakapiornych biskupów i ich (lękliwych) księży! :-(
Owszem zdążyłem już przeżyć własne życie (i kawał naszych dziejów najnowszych) i złożyć "Świadectwo (nie tylko) polskiego katechety 1992-2012”. Całą książką zaś opisałem "Miłość do Annopola, Strachówki, Polski i Kościoła" - od paru polskich pokoleń. Książkę osobiście dałem biskupowi  Markowi Solarczykowi przed ołtarzem w kościele w Strachówce, a innym rozesłałem pocztą.
Czyżby ta próba (moja droga-prawda-życie) była całkowicie nadaremna, nadaremna, nadaremna?! Przynajmniej dla tego pokolenia księży i biskupów w mojej/naszej Polskiej Ojczyźnie!

Pokorni już byliście?! W czasach PRL!? Po rok 2005 (rok śmierci Papieża-Polaka)?! Teraz znów nastał czas pełni władzy (panowania), sojuszu tronu i ołtarza. Zgubnego. Haniebnego. Przeciwko człowiekowi i przeciwko Bogu Samemu, cichego i pokornego serca.
Zgwałciliście mnie (Wasz Kosciół), gdy miałem 6/7 lat. Ja to zrozumiałem po pół wieku, nie dzięki Wam, ale mediom! Ale Wy ciągle nie rozumiecie. Ba. Nie chcecie się spotkać z nami-ofiarami na diecezjalnych, dekanalnych, parafialnych spotkaniach, ale macie (bez)czelność PISAĆ o potrzebie spotkań i dialogu w Koscile, czyli w parafiach, dekanach, diecezjach, w Interneci… i wszędzie, gdzie droga-prawda-życie nam wydarzy.

Nie tylko o seksualizacji ofiar! Nie tylko o pedofilii w Kościele. Dzisiaj palącą potrzebą jest także publiczna rozmowa o wychowaniu seksualnym naszych dzieci i wnuków w polskich szkołach, w KTÓRYCH JESTEŚCIE KATECHETAMI! Czyli TAKŻE w NASZYCH parafiach, dekanatach, decezjach... Ale Wy chyba sobie Kościół zawłaszczyliście! Dlatego nie rozmawiamy o OSOBIE człowieka na ziemi, w kulturze współczesnego świata, zawsze nam aktualnego metafizycznie i fenomenologicznie! O Drodze-Prawdzie-Życiu (którego ikoną jest sam Jezusz  Nazaretu). Nie - przede wszystkim - o teoriach, nawet tych pobożnych.

Arcybiskup Wiktor Skworc (ten sam od apelu/listu o potrzebie dialogu, 2019), także wczoraj udostępnił swój diecezjalny apel/list/odezwę o tym, że „Dwie archidiecezje, katowicka i gliwicka, wprowadzą od początku roku szkolnego nowe zasady, które mają chronić m.in. dzieci i młodzież przed wykorzystywaniem. - To się nie powinno było zdarzyć. To się nie może wydarzyć więcej - powiedział metropolita katowicki”.
Niby wszystko w porządku, niby OK! Ma prawo deklarować, co OSOBIŚCIE uważa za słuszne, choć ni w ząb nie chce mnie (nas) zrozumieć! Nie wystarczy tylko mówić, pisać. Słowa, słowa, słowa!
Mój stosunek, do tej samej sprawy – stary już jak ja sam - wyraziłem przy okazji udostępnienie na stronie KatechezaOnline!

To właśnie przy Jego okazji pomyślałem, że może chce dobrze, że może i jest szczerym starym człowiekiem, ale już nie przeskoczy siebie - nie wyskoczy z bańki mydlanej, w której przeżył najlepsze lata. KTO Z LUDŻMI NIE ROZMAWIA NA CODZIEŃ I OD ŚWIĘTA, TEN W LUDZKIEJ ROZMOWIE SIĘ NIE WYDOSKONALI. Pozostanie po kapłańsku i po (arcy)biskupiemu wyobcowany z naszego świata. Może nawet aż od kleryckich czasów.

„O święta naiwności! NIE MA ŚWIADOMOŚCI TEGO ZŁA W MOIM KOŚCIELE! Są słowa, słowa, słowa...
Może bym uwierzył, gdybym nie był jedną z ofiar, przemilczaną dzisiaj w parafii, dekanacie, diecezji, tak jak przez ostatnich 60 lat!!! Nie chcą ze mną rozmawiać, więc nie mogę im wierzyć! Hipokryzja rządzi???
"Świadomość, zapobieganie, reagowanie". We wstępie można przeczytać: "Nie jesteśmy w stanie ani cofnąć czasu, ani nawet skutecznie zadośćuczynić za krzywdy i zaniedbania. Możemy natomiast spróbować nauczyć się czegoś na własnych błędach...
... Musimy się uczyć głębokiego współczucia wobec ofiar - takiego, które każe płakać wraz z nimi, ale też wraz z nimi się gniewać: To się nie powinno było zdarzyć. To się nie może wydarzyć więcej„ (tutaj)

Szkopuł w tym, że oni (przewielebni, najdostojniejsze ekscelencje, eminencje, świątobliwości…) są jak w Indiach nietykalne kasty – patrzą wysoko ponad nami. Oni (czyści, przeczyści) zbrudziliby się spotkaniem i rozmowa z nami, nieczystymi bliźnimi „nieswymi”, może braćmi Jezusa, ale nie ich.
Nie widzą nas, nie słyszą, nie czytają, nie odpowiadają… Tylko głoszą, głoszą, głoszą. O (nie)święta naiwności, przecieąćąż eakcja i my tego też nie będziemy w nieskończoność słuchać, czytać. JAKI PAN, TAKI KREAM! ;-)

I to jest wielce aktualny, tyleż zaniedbany, temat-pytanie o zdolność biskupówi i księży do zwyczajnych rozmów, czyli życia w dialogicznej wspólnocie (i prawdzie). Niechby na początek wytypowali choć osoby (zespół) proboszczów, wikarych, biskupów, którzy bez kompleksów zechcieliby z nami rozmawiać JAK CZŁOWIEK Z CZŁOWIEKIEM. Jak osoba dorosłą z drugą dorosłą osobą. Pełni godności i zdolności do wzięcia pełnej odpowiedzialności za słowa i czyny! Kiedyś ktoś Was spyta, coście zrobili z tym Józefem K. Howgh!

Albo Kościół braterstwa w Jezusie, albo idźta sobie szukać naiwnych gdzie indziej. Czas dorosnąć, 55 lat po Soborze, w świecie współczesnym! Ponad 70 lat od opublikowania Powszechnych Praw Człowieka, 12 lat od wydania Dokumentu z Aparecidy (u nas przetłumaczonego i wydanego dopiero w 2014). Trzy lata od powołania Dykasterii ds. Integralnego Rozwoju Człowieka.

***

PARAPOLITYKA PARANORMALNOŚCI

        /jest świat prawda i Najwyższe Dobro/

moje poglądy są moje
nie należą do partii
są drogą-prawdą-życiem
osoby Józefa K

dominują inne (są wszędzie dookoła)
ci którzy nie wierzą w prawdę
uważają że czyjeś musi być na wierzchu
nie jakiś tam rozum i kultura

uważam się za realistę
wierzę że świat jest racjonalny
że człowiek żyje w sensie
który można poznać wraz z sobą

spierają się kłócą medialnie
politycy nasi poopeerelowscy
jakby prawdy nie było
tylko ich plany i manipulacje

tworzą jak tworzyli wydmuszki
jakby świat był ich od początku
jakby go stworzyli i rządzą
korzystając z mentalności naszej

mentalność po PRL jest konstruktem
jedynie słusznej partii i Kościoła
człowiek w niej niewiele znaczy
musi we wszystkim słuchać innych

nie rozum do prawdy dociera
nie zapisuje praw w kulturze
świat a przede wszystkim Polska
zależy od woli i tłumaczeń liderów

nie ma wolnego rozumu
kontemplującego wraz z wiarą
to co najwyższe ostateczne
bezpartyjne Boże i człowiecze

     (niedziela, 18 sierpnia 2019, g. 12.17)

***

BYĆ SOBĄ (CZY PO COŚ)

        /jak się Ojcieć Św. czuje – sobą/

czuć się sobą
być sobą
myśleć po swojemu
trzeba mieć odwagę
metaficzno-egzystencjalną
jak Papież-Polak
jedyny dotąd Jan Paweł II

(niedziela, 18 sierpnia 2019, g. 10.43)

***

STARY ŚWIAT I CZŁOWIEK

        /myśleniem sięgam wieczności/

mój stary świat
starego już człowieka
każdemu po swojemu aktualny

mamy rok 2019
i jeszcze w nim żyję
ale z doświadczeniem starego

w jednym życiu są dwie epoki
początku (młodości) i zakończenia
jeśli ktoś dobrze poznał siebie

geniusz to zrozumiene dzieciństwo
dobrze przemyślane
bez tego starość może być głupia

jeśli człowiek nie stanie się osobą
z samoświadomością
drogi-prawdy-życia

mój stary świat ideałów pełen
człowieka Boga Polski i Kościoła
spoczął już w pokoju oprawiony

od kiedy zaczął się świat nowy
oczywiście dla mnie
od wyrzucenia na margines przemilczanie

najpierw w samorządzie
potem w Kościele (parafia kuria dekanat)
w konsekwencji w oświacie i kulturze

nowy jest bardzo nowoczesny (dzięki UE)
usług medycznych inwestycji (Wyszków) itd
pod nowy świat fundament kładłem życiem

w nowoczesnych gabinetach są lekarze
pełnią (wykonują) usługi ludziom swoją wiedzą
ja też to robię choć tylko w kulturze

droga ludzkiej myśli
ani się zaczęła w 1953 ani skończy kiedyś
moim narodzeniem studiamo ani śmiercią

     (sobota, 17 sierpnia 2019, g. 12.43)

***

DNI HIERARCHIA

         /w Sanktuarium MBA/

nawet dni mają hierarchię
dla każdego swoją
nie sama kolejność się liczy
ale waga i znaczenie
z innych wewnętrznych przyczyn
medytacją życia przychodzi
drogi-prawdy-życia

    (sobota, 17 sierpnia 2019, g. 9.08)

***

ZDRADA CZŁOWIEKA

      /ludzkość bez boskości sama siebie zdradza/

kiedy nie mówisz co myślisz
to sam siebie zdradzasz
autozdrada człowieka to jest
przykrywana na różne sposoby
przeważnie polityczno-kościelnie
jeśli sam siebie nie poznasz
nawet tak nie pomyślisz

    (sobota, 17 sierpnia 2019,  g. 8.46)

***

ZDRADZENI PRZEZ KOŚCIÓŁ

          /organizacja Maciala pedofilów i kłamców/

wychowują nas na życiorysach świętych
czasem na szkaradnych aniołkach na obrazkach
ukrywając swoje prawdziwe oblicza

owszem oblicze Jezusa kontemplujemy
ale oblicze instytucjonalnego Kościoła jest inne
żyjemy REALNIE na ziemi nie w niebie i teologii

dlaczego ciągle idealizujemy tę instytucję
po doświadczeniu pedofilii i seksualizacji dzieci
czego ikoną jest Marcial Maciel Degollado

przecież i mnie dopadli gdy miałem lat 7
co zrozumiałem dopiero w XXI wieku
dzięki wolnym mediom z Internetem na czele

aż wstrząsa mną obrzydzenie
do tego zakłamania (nieszczerość to eufemizm)
które trwa przez dziesięciolecia (wieki?)

nieideologicznie przecież
jestem jak byłem katechetą
ale publikowanymi faktami tekstami i myśleniem

dzisiaj tekstem świadectwem rodzinnym
i cóż że patchworkowej 7-mio osobowej
po wspólnych wakacjach

my tak żyliśmy
najpierw w dzieciństwie w PRL
potem w małżeństwie i rodzinie z Grażyną

doczekaliśmy się pokochaliśmy 7-mioro dzieci
daliśmy sobie radę
w dziejach najnowszych świecie Kościele kulturze

kłody pod nogi nam rzucali
zdradzili nas naszą Polskę nasz Kościół
sobie ścieżki kreśląc i dywany rozścielając

nawet Wota Wdzięczności za prawdę wynieśli
proboszcz z kościoła (czyli ze wspólnoty)
za czyimś z pewnością poduszczeniem

pamięć i tożsamość
są dla nich największym wyzwaniem (i wrogiem)
aintelektualni wspólnotowi adialogicznymi są

posunęli się nie tylko do nas zanegowania
dzieci i nas okradli ze stypendium i godności
nazywam ich zdrajcami Jezusa siebie i rodziny

obrzydliwość naszego Kościoła (postępowania)
jest obrzydliwością panowania
struktur i jej ludzi nad człowiekiem osobą

oni w ogóle nas nie rozumieją
nie rozumieją człowieka we współczesnym świecie
z głodem godności szczerości wspólnoty dialogu

przemilczają mnie systemowo-systematycznie
zarażając tą postawę wszystkich dookoła
są świadectwem złego i złej nie Dobrej Nowiny

o potępieniu wykluczeniu przemilczaniu
każdej samodzielnie myślącej osoby
czyli wierze i rozumowi kontemplującym prawdę

w Sanktuarium Matki Bożej Annopolskiej mieszkam
dziś zdradza mnie nie Kościół Maciela i przyjaciół
ale ks Mieczysława ks Bogdana i naszej kurii

     (piątek, 16 sierpnia 2019, g. 14.54)

***

Z WIELKIM OPÓŹNIENIEM

      /zrobili sobie i nam kościół zakłamania/

z wielkim opóźnieniem piszę
o własnej ludzkiej cielesności
z winy katolickiego wychowania
tradycyjnego katolicyzmu panowania

tak jak nie wychodzi się łatwo
z popeerelistycznej mentalności
narzuconej teorią i instytucjami
które w ziemi i ludzie tkwią pokoleniami

rządy naszym myśleniem przez Kościół
są jeszcze głębiej wkorzenione
u samych podstaw światopoglądu
Polek Polaków plena titulo Rodaków

z takich podskórnych wiar i przekonań
jesteśmy utkani
z tego się nie wychodzi
bez łask szczególnych darów i objawień

zarówno dobra prawdy piękna drogą
jak i ciemności w przekazach tradycji
w tym co nas ślepo prowadziło
nakazane wychowaniem religią tradycją

trzeba zrzucić z siebie wszelkie okrycia
wejść pod prysznic
zachwycić się sobą
czyli tym co jest jakim jest wiecznie

księżą mają problem z własną golizną
a mniemają się nauczycielami maluczkich
z pokolenia na pokolenie
strzegąc patologii na swój nie Boży obraz

z opóźnieniem do mnie prawda dotarła
o Prymasie Tysiąclecia zalęknionym
kiedy wchodził do łazienki
żegnał się modlił szukał obrony

oni chyba wszyscy są tak wychowani
w strachu przed własną cielesnością
strach i podporządkowanie nimi powoduje
teologię nie-miłość i nie-miłosierdzie przekazują

szczerość jest im tak obca jak Macielowi Degollado
chyba uczą ich jak pierdy zawsze wszędzie gadać
w kazaniach biskupom między sobą między nami
stworzyli religię władzy niedialogiczności (fakt)

z wielkim opóźnieniem się dowiedziałem
poznałem odkryłem uświadomiłem
że i mnie zgwałcili zseksualizowali w dzieciństwie
ci nazywani (się) pasterzami wychowawcami narodu

odkąd już wiem swoje
nikt z nich nie chce mnie znać ani rozmawiać
przecież im ich świat się dzisiaj zawala
w sojuszu z włądzą więc trwają

znów jedynie słuszna partia zapanowała
w polskim popeerelistycznym społeczeńtwie
gwałci rozum i kulturę (wolnego) człowieka
ludu który wiecznie się czegoś boi

    (piątek, 16 sierpnia 2019, g. 10.32)

***

KOŚCIÓŁ MASOWOŚCI

          /całą ziemię chcą pokryć sobą/

poszli na ilość
wszędzie chcą mieć placówki
dobrze utrzymane samowystarczalne
marmur i złocenia nie zaszkodzą

do wszystkich potrzeba gospodarzy
administratorów parafialnych
no to mają (w tym Maciala Rydzyka)
ale ilość nie przechodzi w jakość

nie tylko problem władzy
a raczej dusz i ciał władztwa
tłumaczy trochę ich pedofilię
także ta cholerna masowość

(czwartek WNMP 2019, g. 17.44) TU- Zjednoczeni w Duchu (2)

15 Sierpnia- kwiaty dla plutonowego Czerwińskiego i Polski

Kiedy do mnie dotarło, że muszę dzisiaj tam być? Zaledwie wczoraj, w Wigilię Święta 15 Sierpnia dla Polaków. Nie, nie tylko dlatego, że jestem Polakiem – to by dzisiaj nie wystarczyło. Polak z mojego powiatu jedzie do Ossowa, albo jest na działce, albo przed telewizorem. Musiałem dzisiaj tam być,  bo jestem Strachowianinem. Choć to też by jeszcze do zeszłego roku nie wystarczyło. Ale od 11 Listopada 2018 mamy przed budynkiem Urzędu Gminy Kamień Pamięci Plutonowego Józefa Czerwińskiego, który za Wojnę 1920 roku otrzymał najwyższe odznaczenie wojskowe, Order Wojenny Virtuti Militari (nr 3616).

„Krzyż orderu wojennego +Virtuti Militari+ jest metalowym krzyżem czteroramiennym, zakończonym na rogach kulkami: w klasie I, II i III krzyżem czarno-emaljowanym z obramowaniami złotemi, w klasie IV krzyżem złotym z czarną prążka z emalji, w klasie V - krzyżem srebrnym z czarną prążka z emalji. Na ramionach krzyża umieszczony jest napis: +Virtuti Militari+. W środku krzyża, w wieńcu laurowym zielonym, na tarczy złotej umieszczony jest orzeł biały, emaljowany, w kształcie z roku 1792, na odwrotnej, również złotej tarczy, umieszczony jest napis: +Honor i Ojczyzna+ oraz data +1792+; napis ten otoczony jest wieńcem laurowym zielonym” – głosił tekst ustawy.
Szczegółowo wskazano w niej sposób noszenia najwyższego polskiego odznaczenia wojskowego - „na wstędze niebieskiej z czarnemi po obu brzegach prążkami”; określono też warunki przyznawania orderu z podziałem na poszczególne klasy. Jak stwierdzono w dokumencie, Order Virtuti Militari „jest nagrodą wybitnych czynów wojennych, połączonych z całkowitą ofiarnością w myśl hasła +Honor i Ojczyzna+…

Krzyż Srebrny... miał zgodnie z ustawą honorować oficera „za śmiały i pełen inicjatywy czyn bojowy i osobistego męstwa, połączony z umiejętnem i skutecznem dowodzeniem”, a także żołnierza, który „swoim przykładem wpłynął na towarzyszy, doprowadzając ich do wybitnego czynu bojowego, względnie był przykładem niezwykłego osobistego męstwa”. Ponadto, jak stwierdzała ustawa, Krzyżem Srebrnym VM mogli być honorowani także cywile oraz jednostki zbiorowe - oddziały, miasta, korporacje itp. - „za okazanie niezwykłego męstwa”.
Ustawa sprzed 82 lat określała też zakres przywilejów kawalerów orderu, które w porównaniu z latami wcześniejszymi uległy rozszerzeniu. Każdy odznaczony VM mógł liczyć na 80 proc. zniżkę na przejazd koleją, pomoc w zakresie leczenia chorób, będących efektem służby wojskowej podczas wojny; państwo było też zobowiązane zapewnić pracę lub odpowiednie świadczenia finansowe kawalerowi orderu (uprawnienia te regulowało rozporządzenie ministra spraw wojskowych z 3 września 1934 roku).

Obywatelom polskim odznaczonym VM przysługiwała też dożywotnia pensja wynosząca 300 zł rocznie. Ponadto mieli prawo pierwszeństwa przy obsadzaniu urzędów państwowych i samorządowych, nadawaniu ziemi, przyjmowaniu do zakładów inwalidów, a także prawo do pierwszeństwa honorów w armii oraz pogrzebu z zachowaniem ceremoniału wojskowego, przysługującego oficerom służby czynnej.” (tutaj)
[nb. takie odznaczenie miał i honory na pogrzebie otrzymał śp Wuj prof. Aleksander Jackowski (1920-2017), przyjaciel naszej szkoły w Strachówce, bratanek płk. Kazimierza, którego Dąb Pamieci Katyńskiej rośnie przed szkołą. Także mój prapradziadek Michał Frąckiewicz (1809-1878) miał VM za Powstanie Listopadowe].

***

Musiałem być na dzisiejszej mszy w Strachówce, że względu na pamięć i tożsamość, sięgające Konstytucji 3 Maja. Musiałem założyć koszulkę z napisem KONS-TY-TUC-JA. Na szyi powiesiłem krzyż z Taize, kupiony tam w roku 1979, zagubiony bardzo dawno temu, cudownie odnaleziony w trakcie wielkiego sprzątania starego domu. Ten krzyż wyznaczył mi drogę życia. Konstytucja dała jasną świadomość narodową i konstytucyjna tożsamość Polaka (dlatego założyłem Solidarność w Strachówce w dniu 3 Maja 19810! Basta! I z taką świadomością/tożsamością chcę dożyć dni swoich. I tak mogę być pochowany, gdzieś na cmentarzu, na którym leży On, plutonowy Józef Czerwiński.

Kwiaty pod kamieniem z tablicą upamiętniającą "przed gminą" polsko-gminno-katolickiego bohatera Roku 1920 z Księżyk i Strachówki, Grażyna położyłą rano, zaraz po odebraniu z kwiaciarni w Jadowie. Biało-czerwone kwiaty i szarfy z napisem „Pamietamy – Rzeczpospolita Norwidowska”. Zadaj pytanie, Drogi Czytelniku, kto się kryje za tym napisem! Proboszcz? Wójt z samorządem gminnym? Szkoły? Stowarzyszenia, OSP, Koła Gospodyń… Kto nie spyta, nie będzie wiedział.

Kwiaty przeznaczone na grób śp. Józefa Czerwińskiego wziąłem ze sobą do kościoła, ku zdziwieniu żony. Wiedziałem, że muszę. Że one są znakiem. Dla mnie i dla wszystkich. Kto zrozumie? Nie mam na to wpływu. Ale znak musiał być dany.  Był dany-zadany wszystkim, kiedy niosłem je przez cały kościół, w tę i wewtę, podchodząc do komunii. Ale tak naprawdę sam zrozumiałem, po co te biało czerwone kwaty w kościele, kiedy na koniec mszy św. proboszcz przeszedł wzdłuż i poświęcił wiązanki ziół i zbóż i kwiatów. Podniosłem wysoko biało-czerwoną wiązankę. Jemu, sobie i całej Polsce. Przecież 15 sierpnia obchodzimy Matki Boskiej Zielnej, oficjalnie - Wniebowzięcie Najświętszej Marii Panny. W wolnej Polsce jest to dzień wolny od pracy, oraz Święto Wojska Polskiego, na pamiątkę Bitwy Warszawskeij w Wojnie 1920.

Był „Cud nad Wisłą” – są także cuda w Strachówce, na Polskiej Drodze Wolności. Historii nie wolno cenzurować, kawałkować, filtrować pod potrzeby każdej (zawsze tylko i aż aktualnej) włądzy, zawsze zmiennej, bo kadencyjnej. Opcje polityczno-kościelne są różne. A nasza historia? Ojczyzna, ojcowizna? Pamięć i tożsamość? Patriotyzm?
Mam świadomość narodową i tożsamość konstytucyjną. W łańcuchu pokoleń. Także na ziemi w Strachówce i powiecie – Ziemi Norwida i Cudu nad Wisłą. Od 20 lat także w Rzeczpospolitej Norwidowskiej. Przyszłość człowieka zależy nie od poglądów politycznych i wyznania, ale od kultury (św. JPII)!

Świadomość, tożsamość grały dziś we mnie cały czas, liturgią i po wyjściu z kościoła. Ożył we mnie świat sprzed 100 lat, w tym odgłosy walk  pod Korosteniem… I ci wielcy, podpisani pod rozkazem przyznającym Józefowi Czerwińskiemu Virtuti Militari: gen. gen. Juliusz Rommel, Stanisław Haller, Gustaw Orlicz-Dreszer...  Kwiatami byliśmy wszyscy ze sobą połączeni, Duchem Wolnej Polski, naturą, kulturą, fenomenologicznie i metafizycznie. Mój brat Józef z Księżyk? Gdy miałem 19 lat, jak on, byłem równie wściekły na zniewolenie, polskich umysłów, pisałem o tym nawet w pracy maturalnej, a później… Urodziłem się na nieprzejednanego wroga tamtego (czy tylko?) ustroju! Byłem, jestem i pozostanę antykomunistą, w szerszym znaczeniu, niż ujmuje to propaganda znów obecnie jedynie słusznej partii. Wolny człowiek, w wolnym świecie (możliwie bez granic) jest moim ideałem. A w religii Bóg Miłosierdzia, nie władzy, tradycji i autorytetów (od parafii, przez diecezje, po Watykańskie urzędy…), którym mamy się podporządkowywać. Człowiek rodzi się wolny, z miłości, z matki i ojca, i wolny umiera. Kształtuje się w dialogu z całym światem, tzn. z kulturą, a wiarą i rozumem może wznieść się ku kontemplacji prawdy.

***

DLACZEGO WYPARLI (15 SIERPNIA.PL)

     /neopogan antywspólnota wyparcia i przemilczeń/

najpierw Norwida i Sobieskich
jeszcze można zwalić na ustrój
bezbożny antykultutowy PRL
z jego pic na wodę czyli pseuda
humanizmem socjalistycznymn
i takąż samą demokrację

plus dyktaturą proletariatu
czyli ludu pracującego miast i wsi
dalekiego od kultury i myślenia
podporządkowanego partii i Kościołowi
któż ma lepiej rozumieć niż katecheta
który robił swój dyplom o marksizmie

dlaczego potem wyparli Czerwińskiego
swojaka ze wsi Księżyki
który mając 19 lat szedł na bolszewików
w przesławnym Zagonie na Korosteń
za dostał Virtuti Militari
dzisiaj odwaga staniała do partyjności

skad u nich ten duch wyparcia
bardzo zły duch prawie opętanie
że wyparli Solidarność z 3 Maja 1981
i idą w zaparte
wypierają ludzi zdarzenia fakty
aż po Rzeczpospolitą Norwidowską

ps
15 sierpnia po odpustowej sumie
AD 2019 w gminie i parafii Strachówka
pobożny proboszcz trzymał lud w kościele
czytał poeucharystyczne rozważania
o wspólnocie miłości którą ma boleć
dawanie i przyjmowanie łask dobroci Boga

do końca nie wytrzymałem (prawa wieku)
potem miała być jeszcze procesja
jestem pewny że biedne dzieci (i ich rodzice)
wolałyby odejść z dziadkiem Józiem
i dyrektorką szkoły
(nie ma takiej władzy stary katecheta)

zamiast się męczyć byłyby szczęśliwe
religijnością domu swego i rodzin
rozumną
nie ślepo podległą władzy wyimaginowanej
nie ma wiary bez myślenia (ani Kościoła)
przyszłość człowieka zależy od kult-ury

kiedy dzwony procesyjne biły
byliśmy już wśród przyrody na cmentarzu
oddać cześć i sprawiedliwość
Józefowi co poszedł na Korosteń
ikwiaty pobłogosławione mu oddać
znicz pamieci i tożsamości zapalić

procesje owszem i ja lubię czasem
zwłaszcza gdy wszystkie horągwie rozwinie
zwłąszcza tę jedną dla mnie jedyną
ze świętym Antonim i Franciszkiem z 1948
nie było jeszcze wtedy parafii (jest od 1951)
Maria Królowa żona Andrzeja jej matkowała

prosił ją o to Komitet Budowy Kaplicy
- bądź jej Matką Chrzestną –
byli wszak dobrodziejami budowy
dali 27 sosen
pierwszy proboszcz uważał się za ich przybranego syna
jak bez nich wszystkich mamy być dziś sobą

     (czwartek WNMP 2019, g.  14.20)

***

TEOLOGIA LGBT

          /gdzie Rzym Krym Grecja i Polska/

mówi się dużo o ideologii LGBT
a ja chce dziś o ich teologii
na ile mam samoświadomość
obywatela człowieka Polaka katolika

jestem inny
więc nie mogą za nich mówić
od środka (za nikogo)
mogę z zewnątrz co ja myślę

pomysł na tę notatkę
teologię a rebours
przyszedł mi pod prysznicem
gdzie jesteśmy klasycznie nadzy

ciesząc się swoim ciałem
ja mężczyzna
ktoś inny kobietą
jak klasyczni Grecy

no tak sobei uświadomiłem
że ci którzy mają władzę w kościele
to znaczy w ziemskiej organizacji
nie przyznają się do prysznicowych uciech

i tu chyba jest pies pogrzebany
że ich tzw kościół
chciałby nad wszystkim zapanować
nawet nad golizną pod prysznicem

gdzie ciało tam ciało i seksualność
gdzie duch gdzie materia gdzie Bóg
niech no wysilą się bardziej teolodzy
w dzisiejszym świecie i kulturze

    (czwartek WNMP 2019, g. 11.15)

***

POLSKA - CHORA MENTALNOŚĆ I LAPTOP

           /pisane w sanktuarium MBA/

Polska mentalność jest chorowita
słabiutka jeszcze po starym ustroju
nie odzyskuje się sił w lat 30
kiedy jest się społeczeństwem

chory jest także mój laptop
niewiem  co kiedy załąpiei  wykona
ani w jakiej kolejności
gubi przestawia nie tylko litery

piszę w przededniu święta państwowego
ale i kościelnego od wielu lat
15 sierpnia dla patriotycznych Rodaków
i – tym bardziej – dla mnie (solidarucha)

święto Wojska Polskiego od II RP
z przerwą na bezbożny komunizm PRL
i święto Wniebowzięcia Najświętszej
a my żyjemy u MBA od 3 lipca 1910

zatem cóż tutaj jest nienormalnego
każdy czytelnik ma prawo pytać
a ja obowiązek odpowiedzieć
jestem świadkiem Polskiej Drogi Wolności

chora jest pamięć i tożsamość Strachówki.pl
gminy parafii szkół stowarzyszeń mieszkańców
bez Sobieskich Norwida Józefa Czerwińskiego
bez księży Jastaka Iwanickiego i Solidarnosci

tutejsze układy rodzinne i plany ich karier
nie przyjęły historii do świadomości
wyparły uczyniły sobie obcym nie tylko mnie
miłość do Annopola Strachówki Polski i Kościoła

jak świętować mamy szczerze
bez pamieci i tożsamości
kimże jest wtedy człowiek
gdy sam okrada się z godności i rozumu

    (środa, 14 sierpnia 2019, g. 11.33)

***

FORMY PRZEMIENIENIA

            /nie tylko różańce i koronki/

stare formy modlitw
przechodzą w formy nowe
w bukłaki na młode wino

dzisiaj wystarczy złączyć sens z rozumem
by kontemplować prawdę i Logos
jako i Boga swego

tak dzień się mój zaczyna i kończy
tak dni i noce teraz wyglądają
człowieka który już się zna

Apostołowie też widzieli słyszeli
rozumieli nie rozumieli pozostali wierni
z doświadczeniem góry przemienienia

nie bój się ludu polski AD 2019
nie w oznakowaniu epok rzecz leży
nowe wino potrzebuje nowych bukłaków

     (środa, 14 sierpnia 2019, g. 9.06)

***

ROZMOWA Z ŻONĄ

        /ale o co chodzi/

Kochana Małżonko Grażyno
całkiem sakramentalna
czyli jedna na całe życie
chcę codziennie potwierdzać przysiegę

dziękuję że dzisiaj porozmawialiśmy
to znaczy raczej zaczęli tę rozmowę
nie tyle o naszym życiu małżeńskim
co o drodze-prawdzie-życiu (AD 2019.pl)

wyobraźcie sobie Państwo i przyjaciele
że o LGBT i o ich prawach obywatelskich
co nie jest chyba praktyką powszechną
ruchów polskich rodzin i małżeństw

co prawda ja mam inną perspektywę
chyba szerszą bo aż na LGBTQIA+
co według mnie wnosi wiele do dyskusji
bo bez pojęcia ideologia się tego nie da

dzisiaj temperatura sporu wzrasta
od Krakowa po Bałtyk Białystok i Giewont
ja sprowadzam do dwóch obozów (stanowisk)
co do realizowania swojej osobo-seksualności

upodobania rzecz jasna mogą być różne
fantazja nasza nie zna końca
ale choć wszystko nam wolno
nie wszystko przynosi pożytek

najgorsze że nie rozmawiamy publicznie
o wszystkim co nas stanowi
w szkołach parafiach gminach Internecie
każdy hoduje w sobie wirus przemilczenia

tu na swoim blogu staram się inaczej
otwierać wszystko co do mnie dochodzi
skoro jeszcze żyję i mogę głos zabrać
nie dla poklasku ale na świadectwo

(poniedziałek, 12 sierpnia 2019, g. 14.21) TU- Zjednoczeni w Duchu (2)

List otwarty wyborcy do Grzegorza Schetyny

Grzegorz Schetyna w kościele (patrz link)

"nikt nie jest tylko tym

co zje..."

W co wierzy i co myśli o życiu, Polsce i świecie polski wyborca?
Na tak postawione pytanie mogą odpowiedzieć socjo-i-polito-lodzy. Ja mogę opowiedzieć tylko o jednym z nich, czyli o sobie, Józefie K (jak Kapaon i katecheta).

Nie mam jakiejś predylekcji do pisania listów otwartych, ten jest szczególny. Mianowicie, wynika nie z planów, co z faktów. Wczoraj napisałem tzw. notatkę wersowaną zatytułowaną "do Grzegorza Schetyny". Notatki wersowane to główna forma mojej obecności w kulturze - nie pisanie listów.

Czasem mam poczucie, że w notatkach jest coś więcej, czym powinienem podzielić się z całym światem. Wtedy piszę zwykłe posty na osobistym blogu (dołączam to, co napiszę w trakcie i w związku) i anonsuję je na Facebooku. Człowiek jest opowiedzialny za to, co stworzy, urodzi, oswoi... Nikt nie żyje i nie   umiera dla siebie. Każdy z nas, osób z pełną godnością, świadomością, zdolnością do pełnej odpowiedzialności, nie jest "sprawą prywatną", ale drogą-prawdą-życiem, osobowo-zindywidualizowaną cząstką Drogi-Prawdy-życia. Czyż nie?!

To, co wczoraj zostało mi dane – „weź, siądź i pisz” – jest owocem i efektem dłuższych starań, by dotrzeć do pańskiej partii i koalicji z tym postulatem – rozszerzenia widzenia i rozumienia nas polskich wyborców o rolę i znaczenie polskiej tradycji duchowości. Dzisiaj, bojąc się, że wczorajsza notatka pozostanie w zasobach niewielu znanej kultury piśmienniczej publikowanej w Internecie, stworzyłem tego posta – Facebook ma największy zasięg. I ten wewnętrznie mną kierujący osobowy mechanizm wyjaśnia tytuł.
Taką powinność nakłada na mnie także miejsce zamieszkania Sanktuarium Matki Bożej Annopolskiej w Rzeczpospolitej Norwidowskiej. Jedni nazwą mnie megalomanem, ja sam siebie – świadkiem drogi-prawdy-życia w łańcuchu pokoleń (który wpisał mnie w polską tożsamość około-konstytucyjną od 1773 roku).

Nie znam piękniejszego określenia patriotyzmu niż Norwidowe - „Polska brana tęczą zachwytu od Zenitu Wszechdoskonałości Dziejów” (Fortepian Chopina). Ten Zenit to osoba i misja Jezusa z Nazaretu. A w innym miejscu napisał nasz Poeta-Czwarty-Wieszcz „szlachetny człowiek nie mógłby wyżyć dnia jednego w Ojczyźnie, której szczęście nie byłoby tylko procentem od szczęścia Ludzkości” - to a propos Jana III Sobieskiego.

W sporze z obecnym ustrojem (po październikowej rewolucji wyborczej 2015) odwołuję się do metafizyki, nie polityki. Uważam, że obecny ustrój gwałci rozum i kulturę człowieka na ziemi. Nazywam go też od początku ustrojem deprywacyjnym. Pozbawia ludzi godności w wyniku wpisanej w niego najwyższej systemowej konieczności, nie jakichś przypadłości i polityk resortowych. Za ostatnie przykłady służą osoby dyr. Sekretariatu Sejmu i dyr. jego Centrum Informacyjnego. Można naukowo wykazać ich dużo więcej. Innym przykładem systemowym jest nowa kategoria wydatków budżetowych związana z obsługą neopogańskich miesięcznic (w tym loty Premiera na Wawel, 18 każdego miesiąca). Itd. itp.

Moją drogą poznawczą – na stare lata – jest metafizyka, do której prowadzi rzetelna fenomenologia (opis zdarzeń, zjawisk, faktów, w tym faktów wewnętrznych). Jestem wielkim realistą, biorę wszystko, co mnie i nas stanowi, w całości, poszukując rozumienia przez jedność rzeczywistości, w której żyjemy, poznajemy i działamy. Wierzę, że jest prawda i że jest poznawalna. Którą można kontemplować, unosząc się ponad przyziemności, przypadłości… na dwóch skrzydłach wiary i rozumu. Tym żyję (jeszcze). O tym piszę, prawie codziennie.

Myślę, że już poprzedni mój post pt. "W opozycji do rządzących i… opozycji! A po Płocku przeszedł marsz!" powinien się doczekać jakiejś uwagi i publicznej dialogicznej odpowiedzi od Waszej i mojej Koalicji Obywatelskiej. Jej brak tłumaczę sobie takim ograniczeniem waszej oferty programowej, która nie tylko nie widzi takich jak ja, ale wręcz jasno daje do zrozumienia, że nas nie chcecie. Smutne, przyjmę do wiadomości, ale powiedzcie wprost. A może jest jeszcze możliwy dialog, między nami Polakami! Z poprzedniego posta dołączę do tego tam zamieszczoną notatkę wersowaną pt. "Czekanie na opozycję".

***

DO GRZEGORZA SCHETYNY

      /o miłości do Annopola Strachówki Polski i Kościoła/

Panie Przewodniczący
piszę z należnym szacunkiem

jest pan przewodniczącym
nie tylko partii ale koalicji

skoro obywatelskiej to znaczy także mojej
bo koalicja polska nie wiem co znaczy (jeszcze)

moją polskość określa cała droga-prawda-życie
obywatelskość moją Solidarność samorząd NGO-sy

wychodziłem Panu naprzeciw do Węgrowa
który u Polaka tyle wart co Termopile

stawiałem to samo pytanie jako osobisty apel
o szerszy dialog program i narrację

jestem nieusatysfakcjonowany (czasem zły)
że Pan nie usłyszał że odrzuca takich jak ja

że jest Pan zamknięty programowo
na katolickość polskiej tradycji i z nią dialog

zapraszam jak zapraszałem do Annopola (MBA)
od II RP a nawet Rzeczpospolitej Norwidowskiej

swoją miłość do Polski i Kościoła rozdałem wszystkim
rodzinom i obywatelom w gminie partiach diecezjach

         (poniedziałek, 12 sierpnia 2019, g. 11.35)

***

KOŚCIÓŁ I POLITYKA

         /wiary i rozumu nie zmienię/

kiedy nasz kościół stał się polityczny
od wygranej PiS-u
czy od Chrztu Mieszka
nie wiem

wiem od kiedy zaczęło mi to przeszkadzać
i determinuje nasze życie osobiste
ale i rodzinne gminno-powiatowo-parafialne
państwowo-narodowe ale nie powszechne

jak obronić wiarę
jak obronić religijność
jak obronić Kościół (Powszechny)
w czasach wsiech i ober partyjności

jak Niemcy jak Rosjanie jak Watykan
każdy działa na swoim poziomie
jak w postkomunistycznej Polsce PiS-u
na szczęście mam swój nasz Annopol

Kościół złączony z partią odpycha
jest sojuszem ale nie wspólnotą
tron z ołtarzem tworzy Bastylię dla osób
śmiercionośne diabelskie (arcy)dzieło

nie chodzi się na zebrania partyjne
gdy do danej partii się nie należy
chyba że zaproszą aby dać świadectwo
w dialogu wiary rozumu i prawdy

Boże mój Boże Ty nas nie opuszczaj
przychodź jak przychodziłeś faktami
nikt ponad Ciebie prawdy kontemplacji
żadna partia Cię ani obali ani zagarnie

choć czasem trzeba długo czekać
aż powróci normalność
człowiek jest wtedy drogą Kościoła
bo przyszłość człowieka zależy od kultury

     (poniedziałek, 12 sierpnia 2019, g. 11.00)

***

TRADYCJA I ROZUM

          /szukanie prawdy i wzory osobowe/

jako ojciec i dziadek rozważam
pod wrażeniem tajskiej rodziny buddystów
modlącej się na ruinach zatopionej światyni
nagle odsłoniętych suszą

matka ojciec i dzieci hołd i kwiaty składali
zadając mi putanie o wychowanie
choć dawno już wybrałem pozycję rozumu
tradycja może co najwyżej wspomagać

jak przekazać skarb wiary w sprawy największe
gdzie tylko rozum ludzki sięga
a tradycja działać może jak konserwant
niczego sama przecież nie poznaje

owszem w tradycji dzieci rodziców naśladują
mogą nauczyć się wzorów zachowań
ale żeby prawdę kontemplować to za mało
potrzebna wiara i rozum podmiotowej osoby

sam tego wszystkiego nie wymyśliłem
zbudowałem siebie na mocnym fundamencie
tych którzy mnie na tej drodze poprzedzali
Augustyn Teresa z Avila Taize i Karol Wojtyła

ale nie tylko święci choć są współdecydujący
bo najpierw Tomasz Mann Norwid i Ingarden
a z tych których poznałem żywych osobiście
oczywiście Andrzej Madej jako praktyk drogi

nie ma wiary bez myślenia (współ-kontemplowania)
człowiek to ten kto zna siebie (w końcu)
kto potrafi dary rozpoznać i przyjąć
i oddać się dobrowolnie dobru pięknu prawdzie

       (niedziela, 11 sierpnia 2019, g. 19.09)

***

PIERWSZA I OSTATNIA KATECHEZA

          /contemplata aliis tradere/

jest ta o Bogu i człowieku
ale jest coś wcześniej
doświadczenie siebie

każda katecheza jest z zewnątrz
doświadczam wszystkiego inaczej
sobą całym (czyli ciałem i duszą)

ciałem i duszą kiedyś nazywano
takie obowiązywały metafizyki
tak jest głosiły i kazały wierzyć

można doświadczyć i poznać inaczej
wystarczy dobra fenomenologia
sięgnie w nas człowieka i Boga

najgłębiej sobą w sobie jestem
a Bóg najgłębiej w moim świecie
wystarczy siegnąć i kontemplować

najgłębiej we mnie jest osoba
jej tożsamość jednostkowa
drogą-prawdą-życiem potwierdzona

potwierdzam siebie doświadczalnie
doświadczalnie spotykam i poznaję Boga
jest największym dobrem w moim świecie

to jest moją pierwszą i ostatnią katechezą
ale nie najważniejszą
najważniejszą jest życie prawda kontemplacja

najbardziej jestem sobą gdy (tego) doświadczam
każdego dnia teraz się wydarza (bez oszybki)
co i jak się wydarza tutaj zapisuję

    (niedziela, 11 sierpnia 2019, g. 10.05)

***

ZDUMIENIE

           /matematyka i transcendencja/

że jestem świadomy siebie
wśród podobnych do mnie osób
w bezkresie materii i sił jakichś
jak to w ogóle możliwe

bańka czegoś niewidzialna z Kosmosu
przewyższająca wszystko co dotąd istniało
prawda samo się poznająca
aż po kontemplację (i dobra i piękna)

że byłem częścią tego cudu
bo nie wyjaśnicie mnie matematycznie
ani żadnego człowieka na ziemi
cud jest cudem i tyle

byłem żyłem świadomy siebie i świata
dotykałem tej bańki od wewnątrz
nie to że z niedowierzaniem
co ze zdumieniem i kontemplacją

jak mógłbym nie być zdumionym
skoro mogłem przeżyć samego siebie
i cały dostępny świat swojego czasu
z boską prawdą dobrem pięknem i sensem

    (sobota, 10 sierpnia 2019, g. 18.25)

***

CZEKANIE NA OPOZYCJĘ

          /Zbawieciel jest Godota nie ma/

PiS to katolicko-narodowe zakapiory
trzeba umieć z nimi żyć i rozmawiać
opozycja lewicująco-modno-poprawna
czekam tych którzy lubią i czują coś więcej

rolę i miejsce tradycji
świadomość narodową
braną tęczą zachwytu od Zenitu Wszechdoskonałości
otwartą na całą kulturę człowieka myślącego

pytających o prawdę i tożsamość konstytucyjną
nie tylko o partyjne ideologie swoich wodzów
kontemplacja prawdy nikogo nie obraża
życiem publicznym i nawet w mediach

dziś nikt za mną się nie ujmie w dialogu
nie chcą się przyznać obie strony sporu
chociaż razem przeszliśmy pół drogi
w Ojczyźnie Kościele i samorządzie

dzisiejsza opozycja jest paczworkowa
to coś z czymś i z tamtym zlepia
co płynie powierzchnią medialną (zdarzeń)
nie sięgając głębi całości mądrości (sensu)

(sobota, 10 sierpnia 2019, g. 10.46) TU- Zjednoczeni w Duchu (2) 

W opozycji do rządzących i… opozycji! A po Płocku przeszedł marsz!

Nie, żebym uważał się za najmądrzejszego. Broń Boże. I PiSo-katolicyzm (narodowy-katolicyzm jednopartyjny) ma swoją doktrynę i lewicująca opozycja. Oni mają swoje myślenie, ja swoje. Jako tako znam  swoje ograniczenia.

Czyżbym był przykładem jakiejś trzeciej drogi? Nie wiem. Chyba nie. Takie wrażenie może płynąć jedynie stąd, że żyjemy w przeklętym dziedzictwie popeerelistycznego zanegowania wiary w prawdę. Moja wiara w prawdę, to wiara w jej dialogiczność. Wierzę w dialog – czyli, że nikt z nas-ludzi nie ma całej prawdy. I żadna wiara w prezesa tego nie zmieni. Każdy jest swoją drogą-prawdą-życiem, czyli ma możliwość poznania samego siebie, czyli także absolutu osobowego i granic. Poza swoją drogę-prawdę-życie nikt wyjść nie zdoła.

Stałem się opozycją względem jednych i drugich, bo nikt z nich – z obu stron – nie chce ze mną rozmawiać. Widać, jestem dla nich intelektualną opozycją – nie do zakceptowania. Oni zaprzeczają potrzebie dialogu (między nami-ludźmi). Oni są doktrynalnie-dogmatyczni?!

I jednych i drugich poznałem, bo mam 66 lat, a ich partie po 20 (i ciut dłuższe wkorzenienie, 10-letnie?). Spotykaliśmy się, poznawaliśmy się, szliśmy tą samą pielgrzymią drogą ku prawdzie i wolności. Odkąd jednak są partie, życie się dzieli, rozgałęzia… przyjaźnie rozchodzą, oby tylko po spirali. Kto w co - każdy z nas - dzisiaj wierzy??? Prawda nie jest moja, i nie oczekuję, żeby zawsze mieć rację, i tak po ludzku, wcale mi to nie jest potrzebne. Ważne, żeby się dzielić swoim myśleniem, dajac sobie możliwość szlifowania prawdy, żeby ją - na końcu - kontemplować.

Uważam, że ponad wszelkie różnice (polityczne, zawodowe, świadomościowo-filozoficzno-teologiczne…) jest naszym ludzkim – człowieczym – obowiązkiem, dawać świadectwo w dialogu. Nikt z nas nie żyje i nie umiera dla siebie. Świadectwo każdych ich dwóch, jak nas trzech, czterech, pięcioro… może mieć duże znaczenie, zwłaszcza dla kogoś młodszego. Ale i dla starych – bo naszym przeznaczeniem jest szukanie i dzielenie się prawdą WE WSPÓLNOCIE. Wspólnota jest moim szczególnym doświadczeniem drogi-prawdy-życia.

We wspólnocie najważniejszy jest… dawca. Wspólnota rodzi się przez dobrowolne przyjęcie daru. Skąd? Od kogo?... – to na inne okazje.

Druga strona wyznaje jakąś nieznaną mi wiarę i naukę, że przemilczanie bliźniego swego jest drogą do lepszego świata, Polski i Kościoła! Bk.

BTW.
Czym Polska i Kościół żyją w dzisiejszej Polsce, o tym i ja  piszę – Józef Kapaon, emerytalny obywatel wierzący w zgodzie z rozumem. I cóż, że przemilczany. :-(
Dzisiejsze posty - "Jesteśmy świadkami dość wartkiego nurtu listów otwartych, oświadczeń, kazań, apeli… w odpowiedzi na marsze i zgromadzenia LGBTQIAPK&.
Z jednej strony świat wirujący wokół wszelako uwolnionej i realizowanej seksualności, po drugiej świat (człowieka) w pewnych granicach wyznaczonych duchowością, wiarą, rozumem także naszej seksualności.
Gdzies musimy się spotkać w dialogu! Apele, listy… a zwłaszcza kazania z wysokości Koscioła Nauczajacego nie staną się oliwą rozlaną na wzburzone fale (morze)"(tutaj)

***

CZEKANIE NA OPOZYCJĘ

          /Zbawieciel jest Godota nie ma/

PiS to katolicko-narodowe zakapiory
opozycja lewicująco-modno-poprawna
a ja czekam na zwyczajnych gości i babki
którzy lubią i czują coś więcej

rolę i miejsce tradycji
świadomość narodową
braną tęczą zachwytu od Zenitu Wszechdoskonałości
otwartą na całą kulturę człowieka myślącego

pytających o prawdę i tożsamość konstytucyjną
nie tylko o partyjne ideologie swoich wodzów
kontemplacja prawdy nikogo nie obraża
życiem publicznym i nawet w mediach

dziś nikt za mną się nie ujmie w dialogu
nie chcą się przyznać obie strony sporu
chociaż razem przeszliśmy pół drogi
w Ojczyźnie Kościele i samorządzie

dzisiejsza opozycja jest paczworkowa
to coś z czymś i z tamtym zlepia
co płynie powierzchnią medialną (zdarzeń)
nie sięgając głębi całości mądrości (sensu)

    (sobota, 10 sierpnia 2019, g. 10.46)

***

MÓJ ŚWIATOPOGLĄDOWY TEOREMAT

              /wiara i rozum kontemplują prawdę/

nie wiem czy są teorematy w światopoglądach
mogę zmienić na mój katechetyczny teoremat
czyli filary i fundamenty mojego myślenia
skoro myślenia to życia całego i działania

w perspektywie Boga to jest miłosierdzie
w perspektywie człowieka-osoby wolność
w perspektywie świata 7.5 miliarda bliźnich
w perspektywie Ojczyzny wspólnota narodów

na tych prawach moralnych buduję
nigdy mnie nie zawiodły
tyleż objawione co i wydedukowane
moją drogą-prawdą-życiem

     (środa, 7 sierpnia 2019, g. 15.56)

***

OCZEKUJĄC SŁOWA (NIE MILCZENIA)

         /wilkołakom w państwie i  Kościele/

oczekuję dzień w dzień
od ho-ho długiego czasu
na ludzkie słowo od bliźnich
w odpowiedzi na moje pisanie

podobnie oczekiwał młody wielki poeta
na skale kiedyś dalekiego Krymu
jedźmy nikt nie woła napisał
nie doczekał się wtedy

nie zwalajmy wszystkiego na poetów
że może sprzyjać to ich muzie
wolę myślenie zwykłych bliźnich
którzy nie przechodzą obok przemilczanego

kto jest moim bliźnim
kogo widzę słyszę spotykam poznaję
na drodze naszego mojego i jego życia
kto czeka na mój i twój głos w Internecie

nawet po spotkaniu z Madejem
dałem relację się wywnętrzając
jedźmy siedźmy w wielkiej ciszy
taki mamy teraz w Polsce i Kościele klimat

pies z kulawą nogą słowem się nie odezwie
zdradziłby swoją kryjówkę
rzuciłyby się zagryzłyby wilkołaki
w państwie polskim i kościele

wilkołaki pewnie działają w zmowie
wyrok potępienia na mnie pewnie wydali
dziękuję tym odważnym 821 na dzisiaj
którzy mnie na blogu podlajkowali

    (środa, 7 sierpnia 2019, g. 14.02)

***

BÓG i KOSMOS

          /dwa światy materii i osoby/

gdybym nie był człowiekiem
to bym Go nie poznał
osoba by nie spotkała osoby
nie znalazła sensu wszystkiego

wszystkiego w swoim życiu
w świecie człowieka (i kultury)
bo Kosmos bada sie inaczej
matematyczno-fizycznie

dziwię się bo nikt wcześniej nie mówił
że to takie proste
owijali w skomplikowane teologie
i wykłady katechetyczne

musiałem sam doświadczyć odkryć
nazwać i opublikować w 66 roku życia
niech materialne materialnym pozostanie
gdy osobowe osobą się odkryje

więc ci którzy myślą inaczej
utożsamiając się raczej z materią
mnie nie rozumieją
zarzucając mi utopię

lecz jestem pewny na 100 procent
tego w co wierzę i rozumiem
bo zrozumiałem drogą-prawdą-życiem
nie teorią (pobożną jako i bezbożną)

w moim świecie osobowym jest Bóg
poznawalny myślą i Objawieniem
Miłość Sens Dobro Piękno Prawda
Kosmos choć wielki nic mi nie dorzuci

dlaczego jest Kosmos i wszechświaty
pytajcie kosmo- i teo-logów
jestem szarym egzystencjalnym realistą
mnie samą być osobą niemalże wystarczy

    (wtorek, 6 sierpnia 2019, g. 14.20)

***

WNUKI I METAFIZYKA

         /przemienienie miłosierdzie Rafael i pokolenia/

wnuki w dom wprowadzają metafizykę
bo
nie było a są
gość i wnuk w dom więc i Bóg w dom

nowy człowiek tajemnic i objawieñ
oddaje się pod naszą opiekę
bezgranicznie
oczywiście z pierwszeństwem rodziców

znika przy nich śmierci perspektywa
bo należą do życia sakramentu
podczas gdy my już raczej nie
nic sobie z tego przy nich czyniąc

życie zwycięża wypychając lęki
byle miłość była między rodzicami
najpierw nas do dzieci sakramentów
potem ich do siebie i naszych wnuków

metafizyka to największa perspektywa
widzenia i rozumienia spraw naszych
kto się tylko w teraźniejszość zapatrzy
wszystko może zamglić potem stracić

    (wtorek, 6 sierpnia 2019, g. 15.01)

***

WIELOŚWIATY WSZECHŚWIATY

        /Janowi-Mariii z jednodniowym opóźnieniem/

mam swój świat i wszechświat
każdy może i powinien swój mieć

długo trzeba odkrywać życiem
aż się usadowi po środku bezpiecznie

ho ho nie każdego na to stać
trzeba być umysłowo samodzielnym

ziemia nie jest pępkiem kosmosu
ja nie jestem pępkiem dla innych

ziemia jest pyłkiem
zagubionym na obrzeżach drogi mlecznej

droga mleczna w jakichś kolejnych rejonach
żeby nikt nie myślał że jest najważniejszy

środek kosmosu trudno jest wyobrażalny
jego centrum jest raczej czasoprzestrzenne

centrum jest ciągle wielki wybuch (Big Bang)
początek jego kosmicznej ewolucji

Wielki Wybuch czym był i jest ta osobliwość
z której wyłonił się Wszechświat

czy to tylko przestrzeń czas gęstość temperatura
materia energia i oddziaływania

gdy aż oto pojawił się człowiek
a z nim z nami nowy początek

w człowieku się począł wszechświat osobowy
jego absolutem jest droga-prawda-życie

kto w nim Boga nie spotka (mową wydarzeń)
może pozostać sam w świecie anarchii absurdu

      (poniedziałek, 5 sierpnia 2019, g. 13.28)

***

JESTEM SOBĄ (A)

       /niedaj  się rozgrywać lękami/

co znaczy być sobą
wiem i o tym piszę

jest rzeczywistość człowieka
dobrze jest ją rozpoznać

pokażę na przykładzie
o którym właśnie myślę

wczoraj coś ważnego napisałem
dzisiaj jest dzisiaj co innego piszę

jedno i drugie łączy moja osoba
droga-prawda-życie w istocie

kiedyś byłęm młody
dzisiaj starym już emerytem

ciągle jestem sobą
tym samym Józefem Kapaonem

dopóki demencja mnie nie dopadnie
albo piorun nie razi mej tożsamości

dopóki to się nie wydarzy
jestem sobą tym samym (świadomym)

i co napiszę może jeszcze kiedyś
wypłynie z mojej osoby (świata)

w całej mojej rzeczywistości jest
zapodmiotowane mną nacechowane

każda osoba swój świat odkrywa
mało kto się przyznaje i nazywa

nie tylko papież ma prawo być sobą
czyli najpierw sobą się poczuć

nie pytaj Polaku Polko katoliku
czy masz prawo czuć się sobą

tyle wokół tego u nas zamieszania
a czas XXI wieku 20 lat już leci

    (niedziela, 4 sierpnia 2019, g. 12.04)

***

BÓG I SAMOPOCZUCIE (B)

            /Andrzejowi Madejowi z Turkmenistanu/

jak się Ojciec Święty czuje
spytali w samolocie Papieża Polaka
sobą odpowiedział

podoba mi się bardzo ta anegdota
opowiadam ją od dziesięcioleci
dzisiaj dalsze wnioski wyciągnę

nie bój się człowieku
poznawać Boga sobą
tyś ponad biologię i matematykę

tego czego one ci nie powiedzą
ty możesz poznać i nazwać
świat nasz nie tylko jest kosmiczny

w naszym ludzkim świecie
integralnego rozwoju osoby
poznajemy dalej głębiej więcej

jak się dzisiaj czuję (tu teraz)
zależy od całej mej rzeczywistości
drogi-prawdy-życia

pierwszy mi o tym powiedział Jezus
znając człowieka dużo więcej
nad niego ani czuję się ani jestem

poznać rzeczywistość swoją
z Nim w Nim i przez Niego
cóż za zaszczyt i szczęście

    (niedziela, 4 sierpnia 2019, g. 9.24)

***

SŁUCHAJĄC PiS-MARSZAŁKA

           /jako w Gdańsku tak i w Warszawie/

tym razem senatu
bo ten od sejmu się skompromitował
słyszę kompromitację ustroju

nareszcie doszli do ściany
ludzkiej natury człowieka
co naprawdę myśli co czuje
a co powinien według ich władzy

o Gdańsku o Westerplatte
o pojednaniu miedzy narodami
że tylko ich propozycje są fajne
czyli jedynie słusznej partii

będzie tego coraz więcej
lawina ruszyła
jak mamy witać Trumpa
i dlaczego świętować w Warszawie
wybuch II Światowej Wojny

oni nam wszystko wytłumaczą
położą na stole
nawet to
że ich prawo nie obowiazuje
cóż tam jakieś uczuć propozycje

loty rodzinne do i z Rzeszowa
blokowanie wyroków sądów
i trybunałów rozumu i kultury
człowieka na ziemi
ciemny lud to ciągle od nich kupuje

gdy znów lud ich wybierze
dopiero swoje pokażą
może zmienią zasady matematyki
jeśli im do czegoś posłużą

wszystko zanarchizują do imentu
mając oparcie (parasol) Kościoła
brnąc i powtarzając zaklęcie
wszystko robimy w dobrej wierze

kiedyś w niesławę i oni popadną
cóż że wielu przed nimi i po nich
dla kogo to będzie pocieszeniem
gdy pociągną za sobą hierarchiczną wiarę

konstytucyjna tożsamość Rodaków
dla nich w ogóle niepojęta jest
przecież to tylko pamiątka historii
nie dzieje ani świadomość narodowa
przecież po PRL nikt tego nie rozumie

   (środa, 31 lipca 2019, g. 14.00)

***

PRZED WYDARZENIEM SPOTKANIA

             /z sanktuarium MBA/

wysłałem powiadomienia
sprawdziłem dojazd
wspomnienia drogi wróciły
wymiar pielgrzymowania

nastrój medytacyjny
nawet lektury służyły
podsunięte życiem
pogoda ze słońca w deszcz przeszła

notuj zawsze siostro bracie
córko mężu żono synu wnuku
jak dzieje się życie i prawda i droga
bo to znaczy Logos (znakami faktów)

   (poniedziałek, 29 lipca 2019, g. 23.10
    odnalezione i wpisane w środę )

***

KATOLICYZM POLSKI AD 2019

             /Kościele w Polsce nawróć się/

Rok Pański piszemy zwyczajowo
ale to jest rok i lata partii rządzącej
wszędzie katolicyzm wokół
nawet w tzw mediach narodowych
tylko najbardziej brak w życiu

kto dzisiaj mówi o bliźnim
nie tylko ubogim w 500 plus
ale w zrozumienie
sąsiedzko-obywatelskie
bez zaglądania w polityczność
w wyznaniowość i seksualność

chyba więcej o tolerancji i miłości
o solidarności naszej ludzkiej
mówi druga niekościelna strona
i nie partia zwycięska
ale lewica geje i całe LGBT itd.
kościele nawróć się na Aparecidę

    (poniedziałek, 29 lipca 2019, g. 17.58)

***

HELLENIZM SPOD PRYSZNICA

odę piszę o ciele swoim
po wyjściu spod prysznica
o ciało moje
stare już bardzo i znacznie
bezzębne u góry
ale przecież kochane bo moje

moja jedność cielesna
całości przyciężkiej
nazbyt zasłodzonej
pozwala na jedność duchową
od czubka głowy po palce stóp
moje genitalia są dobre bo moje
nie dodatkiem od diabła
jak chcieliby czarnowidzcy
czarno widząc człowieka

oni czarne mają widzenie
przed i po prysznicu
czarne mają myśli bez nadziei
czarną wiarę bez rozumu
nie wiem co naprawdę kochają

    (poniedziałek, 29 lipca 2019, g. 13.37)

***

CIĘŻAR RODZINNY EPOKI

         /w czasach ustrojowego zakłamania/

nałożyła władza obecna
Polski po PRL i Kościoła
na nasze dzieci

PRL też tak robił tym których niszczył
opluwając ich rodziny do imentu
dzadków pra i rodziców
zdrajcami przeważnie nazywając

uświadomił mi dzisiaj pan MS z Wołomina
przezywając fanatykiem szklanym z TVN-u
Anioła Stróża Ziemi Wołomińskiej
jakiego mają i byli nasi arcybiskupi

skoro odkrywca Rzeczpospolitej Norwidowskiej
odznaczony przez poprzedników jest niczym
to jak spojrzeć w lustro pamięci tożsamości
OSOBIE Ojczyzny Kościoła i sobie samemu

    (niedziela, 28 lipca 2019, g. 21.22)

***

OPTYKA (DROGI-PRAWDY-ŻYCIA)

jaką optyką patrzysz
na świat siebie Boga i człowieka
byle nie polityków i tzw kościoła
(tzw bo cóż przez to rozumiesz)

których zawsze owszem można słuchać
ale żyć trzeba samemu
swoją drogą iść
prawdy szukać
życie zewsząd przyjmując

aby mogło tak być
trzeba pytać
nie co mówią politycy księża i biskupi
ale czym coś jest
rozumem i kulturą człowieka na ziemi
w sobie kontemplując

(niedziela, 28 lipca 2019, g. 12.52) TU- Zjednoczeni w Duchu (2)

Mam odwagę głosić (pisać i publikować) to, co myślę. Nie wymyśliłem niczego na potrzeby polityczne. To jest moja Droga-Prawda-Życie – które mogę w wewnętrznym pokoju kontemplować. Pokój i dobro! Howgh! Amen! Alleluja!

Królewska droga (i fascynująca przygoda)

TO jest

bo się wydarzyło

trwa i we mnie

a dla świata całego

także przeze mnie

Jak król jechałem przez połowę Warszawy, stolicy naszej. Nie jak król szos, ale królewskimi traktami, w królewskim nastroju. Dwie i pół godziny wcześniej było całkiem przeciwnie. Jechałem zestresowany korkami, błądząc w objazdach, świadomy spóźnienia na Eucharystię Madejową, na małej cichej uliczce Langiewicza, ukrytej w światowym wielko-śródmiejskim gąszczu.
Dlaczego drogę uczyniłem motywem przewodnim i tytułem mojego pisania?

Bo to odczucie wybiło się jako pierwsze na powierzchnię świadomości – w strumieniu świadomości - w drodze powrotnej po spotkaniu z Andrzejem Madejem, w Warszawie w Kaplicy na Eucharystii pożegnalnej, przed Jego powrotem do Kościoła w Turkmenistanie.
Każde spotkanie z Andrzejem Madejem jest wydarzeniem kosmiczno-eschatologicznym. Z Jego Ekscelencją, ze Sługą Bożym. A jednak trudno mi pisać z należnymi Mu tytułami. Tytuły  stwarzają dystans miedzy osobami, a nie powinny. Człowiek najbardziej szuka i potrzebuje spotkania z człowiekiem. Osoba z osobą – na obraz i podobieństwo spotkania Trzech Osób Boskich w Trójcy Świętej!

***

Jak ogarnąć i opisać tak ważne spotkanie? Tak wielkie wydarzenie!
Nie dane mi jest wysnuć narracji z jednego odczucia, objawienia, refleksji, obrazu. Nie dostałem jednego znaku, ale wiele. Nie dane mi też było usiąść po powrocie w ciszy i pisać. Wraz z upływającym czasem, taka sytuacja już się nie nadarzy. Jest kolejny dzień ze swoimi sprawami (wizyta u dentysty) – inaczej muszę podejść do zadania, które zaanonsowałem wszystkim uczestnikom wczorajszego wydarzenia. Na szczęście zapisałem sobie wczoraj punkty, zaraz po powrocie do starego domu w Sanktuarium Matki Bożej Annopolskiej. Spróbuję je rozwinąć, ile czasu potrzebuję? Tyle, ile będzie trzeba.

Zapowiadając relację, wskazałem, że będzie trójdzielna – przed, w trakcie i po.

I –przed

Zawsze jest jakieś „przed”. Kiedy jesteśmy przed oczekiwanym ważnym wydarzeniem – gra dużą rolę i nie powinno być rozdzielane od tego, co potem. Jest coś, bo coś było już wcześniej. W naszej religii powinniśmy być na to uczuleni. Nic ważnego nie spada na nas ni stąd, ni zowąd, bo byśmy nie pojęli znaczeń. Prorocy, Zwiastowanie, Nawiedzenie, Narodziny… aż po Dzieje Apostolskie wyznaczają granice naszego rozumienia siebie-człowieka, świata, Boga. W ich świetle widzimy, czujemy, poznajemy, rozumiemy.

W przeddzień wyjazdu czułem i myślałem o tym już w łóżku. Dzisiaj, pisząc tę relację, przypomniałem sobie, że chyba wtedy wstałem, przywróciłem do działania komputer i coś zanotowałem. Bałem się zapomnieć.

Zatem teraz, po 24 godzinach od spotkania, zajrzałem w notatki. Zdziwiłem się, gdy zobaczyłem, co zobaczyłem pod tytułem „przed” – bo spodziewałem się notatki linearnej, co najwyżej punkty!

PRZED

           /z sanktuarium MBA/

wysłałem powiadomienia
sprawdziłem dojazd
wspomnienia drogi wróciły
wymiar pielgrzymowania

nastrój medytacyjny
nawet lektury służyły
podsunięte życiem
pogoda ze słońca w deszcz przeszła

notuj zawsze siostro bracie
córko mężu żono synu wnuku
jak dzieje się życie i prawda i droga
bo to znaczy Logos (znakami faktów)

   (poniedziałek, 29 lipca 2019, g. 23.10)

Coś czułem, przeżywałem już przed wyjazdem. Od momentu odebrania zaproszenia:

ZAPROSZENIE NA EUCHARYSTIE

NIECH BEDZIE POCHWALONY JEZUS CHRYSTUS 

WITAM KAZDEGO Z WAS PO IMIENIU
W CHRYSTUSIE JEZUSIE I NIEPOKALANEJ

KOCHANI
DNIA 30 LIPCA WE WTOREK O GODZINIE 10 RANO BĘDĘ CELEBROWAŁ Z WAMI - KOMU SIĘ UDA PRZYJŚĆ - EUCHARYSTIĘ W KAPLICY MISJONARZY OBLATOW MARYI  NIEPOKALANEJ W WARSZAWIE NA ULICY LANGIEWICZA 8 W  WARSZAWIE
 
ZAPRASZAM GORĄCO NA EUCHARYSTIĘ. PO MSZY ŚWIĘTEJ ZAŚ NA KAWĘ, HERBATĘ
MOŻE SAMI JESZCZE KOGOŚ ZAPROSICIE NA EUCHARYSTIĘ, PROSZĘ. AMEN

W  BRATERSKIEJ  KOMUNII
 ANDRZEJ 

1) Wyjazd (droga do Stanisławowa, wspomnienia)

Jadę sam, nikt nie może mi towarzyszyć, każdy ma swoje powody. Będzie w drodze większy spokój. I cisza. Wkrótce okaże się, jak bardzo potrzebne do przeżycia na drodze.
Sielsko anielsko jest tylko do Stanisławowa. Na pewnym odcinku ożywają wspomnienia, gdy tę samą trasę robiłem z dziećmi przed ponad 20 laty. Drzewa po lewej stronie, słońce nad głową, waga wyjazdu – smak pielgrzymowania. Do Santiago? Ziemi Świętej? Taize? Do Andrzeja, na Langiewicza.
Dojechaliśmy wtedy jakoś, nie zastaliśmy Misjonarza-Apostoła Turkmenistanu, wpadliśmy do siostry, niedaleko, mieszkała wtedy na ul. Świętej Barbary. Spędziliśmy trochę czasu rodzinnie, wróciliśmy kontrolnie na Langiewicza, Andrzej się nie pojawił, wróciliśmy do Annopola. To nie był czas stracony. Na pielgrzymiej drodze wszystko ma sens.

Przy takich wyjazdach nie dominuje wymiar organizacyjno-techniczny, dominuje wymiar osobowy – stan pełnej koncentracji na wydarzeniu. Dominuje nad wszystkim, co przelotne, okolicznościowe, narzucone chwilą. Wieczność – nad teraźniejszością. Może lepiej – wieczność w tym, co teraz, co kiedyś i co będzie. Dzieje osobowego i osobistego sensu (Logosu w życiu) dawna teraźniejszość wchodzi w obecną teraźniejszość, nowa teraźniejszość we wczorajszą. Sens się dzieje. Logos. Jesteśmy "W wieczne za-chwyceni" (za s. Aliną Merdas RSCJ, po Norwidowemu ). Bo „człowiek doczesny jest co chwilę, a wieczny zawsze”.

W Stanisławowie pierwszy zakaz, roboty drogowy, do Warszawy trzeba jechać na okrągło. Nie, nie, nie od razu zorientowałem się o co chodzi, przerosło moją wyobraźnię, że już prawie za płotem mogą wzbraniać mi wjazdu do Warszawy. Potrzebowałem kolejnego zakazu ruchu, żeby uwierzyć i jednak zawrócić. Plan dojazdu, wizualizacja z komputera do własnej mózgownicy… nieaktualne. Muszę jechać tam, gdzie bardzo nie chciałem, przez Mińsk i wielki zatłoczony trakt wschodni.
Od razu wpadam w korek, wymieniają lampy nad trasą. Ścisk, zderzak w zderzak. Jak dla drogowego starca i świerzaka w jednym – wyzwanie. Starca – bo wzrok, refleks… Świerzaka – bo nie znam nowych tras, od dawna nigdzie się nie ruszam z annopolskiej głuszy.

W Warszawie już (jednak) dobrze sobie radzę, trafiam na właściwe ścieżki i strumienie ruchu. Do ostatniego zjazdu z Trasy Łazienkowskiej. O jeden skręt w prawo za wcześnie zrobiłem. Brzemienny. Będę się kręcił z dwadzieścia minut po tych okolicach. Prawie je skądś znam, bywało się tutaj przed ponad ćwierćwieczem. Na Lindleya kiedyś nogę mi lepili gipsem na ostrym dyżurze, na Wawelskiej (od Filtrowej) pracował śp. Ojciec, zawiozłem tam własnoręcznie namalowaną klepsydrę po Jego śmierci (31.03.1982). Ojciec był urodzonym Warszawiakiem (1912) wygnanym z ukochanego miasta po wojnie (a właściwie po Powstaniu Warszawskim, z całą rodziną).

II - Eucharystia i (czyli) spotkanie osób

Lekko spóźniony, dojechałem, włączyłem się w Eucharystię. Zdążyłem – bo w końcu jechałem na „spotkanie z Madejem”. Msze mogą być wszędzie i to od samiuśkiego początku. Andrzej jest tylko jeden. Oczywiście, że msze madejowe zawsze były, są i będą czymś wyjątkowym. Nie nasza to tajemnica. Nawet trudno wysłowić.

Nie będę tu przepisywał ksiąg liturgicznych i mszy opowiadał. Ona się dzieje od zawsze tak samo, od czasów Jezusa z Nazaretu. Od Wielkiego Czwartku. Wspomnienia naszych mszy "szczególnych" przychodzą na różne sposoby, także zdjęciami, filmikami… jeśli są jakieś. Tym razem również breloczkami z Bangladeszu - otrzymaliśmy je przechodząc z kaplicy do pokoju gościnnego Ojców Oblatów. Bangladesz dochodzi do  mnie regularnie w postach od Asit Gain'a, niestrudzonego 'Servant of God' w: 'Spreading the Gospel to the World'. Zarządza stroną "King James Bible Ministry In Bangladesh". Ostatni post głosi, że "This Sunday we are going to arrange a child camp with poor and non believer child. There we will share the word of God through Gospel story,Then we will distribute child gospel story book and child bible and teach Jesus song".

„Przestrzeń pomiędzy pszenicznymi łanami a Hostią wypełnia trud człowieczych ramion i trud Wielkiego Piątku, na ołtarz - górę Przemienienia, schodzi Emmanuel - Bóg jest Z nami Kto potrafi tą prawdą żyć, kto osiągnie „całość żywota dojrzałego”, odchodzi z doczesności w wieczność „z tym królewskim wczasem i pogodą, / Z jakimi kapłan zamyka Hostię w ołtarzu ” (za: Alina MERDAS RSCJ, NORWID O EUCHARYSTII).
BTW. Siostra Alina przeprowadziył pierwsze - i jak dotąd jedyne - Rekolekcje norwidowskie w Strachówce, w roku 2003.  Może Opatrzność wskaże kiedyś jej następcę!

Moją pracą-trudem we wtorek 30 lipca 2019 było dojechać do Warszawy na Langiewicza i zrobić parę zdjęć i nagrań. A po powrocie wszystko opisać i rozesłać w świat cały.

To, jak przebiegło spotkanie w braterskiej komunii, pokazują poniższe filmiki. Na wiecznej rzeczy pamiątkę, choć zepsute-rwane moją operatorską niewprawnością.



Na Anioł Pański wstaliśmy, recytowaliśmy chóralnie. Nie wystarczyło nam jednak paraliturgiczne błogosławieństwo końcowe. Żegnając się, prosiliśmy „o jeszcze”. Klęknąłem przed Andrzejem-kapłanem. Prosiłem nie tylko dla siebie, ale o błogosławieństwo (łaskę, dar, Mysterium Pietatis, Mysterium Bonitatem) dla wszystkich, do których wysłałem Andrzejowe zaproszenie na Eucharystię. Których mam w sercu. Z którymi na życie i wieczność związały mnie życie i sakramenty. Otrzymałem jeszcze więcej – błogosławieństwo dla naszego rodzinnego sanktuarium MBA, dla Norwidowej Krainy Przyjaciół i Obywateli (Rzeczpospolitej Norwidowskiej) i dla czytelników moich publikacji w Internecie (800 osób polubiło bloga, muszę odtąd o nich dbać szczególnie! :)
JAK CI DZIĘKOWAĆ, ŻEŚ MI DAŁ TAK WIELE… (L.Staff)

III – POWRÓT KRÓLA

W królewskim samopoczucie wracałem przez połowę Warszawy, stolicy naszej. Drogi były szersze, wszystkie znaki czytelne, skręty prostsze. Może byłem lśniący (a przynajmniej moje szaty), ale nikt mnie zatrzymał i tego nie powiedział. Czterdzieści lat temu w Taize znajomy, owszem, powiedział, że wróciłem inny, po zaleconym mi przez braci rekolekcyjnym wypadzie do Abbaye Notre-Dame de Tamié i dłuższym pobycie w Abbaye Notre-Dame-des-Dombes. Każdy (chyba) może mieć swoją górę Horeb.

Przed Sulejówkiem zakaz ruchu mnie nie przestraszył, znałem objazdy po drugiej stronie torów. Skręciłem przy Lidlu – a czemu się nie ztrzymać i czegoś nie kupić, choćby wody do picia w upalnym dniu. Skusiłem się jeszcze na ser „Petit Saint Paulin chene d'argent” – przypominał mi ten, wytwarzany przez trapistów w ND de Tamié.

Obrałem specjalnie drogę przez sławny Sulejówek, chciałem sprawdzić dlaczego trasa do Warszawy od naszej strony (ziemi) już od Stanisławowa jest zamknięta i opóźniła mnie na mszę z Madejem.
Niczym inspektor, badacz stanu dróg. Na szczęście roboty drogowe w tym akurat miejscu  były tylko parokilometrowe. Za Sulejówkiem mogłem wrócić na trakt węgrowski (litewski?) i sunąć pustą arterią dziejów. Zakaz powrócił w Goździówce, parę kilometrów przed Stanisławowem.

Goździówka? – nie byle co, to wieś królewska z drugiej połowy XVI wieku. Wtedy położona była w powiecie garwolińskim ziemi czerskiej województwa mazowieckiego. Dzisiaj w swojskiej gminie Stanisławów, sąsiadce gminy Strachówka (tudzież Dobre itd.). To już niedaleko mojego powrotnego celu w Sanktuarium MB de Annopol, zaufam instynktowi, własnej orientacji w czterech stronach świata, spróbuję dróg i ścieżek w lewo, jakoś muszą mnie doprowadzić do trasy krajowej nr 50.

Ten odcinek drogi skończył się w nieprzejezdnym zagajniku, a burza dogoniła od tyłu.
W pierwszych strugach deszczu zobaczyłem panią z dzieckiem, na rowerze. Była tak miła, że się zatrzymała i pokierowała zagubionym kierowcą. Lewo, prawo, prawo, lewo i dojadę do Poświętnego. Ufff!

Jak Ci dziękować, jak nie dziękować, że mi dajesz ludzi na drodze.
W baku od dawna pustka, lampka się świeci grozi kolejna katastrofa. Na przyjaznym pustkowiu. Byle do Poświętnego. A tam... ktoś niedawno wybudował stację paliw. Ufff!
Dobrzy, przedsiębiorczy ludzie! Niech wszystkie kraje rozwijają się, stwarzając swym obywatelom takie możliwości. Niech nawet w malutkich wsiach spotykają się drogi-ulice Kopernika, Jana Pawła II i Lelewela! Nb. dzisiaj już z pomocą mapy wiem, że gdybym pobłądził bardziej w lewo, dojechałbym przez las do dworu, w którym zatrzymał się major Hubal we wrześniu 1939.

Uśmiechnięty od ucha do ucha dziękuję Bożej Opatrzności za historię naszej Ojczyzny. Mało jeszcze osób wie, że na cmentarzu w Poświętnym leży Prot Lelewel, brat wielkiego historyka, patrioty Joachima, tego od ugrupowania pod nazwą "Komitet Narodowy Polski" i działalności emigracyjnej w Paryżu. A to już i do Norwida blisko i do Taize.
Każda historia ma swoją prehistorię i dopowiedzenia, nawet spotkanie i Eucharystia z Andrzejem Madejem.

Z wielkich tego świata czeka jeszcze na mnie Król Kazimierz wyrosły na miedzy Strachówki z woli polskich Ormian (Ormian zamieszkałych w Polsce), a raczej małżeństwa fundatorów. Mają jakieś plany związane z naszą gminą, a na razie dziękują za 600 lat praw, jakie nadał Im-Przybyszom-Ormianom-Na-Polskiej-Ziemi wielki król, pochodzący (urodzony) w małym miasteczku Kowal, na ziemi kujawskiej.

Kilometr przed naszym Domem w Ogrodzie u MBA spotykam syna Andrzeja na rowerze. Andrzej był ochrzczony w Kodniu, podczas Spotkania Ekumenicznego, przez ojca Katola Lipińskiego, OMI. Za Andrzejem biegł pies, który przybłąkał się całkiem niedawno. Psina zmyka przed samochodem, zatrzyma się dopiero za naszą umowną bramą (miejscem po bramie), odwróci się i obszczeka pojazd mechaniczny. Już poczuł się u siebie i broni terytorium. Wzrusza chudzina.

Wjeżdżając do rodzinnego sanktuarium wiem, że musze milczeć jak Zachariasz, zanim wszystkiego nie opiszę. Jak łatwo jest stracić łaskę? Na przykład gadulstwem. Profesor Gogacz też o tym myślał i napisał książeczkę chyba pod takimże tytułem „Jak traci się łaskę”. Internet jednak takiej nie znalazł i daje linka na „Jak traci się miłość".
Dałbym sobie głowę uciąć, że tamtą inną widziałem. A może to są zamienniki?

W domu witam się, mówię, że było wspaniale, że wszystko opiszę, czyli opowiem, postaram się na ile starczy pamięci, zdjęć, tożsamości… Najpierw i przede wszystkim muszę iść pod prysznic, współczując Andrzejowi, że pewnie nie ma takiego komfortu w drodze na lotnisko, albo już w samolocie.

Prysznic wiążę już nieodwołalnie z klasycyzmem. Tuż przed wyjazdem zacząłem lekturę „Grecja i jej historia w twórczości Cypriana Norwida”. Prysznic i klasycyzm? A gdzież bardziej jesteśmy nadzy i sobą, bez osłonek!
Z odwróconej perspektywy znów dziękuję, że nikt nie pojechał. Że każdy samodzielnie podjął swoją decyzję. Każdy musi odkryć swój absolut drogi-prawdy-życia. W najpełniejszej samodzielności. Ich decyzje okazały swoją opatrznościowość – inaczej nie przebylibyśmy tej drogi najeżonej problemami drogowymi, zmuszającymi do jednoosobowych – obarczonych niepewnością i ryzykiem – decyzji. Gdybyśmy każdą dyskutowali… a zwłaszcza ich skutki! Ze zła można wyprowadzić dobro. Z dobra zło nie wyniknie nigdy! Stara i klasyczna to logika – innych już uczyć się nie będę.

Minęły trzy doby od wydarzenia. Trwam jeszcze jakby w ciszy Zachariasza i trwa we mnie świadomość czegoś wielkiego. Nie tyle ważnego, co właśnie wielkiego – dziwne? Czy mogę uzasadnić to rozróżnienie? TAK. Waga każdego spotkania z Andrzejem jest niezmienna i twa już lat 36. Jest darem, jest cudem, jest jednym z najważniejszych źródeł życia duchowego całej naszej rodziny. Wspominam jego błogosłąwienie wszystkich naszychdziec i jeszczep rzed urodzeniem, pamiętam liturgię Mszy Świętej sprawowanej w naszym starym domu i Ogrodzie, w sanktuarium MBA. Ich wagę i znaczenie docenił w 1995 biskup Ordynariusz-Założyciel naszej diecezji (warszawsko-praskiej), na podstawie zdjęcia, kiedy pojechałem zaprosić Go do nas, czyli do MBA. To zdjęcie uważam za jeden z rozstrzygających argumentów, że przyjechał, nawiedził, pobłogosławił. Nic w przyrodzie nie ginie. Tym bardziej u Boga.

Pisanie też jest fascynującą przygodą. I jest drogą. Nagłe wyłączenie prądu i awaria starego już (jak i ja) komputera nie dają gwarancji, że kończę ten sam dokument, który zaczynałem trzy dni temu. Pierwszy zapisywał się jako „Do runtata.pl” i był nadpisywany na liście do Syna Łazarza, który prowadzi blog www.runtata.pl. Drugi, chyba zaproponowany przez maszynę od pierwszych słów na stronie „Madej film”. Gdyby dzisiaj nie udało mi się skończyć tej relacji, nie wiem, gdzie doszedłbym jutro.

Technologiczne pułapki są na nas zastawiane na każdym kroku. Może jednak ciągłość tej narracji gwarantuje jedność osobowa Józefa K!? Ciągle jeszcze jedność. Demencja i nagłe przypadki losowe (słyszałem o zmianie tożsamości po rażeniu piorunem, pewien ksiądz profesor od fizyki i filozofii przyrody mi opowiadał).
Na razie głoszę za mistrzami, że człowiek to ten, kto już się zna – od Greków, przez Norwida, po Jana Pawła II doszło i do mnie! A za RM Rilke powtarzam od dawna „Każdemu daj śmierć jego własną Panie…” i ten drugi, którego też uczyłem się na pamięć „Ja wypatruję drzewom drogę burz… wszystko w wieczności się zanurza / jak Psałterza wiersze, wzgórza / powagą przygniatają nas”.

Pisanie też jest przygodą, drogą, ma swoje etapy, fazy, rytm. W trakcie pisania tego raporto-fresku Kochana Małżonka wniosła wkład. Robiąc dogłębne porządki domu znalazła mój krzyż z Taize, którego nie widziałem od dziesięcioleci. Był zakopany w naszej narzeczeńskiej korespondencji, przewiązanej wstążeczką. Ile on dla mnie znaczy? Jego skrzydlaty wzór zobaczyłem u młodszego kolegi Wojtka, który właśnie stamtąd wrócił. Był rok 1979, rok I-szej Pielgrzymki papieskiej do Ojczyzny, czas odwilży w Polsce. Krzyż z Taize na szyi zawieszany na rzemieniu stał się moją Gwiazdą Betlejemską, która zaprowadziła mnie - auto-stopem - na sławne Wzgórze w Burgundii.

Skoro przypomniał się krzyż, to muszę i Inkę z Kolonii. Polaków nie było wtedy tam tak dużo, więc skoro spotkała mnie, chciała wiedzieć wiecej. Opowiedziałem o naszej Ciotce, Marii Królowej z d.j ackowskiej, która pielgrzymowała przed II Wojną Swiatową do Lourdes, Lisieux, Rzymu, Ziemi Świętej i na Kongres Eucharystyczny w Kartaginie. Tłumaczyłęm Ince, że podróżuję śladami przodków. I, że kiedyś wszystko zbiorę i opiszę. Będzie mogłą doczytać w książce. Zrobiłęm to dopiero w 2015.

Następnym wykopaliskiem Grażyny, dużo młodszym, były/są turkmeńskie pamiątki od Andrzeja. Pięknie wielokolorowe, jak sploty wzorów na fladze tego kraju. Jesteśmy nimi
bardzo ubogaceni. Dom nasz i majętność cała. Sanktuarium Matki Bożej Annopolskiej.

I to by było na tyle… gdyby nie wcześniejsze zapiski (zwę je notatkami wersowanymi), które definiują moją/naszą sytuację egzystencjalną w dzisiejszej Polsce i Kościele w Polsce. Wyłynęły same, gdy szukałem w Google czegoś pod hasłem Norwid i Msza Święta. Rzuciłęm okiem na tę propozycję opatrznościowo-technologiczno-osobową i parę poniżej dołączyłem. Amen.

***

PONAD CZARNĄ DZIURĘ

             /ignorującym ignorantom negacji/

ponad czarne w kosmosie dziury
ponad luki pamięci
mojej wspólnoty lokalnej
nawet kłopoty i zmartwienia żony

coś jednak pozostanie
to co się wydarzyło
sorry przepraszam jest większe
liczy na wasze miłosierdzie

Andrzej Król
pochylony nad kajetem zapisuje
pieśni modlitwy wspomnienia
także w roku 1939 i następnych

Tomasz Mann
zasiadł na krawędzi studni
pamięci historii Jakubowych
nie boi się zerknąć w otchłanie

niektóre wydarzenia prowadzą
poza horyzont dziejów
zmarszczki czasoprzestrzeni
nawet niewiele dla mnie znaczą

bo to co jest bo było
ma smak kolor zapach chropowatość
melodię i harmonię niebios
a nawet metafizykę

żyję sobie w czarnej ludzkiej dziurze
takich
którzy udają bo nie chcą
być naocznymi świadkami

niechby im kiedyś się zdarzyło
robić coś własno-osobowego
nawet książkę napisać
ale oni chyba nawet siebie nie znają

     (środa, 4 października 2017, g. 14.12)

***

ROZWAŻANIE

            /konkret nie teoria/

Bóg przemawia do mnie
czyli mnie się objawia
drogą-prawdą-życiem
nie teorią (religijną)

owszem uznaję Objawienie
wielkie niezmienne jedyne
ale gdyby do mnie nie dotarło
i mną się nie stało zapytam

we mnie mną owocuje
a ja rozpoznaję
w jego świetle
moje przeznaczenie

    (niedziela, 1 października 2017, g. 15.06)

***

NIEZWYCIĘŻENI

          /XXV sesja Rady Gminy pkt.11/

choć rada gminy rozpatruje
lub zostawia bez rozpatrzenia
donosy anonimy hejty
na szkołę i jej dyrektorkę

choćby dom spróchniał
choroby dopadły
ustroje się zmieniały
a kościół im wtórował

choćby wszyscy udawali
że niczego takiego nie napisałem
że mnie tu nie ma (nikt nie czyta)
i niczego wprost nie nazwałem

jest Matka Boża Annopolska z 3 lipca 1910
była Solidarność z 3 Maja 1981
jest Rzeczpospolita Norwidowska
Brązowy Krzyż Zasługi i książka o miłości
do Annopola Strachówki Polski i Kościoła

     (środa, 27 września 2017, g. 11.09)

***

ESCHATOLOGIA ABSOLUTNA

zostanie po mnie absolut (zawsze jakiś)
Absolut jedyny i mój osobisty
inaczej być nie może
dlatego jest absolutne

nie nie doskonałość
byt bardzo niedoskonały
grzeszny po kościelnemu
ale jedyny taki osobowy

nie to jednak stanowi absolut
ale jego zawartość
to czemu dał się prowadzić
czemu pozostał wierny

czy cała chwałę wyśpiewał
którą mógł i chciał
czy umiał za wszystko
dziękczynić (dziękować)

ja tak miałem
żyłem w epoce cudów
które widziałem rozumiałem
im wierny pozostałem

     (czwartek, 21 września 2017, g. 12.48)

***

OSOBOWOŚĆ SENSU

        /nie z soli nie z roli nie z materii/

naprawdę tak myślę
czyli się zastanawiam
czy sens może być nieosobowy
nie mieć osobowości

matematyczna formuła sensu
mnie nie pociąga (nie interesuje)
cóż mi po niej
powtórzę po stokroć

dobra dla matematycznych teorii
jak punkt osobliwy
mnie potrzebna żywa
siłą która mnie prowadzi

która napełnić może
ogrzać serce i rozum i duszę
tak wybaczająca do końca
zbawiająca na amen

sam tego nie wymyśliłem
życie tu (do)prowadziło
droga-prawda-życie
nie abstrakcja

kiedy czytam teksty myślicieli
bardziej mnie obchodzą świadkowie
nie teoretycy
ci którzy żyją tym o czym piszą

coś przeżył Badiou jako wydarzenie
coś innego Balthasar jako piękno
któremu chcą być wierni
bo warto bezalternatywnie

każdy musi sam znaleźć przeżyć
doświadczyć całym sobą
siebie poznać do głębi
i nazwać

osobowość sensu
bo nie przedmiotowość
ani matematyczność
do dialogu zachęcić

    (czwartek, 21 września 2017, g. 11.11)

***

RÓŻNICA/RÓŻNICE

          /szukajcie aż znajdziecie/

wiatr i deszcz chlupie i łopocze
tak samo jak kiedyś wspominam
wtedy byłem młody
przy świeczce czytałem Jesienina

siedziałem na górze starego domu
dzisiaj na dole jako gospodarz
ale nie te są najważniejsze
ale to co w środku (osoby)

wtedy szukałem całym sobą sensu
tego co najważniejsze i żywe
prowadzi tu teraz i zawsze
ponad wszystko inne

dzisiaj to mam (a ono mnie ma)
i niech prowadzi do końca
jak wydarzenie dla Badiou
i doświadczenie Boże Balthasara

młodzi nie mogą porównać
tego czego jeszcze nie przeżyli
to wszystko przed nimi (Wami)
nawet jeśli mnie nie (prze)czytacie

każdy z nas szukać powinien
aż znajdzie
prawda pozwala się znaleźć
i kontemplować

     (czwartek, 21 września 2017, g. 10.34)

***

PO CO SOLIDARNOŚĆ

         /po co im papież i dzieje.pl/

biada mi
mówiąc językiem biblijnym
w perspektywie eschatologicznej

albo językiem potocznym
byłbym śmieciem
gdybym wyrzekł się Ciebie

piszę z dużej litery
odruchowo ale wiednie
Ciebie Jeruzalem Gdańskie

o co chodzi
w sporze z proboszczem
z gminą i kurią przemilczającą

o pamięć i tożsamość
o wierność ideałom
lat (epoce) 1978 1980/81

epoce cudu wolności
i nie tylko
cudzie godności odzyskanej

czego wcale nie pojmują
moi przedstawiciele
reprezentanci gminy i kościoła.pl

rozum ich polski
zatrzymał się
na ich dobro-bycie

zaprzysięgli się ustrojowi
zaprzeczania prawdy
przemilczaniu bez dialogu

słabiej mówić po co
to nie jest zabawa klockami
lecz wierność ideałom

byłbym śmieciem
biada mi
gdybym się Was wyrzekł

jaki argument rozumu
jaką wartość woli i serca
można przedłożyć sobie samemu

i bliźnim i rodakom i narodowi
ażeby odrzucić i powiedzieć nie
temu czym żyliśmy w 1981

temu tej solidarności która
stworzyła podstawę tożsamości
naszej i odtąd ją stanowi

      (środa, 20 września 2017, g. 14.00)

***

OPOZYCJA TEOLOGICZNA (MYŚLENIA)

               /gdyby PT On zapragnął dialogu/

inaczej myślę o życiu
o człowieku świecie i wspólnocie
niż mój arcybiskup

temat wywołał w pobliskim Loretto
w lasach łochowskich (PT On)
podczas diecezjalnej peregrynacji

mój brat w wierze
chociaż wysoko hierarchiczny
we wspólnocie powszechnej Kościoła

jedność kultu jest niezwykle ważna
bo pokazuje bliskość i ciągłą obecność
mówił w maryjnym kazaniu

nam też jest Maryja zadana
obecnością Jej figury w Annopolu
naszym rodzinnym sanktuarium

bez odwołania się do kultury
Jej obecności się nie da tłumaczyć
w Loretto Częstochowie Annopolu

prawdę można kontemplować
na dwóch skrzydłach wiary i rozumu
napisał święty Jan Paweł II

annopolsko-murillowską zwana
u nas a gdzie indziej
częstochowską loretańską indiańską

fenomenologia może przyczynić się
do otwarcia na metafizykę i sens
adorując wielkie dzieła Boga

bez realizmu otwarcia na to co jest
bujamy w świątobliwych obłokach
zapominając przemilczając ludzi

wynosząc wota wdzięczności z kościoła
wynosimy zdolność dziękczynienia
głosimy własne teologiczne wizje

głosimy fałsz fałszywych liderów
fałszywą pamięć i tożsamość
w gminach parafiach i Polsce

Bóg jest Bogiem Żywym tego co jest
nie teorii teologicznych
i polityk samorządowo-rządowych

mówi arcybiskup o jedności (kultu)
a dramatu mojej wspólnoty (tzw)
w Strachówce (RzN) nie widzi

gdyby zapragnął dialogu brat w wierze
przyjadę wręczę książkę o miłości
do Annopola Strachówki Polski i Kościoła

      (wtorek, 19 września 2017, g. 10.08)

***

POKŁOSIE ALBO BILANS 

          /dialog z prawdą o prawdzie/

szukałem w młodości prawdy
tej najważniejszej
sens dającej
i znalazłem

gdybym miał jechać do Bergen
miasto w Norwegii (to ważne)
mam jako delegację
wydarzenie dar i dziękczynienie

chwałę wiecznotrwałą
wierność
nie portfel turysty
to moja misja przeznaczenie

dobrze że choć ja ją znam
tu niepotrzebna nikomu
jesteśmy zaprzeczeniem wspólnoty
i kościelnym przemilczeniem

tym jest od paru lat
parafia w Strachówce
diecezja warszawsko-praska
czy to się zmieni wraz z biskupem

czy będziemy brnęli w rwandyzację
fałszywą pamięć i tożsamość
zaprzeczając prawdzie
spsychologizowanym folklorem

czy dialog podejmiemy
z islamem
między sobą w parafii i diecezji
jak drzewiej bywało

żywmy się nadzieją że już w listopadzie
bo nasz nowy biskup Romuald Kamiński
był przewodniczącym Komitetu
ds. Dialogu z Religiami Niechrześcijańskimi
Rady ds. Dialogu Międzyreligijnego KEP

był i jest Człowiekiem Dialogu Roku 2016
Rady Wspólnej Katolików i Muzułmanów
więc inaczej być nie może
wszak papież i prawda też są dialogiczni

(poniedziałek, 18 września 2017, g. 18.09)

***

BEZ WSPÓLNOTY

        /Bóg zbawia we wspólnocie/

bez wspólnoty
religia nie ma czego oferować
jej propozycje nie smakują
człowiek jest całością

nie jest rozerwany na cząstki
obowiązków
posłuszeństwa komuś czemuś
bo jest osobą

z pełną godnością
na obraz i podobieństwo Boga
zdolny podjąć odpowiedzialność
za każdą (wielką) sprawę

nie tylko posłuszeństwo
w ramach instutucji i organizacji
tradycjom podporządkowany
i sądom środowiska

jeśli religia nie stwarza wspólnoty
jest muchą brzęczącą
nad tym lub jeszcze gorszym
wszystkim co jej się podoba

miłość jest czułością
bezduszność jej przeczy
jak i brak czułej wspólnoty
zwłaszcza przemilczenia

Jezus kazał omijać takie miejsca
nawet proch strząsać z butów
wy oni tego nie rozumiają
nie pasterzami ale władcami być chcą

    (niedziela, 17 września 2017, g. 19.27)

***

ODRZUCENIE

           /nie tak się dzieje w UE/

odrzucenie jest imieniem śmierci
nawet jeśli tylko do niej poczekalnią
wiem po sobie i to doskonale

jestem początkiem nowych czasów
w naszej gminie
nie samowolodzierżawcą

każdy jest jakoś wybrany
do ról w swoim życiu i wspólnoty
mnie przypadła z woli ducha czasu

być u początków i podstaw
współczesnej polskiej gminy
w powiecie na Mazowszu

pracę swoją wykonałem
na miarę możliwości
solidarności samorządu RzN

na miarę wiary i rozumu
prawdę kontemplowałem
i nauczałem katechetycznie

dzisiaj odpowiedzialność wzięli inni
wójt radni proboszcz dyrektor
za pamieć tożsamość kulturę

w gminie parafii i szkole
za następne pokolenie Polaków
we wspólnocie bez wykluczenia

(środa, 13 września 2017, g. 13.28) TU- Komnata Siódma (4)

PS.1

Fascynująca przygoda (lub przesięwziecie) jest - oczywiście - cytatem z Jana Pawła II, z jego spotkania z cało-życiową przyjaciółką prof. Anną-Teresą Tymieniecką. Fenomenologia i metafizyka sensu w tym jest!

PS.2
Na zdjeciu jest dywanowy kolorowy kettle-cover z Turkmenistanu. Po napisaniu tekstu znalazłem na stronach internetowych takie opisy:
„Туркменский коврик, который поддерживает температуру чая в чайнике...

Туркменистан славится своими потрясающими базарами. Самый знаменитый из них находится в столице страны — Ашхабаде. Здесь можно приобрести все, что душе угодно, начиная от продуктов питания и заканчивая породистыми ахалтекинцами.

Главным богатством Туркмении считаются удивительной красоты ковры, зачастую сотканные вручную. Купить такой товар можно в любом магазине в крупных городах. Однако самый большой ассортимент непревзойденных ковров встречается на базарах Ашхабада и в знаменитом Музее ковров. Каждый человек найдет в Туркменистане ковер на свой вкус и кошелек.” (tutaj) 
O znaczeniu picia herbaty "eliksiru wiecznosci" w kulturze Tyurkmenistanu ("чайная церемония Туркменского народа") jest tutaj.

Inny przepis na herbatę po turkmeńsku - tutaj!

A pod tym linkiem można zobaczyć uroczy kettle-cover w stylu "turkmenska narzeczona"!
Widziałem też zdjęcie kogoś dowcipnego, kto założył sobie herbaciany dywanowy termostat na głowę, nie na czajnik. Jak zapoznany król z turkmeńskiej krainy.